Namens alle pleegouders van Nederland

Rotterdammer Henk Weltevreden kon Kamerlid Jan de Wit (SP) wel om de nek
vallen toen deze Verdonk maandag in het asieldebat een plechtige belofte van
minister Rita Verdonk (Vreemdelingenzaken) ontlokte.

De minister zal zich nog eens buigen over de schrijnende gevallen in pleeggezinnen, zoals over zijn pleegdochter Judith, die acht jaar geleden het levenslicht zag in een AZC in Stadskanaal.
(Bron: Rotterdams Dagblad, 11 februari 2004, Tom Tibboel)

Eindelijk beet, eindelijk aandacht voor kinderen uit
pleeggezinnen die de dupe dreigen te worden van het strenge
uitzettingsbeleid. Dat dacht Henk Weltevreden (52) toen hij maandag op tv
naar het asieldebat keek. ,,U rapporteert wel schriftelijk,” vroeg
Tweede-Kamerlid De Wit op dwingende toon. ,,Jawel,” antwoordde minister
Verdonk deemoedig, terwijl zij op andere punten geen strobreed toegaf. Als
Weltevreden een dag later de videoband bekijkt van de uitzending, gaat zijn
bewondering uit naar de SP’er. ,,Daar kun je aan zien dat die man juridisch
onderlegd is.”

Zijn eigen pogingen om z’n pleegdochter Judith (8) definitief onder zijn
hoede en die van zijn vrouw Johanna (49) te krijgen, zijn eigenlijk al zes
jaar lang spaak gelopen. Dat is zo lang als het meisje van een moeder uit
Congo aan zijn zorgen is toevertrouwd. ,,Twee jaar geleden deed ik via de
jeugdvoogdijorganisatie Nidos een verzoek aan de Immigratie- en
Naturalisatiedienst om een verblijfsvergunning voor Judith. Pas na een half
jaar kwam een reactie. We moesten nieuwe formulieren invullen. En pas
afgelopen december kwam dan het bericht dat de IND zich over onze wens gaat
buigen. Twee jaar doen ze erover om een papiertje op tafel te krijgen. Dat
is toch Kafkaiaans.”

Weltevreden, vlot type met lange grijze haardos en boordevol energie, wikt
en weegt zijn woorden voortdurend. ,,Ik wil Nidos niet voor de voeten lopen
door actie te voeren. Die mensen doen goed werk voor de voogdij van
minderjarige vluchtelingen. Straks wek ik misschien de indruk dat ze het
niet goed doen en werpen ze barricades op en raken wij Judith kwijt. Maar
het kan toch niet zo zijn dat Nederland zo ziek is dat je de vrijheid van
meningsuiting wordt ontnomen.” Vandaar dat de docent filosofie, schrijver
en radiodocumentairemaker blij is dat hij actie heeft ondernomen. ,,Namens
alle pleegouders van Nederland.” Met de motie van de SP als gevolg.

In augustus verwacht Henk Weltevreden uitsluitsel van de IND over de
toekomst van Judith. ,,Maar met het uitzettingsbeleid van de regering kan ze
tegen die tijd wel eens in de sloppen van Kinshasa zitten.” Haar moeder is
uit Judith’s ouderlijke macht ontheven, maar het kind wordt wettelijk wel
aan haar lot verbonden. De moeder is na drie aanvragen definitief
uitgeprocedeerd en hoort bij de 26.000 die niet op een pardon hoeven te
rekenen.”

Over de achtergrond van de moeder is de Rotterdammer summier. ,,Anders klap
ik uit de school over privacygegevens.” De moeder arriveerde medio 1995
vanuit Congo op Schiphol. Ze had een 2-jarig zoontje bij zich en was zwanger
van Judith, die op tweede kerstdag van dat jaar werd geboren in een
asielzoekerscentrum in Stadskanaal. ,,De vrouw had nog meer kinderen in
Congo. Hier bleek ze niet in staat voor haar kroost te zorgen. Judith en
haar broer werden al gauw onder toezicht gesteld. Ze is nu samen met een
Afrikaan die zich met dubieuze zaken bezighoudt en van wie ze ook weer drie
kinderen heeft.” Acht van de in totaal dertien koters van de vrouw wonen
inmiddels in Nederland.

Begrip heeft Henk Weltevreden wel voor het strenge uitzettingsbeleid van
minister Verdonk. Hij gaat mee in de gedachte dat Nederland geen vluchthaven
kan zijn voor alle slachtoffers van armoede en ellende in de wereld; tot op
zekere hoogte.

Weltevreden laat trots foto’s zien van zijn pleegdochter, met wie hij niet
in de krant op de foto durft. Judith heet in werkelijkheid ook anders. Hij
laat een epistel van haar hand zien, gericht aan de regering (‘Ik heb toch
niets gedaan? ‘), en toont een column van eigen hand voor het blad van
Pleegzorg Rotterdam. Daarin vergelijkt hij de (boodschappen)lijstjes die
Judith graag opstelt met de heel andere lijstjes waarmee minister Verdonk
werkt.

,,Mijn vrouw en ik hebben nooit zelf kinderen gehad. Op een gegeven moment
wilden we iets voor de crisisopvang betekenen. We kregen van Nidos het
opvoedrecht voor Judith, dat al enkele keren is verlengd. We houden
ontzettend veel van het kind en willen haar niet kwijt. Ze is gezond,
schrander, spreekt alleen maar Nederlands en ook nog met een Rotterdamse
tongval. Zo van: ech wel. Zij heeft niets te zoeken in Congo. Minister
Verdonk moet niet alleen naar de logica van de wet kijken, maar ook rekening
houden met de menselijke maat. Je grootste vijand vergeef je ook op zijn
sterfbed. Humanitair onrecht mag niet steeds meer kans krijgen.”

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

woensdag 11 februari 2004 :: 16.43 uur

501 Comments

501 reacties

  1. De heer Weltevreden heeft begrip voor het strenge uitzettingsbeleid van minister Rita Verdonk. Ik ook.

    Nederland kan inderdaad geen vluchthaven zijn voor alle slachtoffers van armoede en ellende in de wereld (tot op
    zekere hoogte). Helemaal mee eens!

    Minister Verdonk moet niet alleen naar de logica van de wet kijken, maar ook rekening houden met de menselijke maat. Zucht.

    Nooit gedacht dat minister Verdonk in staat is tot rekening houden met de menselijke maat………………

    Reactie door Michel Smit — woensdag 11 februari 2004 @ 17.18 uur

  2. Column van Professor Bob Smalhout:

    Nederland is barstensvol door BOB SMALHOUT
    AMSTERDAM, zaterdag 31 mei 2003

    Nederland is barstensvol!
    Koningin Juliana zei het al in haar troonrede van 1950, toen ons land nog geen tien miljoen inwoners telde. Zij herhaalde dat in 1979: “Nederland is vol, ten dele overvol.” Zij werd daarin bijgevallen door vele vooraanstaande Nederlanders zoals de econoom prof. dr. Jan Pen en oud-ministerpresident dr. Jelle Zijlstra, die in 1997 nog schreef: “Nederland is vol, vol, vol”.
    Deze mening wordt ook gedeeld door vele buitenlandse experts. Zo verbaasde de Britse hoogleraar in de planologie prof. Barrie Needham zich reeds in 1997 over het enorme tempo waarmee in Nederland de open ruimte verdwijnt. Hij was verbijsterd dat dit alles zonder noemenswaardig protest van de burgers gebeurde. Hij had verwacht dat iedere overweging om nóg weer een hectare grond vol te bouwen, fel zou worden bestreden. Dat bleek dus niet zo te zijn.
    Vinex-wijken
    Nederland is dus barstensvol en dreigt door de massale bebouwing langzaam onder asfalt, beton en Vinexwijken te verdwijnen. Ons land is met ruim 470 inwoners per vierkante kilometer drieënhalf maal zo dichtbevolkt als de rest van Europa. Na Bangladesh en Taiwan is Nederland zelfs het volste land ter wereld. Zo hebben de Verenigde Staten bijvoorbeeld slechts 29 inwoners per km², Canada 3, Australië 2. Toch heeft Nederland, in verhouding tot grootte en bevolkingsdichtheid, in relatief korte tijd honderdmaal meer immigranten opgenomen dan die zojuist genoemde klassieke immigratielanden. Zo groeide onze bevolking van 5 miljoen inwoners in nog geen 100 jaar tijd tot de ruim 16 miljoen die er thans wonen en tot de 18 miljoen die er mogelijk over 50 jaar zullen zijn.
    Hoewel dit berust op reeds lang bekende wetenschappelijke gegevens, was het tot begin vorig jaar levensgevaarlijk om er in het openbaar iets over te zeggen. Het heeft in feite Pim Fortuyn het leven gekost. Maar het was jarenlang politiek niet correct om te zeggen dat Nederland vol was. Want onze enorme bevolkingsgroei is vooral ontstaan door de instroom van ongeveer 3 miljoen immigranten. Die kwamen voor het grootste deel uit niet-westerse landen. En wie daar wat van zei, werd door onze linkse politici alsmede de rood georiënteerde media onmiddellijk uitgemaakt voor racist, rechts-extremist, xenofoob of fascist.
    Boerenstand
    Het is verbazingwekkend om te zien hoe tot op de dag van heden allerlei roze-rode zweverige idealisten, tegen ieder bewijsmateriaal in, durven vol te houden dat er nog miljoenen asielzoekers bij kunnen. Zo komen ze zelfs met rekensommen hoeveel bouwgrond er wel niet beschikbaar komt als onze hele boerenstand wordt opgeheven. En men vergeet daarbij hoe het juist de boerenstand is geweest die Nederland vorm en karakter heeft gegeven en die dorpen heeft gebouwd die tot ons cultuurbezit zijn uitgegroeid. Een rijke bron van gegevens hierover is het boek van de diplomaat jhr. C. van Nispen tot Sevenaer, getiteld De dans om het gouden kalf. Index van een uitzichtloze situatie (ISBN 90 6881 114 2).
    Door zijn overbevolking heeft Nederland de komende jaren nog eens 340.000 hectare grond nodig voor het bouwen van huizen en de bijbehorende infrastructuur. Dat is een gebied zo groot als de hele provincie Zuid-Holland. En de overheid denkt dat voor elkaar te krijgen door de boerenstand praktisch uit te roeien.

    Zo vinden onze hoogste ambtenaren dat het landbouwareaal tot 2030 met minstens 300.000 hectare kan inkrimpen. Tegen die tijd, en dat is al over 27 jaar, zal bijna 20 procent van de Nederlandse bodem bebouwd en geasfalteerd zijn. Hoeveel dat is, wordt duidelijk in vergelijking met Engeland waar slechts 10 procent, met Denemarken waar slechts 9 procent en met de Verenigde Staten waar slechts één procent bebouwd blijkt te zijn!
    Tegen die tijd zullen er grote bebouwde stroken of corridors zijn waar nauwelijks nog natuur over is en waar de monotone en gruwelijk lelijke Vinex-wijken aaneengegroeid zijn en de vroegere dorpen en plaatsen in elkaar gaan overlopen. Dat is nu al te zien in de westelijke Veluwestrook. Daar groeien Amersfoort, Harderwijk, Ermelo, Putten, Voorthuizen, Barneveld, Lunteren, Ede, Bennekom en Apeldoorn al bijna aan elkaar vast.
    Neurocity
    Er wonen daar ruim 600.000 mensen. Liefelijke landschappen, pittoreske dorpen, prachtige boerderijen, schitterende boomgaarden, welige weiden en vruchtbare akkers verdwijnen in een noodvaart onder het zand, het beton en het asfalt van de projectontwikkelaars die zich gesteund weten door de overheid die er ook nog dik aan verdient. Onze randstad wordt in dat toekomstbeeld de “Neurocity” genoemd. De “N” staat voor Nederland en “euro” betekent Europa. Maar de veronderstelling ligt voor de hand dat er ook het woord “neurose” voor te lezen is. En dat is een zenuwziekte. Uit enquêtes is gebleken dat de gemiddelde Nederlander eigenlijk heel traditionele wooneisen stelt.
    Geen moderne fratsen. Een gezellig huis in een leuke buurt die er uitziet zoals heel vroeger op de platen van Jetses, die voor 1960 in alle schoolklassen hingen. De meeste Vinex-huizen echter zien er afschuwelijk uit, zijn te klein (breedte maximaal 5,40), staan op een miniem lapje grond (120 m²) en zijn veel te duur omdat de gemeenten aan de grond veel geld verdienen. De koper betaalt het 20- tot 40-voudige voor wat de gemeente er zelf voor betaald heeft. De boeren zijn eigenlijk nog de enige remmende factor. Ze worden dan ook door de overheid weggetreiterd via wurgende milieumaatregelen en de terroristische aanpak van politiek opgeblazen epidemieën zoals de recente varkenspest, de mond- en klauwzeer en de vogelpest.
    Gootsteen
    Door dit alles dreigt Nederland geen dichtbevolkt land meer te zijn, maar eerder een dunbevolkte stad te worden. Waar straks alles wat zweemt naar Hollandse traditie, historie, landschap en sfeer zal zijn verdwenen. Al jaren geleden gingen er onder verontruste bestuurders stemmen op dit tij te keren, met als doel ons land mooi en leefbaar te houden. Maar zolang er door de overheid geen einde gemaakt wordt aan de ongeremde bevolkingstoename die hoofdzakelijk wordt veroorzaakt door immigratie, is het dweilen met de kraan open. Of, om nog eenmaal Pim Fortuyn te citeren: “Bijna vijf eeuwen van natievorming en een duizendjarige ontwikkeling zijn door de kabinetten van Den Uyl tot en met Kok op een achtermiddag door de gootsteen gespoeld.”

    Reactie door Michel Smit — woensdag 11 februari 2004 @ 17.40 uur

  3. En elk mededogen en burgermensfatsoen wat dit volk ooit kende is door Pim Fortuyn door de plee gespoeld.

    Reactie door chipo — woensdag 11 februari 2004 @ 18.16 uur

  4. Compliment voor Jan de Wit
    Vandaag in het Rotterdams Dagblad:

    ‘Namens alle pleegouders van Nederland’

    Door Tom Tibboel

    Rotterdammer Henk Weltevreden kon Kamerlid Jan de Wit (SP) wel om de nek vallen toen deze Verdonk maandag in het asieldebat een plechtige…

    Trackback door Weblog Theo Cornelissen — woensdag 11 februari 2004 @ 19.51 uur

  5. Inderdaad een compliment voor Jan de wit! ;)

    Nu duimen voor Judith! Ik hoop echt dat ze bij haar ouders mag blijven.

    Reactie door Simone Kant — woensdag 11 februari 2004 @ 22.12 uur

  6. Vanuit mijn eigen werkveld kan ik melden, dat Rita het dan nog verduiveld druk zal krijgen.

    Reactie door aithos — woensdag 11 februari 2004 @ 23.04 uur

  7. Mamma uit de ouderlijke macht ontzetten en dan – krachtens een ad hoc uitzettingsbeleid – het lot van zo’n kind toch weer aan mamma vastknopen terwijl dit kind al jaren wordt opgevoed door liefdevolle pleegouders… Dat alles is nog niet eens het meest absurde van de ‘zaak Judith’. Het absurde is dat, wanneer regels tegen elkaar indruisen, instanties en autoriteiten zoiets aangrijpen om beleid door te drukken in plaats van om de meestbelanghebbenden – Judith en pleegouders – zo min mogelijk emotionele schade te berokkenen.
    Het gaat mijn verstand te boven.
    Blijkbaar sloeg bij meer respondenten de verwarring toe: één van hen meent zelfs te moeten reageren met een column over de volte van Nederland. Zelfs als mijn naam Smalhout was zou ik me ernstig misbegrepen voelen.

    Pim Wiersinga

    Reactie door pim — donderdag 12 februari 2004 @ 2.23 uur

  8. Nederland is inderdaad vol!
    Vol van afschuw over de ijskoude behandeling door minister Verdonk van de asielzoekers die soms al tien, vijftien jaar in Nederland op traag malende ambtelijke molens hebben zitten wachten.
    Vol, ook gisteren in Groningen: de Grote Markt vol mensen – en ikzelf schoot zelfs een beetje vol toen PvdA-wethouder Pattje ons een hart onder de riem stak: nooit maar dan ook nooit zal in Groningen een asielzoeker op straat belanden!
    Conclusie: blijf protesteren, blijf de politiek bestoken, dan komt dat generaal pardon vanzelf!

    Reactie door Frank den Hollander — donderdag 12 februari 2004 @ 8.50 uur

  9. Ik begrijp niet waarom zo moeilijk wordt gedaan over iets wat zo makkelijk is. Wanneer je in een positie bent waarin je over het lot van een kind mag beslissen. Is het enige criterium wat je daarbij mag hanteren: wat is het welzijn van dit kind? Dat dit kind al haar hele leven in onzekerheid leeft over haar toekomst is ontoelaatbaar, maar boven al onmenselijk!! Volkomen in strijd met welke wet dan ook. En als je een andere norm hanteerd maak je misbruik van de macht die je verkregen hebt. Mensen zijn geen nummers die je als een geval kunt behandelen.

    Reactie door Mirjam Veldhuijzen van Zanten — donderdag 12 februari 2004 @ 9.31 uur

  10. Hoe kan Rita V nog twijfelen aan waar dit meisje thuishoort en thuis IS.
    Ze spreekt alleen Nederlands, kan niet eens met haar moeder converseren.
    Ze heeft van de staat der Nederlanden substituut-ouders toebedeeld gekregen, maar nu de regeltjes botsen, wordt dat met het grootste gemak weer vergeten. Of diende de heer Weltevreden en vrouw slechts als een goedkope oppas?
    Gaat het hier niet ook om de rechten van dit kind?
    Heeft Nederland zich niet gerechtelijk verbonden die te respecteren?
    En dan dit kind terugsturen?

    Schande!
    Ik besef dat heus niet iedere ‘asielzoeker’ rechten kan en mag doen gelden op asiel, maar de situatie van dit meisje lijkt me heel duidelijk.
    Ze moet blijven.
    Ze moet heel snel horen dat ze veilig kan blijven wonen bij de enige papa en mama die ze kent.

    Rita, laat je hart spreken!

    Reactie door M B Veening — donderdag 12 februari 2004 @ 10.03 uur

  11. Ik ken Henk en zijn pleegdochter – een zwart, geintegreerd meisje dat Nederlands spreekt en schrijft. Een meisje dat Nederlands denkt en al zes jaar lief en leed deelt met haar Nederlandse ouders.

    Ik ken Kongo. Vriendelijk, arm, hard, warm, vol ziektes. Voor Judith een onbekend land met vele talen, maar geen Nederlands. Een land zonder de mensen die haar hebben opgevoed – haar pleegouders. Een land dat voor mij bekender is dan voor haar. Een land waar haar moeder terecht zal komen in een van de krottenwijken. Een moeder die overigens nu al blijkbaar niet voor haar kan zorgen. Zou ze dat straks ineens wel kunnen in een land waar overleven dagelijkse kost is?
    Een klein vernederlandst meisje als Judith kan daar niet overleven. Als zij lichamenlijk niet ziek wordt, dan zal het geestelijk zijn. Wie wil dat op zijn geweten hebben?

    Reactie door Mary-Ann Sandifort — donderdag 12 februari 2004 @ 10.14 uur

  12. Jan, dank je wel voor het plaatsen van dit stuk waarin duidelijk naar voren komt dat ‘Judith’ onmogelijk teruggestuurd kan worden, Sterker nog: ‘terug’ slaat nergens op, want ze is nooit in Zaire (Congo) geweest.
    Dankzij Jan de Wit, iemand die, zo hebben we mogen ervaren, van wanten weet, zal Rita Verdonk (ik kan die naam bijna niet meer horen), zich nogmaals over de kwestie ‘Judith’ buigen. En niet alleen over de situatie waarin ‘Judith’ verkeert, maar ook vele andere jonge kinderen (die niemand kwaad gedaan hebben) met haar. Ik heb het hier niet over volwassenen die wisten dat ze misschien ooit weer terug moesten gaan, of volwassenen die willens en wetens kinderen hebben ‘genomen’ in de hoop misschien ‘zielig’ gevonden te worden en een grotere kans te hebben te mogen blijven (want die bestaan heus ook, en daar mag iedereen het zijne over denken), nee, ik heb het zelfs niet over de moeder van ‘Judith’. Ik heb het hier over kínderen! Iedereen die zelf kinderen heeft, wenst zijn of haar kind het beste toe. Soms is het beste niet mogelijk -helaas, zo is het leven nu eenmaal-, maar een kind ‘deporteren’ naar een land waar het niets te zoeken heeft (waar het zelfs nog nooit geweest is!) KAN gewoon niet.
    Het MAG niet, het KAN niet en het GEBEURT niet!
    Daar moeten we met z’n allen voor zorgen!

    Kinderen als ‘Judith’ hebben geen schuld. Het was niet hun keuze hier te komen of hier geboren te worden, maar zo is het wel gegaan. Ze kunnen er niets aan doen dat ze hier ter wereld zijn gekomen! Hier geboren, hier naar school, hier -zoals in het geval van ‘Judith’- opgevangen en grootgebracht door pleegouders die meer liefde geven dan het kind elders ooit had kunnen krijgen, hier volledig ingeburgerd… en dan toch naar een land moeten waar ze niemand kennen, waar ze bang voor zijn, waar… nou ja, zo kan ik nog wel even doorgaan.

    Voor al die mensen die vinden dat er nou eenmaal regels zijn en dat er grenzen getrokken moeten worden en dat we streng moeten zijn en bla bla bla: je zult het zelf maar zijn, hoe dacht je er dan over? Nee, je bent het zelf niet, dus daar kom je makkelijk mee weg. Gewoon niet aan denken. Klaar.
    Kom op zeg, zo werkt het niet! Laf hoor. We zijn verantwoordelijk -allemaal!

    Deze kinderen zijn ook mensen. Mensen die net zoveel waard zijn als jij en ik. Die mogen niet naar Congo, Somalië, of welk land dan ook. Dat KAN niet! En dat heeft niet alleen te maken met of het berteffende land nu heel misschien wel een klein beetje veilig is. Nee! Ze zijn hier geboren, hier ingeburgerd, hier opgegroeid, hebben hier hun vriendjes, spreken de taal en dat al jaren en jaren. Ze horen hier.
    We zouden Rita Verdonk zelf eens in zo’n land moeten dumpen. ‘Zo, hier moet je naar toe en zoek het maar uit. Hier hoor je.’ Rita is ook klein geweest, en bang, en onzeker. Zet die kleine Rita van toen eens in een land dat ze niet kent. Ook Rita spreekt de taal niet, kent er niemand en heeft niets met het land. Hoe zou zij zich voelen? Gaat het dan met haar ook niet de verkeerde kant op? Eén troost: dat ging het al. Maar ze lijkt ietsje terug te krabbelen. Hopelijk komt ze tot inkeer. Alsjeblieft Rita, denk na!

    ‘Judith’ (en alle kinderen in dezelfde situatie), Henk en alle andere pleegouders: sterkte!

    Jan en Jan, doe jullie best!

    Reactie door Denise Miltenburg — donderdag 12 februari 2004 @ 10.18 uur

  13. PS: Mijn reactie (zie boven) is dus niet zo zeer gericht aan pleegouders of aan Jan en Jan, maar vooral een bericht waarvan ik hoop dat het mensen die er nog anders over denken weer opnieuw aan het denken zet.

    Reactie door Denise Miltenburg — donderdag 12 februari 2004 @ 10.42 uur

  14. beste SP,
    zonder jullie 100%-inspanning daar in Den Haag krijgen deze mensen geen kans.
    miljoenen mensen staan achter jullie – doorzetten zo!!!
    groetjes
    nm

    Reactie door neven masovic — donderdag 12 februari 2004 @ 10.45 uur

  15. Een kaarsje branden voor Judith, Johanna en Henk!

    Reactie door Ruth Veldhuijzen van Zanten — donderdag 12 februari 2004 @ 11.02 uur

  16. Dit ‘schrijnende verhaal’ is klip en klaar. Wat wil de politiek nog meer? Laten we hopen dat de oppositie – onder aanvoering van de SP – de druk op de ketel van Verdonk maximaal weet te houden, met als resultaat dat Judith en haar lotgenootjes ongestoord verder kunnen opgroeien en -bloeien, in het land waar ze thuishoren.

    Reactie door Joris van Nispen — donderdag 12 februari 2004 @ 11.03 uur

  17. Er is een groot verschil tussen uitgeprocedeerde ouders en kinderen. Met iemand die ‘nee’ op ‘nee’ op ‘nee’ heeft gehoord en nu eindelijk ‘echt nee’ hoort, hoeven we niet zoveel medelijden te hebben.

    De kinderen die intussen in Nederland zijn opgegroeid, op school zitten, Nederlands spreken en hier geworteld zijn, moeten apart beoordeeld worden. In een geval als dat van Judith, waar de moeder uit de ouderlijke macht is ontzet, lijkt dat zo logisch dat het niet nodig zou moeten zijn dat nog eens op te schrijven.
    Ik heb de afgelopen tijd ook middelbare scholieren gezien die niet alleen het recht zouden moeten hebben hier te blijven, maar die zelfs een bijdrage zouden zijn aan de Nederlandse samenleving.

    Uit gesprekken met mensen die de asielzoekerswereld van binnenuit kennen, heb ik begrepen dat daar heel wat gelachen wordt om die domme, goedgelovige Nederlanders. Dat is geen algemeenheid, maar je hebt nu eenmaal koren en ook kaf. En je hebt Nederlands beleid en Nederlandse organisaties die alle asielzoekers knuffelen. Alle ingrediënten dus voor een hutspot die we anno 2004 niet te eten vinden.

    Maar… met dit hele verhaal en de foute elementen daarin, hebben kinderen niets te maken. Dat is het voorrecht van kind zijn. Dat zou het voorrecht moeten zijn van kind zijn.

    Onze minister, mevrouw Verdonk, kijkt terug op een carrière waarin justitie en gevangenis regelmatig opduiken. Door haar studie sociologie moet zij echter ook inzicht hebben in het dagelijks leven van mensen en het functioneren van mensen in hun omgeving en de sociale verbanden.
    Waar het om kinderen gaat die geen schuld kunnen hebben aan hun situatie, moet het sociale aspect boven het justitiële worden gesteld.
    Of in goed Nederlands: minister, weet te schakelen en als een kind dat wil, laat het dan blijven.

    Reactie door Kees — donderdag 12 februari 2004 @ 11.05 uur

  18. Henk Weltevreden heeft absoluut gelijk. Het is werkelijk bizar als fundamentele mensenrechten voor een kind opeens niet zouden gelden. Vooral een kind heeft recht op bescherming, omdat het niet voor zichzelf kan opkomen. Volgens mij heeft de overheid en in dit geval mevrouw Verdonk (en eigenlijk wij allemaal) de plicht dit kind te beschermen.
    Kees.

    Reactie door kees — donderdag 12 februari 2004 @ 11.35 uur

  19. Met verbazing en pijn lees ik het relaas van professor Bob Smalhout dat hij schreef onder het artikel van het Rotterdam Dagblad dat gaat over de mogelijke uitzetting van pleegkinderen en het feit dat die pleegkinderen nog steeds geen verblijfvergunning hebben. Want daar gaat het om. Judith is hier geboren, heeft bijna 6 jaar van haar 8 jaar bij haar pleegouders gewoond. Ik kan u zeggen professor Bob Smalhout, Nederland mag dan vol zijn volgens uw rationele wetenschappelijke taal, maar ons huis is niet vol. Wij hebben verder geen kinderen en wilden graag een onschuldig pleegkind dat in een AZC is geboren en weinig van har moeder kon verwachten en dus gedoemd was tot zeg maar opsluiting in een kinderhuis, zo’n kind wilden wij graag een kans geven, vanuit al onze luxe. Ons huis is niet vol. Schrijft u eens een wetenschapelijk verhaal aan al die Nederlanders die zo nodig 6 kinderen moeten hebben. Ik hoop tot slot dat u nog eens goed het artikel van het RD wil lezen, goed wil waarnemen wat er staat, want dat is toch de eerst voorwaarde voor een wetenschapper om goed waar te nemen? Zo maar uw wetenschappelijke kick ponderen onder een verdrietig verhaal over onschuldige pleegkinderen, dat is toch wel schrijnend. Misschien bent u een schrijnend geval en moet Rita Verdonk u helpen. Ik ben blij dat ik geen professor ben.
    Met hoogachting Henk Weltevreden (de trotse pleegvader van Judith)

    Reactie door Henk Weltevreden — donderdag 12 februari 2004 @ 11.42 uur

  20. Judith (8 jaar), is het Rotterdamse vriendinnetje van onze Rotterdamse dochter (8 jaar). Zij gaan al sinds hun vierde levensjaar naar dezelfde Rotterdamse school waar zij hun Rotterdamse lief en leed delen. Ook buiten schooltijd spelen zij met elkaar in hun Rotterdamse huizen en hun Rotterdamse ouders. Wij vragen ons af hoe wij het onze dochter ooit zouden kunnen uitleggen dat er een mevrouw bestaat die haar vriendinnetje heeft weggestuurd. Mevrouw Verdonk, komt u het haar vertellen? Komt u ook uitleggen waarom? En kunt u dit dan ook zonder tranen nog even uitleggen aan Judith, Henk en Johanna? Ik denk niet dat uw drukke schema het toelaat. Wij schamen ons diep!!!

    Reactie door Bas en Jolanda — donderdag 12 februari 2004 @ 11.56 uur

  21. In dit schrijnende verhaal mag er niet verlangd worden dat een Rotterdams meisie in de sloppenwijken van Kinshasa terecht komt. Haar huidige ouders bieden haar liefde en kwaliteit van het leven en daarnaast zien zij de realiteit van het uitzetbeleid ook onder ogen. Ik hoop dat de strijdvaardigheid van Henk, de SP en hun achterban zijn vruchten afwerpt.

    Reactie door Tini van de Wetering — donderdag 12 februari 2004 @ 12.06 uur

  22. Ik kan me niet voorstellen dat Mw Verdonk zichzelf nog recht in de spiegel aan kan kijken, wetend dat zij verantwoordelijk is voor dit dreigende lot van Judith.
    Versimpeld lijkt het onschuld, puurheid en altruisme versus gekonkel, egoisme en machtsmisbruik.

    Dat de stad druk is, er gettovorming is ontstaan, autochtonen zich bedreigd voelen, groepen allochtone jongeren voor terreur zorgen zijn allemaal feiten, waar ik me ook druk om maak.
    Juist daarom zou ik willen dat er politici zijn met een hart, wijsheid en verantwoordelijkheidsgevoel, die onderkennen en oplossen. En niet goedkoop inspelen op onlustgevoelens, en in naam van vol=vol meisjes als Judith toevertrouwen aan een moeder die het niet aankan en naar een land sturen waar het arme kind zelfs nog nooit is geweest. Jet de Wilde

    Reactie door jet — donderdag 12 februari 2004 @ 12.07 uur

  23. Ik kan niet anders dan dikke tranen huilen om de onmenselijkheid van het huidig uitzetbeleid. Zeker in het geval van Judith, maar zo zijn er natuurlijk nog meer kinderen die bij aankomst volgens allerlei regels de optimale zorg ontvangen, en bij vertrek er niet meer toe doen. Hartverscheurend. Het is te hopen dat mevrouw Verdonk een hart heeft. Bovendien vind ik de hele discussie over het uitzetbeleid achterhaald. De enorme beperking die instroom van asielzoekers heeft ondergaan door het huidige toelatingsbeleid heeft de noodzaak om dermate streng te zijn volledig onderuitgeschuffeld. Neem een beslissing in het belang van het kind en doe niet zo moeilijk!

    Reactie door Patricia Vermeulen — donderdag 12 februari 2004 @ 12.53 uur

  24. Al jaren lang volg ik de zaak van Judith en haar pleegouders, die haar leven lang bij pleegouders woont en voor wie het maar niet lukt om een verblijfsvergunning te krijgen. Velen hebben er al publiekelijk aandacht voor gevraqagd: de Rotterdamse Carry maakte er een radio-column over, 2 Vandaag maakte een reportage over deze schrijnende situatie en ikzelf schreef er een artikel over in Mobiel (tijdfschrift voor pleegzorg), april/mei 2201 onder de titel ” Wie gaat hierover”, zie http://www.mobiel-pleegzorg.nl Veel instemming en gezamenlijke verontwaardiging over de hele gang van zaken heb ik gehoord, ook bij beleidsmakers, maar desondanks gebeurde er niets. De bureaucratie en het langs elkaar heenwerken van allerlei instanties bleek te weerbarstig en daardoor bleef de onzekere situatie voor pleegkind en pleegouders bestaan, diep treurig en zeer frustrerend voor alle partijen. Ondertussen werden wel allerlei therapieen en deskundigen ingeschakeld om te zorgen dat Judith goed kon hechten aan haar pleegouders! Ze profiteerde daarvan en groeide uit tot een zelfbewuste meid, die zich thuisvoelt in Nederland en bij haar pleegouders. Dan staat je verstand toch stil als nu overwogen wordt om haar terug te sturen (hoe zo, terug, ze is toch hier geboren?) met een moeder, die bewezen heeft dat ze nauwelijks voor zichzelf en al helemaal niet voor dit kind kan zorgen. Hoe moet dat dan in een land waar ze nergens op kan terugvallen? Minister Verdonk zegt wel dat ouders zelf verantwoordelijk zijn voor hun kinderen, maar in dit geval lijkt me duidelijk dat deze moeder deze verantwoordelijkheid niet kan dragen getuige de ontheffing uit de ouderlijke macht. Dat gebeurt in Nederland toch niet zomaar? Mevrouw Verdonk hoeft zich geen zorgen te maken over haar positie, hoor ik net iemand aan de radio zeggen. Nee, zij niet, maar vele anderen wel!! Streng optreden is soms noodzakelijk maar een kind in het diepe gooien waarvan je weet dat het zich daar niet alleen uit kan redden, is onmenselijk en wreed!

    Reactie door Jeanny Gijzen — donderdag 12 februari 2004 @ 13.25 uur

  25. De menselijke maat is voor bewindspersonen natuurlijk het moeilijkst. Beleid is anoniem, gaat over grote getallen, over abstracties en containerbegrippen als asielzoekers en uitzettingsprocedures.
    Als verdriet een naam krijgt, zoals in het geval van Judith en die naam verbonden is met een geschiedenis, dan komen de gevolgen van zoiets abstracts als beleid ineens erg dichtbij.
    Als beleid een naam krijgt, zoals in het geval van minister Verdonk, zijn we geneigd haar persoonlijk aansprakelijk te stellen voor het persoonlijke verdriet van een meisje als Judith.
    Het dilemma van de minister is, dat ze de wet moet uitvoeren, maar ook de persoonlijke bevoegdheid heeft om daar in specifieke gevallen van af te wijken. En juist daar ontmoeten de minister en het meisje elkaar.
    Het is duidelijk dat Judith gezien haar levensgeschiedenis het morele recht heeft om hier op te groeien. We moeten vertrouwen op de integriteit van de minister. We moeten hopen dat ze Judith ook het formele recht geeft om hier te (ver)blijven.
    Ik wens beide vrouwen sterkte.
    Lodewijk Ouwens

    Reactie door LODEWIJK OUWENS — donderdag 12 februari 2004 @ 13.31 uur

  26. Nederland vol?

    Vergeet men hoe we andere landen hebben uitgebuit tijdens de colonialisati? Slavernij eerst en daarna zijn we fatsoenlijker geworden en heben we “gast”arbeiders hierheen gehaald. En nu roepen we: “dit is van mij, afblijven en wegwezen!”
    Nederland vergeet liever haar geschidennis wanneer het uitkomt en gebruikt cijvers van breedte en lengte en bevolkingsdichtheid in haar voordeel.

    Laten we dan maar ALLES tellen, ook alle mensen die Nederland heeft beroofd eeuwenlang.

    Tik snel aan…

    Teveel migranten?
    -Had je dan nooit gastarbeiders moeten uitnodigen het vuil werk te doen waar de Nederlander zich te goed voor voelt.

    Eerst mensen beroven dan hen laten smeken om de vloer voor je voeten te vegen.

    Nu nog laten zien Verdonk of je ook een ruggegraat hebt.

    Ismahane

    Reactie door Ismahane — donderdag 12 februari 2004 @ 13.34 uur

  27. Alle logica ontgaat me in deze zaak. De moeder heeft niet meer de ouderlijke macht maar zou wel weer worden herenigd met haar kinderen voor ze het land uit moet?
    En nu wordt alles nog maar weer eens bekeken, jij wel, jij niet. Een generaal pardon zou geen genereus gebaar zijn, maar het enig juiste antwoord op het onrecht van jarenlange onzekerheid en getouwtrek

    Reactie door Trudi — donderdag 12 februari 2004 @ 14.16 uur

  28. “Als beleid een naam krijgt, zoals in het geval van minister Verdonk, zijn we geneigd haar persoonlijk aansprakelijk te stellen voor het persoonlijke verdriet van een meisje als Judith”, schrijft Lodewijk Ouwens. Hij heeft deels gelijk, vind ik. Maar het is aan de bewindspersoon (en aan kamerleden, maatschappelijke organisaties, eigenlijk aan ons allemaal) om door de abstractie van beleid heen te kijken, en zich ervan te overtuigen dat het beleid ook de beoogde uitwerking heeft.

    Het verhaal van Judith geeft aan dat er een grote fout in de wet zit. Haar verhaal is geen geïsoleerd geval. het gaat om alle kinderen wier ouders uit de ouderlijke macht zijn ontzet of ontheven. Deze maatregelen worden overigens door een rechter opgelegd, dus appeleren aan het warme hart van mevrouw Verdonk is niet de enige manier. Zij heeft ook gewoon rechterlijke uitspraken te respecteren en de wet op dit punt aan te passen. Ik heb alle vertrouwen in Jan de Wit. Hij heeft eerder kromme wetten recht(er) weten te krijgen!

    Reactie door Christine de Vos — donderdag 12 februari 2004 @ 14.21 uur

  29. Wat moet je toch met een kabinet dat het woord humaan tot een scheldwoord maakt?
    Mevrouw Rita Verdonk is in het ziekenhuis opgenomen geweest omdat ze een klemmend gevoel had op haar borst. Gek zeg, dat je last krijgt van je hart als je dat van 26.000 anderen hebt gebroken. Waaronder de pakweg 1000 pleegkinderen die terugmoeten met een moeder of een vader die ze nu juist niet konden verzorgen en dat in de toekomst dan ook niet of heel slecht zullen doen.
    Mevrouw Verdonk, daarom vind ik u het schrijnendste probleem.

    Reactie door carrie — donderdag 12 februari 2004 @ 15.03 uur

  30. Ik heb er eigenlijk geen woorden voor. Hoe kan nu een kind van een moeder die uit de ouderlijke macht is ontzet, opeens weer bij die moeder horen? Kennelijk heeft ontzetting uit de ouderlijke macht geen enkele waarde. En dan het kind terugsturen naar een land waar het nog nooit geweest met diezelfde moeder. Over normen en waarden gesproken!

    Reactie door Margret van der Spek — donderdag 12 februari 2004 @ 15.30 uur

  31. Ik krijg bij dit beleid steeds van die buitengewoon griezelige beelden voor mijn geestesoog. Beelden van documentaires die ze altijd voor de dodenherdenking lieten zien. Waardoor ik vroeger als kind een weeklang van slag was. Filmpjes waarin mensen afgevoerd worden in een soort van veewagons. Toen durfde niemand te protesteren. Als er weer een familie in de straat werd opgehaald. Het schijnt dat mevrouw Verdonk dit soort vergelijkingen vaker hoort en het beneden alle peil vindt. Maar ik kan er niks aan doen. Dat ik dat steeds voor me zie. Ik ben met dat soort filmpjes opgegroeid. Want dat mocht zich nooit meer herhalen. Was de boodschap. Maar ik zie het verschil niet tussen het één en het ander. ´We doen het wel netjes,´hoorde ik Verdonk op de radio zeggen. Geen kampen deze keer. Maar een enkele reis naar de hel.

    Henk, we hebben in meppel nog wel een kamertje met een geheime deur waar we haar stiekem kunnen verstoppen als Verdonk de jacht opent!
    Eén van je leerlingen, met documentaire-trauma.

    Reactie door sabine neuteboom — donderdag 12 februari 2004 @ 16.25 uur

  32. Ik kan me voor Judith geen betere ouders voorstellen dan Henk en zijn vrouw!
    Als een ieder zijn kind zo mooi op zou voeden, dan zou de wereld er een generatie
    verder veel positiever uitzien.

    Reactie door Louis J.Oud — donderdag 12 februari 2004 @ 16.36 uur

  33. Nederland is overvol, alles wordt volgebouwd, maar volgens Donner hebben we nog genoeg woeste bossen waar we criminelen kunnen opsluiten. Eventueel bouwen we een torenflat in die bossen en sluiten we de criminelen in de penthouses op.
    Hoewel het vandaag volgens Donner best meevalt met dat cellentekort.
    Worden bewindslieden eigenlijk onderworpen aan bijvoorbeeld een jaarlijkse medische test? Om te kijken of de bovenkamer nog functioneert?
    Ik ben nooit een fan van Lubbers geweest, maar wat ie van de week zei nam me voor ‘m in.
    En ik kan maar niet begrijpen waarom er geen generaal pardon kan komen voor de asielzoekers die onder de oude regels vallen, dat 26000 mensen het land uitgeschopt worden, in het geval van kinderen naar een land waar ze nooit geweest zijn en de taal niet van spreken, en dat we dan 22000 Polen binnenhalen om hier te werken. Die mogen wat mij betreft komen (zolang ze fatsoenlijk betaald krijgen, dus niet via ronselbureautjes in eigen land voor een schijntje hier zwoegen), maar waarom is de ene groep wel welkom en de andere niet??

    Reactie door Hippo — donderdag 12 februari 2004 @ 17.18 uur

  34. Judith moet blijven. En niet alleen Judith, maar al die kinderen die nu in Nederland vogelvrij zijn. Omdat we ons anders de ogen uit het hoofd moeten schamen voor onze Nederlandse bewindspersonen. Of deden we dat toch al?

    Reactie door Els — donderdag 12 februari 2004 @ 17.37 uur

  35. “Wat moet je toch met een kabinet dat het woord humaan tot een scheldwoord maakt”. zegt Carrie in haar reactie. In denk dat die mensen ( het huidige kabinet dus ) dat woord humaan amper meer kennen. Naastenliefde is veelomvattend. Ik ken Henk toevallig uit mijn jeugd en weet als geen ander dat hij dit woord in de top10 van zijn persoonlijk woordenboek heeft staan.
    Gelukkig maar denk ik dan; dat er ook nog andere mensen zijn dan die kille, koude, zakelijke egotrippers die op dit moment ons land bestieren. Die Colijn-achtige types,zuinig; let op de knip, vooral ter meerdere eer en glorie van zichzelf.
    Natuurlijk moet die griet hierblijven, lees hoe Rotterdams ze is in de column “Kiki Musampa”. Die hoort hier! Bij haar ouders; Henk en Johanna

    Reactie door K. Hofman — donderdag 12 februari 2004 @ 18.24 uur

  36. Voor een kind is de hele lange procedure rond het asielbeleid niet te begrijpen. Ik ken Henk,zijn vrouw en Judith, zij zorgen er steeds voor dat Judith op de hoogte blijft, in een voor haar begrijpelijke vorm. Hun eigen gevoel hierover steeds op de achtergrond zetten en Judith een veilig gevoel bieden. Daarnaast alsmaar alle lijnen open houden naar instanties, geen gemakkelijke klus. Zij doen dit niet alleen voor hun eigen pleegkind.
    Judith leeft al jaren als een gezinslid bij Henk en zijn vrouw en voelt zich daar veilig en krijgt liefde.

    Mevrouw Verdonk ga de ontmoeting aan met Henk zijn vrouw en Judith en bij andere kinderen in deze situatie en neem dan uw besluit.

    Henk, Johanna en Judith veel kracht.

    Reactie door Maria Kok — donderdag 12 februari 2004 @ 18.51 uur

  37. ‘Lijstjes’

    Ze houdt van lijstjes. Nauwkeurig schrijft ze de boodschappen onder elkaar, haar tong glijdt corrigerend langs haar lip.
    `Hoe schrijf je dat? Zentwitspret?’
    Ook haar verjaardagslijst stond vol details. Hoeveel het kostte en waar je het moest kopen. Onze Zaïrese weet wat ze wil.
    We doen ook in getallenlijsten. Hoeveel mensen waar wonen, ook het aantal buren in de straat tellen we op.
    `Zijn er veel mensen in Zaïre?’
    `Heel veel…’
    `Meer dan duizend?’
    `Miljoenen…’
    `Zeker een giljoen? Hoeveel nullen is dat?’
    Ze zit op haar knieën vlak voor de tv, potlood in haar mond. Beatrix en Alex lopen in Thailand.
    `Hoe schrijf je dat Boemiepol?’
    Het volgende lijstje is een feit. Koningen en koninginnen. Zijne Hoogheid Bhumibol Adulyadej Rama IX en koningin Sirikit Kittiyakara staan breeduit onder Alex en zijn mamma. Ik geef nog wat titels door. Elisabeth II uit Londen en Albert II koning der Belgen. Ook Mabel Wisse I komt erbij.
    Beatrix loopt op haar sokken een Boeddha-tempel uit. Ben Bot glimlacht. De minister krijgt de Nederlandse heroïnesmokkelaars Pedro Ruyzing en George Ofosuhene uit een Thaise gevangenis. Het was drie kilo. Op Schiphol zijn ze vrij.
    `Hebben die wél een paspoort?’
    `Ja…’
    `Mogen die dan wél hier wonen?’
    `Altijd…’
    `En mamma niet?’
    Je kunt het niet uitleggen. Kinderen zien vaak scherper dan de wet.
    Vanavond op tv schrapte mevrouw Verdonk ijskoud nog even enkele duizenden gevallen van het lijstje.
    Rita weet wat ze wil. De minister van Vreemdelingenzaken en Integratie, de socioloog, gespecialiseerd in criminologie, oud-directielid gevangeniswezen en voormalig BVD-directeur houdt vast aan haar lijstje: 2334. Een eenmalige beperkte pardonregeling: 2097 en 220 schrijnende gevallen. Ook 17 gelukkigen uit Sebrenica. De andere 26.000 uitgeprocedeerde asielzoekers moeten terug. De biologische moeder van ons pleegkind zit al vast in het uitzetcentrum. Enkele reis Kinshasa. Misschien een kwestie van weken, dan blijft ze achter in een dorre ordner. Ze was hier negen jaar. Vanaf Schiphol is ze vrij.
    Ik voel me even heel eenzaam, want ik weet dat ons pleegkind ook op de lange lijst staat. Ze is hier geboren, na acht jaar nog steeds geen verblijfsvergunning, wettelijk gekoppeld aan haar biologische moeder die ze bijna nooit ziet, maar wel vanaf haar derde bij ons. Haar eerste herinneringen, het asielcentrum en het kinderhuis zijn weggezakt in de onbewuste velden van Jung en consorten.
    Ze stopt even met een lijstje en schrijft een brief aan de regirging. Waarom ze nog geen paspoort heeft en of ze er voor willen zorgen dat het goed gaat met haar moeder, haar broertjes en zusjes.
    Volgens Rita Verdonk kunnen oudkomers best zelf werken aan hun taalvaardigheid, als ze geen geld hebben om een dure cursus te betalen.
    Hoe? `Door naar tv-programma’s als Tiktak of Sesamstraat te kijken.’ Tiktak is een programma voor een- en tweejarigen; er wordt geen woord in gesproken. Enfin.
    We gaan allochtone bewoners over de stad spreiden. De spreiding van ons pleegkind is wel erg ver. Zaïre, dat is geen Crooswijk. Moeten allochtone voetballers zich ook gaan verspreiden over alle clubs in het land?
    Ik ga het niet op de vrouw spelen, een minister is ook maar een mens. Ook geen aanval op een Kafka-balie van de IND-asielmachine. Het is veel simpeler: ons pleegkind wordt mogelijk uitgezet, en dat gebeurt gewoon niet. We laten Rita, die ons onderuit schopt, met rust, ze heeft het al druk zat. Johan Cruijff zei het al: `Als je getackeld wordt dan moet je niet naar het rugnummer kijken, want dan ben je het overzicht over het spel kwijt.’

    Henk Weltevreden

    Reactie door Henk Weltevreden — donderdag 12 februari 2004 @ 19.17 uur

  38. Mijn zoon speelde zojuist voor de laatste keer op z’n viool, de nummers meespelend met een cd. Het nummer Hard Rock vindt hij het mooist. Swingt goed, en de kleine foutjes hoor je niet. Vandaag zijn laatje op school opgeruimd: een paar potloden, schriftjes en een los briefje van iemand waarop hij verliefd was. En het werkboek wereldverkenning, over de wereldbol, de zee en de continenten. Europa, Amerika, Afrika: pap wat is groter: Europa of een ander land? Een ander land zeg ik maar,om Europa niet groter te maken dan het is.
    Morgen wordt hij opgehaald met een busje, om 9 uur staat er in de brief. Eerst naar een opvang ergens in de buurt van Schiphol, daarna op het vliegtuig. Er is een tijdelijke opvang voor hem in een kinderhuis geregeld.In een land die hij alleen uit zijn atlas kent.

    Dit is niet waar, mijn zoon heeft het geluk wel een paspoort te hebben en hij speelt morgen gewoon weer viool. Hard Rock.

    Jan Grolleman

    Reactie door jan grolleman — donderdag 12 februari 2004 @ 20.51 uur

  39. Kent mevrouw Verdonk de betekenis van schrijnend eigenlijk wel? Is zij bij Henk, Johanna en Judith thuis geweest? Heeft ze Judith gesproken, gezien?
    Ik wel. En ik zag een Nederlands meisje met een Rotterdamse tongval. Zwart, dat wel. Maar op en top Nederlands. Rotterdams, zo u wilt.
    Kon mevrouw Verdonk maar één dag in de schoenen van Judith staan, of in die van Henk of Johanna. Dan wist ze wat schrijnend betekent.
    Ik hoop en – godbetert – bid voor dit gezin. Want dat is het, een gezin. En die ruk je niet uit elkaar.
    Henk, Johanna en Judith, veel sterkte. Dit geldt ook voor die andere 25.999 “uitgeprocerdeerden”.
    Ik wou dat mevrouw Verdonk uitgeprocedeerd was!
    Peter van der Ploeg

    Reactie door Peter van der Ploeg — donderdag 12 februari 2004 @ 21.26 uur

  40. Ik ben helemaal zeker van dat Judith bij haar pleegouders, Henk en Johanna zal mogen blijven. Mijn levens ervaring als een vluchteling met twee knideren, leert me twaalf jaar lang dat in Nederland na heel veel gedoe, de dingen uiteindelijk recht worden gezet.

    Reactie door A.Jovanovic — donderdag 12 februari 2004 @ 21.33 uur

  41. Vandaag ontving ik een kaartje van gelukkige en trotse ouders die een dochter hebben gekregen. Een driejarige dochter, die in december 2000 in China is geboren. Een blije gebeurtenis voor deze Nederlandse ouders die na een jarenlange adoptieprocedure eindelijk een dochter in hun armen kunnen sluiten. Een meisje dat een gelukkige toekomst krijgt in Nederland. Weg uit de armoe, het kindertehuis en een leven zonder naaste familie.
    En tevens ken ik het verhaal van Judith. Een dochter van blije, gelukkige, liefdevolle ouders die Judith misschien moeten veriezen, die afscheid moeten nemen van hun Rotterdamse dochter die een onzekere toekomst tegemoet gaat in Congo.
    Ik begrijp het niet.

    Reactie door Anita van Hezik — donderdag 12 februari 2004 @ 21.56 uur

  42. Van alle commentaren vind ik die van Bas en Jolanda (20) wel het meest raak. Wil mevrouw Verdonk dat maar eens komen uitleggen aan hun dochter van 8, dan ga ik het mischien ook bergijpen. Nu in elk geval niet.

    Is er dan niemand die het verschil kan duiden tussen asielzoekers en legale marokkanen, turken, surinamers, antillianen, molukkers, indiers, chinezen, en zo nog wat meer? Want daar ging het toch om bij VOL=VOL?
    Waarom maken we ons eigenlijk druk over zo’n kleine groep mensen, zelfs 26.000 is niet veel op 16 miljoen mensen.

    Mevrouw Verdonk, als al die legale nederlanders zo lang (slechts 1 mensenleventje), moeten doen nadenken over de toekomst van Judith, laat haar dan gewoon lekker bij haar “moeder” en “vader” zitten. Die zorgen wel voor haar inburgering, kunt u zorgen voor de inburgering van die andere allochtonen. Deal??

    Piet en Henk, het ga jullie goed.

    Reactie door thijs — donderdag 12 februari 2004 @ 22.34 uur

  43. Als mevrouw verdonk een beetje lef heeft, moet ze eens afreizen naar Rotterdam en met droge ogen aan Judith uitleggen waarom een meisje van 8 moet worden uitgezet naar een land, waar ze geen band mee heeft, waar ze de taal niet spreekt en zich moet voegen bij een moeder die uit de ouderlijke macht is ontzet en met wie ze nauwelijks of geen banden heeft.
    En dat terwijl Judith in Rotterdam is opgegroeid, Nederlands spreekt, Neder(mede)landse vriendjes en vriendinnetjes heeft en liefdevol wordt verzorgd door Henk en Johanna.
    Wanneer wij een kind niet meer die bescherming kunnen geven die het verdient (waar blijven ineens de universele rechten van het kind?), dan schaam ik mij diep dat dit soort mensen mijn land mag vertegenwoordigen.

    Reactie door Johan Poel — vrijdag 13 februari 2004 @ 0.06 uur

  44. Ik ken “Judith” persoonlijk. Heb met haar gegeten en gedronken, samen met Henk en Johanna, haar pleegouders. Na een ongelukkige start in haar leven, heeft ze nu eindelijk een ‘thuis’ gevonden bij Henk en Johanna.
    Zelf woon en werk ik sinds 1962 in een zogenaamd ‘onderontwikkeld land’. Ik ken persoonlijk dit soort kinderen die enkel een biologische vader en moeder hebben, maar de liefde van een vader en moeder missen. Zo’n kind weet niet bij wie het uit moet huilen, wordt als een hond toegesnauwd, wordt overal de deur gewezen, hoort nergens bij en krijgt dit ook genadeloos te horen van haar leeftijdgenootjes. Zo’n kind lijdt! Het kan geen kant meer op. Het gaat in een hoekje zitten en zoekt heil bij het zingen over de kleine Jesus voor wie er ook geen plaats was. Zo wordt in dit jonge leven het fundament gelegd voor LIEFDE voor de lijdende medemens OF voor HAAT voor de hele maatschappij met alle gevolgen vandien!
    “Judith” heeft een ‘thuis’ gevonden bij Henk en Johanna. Gaat de regering gesteund door de WET nu het ‘thuis’ stelen van “Judith”. Zijn ze nu gek of niet? Wie steelt er nu de ‘reddingsboei’ van een een kind dat aan het verdrinken is? Kan zo iets in een ‘ontwikkeld land’ waar men praat over de Rechten van het Kind? Een kind een klap geven, mag niet; een kind zijn ‘thuis’ ontnemen mag wel!
    Henk en Johanna, ik hoop dat het verstand van de zo geprezen ‘nuchtere’ Hollander het mag winnen van een doods wetboek.

    Reactie door Pater Cor Hooymayers — vrijdag 13 februari 2004 @ 8.48 uur

  45. Ik schrok vandaag toen ik van Henk per email de situatie van Judith te horen kreeg. Johanna en Henk ken ik al jaren als goede kennissen. We hebben niet wekelijks contact, maar ik ben al jaren op de hoogte van hun pleegdochter en hun goede zorg voor haar.
    Ineens komen de berichten die je in de krant leest over uitzetting wel héél dichtbij.
    Geen moment heb ik gedacht dat dit dus hen ook zomaar kan gebeuren.
    Zo vervreemdend dus……De ver van mijn bed gevallen ineens zo dichtbij.
    Zij hebben zoveel goede energie gestoken in de opvoeding van dit kind, al van jongsaf aan.
    De toekomst zou zeer zorgwekkend zijn voor dit kind en eigenlijk niet voorstelbaar en onmenselijk.
    Ik pleit dan ook voor een goede afwikkeling en een herziening van deze schijnende gevallen

    Reactie door Cora de Roon — vrijdag 13 februari 2004 @ 9.58 uur

  46. Toch nog even gekeken in het woordenboek.
    Schrijnend: wat het gemoed met schurende, brandende pijn aandoet

    Reactie door Jos van Hest — vrijdag 13 februari 2004 @ 10.17 uur

  47. Beste Henk, beste Jan de Wit, beste lezers,
    beste Judith,

    Politiek gaat over mensen, niet over nummers.
    Jaren geleden zat ik in de trein.
    De mensen spraken over hoe vol Nederland was.
    Een oude mevrouw mengde zich in het gesprek.
    In de jaren dertig van de vorige eeuw zei de toenmalige premier,
    meneer Colijn: Nederland is vol. We kunnen niet alle vluchtelingen opnemen.
    Nederland had toen nog geen kwart van het huidige aantal inwoners.
    Tussen de afgewezen vluchtelingen waren ook meisjes zo oud als Judith nu.
    Hebben we dan niets geleerd?
    Ga door, Henk, Jan en anderen.

    Groet, Gerard

    Reactie door G. Beentjes — vrijdag 13 februari 2004 @ 10.35 uur

  48. Mevrouw Verdonk heeft persoonlijk alle brieven gelezen, zegt ze.
    Mevrouw Verdonk neemt alle verantwoordelijkheid op zich voor de selectie wie genoeg schrijnt om te mogen blijven.
    Wat is haar maat eigenlijk?

    Reactie door Trees Steeghs — vrijdag 13 februari 2004 @ 10.40 uur

  49. Procedures, regels, lijsten, gevallen…. hallo hallo het gaat hier wel over mensen. In dit geval om kinderen. Een kind wat hier in Nederland is geboren, wat Nederlands spreekt. Een kind waarvan door de Nederlandse staat is bepaald dat haar moeder niet in staat is om voor haar te zorgen. Gelukkig zijn er mensen in NL die dat wel kunnen en vooral ook willen. En nu moet dat kind weer terug naar die moeder naar het land van die moeder? Want zo is het dit is het land van de moeder van Judith, maar niet van Judith zelf. We hadden toch besloten dat die moeder niet in staat is om voor Judith te zorgen?

    Mevrouw Verdonk stelt u zich eens voor, u bent 8 jaar. Misschien lastig om in te denken maar doet u een poging. U woont thuis (het woord pleeggezin zegt u namelijk helemaal niets), u heeft een leuke vader en moeder, u heeft vriendjes en vriendinnetjes, kortom u heeft het goed. U gaat maar school. En u weet ook niet beter dan dat dit zo hoort. Helaas binnenkort gaat uw leventje helemaal veranderen. U moet namelijk terug naar iemand die uw biologische moeder is, die kan niet voor u zorgen, maar ja dat doet kennelijk niet ter zake. Vervolgens gaat u per vliegtuig terug naar een land waar u nog nooit geweest bent, waar u niemand kent, waar u de taal niet spreekt en u bent daar helemaal alleen. Iedereen waar u van houdt is heel ver weg. Kunt u mij vertellen hou u zich zou voelen?

    Mevrouw Verdonk denk na, omwille van Judith.

    Reactie door Esther Huls — vrijdag 13 februari 2004 @ 11.17 uur

  50. Aan het commentaar van Pim Wiersinga hoef ik niets meer toe te voegen maar toch: Is opzettelijke beschadiging van een kind in Nederland tegenwoordig legaal?

    Reactie door Gerda Harder — vrijdag 13 februari 2004 @ 11.28 uur

  51. Naast alle verdriet en pijn die dit soort beslissingen met zich meebrengen – om van verbijstering maar niet te spreken – een andere opmerking:
    een kind wordt uit de ouderlijke macht ontzet. Dat is nooit voor niets. Hier in Nederland vindt de wetgever, dat een kind niet bij deze moeder mag blijven. Dat is in het belang van het kind. Dan moet het kind met de moeder mee naar het buitenland. Daar hoeven we ons blijkbaar niet meer druk te maken over hoe het kind wordt opgevoed – of in dit geval waarschijnlijk -’afgevoed’.
    Dit valt onder regentengedrag: ‘onze norm hier is hoger dan in derde-wereldlanden. Als hetzelfde kind daar het gevaar loopt waartegen we het in ons land willen beschermen, zien we dat niet en is het dus niet meer belangrijk.’
    Wie zo denkt, is in mijn ogen onmenselijk en hoort thuis in de negentiende patriarchale eeuw.

    Reactie door Will van Sebille — vrijdag 13 februari 2004 @ 11.50 uur

  52. Ik lees de vijftig reacties op het artikel over de uitzettingsdreiging voor kinderen uit pleeggezinnen. Dat stemt droevig maar geeft tegelijk ook vertrouwen: zoveel betrokken en oprechte reacties op een beleidsregel welke onmenselijke besluiten dreigt te vellen over kinderen aan wie zo de hoop op een goede toekomst wordt ontnomen. Al deze woorden tonen aan dat de samenleving in staat is verantwoordelijkheid te nemen voor het lot van mensen, ongeacht beleid of wet. Want de samenleving zijn wij zelf: deze ouders die het opnemen voor kinderen, hen liefdevol opnemen en toekomst bieden. Zij lossen de vraagstukken écht op, met hart en handen. Zij geven toekomst, daar kan geen vreemdelingenwet tegenop. Ik wens mevrouw Verdonk wijsheid toe en vertrouwen. Het vertrouwen dat haar vanuit de samenleving wordt aangereikt . De stem en het leven van deze kinderen heeft toch meer kracht en betekenis dan de staatskas.

    Reactie door Rob — vrijdag 13 februari 2004 @ 11.52 uur

  53. Minister Verdonk,

    geef kinderen als Judith een eerlijke kans om zich verder te ontplooien bij mensen die goed voor haar zorgen en die haar een toekomst kunnen bieden. Het is in de wereld vooral van belang dat mensen gelukkig kunnen zijn en dat zij zich kunnen ontwikkelen, een menselijke toekomst voor iedereen is uiterst belangrijk want een wereld die goed is voor alle bewoners begint bij een humane behandeling van alle mensen, dus zeker ook bij de individuele gevallen. Dit is uw kans om minister te zijn van een land dat handelt met respect voor iedereen, niet in de laatste plaats om te laten zien dat er altijd een mogelijkheid bestaat om terug te keren naar respect voor elkaar.

    Reactie door Edith Zuiderent — vrijdag 13 februari 2004 @ 11.57 uur

  54. Als eerste wil ik graag voorstellen dat de opzet van de geplaatste reacties in omgekeerde volgorde worden gesorteerd. Reden hiervoor is dat het zes pagina’s lange relaas van dhr. Smit op deze wijze geheel onderaan komt te staan.

    Nederland is vol zegt u? Inderdaad, hélemaal vol van medeleven! Rechten van de mens en in het bijzonder rechten van het kind mogen nooit vergeten worden.
    Indien we het over integratie gaan hebben hoeven we alle kinderen in pleeggezinnen niet te bespreken. Tenzij je het over integratieproblemen in het land van herkomst van de ouders van die kinderen wilt hebben. Verplaats je nu eens mentaal in de positie van een kind. Je weet niet meer dan wat je in Nederland is geleerd. Je spreekt uitsluitend Nederlands. Je eet ook gewoon een boterham met pindakaas of chocopasta voor ontbijt. Kortom je bént Nederlands, zélfs al zeggen die papiertjes iets anders.
    En dan met acht jarige leeftijd je veilige THUIS moeten verlaten om in het diepe gegooid te worden in een land dat je niet kent.
    Ik kan er met mijn gezonde verstand niet bij dat hier überhaupt nog over gediscussieerd moet worden!
    WORDT WAKKER!

    Judith en al die andere NEDERLANDSE kinderen mogen niet uitgezet worden!

    Alle steun en diep respect voor Jan de Wit.

    Reactie door Wim Kok (geen familie van ...) — vrijdag 13 februari 2004 @ 12.05 uur

  55. het hele asielbeleid staat me al jaren niet aan; ik krijg er teveel het gevoel bij dat het om andere wezens gaat dan om mensen gelijk wij zelve, op zoek naar brood en geluk. en omdat we het niet koppelen aan een echt ontwikkelingshulpbeleid, waarin we de arme landen de kans geven aan ons te verdienen en niet andersom. zolang we dat offer niet brengen rest niets anders dan een generaal pardon en welkom voor elke vluchteling die kans ziet hier z’n brood te verdienen. En de Smalhouten die het maar blijven hebben over hoe vol Nederland wel niet is die zijn pas moedig als ze daarmee durven oproepen tot een verbod tot vermenigvuldiging. Ik verdenk dat soort lieden van een verborgen selectiebeleid, waarbij de ene mens toch superieurder is dan een ander.

    Reactie door klaas vos — vrijdag 13 februari 2004 @ 12.21 uur

  56. Over de drogredeneringen in het verhaal van smalhout hoef ik het niet te hebben. Wat in hemelsnaam milieumatregelen te maken hebben met mensen die hier om goede redenen onderdak vragen gaat mijn bevattingsvermogen te boven. Als Smalhout meent de geschiedenis als zijn getuige te moeten laten optreden geeft hij blijk van een wel heel erg rammelend historisch besef. De delta van de grote rivieren is altijd al een immigratieland geweest en het zijn juist de immigranten die vaak een groot aandeel hebben gehad aan de roem van de Nederlanden, denk maar aan Spinoza. Wat er nu gebeurt is dat ons land juist aan die traditie een einde gaat maken door een al te strikt doorgevoerd toelatingsbeleid; nog even en de meter slaat door naar de kant van de emigratie. De mensen die het land binnenkomen en die het land uitgaan houden elkaar op dit moment nog net in evenwicht. Maar goed, daar gaat het ook helemaal niet om. Het gaat er wel om dat in sommige gevallen een strikte toepassing van de wet voor onmenselijke omstandigheden zorgt. En in die gevallen moet de wetgever in staat zijn die maatregelen te nemen die nodig zijn om de wet weer op een menselijke maat toe te snijden. Maar ik ben bang dat we het dan niet van de minister moeten hebben. Wat mij opviel in het journaal was een minister die een jongen, Whalid, een hand gaf, hem veel succes wenste, waar ook ter wereld en zich vervolgens snel uit de voeten maakte. Ze keek de jongen daarbij nauwelijks aan, in ieder geval niet langer dan strikt nodig was. Alsof ze Whalid niet in zich op wilde nemen. En ik kan me dat ook wel voorstellen want als je iemand te lang aankijkt heeft hij een gezicht gekregen. En dat maakt het dan weer lastig als je diezelfde avond rustig in slaap wilt vallen. Afijn, slapeloosheid is in dat geval de zorg van de minister en niet die van uitgeprocedeerde kinderen zoals Whalid of Judith. Die hebben namelijk hele andere zorgen. En toch… En toch hoop je op een wondertje. Het wondertje namelijk dat de door ons allemaal gekozen volksvertegenwoordiging alsnog bij zinnen komt en doet wat ze menselijkerwijs moet doen. Want hoe vertellen we het anders straks onze kinderen?

    Reactie door Job Creyghton — vrijdag 13 februari 2004 @ 12.22 uur

  57. Judith op transport. Haar koffertje gepakt. Zo gaat ze met vele andere onschuldigen haar ongeluk tegemoet.

    Kent u die geschiedenis Mevrouw Verdonk?

    Erg,he?

    Reactie door anna ter linden — vrijdag 13 februari 2004 @ 12.22 uur

  58. allerbeste SP-ers,
    print alle reacties s.v.p. uit – laat mevrouw Rita Verdonk en haar ambtenaren alles werkelijk onder ogen krijgen – met de eigenhandig geschreven brief van Judith bovenop.

    Reactie door Nora Roozemond — vrijdag 13 februari 2004 @ 12.32 uur

  59. Er worden hier heel wat vergelijkingen gemaakt waar ik het absoluut niet mee eens ben, maar ik vind net als al die anderen dat Judith en haar duizend lotgenoten hier moeten blijven!

    Reactie door wim kerkhof — vrijdag 13 februari 2004 @ 12.46 uur

  60. Hoe we dit uitzetbeleid aan onze kinderen moeten uitleggen? Heel simpel.
    Toch?

    Zus moet weg. (AVI 3)

    Wie komt daar aan?
    Het is Zus.
    Zus komt van ver.
    Ze mag naar hier.
    Hallo, Zus!

    Mag het echt? vraagt Zus.
    Is dit land niet te klein?
    Iedereen lacht.
    Wel-nee Zus.
    Wij zijn niet klein maar o, zo fijn.
    Wij zijn to-le-rant.
    En we hebben strand.
    Blijf maar hier.
    Hier heb je een pa en een moe.
    En nu je oogjes toe.
    Slaap lekker.

    Zus gaat naar school.
    Zus heeft een huis.
    Zus maakt vrienden.

    Daar komt Riet.
    Zij is de baas van het land.
    Geef hier je pa en moe, Zus.
    Ga weg van ons land.
    En van ons strand.
    Wij zijn maar heel klein.

    Ja, zegt Zus.
    Dat weet ik.
    Klein maar fijn.
    En o zo to-le-rant.

    Nee, zegt Riet.
    Fijn en to-le…eh zijn we allang niet meer.

    Zus moet weg.
    Ze gaat van hier naar daar.
    Dag zus, dag!
    Riet is nu moe.
    Ze doet haar oogjes toe.
    Slaap lekker.

    Reactie door Benny Lindelauf — vrijdag 13 februari 2004 @ 13.37 uur

  61. De motie de Wit verdient steun!
    Ik steun het strenge uitzettingsbeleid dat Minister Verdonk, door de Kamer gesteund,gaat uitvoeren.
    Maar van harte steun ik ook de motie de Wit die de Minister vraagt kinderen in pleeggezinnen niet uit te wijzen en waar nodig deze kinderen een verblijfsvergunning te verlenen. Het gaat hier om kinderen die na een moeilijke geschiedenis – hoe jong ze ook zijn – via een liefderijke opvang veelal volledig ingeburgerd zijn. Zij behoren zeker tot de schrijnende gevallen omdat:
    - het om jonge tot zeer jonge kinderen gaat die niet uit vrije
    wil hier gekomen zijn, en vaak zelfs hier geboren zijn;
    - zij geen enkele relatie meer hebben met hun land van herkomst
    en niet in een positie zijn die op te bouwen;
    - zij, bij uitwijzing, onverzorgd in een hun vreemde omgeving
    komen.
    Indien ergens een humane toetst toegepast kan en moet worden in het uitzettingsbeleid dan is het hier.

    Reactie door Wouter Hulsbos — vrijdag 13 februari 2004 @ 13.41 uur

  62. Hoewel ik het lastig vind, zal ik proberen zo zakelijk mogelijk te reageren. Misschien dat dat effect heeft bij de bureaucratie die Nederland op het gebied van asielzoekers is.

    Een belangrijk criterium voor uitwijzing van een asielzoeker is of de betreffende persoon veilig is in de regio waar naar uitgewezen wordt.
    Met andere woorden, is een meisje van 8, dat alleen Nederlands spreekt en zeer waarschijnlijk in de Congo alleen komt te staan, daar veilig.
    De berichtgeving van de afgelopen tijd over de Congo laat zien dat van veiligheid geen sprake is. Niet voor mannen, zeker niet voor vrouwen, laat staan voor een meisje.

    Dus mevrouw Verdonk, u hoeft uw hart in dit geval niet eens te laten spreken. U moet gewoon het beleid uit voeren.

    Met hoop op een goede afloop,

    Jos Hulst

    Reactie door Jos Hulst — vrijdag 13 februari 2004 @ 13.45 uur

  63. Het woord schrijnend is te klein.
    Als Judith niet mag blijven, moeten we ons schrijnend lang schamen.
    Ooit hadden we het over een zorgzame samenleving. Het woord `zorgzaam’ is al onder het zand van de tijd geschoffeld en over wat een samenleving is, moeten we maar weer eens diep gaan nadenken.

    Reactie door thomas verbogt — vrijdag 13 februari 2004 @ 13.55 uur

  64. Beste!

    het wordt tijd voor wat meer menselijkheid, voor werkelijke aandacht voor elkaar. kwaliteit zo men wil.

    adoptie kinderen uitzetten lijkt me inhumaan, onzinnig en onterecht.

    m.i. verdwijnen er ook veel mensen met goede kwaliteiten uit een land met een eenzijdig asielbeleid.

    anyway. wordt eens wakker in den haag en durf te kiezen voor een werkelijke kwaliteit van leven.

    Noor

    Reactie door noor — vrijdag 13 februari 2004 @ 14.26 uur

  65. Ik vind dat Judith moet blijven. Als een kind al is opgenomen door een pleeggezin en dat pleeggezin graag voor haar wil blijven zorgen, waarom zou de Nederlandse regering haar dan terugsturen, op weg naar een kansloze toekomst! Ik vind ook dat de regering ergens een grens moet trekken, maar laat ze dat dan vanaf nu doen door de procedures sneller te laten verlopen, zodat een kind in het vervolg niet al 8 jaar in Nederland kan wonen en dan ineens teruggestuurd wordt naar zijn/haar geboorteland.

    Reactie door Machteld — vrijdag 13 februari 2004 @ 14.38 uur

  66. Ik vind het vreselijk zoals Kenau Madam Verdonk omgaat met haar “macht”.
    Eigenlijk vind ik dat ze eens goed terug gefloten moet worden.
    Tuurlijk is Nederland druk , dat zal ik niet ontkennen maar….er zijn altijd mensen die ECHT een nieuwe plek moeten hebben om normaal verder te leven met de trauma’s die ze opgelopen hebben in hun thuisland.
    Ik hoop echt voor de ouders van Judith dat ze mag blijven [natuurlijk ook voor Judith zelf ].
    Heel veel succes Judith.
    En Kenau Madam Verdonk…..word eens wat menselijker aub?

    Reactie door Lilith — vrijdag 13 februari 2004 @ 14.55 uur

  67. Jan de Wit. Ga ervoor. Als je “brieven aan de zesmiljardste wereldburger” hebt gelezen, het nog ongeboren kind dat niet weet waar hij terecht komt, weet iedereen dat dit kind nu niet meer in Congo gedropt kan worden. Ik als verloskundige kan dit kind niet meer in Congo ter wereld brengen, Rita Verdonk kan slechts door snellere procedures ervoor zorgen dat in de toekomst de ongeboren kinderen in Congo geboren worden! Judith, blijft gewoon waar het hoort, bij de ouders die haar liefhebben door het toeval!! Zoals het voor iedere pasgeborene telkens weer een toeval is. Marion Schroen, verloskundige ten behoeve van illegaal en onverzekerde migranten vrouwen op de Nederlandse Antillen

    Reactie door Marion Schroen — vrijdag 13 februari 2004 @ 14.57 uur

  68. Tsja… laten we de ‘bijdrage’ van professor Smalgeest maar laten voor wat het is… Overigens: Op Java (u weet wel, van voormalig Nederlandsch enzo), ca vier keer zo groot als Nederland, wonen 200 miljoen mensen. In Jakarta alleen al meer dan in heel Nederland (17 miljoen). Vol?

    Hoe ‘schrijnend’ moet een ‘geval’ zijn? Of gaan de verdiensten van de KLM voor? Tenslotte blijven we Nederlanders: mensen mogen alleen in ‘ons’ land blijven als we er aan kunnen verdienen, toch? (De belachelijke Kafka-motivatie waarom ‘Judith’ weg moet, en hoe dan, laat ik maar buiten beschouwing – ik word er ziek en woedend van)

    Misschien moeten we deportaties maar weer met de trein doen mevrouw Verdonk, net als vroeger. Je zal zien: in no time rijdt de NS weer op tijd!

    Klaus Kuiper

    Reactie door Klaus Kuiper — vrijdag 13 februari 2004 @ 15.20 uur

  69. Ik wens Jan de Wit alle steun, intelligentie en het juiste breekijzer om door de kortzichtige en kromme ijzeren logica van mw. Verdonk heen te breken. Hoe is het mogelijk dat zij beweert individuele gevallen te hebben bekeken, en simpelweg een complete groep van pleegkinderen die al jaren bij Nederlandse pleegouders wonen over het hoofd ziet?

    Reactie door Carolien van Bergen — vrijdag 13 februari 2004 @ 15.28 uur

  70. Het is te gek voor woorden. Aan de ene kant worden kinderen uit derde wereldlanden geadopteerd, zeg maar geimporteerd, en hier, waar werkelijk al een relatie bestaat, zou die cru moeten worden afgebroken. Dat is werkelijk meten met twee maten. Zoals ik ergens in al deze betogen las, na 5 jaar kun je het Nederlanderschap aanvragen. Een andere maat die haaks staat op het regeringsbeleid is dat er altijd gesproken wordt over het belang van het kind. De rechten van het kind. Nu, we hebben hier een kind dat, als ze gedeporteerd zou worden, in haar rechten en haar belangen geschaad zou worden. Jan de Wit, ga door met je gevecht. Ik las ook ergens een verhaal over geschiedenis, vele bekende Nederlanders waren in wezen buitenlanders die hier naar toe gevlucht waren, of hun voorouders die hier naar toe gevlucht waren. Spinoza is slechts een voorbeeld. Jan de Wit, doe je voorvader recht aan en vecht door zoals Johan de Wit dat ook deed. De tijd van lynchen is voorbij, dus het lot van je voorvader zal je niet overkomen.

    Waren de Pilgimfathers, de mensen die Amerika opbouwden, ook niet te gast voor ongeveer 13 jaar hier in Nederland.

    Nederland te klein? Laat me niet lachen, het land is vlak, dus in principe kan elke vierkante centimeter gebruikt worden. Heel anders dan in landen zoals Japan en Korea, waar 80% van het land uit bergen bestaat en derhalve niet bewoonbaar zijn. DAAR kun je pas echt spreken van overbevolking. Wie ooit in Tokyo, Osaka of Seoul en Pusan is geweest zal nooit meer zeggen dat Nederland overbevolkt is.

    Reactie door Henny — vrijdag 13 februari 2004 @ 16.08 uur

  71. Mijn hartewens gaat uit naar wijsheid en daadkracht in de zaak van Judith. Jan de Wit, ik weet waar ik het over heb. Getraumatiseerde kinderen zijn er al genoeg, moeten wij ze dan nog eens opnieuw traumatiseren? Kinderen als Judith krijgen eindelijk rust, stabiteit en houvast. We hopen dat ze zich eindelijk kunnen gaan hechten. Maar in deze hel van onmenselijke onzekerheid en angst is het knoopje in de draad zoek. Tom Manders zong er zo duidelijk over: Je hele leven heeft bestaan uit parels rijgen, aan een draadje zonder knoop.
    Er is nu een kans die knoop te leggen. Het is wel mogelijk hier in nederland vrijwillig voor een kind te kiezen als ik die gewoon maar via de natuurlijke weg op wereld zet. Als iemand kiest voor een kind van een ander, zonder kansen met zoveel leed en pijn; als iemand zo bewust kiest voor een kind, gedreven door onvoorwaardelijke liefde, dan is dat een heldendaad wat mij betreft. Dat beloon je en straf je niet af met de regelgeving van de schijnbare willekeur.
    Als Judith geboren en getogen in Nederland hier geen plek vindt, wat zijn onze meningen dan waard over de mensen- en kinderrechten elders in de wereld? Vol vertrouwen heb ik SP gestemd en ik ben zo blij dat u zich gaat sterk maken voor deze kinderen. Jan de Wit, ik sta achter je strijd, ga ervoor, dan zal ik op mijn beurt een groot licht aansteken voor Judith en alle andere pleegkinderen die hier van deze strijd afhankelijk zijn. Mede namens en man en de kinderen (ook geboren en getogen nederlanders)smeek ik het u: Help Judith aan haar paspoort!!!

    Helen Norp, Popko Veenstra, Guido en Daisy

    Reactie door Helen Norp — vrijdag 13 februari 2004 @ 16.16 uur

  72. [link]

    Reactie door Simone Kant — vrijdag 13 februari 2004 @ 16.19 uur

  73. Balkenende maakt zich sterk voor ‘behoud’ van de christelijke cultuur van Europa.
    Hoezo behoud? Hoezo christelijk? Hoezo cultuur?

    Een in Nederland geboren en bij Nederlandse ouders opgroeiend (pleeg)kind stuurt hij zonder pardon naar Zaïre. Omdat regels ‘nou eenmaal’ regels zijn. Samen met haar criminele moeder die ze nauwelijks kent en die haar in de steek liet.

    Beste Jan Peter, dat is de angstige inteeltcultuur van de kleinburgerlijke Hollandse nieuwbouwwijk. ,,Sorry, mijnheer Spinoza, gaat u maar weer, uw heg is minder kaarsrecht gesnoeid dan in de rest van onze wijk.”
    Gelukkig weten uw kiezers beter. Het CDA krimpt snel onder de kramp van deze Krimpenaar.

    Reactie door Henk Drent — vrijdag 13 februari 2004 @ 16.23 uur

  74. Judith is niet het enige schrijnende geval in Nederland.
    Mevrouw Verdonk is niet de enige die totaal ongeschikt voor haar functie is.

    Zo is er ook het jongetje Whalid, dat bij toeval in de stoel van NCRV’s Taxi kwam.

    Zie hier het fragment:
    http://info.omroep.nl/ncrv/home?nav=znyvHsHtGPHgDdC

    zijn ouders zijn verdwenen, zijn opa voor zijn ogen vermoord, en hij is ternouwernood met zijn oma Somalië kunnen ontvluchten.

    Hij moet binnenkort terug naar het land van herkomst, en hij is er 100% van overtuigd dat hij daar vermoord gaat worden. En gezien de situatie in het land, is dat zeer aannemelijk.

    Reactie van Mevrouw Verdonk (link op dezelfde pagina) is “ik ben bekend met de zaak” en “de rechter vind dat je ouders terug moeten, dus jij ook”. HE TROELA! Zijn ouders zijn verdwenen, hoogstwaarschijnlijk vermoord! Hoe haal je het in je gore hoofd om zo’n opmerking dan te meken?

    En nu kan ik wel treffende vergelijkingen maken met het Nazi regime, maar dat is wettelijk verboden, maar niemand kan me dat verbieden te denken.

    Maar zij is dus niet de enige die hier faalt. Luister nog eens naar het verhaal van Whalid. Hij staat bekend vanwege slecht gedrag. Maar pratend met de taxi-chauffeur (Joris Linssen) blijkt dat die problemen komen door de manier waarop hij behandeld is. Hoe komt het dat een Taxi-chauffeur die dingen wel hoort, en hulpverleners niet? OMDAT ZE NIET LUISTEREN NAAR MENSEN!!!! Net als mevrouw Verdonk, blijken ze meer intresse te hebben in regeltjes, dan in mensen. Mensen zijn een last voor ze.

    Het spijt me dat ik het zeg, maar tot een jaar of 10 geleden was ik best trots om Nederlander te zijn. Tegenwoordig schaam ik me ervoor. Wat onze regering en maatschappij de laatste jaren flikt aan onmenselijkheden, had ik voorheen enkel verwacht in dictoriale landen, en landen die ook meer aan geld dan aan mensen denken, zoals de USA. Maar de Nederlandse regering heeft veel van die landen geleerd, en creeert nu een staat waar alleen de rijken en invloedrijken tellen. En ik wil wel eens weten hoe ik daarvan kan vluchten.

    Ter info: Ik ben geen SP-stemmer, omdat er ook veel punten in hun programma mij tegen de borst stuiten, maar ik zou bij de volgende verkiezingen ook niet weten welke partij mij wel zou kunnen vertegenwoordigen. Ik ken geen een partij meer in Nederland die Nederland-waardig het land zou kunnen regeren. Ik wil wel een compliment naar de SP uiten, dat ze dit punt (en ook een aantal anderen) aan de kaak durven te stellen.

    Reactie door Marque1968 — vrijdag 13 februari 2004 @ 16.33 uur

  75. L.S.

    Twee jaar geleden maakte ik met Henk een verre en ingewikkelde reis naar het noorden van Bangla Desh. Dagen achtereen regende het; dagen achtereen was de electriciteit uitgevallen.
    Op een avond begon Henk bij het licht van een walmend kaarsje zomaar over Judith. Over de bureaucratie; de papierwinkel; over het ongegrip bij diverse instanties; over de onzekerheid.
    Maar vooral over het karakter van zijn pleegdochter; hoe hij en Johanna haar hadden opgevangen; hoe blij weer andere instanties waren dat er nog mensen waren die zoiets deden; hoe zij van dat kind hielden.

    Hij liet foto’s van haar zien en vertelde dierbaar over haar.En ook over de achtergronden van de echte moeder. Tterug in Rotterdam ontmoette ik Judith. Heerlijk kind. En: ze sprak verdomd goed Nederlands.

    Iets is zeker: als dit kind naar de Kongo moet, verlies ik mijn geloof in Nederland; mijn geloof in zijn politiek, zijn tolerantie ;zijn beschaving.

    Ronald van den Boogaard

    Reactie door ronald van den boogaard — vrijdag 13 februari 2004 @ 16.36 uur

  76. ps. Oeps sorry, zag later pas dat er een heel topic aan Whalid gewijd is. Mijn excuses, lees namelijk van boven naar onder….

    Reactie door Marque1968 — vrijdag 13 februari 2004 @ 16.38 uur

  77. Mijn leven lang vraag ik me al af hoe het kan dat een paar mensen kunnen beslissen over een land vol. Ja, ze zijn gekozen. Natuurlijk. Maar steeds weer blijkt dat eenmaal verkregen macht een instrument is dat slechts bij weinigen in goede handen is. Nederland is altijd al een land van immigranten geweest. Daaraan danken we onze cultuur. Daaruit zijn we geboren. Er komen mensen en er gaan mensen. Wie zijn wij dat we mensen op de vlucht voor wat dan ook het land uitzetten, dat we kinderen het bos insturen. Kinderen nota bene! Wie is mevrouw Verdonk dat ze de angst van een ander kan bepalen – kan meten!
    Jan de Wit: we rekenen op je.

    Reactie door Tineke Overbosch — vrijdag 13 februari 2004 @ 17.06 uur

  78. Er was er eens een kleine meid
    Judith, enkele turven hoog
    geboren in mijn eigen land.

    Er was er eens een meiske zwart
    Een echte rotterdamse meid
    Maar zonder hollands paspoort.

    Er was er eens mevrouw Verdonk
    vol strak en inhumaan beleid
    zo raakte je zwarte meiskes kwijt

    Er was er eens een website
    Over ‘normen en waarden’
    Christelijk of anderzijds

    Er was een professor doctor
    een minister-president
    die Verdonk en website kent

    Sterker nog: hij is de baas
    Van land en web en kind
    Is hij ook een mensenvrind?

    Zegt hij tegen Judith
    Weg met jou, ga uit mijn land
    Weg met normen en waarden!

    Of zegt hij tegen die Verdonk
    Weg met jou, ga uit mijn staf
    Hier zijn normen en waarden!

    Tweede Kamerman Jan de Wit
    Vraag eens hoe dat zit
    Met die normen en waarden?

    Maar in de tussentijd
    Voor deze Rotterdamse meid
    Graag humaan asielbeleid

    Reactie door wil loenen — vrijdag 13 februari 2004 @ 17.09 uur

  79. Volgens mevrouw Verdonk moeten kinderen worden uitgezet aangezien ‘de ouders verantwoordelijk zijn’.
    Sinds wanneer kan een ouder die de ouderlijke macht ontnomen is nog enige verantwoordelijkheid dragen? (Nog even afgezien van de vraag of zo’n ouder dat wel wil of kan: iemand wordt tenslotte niet voor niets uit de ouderlijke macht ontzet)

    Pleegouders wordt in deze gevallen kennelijk elke macht of verantwoordelijkheid ontzegd.

    Reactie door Klaus Kuiper — vrijdag 13 februari 2004 @ 17.39 uur

  80. Een kind, een kind! 1000 kinderen…
    Hoe halen ze het in hun botte koppen?
    Jan, doe je best, succes!

    Reactie door Marije — vrijdag 13 februari 2004 @ 17.41 uur

  81. Het meisje Judith is bij Henk Weltevreden en zijn vrouw helemaal op haar plaats.Ik heb alle verhalen gelezen die Henk met heel veel liefde over haar geschreven heeft. Het is absoluut niet geoorloofd om dat meisje uit haar veilige omgeving te halen.
    Het doet mij persoonlijk verdriet,
    Diny Schambergen

    Reactie door Diny chambergen — vrijdag 13 februari 2004 @ 18.15 uur

  82. ik steun dhr De Wit van harte in zijn motie om de pleegkinderen niet uit te zetten. het moge duidelijk zijn, dat zij in hun ‘thuisland’ (wat hun thuisland natuurlijk al lang niet (meer) is) nimmer zullen aarden. het is verschrikkelijk moeilijk om als je een kind bent van 8 bijvoorbeeld te moeten wennen aan bijvoorbeeld de talen en culturen van afrika. maar vooral moet het ontzettend pijn doen, om als kind weg te worden gehaald van de pleegouders die je al die jaren met zoveel liefde hebben verzorgd.

    het lijkt me misplaatst om deze kinderen uit te zetten. men zou beter naar de toekomst kunnen kijken en minder mensen binnen laten, oke, want we kunnen niet meer ontkennen dat wij momenteel onze handen vol hebben aan de integratieproblematiek.

    Reactie door merlijn kerkhof — vrijdag 13 februari 2004 @ 18.19 uur

  83. Geef die pleegkinderen dat paspoort. Laat Nederland een voorbeeld zijn met deze positieve inbreng.

    Reactie door Iris van den Broek — vrijdag 13 februari 2004 @ 18.20 uur

  84. Een Fort Europa, afgesloten van de rest van de wereld, oogkleppen op voor een ieder van buiten de grenzen. Dat is helaas de visie van Nederland. Maar soms worden zelfs de oogkleppen opgezet voor mensen binnen de grenzen. Wat gebeurt er als Rotterdamse Judith naar Congo wordt uitgezet? Armoede, geen uitzicht op enig perspectief, geen ouderlijke liefde meer… Het is schokkend dat Nederland dit wil. Vrij naar de Duise schrijver / journalist Joachim Fest: “Beschaving is het vermogen je iets aan te trekken van andermans ellende”. Nederland is soms geen beschaafd land.
    Guido Spring

    Reactie door Guido Spring — vrijdag 13 februari 2004 @ 18.26 uur

  85. Ik vind Minister Verdonk een intelligente vrouw. Ondanks alle kritiek die zij krijgt een vrouw met een hart, een Moeder? Welke moeder laat haar kind een onzeker, liefdeloos leven tegemoet gaan? Niemand toch! Ook Rita niet.

    Reactie door Dien Oegema — vrijdag 13 februari 2004 @ 18.32 uur

  86. ik denk ook dat het uitzettingsbeleid milder kan. waar is de naastenliefde? de heer weltevreden heeft die duidelijk laten zien, door de zorg voor een kind op zich te nemen. deze kinderen zijn dan ook niet anders gewend dan de nederlandse luxe, taal en cultuur. omdat ze hier zonder verbijfsvergunning zijn geboren, betekent dat dan dat je ze na x-aantal jaren weer terug moet sturen de armoede in? terwijl die kinderen hier wellicht nu meer toekomst hebben dan in het land van de oorsprong van hun vader of moeder? een mild hart is hier wel op zijn plaats. en wat te denken van die pleegouders, die jarenlang in onzekerheid verkeerden omtrent hun pleegkind(eren): wanneer moet ik ze weer laten gaan? mogen ze blijven? ook zij mogen niet uit het oog verloren worden!

    Reactie door bikerskik — vrijdag 13 februari 2004 @ 18.43 uur

  87. Willen wij zelf nog wel in dit land blijven wonen waar deze waarden en normen worden ingevoerd?
    Of wordt het tijd voor een nieuwe oranje vrijstaat binnen dit land ?

    Reactie door Jan & Dicky — vrijdag 13 februari 2004 @ 18.51 uur

  88. Woorden schieten te kort, tranen zijn er in overvloed…

    Menselijk? Sociaal? Verantwoordelijk?

    Reactie door Marcel en Herma — vrijdag 13 februari 2004 @ 19.24 uur

  89. Regels zijn er om het leven in goede banen te leiden. Het is bijzonder triest te moeten meemaken, dat de Nederlandse regering haar wetjes en regels belangrijker vindt, dan het leven waarvoor die wetjes gemaakt worden.
    Ik ben toch iedere keer weer trots, dat ik lid geworden ben van de SP en dank Jan de Wit voor de terechte aandacht die hij schenkt aan de situatie van Judith en haar (pleeg-)ouders. Zelf heb ik gewerkt met AMA’s en ben ik een aantal keren op bezoek geweest in een groepshuis voor AMA’s in de leeftijd van 4 tot 16 jaar. De meeste van deze kinderen hangt ook uitzetting boven het hoofd (Waar moeten zij in vredesnaam naar toe, van leven, bij horen, en wie neemt het voor hun op). Ik wens Jan de Wit een bevlogen kruistocht en Judith met haar ouders het gezinsgeluk, dat zij verdienen.
    Laat asielkinderen met rust, geef ze verzorging, maak er goede Medelanders van.

    Reactie door Hilde Knijn — vrijdag 13 februari 2004 @ 19.55 uur

  90. Beste iedereen die hier invloed op kan uitoefenen,

    Het is volkomen onbegrijpelijk en absurd om vooral kinderen, die niet alleen hier leven maar HIER HUN LEVEN HEBBEN, weg te willen sturen!!!!!!!!

    Hiermee ontneem je in zekere zin deze jonge mensen hun (kans op een) LEVEN!!!!!

    Wie denken ze wel dat ze zijn???????

    DENK NA, DENK NOG EENS NA EN HANDEL!!!!!!

    Laat deze mensen (ja dit gaat om mensen!!!!) hier blijven!!!!!!

    Je zou je bijzonder moeten schamen als je bij de benaming ” schrijnende gevallen” nog moet nadenken of je goed bezig bent!!!!!!!!!

    Dit is niet het land waar je trots op kan zijn, we hebben (in principe) geen armoede en dat krijgen we ook niet met deze mensen erbij,dus waar hebben we het in GODs Naam over?????

    Trek een streep en handel vanaf daar goed zodat deze situaties niet meer ontstaan.

    Denk aan een kind, denk aan een ouder, voel en doe het goed!!!
    Als in deze situatie de verkeerde beslissing gemaakt wordt maak je het nooit meer goed!

    Reactie door Kerstin, Tirza en Ries — vrijdag 13 februari 2004 @ 20.22 uur

  91. Mijn welgemeende steun aan Jan de Wit, die opkomt voor pleegouders in Nederland, waaronder Henk Weltevreden en zijn gezin. Je gaat toch niet een hier in Nederland geboren en getogen buitenlandse pleegdochter terugsturen naar ……
    Van de gekken!
    Josefien Boerma

    Reactie door Josefien Boerma — vrijdag 13 februari 2004 @ 20.39 uur

  92. Hoe kun je je mond vol hebben van normen en waarden en vervolgens een kind van haar beschermde omgeving losscheuren en opnieuw aan haar lot overlaten? Barbaars!

    Reactie door Rob Dekker — vrijdag 13 februari 2004 @ 20.47 uur

  93. Ebeneezer Scrooge kwam tot inkeer, Ik hoop dat ook mevrouw Verdonk na een goede nachtrust ook beseft dat ze op het verkeerde spoor zit.

    Reactie door Henry — vrijdag 13 februari 2004 @ 20.49 uur

  94. Op de site van Unicef staat het hele verdrag van de Rechten van het kind. Misschien moet daar door Minster Verdonk wat beter naar gekeken worden. Het is een lang stuk, maar de moeite waard. Nederland heeft het ook ondertekent. Een tijdje geleden kwam al naar voren uit een onderzoek dat Nederland zich niet altijd aan dit verdrag houdt….

    Ben blij dat er nog mensen zoals Jan de wit zijn en wens hem veel steun.

    Reactie door Caroline Teitler — vrijdag 13 februari 2004 @ 21.18 uur

  95. Verbijsterd las ik het levensverhaal van Judith.
    En ook over de inspanningen van haar vader Henk Weltevreden en van het SP-lid Jan de Wit om ervoor te zorgen dat Judith in Nedeland bij haar pleeggezin kan blijven.
    Ik ondersteun om humanitaire redenen op deze povere wijze hun inspanningen.
    Hoe kunnen we in de Nederlandse rechtsstaat blijven geloven als deze zulke tegenstrijdige standpunten inneemt?
    Het kan toch niet zo zijn dat minister Verdonk deze effecten beoogt met haar beleid?

    Reactie door Elly Koene — vrijdag 13 februari 2004 @ 21.55 uur

  96. Tja, wat valt aan al deze reacties nog toe te voegen? Het lijkt me duidelijk, dat de zaak van de pleegkinderen als “Judith” emotioneel nauwelijks te verdragen is. Als politiek rekening houdt met deze breed gevoelde, gezonde gevoelens van compassie en medemenselijkheid, dan lijkt slechts een beslissing mogelijk: laat die paar kinderen toch hier opgroeien, wie kan iets anders over zijn/haar hart verkrijgen?

    De juridische kant verbaast mij als oud-jurist minstens net zo zeer als het terzijde schuiven van compassie. Vroeger was er nogal eens sprake van “verworven rechten”. Vaak gebruikt als verdediging ter behoud van bestaande rechten, zoals we zien in een achterhaald instituut als de adel. Heeft “Judith” verworven rechten na zes jaar in een pleeggezin, opgevoed in de Nederlandse taal, door de overheid los gemaakt van haar biologische moeder? Dat recht is nergens beschreven, dus een beroep erop zal wellicht falen. Toch vind ik, dat uitzetting van dit kind en met haar anderen indruist tegen de algemene beginselen van behoorlijk bestuur en -als ik de combinatie mag maken- tegen een redelijke interpretatie van de algemeen geaccepteerde mensenrechten. De overheid lijkt hier haar macht te misbruiken en te veel aan te sturen op algemene regels zonder oog voor het individuele geval.
    Adeldom verplicht, hoe nobel is onze overheid?
    De politiek lijkt zich dezer dagen weinig te bekommeren om argumenten zoals deze. Tegelijkertijd wordt met tranen in de ogen gediscussieerd over normen en waarden.
    Normen gezet door de overheid vertellen ons nu blind te zijn voor schrijnende situaties, vertellen ons, dat ons hart niet telt. Innerlijke waarden meegedragen door miljoenen vertellen een ander verhaal, een verhaal van compassie en behoort dat verhaal niet de basis te vormen van onze door wetten aangegeven normen?

    Reactie door Dirk van der Lee — vrijdag 13 februari 2004 @ 23.12 uur

  97. Ingezonden brief aan 15 Nederlandse Dagbladen, gestuurd vanuit Papua Nieuw Guinea:

    Hoe ga je terug naar waar je nooit bent geweest?

    ‘Een achtjarig Rotterdams meisje is uitgeprocedeerd.’
    ‘Wat zegt u?’
    ‘Een vrolijke krullenkop, geboren en getogen in Nederland, met een zalig zangerig havenstadaccent kan niet verder in beroep.’
    ‘Hoe bedoelt u?’
    ‘Een onschuldig kind dat dankbaar de warmte, geborgenheid en vastigheid koestert, door haar pleegouders gegeven, wordt gedwongen uitgezet.’
    ‘U bent vast een beetje in de war.’
    Nee, niet ik. Nederland is in de war, en al zit ik te ver af om de complexe situatie in haar totaliteit te kunnen beoordelen, in dit specifieke geval weet ik dondersgoed dat Nederland helemaal, maar dan ook helemaal fout zit.
    Haar vader werd afgeslacht in een burgeroorlog nog voor haar geboorte, haar moeder vluchtte zwanger naar Nederland, was niet in staat voor haar baby te zorgen. Ondersteund door een goedbedoelend burocratisch hulpsysteem kwam zij in een liefdevol pleeggezin terecht. Met de jaren bloeide zij op en werd een vrolijke, maar bij tijden serieuze en vroegwijze Rotterdamse kleuter. Haar biologische moeder zag zij in haar leventje weinig, die kreeg als illegaal geen grip op het leven in Nederland, en kon haar kind niets bieden. Het pleeggezin wilde haar dolgraag adopteren, maar dat kon niet, zij had geen officiële status.
    Nu moet zij weg, naar een land dat ze niet kent, met een taal die ze niet spreekt en een moeder die nooit haar moeder is geweest.
    Ik probeer dit besluit hier in Papua Nieuw Guinea aan mijn vrienden en collega’s uit te leggen, maar het lukt me niet, en ik schaam me voor mijn land, dat een onschuldig kind dit durft aan te doen. Meer dan acht jaar ben ik nu weg uit Nederland en vertel altijd met trots over mijn vaderland, ons verfijnd democratisch systeem, dat grof onrecht zoals dat op vele andere plaatsen voorkomt geen kans geeft. Kunt u zich de schok voorstellen, de ontzetting bij het horen van dit nieuws?
    Mevrouw de Minister, vertel mij alstublieft dat dit niet klopt. Uw besluit aangaande dit meisje, bedoel ik. Burocratisch slippertje, toch? Kan gebeuren, maar zet het even snel recht, dan kan ik hier weer zonder schroom verklaren dat wij een beschaafd en ontwikkeld land zijn.

    Peter Dam
    Kimbe, Papua New Guinea

    PS: De namen van de betrokken personen zijn niet genoemd om redenen van privacy en omdat dit hun positie nog verder zou kunnen verergeren.

    Voor zover bekend is de enige krant die de brief (in verkorte versie) heeft geplaatst…De Telegraaf

    Reactie door Peter Dam — vrijdag 13 februari 2004 @ 23.54 uur

  98. Onmacht, onbegrip, ongeloof bij het horen van het beleid van mevrouw Verdonk!!
    Allen die hier al langer zijn dan 1 jaar moeten gewoon kunnen blijven, want het is van de gekke dat die procedures zo belachelijk lang moeten duren, schande!!
    Het zou niet eens ter sprake moeten komen dat de betreffende 1000 kinderen terug zouden moeten, al die pleegouders zouden in plaats van de angst te hebben hun kind af te moeten staan de adoptiepapieren aangerijkt moeten krijgen om alles legaal te maken zodat zij hun kind(eren) NOOIT af hoeven te staan.
    Ik wens allen veel succes met de strijd om behoud van hun kind!!

    Reactie door Roos van Buuren — zaterdag 14 februari 2004 @ 0.31 uur

  99. Wij mogen een kind niet laten verdwalen in het woud van kille cijfers. “Judith” hoort bij haar pleegouders.

    Reactie door Rutger Booy — zaterdag 14 februari 2004 @ 9.34 uur

  100. Gelukkig dat Rita Verdonk zich nog eens wil buigen over kinderen in pleeggezinnen.
    Zeer positief.Je moet er toch niet aandenken ,kinderen in riete mandjes of achter in het huis wachtend op nog betere tijden.
    Mels

    Reactie door mels — zaterdag 14 februari 2004 @ 10.20 uur

  101. Ik kan Henk Weltevreden persoonlijk. Het meisje die hij in huis heeft wordt goed verzorgd. De moeder van dat meisje wilt niet mee werken. Ze wilt het meisje niet eens afstaan, terwijl ze haar dochter niet eens kan verzorgen. Laten ze dit soort gevallen eens goed bekijken en laat die moeder verplicht tekenen voor het meisje af te staan. Dit soort kinderen zijn waarschijnlijk allemaal goed terecht gekomen, misschien op enkele na. Die kinderen zijn nu al zolang hier in Nederland. Vraag aan die kinderen wat ze willen. Luister naar die kinderen. Zorg dat ze gelukkig blijven, zijn of worden.

    Reactie door Yvonne Vogelaar — zaterdag 14 februari 2004 @ 11.28 uur

  102. Kinderen mogen nooit de dupe worden van de benauwde dromen van mensen met macht. Als vader van een dochter kan ik mij geen voorstelling maken van het gemis wanneer zij…. . Henk en Johanna, ik reken op een wonder, voor Judith, de andere kinderen en hun ouders. Moed en kracht toegewenst in de aanloop naar dinsdag as. .

    Reactie door Einar Been — zaterdag 14 februari 2004 @ 11.54 uur

  103. De huidige bewindslieden hebben jarenlang toegezien hoe Nederland er een groot aantal gigantische problemen bijkreeg door een beleid, gebaseerd op een foutief mensbeeld. Dat gaan ze nu rechtzetten. Maar er is geen sprake van recht, eerder lijkt het beleid op allerlei punten en ook hier op MEPPEN. Redeloos dus.

    Je kunt stellen dat met zo’n rucksichtslose uitzetting de redelijke fundamenten, waarop onze rechtsstaat is gebaseerd, in gevaar komen.
    Hier zijn mensen die op eigen initiatief een humanitaire daad stellen, waarbij ze zelf volledig verantwoordelijkheid nemen om aan de schrijnende ongelijkheid in de wereld op kleine schaal iets te doen en in te grijpen in een hopeloze situatie. Daarmee steunen ze actief en met grote inzet de speerpunten van het beleid t.o.v. adoptie. Bovendien maken ze geen gebruik van de zeer dure en helaas onvermijdelijke bureaucratie, die de adoptie momenteel regelt. Het kost de overheid dus niets. Zo’n burgerinitiatief zou gehonoreerd moeten worden, niet omdat die mensen zo aardig zijn en zo menslievend, maar op redelijke gronden. Aan alle voorwaarden waaraan Nederlandse burgers op dit moment zouden moeten voldoen en waar de politiek de mond van vol heeft, is hier voldaan, nee meer dan dat, deze mensen gaan veel verder, omdat ze een kind in huis genomen hebben en onderhouden.

    In plaats daarvan krijgen ze dit te verwerken. Het orde scheppen in de chaos heeft hier de trekken van een redeloos totalitair systeem, waarin niemand niemand meer aankijkt en herkent waar er recht wordt gedaan en waar niet.

    Reactie door machteld teekens — zaterdag 14 februari 2004 @ 12.00 uur

  104. Een pleegkind wegnemen en wegsturen: dat kan en mag niet.
    Kennelijk moeten we opeens allemaal erg flink zijn. Dat is goed, maar niet alleen maar flink-zijn om het flink-zijn. Wel ons verstand en gevoel blijven gebruiken. Die zeggen nu beide : nee. Judith mag niet uitgezet worden.

    Reactie door peter 't lam — zaterdag 14 februari 2004 @ 12.16 uur

  105. (Pleeg)kinderen, zeker die al voor langere tijd in Nederland wonen, alleen Nederlands kennen en dus in hun “thuisland” niets te zoeken hebben hebben het recht om in Nederland op te groeien. Het is niet hun schuld dat de Nederlandse regering zo lang een zwalkend belied heeft gevoerd. Ik ken Johanna en henk en ook “Judith” ook zonder de zorgen over teruggaan naar haar “eigen” land heeft zij het niet altijd makkelijk. Zeker met een moeder die in zo’n situatie zit. Waar zijn we mee bezig????

    Als mevrouw Verdonck echt lef heeft kiest ze voor een beter toekomst voor deze Kinderen (en al die overige mensen die in aanmerking komen voor de eenmalige pardon regeling.

    Geertrui van de Craats

    Reactie door geertrui van de craats — zaterdag 14 februari 2004 @ 12.28 uur

  106. Jan de Wit: fantastisch, jouw inzet! Maar ik kan er met m’n pet niet bij dat er in situaties als Judith met haar geweldige Rotterdamse familie, ook maar sprake is van uitzetting. Dat kan je toch niet bedenken??? Is mevrouw Verdonk moeder???
    Eerst de bioloigisch moeder uit de ouderlijke macht ontzet. Dat gebeurt niet zomaar. Nu wordt, omdat het beter in het uitzettingsplan past, de reden hiervoor genegeerd.
    Je stuurt een Rotterdamse griet toch niet het bos in? Laat mevrouw Verdonk soms ook haar hond achter in een bos, als ze met vakantie gaat omdat dat beter uitkomt?
    Een onmenselijk beleid! En intussen de mond vol over normen en waarden. Wat een voorbeeld! Judith, we laten je niet gaan! Je hoort hier met JOUW familie.

    Reactie door Peter en Jeannette — zaterdag 14 februari 2004 @ 12.31 uur

  107. Judith moet bij haar pleegouders blijven.
    Ik duim voor Judith en haar lootgenoten.
    Sterkte.

    Reactie door Gunes Uz — zaterdag 14 februari 2004 @ 12.52 uur

  108. Altijd was ik redelijk trots Nderlandse te zijn. Maar nu…als dit uitzetbeleid zo doorgaat, lopen wij straks met gebogen hoofden door de wereld. Laat Judith blijven en alle andere adoptiekinderen. Beter 100 asielzoekers te veel dan een te weinig. Anneke

    Reactie door Anneke Blok — zaterdag 14 februari 2004 @ 12.53 uur

  109. Ik vind het afschuwelijk dat Nederland uberhaupt overweegt om een 8-jarig Rotterdams grietje in Congo te dumpen. In wat voor een land leven we dan? Ik hoop van harte dat Jan de Wit de minister weer op het rechte pad weet te brengen.

    Reactie door Judith Bosboom — zaterdag 14 februari 2004 @ 13.00 uur

  110. I am originally American and now Dutch as well. I have lived here six years and speak Nederlands (but don’t write it well so I will proceed in English). As best as I understand the situation, Henk will lose custody of his daughter of 8 years. How can that occur? There must be laws, but how can there be an 8 year limbo? How is it possible that this situation has been created? The recent developments seem quite inhumane …

    Reactie door Jennifer Metz — zaterdag 14 februari 2004 @ 13.25 uur

  111. normen en waarden?
    volgens christelijke normen mag een pleegkind dat niet door haar eigen ouders verzorgd kan worden, niet van haar pleeggezin gescheiden worden. Dus niks uitzetten!
    volgens menselijke waarden (christelijk, moslim, boeddhist, atheist, humanist, maakt niet uit) laten we een kind DAAR, waar het ‘thuis hoort’. In dit geval van Judith is dat dus overduidelijk: daar waar het meisje ‘thuis’ IS, in Rotterdam, in Nederland, in Europa.
    dus mevrouw Verdonk, laat haar blijven, dan kunt u met een schoon geweten slapen.

    Reactie door maria vogelenzang — zaterdag 14 februari 2004 @ 14.19 uur

  112. hallo, ik ben francien de nicht van judith. toen judith bij ons in de familie kwam beschouwde iedereen haar meteen als familie en dat is ze ook en ze zal het ook altijd blijven. De personen die besluiten judith en andere ONSCHULDIGE NOG GELUKKIGE kinderen weg te sturen heb ik 1 ding te zeggen : gewoon geen ruggengraat!!!!!!!!!!!!!!!

    Reactie door francien — zaterdag 14 februari 2004 @ 15.35 uur

  113. Ik ben even naar de door premier Balkenende onlangs geopende website gegaan over waarden en normen. Ik schreef onderstaande bericht: “Wat frustrerend om je druk te moeten maken om (zeker op dit moment) onnozele stellingen terwijl half Nederland niet kan slapen omdat geintegreerde asielzoekers dreigen uitgezet te worden. Een geloofwaardig debat en website over waarden en normen op initiatief van de overheid heeft alleen maar zin als diezelfde overheid het goede voorbeeld geeft. De rechten van het kind lijkt mij een uitermate goede norm om ook door de overheid geeerbiedigd te worden. Door het uitzetten van b.v. pleegkinderen waarvan de ouder(s) door de Kinderrechter uit de ouderlijke macht ontzet zijn treedt je deze norm met voeten en blijft er van het hele waarden- en normendebat geen spatje heel! Waarom als overheid niet eerst zelf zorgen voor een rein geweten? Voor meer informatie over een van de werkelijk “schrijnende gevallen” kijk op janmarijnissen.nl/weblog.”
    Nog geen halve minuut later kreeg ik bericht terug dat ze mijn reactie ontvangen hadden maar ze niet zouden plaatsen op de website. Wat is dit toch voor een schijnheiligheid om alleen maar reacties op te nemen die in je kraam te pas komen!
    Andermans mening respecteren lijkt me de grondregel voor een debat over waarden en normen, ook voor de overheid.
    Jeanny Gijzen

    Reactie door Aad Post — zaterdag 14 februari 2004 @ 16.12 uur

  114. Beste allemaal,

    Ook ik (zie Francien) ben een nichtje van Judith.
    En het woord nichtje verwoord eigenlijk alles wat ik zeggen wil.
    Het is zowiezo al heel verontrustend dat een kind op deze leeftijd al zo heeft moeten knokken voor warmte, liefde en familie.
    Die heeft ze nu gevonden, een nieuwe familie, een nieuwe kans ,een nieuw leven in een nederlandse cultuur onvergelijkbaar met die van het land van haar oorsprong.
    Denkt u zich eens in dat bijna alles waar u waarde aan hecht u wordt ontnomen net als u uw draai gevonden hebt en dan ook nog eens acht jaar bent.
    Of neem een andere rol die van oma, vader , moeder, oom, tante, opa of in dit geval nichtje, en iemand zou op deze manier bij u en uw familie weg gerukt worden.
    Wat zou dat met u doen?
    Wat zou dat met u doen Mw. Verdonck?
    En durf eens te liegen en te zeggen dat u dat geen probleem zou vinden!
    Dan rest er nu alleen nog maar een nederlands spreek woord, wat ook Judith hopenlijk ooit zal leren.
    Wat u niet wil dat u geschiedt doe dat ook een ander niet!
    Onmenselijk……..

    Suzanne

    Reactie door Suzanne — zaterdag 14 februari 2004 @ 17.19 uur

  115. Worden bewindslieden eigenlijk onderworpen aan bijvoorbeeld een jaarlijkse medische test? Om te kijken of de bovenkamer nog functioneert? Dit schreef iemand hierboven. Volgens mij is dat medische onderzoek vreselijk noodzakelijk, want ik begin mij steeds vaker af te vragen hoe het komt dat dit soort mensen voor ons beslissingen mogen maken. Beslissingen die echt werkelijk als een tang op een varken slaan.
    In het geval van Judith mag het duidelijk zijn wat ik ervan vind: zij moet blijven. Judith leeft hier volkomen geintergreerd en idd in een gezin waar zij meer dan welkom was. Laat haar daar. Dit vind ik tevens belangrijk voor alle andere kinderen die in soortgelijke situatie zitten als Judith.
    Hoe traumatish moet het voor een kind zijn om weggehaald te worden bij mensen die van haar houden en haar de zorg geven die zij verdiend.
    Dat is o.a een reden dat zij hier moet blijven!!!!

    Judith, Henk + vrouw ik wens jullie alle suc6 in deze zaak, ik sta aan jullie kant!!!

    Louise Por

    Reactie door louise Por — zaterdag 14 februari 2004 @ 17.40 uur

  116. Geachte mevrouw Verdonk,

    De situatie van kinderen zoals Judith heeft in wezen niet meer met ‘regelgeving’ van doen, maar betreft een morele – ethische kwestie.

    Een beroemd en gerespecteerd filosoof heeft eens gezegd dat de ware basis voor elke rechtsorde en alle echte mensenliefded wordt gevormd door het ‘medelijden’, d.w.z. om de volkomen “onvoorwaardelijke en van alle andere overwegingen onafhankelijke deelname aan, in eerste instantie, het lijden van een ander, waaruit tenslotte toch alle voldoening, alle welbevinden en geluk bestaat”. En: “Een goed hart hebben wil zeggen een intens, universeel medelijden voelen met alles wat leven heeft, maar in
    de eerste plaats met de mensen, want de gevoeligheid voor lijden houdt gelijke tred met het toenemen van de intelligentie”.

    Het medelijden tot beginsel van mijn handelen maken vooronderstelt echter dat ik mij in eniger mate identificeer met die ander, alleen dan kan die problematiek van de ander, zijn behoefte, zijn nood, zijn lijden, rechtstreeks die van mijzelf worden.

    Ik respecteer uw uw streven naar een helder en duidelijk asielbeleid. Maar de -onbedoelde- absurditeiten (in de uitvoering) van ons asielbeleid en rechtssysteem sinds vele jaren, vragen nu een andere benadering.

    Mijn oproep aan mevrouw Verdonk is daarom: maak dit medelijden tot een leidend beginsel van uw denken en handelen. Laat uw morele bewustzijn spreken en toont uw goede hart, wijzig uw beleid in deze. U begrijpt dat mijn appel, als vader van 3 kinderen in dit prachtige land, zich niet uitsluitend beperkt tot kinderen zoals Judith, maar zich uitstrekt tot al diegene die het slachtoffer worden van de absurditeiten van ons ‘asielbeleid’ en ‘rechtssysteem’.

    Hoogachtend
    Tonie van den Buuse
    Hugo de Grootlaan 43
    4334 AT Middelburg

    Reactie door Tonie van den Buuse — zaterdag 14 februari 2004 @ 17.58 uur

  117. Wij begrijpen niet hoe iemand kan bedenken een kind wat hier geboren en getogen is en wat totaal niets met Congo? en voor zover wij weten met haar moeder heeft, uit Nederland wordt gezet. Judith heeft dan absoluut geen toekomst die ze hier in ieder geval wel heeft!!!!
    Deze beslissing zou niet menselijk zijn en we hopen dat minister Verdonk tijdig tot inkeer komt.

    Reactie door Leo en Rodé — zaterdag 14 februari 2004 @ 23.47 uur

  118. ‘Nederland is vol’ ? Mijn buik is vol van dat geneuzel.
    Zo speelt Judith met onze kinderen en zo wordt kleine Judith op de trein diep Afrika in gereden. En dan? Ja, wat dan? Moeten we er maar op vertrouwen dat de almachtige god van het CDA zich ontfermt over ontheemden? Ik geloof er niks van.

    Reactie door Leo Oorschot — zondag 15 februari 2004 @ 0.30 uur

  119. Ik ben ben blij dat er nog mensen zijn die ook met hun hart denken en niet alleen met het hoofd.
    Ik hoop dat we samen het idiote beleid van deze “Christelijke” minister inzake uitzetting kunnen wijzigen.
    We zijn toch allen burgers van deze wereld en het hebben van land is toch slechts een verzinsel van mensen belust op macht.
    Waar haalt een Marie Verdonk het recht vandaan om te bepalen waar iemand wel of niet mag wonen.
    Jan de Wit Ga door we steunen je

    Reactie door Jan — zondag 15 februari 2004 @ 10.39 uur

  120. Een land dat normen en waarden zo hoog in het vaandel heeft zet geen in nederland geboren, nederlands sprekende en volledig ingeburgerde kinderen van nederlandse pleegouders het land uit !!!!

    Reactie door wigmans — zondag 15 februari 2004 @ 11.46 uur

  121. Pleegkinderen zoals Judith en alle anderen die in Nederland zijn geboren, hebben hier hun verleden. Als we hun ook een toekomst willen geven, moeten we er alles aan doen om ze hier te houden. Jan de Wit, alle steun.

    Reactie door Annette Schalkers en Pieter van Oudheusden — zondag 15 februari 2004 @ 12.01 uur

  122. Voor veel Nederlanders is de problematiek van vluchtelingen toch een ” ver van mijn bed show”. Maar ieder die er van dichtbij mee te maken krijgt wordt misselijk van de verstrekkende gevolgen die uw beslissing zal hebben. Er komt maar een woord in mij op en dat is “inhumaan”. Het contact met de samenleving is te ver weg, vandaar dat wij massaal reageren en oproepen uw beslissing te heroverwegen. Waar dient onze kinderbescherming voor als wij tegelijkertijd Judith en alle pleegkinderen in deze situatie zo onmenslijk veel leed aandoen?.
    Wie A zegt moet ook B kunnen zeggen. En voor deze kinderen geldt B!!! Jan de Wit, ga door…vecht voor deze kinderen die zo afha(e)nkelijk van ons zijn.
    Mariette

    Reactie door mariette — zondag 15 februari 2004 @ 12.34 uur

  123. Zijn dit onze nieuwe waarden en normen???

    Mevrouw Verdonk, grijp deze kans om te laten zien dat u toch medeleven en menslievendheid mee wilt laten tellen!!!!! Geef Judith en alle kinderen als Judith een kans op een normaal leven, dat kan Nederland zich best veroorloven!

    Reactie door T. van Zalingen — zondag 15 februari 2004 @ 12.58 uur

  124. Dit beleid beschouw ik als Zinloos Politiek Geweld!

    Reactie door Coen Aalberts — zondag 15 februari 2004 @ 13.05 uur

  125. …nog even
    en alle trots
    is weg
    nog even
    en ik ga mij schamen
    schamen
    om Nederlander te zijn
    nog heel even…

    Reactie door Leon Charpentier — zondag 15 februari 2004 @ 13.10 uur

  126. Mw. Verdonk wil alsmaar “helder”zijn in haar maatregelen.
    Ik hoop dat ze inziet,dat haar beleid vooral hard is en onpersoonlijk.
    Er wordt een lijn getrokken, en je mag “meedoen”of niet meedoen”.
    Als kind vond ik dat al een kinderachtig spelletje, en verdrietig voor de afvallers.
    Steeds meer zie je dat volwassenen dit niveau niet erg zijn overstegen.

    Waar ik op wacht is een duidelijk asiel beleid vanaf binnenkomst,iedereen die we daarin in de steek hebben gelaten mogen blijven,maar een goede controle en strafvervolging voor IEDEREEN die zich misdraagt.

    Reactie door annemiek bal — zondag 15 februari 2004 @ 15.31 uur

  127. …je kunt óók op de vlucht slaan voor de ‘eigen cultuur’ waar je in opgegroeid bent; die neiging heb ik regelmatig…”achterlijke cultuur” is een relatief begrip, blijkt nu. Gelukkig zijn er nog “strijdbare” geestverwanten die opkomen voor zulke belangrijke existentiële zaken, die binnen het ‘normen en waarden patroon’ van de politieke cultuur en de Nederlandse bureuacratie maar al te vaak gereduceerd worden tot ‘papieren molens’…Henk,Judith en Johanna : “Why are we sleeping “?? Jan…ga door met de ingeslagen weg….Waarom berusten ?Héél héél veel sterkte …moge ‘gezond verstand’zegevieren !! Martin

    Reactie door Martin Verschoor — zondag 15 februari 2004 @ 16.37 uur

  128. Die pleegzorgkinderen die blijven toch????????????!!!!!!!!!
    Dat moet…
    Ooit zijn deze kinderen als pleegkind opgenomen in een familie. Daar was ook een reden voor.
    Een kind wordt niet zomaar een pleegkind daar is een ernstige aanleiding voor. Deze kinderen zijn meegegroeid, ontwikkeling doorgmaakt, liefde en veiligheid ontvangen en gehecht geraakt aan lieve warme pleegouders en hun familie. Meegegaan in dit systeem, naar school gegaan, geleerd, vrienden gekregen. Alles.
    En nu vanwege zogenaamd beleid…weg???? Ergens naar een land dat zij niet kennen maar vanwege hun biologische familie (waar soms nauwelijks contact mee is geweest) een lijn mee hebben,Dat kan toch niet. Dat mag niet. Mevrouw Verdonk heeft u geen last van slapeloze nachten?
    Dat is toch geen beleid.
    Kinderen die niet kunnen zwemmen gooi je toch ook niet in de diepe zee.
    We moeten deze kinderen en hun pleegouders niet laten zinken.
    Ria Niessen.

    Reactie door ria niessen — zondag 15 februari 2004 @ 17.19 uur

  129. Volslagen uit het veld geslagen volg ik de discussie…
    Waar hebben we het eigenlijk over…..
    Is er iemand die met droge ogen kan beweren dat Judith en haar
    lotgenoten hier niet thuis horen…
    Nou dan, natuurlijk mogen ze blijven…we leven hier immers in een beschaafd land…ja,toch ?

    Reactie door Peter Groot — zondag 15 februari 2004 @ 17.34 uur

  130. Als ik naar mijn pleegzoon kijk en bedenk dat hij binnenkort zou worden opgehaald om met een onbekende vrouw mee te gaan naar Congo dan breekt mijn hart. Ook hij woont al jaren bij ons, heeft zich gehecht, weet zich veilig en ontwikkelt zich tot een gezond mannetje.
    Zijn wieg stond ook in Nederland, en na 3 maanden werd al duidelijk dat zijn moeder niet voor hem kon zorgen. Zij had echter een Nederlands paspoort en dat maakt het verschil. Dat noem ik schrijnend
    Daarom steun ik van harte de motie van Jan de Wit en hoop van harte dat er een pardon komt voor al deze kinderen die in hun pleeggezin op een unieke plek zitten.

    Reactie door Marga — zondag 15 februari 2004 @ 18.04 uur

  131. Dit is een onaanvaardbare situatie voor “Judith”en de andere ongeveer 1000 kinderen die de dupe dreigen te worden van eeniskoude beureacratische regeling die al onze liefde en gezond verstand negeert.
    Een liefdevolle regeling die kinderen zoals “Judith”laten zijn waar en wie ze zijn, is de enige aanvaardbare oplossing.

    Reactie door lize van dam — zondag 15 februari 2004 @ 19.13 uur

  132. In Nederland wordt in politieke kringen niet zonder trots gesproken over”onze” normen en waarden. Maar waar hebben wij het eigenlijk over. Als wij als samenleving goedkeuren dat kinderen die hier hun leven lang hebben gewoond en hier en veilige plek hebben, weggerukt worden uit hun vertrouwde en liefdevolle bestaan om het land uitgezet te worden. In sommige gevallen geheel aan hun lot overgelaten, weggestuurd naar plekken op de wereld die onbekend en onveilig zijn.
    Wat is hier dan de norm en op basis van welke waarden kunnen wij zoiets hartverscheureds legitimeren, vraag ik mij af!

    Wordt het niet tijd dat de rechten van het kind worden gerespecteerd?

    Henk,Johanna en Judith wij leven met jullie mee!

    Reactie door Sigrid Hjelmevoll — zondag 15 februari 2004 @ 19.26 uur

  133. Als Nederland vol is, hoe kan het dan dat er nog warme lieve mensen zijn die ruimte in hun huis hebben en die graag met anderen delen?
    Als Nederland vol is volgens sommige mensen, waarom bepalen die mensen dan voor anderen met wie ze hun huis, warmte en liefde mogen delen?
    Als Nederland vol is volgens sommige mensen, vind ik het prima dat die mensen geen ruimte in hun huis maken voor anderen. Daar heb ik namelijk niets over te zeggen, waarom is het omgekeerd dan wel het geval?
    Als er mensen in Nederland wonen die in staat zijn een kind een trauma te laten verwerken, dan horen wij daar trots op te zijn dat zij in Nederland wonen! Dan horen wij hen te steunen en niets anders dan dat.
    Als wij in een wereld willen wonen waar we elkaar respecteren en liefdevol met elkaar om gaan, laten we dan nu beginnen en wel bij de kinderen!
    Ik wil dat graag, en ik zou graag zien dat er een compromis te bereiken valt in het verschrikkelijke uitzetbeleid. Laat de kinderen blijven en laat ze niet de dupe worden van keuzes die hun biologische ouders hebben gemaakt. Geef ze een kans in ons “mooie?” Nederland, ze hebben namenlijk al een eigen plek!

    Reactie door Cisca van Iperen — zondag 15 februari 2004 @ 20.08 uur

  134. Judith is mijn buurmeisje. Ze komt hier wekelijks over de vloer en speelt dan met mijn oude barbies, maakt zich op met de make-up van mijn zusje of swingt samen met mijn moeder op top40 muziek. Judith is een Nederlands kind.
    Waarom zou je een kind dat het hier goed heeft, naar een land sturen waar het totaal niet thuis hoort?
    Hier heeft ze een toekomst en familie die veel om haar geeft. Daar kent ze de taal niet, de cultuur niet en zal ze worden ‘opgevoedt’ door een moeder die uit ouderlijke macht is ontzet.

    Wat is nou beter voor een kind?

    Reactie door Fay — zondag 15 februari 2004 @ 20.16 uur

  135. Ik ken Judith, en het is het vrolijkste kind dat je je kan voorstellen, en zodra ze uit het land zal worden gezet zal dit alles veranderen;Judith zal met haar moeder terug moeten, die uit de uoderlijke macht is ontzet,ze zal de taal niet spreken, want ze is 100% Nederlands, en ze zal al haar geliefden verliezen.Is dat nou goed voor een achtjarig meisje? Ik denk het niet, want wat is, voor een kind, nou belangerijker dan liefde en veiligheid? Help Judith en alle andere pleegkinderen.

    Reactie door Nana — zondag 15 februari 2004 @ 20.35 uur

  136. Een kind wat hier is opgegroeid, alleen de Nedelandse Taal spreekt, nederlandse vriendjes heeft, liefhebbende ouders, die bovendien goed voor het kind zorgen. Waarvoor elende creeeren in een wereld waar al voldoende ellende heerst. Alleen omdat regels rigide gehanteerd worden en het te moeilijk is gezond mensenverstand te gebruiken. Ik vind het onvoorstelbaar en hoop voor Judith en haar ouders en al die andere kinderen met hetzelfde lot dat het niet waar is.

    Reactie door Birgit Haberkamp — zondag 15 februari 2004 @ 20.41 uur

  137. Van harte steunen wij de motie van Jan de Wit en hopen dat er voor alle pleegkinderen
    die in een zelfde situatie als Judith een pardon komt. Kinderen die niet eens weten hoe het land van hun biologische ouders er uitziet, die in nederlandse gezinnen zijn opgegroeid en daar zich al jaren gelukkig voelen mogen wij niet hun veilig plekje af pakken. Het is ook zeer tegenstrijdig als kinderen die door een nederlandse rechter uit de ouderlijke macht zijn gezet terug naar hun ouders moeten, omdat hun ouders het land moeten verlaten. Wij weten en voelen goed aan wat Judith en haar pleegouders moeten doorstaan, want ook onze pleegdochter krijgt steeds maar geen verblijfsvergunning.

    Reactie door Henfra — zondag 15 februari 2004 @ 20.49 uur

  138. Een oer-nederlands meisje met alle kenmerken hiervan. Mij bekend als een spelend kind op het strand op de wadden en als logee in ons gezin. Vriendin van mijn dochter.
    Helaas is haar oorsprong een probleem, waardoor zij niet mag zijn wie zij is in ons land. Tot nog toe is zij een geheel geintegreerd kind met school, zorg, netwerk en pleegouders.
    Haar levensloop telt ineens niet meer. Wat telt is dat zij verpletterd wordt tussen regels die Nederland toepast; als molenstenen waar niemand aan ontkomt. Geheel tegen internationale afspraken in.
    De keuze om een geheel nederlands opgegroeid kind tot ongewenste buitenlander te maken is onmenselijk en wreed. Dit is blijkbaar van deze tijd die daden wil stellen en de toekomst van dit kind om zeep helpt.
    Het beleid van de overheid om uit te gaan zetten naar landen waar geen toekomst is is lijkt in woorden soms plausibel. Een kind echter uitzetten naar landen met chaos en oorlog staat gelijk als het kind afleveren op een slavenmarkt: Klaar om misbruikt, verkracht te worden of als speeltje van een volwassene met minder goede bedoelingen.
    Dit beleid heeft al reeds tot doel dat vluchtende mensen niet meer naar Nederland komen. God wat is Nederland toch vol…… Het gevoel dat wij daden stellen geeft zo wel een heel nare smaak!!
    Laat alsteblieft de menselijke maat een rol spelen in de besluiten.
    Hoe kunnen wij zo omgaan met mensen die niet weten waar hun plek is op deze wereld. Tegen hun zin gevlucht, naar een plaats gejaagd op deze wereld.

    Ik kan steeds maar niet geloven dat dit het land is waar velen het beeld van hebben dat wij tolerant zijn en humaan.

    Hoe kan ik nog uitleggen aan mijn kinderen als zij vragen waar hun vriendje is gebleven?

    Chris Stegeman

    Reactie door chris stegeman — zondag 15 februari 2004 @ 20.49 uur

  139. Natuurlijk. Judith heeft Afrikaanse wortels. Maar ze is wel hier geboren. Natuurlijk. Ze woont hier nog maar acht jaar. Zes jaar bij Hollandse pleegouders. Maar ze heeft nog steeds geen verblijfsvergunning. Laat staan een paspoort. Judith is dus nog steeds illegaal. Maar ze heeft wel gestemd, als minderjarige. Op de SP, natuurlijk op een vrouw, op Krista van Velzen. Dat wel. Zie onderstaand verhaal:

    ‘Stemmen’

    Vandaag gaan we stemmen. Ons illegale pleegkind telt niet mee. Zou ze na deze verkiezingen legaal worden? Ze is immers hier geboren, zeven jaar geleden. Als er een is ingeburgerd, dan zij wel. Ze vloekt Rotterdams. Ech wel.
    Of Maxima is ingeburgerd is nog maar de vraag. Ze kijkt in iedere geval niet goed naar rechts als ze het paleishek uitstuift.
    Ons Afrikaans pleegkind kan het beste straks een koninklijke Alex trouwen, dan krijgt ze van schoonmamma een paspoort op haar verjaardag. Alleen, ze heeft geen pappa die fout was in een regime, het was precies omgedraaid, het regime was fout tegen haar pappa. Helaas. Geen Alex zal ooit een zwarte prinses binnenloodsen. Afrikanen houden niet van tango’s.
    Stateloos. Geen paspoort. Het lot van een pleegmeid zonder verblijfsvergunning. En dat terwijl er kinderen op scholen zijn die niet in Nederland zijn geboren, soms slecht Aap-Noot-Mies spreken maar wel een Nederlands paspoort hebben. Je wilt alles snappen.
    We gaan stemmen. Mijn fiets schommelt in de bocht op weg naar het stemdistrict. Een fulltime asielzoekster in mijn voorzitje. Ik ben niet zwevende. Nooit geweest.
    `Mag ik ook stemmen?’
    `Tuurlijk,’ zeg ik. `Jij gaat stemmen.’
    `Frensis mag niet stemmen van haar mamma.’
    `Jij wel. Jij hebt een moderne pappa.’
    `Wat is dat, stemmen? Moet je dan zingen?’
    `Stemmen is kiezen.’
    `Kiezen?’
    Ik voel haar peinzen. Net twee nieuwe voortanden, verlost van haar fietsenrek.
    `Wat is dat, kiezen?’
    `Dan zeg je wie de koningin gaat helpen.’
    `Mag ik haar helpen dan?’
    Een vette Mercedes toetert ons bijna omver. Ik keek niet genoeg naar rechts. Ook hij is op weg naar het stembureau.
    Ze pakt mijn stemkaart en loopt voorop het kiesbureau binnen.
    `Zo, kom jij stemmen?’ Ze staat voor een tafeltje, een strenge rij kiesexaminatoren.
    Ik wijs de knopjes aan. Het bevalt haar, ze wil op alles duwen, als er maar veel lampjes gaan branden.
    `Wie ga je stemmen?’
    `Alles.’
    `Dat kan niet. Je moet kiezen.’
    `Ik weet het niet. Mag ik er twee dan?’
    `Nee, één knopje… Welk getal?’
    `Ik doe zeven, want ik ben zeven. Ja toch?’
    Ik krijg een akelig ondemocratisch gevoel en zie mijn stem wegzakken in de Van-Mierloput.
    `En hoe oud was je vorig jaar dan?’
    `Zes.’
    `Is dat niks?’
    `Mmm,’ mompelt ze. `Pappa…’
    `Ja…’
    `Pappa is toch dood gemaakt door de soldaten in Afrika?’
    `Zeker.’
    `Wil de koningin soldaten?’
    `Nee, tuurlijk niet.’
    `Nou, welk knopje is dat dan?’
    `Deze, mevrouw Krista.’
    `Is dat een zwarte mevrouw?’
    `Nee…’
    `Ben u al klaar meneer?’ bromt de stembusbaas. Hij heeft meer te doen vandaag. Er staat inmiddels een lange rij stemlustigen.
    Ze stapt weg vanachter onze drukknop en kijkt de man parmantig aan.
    Ook de vette Mercedes staat te wachten. Hij kijkt nors en wappert met zijn oproepingskaart. De man heeft haast.
    `Zijn er Afrikaanse mevrouwen op het knopje?’
    `Wat?’ fronst de kiesbaas.
    `Hier,’ roep ik. `Kom.’
    En dan duwt ze haar illegale duim bovenop mevrouw Krista. Die telt. Dat paspoort komt morgen wel.

    Henk Weltevreden

    Reactie door Henk Weltevreden — zondag 15 februari 2004 @ 21.24 uur

  140. Dit is weer zo’n geval van schrijnende politieke domheid; vasthouden aan regeltjes en koste wat kost vasthouden aan datgene wat binnen de oogkleppen zichtbaar is.
    Wat heb ik dit weer flink opgelost, zal mevrouw Verdonk denken, en in elk geval de VVD-stemmertjes weer blij gemaakt. Dat daarbij een (echt) gezin uiteen wordt gerukt en het leven van een 8-jarig Rotterdams meisje kapot gaat, jammer dan.
    Mevrouw Verdonk, ga toch eens nadenken! Henk en Johanna, jullie verdienen alle steun.

    Reactie door Familie Wijnants — zondag 15 februari 2004 @ 21.28 uur

  141. Verdonk was gevangenisdirecteur. Zo’n gevangenisdirecteur hoeft niet na te denken over schuldig of onschuldig, want dat heeft de rechter al gedaan. Voor de gevangenisdirecteur is iedereen dus schuldig tot het tegendeel is bewezen. Dit subtiele gedachtengoed heeft Verdonk meegenomen naar Den Haag. Daar bestierde ze enige tijd Staatsveiligheid en in het verlengde daarvan ligt heel logisch het ministerschap voor Vreemdelingenzaken. Alles wat van buiten komt is immers eng, in potentie gevaarlijk en mag niet zomaar rondlopen (behalve als we er aan kunnen verdienen natuurlijk). Nu is dat buitenland nogal ingewikkeld, maar Verdonk hoeft dat gelukkig niet allemaal te overzien. Een anoniem apparaat achter haar neemt alle vervelende beslissingen en zij hoeft alleen een rechte lijn te trekken. Daar hebben veel mensen respect voor, want er is al zoveel onduidelijkheid in deze wereld. En ben je niet duidelijk tegen die buitenlanders, dan komen ze hier allemaal. En dan worden we armlastig en ontploffen bommen tussen de tulpen. Daar gaat onze beschaving die we zo moeizaam bij elkaar hebben betaald met eerlijke handel. Dat mag in geen geval gebeuren en dus liever teveel asielzoekers eruit dan te weinig. Dat daarbij spaanders vallen; nou ja. Dat hier en daar een verkeerde beslissing is genomen die mensen in gevaar brengt, tja. Dat honderden Nederlandse kinderen die toevallig een buitenlandse nationaliteit hebben, worden weggestuurd naar instabiele landen waar ze niets te zoeken hebben; soit. We hebben in ieder geval onze duidelijke normen en waarden. Ja, we kunnen ons rijk rekenen met zo’n geweldige regering die kiest voor ons, de kwetsbare Nederlanders. Bravo.
    Maar dan. Dit is een heel, heel bedreigde, iele, flinterdunne beschaving zonder toekomst als we toestaan dat iemand als de 8-jarige Rotterdamse Judith moet vertrekken. We nemen stelling tegen deze Verdonkeremaning van humane beginselen. Schande!

    Reactie door Marten Minkema en Miek Hehenkamp — zondag 15 februari 2004 @ 21.31 uur

  142. Laat ‘Judith’ hier blijven. Bij mensen die haar omringen, haar hele leventje al, vol liefde en goede zorgen. Een jonge boom, met wortels stevig geschoten in vruchtbare Rotterdamse grond, hoor je niet te verplaatsen naar een plek waar deze langzaam zal uitdrogen. Geef haar een kans en laat haar bloeien in een warme omgeving waar ruimte genoeg is voor zij, en allen om haar heen, die goed haar best heeft gedaan hier tot bloei te komen.

    Reactie door Eveline de Jong — zondag 15 februari 2004 @ 21.41 uur

  143. Dit lijkt me zo duidelijk als wat. Een kind hoort bij zijn of haar ouders. De ouders van dit kind zijn Henk en Johanna. Niet een mevrouw die de taal van het kind niet spreekt, die al zes jaar niet voor haar zorgt en die uit de ouderlijke macht is ontzet.
    Regels zijn regels en die mevrouw moet terug naar haar land. Maar het kind blijft hier. Bij haar ouders. Punt uit.

    Reactie door Liesbeth Jongkind — zondag 15 februari 2004 @ 22.04 uur

  144. Jan en Jan, zet em op. Het kan niet zo zijn dat de mensen die per ongeluk te maken hadden met ons rammelend asielbeleid de afgelopen jaren, daar nu de dupe van worden.
    Je schaamt je als je in het buitenland moet vertellen dat je uit Nederland komt en wat voor beleid we hier op dit terrein voeren.

    @Henk Weltevreden: Ik hoop dat voldoende mensen (en de goede, zoals de verantwoordelijk minister) zich realiseren dat wat ze nu wil, echt niet kan, gewoon, uit fatsoen. STERKTE!

    Reactie door Liesbeth — zondag 15 februari 2004 @ 22.10 uur

  145. Jan de Wit, fijn dat jij er bent met jouw inzet! We staan achter jouw strijd!

    Reactie door Angélia Coolen & Wouter van den Berg — zondag 15 februari 2004 @ 22.24 uur

  146. Ik schaam me rot voor Nederland. Het is een rechts, bang, benepen, calculerend land geworden – en misschien altijd geweest. Gelukkig wonen er geen Nederlanders in Nederland maar mensen, dus soms pakt het goed uit. Ik ondersteun dan ook de bijdrage van Lodewijk Ouwens (bijdrage 25 op deze weblog), die mevrouw Verdonk steun toewenst bij het nemen van haar beslissing ten aanzien van Judith en de ongeveer 1000 lotgenoten van Judith, waarbij ze de wet in overeenstemming moet zien te brengen met de menselijkheid. Daarnaast wens ik de beide Jannen van de SP steun toe bij hun pogingen politieke druk uit te blijven oefenen, en wil ik er op aan dringen (net als Nora Roozemond van nr 60) om deze hele weblog onder de aandacht van de minister te brengen. Als signaal dat er in Nederland naast Nederlanders ook en bovenal mensen wonen – op zijn minst 153 min 1.

    Reactie door pim — zondag 15 februari 2004 @ 22.36 uur

  147. Nederland is vol. Dat is gewoon zo. Maar stuur geen onschuldige kinderen in het elend! Kinderen, die hier liefdevolle opname in gezinnen hebben gevonden, moeten hier kunnen blijven. Deze kinderen hebben geen toekomst in een krottenwijk. Hun wacht alleen honger, ziekte en dood. Niet alleen deze kinderen zijn gehecht aan hun nederlandse gezinnen – ook deze gezinnen zijn gehecht aan deze kinderen. Zij hebben een hechte band vol liefde voor mekaar Het uit mekaar rukken van deze ouders en kinderen is onmenselijk wreed. Het leed – ook voor het nederlandse deel van het gezin -is niet te overzien.

    Nederland is een christelijk land – of niet soms? Jesus heeft zich ook over de kinderen ontfermt. Is het niet de plicht van allen christenen de weg te volgen die Jesus ons is voorgegaan? Alles wat wij de geringsten van onze broeders hebben gedaan, hebben wij HEM gedaan. Hoe kan men dan kinderen verstoten! Wie het weet mag het zeggen!

    Ik heb da een betere idee: Stuur criminelen niet naar onze gefangenissen maar naar gefangenissen in het land van hun herkomst en zet hun gezinnen ook het land uit. En laat geen criminelen in ons land binnen.

    Ik hoop dat Henk en Johanna hun Judith mogen houden en in liefde kunnen opvoeden. Ook voor alle andere gezinnen met pleegkinderen wens ik hetzelfde.

    Reactie door Ursula — zondag 15 februari 2004 @ 22.43 uur

  148. Beste Henk,Johanna en Judith,

    Kinderen mogen overal vandaan naar Nederland komen voor adoptie.Gelukkig wel, want je hoopt dat daardoor een kind een gelukkig leven krijgt.
    Mensen mogen kinderen nemen, gelukkig wel, want je hoopt dat die kinderen een gelukkig leven krijgen.
    Judith is gelukkig en ze groeit op in een omgeving met mensen die heel erg van haar houden en die er alles aan doen om dit kind voor haar leven veel gelukkige, waardevolle bagage mee te geven.
    En dat mag niet van Verdonk. Wie kan een kind een vooruitzicht op een evenwichtig, waardevol leven ontzeggen! Het is onmenselijk wat er niet alleen met Judith maar met veel asielzoekers staat te gebeuren.
    Heel veel sterkte.
    Hanneke leeuwerink en Herman van Kordenoordt

    Reactie door Hanneke Leeuwerink — zondag 15 februari 2004 @ 22.43 uur

  149. Het kan toch niet waar zijn dat pleegkinderen zoals Judith het land uitgezet worden.
    Hartverscheurend. De pleegouders Henk en Johanna kennen wij persoonlijk en weten dat zij daar zeer liefdevol en in een warm en veilig nest,waar ieder kind recht op heeft wordt opgevoed. Judith is een voorbeeld van geintegreerd zijn. Je kunt een meisje van 8 jaar dat hier in Nederland geboren is, alleen Nederlands spreekt, de taal van haar (biologische) moeder, niet spreekt, een moeder die zelf nooit voor Judith gezorgd heeft en nooit voor haar zal kunnen zorgen) naar Kongo sturen.
    Het is de wereld op z’n kop.
    We zijn altijd erg trots op Henk en Johanna dat zij zo’n anders kansarm meisje een toekomst kunnen bieden. Dit mag niemand Judith ontnemen.
    Ws hopen dat Jan de Wit alles op alles zal zetten om te voorkomen dat pleegkinderen zoals Judith het land uitgezet zullen worden.

    Reactie door Ella & Cor den Engelsman — zondag 15 februari 2004 @ 22.51 uur

  150. Ik ken Judith, ik ken Johanna, Ik ken Henk. En ik zou nog zoveel meer willen zeggen. Maar wanneer beginnen we nu eindelijk echt met het normen en waarden debat? Jan de Wit, zet ‘m op!

    Reactie door Roland Leeflang — zondag 15 februari 2004 @ 22.52 uur

  151. Trots was ik soms best op wat we allemaal bereikt hebben hier in Nederland zo allemaal met elkaar maar schaamte vervult mij als we het gaan hebben over ‘normen en waarden’ zonder dat er maar iets van gevoel en mededogen achter zit. Dan wordt het een loze kreet. Ik denk dat zo langzamerhand steeds meer mensen het gevoel krijgen dat er iets niet klopt. Ik kan me ook niet voorstellen dat Judith volgend jaar hier niet meer is. Mevrouw Verdonk Judith is geen nummer maar een kwetsbaar kind met dromen over een toekomst vol mogelijkheden.

    Reactie door Francisca — zondag 15 februari 2004 @ 23.26 uur

  152. Geen kind kan zich betere ouders wensen dan Johanna en Henk. Ik vertrouw erop dat minister Verdonk in dit “schrijnende geval” (wat een terminologie!) een uitzondering maakt. Judith hoort bij hen. In Nederland is de positite van kinderen (maakt niet uit waar ze vandaan komen) ondergeschikt aan die van de ouders. Het ouderlijk gezag is heilig en dat werkt dit soort situaties in de hand. Ouders kunnen heel ver gaan en waar blijf je als kind of als pleegmoeder/-vader? Je bent machteloos, rechtenloos. Ik hoop dat straks, als Judith en haar ouders weer kunnen slapen na deze jarenlange onzekerheid, iemand eens kijkt naar de onzinnige positite waarin pleegouders in Nederland verkeren.

    Manon Vogel

    Reactie door manon vogel — zondag 15 februari 2004 @ 23.28 uur

  153. “Judith” is ons buurmeisje en het speelkameraadje van ons zoontje. Wij kunnen het ons niet voorstellen dat uitgerekend zij, die een heel leven hier in Nederland heeft opgebouwd en die geen enkele binding heeft met het land waar ze heen zou moeten, terug moet naar Congo.

    Ze woont al haar hele leven in Nederland, bij Nederlandse pleegouders, ze gaat naar een Nederlandse school, ze speelt met Nederlandse kinderen en het is niet voor niets dat ze niet bij haar moeder heeft mogen blijven in de periode dat ze hier woont. Zou haar moeder nu opeens, nu ze terug moet naar het land van herkomst, wel in staat zijn om goed voor Judith te zorgen? Dat is toch krom?

    Wij hopen dat er iemand in Nederland is die in staat is om te zorgen dat Judith kan blijven op de plek die het beste voor haar is en waar ze een goede toekomst kan krijgen, en dat is naar onze mening bij haar pleegouders in Nederland.

    Ons pleidooi geldt overigens voor alle pleegkinderen die in dezelfde situatie als Judith verkeren. Jan de Wit: veel succes!

    Reactie door Dedy en Johannes — zondag 15 februari 2004 @ 23.56 uur

  154. Het is niet eerlijk dat de regering op deze wijze speelt met levens van mensen. Eerst wordt ze getoond hoe het is om in een land te leven waar je een toekomst hebt, om ze vervolgens terug te sturen. Dat is verschrikkelijk, al helemaal voor een kind dat hier geboren is, wiens toekomst op deze wijze wordt kapotgemaakt. In het geval van Judith, gaat het uiteindelijk om een meisje dat meer Nederlands is dan Congolees.

    Reactie door Daniela Paes Leao — maandag 16 februari 2004 @ 0.28 uur

  155. Het geval van Judith toont maar weer eens aan hoe schrijnend de gevolgen zijn van het beleid van minister Verdonk. Een 8-jarige meisje dat notabene haar hele jonge leven in Nederland heeft doorgebracht en haar pleegouders waarschijnlijk beter kent dan haar eigen moeder, stuur je niet terug. Het is absurd dat daar nog over gediscuseerd moet worden.

    Reactie door Niels Juist — maandag 16 februari 2004 @ 0.54 uur

  156. Beste Jan/SP,

    Sinds jullie aanwezigheid in de Kamer, mogen jullie je verheugen in mijn stem. Eén van de redenen is jullie reeds in een vroeg stadium beleden realistische visie op de migratie- en allochtonenproblematiek, gespeend van elke hypocriete politieke correctheid in tegenstelling tot die van de slechts recent electoraal afgestrafte ideologische hulpsinterklazen van de PVDA en de oogkleppen dragende van allochtone belangengroepen doordesemde blindgangers van GroenLinks. Beide clubjes zijn altijd ruimschoots geïnfiltreerd geweest door revolutionairen in overheidsdienst die, niet gehinderd door hun met prerogatieven omklede kaderfuncties, middels hun kunde te weten te profiteren van het ruimhartige subsidiecircus ten bate van de allochtone economische gelukzoeker, ruimschoots hun hypotheekjes hebben kunnen afbetalen. Nederland wordt er niet beter van en in de “thuislanden” lost het niets op

    Zo is Nederland verworden van een terecht internationaal vermaarde vluchthaven voor verdrukten en politieke vluchtelingen tot een gezinsherenigingsparadijs tot in lengte van dagen benevens een lucratieve speelplaats voor internationale misdaadorganisaties die mede de allochtonenimport structureel op niveau houden. Tenzij er wordt ingegrepen.

    Ook ik wordt steeds regelmatiger geconfronteerd met donker (u leest het goed, rustig nou maar …) tuig met slechte manieren en bedoelingen die door pappie en mammie allochtoon vergeten zijn opgevoed te worden (moet de school doen …). Wie wel eens klaagt over de achteruitgang van zijn directe leefomgeving en de bijbehorende oplopende kosten ter bestrijding van de hiermee gepaard gaande verloedering en noodzaak tot beveiliging, mag zijn ogen niet sluiten voor de wenselijkheid van een stringenter immigratiebeleid. Iemand moet ooit iets doen … Begrip dus voor Verdonck. ( ook al zou het mijn stiefmoeder niet moeten wezen )

    Het is slechts door wet -en regelgeving dat bovenstaande ontwikkeling ten halve gekeerd kan worden. De wet -en regelgeving zal van toepassing moeten zijn op daartoe gedefinieerde doelgroepen. Helaas zijn er 1000 pleegkindertjes waarvan het onmogelijk is, volgens gangbaar menselijke maatstaven, te veronderstellen dat de huidige door Verdonck geïnitieerde wetgeving op hen van toepassing zou kunnen zijn. Deze gevallen moeten daarom uiteraard afzonderlijk beoordeeld worden.

    Wanneer het gaat om kinderen die in Nederland geboren zijn, slechts alleen deze taal denken en spreken (en geen andere), volledig geïntegreerd zijn, geen weet hebben van een ander “moederland”, liefdevol en verantwoord worden opgevoed en nooit een verzorger kunnen vinden in de persoon van een moeder die de ouderlijke bevoegdheid is ontzegd, dan is het toch volledige absurde waanzin om deze kinderen te deporteren naar een land waar alles, inclusief de taal hen vreemd zal voorkomen. Een onherstelbare cultuurschok en persoonlijkheidsverminking zal ongetwijfeld het wrange resultaat zijn.

    Bovenstaande alinea is in z’n geheel van toepassing op Judith, de geadopteerde dochter van Henk en Johanna . We mogen wel stellen dat Judith haar huidige gelukkige leventje te danken heeft aan de inzet van twee onbaatzuchtige mensen wier werk nu met één “schreibtischmörderliche” pennenstreek vernietigd dreigt te worden. Ik kan het niet geloven …

    Ook zou mijn zoontje Kelvin, met wie Judith inmiddels een innige band heeft opgebouwd, enorm verdriet worden aangedaan wanneer hij van zijn vriendinnetje gescheiden zou worden.

    Wij zijn daarom bijzonder verheugd met het door Jan de Wit genomen initiatief een motie in te dienen ten einde deze groep kinderen een verblijfsvergunning te verlenen in afwachting van een permanente status van het Nederlanderschap.

    Met vriendelijke groet,

    Knijp

    Reactie door Knijp — maandag 16 februari 2004 @ 2.51 uur

  157. Ik zou het verschrikkelijk vinden als dat kind weggestuurd zou worden , je moet er niet aan denken wat de gevolgen voor dat kind zou wezen. Ze is hier helemaal thuis en ze kan niet eens goed met haar moeder communiceren. Het is te hopen dat minister Verdonk daar goed notie van neemt.

    Reactie door Jo Weltevreden — maandag 16 februari 2004 @ 2.56 uur

  158. Ik vind het verschrikkelijk dat dat kind uit het land gezet wordt, moeder mogen ze van mij het land uit zetten maar het kind moet hierblijven. Ze krijugt nu goede verzorging bij haar pleegouders waar ze al zes jaar woont.Zo’n kind mag niet meer terug naar Zaire

    Reactie door Lenie Vrijlandt — maandag 16 februari 2004 @ 3.02 uur

  159. Als in Nederland geldt dat een kind dat zolang in een pleeggezin is niet terug kan naar de natuurlijke ouders. Dan geldt dit zeker voor Judith. Zij heeft geen toekomst in Zaire en zal bovendien de culture shock niet kunnen verwerken.
    In haar belang moet zij hier blijven.

    Reactie door Henk Eikelenboom — maandag 16 februari 2004 @ 3.06 uur

  160. Uit ouderlijke macht zetten wordt niet voor niets gedaan, en dan is dat nu ineens niet meer van toepassing? Krom!!
    Laat Judith in haar eigen huis, in haar eigen bed.

    Reactie door Bol de Vries — maandag 16 februari 2004 @ 4.14 uur

  161. Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen. Noemen wij ons een ontwikkeld land?
    Hier hoef je toch niet voor gestudeerd te hebben om te zien dat dit niet kan? Eerst haar moeder uit de ouderlijke macht zetten en nu Judith nu weer toevertrouwen aan haar? Judith heeft hier haar leven en haar ouders die haar verzorgen en opvoeden. Je kan haar niet terug sturen naar een moeder die nooit voor haar gezorgd heeft in een land waar Judith nooit geweest is!

    Reactie door Gezina Sloots — maandag 16 februari 2004 @ 9.09 uur

  162. Judith moet blijven. We weten dat ze al jaren bij Henk en Johanna in goede handen is. Meer dan schrijnend zou het zijn om dit meisje weg te sturen. Ook Judith vindt dat ze hier in Nederland thuis hoort. Haar korte briefjes spreken duidelijke taal. Onze wens is dat Rita Verdonk tot het inzicht mag komen dat het verwijzen van Judith en vele anderen inhumaan is. Henk, Johanna en Judith en al die anddere pleegouders:hou vol!!!!

    Nel en Eelse

    Reactie door Eelse en Nel Bies — maandag 16 februari 2004 @ 9.11 uur

  163. Als ik minister Verdonk hoor zeggen dat ze echt met haar hart heeft gekeken (Buitenhof onlangs) naar de schrijnende gevallen, en ik hoor voortdurend situaties die tegen mensenrechten indruisen (gezinnen scheiden, zieke mensen terug willen sturen, kinderen die zonder moeder in pleeggezinnen opgroeien en nu met mama weer worden uitgezet), dan denk ik dat het heel goed is als zo’n motie grote steun krijgt. Alleen al om aan te tonen dat het hart van Verdonk nog wel wat ruimer mag zijn. Gelukkig dat het draagvlak voor dit soort regimes sterk afneemt. Ga zo door!

    Reactie door mvdhoven — maandag 16 februari 2004 @ 9.25 uur

  164. Natuurlijk gaat Judith blijven in Nederland!Dat mag in alle redelijkheid verwacht worden.Althans de komende 10 tot 15 jaar.Daarna hoop ik dat Judith zich,met haar inmiddels Westerse opvoeding,wil inzetten voor het land waar de roots van haar eigenlijke familie liggen.Daar is kennelijk nog veel te doen.En dat geldt ook voor die andere pleeg-kinderen.Voor de pleeg-ouders betekent dit dat ze op hun kind iets weten over te brengen dat je,naast soms moeilijk te verwerven rechten,ook moeilijke plichten hebt in deze wereld.Maarten.

    Reactie door maarten — maandag 16 februari 2004 @ 9.53 uur

  165. In het belang van de ontwikkeling van Judith en kinderen zolas zij benadruk ik hierbij de noodzaak dat deze kinderen bij hun huidige pleegouders moeten blijven. Het kan toch niet de bedoeling van minister Verdonk zijn om kinderen uit hun vertrouwde omgeving te halen zonder garantie op een veilige toekomst!

    Reactie door Yolanda — maandag 16 februari 2004 @ 10.13 uur

  166. Minister Verdonk, Als Erasmus van uw besluit horen, zou hij in zijn graf omdraaien.

    Reactie door Atiye Atay — maandag 16 februari 2004 @ 10.34 uur

  167. Geachte heer Bos,
    beste Wouter,

    Ik ben werkelijk stom verbaasd te leven in een land waar kinderen die al jaren lang in een pleeggezin zijn opgenomen dreigen te worden uitgezet omdat ze geen verblijfvergunning hebben. Het kan toch niet zo zijn dat onze JP een website over normen en waarden opent en tegelijkertijd leiding geeft aan een regering die dit soort dingen verzint en zelfs van plan is te gaan uitvoeren.
    Als bijlage zend ik u wat info toe.

    Ik zou u met klem willen vragen om de motie van de SP hierover te steunen zodat voorkomen kan worden dat kinderen zoals Judith uitgezet worden. Het kan toch niet zo zijn dat de rechten van kinderen geschonden worden alleen op basis van een voorgenomen hoeveelheid mensen die eindelijk een verblijfsvergunning krijgen. Ik hoop en verwacht dat de tweede kamer tegen dit soort onrecht vechten wil. Als we dit soort dingen toelaten dan is voor mij echt iedere geloofwaardigheid van de politiek zoek. Hoe kunnen we dan ooit nog de kloof tussen burger en politiek slechten.

    Ik wens u heel veel sterkte, tact en wijsheid.

    Met vriendelijke groet,

    Theo Riddersma

    Gerrit van der Veenstraat 7
    4333 AR Middelburg
    0118-637578
    triddersma@zeelandnet.nl

    Reactie door Henk Weltevreden — maandag 16 februari 2004 @ 10.59 uur

  168. Als je het hele verhaal leest, kom ik tot de volgende conclusie:
    Ik schaam me dood dat ik een nederlandse ben!
    Dit noemen ze dan een democratie met normen en waarden hoog in het vaandel.
    Wanneer wordt theorie ook praktijk???????
    Tot nu toe is onze politiek een lacherje waar kinderen als Judith de dupe van zijn!!Ze moeten zich diep, diep schamen in Den Haag!!!!!!!!!!

    Reactie door bele huigen — maandag 16 februari 2004 @ 11.17 uur

  169. De ambtelijke molens van IND en andere overheidsdiensten werken al jaren traag en inefficiënt. Daar gaat Judith nu voor boeten. De pleegouders van Judith liepen keer op keer stuk op de bekende buraucratische muren en het lukte hen niet voor haar een geldige verblijfstitel te verkrijgen. Nu, acht jaar nadat ze in Nederland geboren is, dreigt Judith te worden uitgezet naar een land dat ze niet kent en waarvan ze de taal niet spreekt. Samen met haar moeder, die uit de ouderlijke macht is gezet, die Judith nauwelijks kent en die al die jaren geen zorg voor haar heeft gedragen.
    En Judith zal definitief gescheiden worden van pleegouders die haar liefdevol hebben opgevoed.
    Ik roep minister Verdonk op humaniteit te laten prevaleren boven een strikte uitvoering van het nieuwe beleid.

    Frank Bakker, Amsterdam

    Reactie door frank bakker — maandag 16 februari 2004 @ 11.31 uur

  170. Beste kamerleden, zorg ervoor dat kinderen die door de kinderbescherming bij pleeggezinnen geplaatst zijn, bij deze pleegouders kunnen blijven. Hun asielzoekende ouders zijn om diverse redenen niet in staat geweest om voor hen te zorgen. Het kan toch niet zo zijn dat het recht op kinderbescherming overruled wordt door deze maatregel of hebben we een regering waarvan de linkerhand niet weet wat de rechter doet? Koosje Naudts-Geschiere

    Reactie door Koosje Naudts — maandag 16 februari 2004 @ 11.39 uur

  171. Het is tien over twaalf voor het maken van keuzes. Het draagvlak voor Nederland-asielland is ondermijnd door vluchtelingen die met behoud van uitkering op vakantie mogen in het land van herkomst. Een draagvlak geschoffeerd ook, door onderdrukking van afwijkende meningen op straffe van de monddood wegens racisme en facisme. Diep krenkende beschuldigingen – maar nog gelukkig zo. Het is tijd voor een rechte rug om Joegoslavische toestanden over dertig jaar te voorkomen. Bovendien is het niet in het belang van ellendige landen dat de mensen met wat geld en initiatief er hun biezen pakken. Er zijn onvoldoende Westerse hulpverleners en -vredestroepen om in hun plaats te gaan zorgen. Wij zijn een vrij land omdat Willem van Oranje niet naar elders afreisde met zijn schrijnende geval.

    Reactie door Jan — maandag 16 februari 2004 @ 11.48 uur

  172. Oprechte liefde, oprechte zorg. Bewust gekozen voor dit kind. Laat haar in warme liefde kunnen opgroeien.

    Reactie door Monique Hoofdman — maandag 16 februari 2004 @ 11.49 uur

  173. Wat gebeurt er met een pleegkindje als het terug gaat. Komt het gelijk in de goot of duurt het iets langer. WOrdt dit een kind dat gelukkig wordt en dit kan doogeven nadien.
    Als het kind en de pleegouders gelukkig zijn, laat dat in ieder geval dan zo.
    Liefde is het enige echte belangrijke in deze wereld en er is al niet voldoende liefde in deze wereld.
    Beter is het om zich druk te maken over wat anders dan ze buiten te zetten.

    Reactie door Yvonne Oomen — maandag 16 februari 2004 @ 11.58 uur

  174. Toen ik Judith voor het eerste zag, kampeerde ze met haar pleegouders.
    Een kamperend gezin temidden van andere kamperende gezinnen.
    Dat mag je na acht jaar niet elkaar rukken. Dat is voor Judith en haar pleegouders onmenselijk!

    Reactie door sjoerd Kemeling — maandag 16 februari 2004 @ 12.00 uur

  175. Op de valreep. Over jongens als Jan de Wit en de Verantwoordelijkheid

    Wat valt er op de valreep nog te zeggen over een ‘schrijnende geval’ als Judith? Wat valt er nog te berde te brengen als alle argumenten de revue zijn gepasseerd en we jurisprudentieel en sociaal-politiek verstrikt zijn in de ontwarbare knoop waar politieke opportunisten en academisch verdoolden altijd garen bij spinnen? Er zijn honderden argumenten voor en enkele tegen. De tegenargumenten zijn meestal zwak onderbouwd. Deels worden ze met veel door vermeende autoriteit onderbouwd aplomb of met futloze, demagogische retoriek geponeerd, deels vinden ze een hoogst abstract juridisch vertaling in termen van aansprakelijkheid. Met ieder argument wordt de knoop echter strakker aangetrokken rond de belanghebbenden. De kern van de zaak komt nooit in beeld.

    Het gaat in Judiths ‘geval’ niet om het doorzetten van een ferm beleid. In de politieke prestigestrijd van ruggegraten en sterke schouders blijft zij buiten beeld. Waar het wel om draait is de crux van het door deze regering in het leven geroepen normen en waarden debat: het ontbreken van verantwoordelijkheid. Van lokale overheden in Volendam en Enschede, van burgers in de openbare ruimte, van bedrijven bij de aanbestedingen van bouwprojecten. Schaakmat gezet door haar eigen regels reanimeerde de huidige regering dit debat, dat overigens zo oud is als de weg naar Kralingen. Om de tien jaar keert het terug. Van Agt en Hirsch Balin heten nu Donner en Balkenende.

    Het ‘geval’ Judith wijst op het ontbreken van verantwoordelijkheid. Het migratievraagstuk is in het geval van Judith slechts een afgeleid probleem. Samen met haar pleegouders zit ze midden in een onontwarbare knoop, waar in de loop der jaren maar door een partij de verantwoordelijkheid is genomen. Toen de biologische moeder uit de ouderlijke macht werd ontzet, droeg de overheid deze verantwoordelijkheid onmiddellijk over aan de pleegouders om ze vervolgens jarenlang aan het lijntje te houden. Het is nu aan de overheid – zonder de zwarte piet van ministerie naar ministerie, van overheidsdienst naar overheidsdienst door te schuiven – om alsnog haar verantwoordelijkheid te nemen. Dat zou mevrouw Verdonk moeten inzien.

    Ze heeft twee opties. Zij kan, zoals ooit – in nog absoluter tijden dan onze huidige tijd – de koning van zijn recht om gratie te verlenen gebruik maakte om voor één keer rechtvaardig te zijn en zo zijn geweten te ontlasten, op de valreep gebruik kunnen maken van haar recht om voor individuen de knoop door te hakken. Er staat namelijk een telefoon in haar discretionaire ruimte. Dit is het kamertje achter iedere beleidsruimte dat een ‘verantwoordelijk’ minister heeft om morele knopen door te hakken. Ze heeft het eerder gedaan. In een eerder ‘geval’, zoals het geadopteerde Iraanse meisje, heeft ze persoonlijk de telefoon opgepakt. Ze zou het ook in Judiths geval kunnen doen. Er is geen sprake van een routinehandeling. Er gaat evenmin van zo’n telefoontje een precedentwerking uit.

    Toch is dit wellicht een te rigide oplossing. Knopen doorhakken blijft een hachelijke onderneming. Even hachelijker als het terugsturen van een door en door nederlands kind naar een Afrikaanse land waar ze bij voorbaat ontheemd is. In het laatste geval weten we zeker dat Judith door de beslissing volledig getraumatiseerd en misschien zelfs gedood wordt. Mevrouw Verdonk zal een een Salomonsoordeel moeten vellen. Niet: van wie is het kind, maar wat mag dit kind, gegeven de nalatigheden van de overheid, zijn? Ik doe een beroep op haar gezonde verstand, voor zover het nog niet is opgeslokt door alle voors en tegens. Medemenselijkheid, compassie, naastenliefde, whatever, ditmaal zijn deze humane aandriften niet de issue. Ik vraag haar slechts haar verantwoordelijkheid te nemen. In jongens als Jan de Wit vindt ze uitstekende medestanders. Ze hoeft niet te telefoneren. Door zijn motie te steunen levert ze niet alleen een substantiële bijdrage aan het normen en waarden debat, ze draagt ook dat uit wat ze bekleedt: hoogwaardigheid.

    Henk Oosterling

    Reactie door Henk Oosterling — maandag 16 februari 2004 @ 12.02 uur

  176. Geen kwaad woord over Rita Verdonk. Zij heeft de zware taak af te rekenen met alle doekjes voor het bloeden die de kabinetten van de afgelopen decennia hebben aangelegd. Maar, zij heeft ook de bevoegdheid en daardoor de ruimte om gevallen van uitzetting op de persoon te bekijken en steeds een persoonlijke afweging maken. Voorwaar ook duivels lastig. En anders dan vele andere commentaarschrijvers hierboven, denk ik dat zij ook dit onderdeel van haar beleid serieus neemt. Hulde daarom aan Jan Marijnissen dat hij dit heeft onderkend en wellicht haar ogen geopend heeft voor de situatie van Judith en andere kinderen als zij. Want dit kind terugsturen kan écht niet. Hulde ook aan Henk Weltevreden en zijn vrouw, die Judith al jaren hun hoede hebben en alles op alles zetten om het beste voor haar voor elkaar te krijgen. En het beste is dat wat zij haar alle jaren geven en willen blijven geven.

    Reactie door Betsie Insinger — maandag 16 februari 2004 @ 12.02 uur

  177. Verbijsterd aanhoorde ik deze ochtend het verhaal van Henk Weltevreden.
    Ik ben Paul Meeuwsen bouwcoordinator op school de Piloot in Rotterdam.
    Al ruim 4 jaar werken wij samen met de pleegouders van Judith, om Judith`s leventje een beetje op de rails te krijgen.Het is bizar wat het meisje heeft moeten meemaken, gelukkig zijn er mensen die zich het lot aantrekken van een kind wat dreigde tussen de wal en het schip te vallen.Met veel doorzettingsvermogen , moed en durf spannen henk en Jolanda zich al jaren in voor Judith.Maar……het gaat er nu naar uit zien dat alle inspanningen voor niets zijn geweest.Wat voor veiligheid heeft dit grietje straks nog.Weg van de plekken die haar bescherming boden.Weg van haar veilige, warme en ozo geduldige en strijdbare pleegouders.
    Hoe kan het zijn dat een ouder uit de ouderlijke macht ontzegt, als nog op het laatst het meeste rechten heeft.

    Ik begrijp best dat het asielbeleid strenger aangepakt moet worden, er wordt ook misbruik vam gemaakt, maar dit is niet menselijk meer, men wordt een nummer een geval, geen mens meer met een achtergrond, met een verhaal.

    Wil je mensen terug verwijzen, kijk dan per mens of dit redelijk is!

    IN HET GEVAL VAN JUDITH EN ZO ZULLEN ER VEEL MEER PLEEGKINDEREN ZIJN, IS HET ONMENSELIJK WAT ER STAAT TE GEBEUREN.

    Het doet mij personoonlijk erg veel pijn dat veel pleegkinderen en gezinnen de afgelopen weken zo inspanning leven en het voor uitzicht hebben op geen toekomst.

    Ik hoop uit de grond van mijn hart dat minister Verdnck tot inzicht komt waar haar inspanningen toe leiden.

    De Exodus is een verhaal uit de bijbel,maar deze mensen hadden een doel, een uitzicht op een betere toekomst.
    Dit beleid is niet op Christelijke grondslag, dit is kortzichtig, het verplaatsen van problemen.

    Ik wens de heer Jan de Wit morgen veel sterkte toe met het indienen van de motie,die deze onschuldige groep kinderen gaat beschermen tegen het uitzettingsbeleid.

    Ik wens een ieder veel sterkte en vooral ook veel wijsheid toe.

    Reactie door paul meeuwsen — maandag 16 februari 2004 @ 12.16 uur

  178. Triest is het als een bilogische moeder niet voor haar kind(eren) kan zorgen.
    Gelukkig worden sommige kinderen zoals Judith dan opgevoed door liefhebbende pleegouders.
    Maar hoe bestaat het dat men denkt dat Judith nu ineens wel in Congo, maar niet in Nederland door haar moeder opgevoed kan worden???
    Als het in Nederland met behulp van instanties al niet mogelijk was, hoe moet dit
    dan in Congo???
    Een moeder en kind die elkaar nauwelijks kennen, een kind dat de taal niet spreekt van het land waar ze naar toe moet….
    Laat bij het uitzetten gezinssituaties voortbestaan: Dat geldt ook voor pleegkinderen en hun ouders!

    Reactie door leny — maandag 16 februari 2004 @ 12.17 uur

  179. Een kind als Judith verblijft niet voor niets in een pleeggezin. Zo’n kind neem je niet weg uit de enige beschermende en liefdevolle omgeving die ze kent en waar ze in opgegroeid is. Zo’n kind stuur je al helemaal niet naar een land dat ze alleen van de aardrijkskundeles kent en waarvan de ze de taal niet eens spreekt. Pleegkinderen moeten bij hun pleegouders kunnen blijven. Punt.

    Reactie door herbert — maandag 16 februari 2004 @ 13.05 uur

  180. Judith mag niet terug gestuurd worden naar dat andere land. Zij heeft lieve ouders in Nederland die goed voor haar zorgen.Dat heeft ze zelf tegen mij gezegd!
    Groetjes Ruth, buurmeisje van Judith

    Reactie door Ruth van der Veen — maandag 16 februari 2004 @ 13.27 uur

  181. Ik wil heel graag steun betuigen aan alle mensen die een kind voorrang geven op een veilige opgroeiomgeving. Een kind uit zijn of haar veilige omgeving halen betekent dat je onevenwichtige en gekwetste wereldburgers schept. Wij allen en het kind in het bijzonder hebben recht op veiligheid, liefde en een eigen plaats in deze wereld. De eigen plaats is daar waar het kind zich geborgen weet.

    Mevrouw Verdonk, wilt u uw beslissing nog eens vanuit deze invalshoek bekijken? Ik denk dat u de wereld een grote dienst bewijst wanneer u kunt omzien naar de kinderen die van u thuis mochten blijven.

    Vertel me en ik zal het vergeten,
    laat het me zien en de kans is groot dat ik het me niet herinner,
    betrek me erin en ik zal het bergijpen.

    Machtelt

    Reactie door machtelt halewijn — maandag 16 februari 2004 @ 13.36 uur

  182. Op basis van de conclusies van het rapport van “Defence of Children” dat vorige week is uitgekomen, valt te concluderen dat de uitzetting van Judith volstrekt in strijd is met het verdrag voor de Rechten van het Kind. Een kind dat van jongsaf aan is opgegroeid bij pleegouders, kan daar niet zomaar van worden losgemaakt, temeer als de moeder in buitengewoon problematische vomstandigheden verkeert en niet in staat zal zijn het kind goed op te voeden. Juridisch zal dat weer een hele touwtrekkerij noemen maar uiteindelijk is het belang van het kind doorslaggevend. Dat is volgens de Rechten van het Kind.

    Reactie door Hans Visser — maandag 16 februari 2004 @ 13.44 uur

  183. Haar moeder kan niet voor Judith zorgen. Dat kon hier al niet en daar zeker niet.
    Hier werd ze liefdevol opgevoed door pleegouders. Het is aan geen mens van vlees en bloed uit te leggen waarom dit niet kon voortduren. Is beleid inmiddels meer waard dan een mensenleven?
    Als ze op het vliegtuig gezet wordt, wie vangt haar daar dan op? Niemand.
    Wie zorgt voor haar? Wie voedt haar verder op? Wie spreekt haar taal? Ze spreekt alleen Nederlands.
    Zo zijn er zo’n duizend kinderen. Schrijnende gevallen? Het is ten hemel schreiend!
    Kan dit in een beschaafd land gebeuren? Valt dit buiten de normen- en waardendiscussie? Als we dit laten doorgaan, welke waarden zouden we dan in godsnaam nog moeten verdedigen?

    Reactie door Theo Goemaat — maandag 16 februari 2004 @ 13.55 uur

  184. Minister Verdonk kan doen wat zij doet, omdat zij uitspreekt wat heel veel Nederlanders denken. Het gaat bij deze regelgeving rond de uitzetting van azielzoekers om een paragrafenwerk in de geest van Pim Fortuin.
    Dat in schrijnende gevallen uitzonderingen mogelijk zijn, maakt de regels voor het denken van deze merderheid van Nederlanders eerder acceptabel, maar niet werkelijk humaner. Wat in een wet over een verantwoorde regeling van migratie naar Nederland zou moeten staan, is niet vanuit de gedachte te bedenken hoe men zo veel mogelijk ‘allochthonen’ buiten kan houden.
    Wie het niet eens is met deze wetgeving moet dat duidelijk zeggen. Vooralsnog blijft voor Judith en haar pleegouders een appel aan de rest van humaan denken bij de huidige minister. Ik zie in de vele commentaren een begin van een georganiseerd verzet tegen de principes van deze politiek

    Reactie door Heinz Kimmerle — maandag 16 februari 2004 @ 14.39 uur

  185. jammer dat er voorbij gegaan wordt aan de onderliggende oorzaak van al deze “ellende”

    je kunt het kind en de nederlandse staat niet verantwoordelijk houden voor de situatie echter de moeder wel.

    hoe vervelend het ook mag zijn, hoe zielig het ook is, beleid is beleid, en dient zo uitgevoerd te worden.\
    doen we dat niet dan staat de hele grens dadelijk vol met mensen die er in willen.
    er is in nederland al ellende genoeg.
    vang een nederlands kind maar zo goed op en heb er maar zoveel voor over.
    maar die laten ze verrotten in de tehuizen.

    een zwart kindje staat namelijk leuker. ben je interesanter mee.

    Reactie door Pieter — maandag 16 februari 2004 @ 14.40 uur

  186. Ik weet niet genoeg van het rechtboek. Ik weet niet genoeg van politiek. Meneer Jan de Wit, u wel. Wilt U morgen alstublieft die motie indienen? En met meneer Marij nissen zorgen dat de minister goed luistert.Ook als het politiek nu niet meer opportuun is, boter aan de galg, mosterd na de maaltijd, doe het! OOK AL LEEK ZE ONVERMURWBAAR,( ze moet de wet uitvoeren en ons nederlanders beschermen tegen te veel
    toekomstige medelanders, anders wordt meneer Smalhout boos)vraagt u haar om GENADE VOOR RECHT.Buig het recht dat krom is.ZegtU maar gewoon dat wij het allemaal willen:
    Gratie voor de tot uitzetting veroordeelde pleegkinderen.En laat ik niet merken dat u niet aan bod komt met die motie, want dan stem ik nooit meer SP. SUCCES!

    Reactie door anja drop — maandag 16 februari 2004 @ 14.40 uur

  187. Het is klip en klaar: In het uitzettingsbeleid moet een algemene juridische uitzondering gemaakt worden voor pleegkinderen. Immers in dit geval is al door de Nederlandse overheid beslist dat de biologische moeder/vader niet voor het kind kan zorgen. Je kunt dan nu het “ouderlijk gezag” niet ineens teruggeven en het kind terug aan de moeder koppelen. Dat is opportunistisch en in strijd met onze eigen wetgeving en de rechten van het kind. Ik hoop dat deze “maas” in beleid en wet snel gedicht wordt.
    Biedt adoptie in deze gevallen een mogelijkheid? Bij pleegouderschap blijven Judith en anderen toch (met alle respect) tussen “wal en schip” hangen.
    Bij het formuleren van een handelwijze in deze situaties ook vooruitkijken: wat is het beste voor Judith en anderen over 10 jaar? Wat zijn dan haar rechten?

    Reactie door Carla — maandag 16 februari 2004 @ 14.55 uur

  188. Natuurlijk moeten er regels gelden maar regels zijn er ook om van af te wijken. Judith is een voorbeeld waarbij meer gekeken moet worden naar de situatie(s)dan alleen de regel. Uitzonderingen bevestigen de regel!

    (pleeg) kinderen kiezen niets, we hebben de plicht het beste voor hen te kiezen.

    Heel veel sterkte namens ons,

    Benita en Marijke

    Reactie door Marijke en Benita — maandag 16 februari 2004 @ 15.10 uur

  189. Natuurlijk moeten pleegkinderen als Judith bij hun pleegouders blijven!!!
    Laten we hopen dat de vele (pleeg)gezinnen waar het hierom gaat in takt blijven!

    Reactie door Henk Mali — maandag 16 februari 2004 @ 15.12 uur

  190. Beste Jan de Wit

    Help deze pleegkinderen door ze hier in Nederland ook werkelijk te helpen.
    Succes met de motie morgen!
    Henk en Johanna: veel sterkte.
    Bernie Risseeuw

    Reactie door bernie risseeuw — maandag 16 februari 2004 @ 15.30 uur

  191. Na een intensief schooljaar met Judith heb ik haar steeds meer zien opbloeien tot een vrolijk kind.Een kind wat graag op school was, maar ook graag weer naar huis ging. Bij haar pleegouders IS haar THUIS! Uit de grond van mijn hart vraag ik om de vrolijkheid van dit kind te behouden!
    Ik wens alle betrokkenen heel veel sterkte toe!
    Tamara

    Reactie door Tamara Bosmans — maandag 16 februari 2004 @ 15.41 uur

  192. Hoewel ik Judith niet erg goed ken, zie ik elke dag een vrolijk spelend kind, die ook met plezier op de Piloot zit. Wat ik niet kan begrijpen is waarom het nodig is om judith terug te sturen naar een land waar zij niet het vrolijke kind kan zijn, waar het niet veilig voor haar is, en waarom zij bij haar pleegouders wordt weggehaald die haar al vele jaren een goed leven geven.
    Hopelijk wordt de enige juiste beslissing genomen en wordt zij niet terug gestuurd!!!!!!!

    Ilonka

    Reactie door ilonka van der Rest — maandag 16 februari 2004 @ 15.47 uur

  193. beste jan, en natuurlijk ook beste henk,
    ik wens jullie veel succes bij het verdedigen van deze motie morgen.
    ok wordt langzamerhand heel moe van dit land waarin iedereen onder het mom van medemenselijkheid en begrip over de ander heenvalt in zijn harde oordeel over mensen uit andere delen van de wereld. de hele geschiedenis zijn mensen omwille van economische motieven van het ene deel van de wereld naar het andere getrokken. nu ineens menen we dat wij het recht hebben om een hek om ons land te zetten en mensen uit te sluiten van wat wij toevallig meer hebben dan anderen. en dat weten we dan ook nog met de meest mooie woorden te verkopen, zoals wij als gene ander altijd bezig zijn ons gelijk boven dat van anderen te verheffen. helemaal stuitend is natuurlijk als kinderen zoals hier van zulk soort redeneren het slachtoffer worden.
    de vluchteling wikt en mevrouw verdonk beschikt. ik hoop dat jan de kamer weet over te halen hier toch ten gunste van die kinderen en hun pleegouders te kiezen!
    veel succes!
    dick gebuys, heerlen

    Reactie door dick gebuys — maandag 16 februari 2004 @ 15.49 uur

  194. Ieder kind heeft recht op een thuis. Dat hoort een fatsoenlijke regering niet alleen te weten maar ook uit te dragen en, voorzover ze kan, mogelijk te maken. Als ze dan niet doet wordt al het gepraat over normen en waarden prietpraat.

    Reactie door taco noorman — maandag 16 februari 2004 @ 16.22 uur

  195. het totale uitzettingsbeleid roept enorme afkeer op. Wat betreft illegale kinderen in pleeggezinnen. Zij zitten daar meestal onder een kinderbeschermingsmaatregel. De ouders zijn niet in staat de kinderen een veilige opvoeding en ontwikkeling te bieden. Het biologische gezin is geen veilige plek om te wonen.
    Terugkeer zou alleen gebeuren wanneer veiligheid in het land van herkomst een gegeven is.
    Pleegkinderen hebben zelfs in het ondenkbare geval dat het land van herkomst veilig zou zijn, niet de garantie van een veiige plek.
    De terugkeernota van Verdonk zorgt voor een wedren op verblijfsvergunningen en voor een verschrikkelijke concurrentie. Een schande om op deze manier mensen om te gaan.

    Reactie door attie wolff — maandag 16 februari 2004 @ 17.10 uur

  196. Een kind dat geboren werd in het asielzoekerscentrum.
    Een kind dat een moeder had die nauwelijks naar haar omkeek.
    Een kind dat moest vechten om haar eten.
    Een kind dat een thuis kreeg.
    Een thuis bij Henk en Johanna.
    Een thuis waar Judith zich veilig voelt.
    Een thuis waar ze Nederlands spreekt.
    Een familie die echt om haar geeft.
    Een thuis een familie.
    Een thuis op school, waar ze vrienden en vriendinnen heeft.
    Een onschuldig kind dat een leven in Nederland verdient.

    één minister die dat kapot wil maken!!

    Een Nederlands paspoort voor Judith dat is voor mevrouw Verdonk te veel!!
    terug sturen naar eigen land, wat is een eigen land? Judith kent het land niet waar ze naar toe moet. Is het dan wel haar eigen land? Ze is in Nederland geboren, spreekt Nederlands, waarom zou ze terug moeten naar een land waar haar biologische moeder geboren is, terwijl Judith nu in een pleeggezin zit? Terwijl bij haar biologische moeder uit de ouderlijke macht is ontzet!!! Nederland is haar thuis!

    Reactie door Kelly den Engelsman — maandag 16 februari 2004 @ 17.34 uur

  197. Alles wat ik erover zou willen zeggen is al gezegd in al deze commentaren. b.v. dat het commentaar van de heer Smalbrein de warmte uitstraalt van een geopende vriezer en vele andere zaken. Uit veel commentaren in de krant en op TV van bewindspersonen blijkt dat hier de frustaties over criminaliteit, hoofddoekjes en terrorisme van allochtonen hier over de ruggen van weerloze kinderen wordt uitgespeeld. Regels zijn regels! Waar ken ik dat ook al weer van? één ding is duidelijk: het regeerakkoord tussen de drie partijen is ondertekend, dus zal er wel met een heeeeeel fijn stofkammetje door de schrijnende gevallen gegaan worden. Je kunt je afvragen, wat het woord van de rechter waard is. Een moeder wordt de ouderlijke macht ontzegd, maar als het ons uitkomt, kan diezelfde moeder haar boeltje pakken en dat van haar kinderen, om alsnog het land uitgezet te worden. Moe en kinderen verdagen in de goot, hier een pleegvader en moeder en niet te vergeten een pleegoma, in tranen achterlatend. En onze”Judith”is niet de enige. Zij heeft een gezicht: ik ken haar toevallig, maar met al die andere kinderen is het net zo ellendig gesteld. Daarom moet in ieder geval voorkomen worden, dat pleegkinderen en kinderen die hier ingeburgerd zijn en in de landen van herkomst, behalve trauma’s, verder geen familie hebben, uitgezet worden. Zo gaat men niet om met mensen. DE RECHTEN VAN HET KIND, weet u wel.

    Reactie door E.A. Middelburg — maandag 16 februari 2004 @ 17.44 uur

  198. Het is schandalig dat pleegkinderen moeten worden uitgezet door het rigide naleven van verzonnen regels. Laat Judith blijven bij wie ze het goed heeft.

    Reactie door Frank van Dijl — maandag 16 februari 2004 @ 17.48 uur

  199. Beste Jan de Wit
    Ik wens je héél veel succes toe morgen.
    Het is een schande dat het nodig is onze regering er op te wijzen dat ze moeten opkomen voor de rechten van het kind en, in dit specifieke geval, voor de rechten van kinderen die in hun eerste levensjaren al zoveel tekort gekomen zijn.
    Kinderen worden niet voor niets in pleeggezinnen geplaatst. Vaak zijn daar de nodige traumatische ervaringen aan vooraf gegaan en helaas maar al te vaak zijn deze kinderen emotioneel beschadigd.
    Wanneer kinderen dan het geluk hebben in een pleeggezin te komen waar de ouders bereid en in staat zijn deze kinderen weer vertrouwen in de volwassenen te geven en zicht op een goede toekomst te bieden, dan dient de maatschappij / onze vertegenwoordigers in de regering hen daarbij te steunen.
    Fijn dat er in ieder geval nog politici zijn die weten hoe het werkelijke leven eruit ziet en niet alleen met cijfers werken. Nogmaals SUCCES

    Reactie door Nel Wijnoogst — maandag 16 februari 2004 @ 18.07 uur

  200. Ik had al een tweetal stukjes gelezen van Henk Weltevreden en Johanna in de krant. Ik wist al van de situatie af want vorig jaar was ik de onderwijsassistente in de klas van Judith. Weet ook dat Judith een goede rustige en liefdevolle plek zij heeft in het gezin van Henk en Johanna. Denk ook dat ze het niet beter had kunnen treffen. Dit meisje is zo enorm gegroeid!

    Zelf ben ik ook in een pleeggezin opgegroeid, en weet hoe het is om een veilige plek te vinden. En ook om er zeker van te zijn dat je er kan blijven!!!!!!!!!! HET IS ECHT JE THUIS!! Als pleeg kind word altijd alles voor je beslist nooit heb je daar zelf iets over te zeggen, maak niet uit hoe oud je bent. Als volwassene kan je ook wel eens een verkeerd besluit nemen! Je neemt een bioligisch kind toch ook niet zomaar een vader en moeder af. Zo voelt dat voor deze mensen ook. En wat gaat er van Judith worden als ze deze vaste basis niet meer heeft. Daar heb ik echt mijn zorg over.

    Ik kan me voorstellen dat je de touwtjes strak wil houden als het gaat om assielbeleid. Maar in dit geval en in nog misschien wel 1000 andere gevallen kan er vast wel een uitzondering gemaakt worden.

    Als moeder in dit geval niet voor haar kind kan zorgen en uit de ouderlijke macht word ontzet. Mag moeder er dan wel weer voor zorgen buiten Nederland?? Wat doe je dan zo’n kind aan??? Ik snap het niet.

    Ik hoop dat er morgen de juiste beslissing genomen gaat worden.

    Ik hoop dat Jan de Wit kracht en wijsheid van boven krijgt om de kamer te overtuigen hoe belangrijk dit voor deze kinderen is. Ik weet dat er dan (niet alleen judith en haar pleegouders) heel veel kinderen gered zullen worden en een goede start in hun leventje krijgen want die heeft iedereen nodig. Ik heb altijd geleerd dat je mensen waar dan ook moet helpen. Zeker kinderen die nog zo afhankelijk zijn.

    Sterkte morgen!!! Agnes

    Reactie door agnes haakman — maandag 16 februari 2004 @ 18.25 uur

  201. Maar liefst 1.000 pleegkinderen, en daarmee ook hun pleeggezinnen, dreigen de dupe te worden van het inhumane uitzettingsbeleid in Nederland.

    Jan de Wit, onze steun heb je!

    Fractie Stadspartij Rotterdam

    Reactie door Fractie Stadspartij Rotterdam — maandag 16 februari 2004 @ 19.00 uur

  202. Mensen hebben elkaar nodig. Kinderen kunnen niet zonder volwassenen, die voor hen opkomen. Judith uit Rotterdam is een voorbeeld van een kind dat door een liefdevolle opvang zich heeft kunnen ontwikkelen. Uitzetting zonder rekening te houden met de menselijke maat en de verantwoordelijkheid, die volwassenen voor kinderen hebben is een a-sociaal-beleid. Dit kabinet is geen knip voor zijn neus waar als er geen ruimte is voor het gevoel. Een maatschappij, die alleen maar wil bezuinigen en dat vervolgens doet op kinderen, gaat ten onder. Daar kun je op wachten. Slechte beslissingen zullen uiteindelijk voor rekening van de beslissers komen. Een mens blijft tenslotte verantwoordelijk voor zijn eigen daden en beslissingen. Dat onze regering maar snel en verstandig tot besef van haar verantwoordelijkehid mag komen.

    Reactie door Magleen Smouter — maandag 16 februari 2004 @ 19.05 uur

  203. Beste Jan de Wit
    Je zou er helemaal verdrietig van worden.
    Je zou er ontzettend boos om worden.
    Je zou er toch helemaal wanhopig van worden….!
    En verdrietig ben ik ook wel, want er is dus gewoon een kans dat ik als leerkracht van deze Judith op een ochtend te horen krijg dat ze niet meer op school komt……..
    Boos ben ik eigenlijk ook. Weten dat dit meisje, na alles wat ze meegemaakt heeft, het nu zo goed heeft bij haar liefhebbende pleegouders. En dat zouden we zo maar even gaan weggooien?
    En wanhopig word je er zeker van, want waar is dit kabinet toch helemaal mee bezig ?!
    Hoe schrijnend moet een geval dan zijn en wie bepaalt dat ?
    Maar ik word nu ook toch eventjes heel blij. Want er is dus iemand die zijn best gaat doen voor ‘onze’ Judith. En gezien het aantal reacties zijn gelukkig veel mensen het met hem eens !
    En als het nou niet ‘onze’ Judith zou zijn ?
    Dan blijf ik nog steeds vinden dat er in het geval van pleegkinderen een uitzondering gemaakt moet worden. Houdt het woordje ‘pleeg’ immers niet een stukje ‘zorg’ in waar we met z’n allen verantwoordelijk voor zijn ?
    Johanna en Henk, heel veel succes en sterkte morgen,
    Jan de Wit, zet ‘m op
    en lieve Judith, tot morgen ! En tot overmorgen en al die dagen daarna nog hoop ik ! Wil ik. En vind ik.

    Reactie door miriam kamermans — maandag 16 februari 2004 @ 19.07 uur

  204. Jan, heel veel succes morgen !

    Reactie door Auke — maandag 16 februari 2004 @ 19.25 uur

  205. Ik steun Jan de Wit van harte.

    Op illegale wijze haalden wij ruim 27 jaar geleden onze zoon en stiefzoon naar Nederland. Op de ambassade in Ghana had men alles in het werk gesteld om deze “Ghanees” (50% Nederlands bloed) van 22 maanden oud te weren.Ik vergeet nooit de ambtenaar die wel begreep dat dit kind gewoon een goed en stabiel tehuis moest krijgen. Hij legde creatief de wetten van Ivoorkust, Ghana en Nederland naast elkaar. Goochelde nog wat andere zaken door elkaar. En het aangevraagde voorlopige Nederlanderschap kon omgezet worden naar een Nederlanderschap.
    Soms moet je begrijpen hoe de werkelijkheid in elkaar zitten. Die is nu eenmaal elke individuele keer anders dan de werkelijkheid zoals omschreven in een wet.
    Saskia

    Reactie door Saskia van der Linden — maandag 16 februari 2004 @ 19.30 uur

  206. Dit kabinet is verantwoordelijk voor alle kinderen in het land. Ook de kinderen, die hier toevallig zijn gekomen. Pleegkinderen, die noodgedwongen met hun ouders naar Nederland zijn gevlucht, hebben recht op zekerheid en liefde. Als het kabinet zich van deze kinderen wil ontdoen, heeft het daarvoor de macht. Maar wat betekent dit voor de toekomst? Judith uit Rotterdam kan zich er niet tegen verzetten dat zij gescheiden wordt van haar pleegouders. Maar er zijn voldoende volwassenen, die kunnen protesteren. En Minister Verdonk heeft geen kinderen en pleegouders te scheiden.

    Reactie door Gerard Goosen — maandag 16 februari 2004 @ 19.39 uur

  207. Zou mevrouw Verdonk op de hoogte zijn?
    Het verdrag inzake de rechten van het kind (The Dutch Version!)
    Ik noem slechts Artikel 3 lid 1:
    Bij alle maatregelen betreffende kinderen, ongeacht of deze worden genomen door openbare of particuliere instellingen voor maatschappelijk welzijn of door rechterlijke instanties, bestuurlijke autoriteiten of wetgevende lichamen, vormen de belangen van het kind de eerste overweging.

    Om met Wim Kan te spreken, zij het geparafraseerd: na hoeveel daden mag men een einde maken aan aan ongewenst ministerschap?

    Reactie door heleen smit — maandag 16 februari 2004 @ 19.51 uur

  208. Anderhalf jaar werk ik nu als ambtenaar en soms schaam ik me bij de wetenschap dat ik daarmee deel uitmaak van de eindeloos draaiende molen van bureaucratie en verstikkende regelgeving. Berichten als deze, over een pleegvader die vraagt om toestemming om zijn pleegkind te mogen blijven verzorgen, zijn een aanklacht tegen onze maatschappij. Een terechte aanklacht. Ieder weldenkend mens had al lang een besluit genomen. Dit kind heeft geluk gehad en moet blijven waar het veilig en beschermd kan opgroeien. In een warm nest, bij mensen die de wens nog koesteren om de maatschappij te verbeteren. Al is het maar een heel klein beetje. En daar beginnen ze mee bij zichzelf. De kans is groot dat dit kind deze waarden en normen met zich meekrijgt. Zodat Judith later zelf ook kan proberen om de wereld een beetje beter te maken. En dat is toch zo belangrijk volgens dit kabinet? Normen en Waarden? Normen en waarden komen vanzelf zodra er weer ruimte komt voor menselijke warmte en heel simpele goede daden. Mevrouw Verdonk, geeft u het goede voorbeeld?

    Reactie door Eline Schoep — maandag 16 februari 2004 @ 20.08 uur

  209. Judith heeft tenminste een thuis! Warm en veilig tussen twee mensen die om haar geven en haar kunnen opvoeden! Hier in het Centrum van onze grote veilige stad Rotterdam zijn nog heel veel kinderen die zo’n veilig huis en haard tot zich wensen. Maar waarin erbarmelijk te kort wordt geschoten door eigen ouders, familie en/of andere verzorgers. Ik kan het weten, want ik ontmoet deze kinderen bijna dagelijks, jammer genoeg! Een kind is weerloos en heeft onze bescherming nodig ook Judith notabene in ons land geboren, alleen zonder papieren, wat bureaucratie?
    Zorg, liefde,veiligheid en ontplooïngskansen kunnen maken dat dit kind er mag zijn of ze nou Congolees of Nederlands is. Zij zal later zelf voor als een volwaardige vrouw die op twee benen staat oprecht kunnen kiezen voor identiteit en de zorg voor een kind!

    Reactie door Nanda van Beek — maandag 16 februari 2004 @ 20.10 uur

  210. Het is toch te gek voor woorden, dat een kind wat in Nederland geboren is, Nederlands praat, leest en schrijft, alleen de Nederlandse cultuur kent en waarschijnlijk nog nooit iets gehoord heeft over haar land van herkomst behalve dan op een simpele aardrijkskunde les op de basisschool, als dat al zo is, door ons “Nederlanders” kan worden uitgezet. Het kent niets van het land, de taal, de cultuur, het heeft daar helemaal niets, alles wat het geleerd heeft hier in Nederland, kan het daar niet toepassen. Bovendien is het te achterlijk voor woorden dat de pleegouders, die dit kind vol liefde hebben opgevoed en verzorgd, naar hun beste kunnen, op deze manier moeten ondervinden hoe wij hun daarvoor bedanken. Je kunt een kind niet half opvoeden en scholen, het vervolgens terug sturen en dan maar denken, ach ja, alles komt wel goed. Wij Nederlanders hebben ons toen over dit meisje ontfermd en ons daarmee verplicht, dit met goed succes te voltooien. Tevens is Judith een voorbeeldig kind (ik ken haar persoonlijk) wat goed haar best doet, en blij is dat ze hier mag zijn en een eerlijke kans krijgt om van haar enige leven wat ze heeft te maken wat ze kan. Wie zijn wij dan om daar nu nog een stokje voor te steken. Af en toe schaam ik me gewoon dat ik Nederlander ben!
    Als laatste hoe kan je een kind, dat door onze regering bij haar moeder wordt weggehaald, met diezelfde moeder terug te sturen naar het land van herkomst!

    Verder wil ik nog wel even mijn steun betuigen aan Henk, Johanna en Judith.

    Vriendelijke groeten Jeroen Donker

    Reactie door Jeroen Donker — maandag 16 februari 2004 @ 20.16 uur

  211. Hier geboren zijn en toch heeft men liever dat je verdwijnt.
    Bij je moeder en vader zijn die eigenlijk je moeder en vader hadden moeten zijn.
    Een mooie toekomst tegemoet gaan, maar dat lijkt nu allemaal waan.
    Niemand kennen uit dat andere vreemde verre land, maar toch weg moeten uit Nederland
    Een kans gekregen en er vol voor gegaan, straks ineens verloren en te neer gegaan.
    Nederland te vol met iedereen, terwijl jij er al bent en meer dan gewoon maar gewend.
    Sommige mensen die domme dingen beweren, en zonder je te kennen zich tegen je te keren
    Het is nog niet te laat als we nu wat doen, al zeggen we straks hadden we maar toen.

    Henk,Johanna en Judith veel succes in jullie strijd

    Reactie door Boy Reedijk — maandag 16 februari 2004 @ 20.35 uur

  212. We geven pleegkinderen in dit welvaardende land een nieuwe kans met een warm liefdevol huis. Nu zou dit allemaal afgelopen moeten zijn, omdat buitenlandse kinderen weer terug moeten naar een plek waar het lang niet zo goed is als in ons koude kikkerlandje.
    Wij vinden het uiterst belachelijk dat er ook maar over nagedacht wordt!!!
    Deze kinderen bouwen hier met hulp van enorm betrokken en liefdevolle pleegouders een nieuw bestaan op en dit alles zou in 1 klap verdwenen zijn als deze beslissing ten nadelen van deze kinderen door getrokken zou worden.Wij vinden het niet kunnen. Het zou uiterst traumatisch voor de kinderen zijn en je moet je afvragen of ze in hun vaderland enige kans van overleven hebben. Zou jij hun dood op je geweten willen hebben? Wij niet!! Geef deze kinderen een goed leven en een warm huis en laat ze blijven!!!

    wij willen onze steun betuigen aan Henk, Johanna en Judith. Wij hopen dat deze strijd gauw in jullie voordeel zal eindigen en jullie leventje met veel liefde kan worden voortgezet.

    Reactie door tamara kalfs en irma dielen — maandag 16 februari 2004 @ 20.51 uur

  213. Ik heb mevr. Verdonk op het festival “Onbegrensde Ontmoeting” horen zeggen dat nu een vrouw op dit departement minister is, er meer met het hart geregeerd gaat worden. Dus kom op, mevr. Verdonk. U hebt onlangs trots in het debat in de Kamer gezegd dat u alleen de verantwoordelijkheid kunt nemen om een bepaalde zaak als schrijnend geval aan te merken en dus een verblijfsvergunning kunt verlenen. Als de zaak van Judith geen schrijnend geval is, dan wil ik toch echt graag weten met welke maten u meet!!

    Reactie door suzanne de heus — maandag 16 februari 2004 @ 21.01 uur

  214. Judith, Johanna en Henk,

    Afgelopen weekend hoorden wij voor het eerst van jullie situatie. Wij vragen ons af hoe schrijnend een geval dan moet zijn. Wij wensen jullie alle moed en kracht toe om deze oneerlijke strijd te overwinnen.

    Reactie door Thijs en Jikke — maandag 16 februari 2004 @ 21.20 uur

  215. Met het verhaal en artikel van Henk en vrouw Johanna komt het asielbeleid van minister Verdonk ineens heel erg dichtbij. Een klein meisje opgegroeid in Rotterdam nagenoeg alleen te sturen naar een land waarvan ons eigen ministerie van BUZA ten zeerste afraadt naar toe af te reizen. Van terug sturen is hier geen sprake, ze is immers in Nederland geboren. Dit mag en kan toch niet gebeuren! En dat door een regering die in dezelfde periode de terugkeer normen en waarden bepleit. Hier snap ik echt niets van.
    Jan de Witte morgen heel veel succes gewenst. De pleegkinderen verdienen de volle aandacht van de minister, de regering en alle andere politieke partijen. Henk, Johanna en Judith heel veel sterkte!

    Reactie door Helen — maandag 16 februari 2004 @ 21.35 uur

  216. Dat het hebben van (in Nederland geboren) kinderen op zich geen voldoende reden is om een verblijfsstatus te krijgen, is ook mijn mening. Heel wat Nederlanders, waaronder ik zelf, nemen vanwege hun werk hun kinderen voor jaren mee naar het andere eind van de wereld. Maar het terugsturen van kinderen die gedurende hun verblijf in Nederland om reden van de bedreiging van hun geestelijk en/of lichamelijk welzijn bij pleegouders zijn geplaatst, is een vorm van barbarij.
    Jeroen van Rijen

    Reactie door Jeroen van Rijen — maandag 16 februari 2004 @ 22.10 uur

  217. Er is op deze website al veel geschreven over de bureaucratie en starre regelgeving t.a.v. het asielbeleid in Nederland en de grote gevolgen die dit voor een grote groep mensen met zich meebrengt. Ook is er al veel gezegd over enerzijds ontheffing uit de ouderlijke macht en anderzijds over onmiddellijke opheffing hiervan zodra moeder Nederland verlaat. Ook ik spreek mijn verontwaardiging uit over de paradox van het onrecht in deze. Maar ik laat mijn licht wat anders over de zaak Judith schijnen dan de vorige sprekers. Ik pleit niet alleen voor het blijven van Judith, maar ook voor verder verblijf van haar moeder en de andere kinderen in nederland
    En waarom?
    Wat betekent het voor Judith wanneer zij als enige van de familie in Nederland achterblijft? Zij heeft zich in het pleeggezin kunnen hechten omdat haar pleegouders haar de gelegenheid hebben gegeven om de band met haar moeder niet te verbreken, naast de liefdevolle en betrokken houding van pleegouders. Op deze manier is zij niet in een loyaliteitsconflict terecht gekomen en heeft zij zich als zodanig kunnen hechten. Wanneer een kind als het ware in een spagaathouding terecht komt tussen enerzijds zijn loyaliteit aan pleegouders en anderzijds aan moeder en familie,dan kan het zich niet hechten aan pleegouders. Er blijven banden met de “roots”, ondanks dat moeder geen verantwoordelijkheid nam of kon nemen.
    Wanneer moeder het land wordt uitgezet, dan zal Judith vroeg of laat in opstand komen, met alle gevolgen van dien. Je kunt een kind nooit laten kiezen.
    Daarom moet moeder met haar andere kinderen blijven. Onze regering heeft regelmatig over gezinshereniging gesproken en heeft hier beleid op gemaakt. Laat dat dan in dit geval en in al die andere (pleeg)gezinnen ook het geval zijn.

    >

    Reactie door T. Hofma — maandag 16 februari 2004 @ 22.17 uur

  218. Vol is vol, maar wat is vol? Is het glas halfvol of halfleeg? Is Nederland halfvol of halfleeg. Beleid is noodzakelijk, maar een kind dat (uit)eindelijk toekomst heeft haar die toekomst ontnemen, is ronduit belachelijk en mensonterend. Ik ben niet voor het verlenen van asiel aan gelukszoekers, maar een kind dat het geluk heeft, gevonden te worden door ouders die haar verzorgen en op laten groeien met alle mogelijke kansen, zouden geen strobreed in de weg moeten worden gelegd. Waarom zou je het stimuleren om steeds maar euro’s richting arme landen te sturen, als je de mogelijkheid hebt om een kind uit zo’n arm land zelf op te voeden en te verzorgen. Dat staat garant voor meer succes dan die paar euro die zogenaamd ten goede komt aan een kind in een derde wereld land. Begrijp me niet verkeerd, ik ben voorstander van donaties aan organisaties die daadwerkelijk goede resultaten kunnen boeken met het geld dat ze innen, maar in dit geval is het wel erg ver van mijn bed. In de meest extreme situatie – en daarmee tevens de meest belachelijke – zou een kind dat al jaren bij Nederlandse pleegouders woont, op wordt gevoed, naar school gaat, “slechts” de Nederlandse taal beheerst, de familie van haar pleegouders als de hare kent en beschouwt en haar pleegouders als ouders ‘ziet’ en beleeft “terugsturen” naar haar “eigen” land, zodat we volgend jaar weer vrolijk met zijn allen geld kunnen storten.

    Ik zie het al voor me: “Judith 8 jaar in Nederland geboren en tot haar 9e levensjaar opgevoed door haar Nederlandse pleegouders, teruggestuurd naar Congo en nu afhankelijk van uw hulp. Stort nu giro … bla bla”.

    Zij is in Nederland geboren en heeft, wat mij betreft, recht op een Nederlands paspoort. Het zou een dieptepunt in de liberale historie van Nederland zijn als de uitkomst anders zou zijn, dan kinderen in de situatie als die van Judith niet van een paspoort te voorzien.

    Mevrouw Verdonk, een beroep op uw logica alleen is wellicht niet voldoende, maar een beroep op uw menselijkheid zou afdoende moeten zijn.

    Reactie door HJ van Zalingen — maandag 16 februari 2004 @ 22.36 uur

  219. Het bestuur van het Haags Kinderrechten Festival wenst de 2e kamer veel wijsheid toe bij de behandeling van de motie omtrent het verblijf van Judith & de andere (pleeg)kinderen in vergelijkbare situaties.
    Nederland ondertekende het Verdrag over de Rechten van het Kind van de Verenigde Naties. Daarmee beloofde Nederland deze rechten te eerbiedigen.
    Het bestuur van het Haags Kinderrechten Festival doet een dringend beroep op de Nederlandse regering de consequenties daarvan onder ogen te zien.
    Het HKF roept de regering op geen kinderen te sturen naar situaties waarin hun gezondheid, hun ontplooiing, hun basale rechten, hun toekomst gevaar lopen.

    Reactie door Trees Steeghs — maandag 16 februari 2004 @ 22.38 uur

  220. Mevr. verdonk,

    Als pleegmoeder wil ik pleiten voor alle pleegkinderen zonder verblijfsvergunning. Laat ze mogen blijven op hun plekje van waaruit ze op kunnen groeien tot mens. ze hebben al een rugzakje mee te dragen. Neem ze niet alles af. Jan, succes met de motie morgen.

    Reactie door Ria Bergsma — maandag 16 februari 2004 @ 22.47 uur

  221. Je probeert kinderen duidelijk te maken dat zij eerlijk, open en duidelijk moeten leven.
    Je doet je best om dat zelf ook voor te leven.
    Maar.. zodra je te maken krijgt met Nederlandse Overheidsinstanties, dan is dat ineens allemaal anders.
    Dan moet je ineens krompraten, of eerlijk een beetje draaien, of een beetje eerlijk kromdraaien.
    en leg dat dan maar eens uit aan een kind.
    Heet dat nou normen en waarden??
    Hoewel ik in Nederland geboren en getogen ben ben ik nog steeds niet in staat om deze kromspraak te verstaan.

    Ik ben blij dat de SP en Jan de Wit dit soort zaken aan de kaak stellen en wens hem veel sterkte toe a.s. dinsdag.
    Het lijkt mij niet meer dan normaal dat vluchtelingenkinderen die in een pleeggezinsituatie terecht zijn gekomen in Nederland mogen blijven. Dat er Uberhaupt zeer kritisch gekeken wordt naar uitzetbeleid inzake kinderen. Al was het maar om onze eigen kinderen in de toekomst in de ogen te kunnen blijven zien.
    Johanna Houbolt.

    Reactie door johanna Houbolt — maandag 16 februari 2004 @ 22.51 uur

  222. Judith is een leerling van onze school.(de Piloot).Ik ken haar niet zo goed maar ik zie haar af en toe spelen op ons schoolplein.Heel blij.
    Waarom zou je dit kind nu dit fijne gevoel afnemen?
    Ik hoop van harte dat ze mag blijven en ook de andere pleegkinderen natuurlijk.
    Dhr. J. de Wit veel sterkte en succes morgen met het indienen van de motie.
    Dhr. en Mevr. Weltevreden ook veel sterkte.

    Maike Vliese

    Reactie door maike vliese — maandag 16 februari 2004 @ 23.39 uur

  223. Als vader maar ook pleegvader reken ik op een verstandig besluit. Kinderen die een goede plek hebben gevonden in een pleeggezin ook die plek te laten behouden. Je kan het kinderen niet aandoen om ze die goede toekomst te ontnemen.

    Reactie door Bart Godthelp — maandag 16 februari 2004 @ 23.44 uur

  224. Kijk, dit is nou wat (kinderen van) vluchtelingen bij ons los maken. Je kunt er niet genoeg van hebben… een stortvloed van prachtbrieven in een paar dagen. Dat is nou iets wat wij in het luxe Nederland kunnen weggeven, om een kind die zoiets verre van gewend is een warme plek te geven. Veel meer dan ontwikkelingshulp, veel beter dan voedselhulp. Dan gaan we die kinderen toch niet meer wegsturen? Dan snijden we toch in ons eigen vlees? Dan voelt het hier toch niet meer als Ons Land? Het is klaar als een klontje: ze blijven hier.

    Reactie door annet — maandag 16 februari 2004 @ 23.48 uur

  225. Ik moet toch even reageren op een zekere Pieter (reactie 197) die via een hotmail zijn achternaam niet noemt. Deze Pieter stelt: ‘vang een nederlands kind maar zo goed op en heb er maar zoveel voor over. maar die laten ze verrotten in de tehuizen. een zwart kindje staat namelijk leuker. ben je interesanter mee.’ Beste Pieter, ik neem het je niet kwalijk, je kan het niet weten, en misschien daarom je vooroordeel, maar Judith kreeg een plekje in een gezin ongeacht haar huidskleur. Sterker, ze stond in een door jou genoemd kinderhuis, en ze was niet aan het verrotten, maar straalde een kracht uit, zo van, ik wil leven, ik mag er zijn. Ze kwam in een pleeggezin omdat er mensen waren die een pleegkind wilde opvangen, en toevallig op dat moment werd er voor Judith een plaats gezocht. Ik weet verder niet beste Pieter of je in Zuid-Afrika bent geboren decennia terug, maar interessant schrijf je met dubbel s, en niet met een enkele s. Komt van inter-esse. Essentie. En Nederlands schrijf je met een hoofdletter, daar ben ik trots op. Tot slot, als men het werkelijk interessante in zichzelf via een gekleurd kindje naar voren moet halen, dan is dat weinig boeiend. Hoe kom je erop? Snak je zelf naar meer interesse van een ander naar jou? Succes.

    Reactie door Henk Weltevreden — dinsdag 17 februari 2004 @ 0.29 uur

  226. Natuurlijk moet Judith, die in Nederland is geboren en sinds zes jaar een veilig en warm pleeggezin heeft,hier blijven! We zouden ons dood schamen wanneer zij en die andere 1000 pleegkinderen geen verblijfsvergunning krijgen!
    We wensen Henk en Johanna alle sterkte en hopen op een goede afloop.
    Hans Kombrink en Lida Iburg.

    Reactie door Lida Iburg — dinsdag 17 februari 2004 @ 0.46 uur

  227. Absurd om Judith weg te rukken uit haar gezin en naar een vreemd land te sturen , met een moeder die ze nauwelijks kent en broertjes en zusjes waar ze van houdt, maar die ze nauwelijks gezien heeft.Waar Johanna en Henk zich al jaren(!) aan gewijd hebben. Een pleegdochter, dit mooie , levenslustige kind , wat al zoveel heeft meegemaakt in haar leven, heeft vanaf het begin hun harten gestolen en hun inzet om haar levenslot te doen keren door haar veiligheid en stabiliteit te geven in de voor haar alsmaar durende onzekere situatie,hun tomeloze inzet heeft mijn grote bewondering! Nu ook weer! Zij zijn mensen die ook in deze bizarre situatie zich weer volledig aan de kant van Judith scharen, met al hun tijd en energie.Zij zouden ieder als voorbeeld moeten dienen. Het kan en mag niet zo zijn dat je welbewust het leven van een pleegkind, dat al zoveel meegemaakt heeft in haar leven,opnieuw zo gaat ontwrichten!!
    Laat Judith blijven .Hopelijk, als ze zelf sterk genoeg is en groot genoeg, zodat niet alleen anderen haar levenslot bepalen, laat ze dan de wezenlijke ervaring hebben dat mensen een bijdrage voor elkaar kunnen zijn en een verschil kunnen maken in elkaars leven.Door haar hier op te laten groeien in een gezin waar haar welzijn op alle gebieden nagestreefd wordt geef je haar een kans haar moeilijke start in het leven te transformeren tot iets moois, iets waar wij allemaal van zouden kunnen meegenieten!Dit zou een bijdrage zijn voor alle betrokken partijen! Regering (mensen), ministers (mensen),moeder en bloedverwanten(mensen), pleegouders (mensen),grootouders (mensen), vrienden en bekenden(mensen), vriendjes en vriendinnetjes(mensen),school en instellingen (mensen)Wie zou niet willen bijdragen aan het vergroten van onze menselijkheid? van levensgeluk? aan het overwinnen van moeilijke hobbels in het leven?
    Als Judith uitgezet wordt laten we weer een kans lopen om menselijk te zijn ten overstaande van onze kinderen.
    Laat Judith en andere pleegkinderen op hun veilige plek!!!

    Reactie door Hanneke Sijbers — dinsdag 17 februari 2004 @ 2.03 uur

  228. Helemaal eens met de vele eerdere schrijvers: voor pleegkinderen moet een uitzondering gemaakt worden! Waarom worden de kinderen toch steeds de dupe van overheidsbeleid? Wat moet een kind dat hier is opgegroeid, in een Nederlands gezin, in een land waar ze de taal en cultuur niet van kent? Moet Judith de dupe worden van het feit dat, omdat haar eigen ouders niet voor haar konden zorgen, een pleeggezin deze zorg op zich heeft genomen?
    Mevrouw Verdonk wens ik veel wijsheid toe!

    Reactie door C. Engelhart — dinsdag 17 februari 2004 @ 7.50 uur

  229. Ik sluit me volledig aan bij de tekst van Nel Wijnoogst (nr.211)

    Reactie door Fransje van Schöll — dinsdag 17 februari 2004 @ 8.01 uur

  230. Ik krijg Judith en haar pleegouders maar niet uit mijn hoofd. Hoe langer ik erover nadenk, hoe absurder het wordt: een overheid die een kind bij haar moeder weghaalt om haar te beschermen, laat opgroeien in een ander gezin maar zes jaar later besluit dat ze vanwege die biologische moeder toch uitgezet moet worden.
    Voor Judith en pleegkinderen in vergelijkbare situaties bid ik om een herziening van het oordeel. Ik kan me geen schrijnendere gevallen voorstellen.

    Reactie door karen hamerlynck — dinsdag 17 februari 2004 @ 8.47 uur

  231. Waar is het RECHT van het kind??

    Judith kent alleen deze mensen waar ze alle eerste levensbehoeften van geleerd heeft. Uit elk humaan standpunt kan en mag je haar NIET weghalen om met haar “”moeder”" die ze niet kent naar land van herkomst te deporteren!

    Reactie door Marianne E. Klapwijk — dinsdag 17 februari 2004 @ 9.02 uur

  232. Ik ben blij dat er nu aandacht is voor de illegaal in Nederland verblijvende kinderen in pleeggezinnen. Ik hoop dat bij de overwegingen rond de belangen van deze kinderen we in Nederland rekening kunnen houden met de vele verliezen die deze kinderen al geleden hebben. Nu kan er gekozen worden voor stabiele opvoedingsrelaties in de pleeggezinnen die vaak intensief investeren in hun welzijn, waardoor ze nu eens geen ‘losers’ meer zijn.

    Reactie door Anneke vd Boer — dinsdag 17 februari 2004 @ 9.31 uur

  233. alle zeilen moeten bijgezet om gevallen als van Judith op een zorgvuldige manier te wegen. Je kunt een kind niet het trauma aandoen haar uit een eindelijk stabiele situatie weg te rukken en in het ongewisse te storten. Laat de regering waar maken dat zij staat voor een humaan beleid met betrekking tot asielzoekers en vluchtelingen, in het bijzonder waar het gaat om kinderen. Tiemo Meijlink

    Reactie door Tiemo Meijlink — dinsdag 17 februari 2004 @ 9.50 uur

  234. Ik onderschrijf van harte wat Anneke de Boer schrijft (nr 244). Iemand als Judith is natuurlijk een schrijnend geval. Onbegrijpelijk dat er overwogen wordt om iemand in haar situatie uit te wijzen.

    Reactie door Saskia van der Made-Potuyt — dinsdag 17 februari 2004 @ 9.57 uur

  235. Een kind , zolang al in Nederland, kan hier toch gewoon blijven!
    Wat zijn dit voor wetten en regelingen? Met plezier las ik van tijd tot tijd de verhaaltjes van Henk Weltevreden over zijn pleegdochter. Op die manier werd zij een kind, zo dicht bij, grappig en vrolijk en ondeugend en stout. Zij hoort gewoon in Nederland op te groeien. Veel steun en sterkte voor Johanna en Henk,
    Dirk Monsma

    Reactie door Dirk Monsma — dinsdag 17 februari 2004 @ 17.00 uur

  236. Laat ik beginnen met op te merken dat ik zeer onder de indruk ben van de enorme hoeveelheid reacties op dit onderwerp. Dat geldt ook de vele complimenten die aan mijn adres gemaakt zijn. Wat gaat er nu precies gebeuren?
    Minister Verdonk heeft toegezegd dat ze met een notitie komt over de positie van kinderen en pleegkinderen in het asielrecht. Die moeten we even afwachten
    Die notitie wordt dan in de Tweede Kamer besproken en daarover kan ik dan allerlei voorstellen indienen. Zoals het voorstel dat pleegkinderen een verblijfsvergunning moeten krijgen en en niet moeten worden uitgezet. Als de minister het niet met mij eens is kan ik bij dat debat een motie indienen en uiteindelijk moet de Kamer dan beslissen. Dat is de procedure.

    Reactie door Jan de Wit — dinsdag 17 februari 2004 @ 17.57 uur

  237. Uit het oorspronkelijke bericht maak ik op dat de moeder van Judith uit de ouderlijke macht is ontheven. Zij heeft dus geen zeggenschap meer over Judith. Judith is nu opgenomen in een gezin als eigen dochter en zus. Judith is weggehaald bij haar moeder om haar te beschermen. Heeft een totaal Nederlandse opvoeding genoten en geen enkele band met de levenswijze en traditie van haar eigen land. Hoe moet ze daar dan leven als ze terug gestuurd wordt. Wij vonden de moeder toch niet goed genoeg om voor haar te zorgen. Waarom dan wel als de moeder uitgezet moet worden. Is zij dan wel goed genoeg? Zal de moeder als ze terug is dan wel een goede opvoedster zijn of wordt Judith dan helemaal aan haar lot overgelaten. Voor haar andere kinderen in Congo kan ze toch ook niet zorgen. Dat laatste zegt toch al genoeg!!! Laat Judith (en andere pleegkinderen in de zelfde positie) bij haar pleegouders. Geef haar een verblijfsvergunning en stuur haar niet terug. Je kunt toch wel op je klompen aanvoelen dat terug sturen voor haar het einde zal betekenen. Ik wens Henk en Johanna heel veel sterkte in deze hele moeilijke periode.

    Reactie door Paulien Marquart — woensdag 18 februari 2004 @ 9.30 uur

  238. Laat de plaatselijke overheden nog één keer naar alle gevallen kijken. Zij kunnen de situatie ter plaatse veel beter inschatten. Onmenselijke uitzettingen zoals bij de pleegkinderen is zowel voor die kinderen als heel veel mensen er om heen buitengewoon traumatisch. De achterblijvers hier in Nederland blijven nog jaren in vertwijfeling achter. Die schade wordt mi. zowiezo over het hoofd gezien!.
    En dan nog: wie gaat die onmenselijke taak straks uitvoeren. Wie is er in nederland bereid om aan razzia’s mee te doen??Gaan we daar “huurtroepen” voor inzetten die het vuile werk komen doen (Polen?). Volgens mij zou je geen mensen voor die taak moeten kunnen vinden. Als ze er wel zijn zitten die enkele jaren later ook bij de pscychiater of aan de coke.Bernard den Boogert, studentendecaan Erasmus Universiteit Rotterdam

    Reactie door Bernard den Boogert — woensdag 18 februari 2004 @ 13.27 uur

  239. Geschrokken over het bericht dat wij lazen. Zo speelt Judith met onze kinderen en zo wordt ze het land uit gezet. Wellicht moet men zich maar eens realiseren dat een kind hierin nooit een vrije keuze heeft of had, een kind wordt maar heen en weer gesleept van land tot land. Dit zou opzich toch al een rede moeten zijn voor een gastvrij verblijf in Holland?

    Reactie door Leo Oorschot — woensdag 18 februari 2004 @ 22.29 uur

  240. Hartverscheurende beslissingen door een politiek die het geheel niet overziet.
    Kinderen bij pleegouders, sommige vele jaren,
    strijken angstvallig door hun haren.
    Wat is er gaande in de politiek kunnen we alleen nog maar met ons hoofd . . . beredeneren . . .
    en is het gevoel zich aan het dissocieren.

    Zoals bij u reeds bekend zal zijn, zijn de kinderjaren vormend voor ons leven,
    en hebben we deze kinderen een Nederlandse visie gegeven.
    Kinderen van de aarde,
    leerde hier hun normen en hun waarde.
    Vonden hier hun bestaan,
    ik kan niet zeggen het is zo fair, jullie moeten gaan.

    Naar een land voor vele van deze kinderen zo onbekend,
    helaas op jonge leeftijd zullen belanden in de goot
    of aan hun end.
    Zij zijn hier geworteld en getogen,
    O kabinet waar is toch uw mededogen.

    Geef deze kinderen toch alstublieft een verblijfsvergunning.

    Reactie door Brigitte Andoetoe — woensdag 18 februari 2004 @ 23.24 uur

  241. Bewoner van dit land
    Een van de belangrijke onderwerpen in de politiek is opvoedingsondersteuning. Het kind weer centraal stellen. Respect voor de eigenheid van het kind.
    Deze kinderen en hun pleegouders/opvoeders mogen niet de dupe worden van een politiek beleid, bedacht in hoofden van medebewoners.
    Kinderen hebben recht op bescherming, veiligheid en liefde.

    Ik kom uit een gezin van zes kinderen, we woonden in een klein arbeidershuisje. Een nicht van mij kreeg een baby en had geen onderdak met haar man. In ons kleine huisje werd plaats gemaakt voor drie medebewoners door mijn ouders.

    Laten wij bewoners van dit kleine land ook vanuit hart spreken en deze kinderen een paspoort geven en als officiele medebewoners hen welkom heten.
    Maria Kok

    Reactie door Maria Kok — woensdag 18 februari 2004 @ 23.42 uur

  242. Dit trieste verhaal van Judith en haar pleegouders demonstreert nogmaals wat een kille, gevoelloze en puur rationeel denkende regering we nu hebben. Judith is een Nederlands kind geworden, en heeft geen enkele band meer met welk buitenland dan ook. Judith uitzetten is een onmenselijke beslissing.

    Reactie door Bert Konig — donderdag 19 februari 2004 @ 9.19 uur

  243. Het is ongelooflijk dat het idee bestaat dat het voor dit land als geheel een belang dient om zoveel kinderen weg te sturen (hier is nog niet eens sprake van ‘terug’ sturen), terwijl het deze kinderen in complete gebrokenheid zal brengen. Waar een land humaan is bestaat deze combinatie toch niet! Het is een compleet verkeerde inschatting van wat nodig is, een illusie. Vele kinderen en volwassenen zullen moeten gaan lijden onder deze illusie. Dat moet voorkomen worden. Een land dat als geheel geregeerd moet worden, kan niet losstaan van haar mensen die er verblijven, de mensen zelf, de mensen met levens, levens om te leiden. Waarom is Nederland aan het vergeten dat het om mensen gaat?

    Reactie door Leon — donderdag 19 februari 2004 @ 12.40 uur

  244. Nu voor de vele pleegouders en hun pleegkinderen het uur der waarheid nadert en zij zich in stilte reeds voorbereiden op een bijna onafwendbaar afscheid voor het leven,
    want daar komt het op neer, wil ik van deze gelegenheid gebruik maken om een lans te breken voor alle betrokkenen.
    Eris over deze affaire al zoveel geschreven en gezegd dat het bijna onmogelijk is om nog met nieuwe argumenten de minister te bestoken teneinde haar van gedachten te doen veranderen.
    Toch wil ik een beroep doen op het gezonde verstand van minister Verdonk door haar beleid en uitvoering van de wet in een humanitaire sfeer toe te passen.
    Wat gaat er niet verloren als deze kinderen worden uitgezet?
    Alle liefde en zorg die in deze kinderen is geïnvesteerd gaat verloren, en dan praten we nog maar niet over de enorme kosten die deze kinderen aan opvang en begeleiding met zich meebrachten. In één keer gaat alles over boord. Weggegooid.
    Dit alles zinkt echter in het niet bij het geweldige verdriet en frustratie die het gevolg zal zijn bij uitzetting.
    Minister Verdonk, probeert u zich eens in te leven in de situatie van een van die pleegmoeders. Het kan dan bijna niet anders dan dat u dan toch tot andere gedachten komt.

    Reactie door Piet Leenheer — donderdag 19 februari 2004 @ 16.20 uur

  245. De motie van Jan de Wit is afgewezen, maar ik begrijp dat hij zijn strijd tegen bureaucratische onwil en onbegrip voortzet. Gelukkig is er dus nog iemand in Den Haag die luistert naar wat zijn hart hem ingeeft en die zich niet verstrikt in juridische regels en politieke afspraken. Alle steun aan hem, maar ook aan alle ouders van pleegkinderen die het slachtoffer van deze onbegrijpelijke, onmenselijke maatregel dreigen te worden. En natuurlijk alle steun aan die kinderen zelf, die hier gewoon thuishoren en daarom niet weg mogen, onder geen beding.

    Reactie door Pieter van Oudheusden — donderdag 19 februari 2004 @ 17.54 uur

  246. Ik hoop dat de minister tot inkeer komt en alle pleegkinderen die een thuis gevonden hebben bij pleegouders een verblijfvergunning geeft. Ik hoop dat ze inziet dat deze pleegkinderen uitzetten een onmenselijk beslissing is.

    (Ik vraag me af of ze nog lekker slaapt)

    Reactie door Gezina Sloots — donderdag 19 februari 2004 @ 20.22 uur

  247. Hartverwarmend, al dat positieve commentaar, de opwekkende woorden, de steun voor Judith en haar pleegouders.
    Het moge duidelijk zijn dat ik vind dat dit meisje, Nederlandse door geboorte en gewoonterecht, hier moet blijven. Het onzinnige ge-o.h.dat Nederland vol zou zijn moet maar eens afgelopen zijn!
    Hulde voor Henk en zijn vrouw, voor allen die hen steunen, voor iedereen die het asociale uitzettingsbeleid van deze regering aanvalt, bekritiseert, ondermijnt, ondergraaft.

    Ik schreef onlangs een column in Weekblad Spijkenisse (17-02-2004) over het onchristelijke, inhumane, asociale, beleid van deze regering t.a.v. uitgeprocedeerde medemensen. De column gaat over het probleem in het algemeen, maar is mutatis mutandis ook van toepassing op dit meisje. Er zijn vele “Judiths”. Dat we met elkaar mogen zorgen dat zij niet tussen de raderen komen!!!!

    _________

    AANMANING

    Binnenkort wordt de Februaristaking herdacht. Op de achterflap van het boek ‘De februaristaking 25-26 februari 1941’ van dr. B.A. Sijes lezen we: ‘Op dinsdag 25 februari 1941, ruim negen maanden na het begin van de Duitse bezetting, brak in Amsterdam een staking uit die in de eerste plaats bedoeld was als protest tegen de gewelddadige razzia’s die de Duitse politie op zaterdag 22 februari en zondag 23 februari in de Jodenhoek had uitgevoerd. Trams kwamen tot stilstand, fabrieken en kantoren stroomden leeg, winkels sloten. In enkele uren nam de staking een algemeen karakter aan. Zij sloeg over naar de Zaanstreek, Haarlem, Weesp, Hilversum en Utrecht. De bezetter was er volkomen door verrast. Troepen werden naar Amsterdam gedirigeerd, waar de staat van beleg werd afgekondigd. Op woensdag 26 februari duurde de staking voort. Trams die uitreden werden omgegooid. De Duitsers vuurden en er vielen doden. Een dag later was ‘de orde hersteld’.
    In geheel Europa is de Amsterdamse Februaristaking het eerste massale protest geweest tegen de Duitse onderdrukking. Zij was tevens de eerste anti-pogromstaking in de geschiedenis. Bij hen die er bewust aan hebben deelgenomen leeft zij in de herinnering voort als een daad van hartverheffende solidariteit. De beeldhouwer Mari Andriessen gaf hier vorm aan in zijn (…) Dokwerker, een eerbetoon aan de arbeiders die het spits afbeten.
    De Februaristaking is echter niet alleen herinnering: zij is meer. In haar teken trekken elk jaar op 25 februari stoeten demonstranten naar het Jonas Daniël Meijerplein, de plaats vanwaar de opgepakte joden werden weggevoerd. (…) Volgens dr. Sijes (…) zal de Februaristaking louter voortleven als oproep tot waakzaamheid en als aanmaning om voor verdrukten in de bres te springen.’ Tot zover de uitgever van het boek.
    Vandaag de dag worden opnieuw mensen weggevoerd. Hun bestemming is dit keer zeker niet de gaskamer en vrijwel zeker niet het concentratiekamp. Toch is hun lot soms verschrikkelijk. Gezinnen worden uiteengereten: ouders worden gescheiden van kinderen, een man van zijn vrouw. Anderen lopen gevaar in hun eigen land te worden gevangengezet of vermoord. Geheel in de geest van de moedige Februaristakers verdienen deze mensen onze solidariteit. Wat regering en parlement doen is onchristelijk, inhumaan, asociaal. Uitzetten is ontzettend. Maar de hoogmogende dames en heren maken hun handen zelf niet vuil. Het vuile werk laten zij aan anderen over. Zij wassen, net als hun Romeinse voorganger in wanbeleid, hun handen in onschuld. Lees deze column dus gerust als een aanmaning tot solidariteit.

    ___________________________________

    Reactie door Jan Bontje — donderdag 19 februari 2004 @ 21.26 uur

  248. Beste Jan de Wit,

    Mijn vrouw en ik zijn pleegouders van een 15 jarige “zoon”.Haren rijzen je te bergen
    als een kind terug geplaatst wordt bij zijn ouder(s) als er in de relatie tussen kind en ouder(s)niets verbetert is.

    Er is fundamentele reden waarom er een plaats gezocht wordt voor een kind, dit gebeurt niet omdat de natuurlijke ouders ruimtegebrek of financiele te kort komingen hebben.Nee, de ouders zijn dan al geruime tijd niet instaat hun zoon of dochter op een verantwoorde wijze op te voeden te begeleiden.

    De overheid heeft daar regels voor afgesproken.

    Diezelfde overheid schuift deze afspraken nu zo van tafel, illegale pleegkinderen moeten met hun ouders mee terug naar het land van herkomst.

    Er wordt totaal voorbij gegaan aan de veiligheid van deze kinderen, misschien is de situatie in de desbetreffende landen er voor de ouders hard op vooruit gegaan, het geeft geen garantie aan de kinderen dat hun ouders hun daar wel kunnen begeleiden/opvoeden.

    zij zijn straks echt het kind van de rekening,zwervend door een land dat ze niet kennen en de taal niet machtig zijn, ouders die daar maar moeizaam een bestaan op kunnen bouwen en zeker geen tijd hebben om te werken aan de problemen die zij hierin holland tegenkwamen met hun zoon of dochter.

    Ik hoop dat rita Verdonck ingaat zien dat haar besluit toch niet zo christelijk is.

    Ik begrijp dat ze moet handelen en dat ze met een erfenis van de afgelopen jaren zit, maar 26000 man het land uitzetten kan niet!

    Gooi dan de grenzen tijdelijk dicht!Geef een ieder nu een legale status en alten we met z`n allen goed voor elkaar zorgen.

    Geef een ieder die nu in Nederland woont kans op een goede toekomst, niet mensen met terugwerkende kracht uitzetten.

    Beste Jan, ik hoop dat Minister Rita Verdonck zeker ingaat zien dat (pleeg)kinderen enorm de dupe gaan worden van deze actie.Ziet ze het niet dan hoop ik dat U haar blik kunt verruimen.

    Succes!

    Een bezorgd pleeggezin!

    Reactie door paul meeuwsen — donderdag 19 februari 2004 @ 22.09 uur

  249. mijn oprechte steun voor Jan de Wit en alle pleegouders in Nederland, wier kind ‘teruggestuurd’ dreigt te worden naar een land dat ze niet of amper kennen, bij ouders waarover de Nederlandse staat in een eerder stadium oordeelde dat ze ongeschikt waren deze kinderen op te voeden.
    Wat klopt er hier niet, voor die kinderen is er plaats genoeg. Die plaats bestaat al actief bij liefhebbende remplacee-ouders!
    Vecht door om dit onrecht te keren.

    Reactie door M B Veening — vrijdag 20 februari 2004 @ 9.39 uur

  250. We hebben het verteld! Vanmorgen vroeg aan het ontbijt. Getracht uit te leggen aan onze dochter van 8 jaar wat de plannen van deze “mevrouw” zijn. Een gezicht vol ongeloof…..???…..ze moest er een beetje van huilen.
    Snel zagen wij haar breintje werken, er kwamen vragen……
    Maar mam, de koningin is toch de baas?? Wie is dan die mevrouw? Kan ze haar dan niet ontslaan? Even verder uitleggen…….
    Maar mam, wij moesten toch ook gaan kiezen (stemmen)??…..Hebben wij voor die “mevrouw” gekozen dan? Nee lieverd, dat hebben we niet! Ze snapt het maar een beetje..
    Te veel mensen in Nederland? (vol?)……
    Oma is maar alleen, die wil vast wel een paar mensen in huis, vindt ze wel gezellig, kunnen die kindjes ook gelijk blijven. Ik wil mijn kamer ook wel delen hoor.. Probleem opgelost, iedereen blij!!
    Wij protesteren tegen het plan vertellen we haar…Jan de Wit ook. (we houden het simpel). Goed zo!! Zegt onze dochter, dat moet je dan maar tegen de koningin zeggen, dan mag hij blijven.. Kinderlogica? Men kan nog wat leren van onze meid!!
    Zet ‘m op Jan!! Onze dochter heeft vertrouwen in je!!

    Reactie door Bas en Jolanda — vrijdag 20 februari 2004 @ 9.56 uur

  251. Voor alle Judith’s in dit land behoort een uitzondering gemaakt te worden. Het is ongehoord dat we een minister moeten wijzen op de Judith’s.
    Deze minister behoort goed haar werk te doen (we betalen haar royaal) zodat deze kinderen niet het zwaard van Damocles boven het hoofd hangt.
    Laten we eens proberen al deze kinderen voor ons te halen, ze een gezicht te geven, tenslotte hebben ze er een. Het mag niet zo zijn dat zij slechts een nummer zijn, een van de 26.000.
    Kinderen die hier opgroeien, die onze taal spreken, die hier op school zitten naast uw dochter of zoon, een vriend of vriendinnetje zijn met een van uw kinderen, een kind dat een keertje tussen de middag bij u thuis komt om mee te eten, naast u staat in de rij in de supermarkt, een kind dat door u meegenomen is voor een uitje naar de dierentuin. Kinderen die hard lachen samen met uw kinderen.
    Wat voor een kans maken deze kinderen in het land van herkomst? Volgens mij heeft de minister hier niet over nagedacht. “Shame on her”.
    Het moet toch niet zo zijn dat in 2004 we kinderen laten wegvoeren naar een ongewisse toekomst.
    Als deze idioterie wordt voortgezet denk ik niet meer naar het buitenland te durven gaan, stel je voor dat ik moet bekennen nederlander te zijn.
    Ik zou me schamen.
    Annemarie Kruit
    Annemarie Kruit

    Reactie door annemarie — vrijdag 20 februari 2004 @ 13.15 uur

  252. Nu de kamer heeft ingestemd met het uitzetbeleid van de Minister, wil ik hiertegen protesteren en met name tegen de uitzetting van buitenlandse kinderen die in pleeggezinnen verblijven. Dagelijks lezen we in de krant hoe kinderen ontsporen en wat de tragische gevolgen kunnen zijn wanneer zij worden verlaten, afgewezen en geen veilige plek hebben. Ook de Nederlandse Jeugdzorg erkent dat en vertrouwt de kinderen niet voor niets aan de zorgen van pleegouders toe. Dezen verdienen alle steun bij hun werk om door liefdevolle aandacht en opvang iets goed te maken van de problemen die kinderen in hun jonge levens te verwerken kregen. Om deze kinderen uit te zetten, betekent voor hen een catastrofe. Tegen zo’n onmenselijk beleid protesteer ik dan ook!
    ‘Ergens komt een kind vandaan,
    van ver, van buiten, zonder naam;
    Dan roepen mensen jij jij jij
    Woon hier bij ons, woon hier bij mij
    de wereld wordt een huis voor jou
    en liefde maakt een mens van jou.
    Dan geven wij elkaar een naam:
    iemand niemand
    kind van mensen
    ben jij voortaan.
    (Naar Huub Oosterhuis uit: zien soms even)
    Dat is waar pleegouders aan werken. Laat de politiek hen toch ondersteunen in plaats van hen te laten vallen.
    Adrie Houbolt-Pannevis

    Reactie door Adrie Houbolt-Pannevis — vrijdag 20 februari 2004 @ 15.35 uur

  253. Voor de pleegkinderen, Henk en allen die strijden voor de pleegkinderen in Nederland, een klein gedicht:

    Prinsesje

    Je zit te draaien op je troon
    Jij klein prinsesje met pijpenkrullen
    Van diepzwart kroeshaar
    Je kijkt om je heen met die snelle
    Bewegingen van je lachende hoofd
    Die verraden dat je nog verrukt bent
    Over je plaats in dit leven

    Je voeten zweven ergens halverwege de grond
    Met je armen uitgestrekt kom je net
    Aan de leuning, die je vast klampt
    Om niet naar voor of naar achter te vallen

    Straks ben je er niet meer
    Ben je meegenomen naar je thuisland
    Waar dat is weet je niet
    Je bent er nooit geweest
    Het is in ieder geval niet hier
    Al zou je het bijna niet geloven
    Zo vanzelfsprekend zit je
    Op je paarse troon

    20 februari 2004, Erikwim

    Reactie door Erikwim During — vrijdag 20 februari 2004 @ 17.42 uur

  254. Moet eerlijk bekennen dat de Rita Verdonk aanpak me voor een groot gedeelte aansprak maar dat ook jullie dochtertje en vele andere kleine Judith’s mogelijk onder dit mes zullen vallen was bij mij en vele niet goed doorgedrongen. Het zou hoogst ongepast zijn als deze wet voor deze voorbeelden gebruikt zou worden.
    Ik hoop tenstelligste dat jullie geluk niet en nooit ontnomen zal worden.

    Reactie door Eldirko — vrijdag 20 februari 2004 @ 22.14 uur

  255. Hoe woorden te vinden waar ze per definitie te kort schieten. De ‘letter’ versus de ‘geest’, van de wet, van de regels, die gemaakt zijn door mensen, voor mensen, speciaal voor die jonge mensen, die mogen rekenen op onze bescherming, om van daaruit, in alle rust en harmonie, geloof in de een humane samenleving te kunnen ontwikkelen. Onmenselijk en onbegrijpelijk, die reflex, elke keer weer!

    Reactie door Frans van den Ouweland — zaterdag 21 februari 2004 @ 11.40 uur

  256. Om Judith’s traumatische ervaringen te doen vergeten is het zeer belangrijk judith een stabiel leven te geven.
    Dit kan alleen in een pleeggezin waar zij nu alle liefde en warmte krijgt.
    Sterkte Henk en alle andere pleegouders.

    Nel Huijgens

    Reactie door Nel Huijgens — zaterdag 21 februari 2004 @ 11.41 uur

  257. Over nogal wat overheidsbeleid kun je heel ingewikkelde betogen houden, maar vaak ben je al een heel eind als je jezelf de vraag stelt: als dit nou eens over mij ging, hoe zou ik dit dan ervaren?
    Stel dat ik een minderjarige asielzoeker was, of zo’n pleegkind, hoe zou iemand mij later kunnen uitleggen wat hier nu dreigt te gebeuren?

    Reactie door Roland Vonk — zaterdag 21 februari 2004 @ 21.24 uur

  258. …eerst wachten op een notitie… dan kan het in de tweede kamer besproken worden…dan kan er een voorstel en een motie worden ingediend… We zijn met dit land verzand in een bureaucratische papieren brij waarbij ik vrees dat voorbijgegaan wordt aan waar het werkelijk om gaat: mensen, kinderen, als Judith (en alle andere pleegkinderen in gelijke gevallen) die dreigen te worden uitgezet naar een land waar ze niets hebben. In Godesnaam welk doel heeft Den Haag hiermee voor ogen. Kan het schrijnender?

    Reactie door Johan Poel — zaterdag 21 februari 2004 @ 22.09 uur

  259. Professor Smalhout (reactie nr. 2) slaat de spijker op zijn kop: we zetten alle ‘Judiths’ het land uit en alle nieuwbouwwoningen in de vinex-wijken kunnen voortaan lekker ruim gebouwd gebouwd worden ….??? (waar koop je zo’n titel?)

    Reactie door Johan Poel — zaterdag 21 februari 2004 @ 23.16 uur

  260. Professor Smalhout (reactie nr. 2) slaat de spijker op zijn kop: we zetten alle ‘Judiths’ het land uit en alle nieuwbouwwoningen in de vinex-wijken kunnen voortaan lekker ruim gebouwd gebouwd worden ….??? (waar koop je zo’n titel?)

    Reactie door Johan Poel — zaterdag 21 februari 2004 @ 23.20 uur

  261. Minister zorg dat in de toekomst asielzoekers snel weten of ze hier mogen blijven of niet. Wees streng tegen hen die willen profiteren en meer dan gastvrij voor hen die onze hulp nodig hebben.
    Dan bent u geslaagd als minster. Het zou toch jammer zijn als u blazoen dan bezoedeld is door een rücksichtslose uitzetting van mensen die hier al jaren verblijven.
    Een meisje als Judith is geworteld in onze klei, net als het overgrote deel van die andere kinderen. Hoe zal het hun vergaan in Afrika of Azie???
    Pleegkinderen die losgescheurd worden van hun thuis. Pleegouders bij wie de kinderen worden weggehaald. Moet dat nu echt? Laat ze hier blijven. Wees humaan en ruimhartig. Het is nog beter voor u gemoedsrust ook.

    Groet, Ees de Winter

    Reactie door Ees de Winter — zondag 22 februari 2004 @ 1.13 uur

  262. Blijf schrijven, beste mensen! Om Henk en Johanna en Judith moreel te steunen maar ook om de SP ervan te doordringen dat ze moet blijven ijveren, strijden, voor dit kind, deze mensen, al die anderen. En om regering en parlement ervan te overtuigen dat wij meeleven met de slachtoffers van hun wanbeleid. Dat wij dit niet willen.
    Wie stuurt er nu een KIND weg!? Welke hardvochtige bureaucraat haalt het in zijn hersens om een ingeburgerd kind (inburgering is toch zo mooi volgens jullie!?) los te scheuren van haar pleegouders, van haar vriendjes in de straat en op school, haar los te scheuren van haar eigen plek, van haar thuis, en naar een voor haar volkomen VREEMD LAND te deporteren? Welke houten kop heeft dit verzonnen? Welke ijzeren hein haalt dit in zijn harde kop? Welke dode ziel neemt zulke maatregelen? Welke wereldvreemde mensenhater en kinderhater durft dit voor te stellen!? Welke letterknecht en cijferwellusteling komt erbij om MENSEN – MENSEN!!!!!! MENSEN VAN VLEES EN BLOED MET EEN HNART DAT KLOPT VAN ANGST OM WAT JULLIE VOORSTELLEN!!!!!! – te marginaliseren tot cijfers uit een stompzinnige dode reeks!? Welke godvergeten christelijke bestuurder durft tegenover zijn schepper te staan en ronduit te verklaren dat hij naar beste kunnen en naar eer en geweten te hebben gehandeld als hij een KIND deporteert naar een vreemd land!? Welke hooggeleerde weledelgestrenge bestuurder heeft het lef zich achter nietszeggende, zwijgende, dode cijfers te verschuilen!? HET GAAT OM MENSEN VAN VLEES EN BLOED. OM EEN KIND DAT MISSCHIEN WEL IN UW EIGEN STRAAT WOONT.
    Maar zal men luisteren? Nee.
    Dus zullen ze gedwongen moeten worden te luisteren.
    Want het had uw pleegkind kunnen zijn.

    Reactie door Jan Bontje — zondag 22 februari 2004 @ 2.02 uur

  263. In dit land waar het gros van de bevolking leeft met de luxe een dak boven zijn hoofd te hebben, is meeeer dan genoeg ruimte voor deze kinderen! Waarom dit leed veroorzaken als het niet nodig is?

    Reactie door Susanne Francissen — zondag 22 februari 2004 @ 9.55 uur

  264. Beste regeering
    ik vind het heel erg dat u judith naar Afrika wil stuuren,ik ben trouwens ook 8jaar en ik vind het schandaalig dat u dat wil doen ik denk dat judith dat niet leuk vind om zomaar in het vliegtuig woordgezet,punt 1 ik denk dat ze der moeder niet meer herkend, punt 2 ze heeft hier een heele lieve vader en moeder ze heeft hier vrientjes en vrindinetjes, als u het toch doet vind ik niet lief.
    groetjes van Lotte

    Reactie door Lotte Poel — zondag 22 februari 2004 @ 10.30 uur

  265. Telkens weer verbijsterd!
    Dat is de overheersende emotie als ik dit verhaal (en andere van gelijke strekking) aanschouw. Zonder de, ongetwijfeld moeilijke, opdracht van de minister te bagataliseren krijg ik de indruk dat alle mensen wel erg makkelijk op een hoop geschoven zijn. En niet alleen dat, het haalt mijns inziens ook nog eens de fundamenten onder de pleegzorg vandaan. Ik heb hierboven al veel argumenten gelezen,waarom Judith en al die kinderen in de zelfde positie in Nederland horen te blijven en daar wil ik mij bij deze van harte bij aansluiten.

    Ron van Slobbe

    Reactie door Ron van Slobbe — zondag 22 februari 2004 @ 12.55 uur

  266. Een week geleden zag en hoorde ik (vanaf de bank) een heerlijke oerhollandse huismoeder, die niet op de bank wilde blijven zitten. Zij was kampioene gewichthefferij geworden! Voor de broodnodige mentale variatie is dit kampioenschap gewichtig. Het kampioenschap was ook bevolkt met ‘zware’jongens uit alle windstreken, die keer op keer de hollandse zwaartekracht tartten. Die jonge krachtpatsers moeten binnenkort Nederland uit, want ze voetballen niet. De hollandse hefferij dreigt zo op te drogen, zonder vers bloed. Dus heer de Wit houdt hierom die verse bloedjes van pleegkinderen op uw politieke agenda. Laat ze niet verdonk-eremanen! W. Diederiks, Spijkenisse, onder de rook van onze internationale economie.

    Reactie door W. Diederiks — zondag 22 februari 2004 @ 13.01 uur

  267. Het is toch idioot zoals er met pleegkinderen soms gesold wordt. Van de ene ouder naar de andere. En nu ook nog van het ene land naar het andere? Laat dat kind toch in Nederland!

    Reactie door Peter Meijwes — zondag 22 februari 2004 @ 13.33 uur

  268. Hoe zit dat nou:
    Je moeder zorgt niet goed voor je, dus zijn er pleegouders die goed voor je gaan zorgen (dat hebben we in Nederland officieel zo bedacht: wij zorgen goed voor kinderen!) Dan moet je niet goed-zorgende moeder het land uit en dan opeens telt het niet dat ze niet goed voor je kan zorgen. Erger nog: van de regering van dat voor-kinderen-zorgende land moet je mee met je moeder, terug naar het jou onbekende vaderland van je moeder, waar goede zorgen voor kinderen (helaas) soms een luxe zijn.
    Hoezo, Nederland zorgt goed voor kinderen ?!

    Reactie door lydia — zondag 22 februari 2004 @ 14.38 uur

  269. Dat gesol met kinderen moet gewoon ophouden.
    Pleegkinderen, zoals Judith , moeten gewoon een verblijfsvergunning krijgen.
    Ik wens Jan de Wit veel succes!

    Reactie door Sjoerd Kemeling — zondag 22 februari 2004 @ 14.45 uur

  270. Zes jaar geleden vertelde Henk aan mij voltroots dat Johanna en hij pleegouders zijn geworden. Vanuit respect voor hun goede wil en om hun een klein steuntje in de rug te geven, nodigde ik Judith en haar pleegouders naar een bijeenkomst dat de stichting Wij Voor Vrede ter gelegenheid van Sinterklas voor de kinderen van vluchtelingen uit voormalig Joegoslavie heeft georganiseerd. Helaas konden zij niet naar de sinterklaas feestje komen omdat Judith, vertelde Henk, bang is voor onbekenden.

    Ik geloof en hoop dat Judith verder Sinterklas cadeaus van Johanna en Henk in Nederland zal kunnen blijven krijgen.

    Reactie door Angela — zondag 22 februari 2004 @ 15.10 uur

  271. Beste Jan,
    Wij willen de steun die je verdient om het belang van alle pleegouders en alle pleegkinderen, die met uitzetting worden bedreigd, te kunnen omzetten in een beleid met menselijke maat, met hele dikke strepen onderlijnen.
    Nel en Eelse Bies

    Reactie door Eelse en Nel Bies — zondag 22 februari 2004 @ 15.12 uur

  272. Hoe zat het ook al weer met kleine mensjes? Was het niet zo geborgenheid en hechting in de eerste levensjaren van groot belang zijn? Omdat hechting een van de onderleggers is van het leven? En is het niet zo dat losscheuring van die hechting leidt tot pijnlijke excessen in latere levensjaren?
    En is het niet belangrijk dat kinderen bij gezinnen opgroeien? Omdat zij in tehuizen te weinig hechting hebben?
    Dat heb ik tenminste in Mozambique geleerd in het weeshuis waar ik werkte. Waar kinderen van zeven jaar met wie vaak heen en weer gesleept was, zo agressief waren, dat hen de toegang tot het weeshuis werd ontzegd. Kinderen, zo onaangepast door het missen van hechting dat ze alleen nog maar geschikt waren voor het harde leven op straat.
    Hoe zit dat dan met die pleegkinderen zonder verblijfsvergunning in Nederland? Stel je voor: je ouders kunnen niet voor jou zorgen. Pijnlijk. Je wordt in een gezin geplaatst, waar je je kunt hechten. Want de Nederlandse maatschappij heeft het beste met jou voor. Jouw biologische ouders zie je af en toe.
    En dan ineens, omdat die Nederlandse maatschappij steeds rechtser wordt, word je losgescheurd. Losgescheurd uit jouw geborgenheid.
    Dus ga je op transport naar een onbekend land met een vreemde taal, vreemde mensen. De enige die je kent zijn die biologische ouders, die een andere taal spreken dan jij.
    Zo’n omwenteling breekt je. Je moet wel een zeer bijzonder sterk mens zijn om daarna als heel mens verder te kunnen.

    Als de onmenselijke plannen aangaande pleegkinderen doorgaan, nodig ik de minister uit over twee jaar eens een paar van die kinderen te bezoeken. Tenminste, degenen die er dan nog zijn en die we nog kunnen terugvinden.
    Ik weet zeker dat de minister zich daarna geen heel mens meer voelt.

    Reactie door Mary-Ann Sandifort — zondag 22 februari 2004 @ 15.17 uur

  273. echt belachelijk !!!

    Reactie door Ed Poel — zondag 22 februari 2004 @ 16.41 uur

  274. Als een kind haar hele leven bij een echtpaar heeft gewoond, dat de zorg heeft overgenomen in een uitzichtsloze situatie, dan hebben ze recht op ouderschap en kan een wet als deze daar geen stokje voor steken. Dat is vernietiging van menselijk kapitaal, precies dat vermogen en die inzet, waarvan beweerd wordt dat het onbreekt in de Nederlandse samenleving. Op grote schaal. Dit doet me denken aan Vaclav Havel, zijn ‘Versuch in der Wahrheit zu leben’, dat ik las in ‘81 en hij schreef in ‘78 in de gevangenis.
    Hij schrijft daarin over het behoud van menselijke waardigheid in een post-totalitair regime, noemt het feit dat dat regime wreedheden begaat terwijl niemand nog echt achter de ideologie staat het gevolg van ‘de zelfbeweging van het systeem’ en dat is weer het gevolg van het feit dat mensen uit zelfbehoud kleine dingen doen die leugens zijn, te beginnen met spreuken in de etalage tot het klikken over activiteiten van schrijvers. Hij noemt dit post-totalitair; niemand ziet er het nut van in, iedereen gehoorzaamt uit zelfbehoud.
    Hij beweert ook dat in het Westen hetzelfde gaande is, zij het op een veel subtieler niveau. Wat pleegouders hier overkomt is het gevolg van een hopeloze niet-functionerende bureaucratie, waarin geen menselijk gezicht meer aanwezig is, ze hadden die verblijfsvergunning allang moeten krijgen als het beleid normaal was uitgevoerd. In plaats daarvan was het een zootje. Wat niemand kan rechtvaardigen, gebeurt toch. De overheid zou eigen fouten moeten herstellen, die nu vanwege een wet die werkt als een machine, worden afgewenteld op pleegouders. En kinderen, die onschuldig zijn.
    Het gaat hier ook over waardigheid, die op een brute manier wordt aangetast. Door de zelfbeweging van dit systeem, waardoor Havel na 25 jaar meer dan gelijk krijgt met zijn these waarin hij het communisme met het Westerse liberalisme vergeleek.

    Machteld Teekens

    Reactie door machteld.teekens — zondag 22 februari 2004 @ 17.23 uur

  275. Geachte minister Verdonk,
    Geachte heer Marijnissen,
    Geachte meester de Wit,
    Beste Henk, Johanna en Judith,
    Lieve pleegouders,

    als ons land te klein is voor pleegkinderen, voor kinderen zonder eigen ouders, voor kinderen met halfbakken uit de macht ontzette ouders, als ons land te klein is voor kleine kinderen die Nederlands als eigen taal ervaren, dan is ons land wel verdomde klein en laten we het dan maar niet hebben over recht, laat staan over genade, laat staan over gelijke kansen.
    Recht voor pleegkinderen is toch gewoon blijven bij je pleegouders.

    groet,
    Gerard Beentjes

    Reactie door G. Beentjes — zondag 22 februari 2004 @ 17.24 uur

  276. Ik schaam me om door een dergelijke groep beleidsmakers geregeerd te worden. Langzamerhand voel ik mij ook onderdrukt.
    Ben ik nog wel wenselijk, als het zogenaamde goeddenkende
    deel van de Nederlandse Politiek er zulke barbaarse gedachten op na houdt?

    Rotterdam 16 februari 2004

    Jack Sier

    Reactie door Jack Sier — zondag 22 februari 2004 @ 17.53 uur

  277. Ik begrijp een streng asielbeleid. Je kunt niet verwachten dat je iedereen hier kunt opnemen. Wat ik alleen niet begrijp, is de schijnbare vanzelfsprekendheid waarmee kinderen van asielzoekers die al lang uit de ouderlijke macht zijn ontzet, kunnen worden teruggestuurd naar het land van herkomst van hun ouders. Dit terwijl ze dat land totaal niet kennen, ze geen enkele binding meer hebben met hun biologische ouders en in een liefdevol pleeggezin zitten.

    In een poging om te laten zien hoe streng ze wel kan zijn na het gedoogbeleid van de afgelopen decennia draaft de minister wel erg ver door. Zelfs in landen die bekend staan om een strakke uitvoering van hun wetgeving gaan ze niet zo ver.

    Reactie door Robert — zondag 22 februari 2004 @ 19.40 uur

  278. Tot mijn grote teleurstelling heb ik vernomen, dat mevrouw Verdonk haar beleid niet direkt heeft bijgesteld daar waar het de alleenstaande kinderen en pleegkinderen in het asielrecht betreft. Ook heb ik begrepen dat Jan de Wit zijn best gedaan heeft en er in ieder geval uitgesleept heeft, dat er een notitie komt aangaande deze kinderen, waarna er nog vragen en een motie mogelijk zijn. Maar ik wil benadrukken, dat men beschaving kan afmeten naar de mate waarin men (eigen of vreemde)kinderen opvangt en verzorgt. Het is wreed en mensonwaardig onschuldige kinderen met traumatische ervaringen, die hun eigen cultuur grotendeels vergeten zijn en onze taal beter spreken dan die van hun vaderland, volkomen hulpeloos terug te sturen naar dodelijk onveilige situaties (bv onveilige ouders) en landen, alleen om ons huishoudboekje kloppend te maken tegenover het Europese parlement. Laten wij onze minister verzoeken via Jan de Wit, om mens te blijven en ons niet een schuldgevoel te bezorgen wegens onmenselijke daden in onze naam uitgevoerd. Mevrouw Verdonk vertolkt allang niet meer de wensen van het merendeel van de bevolking en het is tijd voor ons om het uitzetbeleid iets aan te passen: Verdonk eruit zonder generaal pardon!

    Reactie door hilde knijn — zondag 22 februari 2004 @ 20.03 uur

  279. Dat laatste was misschien een beetje fel (we moeten tenslotte polderiek in gesprek blijven). En vergat ik Jan de Wit sterkte te wensen met het uitlokken van door ons gewenst beleid.
    Judith en haar ouders geven een goed voorbeeld van hoe wij met het opvangen van kinderen horen om te gaan. Ik wens het gezin gemoedsrust en een menselijke behandeling toe.
    Je moet je toch niet voorstellen dat onze kinderen op deze manier in een ander land eruitge’wet’ zouden worden.

    Reactie door hilde knijn — zondag 22 februari 2004 @ 20.31 uur

  280. Ik heb er nog eens goed over nagedacht en met vrienden over gesproken. Is het niet in strijd met de rechten van het kind wat hier gebeurt? Volgens dit recht heeft een kind recht op een goed leven met liefhebbende verzorgers. Een kind heeft er recht op dat het niet uit een veilige situatie wordt gehaald naar een volstrekt onveilige situatie.
    We moeten al zoveel kinderen opvangen die in gewone gezinnen verwaarloosd worden. Als een kind dan bij pleegouders is die de verantwoordelijkheid willen en kunnen dragen mag je het daar onder geen enkele voorwaarde weghalen.
    Diny

    Reactie door Diny Schambergen — zondag 22 februari 2004 @ 21.56 uur

  281. Luister naar het lied van CHRIS DE BURGH-The Simple Truth:

    The life of a child is more than a forest
    The life of a child is more than a border
    Could ever be
    The life of a child is more than a religion
    The life of a child is only a heartbeat from eternity,
    We must believe for the sake of HUMANITY

    Voor ALLE gezinnen in Nederland wens ik gezinsgeluk.
    Voor alle kinderen wens ik een veilige haven.

    Annemarie Meeder

    Reactie door Annemarie Meeder — zondag 22 februari 2004 @ 22.15 uur

  282. Ik vind het niet eerlijs mensen teruggestuurd worden naar hun “eigen” land, want wat is je “eigen” land als je de taal niet eens spreekt!? Onzin toch! Laten we eerst eens kijken om wie het gaat. En als we het over Judith hebben, vind ik niet dat zij terug kan en daarom steun ik hen door deze mail te sturen!

    Reactie door carola — zondag 22 februari 2004 @ 23.05 uur

  283. Beste Jan de Wit,
    Ik ken jou niet en ook niet je partij. Dat komt omdat ik al sinds 1960 niet in Nederland woon. Maar ik weet waar je voor staat: dat pleegkinderen een verblijfsvergunning moeten krijgen en niet moeten worden uitgezet. Het is zo klaar als een klontje voor ‘Jan met de pet’, zelfs in de zogenaamde ‘onderontwikkelde landen’. Maar voor de geleerde dames en heren die Nederland ‘besturen’ schijnt het een klus te zijn waar de studie van de relativiteitsleer van Einstein een peuleschilletje bij is. Dames en heren van de regering, doe eens gewoon! Denk eens gewoon! Breek je nek en je gewoon-mens-zijn niet over dat wetboek! Jan, ik ben trots op jou. Voor mij ben jij de ‘Onbekende Soldaat’ die alle mensen met een gezond verstand en een beetje hart vertegenwoordigt. Jan, ga zo door and keep up the good spirit!

    Reactie door Pater Cor Hooymayers — maandag 23 februari 2004 @ 1.48 uur

  284. Het is onmenselijk om kinderen die, in pleeggzinnen wonen en nooit of weinig bij hun biologische ouders hebben gewoond, het land en de taal van hun ouders niet kennen terug te sturen. Ik hoop dat Verdonk haar algemene normen en waarden besef terugkrijgt. J. de W. I wish you’ll succeed.

    Reactie door Amaha Kanuku — maandag 23 februari 2004 @ 10.07 uur

  285. Deze arme illegale pleegkinderen moeten een verblijfvergunning krijgen. Nederland kan het niet maken om ze naar hun moeder-/vaderland te sturen, waarmee ze geen enkele binding hebben behalve hun afkomst. Nederland is hun (pleeg)moeder-/(pleeg)vaderland geworden. Het zijn Nederlandse kinderen geworden. Laat hen geen speelbal van de politiek worden!

    Reactie door Anje en Jan Muis — maandag 23 februari 2004 @ 10.38 uur

  286. Gezinnen ontwricht, mensen op straat is dit nou democratie ?
    Een kennis van mij die binnenkort ook op straat wordt gezet begon erover dat hij politiek asiel in Cuba wil aanvragen.Onder dity bewind kan ik ook niet leven het druist tegen al mijn gevoel van menselijkheid in !

    Reactie door Amanda — maandag 23 februari 2004 @ 10.38 uur

  287. Er wordt gesold met kinderen. Het klopt wat Peter Meijwes (zie hierboven) stelt. Dat is ongelooflijk idioot.
    Guido Spring

    Reactie door Guido Spring — maandag 23 februari 2004 @ 11.04 uur

  288. Tip voor minister Verdonk: Surf naar http://www.kinderrechten.nl, klik op ‘Volwassenen’ en vervolgens op ‘per recht vindt u links naar relevante webpagina’s’.
    Hier ziet u een kast met boeken waar u nog eens kunt nalezen hoe het ook alweer zit met kinderrechten. Neem vooral een kijkje in boek 3!
    Succes.

    Reactie door Marije — maandag 23 februari 2004 @ 11.09 uur

  289. Kinderen echt opvoeden doe je tot ca. het 10e levensjaar. Juist deze jaren zijn het belangrijkste in de ontwikkeling van een kind. Onlosmakelijk hiermee verbonden zijn woorden als veiligheid, geborgenheid, warmte en liefde. In deze jaren worden banden gesmeed die een heel leven meegaan. Hoe is het dan mogelijk dat een kind als Judith wordt weggestuurd? Zij heeft juist een vertrouwensband opgebouwd in de afgelopen 8 jaren die de rest van haar leven een basis moeten geven en het is nog niet af! Wanneer mevr. Verdonk dit geen schrijnend ‘geval’ vind, vraag ik me af wat haar waarden en normen zijn. Ze heeft dan duidelijk niets begrepen van de kinderpsychologie. Stuur haar weg en Judith loopt voor haar verdere leven in ieder geval een levenstrauma op. Wanneer ik mevr. Verdonk nog een advies zou mogen geven zou ik zeggen maak het in gedachte tot uw eigen (pleeg)kind en dan weet ik zeker dat u een goede beslissing neemt. Dan kunnen we in ieder geval tegen allen zeggen slaap lekker en hebben we allen een goede nacht!

    Reactie door Chris Mijer — maandag 23 februari 2004 @ 11.17 uur

  290. Het zal zo’n zes jaar geleden zijn dat Henk, een vriend van mij zei: ‘Car, is dat niks voor jou, pleegouder worden?’
    En dat ik meteen zonder na te denken fanatiek met mijn hoofd begon te schudden. Omdat het niks voor mij is. Ik moet er niet aan denken dat je zo’n wurm in huis hebt. En dat ze dan ineens weer wegmoeten naar hun eigen ouders.
    Toen kwam Henk langs met zijn pleegkind. Het was een schattig meisje van een jaar of twee, de dochter van een vluchtelingmoeder uit Afrika. De kinderbescherming had het meisje bij haar weggehaald omdat ze er echt niet goed voor kon zorgen.
    ‘Dat je het kan!’ sprak ik bewonderend. ‘Leven met de onzekerheid dat ze misschien ooit weer wegmoet.’
    Zes jaar heeft Henk nu samen met zijn vrouw voor de kleine gezorgd. Zes jaar waarin steeds duidelijker werd dat de moeder haar dochtertje nooit meer terug zou kunnen nemen. En dat het er dus dik inzat dat het meisje altijd bij Henk zou blijven.
    Tot de minister Rita Verdonk van asielzaken ineens besloot dat de moeder terugmoest naar Afrika, ze is een van de 26.000 mensen die ons land nu moeten verlaten. En dat het meisje gewoon met haar meemoet.
    Nee, roept de pleegzorg, dat kan niet, er is geen enkele band tussen moeder en kind.
    Nee, roept de kinderbescherming, de moeder is volkomen ongeschikt voor de opvoeding.
    En ook nee, zegt de moeder, die zelf ook donders goed doorheeft dat ze niet is opgewassen tegen kinderen.
    Maar in haar oneindige onwijsheid zegt de minister: het is een asielzoekerskind, ze rot maar gewoon op.
    Hoe schrijnend is het als zelfs dit soort schrijnende gevallen in Nederland kunnen gebeuren?
    Ruim je zolders op, maak je kelders leeg en bouw een achterhuis achter je boekenkast…we zullen ze nodig hebben tot het gezond verstand en menselijk medegevoel eindelijk weer terugkomt in de genadeloze koppen van deze regering.
    Carrie
    Straatkrant Rotterdam (februari 2004)

    Reactie door Carrie — maandag 23 februari 2004 @ 11.56 uur

  291. Recht is niet ‘met ons’ zolang wij honderden illegale pleegkinderen ons land uitzetten ter wille van de dorre letter van de wet.
    Jan Seveke
    Singel 92
    1015 AD Amsterdam

    Reactie door Jan Seveke — maandag 23 februari 2004 @ 11.58 uur

  292. Lieve Henk
    en uiteraard voor Judith, al ken ik haar niet

    “Heb lief de vreemdeling jaag hem niet op jaag haar niet weg
    zo staat geschreven zij hebben dezelfde rechten als jij
    (Leviticus 19, vers 34)

    Ik ben geen idealist en behoor niet tot een kerk. Maar ik denk dat zonder gerechtigheid en solidariteit ons leven niet waard is om geleefd te worden.
    Laten we het verhaal van Judith overal vertellen, misschien helpt het. Want
    als niemand
    luistert
    naar niemand
    vallen er doden
    in plaats van
    woorden
    Jana Beranová

    Reactie door Jana Beranová — maandag 23 februari 2004 @ 12.28 uur

  293. Wat jammaer dat kinderen dubbel gestraft worden, eerst door de situatie dat er niet voor hun gezorgt kan worden. Pleegouders stoppen dan heel veel energie erin om deze kinderen weer op de rails te krijgen. Vervolgens wordt het door deze regel weer afgebroken. Dit getuigd niet van menselijk handelen. Deze kinderen zitten al goed onder dak, niemand die er last van heeft alleen maar profijt. Hierdoor zullen veel pleegouders de brui eraan geven en denken waarom nog. Iedereen is verantwoordelijk voor zijn medemens, en of deze regels dat kunnen waarmaken???? Geef deze kinderen een kans op ook een goed leven. De meeste van ons hebben een goed leven, gun hun dat ook.

    Reactie door Jos Jonkergouw — maandag 23 februari 2004 @ 12.50 uur

  294. ik ben pas 12 jaar en ik vindt het belachelijk dat kinderen gestraft worden omdat hun ouders illegaal zijn binnen gekomen.
    en de pleegouders die voor zo’n kind worden ook gestraft omdat hun pleegkind wordt weg gehaald omdot een van zijn of haar oudersillegaal is.

    Reactie door joris van den oever — maandag 23 februari 2004 @ 12.54 uur

  295. Ik begrijp het niet en gelukkig die andere 307 ook niet! En het is geen eens een zaak van gevoel, maar gewoon van normale verantwoordelijkheid die niet verstopt mag worden onder een deken van regels en procedures. De vraag is niet of Judith en haar identieke lotgenoten mogen blijven, het feit is ze horen hier, gewoon thuis!!

    Reactie door Kees Goedhart — maandag 23 februari 2004 @ 16.29 uur

  296. Wat een onzin!!!!!!!!!!!!!!!!

    Hoe kan je in de naam van alles wat heilig is in dit land een kind van acht als uitgeprocedeerde asielzoekster willen benoemen.

    Johan

    Reactie door Johan van Doorn — maandag 23 februari 2004 @ 18.13 uur

  297. Asielzoekster

    In nevels van haar brein
    Waart een verloren vrouw

    Wie was zij?
    Waar is zij?

    In nevels van haar brein
    Woont een verloren kind

    Wie was het?
    Waar is het?

    In nevels van haar brein
    Woont een groot gevaar

    Wat is het?
    Waar is het?

    Was de vrouw haar moeder?
    Was het kind haar kind?

    Was het gevaar haar moeder?
    Of was het gevaar Verdonk?

    Is dit nu Nederland?
    Of is dit Nederland nu?

    Maria V.

    Reactie door maria vogelenzang — maandag 23 februari 2004 @ 18.41 uur

  298. Een paar jaar geleden haalde ik een oud hondje uit het asiel. Hij zat er al een hele tijd, niemand wou hem hebben. Sindsdien sjokt “Dinky” als een ‘hondje’ achter mij aan. Hij wil best alleen in mijn huis blijven, of de hele dag in de auto wachten tot ik terugkom van wie-weet-waar-naar-toe. Als hij maar niet bij vreemden hoeft (achter) te blijven. Dan is het grote paniek. Iedereen snapt dat. Je hoeft dat niemand uit te leggen. In Nederland houden we immers van dieren. Vertedering alom. Zo’n klein ‘asbakkie’ van een turfje hoog. Is ie gelukkig goed terecht gekomen…

    Des te onbegrijpelijker is het om te moeten constateren, dat blijkbaar voor mensenkinderen andere normen en waarden gelden. Wat het voor een asielkind als pleegkind van Nederlandse ouders moet betekenen om in zijn of haar veiligheid bij en DUS haar bestaan bedreigd te moeten worden door dit soort discussies over of het mag blijven. ….je wilt er maar liever niet aan denken. Een kind dat goed terecht is gekomen terugsturen?…. Wat het voor pleegouders moet betekenen om deze strijd aan te moeten gaan met de overheid… het is te zot voor woorden. Een land van waarden en normen? Laten we kinderen van asielzoekers en asielzoeksters die hier al lang zijn, goed nederlands spreken, gewoon naar school gaan (en ongetwijfeld op zijn hollands af en toe flink kunnen schelden en vloeken) a.u.b. gewoon een paspoort geven en nog lang en gelukkig laten leven.
    Dat is m.i. wat bedoelt wordt met ‘hebt u naaste lief gelijk uzelf.’
    Jan de Wit: geef ze van katoen!
    Wil

    Reactie door wil loenen — maandag 23 februari 2004 @ 19.12 uur

  299. Sprookje

    Er was eens een land waar niet één iemand per se de baas wilde zijn. Ze bedachten een systeem waarbij iedereen in het land één keer in de vier jaar een groepje mensen mocht kiezen. Ze noemden dat groepje ‘de regering’. Die mensen gingen dan samen vergaderen en ze zorgden ervoor dat er alleen maar dingen gebeurden die de mensen in het land ook wilden. Immers zij waren door de mensen in het land gekozen.
    Soms dan bedacht iemand van de regering per ongeluk iets raars, waar de mensen in het land het helemaal niet mee eens waren. Dan kwamen er allemaal protesten en riepen de mensen: ‘hé, daar hebben we je niet voor gekozen.’ Maar gelukkig begrepen de mensen van de regering dat ze er niet voor hun eigen lol zaten. ‘Sorry, dit was niet zo’n goed plannetje,’ zeiden ze dan. ‘En waarom zouden wij dingen doordrukken die jullie niet willen?’ En zo werd alles in goed overleg uitgepraat en opgelost en was iedereen in het land tevreden.

    Hoe oud je ook bent, blijf geloven in sprookjes!

    Reactie door Johan Poel — maandag 23 februari 2004 @ 21.47 uur

  300. Eerst kon ik geen commentaar geven, ik was met stomheid geslagen, ik had er geen worden voor. Ik ken heel wat mensen uit mijn omgeving met een adoptiekind, het gezin Weltevreden ken ik ook persoonlijk, maar dat terzijde. Mevr. Verdonk heeft ons gezegd gezinnen niet te scheiden, eigenlijk doet ze dat ook niet ze brengt “de eigenlijke moeders amen met hun kinderen,”" dat dat ten koste gaat van de adoptie moeder lijkt haar bijzaak. Hey is geen goed idee zulke kinderen uit hun vertrouwde omgeving (de adoptieouders dus) weg te halen.
    Ik vind, dat de minister eens met haar hart moet spreken (als die al heeft)

    Reactie door jaap baron — maandag 23 februari 2004 @ 22.28 uur

  301. We leven in een land waar de ene politieke partij de V van Vrijheid in haar naam heeft en de ander de C van Christelijk.
    En toch zou het zo kunnen zijn dat een meisje als Judith door die mensen wordt wegggestuurd naar een land ver weg. Ver weg van al haar geliefden. Is dat de uitleg van Vrijheid? Of van Naastenliefde?

    Winston Smith, de hoofdpersoon uit Orwell’s 1984 las ooit op de gevel van het Ministerie van Waarheid: Oorlog is Vrede, Vrijheid is Slavernij, Onwetendheid is Kracht. En nu, wat is het motto van onze regering? Vrijheid is Eigen Volk Eerst, Naastenliefde is Vreemdelingenhaat, Regeren is Vernielen.
    Twintig jaar na Negentien-Vierentachtig, Noord-Korea, De Verenigde Staten, Nederland. Grote Broer kijkt op ons neer en selecteert wie wel, en wie niet hier mag zijn. Winston Smith zocht liefde, Judith heeft het gevonden en ik hoop, en zo te lezen velen met mij, dat zij die mag houden, hier in Rotterdam.

    Mevrouw Verdonk, als u goed luistert hoort u de harten kloppen van vele kinderen zoals Judith, luister niet naar het geschreeuw van Leefbaren, Fortuynisten en andere xenofoben, maar luister goed naar al die harten.

    Reactie door Mark de Boer — maandag 23 februari 2004 @ 22.46 uur

  302. Alleen al gezien het grote aantal reacties en de gegeven meningen is het zonneklaar dat Judith van vrijwel iedereen die de moeite neemt na te denken en te reageren, moet blijven. Ik vraag me dan ook af: leest Jan Marijnissen dit? Wat wordt er mee gedaan? Ik ben benieuwd….

    Reactie door Jan Bontje — maandag 23 februari 2004 @ 23.03 uur

  303. Ik ben blij dat ik niet in de schoenen van mevrouw Verdonk sta. Zij moet beslissen over de levens en toekomst van velen. Velen die met de verkeerde motieven naar Nederland zijn gekomen en het bederven voor de velen die met de juiste redenen bij ons aankloppen voor asiel. Je zult die portefeuille maar hebben!

    Maar als je die portefeuille dan toch hebt, mag je mijns inziens je medemenselijkheid niet verliezen. Het is toch onmenselijk om mensen die al zoveel jaren in Nederland verblijven en waarvan heel veel volledig ingeburgerd zijn nu nog uit te wijzen. Zij mogen niet de dupe zijn van een falend regeringsbeleid.

    En vooral als het om (pleeg)kinderen gaat verzoek ik mevrouw Verdonk heel goed stil te staan bij hun rechten. Zij hebben als eerste recht op onze bescherming.

    Ik hoop dat mevrouw Verdonk een goede nachtrust heeft. Volgens mij kan dat alleen maar als medemenselijkheid en rechtvaardigheid drijfveren zijn van je beleid.

    Reactie door Erna Vermeulen — dinsdag 24 februari 2004 @ 9.34 uur

  304. beste Jan de Wit,

    hierbij steun ik je acties voor een verblijfsvergunning voor pleegkinderen in nederland. onder de hoede van pleegzorg kom je niet zomaar. de kinderen die op die manier aan onze zorg worden toevertrouwd hebben veelal al een en ander meegemaakt. als pleegzorg wordt ingeschakeld betekent het per definitie dat de biologische ouder niet in staat is (volledig)voor het kind te zorgen. als er dan pleegouders zijn die met liefde aandacht en zorg deze kinderen in hun gezin willen opnemen heeft dat tot doel een bijdrage te leveren aan de noden van het kind. Ze te ondersteunen, opvoeden en soms zelfs behandelen in de nederlandse mores kan ik niet verenigen met het huidige uitzettingbeleid.

    Pleegkinderen zijn minderjarig en hebben zelf geen stem. Samen moeten we voor hen opkomen.

    Reactie door Dorine Evertsd — dinsdag 24 februari 2004 @ 10.25 uur

  305. Ouders zijn mensen die kinderen verzorgen, ze lief hebben, geborgenheid geven, in voedsel voorzien, ze (zelf)vertrouwen geven, kortom, ze klaar maken om stabliele, positieve, liefhebbende volwassenen te worden. Ouder wordt je als je een kind krijgt, maar ouder-zijn ben je niet zomaar en om (een goed) ouder te zijn hoef je geen bloedrelatie met het kind te hebben.
    Er zijn mensen, waaronder kinderen, die al een (zeer) lange tijd in Nederland wonen, de taal spreken, hier naar school gaan, werken of naar school gaan, belasting betalen, vrienden hebben, een gezin hebben, maar toch niet (meer) in Nederland mogen zijn – ze worden uitgezet. Onder deze mensen is een speciale groep waar ik aandacht voor wil vragen, de pleegkinderen, wel of niet in Nederland geboren. Het is mij niet duidelijk wat de beweegredenen zijn om kinderen die al een (lange) tijd niet meer bij hun natuurlijke ouders (mogen) wonen, wel met hun natuurlijke ouders “terug te sturen” naar het land waar de ouders vandaan komen. Het is immers door Nederlandse instanties bepaald dat het kind niet bij de natuurlijke ouder(s) kan of niet mag wonen. Waarom zou zo’n kind dan nu opeens overgeleverd zijn aan zo’n ouder en diens verblijfplaats? Juist omdat Nederland te kennen geeft de rechten van het kind te waarborgen, is dit een kromme, onlogische en onacceptable handelswijze.
    Ik heb begrepen dat er rond de 1000 pleegkinderen in Nederland wonen die binnenkort naar een ander, voor hun, nieuw land gestuurd worden. Kinderen die al jaren niet in aanraking zijn gekomen met het land, de cultuur van het land, of zelfs de ouders uit dit land (in iedergeval niet in een gezinssituatie). Kinderen die volkomen gehecht zijn in Nederland, bij pleegouders in Nederland. Dit zijn kinderen die stuk voor stuk al een heftig en emotioneel schadelijk verleden hebben. Immers ieder kind dat niet vanaf de geboorte in een liefdevolle, geborgen gezinssituatie komt en mag blijven, loopt emotionele schade op – hoe klein of hoe groot ook. Gelukkig zijn er veel mensen, gezinnen, die de anders verloren kinderen willen opvangen, willen opnemen in hun gezin als hun eigen bloed. Ze houden ervan, geven het een veilige en liefdevolle omgeving, geven het eten en drinken. Bovendien geven ze het kind weer reden om vertrouwen op te bouwen, om zich te leren hechten, om zich als onafhankelijk individu te ontwikkelen, en om weer vertrouwen te hebben in de wereld, de mensheid en – niet geheel onbelangrijk – in henzelf.
    Het prijst een ieder die deze taak op zich neemt. Het is niet in geld uit te drukken en niet te voorzien wat er van de anders verloren kinderen terechtkomt zou komen. Ik hoop van harte dat er het niet tot uitzetting komt van deze kinderen. Aan een ieder die meewerkt aan de zaken van pleegkinderen (en hun pleegouders): volg je hart en strijd voor ze alsof ze je eigen kinderen zijn, beter nog, alsof je zelf het kind bent.

    Reactie door Elise de Vroet — dinsdag 24 februari 2004 @ 12.50 uur

  306. Dat een kind in een pleeggezin terechtkomt is niet voor niks. Vaak zijn de biologische ouders om wat voor reden dan ook niet in staat om zelf voor het kind te zorgen. Gelukkig zijn er in Nederland een boel (pleeg)ouders die zo’n kind een warm, liefdevol, stabiel thuis en een toekomst kunnen bieden. Helaas is de minister van mening dat een deel van de kinderen van uitgeprocedeerde asielzoekers geen recht hebben op een warm, liefdevol en stabiel thuis maar moeten zij tereug naar hun biologische ouders??! Ik hoop dat de minister kan en wil laten zien dat zij haar hart op de goede plek heeft en dat zij een en ander in heroverweging wil nemen. Jan de Wit, zet hem op!

    Reactie door Jikke de Regt — dinsdag 24 februari 2004 @ 15.09 uur

  307. I have always admired the Dutch way of life. Tolerance. Broad mindedness. Compassion. But now….I am deeply disapointed in the government, and the inflexibility. This child belongs with Henk and his wife. Rules can never be more important than people. This kind of suffering must be avoided. I am deeply sad and angry. Someone please tell me, what can I do??????

    Reactie door Mary Sue Siegel — dinsdag 24 februari 2004 @ 18.35 uur

  308. Een kind is een kind, of het nou zwart, blank, geel, rood of bruin is. En als een kind dat niet voor zichzelf kan zorgen, ouders heeft die niet voor hem of haar kunnen (of willen) zorgen dan zorgt de Nederlandse overheid dat die kinderen in een pleeggezin worden geplaatst. En die pleeggezinnen nemen de kinderen liefdevol op, geven ze een thuis. Hoe wrang is het dan als diezelfde overheid, die eerst vond dat de ouders – vreemdelingen – niet voor hun kinderen konden zorgen, opeens vindt dat dat wel kan. Want de ouders zijn illegale vreemdelingen en die moeten weg. Anders gaan ze maar misbruik maken van onze voorzieningen.
    En dan denken wij bij onszelf: heeft de minister dan geen hart? Het gaat maar om 1000 kinderen, geen criminelen, geen gangsters, nee, K I N D E R E N !
    Jan de Wit, doe je best, want die kinderen verdienen jouw en onze steun.

    Reactie door Dedy en Johannes — dinsdag 24 februari 2004 @ 20.44 uur

  309. alle kinderen verdienen een goed huis en mogen niet afgestraft worden op de fouten van hun biologische moeder of vader,judith 8 jaar,ze hoord gewoon bij haar pleegouders , ze zouden beter moeten weten in de politiek!ik ben het zeker eens met die 321 andere voor mijn en met die vele na mijn!judith sterkte en alle andere kinderen ook!

    Reactie door corina klok — dinsdag 24 februari 2004 @ 21.09 uur

  310. Telkens weer wordt ik getrokken naar deze webpagina ,in de hoop dat voorbij is,dat men in Den Haag tot inzicht is gekomen dat al die pleegkinderen afkomstig uit illegale asielzoekersfamilies recht hebben op een nederlandspaspoort.

    Maar helaas zover is het nog niet.

    Jan de Wit succes met je strijd voor deze kinderen.
    Geef ze een NEDERLANDSPASPOORT!

    Reactie door paul meeuwsen — dinsdag 24 februari 2004 @ 21.27 uur

  311. Deze lelijke uitzettingsonderneming vanuit Den Haag toont weer eens wat er onder het kleffe normen en waardendebat eigenlijk schuilgaat: berekenend denken: targets halen. Dat nu pas – na verontwaardigde reacties uit de samenleving – aandacht wordt geschonken aan ‘schrijnende gevallen’ is eigenlijk een schande. Dat had van meet af aan toch een zwaarwegend punt van aandacht van de minister moeten zijn. Maar dan ben je blijkbaar niet daadkrachtig genoeg. Ik heb het ‘dochtertje’ van Henk de afgelopen jaren zien opgroeien van een bang vogeltje naar een prachtkind, dat het verdient een mooie toekomst in te gaan.

    Reactie door Awee Prins — woensdag 25 februari 2004 @ 13.17 uur

  312. Het is te zot voor woorden dat er uberhaupt sprake is van twijfel of pleegkinderen, zoals Judith, al dan niet in het land mogen blijven.
    Wat doe je een kind aan zo lang te moeten leven zonder de basale zekerheid te weten waar je thuishoort?
    Marre

    Reactie door Marre van Dantzig — woensdag 25 februari 2004 @ 15.50 uur

  313. IN NEDERLAND:

    WIJ KUNNEN:

    In tijden van voorspoed de belasting verlagen.

    De fiscale aftrekposten voor de vermogenden maximaliseren.

    Topmanagers excessief belonen.

    Het management continu uitbreiden.

    De supermarktprijzen uitbundig verlagen.

    Een miljoen mensen in de WAO onderhouden.

    De Deltawerken uitvoeren,

    De Joint Strike Fighter aanschaffen.

    Miljarden verspillen aan het quasi wetenschappelijk verantwoorde strategisch-bestuurlijk doordrukken van de Betuwelijn en er uiteindelijk eigelijk liever vanaf zien.

    Miljoenen uitgeven aan “recherche” om de georganiseerde misdaad te assisteren met miljarden aan mega-drugsimport.

    De nationale potentiële welvaart uitverkopen aan het Europa van de ondernemers en ons laten belazeren met de Euro.

    Onze pensioenen wegschenken aan verdwijnput Europa.

    10 Gemankeerde Lidstaten in de EEG opnemen.

    Semi-Middeleeuws Turkije in ’t verschiet tot de EEG laten toetreden.

    Onze bejaarden het roken verbieden.

    Rob Oudkerk het Hoerenlopen beletten.

    Eventueel Mabel de toegang tot het Anne Frank Plantsoen ontzeggen.

    Onze trouwe viervoeters en andere gedomesticeerde fauna een vergunning weigeren om op de stoep te schijten.

    Het schijnhuwelijkambacht in ere houden.

    De schijnhuwelijkscheiding niet belemmeren.

    De stroom Import-Bruidjes niet dempen.

    De “verloren familieleden” in de Schoot Van Het Gezin doen wederkeren.

    ANDERHALF MILJOEN(?) ALLOCHTONEN EEN DUBBELE NATIONALITEIT GARANDEREN.

    DAT KUNNEN WE WEL …

    MAAR WIJ KUNNEN NIET:

    1000 GEINTEGREERDE, IN NEDERLAND GEBOREN, PLEEGKINDERTJES, IN PLAATS VAN HEN TE DEPORTEREN, OP KOSTEN VAN HUN EIGEN PLEEGOUDERS IN NEDERLAND LATEN BLIJVEN. DAT KUNNEN WE NIET ….

    Het recht van de sterkste, het begrip van de domste, en het gelijk van de onverschilligste … ,

    IK PAS …

    Reactie door Knijp — donderdag 26 februari 2004 @ 3.19 uur

  314. Ik ben het helemaal eens met de vele eerdere schrijvers: Waarom worden deze kinderen het slachtoffer van overheidsbeleid? Wat moet een kind dat hier is opgegroeid, in een Nederlands gezin, in een land waar ze de taal en cultuur niet van kent?

    Reactie door Joyce Alkemade — donderdag 26 februari 2004 @ 9.03 uur

  315. Dat uitgeprocedeerde asielzoekers worden uitgewezen kan ik niet onlogisch noemen. Dat mensen blijven procederen en zodoende lang in Nederland zijn ligt ook aan henzelf. Veel anderen in gelijke omstandigheden hebben misschien de afwijzing geaccepteerd en zijn teruggegaan. Dit commentaar is dus niet een ongenuanceerde aanval op het beleid van minister Verdonk.

    Ik maak echter een duidelijke kanttekening wat aangaat kinderen. In een aantal gevallen gaat het om minderjarigen die in Nederlandse pleeggezinnen zijn geplaatst. Niet voor niets, valt aan te nemen. Dit gebeurt immers in die gevallen waarin de ouders niet in staat zijn voor het kind te zorgen. Als jeugdzorginstanties menen dat deze kinderen hier uit huis dienden te worden geplaatst, dan valt zeker niet te verwachten dat het in het land van oorsprong (met vaak minder mogelijkheden) ineens goed zal gaan. Vaak gaat het om een situatie die al jaren bestaat, het betreffende kind spreekt Nederlands – dat leer je op jonge leeftijd aan als moedertaal – en het gaat naar een Nederlandse school. Kinderen in die omstandigheden moeten niet worden uitgezet.

    Oudere kinderen die wel deel uitmaken van een illegaal hier verblijvend gezin, maar die hier naar school gaan en daar goed presteren, zouden de keuze geboden moeten worden om hier te blijven. Hier geldt dat zij niet zelf de beslissing hebben genomen hierheen te komen. Intussen zijn ze wel hier opgegroeid en vernederlandst.
    Wij staan bekend als een land van dominees en kooplieden. Als dominee valt de norm en de ethiek van een coulante houding te verdedigen, als koopman kun je de winst uitrekenen. In deze leerlingen is geïnvesteerd, ze zijn ingeburgerd en gemotiveerd en zullen een bijdrage aan de economie leveren. Het zijn de beste beslissingen, ethisch verantwoord en budgettair positief.

    Opmerkelijk is het bericht in NRC Handelsblad van vandaag, 24 februari 2004, met betrekking tot het aantal analfabete Marokkanen dat een zogeheten machtiging voorlopig verblijf krijgt. Het plan toekomstige immigranten in Marokko Nederlands te laten leren is volledig mislukt. De NRC schrijft: “Marokko ontbeert op dit moment iedere infrastructuur voor het geven van taalcursussen Nederlands. Volgens verschillende bronnen is bovendien naar schatting de helft tot 80 procent van de aanvragers die een mvv verstrekt krijgen analfabeet. Het afgelopen jaar werden ruim 12.000 visa verstrekt, eenderde hiervan mvv’s.”
    Zetten we deze situatie af tegen de zaak van een overzichtelijk aantal kinderen die hier al zijn en ingeburgerd zijn… waar praten we dan nog over? Een overheid die op wat voor gronden toch doorgaat de toekomst van deze jonge mensen te verwoesten, kan slechts gevoelens van schaamte oproepen; gedachten aan Kafka. Ik hoop van harte dat onze regering het licht ziet en niet met de eigen regels in de hand voorgoed de weg kwijtraakt.

    Reactie door Kees Schrevel — donderdag 26 februari 2004 @ 9.57 uur

  316. Hoe langer je er over na denkt, des te beter je begrijpt hoe ongelofelijk wreed het voornemen is de Judiths en Corren terug te sturen.
    Allereerst voor de kinderen zelf en dan natuurlijk ook voor pleegouders.
    Eigenlijk is dit een van de ergste vormen van zinloos geweld.
    Dit “terug zetten in het wild” is onmenselijk. Kan niet!! Mag niet!!

    Reactie door Frans Swierts — donderdag 26 februari 2004 @ 10.25 uur

  317. Dit kan toch gewoon niet? Minister Verdonk wil een 8-jarig meisje, dat volledig Nederlands is op één klein bureaucratisch detail na, weghalen uit de vertrouwde omgeving van het gezin waarin ze is opgegroeid, en “droppen” in Congo. Heeft de minister ook maar een seconde nagedacht over wat dat zal doen met Judith? En al die andere pleegkinderen in soortgelijke situaties.
    Dit is typisch zo’n geval waarin de regering iets bedenkt wat klinkt alsof het een oplossing biedt, terwijl men totaal niet heeft nagedacht over de gevolgen. Met fiasco’s als de Betuwelijn, kan ik leven (zij het soms wat tandenknarsend). Dat is maar geld, maar dit! Dit is MENSONTEREND. KINDERMISHANDELING. Iemand anders merkte al op dat dit tegen de rechten van het kind ingaat. Dat lijkt mij ook.

    Als de minister dan toch een beetje “ruimte” wil scheppen, laat ze dan eens onderzoeken of er niet een aantal (al dan niet illegale) criminelen zijn die naar “huis” kunnen.

    Reactie door A. de Regt — donderdag 26 februari 2004 @ 21.57 uur

  318. Wat moet ik hieraan nog toevoegen? Het is al met al schrijnend genoeg. Mijn naam dan maar en hard hopen dat ‘t helpt.

    Reactie door Jan H van Atten — donderdag 26 februari 2004 @ 23.48 uur

  319. Verdonk,geen gezeur,

    je zet een Judithen

    buiten de deur!

    Reactie door Joop Verhage — vrijdag 27 februari 2004 @ 12.24 uur

  320. Verdonk , geen gezeur,

    je zet GEEN Judithen

    buiten de deur!

    Reactie door Joop Verhage — vrijdag 27 februari 2004 @ 12.27 uur

  321. Hoe misselijkmakend kan de discussie over de asielzoekers nog worden. Je kunt NOOIT mensen na een periode langer dan bijvoorbeeld 1 of 2 jaar terugsturen en daarmee zou elke discussie overbodig moeten zijn. Zoals nu aan alle kanten pijnlijk zichtbaar wordt, worden altijd de kwetsbaarsten slachtoffer van onze eigen bureaucratische onvermogen. Over Italië en haar politiek wordt in ons land meestal lacherig gedaan, maar de menselijkheid waarmee met enige regelmaat een generaal pardon wordt afgekondigd voorkomt alle harteloosheid die onze minister op dit moment moet opbrengen om niet haar rug recht te houden. Zelfs België is enige tijd geleden hiertoe overgegaan, maar ja, ook dat was zoals we altijd al wisten ook een bananenrepubliek.
    Gisteravond toevallig in de trein van Antwerpen naar Dordrecht getuige geweest van en documentencontrole door de marechaussee. Een jongeman kon geen geldige papieren tonen en werd op uiterst correcte wijze naar het halletje begeleid en gezelschap gehouden om in Dordt uit te stappen en de asielprocedure in te gaan, want zoveel kon ik wel opvangen in het voorbijlopen.

    Hopelijk zal de politiek en ook de samenleving een les leren van de oppositie die nu wordt geleverd en zal het voor deze man niet tot die jarenlange onzekerheid leiden. Anders zou het echt helemaal voor niets zijn geweest.

    Robin

    Reactie door Robin Witmond — vrijdag 27 februari 2004 @ 14.09 uur

  322. Kippenvel en tranen in mijn ogen. Dat kreeg ik toen ik dit verhaal onder ogen kreeg.

    Een meisje, iets ouder dan mijn eigen kinderen, met een ander kleurtje, maar nét zo Nederlands, moet “terug” naar een land, wat niet het hare is. Met een moeder, met wie ze niet vertrouwd is en broertje en zusjes, die ze niet kent. Weg ouders, weg vriendjes en vriendinnetjes, weg thuis, weg school, weg alles wat zó vertrouwd is. Het fundament van haar leven wordt onder haar voeten weggemaaid.

    Dan kijk ik naar mijn eigen kinderen en hun zekerheden en “onzekerheden’. De zekerheid dat ze morgen gewoon thuis zijn, dat wij er zullen zijn, er eten op tafel staat en maandag de school weer begint. De grootste onzekerheid op dit moment is of die grote grijze wolken regen, sneeuw of hagel betekenen en of de sneeuwpop er morgen nog wel zal staan. Mijn zoon pinkt alvast een traantje weg bij het idee alléén al, dat de witte man morgen gesmolten zal zijn.
    Onzekerheden die passen bij jonge kinderen. Maar hun zekerheden: daar hebben ze recht op!

    Judith’s onzekerheden zijn té groot; dit mág een kind niet worden aangedaan!

    Reactie door Aline Soeter — vrijdag 27 februari 2004 @ 14.31 uur

  323. Hopelijk zijn ze in Den Haag nu allemaal wakker!

    Een kind verdient meer aandacht dan simpelweg toepassen van de regels.

    Reactie door Coen Bruinen — vrijdag 27 februari 2004 @ 14.33 uur

  324. Ik lees drie dagen geleden in het Rotterdams Dagblad een artikel dat volgens Amerikaanse Defensie documenten die geciteerd worden in het blad THE OBSERVER Nederland over drie jaar grotendeels onderloopt.

    Gezien het feit dat we binnenkort dus allemaal vluchteling worden lijkt het me zinvol dat onze regering zich bezint op de behandeling van vluchtelingen. Als we zo doorgaan hebben we beslistalle goodwill verspeeld tegen de tijd dat we die zelf nodig hebben. Hopelijk is Henk Weltevreden, die ik ken als wereldburger en prettig mens, tegen die tijd onze minister voor vreemdelingenzaken.

    En minister Verdonk raad ik aan een vibrator aan te schaffen. Als die het eens met een man zou doen en er zou een kind uit voortkomen is dat kind niet te benijden.

    Reactie door Theo Lalleman — zaterdag 28 februari 2004 @ 18.19 uur

  325. Er zijn genoeg smoesjes voor de mensen die taal en integratie achterstand hebben, maar geen smoes sterk goenoeg om een kind weg te sturen die in de Netherland geboren en haar moedertaal Nederlands is.

    Reactie door Bekir Akcay — zaterdag 28 februari 2004 @ 23.30 uur

  326. Voor veel pleegkinderen is Nederland hun land! Zij weten niet beter en kennen vaak geen ander land. Hun pleegouders zijn de mensen op wie ze kunnen vertrouwen en bij wie ze zich veilig dachten. Hoe kan onze regering instemmen met een beleid dat ervoor zorgt dat veel van deze kinderen worden uitgezet, met hun biologische ouders mee? Ouders die vaak niet in staat waren en zijn voor hun kinderen te zorgen. Ze zijn tenslotte niet voor niets bij pleegouders geplaatst. Wees humaan, bezorg alle asylzoekers en zeker de kinderen, een generaal pardon, zodat er met een schone lei aan de nieuwe wetgeving gewerkt kan worden.

    Reactie door nieta van arkel — zondag 29 februari 2004 @ 10.04 uur

  327. Kinderen met kleine handjes

    - Hoeveel hou ik van jou? Meer dan alle korreltjes zand en alle druppels water van heel Nederland.
    - En ook die van de hele aardbol?
    - Die ook.
    - En ook die van de hemel?
    - Als daar zand is en water, ook die.
    - Mijn hand is te klein om die allemaal vast te houden, kijk.
    - Maar de handen van papa en de handen van mama zijn groot genoeg, kijk! We kunnen zelfs een rond huisje maken met onze handen samen.
    - En waar doe ik mijn handjes dan?
    - Naast elkaar, in het ronde huisje.
    - Past het wel?
    - Altijd.
    - En daarna?
    - Daarna niets.
    - En als mijn handjes groter worden, past het nog?
    - Nee, maar dan spreiden we onze vingers open en dan past het wel.
    - Ooh ja! Dan komt er ook licht naar binnen…zo, beetje bij beetje, licht.

    Ismahane

    Reactie door Ismahane — zondag 29 februari 2004 @ 11.05 uur

  328. Geachte heer De Wit,

    Graag wil ik mijn steun betuigen aan uw inspanningen om te voorkomen dat zich een ramp voltrekt over kinderen die in pleeggezinnen wonen en nooit of
    weinig bij hun biologische ouders hebben gewoond en nu, omdat zij geen verblijfsvergunning hebben, dreigen te worden uitgezet.

    Het staat praktisch vast, dat als dit gebeurt het bijzonder slecht met deze kinderen zal aflopen. Iedereen weet dit en de minister ook.
    Het kan toch niet zo zijn dat de minister zich achter formeel juridische argumenten verschuilt en dit gewoon laat gebeuren? Dit land en dit kabinet zou zich voor de komende decennia met schande overladen.

    Ik wens u veel succes.

    Reactie door Theo Goemaat — zondag 29 februari 2004 @ 18.48 uur

  329. Het is een wonder dat deze pleegkinderen zich in hun leven, waarin de veiligheid en liefde ontbrak waarmee als het goed is ieder leven begint, zich hebben weten te hechten aan hun pleegouders en kunnen wortelen in de Nederlandse samenleving. Deze kinderen losrukken en naar een land sturen dat zij zelf niet kennen is onmenselijk. Daarnaast is het pure kapitaalvernietiging. Al die moeite en investering in deze kinderen is voor niets geweest. Want wat moet er van deze kinderen in dat vreemde land terecht komen?

    Reactie door Paula Vrolijk — zondag 29 februari 2004 @ 20.26 uur

  330. Ik heb nog steeds geen idee wat “schrijnend” nu eigenlijk betekent.
    De minister blijkbaar ook nog niet helemaal.
    Maar ja, de minister…
    Die “voert alleen maar het beleid uit dat door haar voorgangers is bedacht”.
    Ik vind de minster een schrijnend geval.
    En ik lieg natuurlijk.
    Ik weet donders goed wat schrijnend is.
    Pleegkinderen zonder verblijfsvergunning.
    In dit land geboren en hier opgegroeid.
    Maar ze horen er niet bij.
    Dat is schrijnend.
    Daar is niet eens een discussie over nodig.
    Dus stoppen met zeuren nou.
    En geef die kinderen een paspoort.

    Reactie door Dick de Dobbelaar — maandag 1 maart 2004 @ 8.04 uur

  331. Of het nieuwe beleid wel of niet goed is, daar wil ik geen utspraken over doen, maar het kan toch nooit de bedoeling zijn geweest om kinderen die hier zijn geboren terug te sturen naar een land waar alleen de optie van de prostitutie voor ze open staat?

    Reactie door MArlous — maandag 1 maart 2004 @ 13.24 uur

  332. Het is ONNADENKEND,ONNEDERLANDS,ONNODIG, om deze ONNOZELE KINDEREN
    weg te sturen uit het land waarin ze geboren zijn!

    Reactie door Louis J.Oud — maandag 1 maart 2004 @ 16.05 uur

  333. Het is ongelooflijk hoeveel reacties deze kwestie oproept.

    Als je ze overziet zou je er nu al een indrukwekkend boek van kunnen maken.

    Het spreekt voor zich dat ik de oproep aan mijn adres om door te zetten goed ter harte neem.

    Voor alle duidelijkheid: er is nog geen enkele beslissing gevallen. Minister Verdonk moet eerst aan de Tweede Kamer haar standpunt duidelijk maken en natuurlijk volgt er dan in de Kamer een debat.

    Terecht wijzen velen op het Verdrag inzake de rechten van het kind. Algemeen uitgangspunt van dat verdrag is dat het belang van het kind zwaar moet wegen. Dat moeten we goed in het achterhoofd houden.

    Maar er is meer.

    In het Burgerlijk Wetboek is voor pleegouders het zogeheten blokkaderecht geregeld. Dat wil zeggen dat pleegouders die al langer dan een jaar voor een pleegkind zorgen het recht hebben zich te verzetten tegen het “weghalen” van het kind door de ouders of voogd van dat kind. Het moet dan wel gaan om een vrijwillige plaatsing en niet om een plaatsing door middel van een machtiging in het kader van een ondertoezichtstelling.

    Ik pleit ervoor dat ook pleegouders die een pleegkind zoals Judith verzorgen en opvoeden zo’n blokkaderecht krijgen. Daar is volgens mij te meer reden voor als de moeder tot aan haar vertrek uit de ouderlijke macht ontzet of ontheven blijft.

    Dan is namelijk heel duidelijk dat de moeder – hoe triest ook – niet in staat wordt geacht voor dit kind te zorgen.

    Het vervolg is dan dat als de pleegouders eenmaal het pleegkind houden zij stappen kunnen ondernemen om ook het volle wettelijke gezag over het kind te krijgen.

    Het zal u duidelijk zijn: over deze ingewikkelde juridische kwestie gaan we het met minister Verdonk hebben.

    Nogmaals hartelijk dank voor uw steun.

    Jan de Wit, Tweede-Kamerlid voor de SP

    Reactie door Jan de Wit — maandag 1 maart 2004 @ 16.27 uur

  334. JJJJJJJJJJJJJJJJJJJAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA, dank dank dank.
    Dat is mijn SP.
    Dat is mijn SP.
    Dat is mijn SP.
    Ben heel gelukkig met de inspanningen , die U doet voor de pleegkinderen en het gezin van Judith.
    Jan de Wit, ik blijf dit volgen.
    Way to go!!!!!!!!!

    Reactie door hilde knijn — maandag 1 maart 2004 @ 21.15 uur

  335. Ik woon in Schotland. In Britse mediacommentaren op de houding van de Nederlandse regering t.a.v. de nieuwe opvattingen omtrent het asielbeleid klinkt verbazing…Nederland is eeuwenlang in de ogen van de westerse wereld een voorbeeld van Christelijke naastenliefde geweest…vervolgde groepen gelovigen van welke aard dan ook; Joden, Pelgrimfathers, Hugenoten… In Nederland was altijd een open deur, begrip en bijstand voor de mensen die in hun eigen land het leven niet zeker waren om wat ze dachten, vonden of geloofden. Over economische vluchtelingen kan hier dan anders gedacht worden dan in Canada, Australie en Nieuw Zeeland waar de Nederlandse economische vluchtelingen in de jaren 50 toch meer dan welkom waren vanwege hun energie en werkkracht. Nederland is vol…voller dan Australie, enz…jawel,maar geadopteerde kinderen zonder meer terugsturen, na jaren in de Nederlandse samenleving te hebben leren integreren aan de hand van zorgzame Nederlandse pleegouders…hoe durf je zo harteloos, misdagig en schandalig egoistisch onze goede naam te grabbel te gooien? Hoe leg ik het mijn Britse buren uit zonder me te hoeven schamen voor wie m’n Vaderland thans besturen.?

    Reactie door peter blanker — maandag 1 maart 2004 @ 23.06 uur

  336. Gelukkig dat er mensen zijn die zich druk maken over deze en andere vergelijkbare zaken. Jan de Wit (what’s in a name) is een kei. Maar gelukkig niet ‘another brick in the wall’…
    Ga aub nog lang zo door, dan is er in het parlement (en daarbnuiten) tenminste nog hier een daar een waakvlammetje voor de democratie en de gastvrijheid waar Peter Blanker het over heeft in zijn commentaar.
    Ik wens Jan de Wit en de zijnen veel succes.

    Voor Henk Weltevreden: er wordt aan jou en je gezin inclusief Judith door velen gedacht! Hou vol!

    Reactie door Jan Bontje — woensdag 3 maart 2004 @ 2.01 uur

  337. Overweldigend en overtuigend al deze reacties, daar valt niets op af te dingen en aan toe te voegen, daar kan toch niemand omheen, zeker de minister niet.

    Fantastisch de inzet van Jan de Wit en de SP, maar voor een onderwerp van dit kaliber
    moet toch een veel breder politiek en sociaal draagvlak zijn.
    Waar blijven de andere politieke partijen en maatschappelijke organisaties…??

    Reactie door WillemJan Droog — woensdag 3 maart 2004 @ 11.34 uur

  338. Ik ben ver in de 70 en moeder van 10 kinderen. Ik ken Henk. Hetis de vriend van mijn zoon. Ik ken ook zijn familie. Ik ken ook zijn pleegdochter. Een leuk vrolijk bijdehand kind. Goed van de tongriem gesneden, in het Nederlands, dat wel. Wat moet zo’n kind nog in het land, waar haar moeder vandaan komt. Ze spreekt de taal niet en haar moeder kan niet voor haar zorgen, dat was de mening van de rechter in Nederland. Telt dat niet meer? Omdat de minister vindt, dat iedereen dan maar terug moet? Henk en Johanna hebben alles in het werk gesteld om haar officieel toegewezen te krijgen als hun kind. Maar ambtelijke molens malen zeer langzaam.De mensen die haar vanaf haar tweede verzorgen, omdat de moeder daartoe onbekwaam werd geacht, geven haar liefde, een goede opvoeding, eten en drinken en culturele vorming. Dat kan je toch niet allemaal met een pennestreek terugdraaien? Daarom dring ik aan op aktie!

    Reactie door mevr.B.C.P.Out-Gerstel — woensdag 3 maart 2004 @ 13.42 uur

  339. Hierbij zeg ik het nogmaals, laat de minister zo verstandig zijn geen kinderen het land uit te sturen die niet eens weten hoe het land er uitziet waar men ze naar toe wil sturen en zeker niet als er in Nederland mensen zijn die voor hen verand-woordlijkheid willen nemen. Wij hebben zo makkelijk praten hier in Nederland, wat maken die paar honderd kinderen in godsnaam uit!!!!! Kinderen mogen nooit de dupe worden van een zwalkend asielbeleid gevoerd van mensen die iedere maand meer dan voldoende loon op hun rekening krijgen. In wat voor een land leven we in nederland?
    Ik begin me inmiddels aardig te schamen!

    Geertrui van de Craats

    Reactie door geertrui van de craats — woensdag 3 maart 2004 @ 15.21 uur

  340. Een vreemde zaak dat pleegouders nooit rechten hebben. Ook pleegouders met Nederlandse kinderen hebben het nakijken wanneer de biologische moeder het kind terug wil. kinderen horen bij de moeder is dan het standpunt. Dit kind, Judith, hoort bij de pleegouders waar ze liefde krijgt. Een kind uitzetten met een onbekende biologische moeder hoort dan misschien wel, maar ik vind het liefdeloos.
    Ik hoop dat er nagedacht wordt over kinderen in dit soort situaties. Judith zal ruimschoots slagen voor het inburgeringsexamen, hoewel ze pas acht jaar is.
    Greet Huls

    Reactie door Greet Huls — woensdag 3 maart 2004 @ 18.56 uur

  341. Omdat er nog steeds geen uitspraak is gedaan, kan ik niet genoeg aandacht blijven vragen voor de pleegouders van kinderen die nog geen Nederlands paspoort hebben, het enige dat ontbreekt om hun Nederlands zijn officieel te bewijzen. Want de rest is volle mate aanwezig.

    Waarom moet iedereen eerst ernstig emotioneel worden, om de minister er op te attenderen, dat dit gewoon een morele verplichting is naar de kinderen toe. Hoe spastisch moeten we gaan reageren voor een duidelijke zaak. Hoeveel tijd en geld nog verspillen, voordat die kinderen een paspoort krijgen.
    Geef die kinderen m.i.v. heden die toestemming dat paspoort morgen op te halen. Dan kunnen er een aantal mensenkinderen en pleegouders weer normaal slapen en verder leven in rustig vaarwater.

    Iris van den Broek

    Reactie door Iris van den Broek — woensdag 3 maart 2004 @ 20.18 uur

  342. Er zijn veel schrijnende gevallen in Nederland met de uitzetting van asielzoekers, maar als je het dan van dichtbij hoort zoals het geval van Judith dan wordt je eens temeer met je neus op de feiten gedrukt. Dat in een land als Nederland kinderen van hun {pleeg]ouders dreigen te worden weggerukt om in een voor hen vreemd land, bij een vreemde byologische moeder terecht te komen en dan nog naar een land moeten waar oorlog heerst en waar ze geen toekomst hebben, dan is dit toch onvoorstelbaar.Dit kan en dit mag niet gebeuren!!!!! Laten we daar toch in Nederland a.u.b. voor vechten.Dit is onmenselijk.

    Reactie door Agatha in 't Veld — donderdag 4 maart 2004 @ 13.46 uur

  343. wIJ ZIJN ALTIJD BLIJ GEWEEST OM nEDERLANDERS TE ZIJN EN OM HIER TE WONEN.dELAATSTE TIEN JAREN IS ER HIER VEEL TEN KWADE VERANDERD MAAR ALS WE NU PLEEGKINDEREN HUN ENIGE KANS ONTNEMEN OM GOED TE WORDEN OPGEVOED MET VEEL LIEFDE, ZE EEN OPLEIDING TE WILLEN GEVEN EN DE DAARBIJ BEHORENDE NORMEN EN WAARDEN TE LEREN DAN DENKEN WIJ DAT MEN IN nEDERLAND NU AL EEN ACHTERBLIJVENDE NATIE IS GEWORDEN, ALLEEN AL OMDAT MEN OVERWEEGT EEN DUIZENDTAL KINDEREN DIE KANS, DE ENIGE DIE ZE HEBBEN, TE ONTNEMEN DOOR ZE UIT TE WIJZEN. EEN GROVE SCHANDE EN DE MISSER VAN DIT JAAR

    Reactie door NEL EN BERT BOS — donderdag 4 maart 2004 @ 14.34 uur

  344. Kom op Nederland! Knijp een oogje dicht voor deze 600 kinderen.
    Bakken met geld gaan er naar ontwikkelingslanden.
    Vaak zeggen we: konden we ze maar hier heen halen dan hoeven ze geen honger te lijden.
    Hier zijn oprecht goede mensen die hun pleegkind een goede opvoeding kunnen geven.
    Hun biologische ouder(s) zijn daar niet toe in staat.Hier hebben ze hun kind al in de steek gelaten.
    Deze kinderen terugsturen?
    Nog groter bakken met geld naar ontwikkelingsgebieden!

    IS ER EEN BETERE MANIER VAN ONTWIKKELINGSWERK????
    Tonny v.d. Meer

    Reactie door Tonny v.d. Meer — donderdag 4 maart 2004 @ 16.07 uur

  345. Van harte ondersteun ik de aktie van Jan de Wit en iedereen die hierbij betrokken is.. Wat is de hoeksteen van de samenleving ook al weer? Zit mw. Verdonck misschien zondags in de kerk?
    Judith staat voor een heleboel kindertjes die nergens om gevraagd hebben.

    De moeder wegsturen zou trouwens ook een zeer onmenselijke daad zijn.
    Ik wens Judith en haar mede lotgenootjes plus de pleegouders heel veel wijsheid in deze en sterkte!

    Reactie door Yvonne de Witt — donderdag 4 maart 2004 @ 20.34 uur

  346. Misschien met z´n allen volgende keer toch weer links stemmen?
    Ik denk dat het weinig zin heeft om eerst allemaal op cda en vvd te stemmen. En nu we met de brokken zitten roepen we allemaal AUW! Iedereen wordt genaaid door dat stelletje ondeskundige asocialen dat ineens voor het eerst van hun leven moet regeren. Regeren is vooruitzien, maar deze mensen hebben een IQ waarmee ze nog niet eens achterom kunnen kijken. Je zou ze bijna met een enkele reis op het vliegtuig willen zetten naar één of andere achterlijke bananenrepubliek. Kunnen ze daar mooi asiel aanvragen. En zelf ervaren hoe veilig het in zulke landen is.
    Totdat deze regering afgetreden is, luister ik niet meer naar de nieuwsberichten. want ik heb nog nooit politici zulk dom commentaar horen geven op hun beleid als deze sukkels. En daar is Verdonk er slechts 1 van.
    Met de groeten van sabine

    Reactie door sabine neuteboom — donderdag 4 maart 2004 @ 23.11 uur

  347. Beste Henk,

    pas goed op jezelf. Raak niet in paniek, want je dochter heeft er niks aan als jullie overspannen raken van de politiek. Komt tijd, komt raad, maar meestal uit een onverwachte hoek. Ik ben blij dat je zo gesteund wordt door Jan de Wit. Maar ik denk dat we niets meer hoeven te verwachten van deze regering. Het is duidelijk dat we allemaal op onszelf zijn aangewezen. Maar ik weet zeker dat mensen dit niet laten gebeuren. Uit solidariteit met elkaar kunnen mooie dingen ontstaan. Dwars tegen alle wet en regelgeving in. Vertrouw maar op het goede. want dat is er ook. Maar niet in Den Haag. Op een paar windmolenvechters na dan.Sterkte en een zoen voor je dochter van ons.
    Sabine en Rozemarijn

    Reactie door sabine neuteboom — donderdag 4 maart 2004 @ 23.24 uur

  348. Met kinderen mag je alleen het beste voor hebben.
    Niet eerst een verantwoordelijkheid nemen door uit de ouderlijke macht te ontzeggen en dan weer afwijzen. Dat mag je een kind niet aandoen.

    Reactie door Emiel Benda — vrijdag 5 maart 2004 @ 1.02 uur

  349. De vraag is welke druppel de emmer deed overlopen? Nederland zit natuurlijk allang vol. Of je daar verandering in brengt door een paar pleegkinderen naar hun land van oorsprong te sturen duidt meer op wanhoopbeslissingen, dan op beleidsmatig denken. Geen weldenkend mens gaat een kind, dat reeds ingeburgerd is en die pleegouders heeft, die alles voor haar willen doen, terug de rimboe insturen. Dat is mensonwaardig wreed. Voor de overbevolking moeten gewoon structurele oplossingen bedacht worden. Zeker nu Nederland deel uit maakt van de Europese gemeenschap, zou de bevolking zich meer over Europa kunnen versprijden of naar elders emmigreren, zoals ik zelf ook heb gedaan.
    Roel Jungslager
    Curaçao

    Reactie door roel jungslager — vrijdag 5 maart 2004 @ 4.04 uur

  350. mijn radio collega henk weltevreden heeft alle steun nodig, hij is humaner dan de christelijke politici die in het evangelie van christus zeggen te geloven en fatsoenlijker dan de liberale politici die zeggen in de menselijke waardigheid te geloven. daarom hebben henk en alle anderen die zich voor de ontheemden inzetten mijn steun.
    stan van houcke

    Reactie door stan van houcke — vrijdag 5 maart 2004 @ 8.32 uur

  351. Best Henk en Johanna,

    Met stomheid en verbasing hoor ik dat Judith weg moet. Een paar jaar geleden waren jullie al verwikkeld in allerlei procedures om ervoor te zorgen dat zij zonder angst naar de toekomst zou kunnen kijken. En al die jaren mag zij, en ook jullie, blijkbaar van onze overheid in onzekerheid blijven, om gek van te worden.
    Wellicht steunt het jullie dat ik velen vrienden en kennissen over Judith vertel, wellicht heeft dat op de een of andere manier effect voor jullie en al die anderen in dezelfde situatie.
    Heel veel sterkte en liefs van Paul de Vries en Annemarieke Gardien

    Reactie door Paul de Vries — vrijdag 5 maart 2004 @ 11.55 uur

  352. Dit is werkelijk te gek voor woorden!
    Op mijn steun kunnen jullie rekenen.

    Reactie door Barbara Fifis — vrijdag 5 maart 2004 @ 14.10 uur

  353. Verbijstering… anders kan ik het niet zeggen. De AMA’s die ons land binnen komen met een onduidelijke reden en leeftijd is een probleem en misschien moet dat beleid strenger, geen idee. Maar wat is er onduidelijk aan Judith? Ze is één met onze taal, één met onze gewoontes en wat belangrijker is ze heeft een veilig haven gevonden. Iets om trots op te zijn als land. Wij hebben ons ten slotte als land op’humanitaire’gronden ermee bemoeit.
    En dan komt er een regering die alles becijferd en vergeet dat het om levende wezens gaat. Een klein beetje mens weet dat als je een gewoon Nederlands kind met een gewone stabile gezinssituatie gaat verhuizen naar een andere plaats/school dat vergt heel wat pedagogische kwalitieten. Het kind wordt onzeker en heeft houvast nodig van een bekende veilige ouder, maanden voor en na de verhuizing.
    Wie zet een kind zonder een stabile factor met zijn koffer op een vliegtuig?
    Misschien iemand die met het hand op het hart kan zeggen:
    Dit is echt het beste voor je!
    Kunnen wij dit als land vertellen aan Judith?
    Een kind, welk kind dan ook?
    Echt verbijsterend!

    Reactie door Cis — vrijdag 5 maart 2004 @ 15.19 uur

  354. Boodschap van Rita Verdonk aan Judith en 599 lotgenootjes

    Terug

    Je gaat terug, Judith
    naar een moeder die al jaren
    geen moeder meer voor je kan zijn.

    Je gaat terug,
    naar een krot, waarin jij
    geen huis herkennen zal.

    Je gaat terug
    naar een stad waar voor jou
    geen school betaalbaar zal zijn.

    Je gaat terug
    naar een land
    voor jou ondenkbaar in je bangste dromen.

    En oh ja, Judith
    Je vader
    moeder
    oma
    vriendinnen
    juf
    de poes en alles wat verder
    niet in dat rugzakje past
    gaat natuurlijk niet met je mee.

    Maar jij, Judith,
    ja jij gaat terug!

    Reactie door Marijke Schweitz — vrijdag 5 maart 2004 @ 15.59 uur

  355. Beste Henk, Judith en Johanna, blijf sterk! Het mag gewoon niet getbeuren, Judith hoort hier bij jullie, onmenselijk hoe de politiek tekeer gaat. Genoeg redenen om SP te stemmen, zo zie je maar weer. Ik denk aan jullie, lieve groeten,lisa

    Reactie door lisa de rooy — vrijdag 5 maart 2004 @ 23.09 uur

  356. Beste Henk,
    Ik sta volkomen achter jullie. Ik hoop dat door de steun van veel mensen jullie je iets minder machteloos voelen.

    Reactie door Annelies Bontjes — zaterdag 6 maart 2004 @ 13.58 uur

  357. Gefeliciteerd!

    Gefeliciteerd pleegouders van kinderen die met uitzetting worden bedreigd. Jullie pupillen mogen blijven.
    MP Jan Peter Balkenende heeft de aftrap gegeven voor een nationaal debat over waarden en normen. In een vraaggesprek zei hij zich vooral te ergeren aan lomp gedrag.
    Nederlands opgevoede kinderen weghalen bij hun pleegouders, op transport zetten naar oorden en culturen die niet verwant zijn aan de onze en waar een taal wordt gesproken die de kleintjes niet spreken, dat is pas echt lomp.
    JP wil geen schijnheilige worden, daarom zal hij voor het lompe gedrag van minister Verdonk zeker een stokje steken.
    Toch?

    Reactie door Ees de Winter — zaterdag 6 maart 2004 @ 19.33 uur

  358. daar waar karren
    tranen vervoeren
    naar verre grenzen

    daar waar kinderen
    zich verschuilen in
    boze-kabouter-bossen

    daar waar mensen
    radeloos naar hulp
    en eten reiken

    trekt geen god
    nog koude kleren
    aan

    door: M. Ringoot 13 jaar
    uit:’Ik heb jouw zee van tijd’
    de gouden flits

    Reactie door C. Lintjens — zaterdag 6 maart 2004 @ 20.34 uur

  359. Het kan niet zo zijn dat een beschaafde Nederlandse bevolking pleegkinderen, die hier geboren zijn Nederlandse pleegouders hebben en de nederlandse taal spreken het land uit zouden moeten. Dit druist zo volledig in tegen de rechten van het kind,dat een regering die normen en waarden hoog in het vaandel heeft zich hiervoor diep zou moeten schamen

    Reactie door wigmans — zaterdag 6 maart 2004 @ 21.51 uur

  360. De wet beschrijft de fundamentele rechten van het kind. Artikel 22 het recht op bescherming, artikel 25 uithuisplaatsing voor betere verzorging en bescherming, artikel 6 recht op leven en ontwikkeling, artikel 20 bescherming van kinderen zonder öuders, artikel 12 de mening van het kind. Deze wet is internationaal, dus ook voor Nederland. Bescherm de kinderen.

    Reactie door Josien van 't Zand-Coster — zondag 7 maart 2004 @ 13.15 uur

  361. Het kan niet zo zijn, dat Judith teruggestuurd wordt naar de Kongo. Dat is zo iets als iemand onbeschermd in een leeuwenkooi zetten, en dan nog wel een kind van acht jaar. Mevrouw Verdonk U begrijpt hopelijk heel goed dat dit te ver gaat voor een liberale “mind”. Dus, net zoals mijn voorouders hier te lande een hartelijk welkom kenden, verwacht ik van U hetzelfde!

    Reactie door jorgen andre de la porte — zondag 7 maart 2004 @ 16.30 uur

  362. beste mevrouw verdonk. mag ik u wat vragen? heeft u kinderen, een dochter wellicht? wilt u dan met mij een vraagspelletje spelen? stel dat u dochter verkeerde vrienden heeft en verliefd wordt op een ‘loverboy’, hoe zou u dat vinden? u zult waarschijnlijk niet veel kunnen doen om uw dochter uit dat milieu te redden. realiseert u zich dat als u die 1000 minderjarigen terugstuurt naar het land van hun biologische ouders ze geen ander lot te wachten staat dan in handen te vallen van louche personen die hen met open armen zullen ontvangen om hen te exploiteren? wilt u dat op uw moederlijke geweten hebben? kunt u dan nog lekker slapen? laat a.u.b. uw hart spreken en reageer als een goede moeder en red deze Nederlandse kinderen. ik wens u een fijne nachtrust!

    Reactie door kyan thijse — zondag 7 maart 2004 @ 16.32 uur

  363. Het dal was breed en vriendelijk; op de geluiden van de dieren en mijn zware voetstappen na, een rustig dal. Door het wilde gras schemerde het purper van de orchideeën. Er was niemand in de buurt en er stonden er zoveel, dat ik er eentje plukte en het voorzichtig in mijn aantekeningenboekje stopte. Thuis kenden ze alleen die grote, gekweekte exemplaren, en ik had de illusie dat ze wel wilden weten, hoe ze er in het echt uitzagen.
    Niets was minder waar. Het trosje zag er thuis ook niet meer zo bekoorlijk uit. Teleurgesteld heb ik het weer in dat boekje teruggestopt om het daarna nooit meer terug te vinden. Ik had beter naar mijn geweten moeten luisteren, en het niet moeten weghalen waar het was opgegroeid.

    Reactie door Jan Hendrik — maandag 8 maart 2004 @ 1.25 uur

  364. Huilend gebogen over de krant

    Een groot verdriet overviel mij toen ik vanmorgen de krant las met de commentaren op het integratie en asielbeleid. Het commentaar van de hoofdredacteur in de Leeuwarder Courant ( 50304) was uit mijn hart gegrepen. Er blijkt een puntensysteem te worden ingevoerd voor de mate van succesvol geintegreerd zijn: als je met een autochtoon in de kroeg zit krijg je een extra punt. Jammer dat Judith nog zo jong is en het voor haar gezondheid niet zo goed is om dagelijks in de kroeg te zitten met autochtonen.

    Anil Ramdas voelt zich bekeken op straat, zou hij een bommetje willen leggen of zou hij misschien naar de moskee gaan? Nederland geen gidsland meer, de journalisten uit de omringende landen hebben een vernietigend oordeel over de xenofobie die over Nederland heerst. Ik schaam me en wens uit de grond van mijn hart dat Judith en alle andere kinderen die hier met plezier naar school gaan en een warm huis hebben, hier mogen blijven.

    Gisteren zag ik een documentaire over de wijze waarop allochtonen die in Nederland zijn vastgelopen, met succes een eigen bedrijf opzetten in Engeland. Mevrouw Verdonk lijkt een hele stoere vrouw, ze doet haar best om sterk te zijn, maar ik dat mensen die zo gemakkelijk over het lot van andere mensen beslissen niet in de politiek thuis horen, in ieder geval niet in Nederland, het is hier geen totalitaire staat, maar daar lijkt het wel op.

    Mevrouw Verdonk, ik heb u al diverse rode harten gestuurd met commentaar over uw beleid, in verband met de aktie Van Harte Pardon. U heeft zich daar niets van aangetrokken.
    U bent een verschrikkelijke vrouw die uit is op persoonlijk gewin en macht, schande.
    Morgen is het 8 maart, internationale vrouwendag, maak van deze gelegenheid gebruik om uw beleid nog eens kritisch te bezien, laat uw liberale hart spreken! Van harte pardon!

    Louise Hompe,
    Groningen 5 maart 2004

    Reactie door Louise Hompe — maandag 8 maart 2004 @ 12.24 uur

  365. Beste meneer de Minister President,

    Ik hoop dat u de tijd kunt nemen om mijn brief te lezen. Het gaat namelijk over Judith.
    Ik heb Judith 1 keertje ontmoet, 2 jaar geleden, op het Pinksterkamp. Ze was daar samen met haar pleegouders. Mijn eerste indruk van Judith was dat ze een irritant druk kind was, en toen ik haar in dat weekend vaker zag, bleek dat ook waar te zijn.
    Maar toen wist ik nog niks over haar achtergrond en wat ze allemaal had meegemaakt.
    Mijn tante heeft me toen over haar verleden vertelt, haar moeder was als vluchteling van Zaïre naar Nederland gekomen. Ze bleek zwanger te zijn en beviel in Nederland van Judith. Omdat Judith verwaarloost werd door haar moeder werd ze in een kindertehuis geplaatst, alleen, bang en verdrietig.
    Henk Weltevreden en zijn vrouw Johanna Houbolt hebben haar in huis genomen. Omdat de moeder van Judith daar niet mee akkoord ging, maar zelf ook niet voor haar kon zorgen, is het nooit officieel geworden dat Henk en Johanna haar pleegouders zijn.
    Judith is nu bijna 6 jaar bij Henk en Johanna, nu zijn allemaal van elkaar gaan houden en hebben een gezellig gezin gevormd.
    Een paar dagen geleden vertelden me ouders dat Judith misschien het land uit wordt gezet. Ze zal samen met haar moeder naar Zaïre gestuurd worden. Judith weet niks van dit land, kan de taal niet spreken, en het belangrijkste ze zal daar geen liefde vinden. Haar moeder kan niet voor zichzelf zorgen, en al helemaal niet voor Judith. Judith zal zich daar eenzaam en bang voelen, en daar zal ze misschien zelfs aan kapot gaan.
    Ik weet dat er maatregelen moeten worden genomen omdat er in Nederland teveel vluchtelingen zijn, en ook al ben ik het er niet mee eens, ik zal het moeten accepteren, want wat kan een meisje van 14 jaar daar nou aan veranderen.
    Maar ik vind het vreselijk om toe te kijken hoe de toekomst van een onschuldig kind af wordt
    genomen, omdat haar moeder naar Nederland is gekomen. Een kind mag niet gestraft worden wegens de daden van haar ouders.
    Het doet er niet toe dat Judith soms irritant is door haar verleden, en het doet er niet toe dat ze zwart is, of dat haar moeder niet voor haar kan zorgen. Het enige wat er toe doet is dat ze gelukkig is bij Henk en Johanna, en dat ze daar, net als de rest van de wereld recht op heeft.
    Waarom zouden we het haar niet gunnen om gelukkig te zijn en een mooie toekomst te moet kan gaan, als er een mooi plaatsje voor haar vrij is in een huis waar twee mensen ziels veel van haar houden.
    Ik hoop dat u mijn brief serieus zal nemen, want ook al ben ik een puber van 14 jaar, ik vind de rechten van een mens, en in dit geval van een onschuldig kind, erg belangrijk.
    Ik hoop dat u mij, maar vooral Judith en de andere onschuldige illegale pleegkinderen kunt helpen.

    Met vriendelijke groeten
    Oriane de Vries (14 jaar)
    A. Roland Holststraat 38
    3069 WK Rotterdam

    Reactie door Oriane de Vries — maandag 8 maart 2004 @ 14.19 uur

  366. Geachte mevrouw Verdonk, Haarlem, 7 maart 2004

    Via de mail is mij ter ore gekomen, dat U ook van plan bent om (illegale?) pleegkinderen en weeskinderen over de grens te zetten.
    In dit geval is het pleegkind van Henk Weltevreden, publicist en radiocolumnist, Judith, ook een mogelijk slachtoffer van deze maatregel.
    Dit gaat ieder rechtaard liberaal te ver, wat kan het lot zijn van een achtjarig kind, hier geboren en grootgebracht, die opeens wordt teruggestuurd naar de hel, die Congo heet?
    Vult U het zelf maar in mevrouw Verdonk. Als afstammeling van een Hugenoten familie zijn wij ook illegaal begonnen, maar door de toenmalige Nederlandse overheid in barmhartigheid en warmte ontvangen. Wij hebben ook mogen meemaken hoe familieleden illegaal werden bijeengebracht door een bezettende mogendheid en onder barbaarse omstandigheden aan een spoorweg moesten werken in Birma; met de dood bekocht voor onze vrijheid.

    Indien U dit laat passeren wordt het woord liberaal voor mij een vloek.

    Hoogachtend,
    Drs. J.Andre de la Porte
    Nieuwe Groenmarkt 3
    2011 TT Haarlem

    Reactie door Jorgen Andre de la Porte — maandag 8 maart 2004 @ 14.24 uur

  367. ‘Amaland’

    Opnieuw naar de Wadden. Het is goed zo, we houden van Nederland, voor ons geen wandeltocht in de Himalaya met een zeurend kind van zes slepend over Nepalese bergpaden, schreeuwend met haar bungelende rugzakje vol Barbies. Gelukkig niet. Nee, wij blijven in eigen land. Lucht, zee en zand, dat zijn de elementen voor onze zomer. Kinderen hebben dan alles. Maar het kan ook niet anders, want zonder verblijfsvergunning mag je van Roodeschool tot Eijsden en terug, maar in Baarle-Nassau word je gearresteerd. Je bent in Nederland geboren, je hebt geen enkele grens overtreden maar je leeft al zes jaar in een enclave, en dat allemaal volgens de Wet op het Vreemdelingenrecht. Vreemd.
    `Maar Lola gaat wel naar Disneyland,’ moppert ze, `dat is niet eerlijk.’
    `Dat is Parijs, Frankrijk…’
    `Nou, zijn daar geen Afrikaanse meisjes dan? Ech wel!’
    `Ja, maar sommige mogen dan weer niet naar Nederland, want die hebben ook geen paspoort.’
    `Zeker omdat hier geen Disneyland is.’ De stralend witte veerboot glijdt door de Wadden, Holwerd ligt achter ons, Nes aan de horizon. Zes staatloze meeuwen zweven losjes langs de boot, hun vleugels nauwelijks bewegend, hun kopjes draaien en kijken onze kant op, alsof ze nog nooit een donkere meid hebben gezien. Het is waar, de veerboot naar Nes telt geen zwarten. Ons pleegkind is een vreemde eend. Een meeuw wappert plots met zijn vleugels en schiet naar het oosten, op weg naar Rottum, misschien wel Duitsland, wie zal het hem beletten? Onze Zaïrees staat voor op het dek.
    `Maar jij bent overal geweest, dat is niet eerlijk.’
    Ze heeft gelijk, in meer dan honderd verschillende landen, de luxe van een optelsom, de paspoorten stapelen zich op in mijn kast. Ik ben compleet bestempeld. Ze noemt ze allemaal feilloos op, de kenniskoningin van haar schoolplein. `Noord-Korea en Libanon, daar is-ie ook geweest. En Azerbeidzjan. En Mali, dat is Afrika met heel veel zand!’ Haar Marokkaanse klasgenootje kijkt beteuterd. Hij kent alleen Schiphol en Marrakech.
    `Maar Ali spreekt slecht Nederlands,’ zegt ze, `en hij is niet eens in Nederland geboren.`
    `Klopt…`
    `Maar hij heeft wel twee paspoorten!’
    We gaan naar Groningse vrienden. Ook zij scheppen zand en lucht op de Wadden. Ook zij hebben kroost uit buitenland. Drie stuks nog wel, uit Colombia, twee broertjes en hun zusje, maar dan wel adoptie, een gezin vol paspoorten die van Roodeschool naar Disneyland mogen. Gelukkig blijven ze op de eilanden.
    Een tevreden midvijftiger op een scheepsbankje laat zijn Telegraaf zakken, wat doe je met beursberichten op een veerboot op weg naar Nes? Niets. Zijn vrouw is druk met de vijf kinderen. Ze dreinen en rennen de verveling weg, trap op trap af. Het stoort hem niet. Hij sluit zijn ogen en voelt de zon op zijn gezicht. Even niet nadenken. Op vakantie. Een meeuw krijst vlak boven het zonnedek. De man kijkt ons pleegkind aan. Wel erg zwart, zie je hem denken, en waar is haar moeder? We zwijgen en tellen meeuwen aan bakboord. Een fluimpje poep plopt op de golven. Zijn zaterdagbijlage kreukelt tussen zijn knieën. Hij kijkt in het rond en staart dan weer naar onze Zaïrees. De man peinst verder. Nooit geweten dat Surinamers ook naar de Wadden gaan, naar een Staatsbosbeheer camping. Surinamers slapen toch niet in tenten? Kunnen die wel haringen in de grond slaan? En lijnen strak trekken. Nooit geweten. God, waar is haar moeder toch, straks pikt zo’n kind nog iets uit het restaurant benedendeks. Levensgevaarlijk, zo’n loslopend Surinamertje langs de railing.
    Ze komt naast ons staan en trekt me naar voren. We staan in de wind. De man fronst. Ze wijst naar het noorden.
    `Kijk Henk, Amaland!`

    © Henk Weltevreden
    augustus 2002

    Reactie door Henk Weltevreden — maandag 8 maart 2004 @ 14.27 uur

  368. Geachte mevrouw Verdonk,

    De universele rechten van het kind geven aan:

    Ieder kind heeft recht op eten
    Maar soms is er niet genoeg om van te leven
    Ieder kind heeft recht op schoon drinkwater
    Maar soms moet je ver lopen om dat te krijgen
    Ieder kind heeft recht op een huis
    Maar sommige kinderen hebben geen huis
    Ieder kind heeft recht op schone lucht om in te ademen
    Maar soms is de lucht vervuild
    Ieder ziek kind heeft recht op medicijnen
    Maar soms zijn er geen medicijnen
    Ieder kind heeft het recht om naar school te gaan,
    Maar soms zijn er geen boeken of onderwijzers
    Ieder kind heeft het recht om te spelen
    Maar sommige kinderen moeten werken
    Ieder kind heeft recht op vrede
    Maar soms is er oorlog
    Ieder kind heeft het recht om zelf te beslissen wat het denkt, voelt en gelooft
    Maar sommige kinderen mogen dat niet
    in sommige landen mag dat niet
    EN IEDER KIND HEEFT RECHT OP EEN BETERE WERELD!

    De pleegkinderen, de kinderen van afgewezen/uitgeprocedeerde asiekzoekers hebben bij hun Nederlandse pleegouders een stukje van die betere wereld gevonden. Het is vanuit humaan opzicht en gezien vuinuit de rechten van het kind onbegrijpelijk en onaanvaardbaar als deze kinderen uit de voor hen natuurlijke omgeving geplukt worden en gedeporteerd worden naar voor hen onbekende en voor hen ongewenste gebieden/landen.
    Een harteloos en naar ik hoop ook juridisch onjuist beleid !!!

    Reactie door Joset van Daatselaar — maandag 8 maart 2004 @ 20.20 uur

  369. aan mevr. Verdonk ,

    elk kind heeft recht op bescherming
    omdat het zichzelf nog niet kan beschermen
    zelfs in Nederland

    dave schwab

    Reactie door dave schwab — maandag 8 maart 2004 @ 21.58 uur

  370. Bericht voor de Heer Jan Marijnissen en Jan de Wit,

    Wat een mensonterend beleid wordt er in Nederland gevoerd. Hier in Indonesische en dan speciaal in Papua vinden er veel schendingen van de rechten van de mens plaats en Nederland weerhoudt zich niet daar kritiek op te leveren. En terecht. Maar als ik dan lees, dat er kinderen die al jaren in een gezin opgenomen zijn geweest, nu teruggestuurd moeten worden naar het land waar hun ouders geboren zijn dan is het om een bijbelse term te gebruiken:”Nederland ziet de splinter in het oog van een ander, maar de balk in eigen oog ziet het niet.”

    Ik hoop dat u de regering en dan speciaal minister mevrouw Verdonk kunt overtuigen van het grote, grote onrecht dat ze hiermee aan de kinderen doet.

    Een hartelijke groet uit Papua,
    Marijke Werimon-Bakker.

    Reactie door Marijke Werimon-Bakker — dinsdag 9 maart 2004 @ 8.36 uur

  371. Weet u, mevrouw Verdonk, dat we kinderverhalen altijd goed moeten laten aflopen? Dat zijn we als kinderboekenschrijvers aan kinderen verplicht. Of het nu waargebeurde of verzonnen verhalen zijn, we mogen kinderen niet achterlaten met een huiveringwekkend einde. U heeft als minister de werkelijkheid onder uw hoede. Wat u doet is tegen alle regels van de wet. Maar u kunt er een draai aangeven. Het is makkelijker dan u denkt. U pakt pen en papier, u schrapt al die huiveringwekkende alinea’s uit de beleidsnota’s en zet er vriendelijker dingen voor in de plaats. U bent het aan de kinderen verplicht, opdat ze ‘s avonds voor het slapen gaan geen angst voelen en niet onder het bed hoeven te kijken omdat zich daar misschien het monster Verdonk verstopt.

    Reactie door Bibi Dumon Tak — dinsdag 9 maart 2004 @ 10.06 uur

  372. Volgens mij zijn er weinig mensen zulke goede ouders als pleegouders.
    En volgens mij zijn er weinig mensen zo geintegreerd als schoolkinderen.
    Jonge pleegkinderen ‘terug’ sturen – hoezo ‘terug’ ??!!
    Ouders en Kamerleden: ga door!
    Suxes gewenst door Elske Schreuder, Rotterdam

    Reactie door Elske Schreuder — dinsdag 9 maart 2004 @ 19.25 uur

  373. Een maand lang volg ik deze site en elke keer weer springen me de tranen in de ogen.
    Wie kent niet de regels van een gedicht van Leo Vroman:

    “Kom vertel me de verhalen, hoe de oorlog is verdwenen
    en vertel ze duizend malen, duizend malen zal ik wenen.”

    (Judith draagt zo’n verhaal in haar onbewuste mee)

    Hieraan denkend ga ik verder:

    “Nog dagelijks hoor ik dit verhaal, in het verdwijnen van moraal
    En elk verhaal, teveel voor één, maakt dat ik telkens daarom ween.”

    Schelden doe ik niet, niet op de politiek en niet op Verdonk,
    want in mijn visie heeft ze juist meer liefde nodig i.p.v. onze gal..
    Als alle schrijvers op deze site tegelijkertijd hun hart zouden openen en die stroom van energie in de richting van Verdonk zou zenden……wat zou er dan gebeuren?

    Helen

    Reactie door Helen Norp — dinsdag 9 maart 2004 @ 19.52 uur

  374. Ted van Lieshout schreef:

    Topografie
    Kijk en zie je onze handen? Twee keer
    tien vingers zwart in wit geweven.

    Ik ben jou negatief; afgedrukt
    zijn wij een foto van elkaar.

    Zoals een grens op de kaart twee landen
    scheidt maar zichzelf niet herkent.

    Francisca

    Reactie door Francisca — dinsdag 9 maart 2004 @ 21.32 uur

  375. De vluchteling

    1000 vertrokken uit ons vaderland
    om aan de tirannie te ontkomen
    met tranen bij afscheid op het strand
    begon de tocht van onze dromen

    500 stierven door ontbering op zee
    velen verdronken toen het wrak verging
    uitgeput sleurden de golven ons mee
    tot de kustwacht een bericht opving

    100 bereikten geboeid het beloofde land
    als misdadigers opgesloten in cellen
    hier was ook wat aan de hand
    maar niemand wou iets vertellen

    50 werden weer teruggestuurd
    met als gevolg een zekere dood
    velen vluchtten naar landen in de buurt
    op zoek naar werk en dagelijks brood

    10 mochten het rijke land aanschouwen
    zich laten begapen als exotische dieren
    zwoegen om welstand hoger te bouwen
    de gezondheid geruild voor luxe en plezier

    5 vonden in arbeidsongevallen
    hun dood door onvoorzichtigheid
    enkelen zouden het in roes vergallen
    verteerd door heimwee en spijt

    alleen struinend over de duinen
    blaast de stormwind door het haar
    puin ligt overal in parken en tuinen
    consumeer meer, koop koopwaar

    één helft wil blijven, een helft terug
    de branding roept immer mijn naam
    vermoeid intussen maar toch nog vlug
    vecht ik voor een waardig bestaan.

    Orelsi

    Reactie door Alfons Engelen — dinsdag 9 maart 2004 @ 22.07 uur

  376. Beste Henk, Ik hoop dat je dochter bij jullie mag blijven en geachte heer De Wit, ik wens u heel veel succes met uw inspanningen om de hier opgegroeide pleegkinderen te laten blijven.

    Reactie door Ria Boersma — dinsdag 9 maart 2004 @ 22.38 uur

  377. om de vier seconden
    verteert de dood een uitgehongerde
    hoe kleiner hoe sneller

    in deze dertien woorden
    passen zes kinderlichamen

    dichten redt geen leven
    amper woorden

    je zei
    waarom ga je niet op zoek
    naar een kind
    in plaats van woorden?

    Juan Heinsohn Huala
    Stichting Dunya
    Rotterdam

    Reactie door Juan Heinsohn Huala — woensdag 10 maart 2004 @ 7.23 uur

  378. De heer mr. J. de Wit

    Geachte heer via de heer Weltevreden, pleegvader van een meisje van 8. Dat in Nederland geboren is en al zesjaar in zijn gezin woont. Hoorde ik dat uw partij en U als persoon voor de zeshonderd kinderen die in pleegzorg wonen actie wil ondernemen.

    Zelf word ik redelijk moedeloos van het gedoe met kinderen die al jaren in een pleeggezin wonen. Destijds door de Staat der Nederlanden, in casu het ministerie van Justitie uit huis c.q. weggeplaatst zijn bij hun ouders omdat ze met zedelijke en lichamelijke ondergang bedreigd werden. Nu zo’n zes zeven soms acht jaar later vinden we dat die kinderen best met hun ouders mee naar Kongo Irak Benin of Joost mag weten waar naar toe terug gestuurd kunnen worden. Er zijn zo wordt geredeneerd ook daar vast opvangmogelijkheden voor als het fout gaat…..

    Wat we intussen in Nederlandse gezinnen gewortelde kinderen daarmee aandoen is kennelijk niet van belang. De meeste kinderen spreken hun landstaal niet voelen zich veilig en geborgen en draaien goed mee in de Nederlandse samenleving. Waar sturen we deze kinderen naar toe naar over het algemeen zo genaamd veilige maar instabiele landen waar ze geen schijn van kans hebben. Afgelopen zomer las ik in een krant een artikel over ontvoerde kinderen dat het zo belangrijk is om de opsporing heel snel te starten Als een kind namelijk langer dan een jaar in het buitenland is, is het volgens het Haags kinderverdrag “geworteld” in het nieuwe land. Door het kind alsnog terug te halen zou je het opnieuw schade aandoen. Aldus het betreffende artikel. Zou dit zelfde nu eigenlijk niet ook gelden voor die pleegkinderen?

    Waar sturen we ze heen, met ouders die volgens de Nederlandse instanties niet voor hen konden zorgen? Waar de Raad voor de Kinderbescherming oordeelde dat er een ondertoezichtstelling moest komen, zijn die ouders nu ineens veranderd?

    Volgens de regels van dit land zal het vast allemaal wel kloppen dat we kinderen die al jaren hier wonen uitzetten maar wringen met je gevoel voor rechtvaardigheid en op gespannen voet staan met andere regels doet het naar mijn gevoel zeker. Waarom plaatsten we deze kinderen eigenlijk bij hun eigen ouder vandaan, vonden we dat ze beschermd moesten worden? Ik denk dat, dat leidraad moet zijn bij het besluit of een kind wel of niet nog terug kan.

    U sterkte wensend

    Ph. J. Woltering

    Pleegzorgbegeleider

    Reactie door Ph. J. Woltering — woensdag 10 maart 2004 @ 9.36 uur

  379. Ik hoop dat je hier mag schrijven ook al ben je het niet eens met het uitzetbeleid van minister Verdonk. De discussie daarover moet mogelijk zijn, is hier echter niet aan de orde. Hier gaat het om een elementaire kwestie van humaniteit. Die staat niet der discussie, maar moet worden verdedigd: in Nederland en waar dan ook.
    Henk en Johanna Weltevreden hebben mijn volledige steun in hun strijd om het recht, aan een kind liefde te mogen schenken.
    Commentaar van Heinz Kimmerle, 10 maart@10.14uur

    Reactie door Heinz Kimmerle — woensdag 10 maart 2004 @ 10.08 uur

  380. Het verhaal van Henk Weltevreden over zijn pleegkind heeft mij zeer geraakt. Zijn actie voor een verblijfsvergunning voor 600 pleegkinderen steun ik van harte. En met mij een groot aantal vrouwen van mijn vrouwenvereniging: NBvP Vrouwen van Nu, afdeling Liemeer/Nieuwkoop e.o. Wij vinden het ongelooflijk dat dit in ons land voorkomt. Kinderen verdienen altijd een kans! Kinderen zijn de toekomst!
    Laat deze kinderen blijven!!
    Was getekend:
    Gerda Lammerse-Rehmann, Ter Aar
    Everdine Sanders-Vonk, Nieuwkoop
    Thea Tegelaar, Nieuwkoop
    Henny Houweling-Zwart, Nieuwkoop
    Alie Timmer, Zevenhoven
    Coby Heijting, Zevenhoven
    Yvonne Bal, Aarlanderveen
    J. de Keijzer, Nieuwkoop
    Sonja Grossouw, Nieuwkoop
    Wil Julsing, Nieuwkoop
    Pleunie Oudijk, Nieuwkoop
    Jannie Kornelisse, Nieuwkoop
    Adri Roest, Ter Aar
    Wilma Pieterse, Nieuwkoop
    Nelly Verlooy, Nieuwkoop
    Marianne Hoogstad, Zevenhoven
    Lida Leune, Ter Aar
    Coby van Leeuwen, Nieuwkoop
    Adi Wiepking, Nieuwkoop,
    Joke van Boxtel, Nieuwkoop
    Francien Dobbe, Aarlanderveen
    Wil van Berge Henegouwen, Zevenhoven

    Reactie door Wil van Berge Henegouwen — woensdag 10 maart 2004 @ 16.37 uur

  381. Ik kan geen regering vormen, omdat ik dingen doe die niet mogen. En ik zal ook nooit een regering vormen omdat ik nooit als lijstrekker zal fungeren van een partij die de verkiezingen zal winnen.
    Maar dat betekent niet dat ik geen mening mag hebben over een regering, of over een lid van een regering.
    Ik weet heel goed dat een regering niet alles kan doen wat iedereen van een land nodig heeft of wil. Daarvoor zijn er teveel tegengestelde belangen in een samenleving. Maar een regering moet wel bepaalde dingen doen die voor iedereen gelden. En om te vermijden dat bij elke regeringswisseling alles weer opnieuw moet worden afgesproken, is het een beschaafd gebruik dat fundamentele rechten van elke mens vast zijn gelegd in handvesten of verdragen of archieven die andere namen dragen. Daar staat in wat veel mensen van veel landen gedurende veel jaren zijn overeengekomen als de minimale rechten van al de mensen die toen nog in leven waren. Daar staat ook geschreven dat al die afspraken gelden voor al de mensen die uit hen geboren zouden worden. Zonder precies het lijden van al deze volken en van al deze tijden te kennen, mogen wij in de huidige tijd vertrouwen op de wijsheid van al de inspanningen die zijn geleverd om te komen tot het vaststellen van de rechten van elke privé-mens waar deze ook moge wonen.
    Dan wordt het al een stuk minder betwistbaar hoe je een regering kunt vormen. Dan kan een individueel persoon ook met een meer gerust hart beslissen of zij deel wil uitmaken van een regering. Want je kunt als start al meeliften op een groot stuk menselijke ervaring en menselijk welbevinden. Natuurlijk, twistpunten en conflicten van je eigen tijd zullen je als nieuwe regering of als nieuw bewindspersoon nog danig je lever kunnen aanvallen. Maar je zit stevig in het zadel als je blijft aannemen wat heel een mensheid voor jou al heeft vastgelegd. Je kunt gewipt worden als je niet handig weet om te gaan met belangentegenstellingen van je tijdgenoten.
    Ja, dan wordt het spannend. En als het spannend wordt, loopt de wijsheid vaak een groot gevaar. Je verliest dan je hoofd. Of je overziet niet heel de complexiteit van iets. Of je raakt verzeild in machtswellust en stelt machtsmiddelen ten eigen dienste. Of je waagt een gokje, in de hoop de ander te slim af te zijn. Of je moet bekkenen dat je capaciteiten niet in verhouding staan met de eisen van een probleem. Of je doet gewoonweg domme dingen. Of je wordt radicaal. Och, mensen laten zich vaak het beste kennen in het nauw. Ook een regering of een regeringslid blijft hieraan onderhevig.
    Moet Nederland al de armoede van heel de wereld oplossen? Natuurlijk niet. Moet Nederland iedereen toelaten binnen haar grenzen die hier definitief wil verblijven? Nee, niet zonder meer. Maar dit soort vragen verwarren met de vraag of Nederland iedereen moet uitzetten die al hier is, is een vervalsing van de zaak. Deze vragen zijn niet hetzelfde en maken ook geen deel uit van dezelfde kwestie.
    Het gemak waarmee dingen die op elkaar lijken, met elkaar worden verwisseld, roept heel snel onbegrip op. Iedereen, of althans velen, toelaten, is een kwestie. Iedereen, of althans velen, uitzetten, is een andere kwestie. Deze mogen niet verward worden. Bij nadere analyse blijken deze zaken zelfs niet in elkaars verlengde te liggen. Het is niet zo eenvoudig als een deur die open en dicht kan.
    Als je regering bent of regeringslid, loop je tegen veel weerstand op wanneer je je eigen beslissingen of daden niet laat overeenstemmen met wat op zijn minst fatsoenlijk wordt geacht voor iedereen. Als een regeringslid uit hoofde van een functie dingen moet beslissen die de rechten die gelden voor alle privé-personen (dus ook voor zichzelf) schaden, dan mag zo’n beslissing niet worden genomen.
    Toen de wereld in het oog van de Westerse wereld nog simpeler in elkaar zat dan nadat de Westerse wereld er begon te huishouden, leek het eenvoudig dat iedereen maar op zijn plaats moest blijven (behalve dan natuurlijk de Westerling die zo hoog nodig moest). Als een minister nu, in de huidige wereld, wil regeren met een gedachtegang die lijkt op de wereld die de Westerse wereld heeft laten ophouden te bestaan, dan moet die minister maar weg. De huidige inzichten van universele menswaardigheid zijn anders dan de huidige politieke beslissingen van deportatie van zo’n minister.

    Judith gaat niet weg, en ook geen João, of Maria das Quantas, of welk ander kind dan ook dat hier geboren is, altijd hier heeft geleefd, de taal van hier spreekt, hier speelt, hier poept en hier pist, hier eet en hier liefde ontvangt, hier naar school gaat en hier de schoolarts heeft, hier haar gebit gezond laat houden, hier huilt en hier hoopt op het overgaan van het verdriet, hier droomt en hier vriendjes heeft, hier vanaf de geboorte altijd is toegestaan te blijven wonen tot op de dag van vandaag, hier lijdt en hier overwint. En ons hier versteld doet staan.
    Judith als persoon (ik ken haar) en Judith als symbool zal een stap gaan betekenen in de strijd van mensen om fatsoen in de inrichting van de wereld, te beginnen in het land waar zij geboren is en waar zij wordt bemind.
    Als ik dingen moet gaan doen, die volgens de gedachtegang van een minister of een regering niet zouden mogen, omdat deze gedachtegang niet voldoende recht doet aan de fundamentele menselijke verworvenheden van iedereen, dan ga ik ze doen.

    Reactie door Wim Keursten — woensdag 10 maart 2004 @ 17.24 uur

  382. Ach, er staan hier al veel woorden. Veel te veel wellicht, want dit lijkt mij glashelder. Als de wet bescherming van kinderen niet toestaat, dan is er iets mis met die wet. Maar daarover is hier en elders al heel veel verstandigs gezegd. Bovendien heb ik na lezing van een en ander weinig verstandigs meer toe te voegen, wel tandengeknars en woedende woorden. Zal ik achterwege laten. Hoe dan ook, kinderen die nooit ergens anders gewoond en geleefd hebben dan hier, die horen hier. Al weet ik niet meer of ik me ooit nog thuis zal kunnen voelen in een land waar men het “recht doen” noemt om zelfs maar te willen overwegen hier geboren en getogen kinderen uit te wijzen naar een land waar ze nooit geweest zijn. Langzaamaan verander ik in een hier geboren ontheemde die zich afvraagt of zijn regering nog wel weet wie ze vertegenwoordigt. Mij niet! Het weefsel scheurt steeds verder.
    En voor ik in vloeken of erger uitbarst wil ik maar beleefd eindigen. Toe, doe niet zo gek meid. Laat dan in de naam van een of andere hier zo heftig beleden god genade voor recht gelden. En bescherm nu eindelijk ook eens het geboren leven.

    Reactie door Jan Boerkoel — woensdag 10 maart 2004 @ 20.25 uur

  383. De rechten van het kind zijn niet van papier en abstract maar reëel en concreet; gewaarborgd door iedere humanitaire samenleving en individuen die hen beschermen en verzorgen. Dat moet zo blijven, legaal of illegaal.
    Anders dooft het licht.

    Henk Wubben & Ciska Brakenhoff

    Reactie door Henk Wubben & Ciska Brakenhoff — donderdag 11 maart 2004 @ 0.22 uur

  384. Voor alle (pleeg)ouders in Nederland.
    Dankjewel voor jullie liefde- en zorgzame opvoeding! De Nederlandse samenleving heeft behoefte aan goed opgevoede mensen, aan wie besef van normen en waarden is geleerd, die hun hart op de juiste plaats hebben en kunnen delen.
    Kinderen zijn onze toekomst, ik hoop van harte dat onze beleidmakers daartoe ook kinderen als Judith rekent die gewoon thuis zijn in Nederland.

    Reactie door Else Wagemakers — donderdag 11 maart 2004 @ 10.38 uur

  385. Dat we nog steeds niet begrijpen dat je om onze “mooie Wereld” geen hek kan zetten en dat de gang van de geschiedenis en dus ook de stroom van mensen toch wel zijn eigen weg gaat. Daar zij op de lange duur heus geen dammen tegen te bouwen. Je zou de binnenstroom van “andere” mensen ook kunnen zien als een verijking van je “eigen soort” mensen. en juist deze nieuwkomens of blijvers als kans kunnen zien om uit onze bekrompen cultuur te kunnen ontsnappen. Wegsturen van mensen wiens wortels hier hebben kunnen groeien is alles weer afbreken van wat nieuw in onze cultuur zou kunnen ontstaan.

    Reactie door Karin — donderdag 11 maart 2004 @ 11.45 uur

  386. Zeker, NL kan niet alle gesjochten mensen uit armoedelanden blijven opnemen. Daaraan moeten wel grenzen worden gesteld, als is dat niet leuk. En we mogen ook aan onze eigen toekomst denken.
    Maar een kind als Judith dat in dit land zò lang bij dezelfde mensen onder toezicht wordt gesteld is materieel gelijk te stellen met een pleegkind of een geadopteerd kind. Daar ontwikkel je een liefderijke zorgband mee en het zou niet goed voor zo’n kind zijn en ook niet goed met haar gaan als dat anders was.
    Het gebeurde omdat de oorspronkelijk alleenstaande moeder tot op de dag van vandaag niet in staat is haar en haar broertjes en zusjes te verzorgen. Daarom werd ze uit de ouderlijke macht ontheven. Inmiddels is ze in zee gegaan met een in het duister opererende figuur van wie ze weer kinderen heeft gekregen waarvoor ze evenmin goed kan zorgen.
    Het is dan ronduit onverantwoordelijk, dus immoreel, om een kind als Judith weer “onder de hoede” van zo iemand te brengen, ook al is dat de natuurlijke moeder. Met die moeder kan Judith blijkbaar niet eens goed communiceren.
    Als “ons” Haagse landsbestuur “vol-hard-t” in zijn beleid en in de veel te langzame uitvoering daarvan worden valse verwachtingen en hoop gewekt. Daarmee draagt Den Haag uiteraard de volle verantwoordelijkheid voor het feit dat ze kinderen als Judith hier hebben laten opgroeien. Dan zijn zulke kinderen hier thuis en horen ze hier. Dat betekent dat christelijk-liberaal Den Haag hen bij uitzetten wetens en willens tot ontheemden maakt! Inderdaad, over christelijke en liberale normen en waarden gesproken …….
    Het begint bij voorbeeldgedrag, Haagse dames en heren!
    Daarom, regerend Den Haag, geven we jullie hier graag een kennelijk door jullie vergeten gedragsnorm, een basisregel, aan: We hebben in een beschaafde gemeenschap allereerst de zwaksten te beschermen. Judith is nog zwak, maar goed beschermd en dat laatste dient zo gewoon nog heel wat jaren te blijven.
    Jullie hebben dat simpelweg te garanderen en uit te voeren.

    Reactie door Til & Jan van Nispen — donderdag 11 maart 2004 @ 12.09 uur

  387. “Vluchten kan niet meer, ik zou niet weten hoe. Vluchten kan niet meer, ik zou niet weten waar naar toe…” Bijna schaam ik mij ervoor een Nederlandse te zijn. Wij wonen in een land
    zonder oorlog, worden wakker met een nog bijna volle maag, piekeren erover wanneer we het zoveelste paar schoenen zullen kopen. We schuddebollen wijs als we het over de Amerikanen hebben en kijken op het internet waar onze zoveelste vakantie naar toe zal gaan.
    In al die drukte om ons zelf is er geen tijd meer om aan anderen te denken, die pikken ons belastinggeld maar in en we hebben het al zo krap in ons landje. Arme wij, zijn we aan het verleren wat menselijkheid is? Arme wij, dat we een regering hebben gekozen die de mond vol heeft over normen en waarden en daar als voorbeeld het huidige asielbeleid voor geeft.
    Laat Judith en zovele anderen die in een deel van de wereld leefden vol angst toch blijven
    om eindelijk eens wakker te kunnen worden met een glimlach om hun mond.

    Reactie door Merel Wijnman — donderdag 11 maart 2004 @ 12.45 uur

  388. Wat valt hier nog aan toe te voegen?
    Er zijn gewoonweg twee problemen, die
    in essentie niets meer met elkaar te maken
    hebben.
    Het probleem wie we (Nederland) wèl en wie nìet moeten
    toelaten en om welke reden, staat los
    van het feit dat Judith – en met haar vele andere kinderen-
    hier geworteld zijn en liefhebbende verzorgers hebben
    gevonden waardoor de schade die ze door hun verleden ]
    Hebben opgelopen kan worden verzacht.
    Niet alleen de ook door Nederland ondertekende rechten van het kind, maar ook elk menselijk gevoel kunnen tot geen ander besluit leiden dan dat Judith moet mogen blijven, en alle kinderen in dezelfde situatie.
    Laat ze niet langer in onzekerheid Rita. Hun gegarandeerde verblijf in Nederland kan echt geen aanzuigende werking hebben.
    Een echt wijze ziel kan beslissingen nemen die wellicht afwijken van een regel-die-nu-eenmaal-als-geldend-is-aangenomen, maar die daardoor recht doet aan principes die veel belangrijker zijn in het leven. Die raken aan de normen en waarden waar uw waarde collega P.B. de mond vol van heeft, maar die ik
    liever gewoon zou zetten onder het hoofdje: mededogen.

    Laat Judith niet langer wachten op dat zwaard.
    Laat haar niet vallen.

    Reactie door M B Veening — donderdag 11 maart 2004 @ 13.27 uur

  389. Met veel interesse volgen wij het verhaal van Judith, het pleegkind van docent Henk Weltevreden. Hoe lang gaat het nog door met deze complete onzin!!!
    Moeten ouders en pleegkind nog langer in onzekerheid zitten wat betreft de toekomst???
    Is het kind beter af als het terug naar Afrika gaat en in een zeer onzekere periode
    terecht komt.
    Ieder kind/mens heeft toch recht op eerlijke warmte. Judith krijgt deze warmte van haar pleegouders in grote mate!!!
    Laat dit dan ook alsjeblieft zo.

    Reactie door Bob van der Lugt — donderdag 11 maart 2004 @ 15.35 uur

  390. Judith………………………………..
    ……………………………………….
    Nog meer woorden er aan schoon gemaakt?
    In welke taal zou het wel begrepen worden?

    Judith, zo helder als water,
    maar waarom zijn er dan die het niet snappen?

    En al die anderen…..?
    Verdonck spreekt toch – al – nederlands?
    Ambtenaren bij het IND spreken ook nederlands,
    Heb ik gemerkt
    Maar ze willen me niet horen.
    En ze horen elkaar ook niet,
    want die horen wat……
    Het zijn toch ook gewone mensen?
    Misschien wel je buren, …of familie…

    Ik begrijp het niet meer
    Zulke eenvoudige dingen,
    neem nou Judith,
    vermorzelende macht, alleen maar…

    hoe lang kijken we nog toe?
    Een motie hier, een interuptie daar?
    Is dat het dan?
    tot waar is het nog wel goed om hier te blijven??
    Ik schaam me rot

    Wolter

    Reactie door wolter nuis — donderdag 11 maart 2004 @ 17.08 uur

  391. Ik heb verschillende malen van dichtbij gezien hoeveel pleegouders investeren waardoor een kind zich vertouwd voelt en zich hecht. Als dit gebeurt vind ik dit een groot compliment.
    wat doe je kinderen en hun pleegouders aan door te beslissen dat het kind naar het land van ‘herkomst’ moet zonder dat de eigen ouders in staat zijn het kind op te voeden.
    wat een mensonwaardige situatie is dat ! Ik vind deze maatregel echt veel te ver gaan.
    Kinderen zijn niet in staat voor zichzelf te zorgen en hebben recht op bescherming. Ik vind dat een belangrijk argument dat deze kinderen hier blijven.

    Ruth Heinen en Dave Schwab

    Ik vond dat een belangrijk argumentom deze kinderen hier te laten blijven.

    Reactie door dave schwab — donderdag 11 maart 2004 @ 21.27 uur

  392. Vader

    Grapjes hebben we erover gemaakt.
    Henk e-e-eindelijk Va-a-ader!
    Zal hij wel veranderen…
    Trots paradeerde hij door Maassluis.
    Aan zijn hand een peuter.
    Twee Bjork haarbolletjes
    rond en pikzwart op haar hoofd.
    Een hoofd gevuld met wrede herinneringen.
    Even, heel even die stralende ogen.
    Vol vertrouwen.
    Door de liefde.
    En vader veranderde.
    Hij kon niet anders.
    De Nederlandse ambtenarij
    moest wakker geschud.
    Grapjes hebben wij erover gemaakt.
    Nu schrijft hij zich rot.
    Zal wel moeten.
    Wie wil begrijpen dat anno 2004
    de christelijke politiek kinderen deporteert?
    Wanneer spreekt Jan Peter weer met God?

    Reactie door Ida Broekhart — donderdag 11 maart 2004 @ 21.30 uur

  393. Ik denk dit onderwerp ook te maken heeft met “ons” kernprobleem, de egocentrische leden van de huidige maatschappij en de regering die ze verdiend met veel populistische politici voorop. Ik denk aan de vele ontwikkelingsgelden en de resultaten van de laatste twintig jaren. Dure ministers en veel papier. Zou het niet goed zijn ontwikkelingshulp op duidelijke en controleerbare voorwaarden te verlenen? Een van de voorwaarden zou kunnen zijn dat gezorgd wordt voor de ontwikkeling van de mensen in een ontwikkelingsland. Dan zou het snel afgelopen zijn met corruptie en onnodig wapengeweld. Ik kan me niet herinneren dat iemand van BZ ooit zulke voorwaarden gesteld heeft. Tot zover de politiek.
    Dit is niet uit mijn duim gezogen maar afkomstig van een missionaris in Kameroen waarmee ik een gesprek had nadat een EEG commissie met verkiezingswaarnemers de verkiezingen geldig had verklaart en Franse leden een gigantische, monopolistische houtkapvergunning in de wacht hadden gesleept.

    Ik heb grote moeite met ons land als “ons” land te benoemen. Dat er mensen zijn die geconcludeerd hebben dat Jahweh de wereld ter beschikking heeft gesteld aan ons mensen is een vergissing of heeft in ieder geval een misverstand van ons mensen tot gevolg: we rotzooien maar aan met flora en fauna. En een god die een bepaald volk als het zijne benoemd zie ik helemaal niet zitten, dat zou discriminatie van de andere volken (ook geschapen mensen) betekenen.
    Uit mijn benadering volgt dat de wereld niet toebehoort aan ons witte mensen. In zuid Afrika, noord en zuid Amerika Australië enz. heeft ons ras al genoeg huis gehouden op een manier die niet te verantwoorden is tegenover de oorspronkelijk aanwezige bewoners. Hoe kunnen we dan nu wreed (in “eigen” land) zijn tegenover kinderen die op de meest prachtige manier, binnen een gezin, worden geïntegreerd?

    De vergrijzing van “ons” land. Het lijkt er verdacht veel op dat we het de ouderen kwalijk gaan nemen dat ze oud worden en pensioen genieten of gezondheidsklachten hebben.
    Is de z.g. verlichte, modern opgeleide mens niet in staat te voorzien dat elk leven dat begint ook beëindiging wordt? Moet dat laatste dan door euthanasie of moet er steeds meer bezuinigt worden?

    Tenslotte: Ik vraag me vaak af waar de hardheid van de mensen vandaan komt. Is er voor ons een generatie geweest die wind gezaaid heeft en oogsten we nu de stormen? Is de generatie van onze ouders meer betrokken geweest bij het idee van “ein Fuhrer, ein Volk” Heeft mijn generatie, die als dienstplichtige nog geleerd heeft voor volk en vaderland, voor normen en waarden en voor vrijheid te doden, zich onvoldoende gefocust op de eigen rol. Waren we te druk met het, met wegcijfering van eigen vrijheid en naastenliefde, bouwen van een luchtkasteel dat we nu als niet betaalbare verzorgingsstaat als woonplek hebben?

    Wat is alles waard wanneer je, ook als maatschappij, niets kunt missen?
    Waar is de liefde? Zijn we dan allemaal van de ratten besnuffeld? Het gaat om degenen waarvan Jesus Christus gezegd heeft: laat de kinderen tot me komen, als je niet wordt als hen kun je het hiernamaals vergeten en als je een dezer kleinen iets misdoet krijg je met mij te maken, degenen kunnen beter met een molensteen om de hals in het water worden gegooid…

    Ik wens alle pleegpouders de vreugde van de aan hun zorgen toevertrouwde kinderen en ik hoop dat er mensen zijn die alle kleinen helpen, immers: het is moeilijk een oorlog uit een kind te krijgen, laten we er dan voor zorgen dat kinderen geen oorlog beleven moeten…via de politiek en via de mensen die er iets aan doen.

    Reactie door Adrie Saris — donderdag 11 maart 2004 @ 21.34 uur

  394. Jong en onschuldig. Nog een hele toekomst voor zich…..of toch niet? Al die illegale kinderen in Nederland waarvan de biologische ouders niet in staat zijn om voor hen te zorgen. Mensen met het hart op de juiste plaats nemen deze kinderen liefdevol op in hun gezin en komen vervolgens terecht in eeuwenlange procedures om een verblijfsvergunning te bemachtigen. In de tussentijd wordt ‘maar’ besloten dat deze kinderen hier niet meer welkom zijn. Het zijn ten slotte geen schrijnende gevallen…. Schrijnend….wat is schrijnend. Niet over nagedacht blijkbaar. Allemaal weg. Hup, nummer één, nummer twee, nummer drie en ga zo maar door, de grens over, weg ermee! Opgeruimd staat netjes. Weer een probleem minder. Dat deze hulpeloze kinderen naar landen worden ‘vervoerd’ en dan zeg ik het netjes, waarvan ze de taal niet spreken, waarvan ze de cultuur niet kennen en waar om elke hoek gevaar dreigt wordt voor het gemak maar even vergeten. Niet schrijnend genoeg. En dat ze daarheen moeten met ouders die zij vaak amper kennen…is ook niet schrijnend…
    Schandalig, verschrikkelijk, ongelooflijk. Hoe kun je zo vergeten dat regels altijd te maken hebben met mensen. En dat de regels er juist voor mensen zouden moeten zijn…Lijkt mij logisch dat je dan ook de mens als uitgangspunt neemt voor deze regels. Maar mevrouw Verdonk denkt daar blijkbaar anders over. Als u zich nu eens even, heel even, zou inleven in de situatie van deze kinderen, nog eens goed tot u door laat dringen wat u hen aandoet als u ze de grens overstuurt, nog eens goed beseft dat u in een regering zit die normen en waarden hoog in het vaandel heeft….dan moet u maar tot een beslissing kunnen komen: LAAT DEZE KINDEREN BLIJVEN!!

    Judith (een ‘echte’ Judith, die geen schuilnaam hoeft aan te nemen omdat ze ergens niet welkom is!!!)

    Reactie door Judith — vrijdag 12 maart 2004 @ 8.10 uur

  395. Bougainville, Papoea Nieuw Guinea
    vrijdag 12 maart 2004

    Ik werk al 35 jaar in Papoea Nieuw Guinea. Praktisch werk onder bevolking. We maken kokosnoten als brandstof voor onze auto’s. Family Life werk om gezinnen weer op de rit te zetten na de vreselijk burgeroorlog hier, ruzie om een Australische kopermijn. Ik maak ook radioprogramma’s. De afgelopen weken heb ik in mijn radioprogramma’s het heikele onderwerp “wreedheid” aangesneden. Hier op Bougainville zien we steeds vaker mensen die medemensen wreed bejegenen of ongebreideld pijn toebrengen. Ik ben er nog steeds mee bezig en heb heel wat positieve reacties ontvangen van mensen die het met mij eens zijn. De stelling is min of meer deze: “Wreedheid is of wordt aangeleerd”. En als kleine kinderen wreedheid ondervinden in de eerste levensfasen – tot 5 of 6 jaar – dan zullen zij als adolescenten en volwassenen zichzelf en medemensen wreed behandelen. Wreedheid heeft alles te maken met gevoelens: als tijdens je zuigelingentijd jouw gevoelens worden vertrapt, b.v. doordat je ouders je aan je lot overlaten of gewoon ergens achterlaten, dan is er heel wat onvoorwaardelijke liefde nodig van pleegouders om de resultaten van dat gevoel van verlatenheid teniet te doen. De meeste van de pleegkinderen die nu met uitzetting worden bedreigt door politieke beslissingen, zijn nog steeds bezig met het proces om vertrouwen weer een plaats in hun leven te geven: dat kan duren totdat zo’n pleegkind (verlaten door de ouders toen het nog maar enkele maanden oud was) bijna volwassen geworden is.
    Als zulke kinderen door de politieke molen afgesneden worden van hun pleegouders die onvoorwaardelijke liefde elke dag opnieuw geven, dan zullen de politici en de regeringen de volle verantwoordelijkheid moeten dragen voor de volwassenen die uit deze situatie voortkomen: geen zelfbeheersing – vooral gewelddadige reacties – in omgang met medemensen en het afwijzen van autoriteit zullen de eerste vruchten zijn. In de afgelopen weken hebben we verschillende jonge volwassenen voor assistentie ontvangen: in een vlaag van woede hadden ze hun zelfbeheersing verloren en iemand vermoord. Op het ogenblik zitten er zo’n 6 jonge mensen voor moorden hier in de cel. En deze moorden zijn allemaal tijdens de laatste 6 maand gepleegd. Relaties onderhouden en opbouwen zal voor die slachtoffers bijna onmogelijk zijn, enz. Waarom? Omdat de fase van “bonding” met moeder, ouders, pleegouders, enz. steeds onderbroken werd.
    In het decembernummer van Roodkoper stond ook een verhaal over deze situatie hier.
    Ik hoop dat Nederland wil luisteren wat ik hier stel in de jungle van Bougainville, ver weg van Den Haag. Ik hoop vooral dat de politici dit lezen, en nadenken, voelen, in Den Haag, vaak ver weg van de werkelijkheid.

    Hendry Saris (pater Marist)
    Bougainville Papoea Nieuw Guinea

    Reactie door Hendry Saris — vrijdag 12 maart 2004 @ 10.59 uur

  396. Volgens mij zijn er wel kinderen die gewelddadig geboren worden, maar zij zijn uitzonderingen op de regel. Het vertrouwen van kinderen in het handelen van volwassenen is grenzeloos (he, daar kunnen we ook wat mee!)
    De kindsoldaten die hier als AMA’s aankomen, hebben ook hun verleden als tijdbom bij zich, en niemand die er wat mee doet. (bijna) Geen pleegouders (die tegenwoordig met een laserlamp nog moeilijk te vinden zijn) voor deze kinderen, die in hun groei door toedoen van volwassenen verworden zijn. En waar bijna iedereen hier onverschillig de schouders voor ophaalt: zolang we maar geen last van ze hebben. Waarvan er trouwens een heleboel een verblijfsvergunning hebben gekregen. Waardoor wij kunnen wachten tot het hier gaat escaleren. De schrille tegenstelling: Judith, die vertrouwen heeft in Nederland en haar nieuwe ouders; die met haar lotgenoten, waarvan we een jaar geleden nog dachten: deze kinderen hebben geluk gehad, op het punt staat gedeporteerd te worden.
    Zeg niet: Ich habe es nicht gewusst. We weten het best. We moeten alleen tijd vrijmaken en ons hart inzetten om onze stem te laten horen en ervoor te zorgen, dat het niet gebeurt.
    En hoop ik dat Jan de Wit nog met evenveel genoegen deze commentaren leest en van mij in ieder geval toestemming heeft om om het even welke frase van mij te gebruiken voor zijn kruistocht. Dag Jan, doe je best en laten we tegen braaf aanleunen tot het bijna burgerlijke ongehoorzaamheid is om de redelijkheid weer in het vizier te krijgen. Leve de (ouderlijke-)liefde en het leven.

    Reactie door hilde knijn — vrijdag 12 maart 2004 @ 19.09 uur

  397. Alleen al het feit, dat Judith de taal van haar oorspronkelijk volk niet
    spreekt, betekent dat zij eenmaal in Kongo een enorme inburgeringsafstand
    heeft.Dan begint voor dit jonge leven alles weer opnieuw.Taal en cultuur.
    Ze zal voor de leeuwen worden geworpen in een land waar keihard en zonder
    meedogen het recht van de sterkste geldt. 8 Jaar is Judith en zal met een
    zwakke moeder in die cultuur en met die achterstand zich moeten zien te
    handhaven. Een onmogelijke opgave. Ik krijg nu al tranen in mijn ogen
    als ik mij voorstel hoe zo’n kind er over pakweg 6 jaar bijzit of beter
    grotendeels ligt. 6 jaar hebben Henk en zijn vrouw nu voor Judith gezorgd.
    Laat ze die zware klus in God’s naam afmaken.

    Reactie door ton van der graaf — vrijdag 12 maart 2004 @ 19.50 uur

  398. Jaren zaten wij aan lange tafels
    bij de onbekenden. Verhalen
    hadden wij geruild voor brood,
    ons eigen zingen opgeschort.

    Wij hielden ons ook jaren groot,
    namen de snelle tred aan, de
    woorden van steen, de kleine
    veelbetekenende handgebaren.

    Zij lieten ons begaan en zeiden
    met hun ogen dat wij van een
    ander weten waren, een ander
    bloed. Wij zaten hier goed
    zeiden zij geeuwend en leken
    ons in grote trekken te vergeten.

    Zo hebben wij het jaren hier
    op raadsels van papier gered.
    Morgen hullen wij ons weer in
    onze buitenkant, groeten een
    vroege demonstrant, morgen
    worden we uitgezet.

    Thom Schrijer

    Reactie door Thom Schrijer — zaterdag 13 maart 2004 @ 12.26 uur

  399. Wat is nu de hoeksteen van de samenleving? Een gezin : vader moeder en kind waarvan het kind ook nog een s door ons eigen “kindvriendelijk” beleid bij de juiste pleegouders is geplats. Of is dit een voorbeeld van normen en warden: stuur een kind (onmondig) maar gewoon terug naar waar het vandaan komt en ga op zondag in de kerk zitten.

    Yvonne de Witt

    Reactie door Yvonne de Witt — zaterdag 13 maart 2004 @ 14.25 uur

  400. Nederland begint zo langzamerhand heel onmenselijk te worden. Het is toch te gek om die kinderen die al jaren bij pleegouders in het gezin zijn opgenomen, nu hals over kop terug naar het land van herkomst moeten. Dat is niet redelijk en niet menselijk meer. Ik hoop dat die Jan de Wit iets klaar kan krijgen in de Tweede Kamer. Als die kinderen al een trauma hebben overgehouden van hun verleden voordat ze liefdevol werden opgenomen in een gezin, ze zullen zeker een trauma overhouden als ze nu van hun pleegouders losgerukt worden en terug moeten naar waar ze niet meer thuis horen. Ik heb echt met die kinderen te doen en ook voor de pleegouders is dit onmenselijk. We hopen en bidden dat er een oplossing komt.
    Nederland, ga terug naar uw hart.

    Bisschop Henk Kronenberg DD
    Bougainville, Papoea Nieuw Guinea

    Reactie door Bisschop Henk Kronenberg — zaterdag 13 maart 2004 @ 16.52 uur

  401. Hartverwarmende reacties alom. ‘Nederland, ga terug naar uw hart’ schreef Bisschop Henk Kronenberg DD vanuit Bougainville, Papoea Nieuwe Guinea. Tot in de verste uithoeken van de waardbol klinkt de wanklank Onderkoning Balk II de Afbrakistan die l]mensenrechten en menselijk leed aan zijn laars lapt en harteloos mensen, kinderen, wegstuurt. Het recht van de sterken, de succesvollen, de geldhebbers, de machthebbers, de bezitters, de carrieremakers, de ‘haves’, regeert over de zakken, de ‘loosrs’, de armen, de machtelozen, de nietbezitters, de onderweroedpenen, de ‘have nots’ in ons kouder en killer worden kikkerlandje. Kinderen, zelfs zij die hier al tientallen jaren wonen en domweg Nederlands zijn, worden, zoals letterneukers dat betaamt, opgehangen aan de lettertjes van de wet. De wet, die de kleine bovenlaag bevordert, de middenlagen paait en de onderste lagen krenkt en kraakt. Nederland, waar is uw hart? Of moeten we over enkele jaren weer horen: ‘Adan, waar was je!?’

    Reactie door Jan Bontje — zaterdag 13 maart 2004 @ 21.17 uur

  402. Geachte regering,
    Nederland heeft de instroom van niet ingezetenen de laatste 25 jaar niet kunnen verwerken. Alle politieke partijen zijn min of meer schuldig aan de huidige onplezierige situatie. U hebt gesproken over uitzetting onder anderen van kinderen die hier geboren zijn, op school gaan, Nederlands spreken, opgenomen zijn in onze gemeenschap en soms reeds jarenlang opgevoed worden in Nederlandse gezinnen. Bij uitzetting zal een aantal van hen onder bizarre omstandigheden het leven laten. Wanneer de uitzetting, onder het zogenaamde gezinsverband, doorgaat van kinderen ook die in Nederlands gezinsverband worden opgevoed schamen wij ons om Nederlander te zijn.

    Gerrit Weltevreden
    Maassluis, maart 2004

    Reactie door Gerrit Weltevreden — zondag 14 maart 2004 @ 11.27 uur

  403. De ‘revolutie van ons hart’ reikt over grenzen van tijd en ruimte!

    Reactie door Josien van Barlo — zondag 14 maart 2004 @ 13.37 uur

  404. Laat ons vertrouwen op deze kracht.

    Reactie door Josien van Barlo — zondag 14 maart 2004 @ 13.59 uur

  405. Al 422 reacties. Ze zijn eigenlijk al voldoende om een prachtig boek van te maken en aan minister Verdonk aan te bieden.

    Reacties van overal vandaan. Zelfs helemaal uit Nieuw Guinea. Maar wat een prachtige wijze woorden spreekt Hendry Saris. Onbegrip over het voornemen om Henks pleegdochter terug te sturen overheerst nog steeds. De argumenten tégen dat onzalige plan worden ook steeds sterker.

    Ik ga minister Verdonk deze week vragen wanneer ze met haar notitie komt.

    We gaan door.

    Jan de Wit

    Reactie door Jan de Wit — zondag 14 maart 2004 @ 21.03 uur

  406. Mensen die je zo lang hebt laten wachten,
    stuur je niet weg. Een kind dat hier thuis
    is, stuur je niet naar een land ver weg.
    Waar ze heel lang kan wachten, op de
    geborgenheid die ze nu heeft.

    Reactie door Jessie van Vlodrop — maandag 15 maart 2004 @ 14.16 uur

  407. Wat moet er gebeuren om beleidsmakende politici op andere gedachten te brengen? Wat is er nodig om hen wakker te schudden uit de droomtoestand waarin ze onvermijdelijk geraken door het monotoon opdreunen van hun beleidsmantra’s? Op zoek naar vergelijkbare situaties sta je aan de verleiding bloot om flagrante schendingen van het recht op een normaal leven als voorbeeld te nemen.

    “De droom van de Rede baart monsters” schreef Goya op een van zijn schilderijen. Het was er een uit een serie waarin hij de verschrikkingen van de Napoleontische oorlog in Spanje aan de kaak stelde. In grijstonen schilderde hij wat wij enkele dagen geleden zelf in full colour op de voorpagina’s van de dagbladen konden aanschouwen. Dat de overgrote meerderheid van het Spaanse volk tegen de oorlog in Irak was, deerde premier Aznar niet. Het sterkte hem slechts in zijn onvoorwaardelijke steun aan de Pax Americana. Het is hem dubbel betaald gezet. Nadat de boemerang van de global terror zijn volk had getroffen, onthoofdde de vlijmscherpe V-vorm Aznar. Maar tussen beide slachtingen deed hij iets heel opmerkelijks: bruusk wakker geschud uit de droom van zijn Rede beloofde hij direkt na de aanslagen alle in Spanje verblijvende familieleden van de illegalen die bij de bomaanslagen waren omgekomen dat zij gelegaliseerd zouden worden.

    Wat is er nodig om Nederlandse politici, die zich op normen en waarden beroepen, te laten inzien dat ook hun Rede een monster heeft gebaard; dat hun administratieve rationaliteit mensenlevens verscheurt? Is er een verband tussen het gigantische slachting in Madrid en de minidrama’s in de pleeggezinnen? Wie wordt voor wat opgeofferd? In beide gevallen wordt een consensus onder grote delen van de bevolking genegeerd. Daar ze nog door een kamermeerderheid gesteund wordt, zal het minister Verdonk voorlopig de politieke kop niet kosten. De oppositie in de Kamer is vleugellam. Een gebruiker van een te explosieve treinmetafoor – Jan Pronk die de uitwijzingen ‘een soort deportatie’ noemt – wordt rücksichtlos afgekoppeld en op een zijspoor gezet, wat via een ander ministerie met gevangenisdirecteuren – het beroep dat Verdonk ooit uitoefende – wordt gedaan. Zolang zo iedere oppositie monddood wordt gemaakt, blijft de politiek-bestuurlijke mantra’s elkaar versterken.

    Het kleinmenselijke drama van de pleegkinderen mag dan onzichtbaarder zijn dan de terroristische aanslagen in Madrid, op politiek-bestuurlijke vlak zijn wel wat vergelijkingen te maken. De politieke hypocrisie voert in beide gevallen de boventoon. De boemerang van de terreur heeft Aznars geopolitieke aspiraties genekt, maar onschuldige forensen moesten ervoor bloeden. Zijn genereuse geste om de illegale nabestaanden te legaliseren is katholiek grotesk. In het geval van de pleegkinderen blijft de Nederlandse overheid voorlopig buiten schot: ondanks het falen van de overheidsdiensten waar keer op keer is aangeklopt om de pleegsituatie te formaliseren, blijft de verantwoordelijke minister zitten. En intussen bloedt het volk: de ouders, de sympathisanten, maar voor alles: de door en door Nederlandse pleegkinderen. Het wordt tijd dat de overheid de hand in eigen boezem steekt. Misschien voelt ze dan het hart van de democratie weer kloppen.

    Reactie door Henk Oosterling — maandag 15 maart 2004 @ 14.49 uur

  408. Ik hoop dat Judith in Nederland kan blijven!!!

    Reactie door patty jacobs — maandag 15 maart 2004 @ 15.37 uur

  409. Geschokt ben ik, dat mevrouw Verdonk, die als een helder denkende vrouw in de politieke debatten in de Tweede Kamer overkomt, het zover laat komen. Illegaal verblijvende kinderen in pleeggezinnen dienen onmiddellijk een nederlands paspoort te krijgen. Zij zijn immers niet voor niets in pleeggezinnen ‘geplaatst’. Zij konden niet in het gezin van de biologische ouders blijven, omdat deze niet goed voor hen konden zorgen. Of hadden in het geheel geen biologische ouders meer. Een recherlijke uitspraak, n.l. de plaatsing in het pleeggezin, kan niet door een andere macht zomaar teniet worden gedaan. We kennen in Nederland al heel lang de scheiding der machten. De staatssecretaris van Justitie dient de rechterlijke uitspraak te eerbiedigen. Dat is één van de pijlers van onze staat. Daarnaast gelden de Universele rechten van de mens óók en juist voor kinderen!! Deze rechten, die allang geleden- misschien té lang geleden voor mevrouw Verdonk?- door de nederlandse wetgever zijn erkend, zijn voor ons inwoners van Nederland en voor onze bestuurders wegwijzers in kwestie van moraliteit. Vanuit moraliteit ontstaan waarden en normen, die we in ons dagelijk handelen ‘gebruiken’. Hoe kan mevrouw Verdonk nog twijfelen aan haar ongetwijfeld snel te nemen beslissing om alle ‘illegaal’ verblijvende pleegkinderen per direct een paspoort en een onbeperkte verblijfsvergunning te verlenen? Ik wens de SP, Jan de Wit in het bizonder en natuurlijk de ouders van Judith alle goeds en sterkte. Marjan van der A

    Reactie door Marjan van der A — maandag 15 maart 2004 @ 17.00 uur

  410. AU!!!

    Reactie door susan vuik — maandag 15 maart 2004 @ 21.37 uur

  411. Mevrouw Verdonk wil graag ‘one of the guys’ zijn. Bij een hard beleid horen harde woorden. Wel eisen van anderen dat ze hun woorden terugnemen als het haar even niet aanstaat, maar terugkomen op eigen fouten kan natuurlijk niet. Want dat is deze beslissing, een grote fout. En o ja, dit is trouwens ook ‘schrijnend’.
    Ik hoop dat er snel duidelijkheid zal komen voor Henk en vele andere ouders. Dat moet toch wel kunnen, in dit tolerante Nederland?

    Reactie door Leonie — woensdag 17 maart 2004 @ 11.07 uur

  412. Geweigerd in het paradijs

    Oneindig en eeuwig is de dood
    In de hemel oneindig mooi, schoon en groot
    Maar dat is alleen voor Goeden weggelegd
    want, bestempelt God jou straks als slecht
    dan kom je voor eeuwig in de hel terecht
    en beland je voor de tweede maal in de goot
    Dat is een oneindig slechte dood!

    De keus is dus al snel gemaakt;
    je moet zorgen dat je in de hemel geraakt
    De hemel, daar is de lucht nog fris,
    daar zwemt de zee nog vol met vis,
    daar is nooit wat met de mensen mis
    Ja, daar is alles echt volmaakt
    De keus voor ‘t hiernamaals is dus snel gemaakt!

    Maar wanneer ziet God je dan als Goed?
    Als je op school je best maar doet?
    Als je niet pest, of slaat, of scheldt?
    Als je heel zuinig bent met je geld
    en als je je moeder elke maand belt?
    Misschien dat je dan aan de eisen voldoet
    en bestempelt God jou straks als Goed

    Maar op de dag dat jij naar ‘t paradijs kan gaan
    blijkt de quota mensen daar reeds te zijn voldaan
    De douanier Petrus houdt de poort stokstijf dicht
    en zegt je vervolgens met ijskoud gezicht:
    “Te zijner tijd ontvangt u nog wel bericht,
    maar voorlopig komt u op de wachtlijst te staan
    en mag u de hemel niet binnen gaan

    De aarde is namelijk niet de enige planeet
    die van dit paradijs af weet
    Wij moeten dus heel kritisch kijken
    naar wat ons echte Goeden lijken
    want anders zou ‘t regime bezwijken
    De hemel is simpelweg niet gereed
    voor zoveel aanvragen van één planeet

    Ook wij wegen de kosten tegen de baten
    en kunnen dus niet iedereen toelaten
    Op basis van deze harde realiteit
    volgen wij daarom nu hetzelfde beleid
    als u op aarde heeft geleid
    Alleen echte Goeden worden dus nog toegelaten
    wanneer zij de aarde hebben verlaten

    Voordat ik u hier dus naar binnen haal,
    moet ik eerst inzicht hebben in uw moraal:
    hoe vaak heeft u anderen bezeerd
    en heeft u toen van uw fouten geleerd
    of deed u het telkens weer verkeerd?
    Vertelt u mij uw levensverhaal,
    voordat ik straks uw lot bepaal

    In plaats van nu steen en been te gaan klagen
    dat ik u hier niet weg mag jagen
    en dat ik teveel vragen stel
    alvorens ik mijn oordeel vel
    over plaatsing in hemel of in hel,
    kunt u mij beter maar behagen
    en antwoord geven op mijn vragen

    U vond het tot op heden toch ook humaan
    om zo met mensen om te gaan?
    Toen jullie op aarde afspraken
    een dergelijk onderscheid te maken,
    dacht u waarschijnlijk dat het ú niet zou raken
    en nu het met uw leven is gedaan,
    moet dit beleid dus van de baan

    Nu wilt u verlost worden van de aardse troep
    en staat in grote getale op Gods stoep
    Bevrijd van uw vroegere systeem,
    legt u nu bij mij de claim,
    dat ik u in ‘t paradijs opneem
    Helaas, u valt in de Slechte groep,
    u gaat naar de hel, zonder hoger beroep!”

    Sandra Vis

    Reactie door Sandra Vis — donderdag 18 maart 2004 @ 1.31 uur

  413. Politiek staat niet los van moraliteit. Er is de algemene morele regel om te kiezen voor het maximale welzijn voor zoveel mogelijk mensen. Deze regel is niet altijd voldoende om een keuze te kunnen maken, maar in dit geval ligt het wel duidelijk. Het niet uitvoeren van de toezegging aan Jan de Wit resulteert alleen maar in extra lijden, dat door een simpele regeling voorkomen kan worden. Daarom is het niet verdedigbaar. Als de minister haar belofte niet nakomt, heeft ze niet alleen haar geloofwaardigheid verloren, maar ook morele integriteit.

    Reactie door Douwe Tiemersma — donderdag 18 maart 2004 @ 9.08 uur

  414. Een streng asielbeleid is nodig. In het verleden hebebn we op dat gebeidsteken laten vallen. Kinderen die hier langer dan 3 jaar wonen moeten daarom mijns inziens samen met hun ouders in Nederland kunnen blijven wonen. Onze laksheid en gebrek aan daadkracht in het verleden hoeft niet afgeschoven te worden op de mensen die hier hard hebben gewerkt aan het opbouwen van een toekomst.

    Reactie door mirte loeffen — donderdag 18 maart 2004 @ 16.29 uur

  415. Een meisje wegtrekken uit de liefdevolle handen van haar ouders om haar op het vliegtuig te zetten naar een land waar haar geen toekomst wacht maar waar een boze droom werkelijkheid kan worden. Welk land, welke wet, welk mens wil dit? Lees deze ketting van verbazing en weet dat minstens vierhonderd Nederlanders hun handen boven haar hoofd houden. Wij moeten deze onzin kunnen voorkomen. Dit gaat niet om wetten of gunsten maar om menselijkheid en mensenrechten! Judith blijft hier, bij haar pleegouders.

    Reactie door Birgit — zaterdag 20 maart 2004 @ 23.21 uur

  416. Geachte mevrouw Verdonk,

    Duizenden woorden zijn inmiddels op dit weblog tot u gericht met eigenlijk maar een boodschap: biedt (pleeg)kinderen zoals Judith alsnog een verblijfsvergunning, laat ze bij hun (pleeg)ouders blijven.

    Ik heb dit hier op 14 februari op mijn wijze verdedigt door u erop te wijzen dat het (nu) primair nog gaat om een morele – ethische kwestie. Een kwestie van humaniteit zo u wilt. Maar ik niet alleen. Zo hebben vele mensen u geattendeerd op de (universele) Rechten van het Kind’.

    Ik wil u nog eens vragen na te denken over de ‘Verklaring van de Rechten van het Kind, zoals goedgekeurd door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in 1959:

    ‘Aangezien de mensheid aan het kind het beste wat zij kan geven verschuldigd is: Daarom
    Kondigt de Algemene Vergadering deze Verklaring van de Rechten van het Kind af, opdat het een gelukkige jeugd moge hebben en ter wille van zichzelf en van de maatschappij de hierin neergelegde rechten en vrijheden moge genieten. Zij doet een beroep op ouders, op mannen en vrouwen persoonlijk, op particuliere organisaties, op plaatselijk autoriteiten en nationale regeringen om de rechten te erkennen en de naleving daarvan na te streven door wettelijke en andere maatregelen, die volgende de beginselen moeten worden genomen”(..).

    Het gaat hier te ver om alle 10 Beginselen van deze Verklaring hier te weergeven, maar ik wil u toch in het bijzonder wijzen op Beginsel 2:

    “Het kind moet bijzondere bescherming genieten en moet krachtens de wet of langs andere wegen gelegenheid en faciliteiten krijgen om zich lichamelijk, geestelijk of zedelijk, intellectueel en maatschappelijk te ontwikkelen op een gezonde en normale wijze en in omstandigheden van vrijheid en waardigheid. Bij uitvoeren van wetten die dit doel hebben, zullen de belangen van het kind de eerste en belangrijkste beweegreden zijn”.

    Het moet gelet op deze Verklaring toch duidelijk zijn dat kinderen verkerend in de situatie zoals Judith, ‘recht’ hebben een verblijfsvergunning, dat uitzetting een flagrante schending betekent van de Verklaring van de Rechten van het Kind.

    Duizenden woorden dus die tot u gericht zijn en zich nog steeds tot u richten. De theoloog Harry Kuitert wijst erop dat ‘het zich aangesproken voelen’ de “moeder van alle woorden” is. Het is de stem die tot ons roept: “Waar is Abel uw broeder?”.

    Vervangt u in deze ‘Abel’ voor ‘Judith’. Is er een dieper ethisch appel denkbaar als leidraad voor ons en uw handelen?

    Met vriendelijke groeten

    Tonie van den Buuse

    In dit verband wijs ik graag op het inzicht vant de theoloog Harry Kuitert

    Reactie door Tonie van den Buuse — zondag 21 maart 2004 @ 13.35 uur

  417. Denk aan deportatie maar gebruik het woord niet ook al weet je dat dit in het geval van Judith er verdomd veel op lijkt.
    Toch het woord niet gebruiken, want dan wordt men boos.
    Of….. staan politici zover van de mensen dat ze niet weten wat er echt gebeurd?
    Dat laatste moet ik vermoeden en hopen,immers anders zou dit niet kunnen gebeuren.
    Het is nooit te laat om eens na te gaan vanuit welke situatie Judith weggehaald wordt en waar ze daarna in terecht komt.
    Als degenen die de beslissing om Judith weg te zenden dat een keer willen doen dan is voorspelbaar dat ze niet wordt wggestuurd.

    Reactie door ed verschuur — zondag 21 maart 2004 @ 23.44 uur

  418. Ooit was Nederland een veilige haven voor Hugenoten. Maar ja, die waren wit en niet lief maar rijk.
    Judith is het aanbiddelijkse meisje dat ik ken. Ze vraagt niet veel: liefde, aanhankelijkheid en een kans. en helaas kan ze daar voorlopig geen rijkdom tegenover stellen. Als je tenminste gelijk resultaat wilt.
    Het potentieel van onze Judith ligt in haar vorige naam: zij die liefheeft en dient. Zij heeft het in zich om anderen lief te hebben en te dienen, hun leven te verrijken door er voor ze te zijn. Heeft Nederland zulke mensen niet meer nodig? Ik zou zeggen in deze harde maatschappij meer dan ooit.
    Ook als ze geen blanke rijke minderheid zijn en hugenoot.
    Nee, we hebben mensen met een hart en liefde nodig om onze maatschappij leefbaar te maken en te houden.
    En daar hoort voor mij judith bij, die in de toekomst zeker deze in Nederland steeds spaarzamer wordende eigenschappen heeft.
    Toon dat Nederland weet wat het verdient: mensen met een hart.
    Toon dat door Judith te laten blijven waar ze thuishoort: HIER.
    Als een van ons. Want dat is ze eigenlijk al zo lang ze bewust leeft.
    Van ons en bij ons, nu en voorgoed.

    Reactie door Nan van Daalen — zondag 21 maart 2004 @ 23.46 uur

  419. Aan Mevrouw Verdonk,
    Toen ik 2 jaar geleden met Pinksteren in Eerbeek kampeerdem met mijn kinderen en kleinkinderen ontmoetten we daar een Rotterdamse familie met hun dochtertje Judith. Het lag voor de hand, dat de kinderen met elkaar speelden. Judith onderscheidde zich alleen door haar huidskleur van mijn kleinkinderen. Ze was even lief en even stout. Ook zij lachtte hard bij de poppenkast, ook zij wilde niet naar bed en ook zij genoot mateloos van het buiten zijn. Toen ik later haar geschiedenis hoorde, brak m’n hart, maar ik dacht wel:”wat heeft ze een geluk gehad dat ze bij Henk en Johanna terecht is gekomen.” Nu bestaat de kans dat ze geneest van de ellende die ze heeft doorstaan, dat het toch nog goed met haar komt.
    Dat ze nu dreigt uitgezet te worden is iets dat ik niet kon geloven toen ik het hoorde. Ik begrijp er niets van. Hoe gaat dat dan in z’n werk? Moet ze met een moeder mee, die haar heeft verstoten? Wat gebeurt er dan verder met haar als ze daar aankomt? Moet ze dan zomaar haar ouders achterlaten en moeten die haar dan zomaar laten gaan? Hoe leeft ze dan verder als ze voor de tweede keer in de steek is gelaten?
    En dan te weten, dat er 600 kinderen in vergelijkbare situaties zitten.Wie bedenkt dit onmenselijke beleid?
    Claire Gardien.

    Reactie door Claire Gardien — maandag 22 maart 2004 @ 14.03 uur

  420. Henk, Houdt moed. Ik hoop dat Judith bij jou en Johanna mag blijven.
    Jan de Wit, veel steun voor de strijd voor Judith en de andere pleegkinderen, die een goede start in het leven verdienen, een warm e omgeving, veel liefde.
    Mevrouw Verdonk, Kom snel met een nota, verlos alle pleegouders uit hun onzekerheid, wees wijs, wordt wijs. En doet u ook alsublieft nog iets voor al die asielzoekers die hier al jaren wonen en waarvan kinderen op vloeiend Nederlands spreken, die vriendjes en vriendinnetjes hebben, het geod doen op school en waarvan de ouders wanhopig worden als ze eraan denken terug te moeten naar het land van herkomst waar ze gevaar lopen.

    Ria Annotee

    Reactie door Ria Annotee — maandag 22 maart 2004 @ 15.04 uur

  421. Henk, Het mag niet gebeuren dat jonge kinderen, opgroeiend in een zorgzaam gezin, de gevoelens delen met pleegouders, de taal spreken, de verhalen horen, waarmee ze een leven lang zullen doen, weggerukt worden. Dat is onmenselijk. Dat mag niet gebeuren.

    Reactie door Jan van Arkel — dinsdag 23 maart 2004 @ 22.13 uur

  422. Er is hoop, er is liefde

    Ik ben Antilliaanse en woon op Curaçao. Zo’n vijfhonderd jaar geleden kwamen hier voor het eerst Europese ‘allochtonen’rijkdom, macht en avontuur vergaren. Autochtone Arowakken en andere inheemse volkeren uit Afrika werden daarbij uitgemoord, weggevoerd, verkocht, verkracht, uitgebuit, ‘gekerstend’en tot slaaf gemaakt.

    Het is nu. Er zijn nog steeds problemen, maar er is ook hoop, er is liefde.

    Het is augustus 2003. Een aantal Cubaanse dissidenten belandt in de Curaçaose gevangenis. Van Sint Maarten zijn ze naar Curaçao gestuurd voor deportatie: terug naar een land waar hun leven gevaar loopt. Maar het komt niet zo ver. Terwijl de Cubanen al op de landingsbaan zijn en naar het vliegtuig lopen, grijpt een immigratie-beambte in. Hij vraagt wat er aan de hand is. De Cubanen doen hun verhaal. De motoren ronken, het vliegtuig wacht. De Curaçaose immigratie-agent licht de Venezolaanse piloot in. Maar als de piloot het verhaal hoort, weigert hij pertinent de Cubanen mee te nemen. Hij wil dat niet op zijn geweten. De Cubaanse levens zijn gered met één actie, één snelle beslissing.

    Het is mijn hoop dat er in Nederland zulke piloten, ambtenaren of ongehoorzame burgers zijn. One can make a difference!
    Het is mijn hoop dat de Nederlandse beleidsmakers met één snelle beslissing het leven van vele pleegkinderen zullen redden. Het leven van Judith, het gezin waarin ze thuishoort. Wat zou Jezus doen? Het is een kwestie van liefde. Heel simpel: liefde voor de medemens. Niet meer en niet minder dan dat.

    Petje af voor de Jan de Witten, de Henken en de Johanna’s. Ik hou van jullie. Er is hoop.

    Ini Statia
    Vanuit een zonnig Curaçao
    Donderdag 25 maart 2004

    (LS ik heb gisteren iets gestuurd, maar ik weet niet of het doorgekomen is. Willen jullie asjeblieft deze tekst plaatsen in plaats van die van gisteren? Bedankt.)

    Reactie door Ini Statia — donderdag 25 maart 2004 @ 18.41 uur

  423. Het is volstrekt onaanvaardbaar dat in onze westerse samenleving een degelijke uitzetting kan plaats vinden als voornemens. Mensen die hier lang zijn, de taal spreken of op de een of andere manier zijn opgenomen in onze samenleving kun je met goed fatsoen niet weg doen. In het nu is dat onmenselijk voor de “slachtoffers”, in de toekomst zullen we daarop worden afgerekend. De wereld zal voor een paar duidend mensen bijzonder slecht uitzien als gevolg van de meetlat die door onze regering wordt gehanteerd. Dit is voor niemand te begrijpen, en alle mooie woorden ten spijt, ook niemand zal dit ooit kunnen uitleggen of goedpraten. Het meest schrijnend is het aantal kinderen dat onder de regeling valt. Veelal kinderen die hier zijn geboren, opgenomen en verzorgd in nederlandse gezinnen, met liefde zijn opgevoed….zij zullen het gevoel hebben weggegooid te zijn. Het zal bij allen een verschrikkelijke pijn teweeg brengen. Het lijkt mij haast ondenkbaar dat iemand dat een kind aan wil doen…

    Reactie door ton beckers — zondag 28 maart 2004 @ 0.47 uur

  424. Regels zijn regels ! Deze ferme slogan wordt keer op keer aangehaald om op te houden met nadenken. Opvallend gretig wordt vergeten dat bij het opstellen van regels niet alle ‘gevallen’ voorzien worden. Wat stelt het nog voor om politiek flink te zijn en tegelijk de stem van een pleegkind en haar ouders te smoren in een ferm handhavingsjargon.? Zij doen geen beroep op de regels, maar op elementair fatsoen: je haalt een kind niet weg bij ouders die om haar geven en voor haar zorgen. Je stuurt zo’n kind niet naar een gevaarlijke omgeving waar niemand haar beschermd en niemand haar verstaat. Dat spreekt voor zich.

    Reactie door Piet Molendijk — maandag 29 maart 2004 @ 20.30 uur

  425. Beste Henk, Het is goed dat je me nog eens op het bestaan van deze site hebt gewezen. De vorige keer kon ik er wegens een digibete blackout niet in komen. Nu lees ik, gelukkig, dat jij, Johanna en Judith veel bijval hebben gekregen. Wat moet ik er over zeggen wat nog niet gezegd is. Ik heb er geen woorden voor. Ik moest denken aan dat gedicht dat ik eens voor jou vertaalde. Zie het als metaforisch voor de situatie waarin jullie verkeren en bedenk dat de ‘giftige slang’ een naam heeft.

    Avondschemering

    Nadat de zon vroeg onder is gegaan,
    trekt de schaduw van de bergen dicht.

    Als in de avond de schemering overgaat
    in duisternis, wordt men snel ontwricht.

    Mijn lief kind, ga dan niet naar buiten
    waar de giftige slang te wachten ligt.

    Yoon Sundo (Korea 1587-1671)

    Reactie door Rien Vroegindeweij — dinsdag 30 maart 2004 @ 19.53 uur

  426. Bij deze, spreek ik ook namens mijn vriend en vele andere vrienden
    van ons, onze afschuw uit over de behandeling van Judith en andere
    kinderen, die in dezelfde situatie verkeren.
    Wij kennen Henk al heel lang en Judith sinds haar vierde jaar. Als
    je Henk {en zijn vrouw} samen met Judith ziet, straalt de liefde van
    hun af. Dààr is haar plek, dat is haar huis en dààr is haar thuis.
    Heel veel sterkte wensen wij jullie toe. Mocht Verdonk er toch in
    slagen haar verkeerde beleid door te zetten, dan wordt het tijd voor
    een andere houding.En die zullen wij wel weten te vinden !!!

    Reactie door Vrolijk E.M.C. — vrijdag 2 april 2004 @ 11.57 uur

  427. Bij deze alle steun. Laat Judith blijven bij wie ze zich thuis voelt. Dit geldt natuurlijk ook voor alle andere kinderen die in deze situatie verkeren.

    Reactie door Eef Grootveld — vrijdag 2 april 2004 @ 12.35 uur

  428. Beschaving meet je aan de hand van de omgang met haar medemens.
    Verdonk, schaam je!

    Ieder stemvee kiest een slager of een hoeder.
    Kiezer, schaam je!

    Jan de Wit, klasse!

    J.M. Schouten

    Reactie door J.M Schouten — vrijdag 2 april 2004 @ 21.47 uur

  429. rita verdonk, je hebt gewerkt op een projectbureau dat moest zorgen voor een nieuw beleid voor ama’s, je was adjunct-directeur van het huis van bewaring in scheveningen, je hebt gewerkt bij de penitentiaire inrichting de schie in r’dam, jij zou toch moeten weten wat kinderen zoals judith in het land van herkomst te wachten staat. ben jij moeder?? een echte moeder wil alle goeds voor hun kinderen en daar vecht je je voor dood. je wilt je kinderen omringen met liefde, zorg enz. en dat ontbreekt de echte moeder van judith, ze is niet voor niets opgenomen in een pleeggezin. bij henk en johanna leert ze wat liefde is en geborgenheid inhoudt zodat ze later als ze ook moeder wordt dat haar kinderen kan meegeven. in het land van herkomst, waar ze niet is geboren, noch de taal spreekt, geen idee heeft wat voor leven ze daar moet leiden of in dit geval lijden, welke toekomst staat haar te wachten? een leven op straat? Prostitutie? verkocht worden aan een of andere ouwe rijke ouwe vent? rita verdonk, gebruik je hersens maar nog meer je gevoel!! kijk je nooit naar t.v.? want dan zou je beter op de hoogte zijn wat zulke kinderen als judith daar voor toekomst hebben. denk nog eens goed na voor je beslist wat je met schrijnende gevallen als judith gaat doen. laat je hart spreken. wees een liefdevolle moeder voor al deze kinderen.

    Reactie door maddy grootveld-peeters — vrijdag 2 april 2004 @ 23.13 uur

  430. Het uitzetten van mensen die zonder dat hun blaam treft veel te lang hebben moeten wachten op een definitieve uitspraak, en daaruit voortvloeiende onderdeel zijn gaan uitmaken van de Nederlandse samenleving, geeft blijk van een gebrek aan menselijkheid en rechtvaardigheid!
    Een land dat op een dergelijke wijze met mensen, en zeker met kinderen, omgaat ontbeert elk gevoel voor solidariteit en beschaving!

    Met een strenger beleid aan de ‘poort’ valt wellicht nog te leven, maar het uitzetten van mensen die, zonder dat hen zelf enige blaam treft (de NL’se overheid treft immers de blaam van het feit dat de regelgeving en uitvoering ertoe leiden dat mensen pas na vele jaren een definitieve uitspraak tegemoet kunnen zien!) verweven zijn in de Nederlandse maatschappij is inhumaan en asociaal!

    Reactie door Ron Meyer — zaterdag 3 april 2004 @ 13.03 uur

  431. Ik ben het in het geval van deze situatie geheel mee eens, dat een meisje wat hier is geboren en eigenlijk nederlandse is, niet kan worden uitgezet. Het uitzetten van de moeder is daaraantoe, maar daar moet een onschuldig kind niet de dupe van worden. Dit kan toch niet in een nog steeds beschaafd land als nederland? De minister moet dan ook haar speciale bevoegdheid gebruiken om dit kind te verzekeren van een toekomst en haar dan ook bij haar pleegouders laten blijven. Een humane daad zou hier dan ook op zijn plaats zijn. Ik word langzamerhand een beetje pissig van dit rechtse beleid en moeten we dan vooral ook eens ons hart laten spreken en niet altijd stoicijns principieel zijn. Dit meisje heeft er niet voor gekozen om in een situatie te komen waar zij nu mee wordt geconfronteerd en dient er dan ook die ministeriële bevoegdheid te komen. Zo zijn er nog talloze situaties denkbaar met asielzoekers die allang zijn geïntegreerd en dat kan niet gezegd worden van vele anderen die hier wel kunnen wonen, zonder overigens echt geïntegreerd te zijn en dat ook vaak niet eens willen. Hier moet dan ook maar eens grondig na gekeken worden. Op dit moment zijn de welwillende asielzoekers de dupe van de onwelwillende allochtonen in ons land. Dit is dan ook een scheve verhouding te noemen. Voor de familie weltevreden hoop ik dat het meisje kan blijven en dat zij haar een verzekerde toekomst geven. Tot zover hetgeen ik hierover kwijt wilde.

    Reactie door Harm Burgers — zaterdag 3 april 2004 @ 13.48 uur

  432. Ik vind tat minister Verdonk conform haar belofte deze zaak snelstens opnieuw moet behandelen, ernstig in overweging nemend dat een gedeelte van de familie, andere kinderen in nederland verblijven. Tevens daar ze reeds jaren bij pleegouders verblijft. Daarnaast is Congo geen veilig thuisland. Bij uitzetting vrees ik dat ze al zer snel bij de straatkinderen zal horen daar de natuurlijke ouders al niet in staat waren voor haar te zorgen. Dus dahaar lot mag persé niet aan dat van de natuurlijke moeder geknoopt worden.

    Rob Smit
    Sittard

    Reactie door Rob Smit — zondag 4 april 2004 @ 13.08 uur

  433. Alle maatregelen worden alleen genomen om geld; de menselijkheid is ver te zoeken. De rechten van het kind worden hier met voeten vertrapt. Mag dat zo maar?
    Heel veel succes met jullie strijd voor een rechtvaardig besluit.

    Reactie door cisca beerends — maandag 5 april 2004 @ 15.06 uur

  434. Op 5 februari vond er een grote, druk bezochte manifestatie tegen de nieuwe asielmaatregelen plaats in Leeuwarden.Een van de sprekers op die bijeenkomst zei het heel treffend: “Er is maar één persoon die een generaal pardon verdient. Dat is minister Verdonk”.
    Onbegrijpelijke en onaanvaardbare situaties zoals de familie Weltevreden, illustreren wederom het asociale en ondoordachte karakter van de huidige maatregelen. Dit kunnen we niet accepteren. Dit mogen we niet over ons heen laten gaan !!

    Reactie door Roel Akkerman — woensdag 7 april 2004 @ 14.04 uur

  435. Ich habe gelesen, dass Judith “zurück nach Hause” muss. Wo ist denn ihr Zuhause?: das ist doch da, wo sie seit ihrer Geburt seit vielen Jahren lebt. Sie war doch noch NIE in Afrika, sie geht in Holland zur Schule, sie spricht und schreibt holländisch (nur!)und keine afrikanische Sprache. Es ist doch ganz klar, daß Holland ihre Heimat ist und nicht irgendein Land in Afrika, in dem sie nie gewesen ist! Sie lebt in Holland bei ihren Pflegeeltern, die sie rundum versorgen. Warum werden Kinder für und durch die Politik bestraft? Ich habe immer geglaubt, daß solche unmenschlichen Entscheidungen nur in Deutschland getroffen werden, es hat mich sehr überrascht zu lesen, daß so etwas auch in Holland gemacht wird. Sollen wir wirklich glauben, daß ein Staat es sich nicht erlauben kann, Kinder (!) die in seinem Land geboren und aufgewachsen sind, auch dort weiter leben zu lassen – da wo nämlich ihre Heimat ist! Alles andere ist nur unmenschlich! Sorgt dafür, daß Judith in Holland bei ihren Pflegeeltern bleiben kann – für immer! Alles andere ist ein schlechtes und trauriges Bild unser europäischen Politik, die doch immer die Menschenrechte so hoch hält (und Vorgänge in anderen Ländern kritisiert!)

    Reactie door Manfred Bress — woensdag 7 april 2004 @ 14.20 uur

  436. Judith is echt een hele lieve meid en Henk en Johanna houden zoveel van haar. Ze zorgen al zo lang voor haar en willen haar niet kwijt. Ook oma Jo is dol op dit lieve meisje, laat haar alsjeblieft bij elkaar blijven. Ik ben een nichtje van Henk en weet dat het verschrikkelijk zal zijn als Judith hier weg moet! Denk nou eens na!

    Liefs van Anne

    Reactie door Anne van Arkel — vrijdag 9 april 2004 @ 14.59 uur

  437. Rupsje Nooitgenoeg

    Hand in hand. Zwieren. Heen en weer. Zorgeloos. Bruine vingertjes om en om zijn slanke mannenvingers geklemd. Spel van trekken en duwen. Het meisje lacht en kijkt blij. Ze laat zich moeiteloos meetronen en geeft zich over aan zijn zachte dwang. Zijn zware rugzak houdt de lange regenjas in gareel. Ze trekt zich los. Ze slaan rechtsaf de straat in.
    Meteen komen de zorgen om de hoek kijken. Opgeslagen in zijn rugzak. Onvoorwaardelijke liefde van een pleegvader voor zijn pleegkind. Zijn laptop staat bol van brieven voor zijn dochter. Pleidooien tegen Verdonk’s deportatiebeleid. Als hoofd van de politieke molen snijdt deze minister het proces van opnieuw leren vertrouwen van dit pleegkind voor haar pleegouder wreed doormidden. Vertrapte gevoelens in haar eerste levensjaren krijgen geen pardon. Wel van haar pleegvader. Telkens weer leest hij voor uit Jip en Janneke en Rupsje Nooitgenoeg. Hoe doof kan een regering zijn? De schreeuw van een kinderziel voor onvoorwaardelijke liefde als essentieel levensbehoefte de doofpot in stoppen?
    Om de hoek tovert het meisje haar gezicht. Haar stevige lijf gekleed in jeans en winterjas komt er achteraan. Ze is kennelijk nog iets vergeten. Ze bekijkt onderzoekend het patroon van stoeptegels. Haar blik nieuwsgierig en onbevangen. Langzaam kijkt ze verder omhoog en maakt een rondje om haar as. Bekijkt haar wereld. Haar Afrikaanse routes dansen in kleurrijke staartjes met haar mee. Huppelend draait ze om. Terug naar rechts gaan de blauwe meisjesschoenen op zoek naar die grote bruine mocassins.
    Zocht ze haar schaduw misschien?

    Marianne E. Klapwijk
    14 april 2004

    Reactie door Marianne E.Klapwijk — donderdag 15 april 2004 @ 17.44 uur

  438. Bij deze ook mijn steun aan de acties om Judith en die vele anderen een goed bestaan in Nederland te laten houden!

    Reactie door Paul Los — zaterdag 17 april 2004 @ 1.14 uur

  439. Een week na een goede demonstratie toch weer zo’n verhaal. Ik word er misselijk van als ik mij probeer voor te stellen wat dit beleid allemaal voor leed losmaakt bij mensen. Niet alleen als ze gedeporteerd gaan worden, maar ook NU al. De onzekerheid waarin gezinnen, kinderen, vrienden en familie moeten zitten is bijna niet voor te stellen.
    Mevrouw Verdonk, een generaal pardon alstublieft. 26.000 maal!

    Reactie door Renske Leijten — zaterdag 17 april 2004 @ 10.30 uur

  440. Zijn we niet in de wereld om elkaar te helpen?!
    Ik geef toe dat het hier vol is, maar nooit te vol om elkaar bij te staan.
    Hoe kun je nou mensen die hier geboren zijn, hier alles hebben, terug sturen naar een land dat voor hen onbekend is, waar ze de taal niet van spreken?
    Blijf protesteren tegen het achterlijke beleid van Verdonk!!

    Reactie door Jeske — zaterdag 17 april 2004 @ 11.04 uur

  441. Ik ga me er steeds meer voor schamen om een Nederlandse te zijn.
    Dit kunnen jullie toch niet maken, om al die mensen terug te sturen naar hun vaderland waar ze de taal niet spreken. Jullie zijn geen mensen meer, maar beesten

    Reactie door Marleen — zaterdag 17 april 2004 @ 11.55 uur

  442. mijn vader is van de week 91 jaar geworden.
    en hij zegt, elke dag word de wereld een beetje gekker. maar ik denk dat onze regering al stapel gek isgeworden.

    Reactie door bostdorp — zaterdag 17 april 2004 @ 21.32 uur

  443. Hopelijk komt er een regering met mensen die wijze beslissingen kunnen maken.
    Mensen die de burger zien staan en niet met loze beloftes oreren en interessant willen doen. De huidige regering is de meest nietszeggende en karakterloze die Nederland ooit heeft gekend.
    De enige man in Nederland waar mijn hoop op is gevestigd als Premier met kwaliteit en wijsheid is Job Cohen.

    Partijen als de SP / Groenliks en de PVDA zijn de enigen die op mijn steun kunnen rekenen.

    Alle andere partijen (huidige coalitie) breken de Nederlandse samenleving in rap tempo af.

    Blijkbaar heeft geld een hogere prioriteit en waarde dan Levende Mensen.

    Reactie door Maarten Horst — zondag 18 april 2004 @ 11.13 uur

  444. Tsja, wat val hier nou anders op te zeggen dan….VOLSLAGEN TRIEST!!! In plaats dat men nou eens gaat kijken naar criminelen die het land uitgezet kunnen worden. Maar nee hoor, men is weer eens strikt op precies de verkeerde manier!:-s
    Er moet hard worden gebeden voor al deze families/kinderen en niet te vergeten voor die politieke leiders….dat ze eens op menselijke gedachten mogen komen!!

    Reactie door Erik — zondag 18 april 2004 @ 11.31 uur

  445. Als ik vanuit de hemel hier op aarde zou vallen en precies op dit stukje Nederland dan zou ik volgens mij over het algemeen hele aardige lieve mensen zien die hand en hand met elkaar door het leven proberen te gaan BEHALVE wel twee handen vol met egotrippende politici en rijke stinkers die hun NORMEN: “Houden wat je hebt en pakken wat je pakken kan” en “geld maakt óns gelukkig, het eerlijk verstrooien zou stom zijn” de WAARDE: “Wij zijn zo geweldig, zo belangerijk, daarom hebben wij er meer recht op”, ten koste van alles willen doordrukken.
    Daar geld nog steeds macht betekend hebben de meeste mensen dus geen macht en recht. Men kijkt wel uit!!!
    Ook lijkt het wel een ziekte, een besmettelijk virus, die macht en geld. Bij redelijke mensen met goedbedoelde plannen, die er door besmet raken, krijgen al gauw de eerste symptonen van bovengenoemde normen en waarden. Vaak is er dan al geen afdoende medicijn tegen. Het enige medicijn zou zijn hen in de schoenen te laten lopen van diegenen voor wie zij het leven hier op aarde verzieken, zij die de pech hebben onder minder goed gesternte te zijn geboren.

    Reactie door chiara Reneman — zondag 18 april 2004 @ 12.32 uur

  446. Dit mag niet gebeuren, het lijkt zo simpel en dat is het denk ik ook! Soms mag het hart best winnen van het verstand mevrouw Verdonk!

    Reactie door Elly Sikking — zondag 18 april 2004 @ 13.10 uur

  447. Hierbij mijn steun aan Henk en zijn familie! Ik vind dit beleid van de regering ronduit belachelijk. En dan hoor je van de week op het nieuws dat de salarissen van de minsters met 30 % verhoogt moeten worden LATEN ZE DAT GELD EENS BETER GEBRUIKEN!
    Je kan een kind dat al zolang in Nederland woont toch niet terug sturen naar een land waar ze de taal, levensomstandigheden ed niet van kent. Wat heeft zij misgedaan dat zij om deze manier gestraft wordt?

    Reactie door Jessica Prins — zondag 18 april 2004 @ 13.17 uur

  448. Hierbij mijn steun aan Henk en zijn familie! Ik vind dit beleid van de regering ronduit ondoordacht, en en verdient genuanceerde aanpassing.

    Reactie door Luuc Christiaanse — zondag 18 april 2004 @ 15.51 uur

  449. Dit kan je toch niet maken, een kind terug sturen naar een land waar ze de taal niet spreekt en waar ze helemaal niet betekent is. En dan met haar moeder die ze niet eens kent. Ze moet gewoon lekker bij haar familietje blijven!! En de regering die moet eens wat aanpassen maken want dit kan zo niet!

    Reactie door Miranda — zondag 18 april 2004 @ 17.18 uur

  450. Hierbij wil ik mijn steun betuigen aan de familie Weltevreden. Dit is gewoon te gek voor woorden: Rita Verdonk dit is meer dan schandalig!!!!!!!
    Slaap lekker!

    Reactie door Aaltsje Ypeij — maandag 19 april 2004 @ 19.16 uur

  451. Ik sluit me aan bij de woorden van de vorige mailster!

    Reactie door Marita Spauwen — maandag 19 april 2004 @ 19.19 uur

  452. Kinderen die hier geboren en/of al jaren getogen zijn, kunnen niet terug….Terug?? waarnaar toe??
    Hier is hun thuis, hun toekomst. Respect voor alle pleeggezinnen die deze kinderen een thuis en een toekomst willen geven.

    Reactie door Jeske Hoefman — maandag 19 april 2004 @ 20.14 uur

  453. Ik hou van schrijven. Doe het graag. Maakt niet uit waarover. Het gaat vanzelf.
    Maar als ik aan ‘Judith’ denk, een pleegkind dat hier is opgegroeid en jarenlang liefdevol verzorgd is… een kind dat net zo ‘Nederlands’ is als ieder ander Nederlands kind… en besef dat zij naar een land wordt gestuurd waar ze niemand kent en ver weg is van de mensen die haar liefhebben, dan blokkeert alles in mij. Dan weet ik even écht niet meer wat te schrijven. Writersblock? Ik denk het niet. Wat ik wel denk: dat er bij Rita iets in haar hoofd geblokkeerd moet zijn. Want een normaal mens neemt zo’n beslissing niet. Hopelijk komt ze tot inkeer…

    Reactie door D Miltenburg — maandag 19 april 2004 @ 21.09 uur

  454. Ik hoop dat het kind Judith uit heemskerk bij haar pleeggezin mag blijven.

    Zijn we zo hard geworden als samenleving?

    Reactie door J. Roefstra — maandag 19 april 2004 @ 23.15 uur

  455. Ik heb hier weinig woorden aan toe te voegen, behalve dan mijn naam.

    Reactie door Aria Hoogendonk — maandag 19 april 2004 @ 23.22 uur

  456. Het verhaal over Judith grijpt mij aan. Hoe is zoiets mogelijk? Hoe kan het gebeuren dat een kind ) wat bij pleegouders zit en een veilige haven heeft, terug moet naar een land wat het niet kent, een taal wat het niet spreekt en met een moeder waar het geen band mee heeft. Wat doet het met een kind? Om te weten dat je uit het land gezet kan worden? Ieder kind heeft toch recht op veiligheid, op bescherming! Ik hoop met heel mijn hart dat er naast solidariteit, ook wijsheid mag komen in ons land. Minister Verdonk, denk toch na!! Laat je hart spreken!

    Reactie door eveline grootveld — dinsdag 20 april 2004 @ 10.20 uur

  457. Een volk dat zwicht voor tirannen
    zal meer dan lijf en goed verliezen.
    Dan dooft het licht.

    Verdonk, schaam je.

    Reactie door J.M Schouten — dinsdag 20 april 2004 @ 19.08 uur

  458. Wat houden woorden als “streng doch rechtvaardig” in, als dat het helemaal niet is. Slechts mooisprekerij? Wat houdt schrijnend meer in dan bv zo’n verhaal als dit van Judith?

    Reactie door anne — dinsdag 20 april 2004 @ 23.12 uur

  459. Natuurlijk moeten deze pleegkinderen blijven! Zonodig maar burgerlijke ongehoorzaamheid. Het zou trouwens veel kosten en moeite besparen om gewoon een generaal pardon toe te passen. Nederland kan langzaamaan wel op de zwarte lijst van Amnesty: de mensenrechten worden hier met voeten getreden! Beatrix zou eens moeten beginnen mensen dichtbij huis te redden, niet zo dankbaar, zeker zo nodig.

    Reactie door marion cense — woensdag 21 april 2004 @ 19.52 uur

  460. De asielzoekers, de afbraak van de sociale zekerheid, de aanvallen op oudere werknemers, hoe lang moeten wij nog gebukt gaan onder de arrogantie van Balkenende c.s.?

    Reactie door H.G. Machiels — woensdag 21 april 2004 @ 19.53 uur

  461. Het zoveelste voorbeeld van gebrek aan solidariteit en dan ook nog het column van Prof Bob Smalhout: De man zit inderdaad in zijn hoofd en niet in zijn hart. Dagelijks zijn er genoeg voorbeelden wat dat betekent aan onderdrukking, terrorisme en verloedering van de menselijke waardigheid en onderlinge gelijkwaardigheid.

    Reactie door Theo Borst — woensdag 21 april 2004 @ 22.19 uur

  462. Ik heb hier weinig woorden aan toe te voegen, behalve dan mijn naam.

    Reactie door Ricardo van Outsem — donderdag 22 april 2004 @ 15.33 uur

  463. Ik heb deze situatie met verbazing gelezen en er is iets dat ik niet begrijp. Hoe kan een PERSOON, die .NL op zijn geboortebewijs heeft staan, als ongewenste VREEMDELING ons land worden uitgezet. En ook, hoe kan een minderjarige, die alleen maar de NEDERLANDSE Taal spreekt, ons land uitgezet worden, naar een land waar het niemand heeft om ervoor te zorgen?
    Wij zijn toch niet zo achterlijk, dat we denken dat die paar kinderen zoveel gaan kosten dat ze een onoverkomelijk bezwaar vormen. Bovendien, zelfs al zouden die kinderen later als ze groot zijn besluiten terug te gaan naar hun voorouderland, dan nog zou je als Gastland toch willen dat deze mensen terug gaan met in ieder geval opleidingen en capaciteiten zodat ze hun nieuwe thuisland kunnen helpen opbouwen? Die kinderen zijn hier niet voor niets naar toe gekomen of hier niet voor niets geboren?
    Er zal iets gedaan moeten worden aan de Internationale Rechten van het Kind, dat deze situaties een speciale wet krijgen.

    Reactie door AJVandeAak — vrijdag 23 april 2004 @ 12.14 uur

  464. vrouw judith aan meisje rita

    ik tel mijn grote teen
    nu weet ik een
    tel van twee naar hier
    slaap met twee keer tien

    ik spin en weef en verf
    stap voor stap na stap
    mijn draad mijn spoor
    mijn weg als speelgodin

    blijf almaar vragen
    tot hoelang en wanneer
    tel jaren na dagen
    wat stond is gaan lopen

    zes grote tenen
    vier kamers een huis
    een straat een school
    vrienden mijn taal

    hier zegt ik ben hier
    daar vertelt een verhaal
    pa je va moe je moe
    een rimpel die golft

    ik weet de koers
    speel met lucht
    mijn los en mijn vast
    dit is goed en het is

    alleen maar zo

    Reactie door Wim Keursten — maandag 10 mei 2004 @ 16.30 uur

  465. De warme, meelevende reacties blijven binnenkomen. Een fantastische steun voor Henk en Johanna, en hun pleegkind natuurlijk. Het wordt wel spannend. Minister Verdonk zal naar verwachting eind van deze maand met haar standpunt komen. Althans dat is mij beloofd door de ambtenaren. Ik ben heel erg benieuwd. In de zaak van Judith gaat het in feite om twee dingen:
    - Het belang van het kind staat in dit soort zaken altijd voorop. Is het in het belang van het kind haar toe te vertrouwen aan iemand die zij niet kent, die voor haar in feite haar moeder niet is, en van wie vaststaat dat zij het kind niet kan opvoeden en verzorgen. Het antwoord is door u al gegeven.
    - Wat is de plaats van de pleegouders, wat zijn hun rechten? Kunnen zij zich verzetten tegen de uitzetting van een kind waarvoor zij jarenlang als hun eigen dochter hebben gezorgd? U hoort het spoedig

    Reactie door Jan de Wit, SP-Kamerlid — maandag 24 mei 2004 @ 12.34 uur

  466. De vluchteling

    Ik hoop dat je nooit hoeft te schreeuwen,
    van angst of honger of pijn.
    Ik hoop dat je nooit hoeft te kijken,
    als je dochter brutaal wordt verkracht.
    Ik hoop dat je nooit hoeft te zwijgen,
    omdat je eens zei wat je dacht.
    Ik hoop dat je nooit wordt getreiterd,
    omdat jij iets anders gelooft.
    Ik hoop dat je nooit hoeft te huilen,
    als alles weg is geroofd.
    Ik hoop dat je nooit hoeft te zien,
    dat het land voor je ogen verbrandt.
    Ik hoop dat je nooit hoeft te smeken,
    om asiel in een veilig land.

    Maar stel dat het ooit zou gebeuren,
    dan hoop ik voor jou en voor mij,
    op een land dat ons zal omarmen
    en zegt: kom maar hier, je bent vrij!

    R. Griffioen

    Reactie door roelien Postma — maandag 24 mei 2004 @ 19.47 uur

  467. Henk Weltevreden en zijn dochter zijn in februari aan het woord geweest in ons radioprogramma Dubbel-O, een programma over onderwijs en opvoeding. Uitgangspunt is: wat hebben kinderen nodig om zich goed te kunnen ontwikkelen. Je hoeft geen pedagogiek te hebben gestudeerd om te beseffen dat het voor de ontwikkeling van een meisje van 8 niet goed is te leven met de dreiging dat ze misschien uit haar vertrouwde omgeving weg moet naar een vreemd ver land met een moeder die niet voor haar kan zorgen. Zij kan er niets aan doen en ze begrijpt het ook niet. Ik hoop dat het tij keert en dat ze mag blijven.
    Ik wens Judith een lang en gelukkig leven toe, in Nederland, bij haar pleegouders, zo lang ze die nodig heeft en daarna op eigen benen.

    Reactie door hetty hagens — woensdag 26 mei 2004 @ 15.13 uur

  468. Mevrouw Verdonk:

    Militairen van de missie van de VN in Congo buiten tienermeisjes uit in het Bunia-vluchtelingenkamp in het noordoostren van het land. De jonge vrouwen, veelal slachtoffers van verkrachting door Congolese militieleden, kunnen voor zichzelf en hun kinderen bemachtigen door geregeld seks te hebben, met de militairen, aldus de Britse krant The Independent. In ruil voor een banaan of een stuk cake kuipen de meisjes onder het prikkeldraad door dat het vluchtelingekamp scxheidt van de VN- Kampement en hebben seks met Marokkanse of Uruguaanse militairen, maakte de krant op uit getuigenissen van de betrokken meisjes.

    Mevrouw Verdonk dit kan met Judith ook gebeuren! U heeft het voor het zeggen. Naar eer en geweten kunt u Judith humaan asiel geven. U weet dat uw handelen er voor zorgt dat dit meisje met haar barbies onbezorgd kan opgroeien. Liefdevol in Nederland met onze normen en waarden.

    Wanneer u Judith naar Congo deporteert: Realiseert u zich dat in alle meisjesogen het verdriet van Judith en haar lotgenoten voor vele generaties weerspiegelt gaan worden?

    Dat mag uw verantwoording niet zijn!

    Reactie door Marianne E. Klapwijk — donderdag 27 mei 2004 @ 14.13 uur

  469. Beste Jan de Wit,

    In en in triest wordt ik van dit verhaal. Schaamte om Nederlander te zijn. Maar er is geen tijd te verliezen. Ik begrijp dat u deze zaak vanuit de juridische rechten van pleegouders benadert. Misschien is een andere of additionele optie het bekijken van de status, veiligheid van het land van herkomst. A.s. vrijdag 11 juni wordt er op NL 1 om 22.35 uur een programma uitgezonden Factor waarin het onderwerp de veiligheidssituatie in Congo is. Congo het land waar Judith naar toe zou moeten als mevrouw Verdonk niet op andere gedachten wordt gebracht. De programmamakers beschrijven het als volgt:

    Terug naar Af

    Minister Verdonk van vreemdelingenzaken geeft een wel erg ruime interpretatie aan het begrip ‘veilig’ als het gaat om de landen waarnaar asielzoekers worden teruggestuurd. Ook gaat de minister er ten onrechte van uit dat afspraken over de begeleiding van uitgezette asielzoekers worden nagekomen. Dit blijkt uit een reportage van Factor waarin wordt onderzocht hoe het mensen vergaat die zijn uitgezet naar Congo.

    Uit de verhalen van de teruggestuurde Congolezen blijkt dat het bij aankomst op het vliegveld van Kinshasa regelmatig misgaat. Direct na de landing worden uitgezette asielzoekers opgepakt en voor minimaal 48 uur vastgehouden. Ze worden verhoord en het geld dat ze uit Europa hebben meegenomen wordt afgepakt. Hun hele dossier wordt gelicht en als daar geen belastende gegevens in worden gevonden, mogen ze zich vrijkopen voor minimaal 250 dollar. Dit geld moet worden opgebracht door familie of je moet het geluk hebben over goede contacten te beschikken. Als het daaraan ontbreekt blijf je vastzitten.

    Advocaten en mensenrechtenorganisaties bevestigen deze praktijken. Volgens minister Verdonk wordt uitzetting naar Congo zorgvuldig voorbereid in samenwerking met de Congolese autoriteiten. De minister verwijst hiervoor naar een afspraak die is gemaakt tussen de Nederlandse IND en de Congolese Direction Générale de Migration (DGM). In Factor verklaart een medewerker van deze organisatie dat ze welisaar een immigratiedienst zijn, maar ook functioneren als veiligheidsdienst. Dit heeft minister Verdonk altijd ontkend.

    Ook is afgesproken dat bij aankomst in Kinshasa een ontvangstcomité aanwezig zal zijn. Dit comité bestaat in principe uit een delegatie van de IND, de Koninklijke Marechaussee en als het even kan een medewerker van de Nederlandse ambassade. In de praktijk schittert dit comité door afwezigheid. In Factor vertellen teruggestuurde asielzoekers dat zij na aankomst direct door de marechaussee zijn overgedragen aan de DGM.

    De Nederlandse ambassadeur in Congo, Bernard W. Schortinghuis, ligt niet wakker van deze gang van zaken. Steekpenningen betalen is normaal in Congo: ”We rijden in gepantserde wagens. Alles is hier gebarricadeerd. Op elke hoek staat politie. Je wordt om niks aangehouden en komt alleen vrij als je betaalt”, zegt hij in Factor.

    Misschien interessant om mevrouw Verdonk op deze informatie te wijzen? Ik wens u veel succes in deze zaak en hoop van ganser harte dat u juridische gronden vindt op basis waarvan voor eens en voor altijd een repliek wordt gevonden voor dit soort kwesties.

    Heel veel dank voor uw inzet.

    Esther Huls

    Reactie door Esther Huls — woensdag 9 juni 2004 @ 22.01 uur

  470. de asielaanvraag voor Noami Weltevreden is afgewezen. Ze moet, na haar hele leven bij liefhebbende pleegouders, van minister Verdonck naar de hel. Wanneer je het over Congo hebt is dit geen waardeoordeel, maar een beschrijvende term. Mensen worden willekeurig opgepakt, in het cachot gegooid, geslagen. Om niks. Of om een paar centen. Of om het humeur van de uniformdrager. Gelukkig kun je hier nog in hoger beroep.

    Reactie door pim — vrijdag 11 juni 2004 @ 18.12 uur

  471. Vanwege het aanstaande reces van de Kamer is plotseling de brief van minister Verdonk over kinderen in het vreemdelingenrecht vorige week donderdag in de Kamer besproken. Zoals u weet is een deel van die brief gewijd aan de vraag of kinderen van asielzoekers die in een Nederlands pleeggezin zijn geplaatst (zoals de pleegdochter van Henk Weltevreden) ook het land worden uitgezet als hun ouders worden uitgezet.

    De minister heeft het volgende standpunt ingenomen:

    1. In principe moeten de pleegkinderen met de ouders mee terug naar het land van herkomst.

    2. Als dat onverantwoord is b.v. omdat de ouders het kind mishandelen of omdat gevreesd wordt dat die mishandelingen na terugkeer zullen hervatten wordt het pleegkind niet teruggestuurd.

    3. Als de ouders uit de ouderlijke macht zijn ontheven of ontzet wordt het pleegkind eveneens niet mee teruggestuurd.

    4. In de gevallen onder 2 en 3 kan een verblijfsvergunning voor het pleegkind worden aangevraagd door degene die de voogdij heeft over het kind (meestal de Stichting Nidos) of als het kind ouder is dan 12 jaar kan het zelf een verblijfsvergunning aanvragen.

    5. Welnu, voor de pleegdochter van Henk Weltevreden biedt dat perspectief. En natuurlijk voor alle andere pleegkinderen mits zij voldoen aan bovenstaande criteria.

    Zoals ik al eerder op deze plaats heb gezegd vind ik dat pleegouders het zogeheten blokkaderecht toekomt. Dat wil zeggen dat zij als het kind bij hen onverhoopt wordt weggehaald zich daartegen kunnen verzetten en de rechter kunnen inschakelen om op die manier te proberen uitzetting te voorkomen. Minister heeft Verdonk heeft toegezegd dit punt te gaan bestuderen en de Kamer daarover spoedig te berichten.

    Ik ben benieuwd wat de minister gaat zeggen. Ik houd u op de hoogte.

    Reactie door Jan de Wit, SP-Kamerlid — maandag 28 juni 2004 @ 10.22 uur

  472. Die vrouw uit Kongo heeft dus 13 kinderen?!? Daar sta ik toch even van te kijken om eerlijk te zijn. Een slechte zaak is het, want uiteindelijk zijn de kinderen de dupe hiervan. Vaak kunnen betreffende ouders door dat grote aantal kinderen allen de nodige aandacht geven. En met het huidige uitzettingsbeleid let men ook al te weinig op de toekomst van het kind en is deze dus dubbel slachtoffer! :(

    Opzich is het standpunt van de minister op papier wel redelijk, maar dat was het Generaal Pardon in eerste instantie ook. Toen bleek echter het Pardon toch erg magertjes te zijn en vele mensen (ten onrechte) buiten de boot vielen. Het lijkt me in ieder geval belangrijk dat pleegouders in beroep kunnen gaan, want het is natuurlijk gestoord wanneer praktisch je *eigen* kind je ontnomen wordt en je niets hiertegen kan doen.

    Reactie door Daniel O. — woensdag 14 juli 2004 @ 4.34 uur

  473. Maargoed, laten we hopen op het beste.

    Reactie door Daniel O. — woensdag 14 juli 2004 @ 4.36 uur

  474. Als de minister de Kamer toezegt iets te bestuderen dan hebben we normaal gesproken niet binnen twee weken een rapport of een notitie of een brief. Daar gaat wat langere tijd overheen. En inderdaad, in deze tijd moet je rekening houden met vakanties, ook op het ministerie. Dus ik wacht even af, duurt het te lang dan trek ik bij de minister aan de bel.

    Reactie door Jan de Wit, SP-Kamerlid — woensdag 14 juli 2004 @ 11.57 uur

  475. Schrijnend!

    En dan zag ik mevrouw verdonk op TV bedelen om een beetje begrip: “de mensen denken dat ik een hard mens ben, maar ik ben gewoon zoals iedereen”, of iets dan die strekking.
    En daar werd ik toch zoooo beroerd van!

    Waarom zou ik haar moeten begrijpen? Ze heeft gekozen voor de job, had ook nee kunnen zeggen. En haar: “Ik beslis zo”, komt toch wel net iets te krachtig eruit.
    Zij heeft alle kansen gehad om aan de top te komen.

    Kansen waar anderen om zitten te springen. (Mag ik ook? Maar…eh, dan wel menslievender, OK?)

    Uit Nederland vertrekken elk jaar duizenden mensen om elders een beter leven op te zoeken. Ze gaan naar America, Canada, Australie, Nieuw Zeeland omdat ze daar een betere toekomst op kunnen bouwen. Economische vluchtelingen uit Nederland dus.
    Ze gaan naar Spanje en Portugal. Luxe/oudedags vluchtelingen dus.
    Etc.

    En dan zijn er de mensen die komen uit landen waar armoede is, oorlog, geen toekomst op het moment.
    En die mensen worden teruggestuurd. Niet het oordeel van die mensen zelf over hun situatie, hun angst, hun verleden, noch hun wil om een toekomst te creeeren, te leren, staat centraal.
    Ze worden gezien als mindere wezens, een soort gevoelsarme pakketjes die je heen en weer kunt schuiven. Kunt dumpen.

    Judith heeft mazzel dat haar nieuwe ouders goed voor haar zorgen en voor haar opkomen. Dat ze weten hoe in de publiciteit te komen etc etc.
    En we kunnen ons dan ook nog eens even neerbuigend uitlaten over de moeder met 13 kinderen. Maar wie, wie weet wat zij allemaal heeft moeten doorstaan?? Hoe vaak zal ze als jong meisje zijn verkracht, waardoor haar hele normen en waardestelsel overhoop zal zijn gegooid? Wie verteld wat er met haar is?

    Ik sta steeds meer versteld van de pedanterie en het hypocriete denken van veel nederlanders. Van de besluiten die door deze regering worden genomen. Maar op lange termijn zal dat wel z’n voordelen hebben. Dan is het hier immers niet anders dan in zovele arme landen? Dan is er hier een elite en een arme onderlaag.

    En dan? Dan komen vluchtelingen niet meer naar hier, want dan hebben we geen brood meer om te delen.

    Reactie door molly — dinsdag 20 juli 2004 @ 10.17 uur

  476. Ik doe het niet graag. Brieven schrijven aan politici. En zeker niet aan ministers. En al helemaal niet aan een vrouwelijke minister. Immers, je moet openen met Zijne Excellentie. En dat voor een vrouw. Hier klopt iets niet. Zijn er geen Hare Excellenties?
    Maar goed. Je doet het, je wilt nu eindelijk een verblijfvergunning voor een kind dat acht jaar geleden in ons koninkrijk is geboren, en al bijna zes jaar bij je woont. Je vraagt Zijne Excellentie of ze het dossier van Judith wil beoordelen en een uitspraak wil doen. Kortom, we willen de IND overslaan en ons rechtstreeks wenden tot mevrouw Verdonk. En daarna vertrek in naar Kinshasa. Kijken is geloven.
    Op vrijdag 2 april werd onze Minister in het tv-programma Raymann is laat door tante Es geïnterviewd. De casus van Judith kwam ter sprake. Heel concreet. Ik zat op het puntje van mijn stoel te kijken. Tante Es was scherp. Kon dat meisje nou echt niet blijven? Een verblijfsvergunning krijgen? Mevrouw Verdonk was goedgehumeurd, ze lachte veel en voluit, alsof ze lol had in het asielbeleid. Maar ze gaf geen antwoord op de vragen van tante Es. We moesten haar maar een brief schrijven, sprak ze Nederland toe. Dan zou ze zeker antwoorden.
    Een formele tekst schrijven aan een politicus, dat valt niet mee. Het gaat om de kern van de zaak. Ik wik en weeg mijn woorden. Het is nog een lange weg, je weet het. Adoptie, ook daar dacht je aan. Maar Stichting Nidos, de voogd weigert deze optie te onderzoeken. Judith moet zelf kiezen tussen haar biologische moeder en ons. Maar dan wel als ze zestien is. Nidos volgt ook het beleid van de minister. Judiths moeder wordt binnenkort uitgezet naar Kinshasa. Haar wacht de hel, wellicht verdwijnt ze in een donkere kerker. En dan mag Judith over acht jaar kiezen. Maar valt er te kiezen als je moeder spoorloos is in donker Afrika? Nidos, lekkere jongens. Slapkezen. Knechtjes van Verdonk.
    Judith zit naast me. Ze kleedt en kamt haar Barbies. Keurige mantelpakjes, passende schoentjes en strak haar. Het is alsof we een huis vol vrouwelijke Ministers voor Vreemdelingenzaken en Integratie hebben.
    ‘Wat doe je?’ vraagt ze.
    ‘Ik schrijf een brief.’
    ‘Aan pater Cor?’
    ‘Nee, aan de Minister.’
    ‘Wie is dat?’
    ‘Het hulpje van de koningin.’
    ‘Zit die ook in de regirging?’
    ‘Ja. Zij geeft paspoorten.’
    Judith kijkt op en laat een bijna gekamde Verdonk even met rust.
    ‘Geeft ze echt paspoorten?’
    ‘Ja.’
    ‘Vraag er voor mij dan ook een.’
    ‘Doe ik. Met of zonder buitenland?’
    ‘Doe maar met. Is Disneyland ook buitenland?’
    ‘Tuurlijk.’
    ‘Is dat vlak bij Zaïre?’
    ‘Nee, dichterbij.’
    ‘Is Zaïre ook buitenland dan?’
    ‘Zeker.’
    ‘Doe dan maar twee paspoorten.’
    ‘Twee?’
    ‘Ja. Dan kan ik gelijk vanuit Disneyland naar Zaïre.’
    ‘Jij wilt toch zeker niet naar Zaïre?’
    ‘Ech wel! Hebben ze daar ook Barbies?’
    ‘Denk het niet.’
    ‘Toch wil ik.’
    Ik puzzel verder aan mijn brief. Welke woorden kies je als je een oud-directielid gevangeniswezen en voormalig BVD-directeur wil beroeren?
    Zijne Excellentie. Dat begint goed, daar kan ze niet omheen. En mocht mevrouw Verdonk zwijgen, dan ga ik hogerop, dan sturen we opnieuw een brief, maar dan aan Hare Majesteit, en daarna aan God, of beter, Hare Krishna.

    Reactie door Henk Weltevreden — dinsdag 31 augustus 2004 @ 22.30 uur

  477. Zaterdag 11 september 2004 (15.02-15.40 uur)
    Radio 747 AM (RVU)
    Aflevering: Zie hier een mens
    Een documentaire van Henk Weltevreden
    Montage: Willem Davids en Henk Weltevreden
    Eindredactie: Vincent van Merwijk

    Wat staat de uitgeprocedeerde asielzoekers te wachten bij een gedwongen terugkeer naar de Democratische Republiek Congo? Judith, een Afrikaans meisje is in Nederland geboren (1995). Ze dreigt te worden uitgezet met haar biologische moeder en zeven broertjes en zusjes. Ze woont echter al 6 jaar in een Nederlands pleeggezin, spreekt alleen Nederlands en is Nederlands. Judith ziet haar biologische moeder vrijwel nooit. Haar pleegvader, schrijver, programmamaker Henk Weltevreden doet alles om de bureaucratische dogma’s om te buigen. De IND en Verdonk blijven afwijzen. Geen verblijfsvergunning voor dit illegale meisje. Uiteindelijk reist hij naar Kinshasa om de kansen van zijn pleegdochter voor een toekomst in Congo in te schatten.

    De documentaire op cassette of op cd is te bestellen bij de RVU via Frank Bakker (035-6771425)
    Om de uitzending op internet te beluisteren: http://www.omroep.nl/rvu/sites/radiodocumentaire/luisteren/archief.html

    Reactie door Henk Weltevreden — vrijdag 10 september 2004 @ 10.03 uur

  478. In Nederland mogen buitenlanders roepen dat homo’s van flatgebouwen gegooid moeten worden; mogen immams blijven zitten wanneer ze aanzetten tot haat en krijgen ze hoogstens een reprimande. Maar een onschuldig pleegkind dat in Nederland is geboren en opgegroeid, wordt bij haar pleegouders weggehaald en gestuurd naar een land waar ze nog nooit is geweest en de taal niet spreekt. Dapper hoor!
    In wat voor een achterlijk land leven wij hier?

    Reactie door Johan — dinsdag 2 november 2004 @ 21.46 uur

  479. Ik vraag me af heo het nou zit met die geheime afspraken die Verdonk met congo heeft gemaakt. Ze heeft de kamer voorgelogen want ze heeft gezegt dat het IND rapport vertrouwelijk is. Nu blijkt dat er wel een rapport meegaat van de IND. Ik vind dat er nu maar eens gevolgen moeten zitten aan zulk soort misdadige misleiding. Congo is momenteel levens gevaarlijk voor iedereen , maar blijkbaar niet voor VERDONK. Kunnen we haar niet terug sturen? Een kind dat daar niks heeft stuur je helmaal niet terug. We hebben het steeds over andere landen en mensenrechten. Hoeven wij ons daar niet aan te houden?
    Wat je zaait zal je oogsten.

    Reactie door A. Boomsluiter — dinsdag 1 maart 2005 @ 10.34 uur

  480. Dit vind ik zo raar. Justitie (middels de Raad voor de Kinderbescherming) of de voogdij vereniging besluit, in het belang van het kind om de moeder uit de ouderlijke macht te ontzetten. Dat is prima als het een noodzakelijke maatregel is, maar wel raar als ze dan jaren later weer uitgezet gaat worden. Nidos houdt de voogdij als ze naar Congo gaat, of moet moeder eerst zelf een verzoek doen om het gezag weer terug te krijgen?

    Reactie door Cobi — vrijdag 4 maart 2005 @ 21.53 uur

  481. Ik vind dat je een kind nooit bij de biologische moeder weg zou moeten houden (dus bijv moeder wel uitzetten en kind in NL laten), maar na 6 jaar….. dan lijkt mij dat het kind zich aan de pleegouders heeft gehecht en kun je haar niet meer zomaar zonder pardon daar weghalen. Dat levert (weer opnieuw!!!) een trauma op……

    Ik ben soms voorstander van ‘uitzetting’, maar alleen als dat DIRECT gebeurt en niet pas na jaren en jaren en jaren. Vreselijk dat in Nederland dit soort beslissingen zoveel jaren moeten duren…

    Reactie door Yvonne — zaterdag 5 maart 2005 @ 9.46 uur

  482. Ik denk dat er wel zeker heel legitieme redenen zijn om kinderen bij hun biologische moeder/ouders weg te houden. Dat is niet anders voor asielkinderen dan “autochtone” kinderen. Voor wie denkt dat kinderen altijd per definitie beter af zijn bij hun biologische ouders, denk maar even aan Savanna bijvoorbeeld… Of aan die 50 andere kindjes die jaarlijks omkomen door mishandeling, vaak door hun eigen ouders. Jeugdzorg staat er bij en kijkt erna, als ze er al van op de hoogte zijn.
    Soms is het simpelweg niet in het belang van het kind om bij zijn of haar ouder(s) te blijven, hoe pijnlijk ook.
    Maar ter zake. Ik vind het inhumaan om kinderen die hier school hebben genoten, de taal spreken, Nederlandse vriendjes en vriendinnetjes hebben, Sesamstraat kijken en Happy Meals eten, “terug” te sturen naar een land waar ze nooit zijn geweest. In het geval van asielpleegkinderen mag je hun lot niet koppelen aan dat van hun biologische ouder(s). Al met al pleit dit allemaal voor een generaal pardon, zeker voor de asielzoekers die hier al jaren – legaal – verblijven. Aan de andere kant lijkt het me een noodzakelijk kwaad (omdat we nou eenmaal een streng asielbeleid hebben, helaas) om de procedure zo kort mogelijk te maken. Onder deze omstandigheden maken zachte heelmeesters stinkende wonden. Als je de ene na de andere afwijzing hebt gehad, kan ik me voorstellen dat je toch door wilt vechten. Dat snap ik vanuit de gedachte van de asielzoeker heel goed. We moeten ons afvragen in hoeverre we die mensen valse hoop geven, hetgeen erg bot kan zijn. Want we weten dat die mens in de ogen van Verdonk ‘er uit moet.’
    Daarnaast lijkt het me wenselijk dat het verblijf in uitzendcentra humaan wordt. Het blijven mensen waar we het hier over hebben! Het is publiek geheim dat het maximumverblijf van 28 dagen niet zelden wordt overscheden, in die tijd leven deze mensen onder omstandigheden die niet eens dierwaardig zijn, zo heb ik begrepen. Dat mag, kan en zal niet in een land dat zijn mond vol heeft van mensenrechten, normen & waarden en tolerantie!

    Reactie door Ronald — vrijdag 11 maart 2005 @ 15.55 uur

  483. Het verhaal heb ik gelezen en uitgedragen in mijn omgeving. Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat we tot zulke besluiten komen. Naam niet juist, dus aanvraag foutief dus kind naar Congo. Een omgevning die ik ken uit eigen ervaring in een tijd nog voor de strijd. Alleen de idee al dat je een kind dat hier is opgegroeid daar naar toe zou sturen. Hoe noemde Pronk dit ook alweer? Wanneer je nu de ontwikkelingen tav de vrije meningsuiting in Nederland volgt houd je helemaal je hart vast. De meest onbeschaaf(m)de termen mag je hier gebruiken, maar kom niet aan de door de ministers ingeslagen weg. Hoe was het ook alweer met het blad IS van het minsiterie van Ardenne? Te kritisch? Nu is het een qua uiterlijk gelikt blad maar kritiekloos. Nu de 26000 gezichten de mond afplakken en stap voor stap naar……? Hoe is het mogelijk en dat daar geen kamerlid in, en dat mag dan, een emotionele en heldere bewoordingen vervatte toespraak recht uit het hart, op reageert. We wachten op de wederopstanding van een Domela van Nieuwenhuis of misschien Marcus Bakker, die in staat waren uit hun hart te spreken. Verdonk keer terug op het pad dat u nu gaat! Maak u los van de ambtelijk wetgeving en bekijk het menselijk. Laat uw dreigementen varen, het tegendeel zult u bereiken wanneer u blijft dreigen met de openbaar making van dossiers. Begrip zult u niet vinden. Wat zegt het dossier over Ngudi? Hebt u iets te melden wat vóór uw handelen pleit? Onmogelijk!

    Reactie door Theo A. Strijker — vrijdag 18 maart 2005 @ 12.27 uur

  484. De geestelijke ongesteldheid en armoede is met de komst van Verdonk tot grote hoogte gestegen.
    Gesteund door een waar onchristelijk kabinet, een laf d66 en cda, maakt dat het begrip liefde tot een verval is geraakt waar alleen nog met een dwaallichtje her en der een spoortje gevonden kan worden.
    Kruisraketten en fregatten worden aangekocht waar we eerst met ( bijna ) heel nederland tegen in opstand zijn gekomen.
    De grootste terrorist terroriseert de ganse wereld en wij hobbelen gezellig mee. Een generaal pardon kennen we niet, Mat Herben heult met het fascisme en zit even later op paasmaandag gezellig te keuvelen over Jezus en zijn kruisiging bij Hanneke Groenteman.
    Alles maar dan werkelijk alles wordt gerelateerd aan materiele zaken, terwijl onze ouders en grootouders sterven van honger en dorst in verpleeghuizen en wij juichen Bush toe. Verlos ons van het boze, verlos ons van het terrorisme.
    Lief kindje, fijn dat je in Nederland mag en kan blijven en mijn sociaal net werk kan het staven dat ik reeds 4 jaar verkondig gaarne een man als Jan de Wit als minister president zou zien.

    Niet op grond van verkiezingsuitslagen doch op grond van kennis, vriendelijkheid en compassie zonder het daarbij vaak horende demagogisch geblaat.

    Kees Nobel Haarlem

    Reactie door Kees Nobel uit Haarlem — maandag 28 maart 2005 @ 23.56 uur

  485. Hoe meer ik over het asielbeleid van Nederland lees, Hoe minder ik er van snap!!!! Ik ben het met alle vorige reacties eens,

    Wim Keukenschrijver

    Reactie door Wim Keukenschrijver — zaterdag 2 april 2005 @ 13.30 uur

  486. Wij hebben een ‘buitenlandse’ pleegzoon van 2 1/2 jaar, geboren in Nederland. Zijn moeder is vlak na de geboorte vertrokken en sindsdien spoorloos. Sinds zijn geboorte is er een aanvraag voor een verblijfsvergunning. De IND heeft in 2 1/2 jaar nog steeds geen enkele beslissing genomen. Gevolg is wel: voortdurende spanning voor het hele gezin, grote zorgen over de toekomst van dit jongetje en de onmogelijkheid voor ons gezin om naar het buitenland te gaan voor vakantie en vriendenbezoek.
    De criteria van de IND zijn voor ons volstrekt onduidelijk. Ook jeugzorg en pleegzorg hebben geen zicht op de kronkels van de IND. De zogenaamde ‘schrijnende’ gevallen lijken natte vingerwerk te zijn: het ligt aan de ambtenaar of je mag blijven (leven) of niet??? Hoe kunnen de criteria in een bureaucratie als dit onduidelijk zijn?
    Kunnen we als pleegouders met pleegkinderen zonder verblijfsvergunning contact met elkaar zoeken?

    Reactie door anja hofman — woensdag 27 april 2005 @ 16.19 uur

  487. Het is onvoorstelbaar dat een kind teruggestuurd wordt naar een land wat ze niet kent, waar ze op geen enkele manier op voorbereid is en waar ze geen toekomst heeft. Minister Verdonk en de regering verschuilen zich achter bureaucratie en regeltjes om de gevolgen van hun beleid niet te hoeven zien. Ik vind het onvoorstelbaar en beschamend!!

    Reactie door Fieke Flier — vrijdag 6 mei 2005 @ 16.03 uur

  488. Ik ben moeder van een meisje van 16 jaar. Wij zijn uit Oezbekistan gevlucht. Wij hebben heel veel meegemaakt in Oezbekistan, het is voor ons gevaarlijk terug te gaan naar onze land. Natuurlijk volgens laatste Nederlandse wetten konden wij het niet bewijzen, dus we hebben de rechtbank verloren. Door de problemen in mijn land, door het belijd met azielzoekers in Nederland ben ik geestelijk en lichamelijk kapot geworden. Ik kan niet voor mijn dochter zorgen, ik kan haar geen liefde en geen warmte meer geven. Zij woont tegenwordig bij een playgezien, en daar is zijj gelukkig en rustig. Maar onzekerhijd, en andere daarvan gevolgen maken haar leven zuur. Zelfs identiteitsbewijs mag ze niet krijgen. Niemand kan haar helpen. Is het een land voor kinderen? (Ik had het vroeger gehoord, nu twijfel ik ervan veel. Zoveel teleurstellingen en vrdriet heb ik nog nooit meegemaakt.

    Reactie door Sabina Sachautdinova — dinsdag 17 mei 2005 @ 18.29 uur

  489. Het lezen van het boek “Congo Bleus” brengt we weer terug op deze site. Vorig jaar, (vrijdag de 13e!) februari las ik voor het eerst deze site en schreef erop. De url. staat bij “mijn favorieten”, hoe banaal! Deze site zou niet meer moeten bestaan! Het is toch van de zotte dat er 16 maanden later nog steeds geen paspoort is voor Judith! Vorig jaar gingen we op vakantie naar Denemarken met onze hond. We hoorden dat een hond tegenwoordig een paspoort nodig heeft om het land uit te gaan. Onze hond heeft nu zelfs een paspoort! Zijn honden in Nederland soms meer dan mensen?

    vrij om te gaan
    hond: donkerbehaard
    vrij om te staan
    vier poten en ‘n staart

    onze zwarte retriever
    een bastaart nog wel
    van een blanke moeder
    met een “golden” vel

    van een flatcoat vader
    met instincten voor jacht
    na een heel slechte start
    werd ie bij ons gebracht

    hij heeft nu de status
    van een “echte” hond
    hij heeft nu een paspoort
    hij zwart en ik blond

    het is van de zotte
    hij wel, Judith niet
    met zovele staartjes
    dat niemand dat ziet?

    hij draagt nu een chip
    hij heeft nu een thuis
    een thuis met papieren
    een huis zonder kruis

    een kind is niet minder
    dan een reu of een teef
    ook zonder een paspoort
    onthou het, IK LEEF

    LEEF VOOR DE VRIJHEID
    JE PLEK ONDER DE ZON
    LEEF VOOR DE TOEKOMST
    DIE MET JE KOMST BEGON

    liefs Helen

    Reactie door Helen — maandag 13 juni 2005 @ 17.25 uur

  490. Graag advies! ik wil proberen om een meisje uit Ghana, die hier alleen is en waarvan de moeder dood is( de vader is in Ghana en laat niet van zich horen), te adopteren of om pleegouderschap aan te vragen.Het meisje is vijftien jaar, was hier onder de hoede van jeugdzorg.Die willen haar nu terugsturen.Ze zou te veel acclimatiseren. Dat is ze allang. Ze is hier al zes jaar.Het kind komt in Ghana in een tehuis terecht. Mij was aangeraden om pleegouderschap te proberen, maar als ik dit allemaal lees, lijkt dat geen goed idee. Wat moet ik doen? Waar kan ik terecht?
    Els (leerkracht op de school van het meisje)

    Reactie door e.m.burger — maandag 4 juli 2005 @ 17.16 uur

  491. monchi y alexandra

    Namens alle pleegouder…

    Trackback door Marion Hafenscher — woensdag 20 juli 2005 @ 11.53 uur

  492. jukebox download

    Namens alle pleegouder…

    Trackback door Aliana Degener — woensdag 20 juli 2005 @ 12.04 uur

  493. esophagitis

    Namens alle pleegouder…

    Trackback door Mats Liedholm — maandag 15 augustus 2005 @ 23.26 uur

  494. Als reactie op 490 de leerkracht die een Ghanees meisje wil opnemen.
    Vraag allereerst in je eigen gemeente waar
    Pleegzorg geregeld wordt en/of hoe je een kind kunt adopteren.
    Sowieso valt ze onder het AMA beleid nog
    en de gemeente moet weten wie daarover gaat.
    Onderschat ook niet de problemen waar je mee te maken krijgt en vraag de gemeente om hulp van een maatschappelijk werker bijv.
    Konden we maar Verdonk en de IND gewoon uitzetten, dan waren we van veel ellende af. Sterkte Ingrid Creyghton

    Reactie door ingrid creyghton — zondag 21 augustus 2005 @ 10.26 uur

  495. herpes-medicines

    Namens alle pleegouder…

    Trackback door Chistina Reichert — woensdag 24 augustus 2005 @ 17.52 uur

  496. free mobile ringtones

    free mobile ringtones Chasin aside his weapons then in that repulsivo, and sitting down on the terrace of his car

    Trackback door free mobile ringtones — dinsdag 4 oktober 2005 @ 21.43 uur

  497. Waarom maken jullie je zo druk over economische asielzoekers,onder de paarse kabinetten zaten de asielzoekers cenra vol,we hadden geen plaats meer!Dankzij dit kabinet met ballen en de verdienste van Rita Verdonk, die de asielwet geschreven door Job Cohen(pvda)uitvoert is het een stuk rustiger geworden!Natuurlijk zijn er altyd schrijnende gevallen,maar ik denk dat we met z,n allen moeten zorgen dat we onze eigen cultuur niet ten onder laten gaan!Op elke straathoek staat tegenwoordig een moskee dat vind ik zeer gevaarlijk voor een multiculterele samenleving!Daar hoor ik de SP nooit over,wanneer gaan jullie eens politieke verantwoording nemen?Stem tegen stem SP is volgens mij een utopie!Niet lullen maar poetsen Jan Worst,anders blijft de SP een armoedzaaiers partijtje waar alleen bijstanders op stemmen!Dus kom op Jan zet je pino pet op en bedenk een nieuwe slogan,Met Jan en de SP hoeven jullie nooit meer te stemmen!

    Reactie door Googledaddy — vrijdag 7 juli 2006 @ 11.05 uur

  498. NEE HOOR Frank den Hollander! geen 1 buitenlander zal in Groningen op de straat komen gezien Groningen bijna geen buitenlanders heeft!

    stel hypocrieten! voor de multikul zijn maar dan ergens blank wonen! bah!

    Reactie door tegenoverbevolking — donderdag 14 december 2006 @ 2.44 uur

  499. kqle rqeug ujvabngw vxnzqkh sgwdlx ncgrtzo symek

    Reactie door umoeckvsr fgumj — zaterdag 23 december 2006 @ 11.29 uur

  500. jpzousin lbnkqvu hauvrom fdgc foqhb euamglhfs dwcnj

    Reactie door gkvrdhlc ukwzpy — zondag 24 december 2006 @ 14.07 uur

  501. jkflidm iqvcfgw vyiarxc xzpqmnycs wliuxmbc jhcgqdf fntk http://www.ohslwyn.zvblpyun.com

    Reactie door vnlptk qxecbpt — zondag 24 december 2006 @ 14.08 uur