Oneerlijk geld

Een onthutsend beeld van de fraude die in ons land gepleegd wordt bij faillissementen vanavond bij het VARA-programma Zembla.

Maar liefst in één op de drie gevallen is daar sprake van.
Justitie weet dat, maar vervolgt slechts in 2% van de gevallen.

De kosten voor de gemeenschap?
Vele honderden miljoenen Euro’s per jaar aan gedorven inkomsten voor de fiscus, de sociale fondsen en toeleveranciers.

Vroeger op de worstfrabriek – waar ik werkte – zeiden de mensen al:

‘De kleinen stelen, de groten stelen. De groten stelen het meest.’

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

donderdag 12 februari 2004 :: 21.58 uur

22 Comments

22 reacties

  1. Stelen van de rijken mag niet, van de armen wel daar zijn de meeste van. De wet van stelen is pak wat je pakken kan.

    Reactie door folkert de lepper — donderdag 12 februari 2004 @ 22.24 uur

  2. Hoi Jan, wat vind je hiervan, jammer dat je dit dan weer niet logt!

    SP: Kamervragen over Irak-trip Adam Curry
    Gepost door Rob (R@b) – donderdag 12 februari 2004 @ 19:21 – Bron: SP
    Het socialistische Tweede-Kamerlid Harry van Bommel heeft aan minister Kamp van Defensie gevraagd welke afspraken er zijn gemaakt met discjockey Adam Curry, die voor Radio Veronica programma’s vanuit Irak gaat presenteren. De SP’er wil meer weten over de redactionele onafhankelijkheid, de kosten en de veiligheidsgaranties. “Wordt Curry ingehuurd als propagandist voor de krijgsmacht en de bezetting van Irak, of krijgt hij de vrijheid om te doen en te laten wat hij wil?”, zo vraagt Van Bommel zich af.

    Het Kamerlid wil ook weten op welke wijze de veiligheid van Curry en aanhang wordt geregeld, hoe de kosten verdeeld worden en wie eventueel opdraait voor schade door oorlogsgeweld, terreur of ongevallen. Curry en zijn team zouden onder begeleiding staan van Nederlandse mariniers.

    Vandaag werd overigens bekend dat Curry uit ‘algehele veiligheidsoverwegingen’ heeft besloten om later met zijn crew naar Irak te vliegen. Curry zei vandaag dat hij niet te veel mensen en pers aanwezig wilde hebben bij zijn vertrek naar Camp Smitty, het hoofdkamp van de Nederlandse troepen bij As Samawah. De dj zou vanochtend vanaf Schiphol naar Irak vertrekken, maar volgens Curry liep het ‘mediacircus’ rond die reis uit de hand.

    Of hou je Adam liever te vriend?

    Reactie door Danyael — donderdag 12 februari 2004 @ 22.51 uur

  3. Zie ook:

    http://www.sp.nl/db/nieuws/kamernieuwspage.html/2226

    De SP dringt aan op een onafhankelijk fraude-instituut dat rechtstreeks (buiten de ministeries om) rapporteert aan de Tweede Kamer. SP-Kamerlid Jan de Wit: “Het parlement heeft geen enkel zicht op de omvang en aanpak van financieel-economische misdaad. De onthullingen van Zembla van vandaag illustreren weer eens duidelijk dat de overheid deze criminele sector veel te weinig serieus neemt.”

    En de Kamervragen van Jan de Wit n.a.v. Zembla:

    http://pers.sp.nl/sh_kamervraag.php?code=228

    Reactie door Barry — donderdag 12 februari 2004 @ 22.59 uur

  4. dit gebeurd al jaren dit is ook algemeen bekend .de belasting pakt als eerste de poen ,(wand dan kan de eigenaar weer een zaak beginnen ) tegen woordig het liefst een (commerciele stichting) je kunt dan gemakkelijk overheids opdrachten krijgen
    , even lekker zwart wit financiele fraude is diefsal dus straf baar dus kunnen we ze lekker opsluiten in donner zijn particelieren(commercieelen gevangenis 4 op een cel natuurlijk is goedkoper ) henk verbeek

    Reactie door henk verbeek — donderdag 12 februari 2004 @ 23.22 uur

  5. Wat dan te doen aan alle faillissementen waarbij de ondernemer NERGENS kan aankloppen voor enige steun van de overheid. Sterker nog, als je in de bijstand zit kun je met behoud van uitkering in alle rust een zaak opbouwen, echter ben je getrouwd met iemand met een redelijk inkomen dan kun je helemaal nergens financiele steun krijgen als het even tegenzit.

    Dan krijg je de rare situatie dat de ondernemer minder inkomen heeft dat het personeel dat hij/zij aan het werk heeft.

    Reactie door Stephan Wijering — vrijdag 13 februari 2004 @ 1.28 uur

  6. Ik snap de VVD niet. Als het om de begroting gaat dan moeten alle principiele zaken, zoals kwaliteit van zorg, wijken voor een kloppende boekhouding. Als het gaat om uitkeringsfraude blijkt de VVD opeens principes te hebben terwijl het aanpakken van uitkeringsfraude niet rendabel is vanuit VVD optiek. Gaat het om faillisementsfraude wat principieel verwerpbaar is en waar de maatschappij enorm veel geld mee misloopt dan geeft de VVD niet thuis!

    Reactie door Victor Maijer — vrijdag 13 februari 2004 @ 10.24 uur

  7. he jan gave site…

    wat dacht je van de corruptie opde antillen.
    lees op http://www.amigoe.com hoe de antilliaanse regering weer miljoenen pomt in het noodleidende DCA. volgens mij herhaalt de geschiedenis zich. en maar roepen dat ze geen geld hebben

    ikkke niet snappen

    Reactie door degeus — vrijdag 13 februari 2004 @ 11.35 uur

  8. Hoewel het met hier besproken onderwerp niets te maken heeft, dekt de titel van deze log de lading wel.

    Ik wil je namelijk even een boek aanraden dat als onderwerp de perikelen rond de Iran/Contra affaire heeft.

    Deze affaire is vooral bekend vanwege de illegale wapendeals tussen de VS en Iran ter bekostiging van het zgn verzetsleger in Nigaragua. Bij sommigen is ook bekend dat het niet ophield bij wapendeals maar zich ook uitstrekte tot drugssmokkel.

    Wat echter nauwelijks bekend is, is de gigantische bank, verzekerings en onroerend goed fraude die onderdeel uitmaakte van de illegale praktijken die in het zelfde kader plaatsvonden. En met gigantisch, bedoel ik ook daadwerkelijk gigantisch. We hebben het dan over honderden, zoniet miljarden dollars. Spil in dit geheel is, it’s a small world after all, de familie Bush. Van George sr. tot Neil, van Prescot tot Walton en alles wat er tussen zit.

    Dit alles is te lezen in het verbijsterende boek ‘The Conspirators, secrets of an Iran-Contra insider’ van Alexander(Al) Martin (ISBN 0-9710042-0-X).

    Het is absoluut slecht geschreven, wemelt van de namen en veronderstelt heel wat aanwezige kennis over het onderwerp maar schetst desondanks een meer dan ontluisterend beeld van de ontwikkelingen rond wat in de volksmond Iran-Contra is gaan heten.

    Ik weet, het klinkt allemaal wat vaag en complotachtig, maar dat is het geenszins. Ik raad je echt van harte aan om het te lezen. Het is te bestellen via Amanzon.com ( http://www.amazon.com/exec/obidos/tg/detail/-/097100420X/qid1076674258//ref=pd_ka_1/102-0167803-2212911?v=glance&s=books&n=507846 )

    PS. Ik lees het nu voor de tweede keer en google me het apelazerus en hoewel lang niet alles terug te vinden is, heb ik de schrijver nog niet op ook maar een leugen weten te betrappen.

    Reactie door Sander — vrijdag 13 februari 2004 @ 13.26 uur

  9. Faillissementen zijn een plaag
    Faillissementen zijn een plaag voor het Nederlandse bedrijfsleven. In m’n eigen takje van sport (het internet) gaan er regelmatig (vaak kleinere) bedrijven over de kop. Wat valt dan meestal op ? De eigenaar heeft alweer een nieuwe BV, heeft ‘toevalli…

    Trackback door Roger's site — vrijdag 13 februari 2004 @ 14.53 uur

  10. @ Sander
    Bedankt voor de aanrader, ik ga het lezen.
    Relevant: “De Judaskus” van Kenneth Timmerman, Uitgeverij Trinion, ISBN 90-5121-286-0 pb

    Reactie door Olav ten Broek — vrijdag 13 februari 2004 @ 14.54 uur

  11. Wie houd nou wie voor de gek in Nederland? Ik dacht dat deze wetgeving al een jaar of tien bestond!!

    Vandaag op Nu.nl

    AMSTERDAM – Het verbod op leeftijdsdiscriminatie wordt op 1 mei van kracht. Vanaf dat moment mag niet meer gediscrimineerd worden op grond van leeftijd bij arbeid, beroep en beroepsonderwijs. Dat heeft minister Aart Jan de Geus van Sociale Zaken en Werkgelegenheid vrijdag aan de Tweede Kamer laten weten.

    De wet geldt niet wanneer het stellen van een leeftijdsgrens objectief gezien te rechtvaardigen is, zoals bij ontslag op AOW-gerechtigde leeftijd of een werkgelegenheidsbeleid dat speciaal is gericht op de arbeidsdeelname van jongeren. Het verbod of leeftijdsdiscriminatie geldt onder meer bij werving en aanstelling van personeel, abeidsbemiddeling, arbeidsvoorwaarden en ontslag.

    De Commissie gelijke behandeling zal toezien op naleving van het verbod op leeftijdsdiscriminatie en kan een onderzoek instellen naar aanleiding van een klacht.

    Volgens mij worden we besodemieterd waar we we bijstaan!

    En niet alleen met dit!!

    Reactie door Theo — vrijdag 13 februari 2004 @ 16.13 uur

  12. 2 Jan: bedankt voor je reactie, vragen stellen vind ik altijd goed. Waarom alleen zo op deze manier…hij is verdorie lid bij jullie. Adam heeft gereageerd op zijn weblog.

    Zoiets kun je idd zoals Adam aangeeft binnen de partij oplossen toch?

    Reactie door Danyael — vrijdag 13 februari 2004 @ 17.36 uur

  13. Uit de reactie van A Curry op diens weblog bleek dit van V Bommel niet zo’n slimme volgorde van handelen….

    Maar relativeer hij is 1 lid. Relativeer verder: hij kan ‘duizend stemmers/leden er bij betrekken of afstoten van de SP’

    Niks aan de hand, de enige fout is om niet te reageren op de gemaakte fout.
    Overigens zie ik dat partij genoot Adam Curry de politiek al vlot aan het oppikken is!

    Reactie door Barend — vrijdag 13 februari 2004 @ 18.00 uur

  14. Ik heb een aantal jaren geleden, samen met twee collega’s, het werknemerschap verruild voor het ondernemerschap.

    Korte tijd geleden kregen wij te maken met het tweede faillissement in nog geen drie jaar. Het overnemen van een bestaand bedrijf heeft voordelen maar ook de nodige nadelen. Zo krijg je bijvoorbeeld te maken met een grote schuld die dient te worden weggewerkt. Het eerste faillissement vond plaats twee maanden na de overname. De tweede enkele weken geleden. Opgeteld komt het verlies de waarde van een leuk tweede huisje in Spanje of een auto in het luxe segment. Nou hoor je mij niet klagen over het geld want dit is één van de risico’s die je loopt als zelfstandige. Een paar keer flink ademhalen, tot tien tellen en daarna met 300% er weer tegenaan om de schade terug te verdienen.

    Wat mij wel enorm dwars zit is dat ik geen enkele vorm van gêne heb kunnen ontdekken in mijn gesprekken met de getroffene(n). Uiteraard is het vreselijk wanneer je, samen met je werknemers, jarenlang hard hebt gewerkt en de boel stort in. Maar de gesprekken die ik tot op heden heb gehad met (ex)directeuren gingen enkel over doorstarten. Misschien konden we nog iets terugverdienen, als we maar bereid waren te blijven leveren.

    Ik bestempel dat soort gedrag als misdadig. Je gaat failliet, in bijna alle gevallen blijft er na sociale lasten, belastingen en banken niets over voor schuldeisers, gooit iedereen die je niet meer kan gebruiken er uit en daar gaan we weer…….

    Voor de bedrijven die rekeningen hebben openstaan is het een drama en levert het gevaar op voor de eigen liquiditeit. Voor de werknemers van de failliete onderneming is het vreselijk want je kunt je nergens meer op beroepen, ook niet na 30 jaar trouwe dienst.

    En toch bestaat blijkbaar de mogelijkheid dat je na een aantal weken of maanden weer een offerte-aanvraag binnen krijgt, hetzelfde bedrijf, dezelfde directeur(en) met als enige verschil één letter verschil in de naam van de B.V.???? Dat moet toch niet mogen, of ben ik nou al mijn realiteitszin verloren?

    Ik weet dat de mogelijkheid bestaat de ondernemer persoonlijk verantwoordelijk te stellen bij aantoonbaar ondeugdelijk leidersschap. Maar in de praktijk stelt dat maar weinig voor want om zoiets aan te tonen dien je al maanden voor het faillissement een privédetective in het bewuste bedrijf te hebben geïnfiltreerd (op een hoge functie).

    Jan, zou het niet zo moeten zijn dat de bewijslast wordt omgedraaid. Bij een faillissement dient te worden aangetoond dat er volgens bepaalde procedures is gehandeld en dat er geen sprake is van wanbeleid? Wanneer dit niet, binnen bijvoorbeeld een maand, kan worden aangetoond krijgt de ondernemer geen toestemming een herstart te maken.

    Nu is het mijn inziens andersom. De gedupeerden moeten hard zien te maken (faillissementspauliana) dat er sparake is van benadeling van crediteuren in het zicht van een faillissement. Gedupeerde werknemers kunnen uiteraard hetzelfde proberen maar ook dat biedt vaak weinig concreets. En gedupeerde werknemers van gedupeerde werkgevers, die kunnen alleen maar hopen dat zij een werkgever hebben die er alles, maar dan ook alles, aan zal doen om niet in dezelfde situatie te belanden……

    Graag hoor ik wat jouw mening hierover is en hoe de SP over dit soort praktijken denkt.

    Reactie door Bas Pekel — vrijdag 13 februari 2004 @ 18.54 uur

  15. @Bas: Een idee is om een soort wettelijk concurentiebeding voor failliette ondernemers in te stellen.

    Gaat je bedrijf failliet dan mag je gedurende een bepaalde periode geen soortgelijke werkzaamheden verrichten.

    Op die manier zorg je er voor dat de gedupeerden, waaronder toeleveranciers, werknemers en wellicht een partij die de boedel opkoopt en misschien ook nog een doorstart probeert te maken niet geconfronteerd worden met een ondernemer die beschikt over een hoop kennis die bij het bedrijf hoorde en die kennis weer net zo hard gebruikt om na een faillissement verder te gaan.

    Immers heeft de ondernemer al aangetoond brokken te maken en is het beter voor de maatschappij als ie een tijdje niets doet in de brance waarin hij bezig was.

    Ik bedenk me net wel dat zoiets alleen wat lastig zou worden in het geval van houdster-maatschappijen (dus BV’s die eigenlijk niets produceren of verkopen, maar dingen beheren). Maar voor doorsnee bedrijven die in een bepaalde branch opereren lijkt me dat het een hoop ellende zou kunnen voorkomen.

    Reactie door Roger — vrijdag 13 februari 2004 @ 20.46 uur

  16. Dit kleine stukje krijgt een hele betekenis als je zelf daar de dupe van ben geweest. Helaas ben ik zelf ook slachtoffer geweest van een liegende bedriegende en manipulerende eigenaar. Helaas moet ik ook constateren dat de curator hier net zo hard aan meegedaan heeft.
    Ik wilde dat ik dit nog aan de kaak kon stellen.

    Reactie door Bøb — zaterdag 14 februari 2004 @ 12.21 uur

  17. Daar geld maar een slogan voor gejaagd door de winst en anders niet.

    Reactie door Gerard — zondag 15 februari 2004 @ 0.26 uur

  18. Zeg maar genaaid door het bewind.

    Reactie door folkert de lepper — zondag 15 februari 2004 @ 22.43 uur

  19. generic cialis

    generic cialis Socrates said he was not an Athenian or a Greek, but a citizen of the world.

    Trackback door generic cialis — woensdag 1 juni 2005 @ 21.38 uur

  20. cialis information including how to buy online at cheap prices , find out about cialis here.

    Reactie door cialis — zaterdag 31 december 2005 @ 11.29 uur

  21. cialis information including how to buy online at cheap prices , find out about cialis here.

    Reactie door cialis — dinsdag 3 januari 2006 @ 10.46 uur

  22. faillissements Cijfers Graydon en Sinsheimer rapprot fout. nieuwe conclusie:
    Banken hebben de macht.

    Nieuwe cijfers faillissementen voeden argument om informele reorganisatie centraal te stellen
    donderdag, 16 maart 2006
    Verander het arbeidsrecht, niet het faillissementsrecht
    Gisteren is ‘Insolventierecht in cijfers en modellen, Werkgelegenheid en toezicht’ verschenen van mr. drs. A.P.K. (Karin) Luttikhuis RA, werkzaam als onderzoeker aan de Universiteit van Tilburg, in samenwerking met Centraal Bureau voor de Statistiek, Afdeling Rechtsbescherming en Veiligheid. Gepubliceerd in het kader van het Schoordijk Schoordijk Instituut, Center for Company Law, maar met de link onderaan ook grotendeels te raadplegen.

    Andere cijfers dan Graydon

    Met enige regelmaat komt ene meneer Blom van Graydon in beeld (meestal voor de camera’s van RTL Z) voor een toelichting op nieuwe faillissementscijfers. De uitkomsten van dit CBS-onderzoek (naar 4.000 faillissementen) staan volgens de onderzoeker ‘in schril contrast’ met de uitlatingen van de CDA-fractie en de cijfers van Graydon.

    Schuldeisers benutten de verschillende instrumenten die de Faillissementswet hen biedt maar weinig en richten zich in ‘zeer sporadische gevallen op een informele wijze’ tot de rechter-commissaris.

    Deze uitkomsten hoeven nog niet te betekenen dat er van falend handelen van curator en rechter-commissaris geen sprake zou zijn, merkt Luttikhuis daarbij op.

    Oorzaken gebrek ‘checks and balances’, onbekend maakt onbemind?

    Hieronder een fragment, uit ‘Analyse en aanbevelingen’ hoofstuk 3.

    ‘De oorzaak van het feit dat de schuldeisers amper gebruik maken van de instrumenten zou kunnen liggen in de onbekendheid bij de schuldeisers van deze instrumenten van de mogelijkheid om zich informeel te wenden tot de rechter-commissaris over een bepaald handelen danwel het nalaten door de curator.

    Een andere mogelijke oorzaak is gelegen in het feit dat de schuldeisers relatief weinig (tijdige) informatie verkrijgen. De openbare verslagen ex art. 73a Fw. zijn weliswaar openbaar maar hoeven maar eens in de drie maanden te worden opgemaakt.

    Indien een schuldeiser dan van een bepaalde handeling op de hoogte wordt gesteld, zal het vaak te laat zijn om zich nog te beroepen op art. 67 lid 1 Fw., danwel art. 69 Fw. of om zich op informele wijze te wenden tot de rechter-commissaris. Zo bepaalt art. 67 lid 1 Fw. dat van de beschikkingen van de rechter-commissaris gedurende vijf dagen hoger beroep openstaat.

    En zelfs al zou de schuldeiser tijdig geïnformeerd zijn, dan nog kan hij op grond van art. 5 Fw. niet zelf in hoger beroep gaan bij de rechtbank, maar moet hij zich verplicht laten vertegenwoordigen door een procureur.

    Over de mogelijkheid tot het instellen van verzet wordt de schuldeiser wel goed geïnformeerd. Art. 137d lid 2 en 4 en art. 183 lid 2 en 3 Fw. bepalen dat de Toezicht 49 curator de schuldeisers hierover schriftelijk dient te berichten. Tevens wordt van de nederlegging van de uitdelingslijst melding gemaakt in de Staatscourant c.q. een nieuwsblad.

    Ondanks de invoering van de Wet vereenvoudigde afwikkeling van het faillissement d.d. 1 augustus 2002,28 wordt echter maar zelden gebruik gemaakt van het middel verzet. Een mogelijke verklaring hiervoor is dat indien een uitdelingslijst wordt opgemaakt, het faillissement nagenoeg teneinde is. Het faillissement is afgewikkeld en er resteert in feite alleen een rekenkundige exercitie.

    Bij een uitdelingslijst die is opgemaakt in een faillissement dat vereenvoudigd wordt afgewikkeld, speelt tevens dat in een dergelijk faillissement er onvoldoende vermogen in de boedel aanwezig is om een (gedeeltelijke) uitkering te doen aan de concurrente schuldeisers.’

    Het is niet altijd ‘prijs’ voor Belastingdienst en UWV (lage recovery rates)

    Er blijken wel meer cijfers uit het verleden niet te kloppen. Het verlies van arbeidsplaatsen is bijvoorbeeld zeer beperkt en het belang van de faillissementsprocedure in het algemeen wordt ‘zwaar overschat’, meent Luttikhuis. Een andere belangrijke passage uit het onderzoek betreft de cijfers rond de overgang van werknemers en de zogeheten doorstart:

    ‘Gebleken is uit het onderhavige onderzoek dat er bij de faillissementsprocedure veel relatief kleine ondernemingen betrokken zijn, met weinig werknemers (in totaal: 19.253) en dat er maar in zeer weinig gevallen een (gedeeltelijke) overgang van onderneming 6,3% (262 keer) plaatsvindt.

    Dit in tegenstelling tot eerdere onderzoeken, waaruit naar voren kwam dat in 60% tot 66%5 van de ondernemingen sprake is van een (gedeeltelijke) doorstart in faillissement.

    Tevens is gebleken dat in 75%6 van de faillissementen van bedrijven en/of instellingen er sprake is van een zogenoemde negatieve boedel. Voorts is gebleken dat de concurrente respectievelijk de overige preferente schuldeisers in maar 7% respectievelijk in 6% van de faillissementen een (gedeeltelijke) uitkering krijgen. De Belastingdienst en het UWV ontvangen in 24%7 van de faillissementen een (gedeeltelijke) uitkering.

    Dit maakt dat het belang van de faillissementsprocedure zwaar is overschat en die van de informele reorganisatie is onderschat. De werking van de informele reorganisatie werd voor het onderhavige onderzoek afgezet tegen wezenlijk andere cijfers. In het licht van de nieuwe cijfers blijkt de informele reorganisatie meer van belang te zijn.’

    Luttikhuis ziet meer heil in het wijzigingen van het arbeidsrecht en stelt zich een onderscheid voor -waar het gaat om ontslagbescherming- tussen financieel gezonde ondernemingen en financieel ongezonde bedrijven.

    De commissie Kortmann (ingesteld bij Besluit van 3 april 2003, Stcrt. 76 als tijdelijk adviescollege van de Minister van Justitie) werkt momenteel aan een advies over de herziening van het Nederlandse insolventierecht. S.C.J.J. Kortmann en de zijnen doen er goed aan bij hun nijverheid acht te slaan op het werk van Luttikhuis en het CBS.

    Het boek is verkrijgbaar bij Boom Juridische Uitgevers.

    ‘Insolventierecht in cijfers en modellen, Werkgelegenheid en toezicht’: CBS-2006-Insolventierechtincijfers (PDF-formaat)

    CBS/LuttikhuisRA brengt diepgaand ounderzoek uit met heel andere cijfers dan Graydon en de hitze over faillissementsfraude.

    Nog voor de Kommisie Kortman brengt de SER een advies uit over ontslagrecht. Deze benadering van het faillissement is de sleutel tot flexablilisering van de werkgelegeneheid en dien dus ook bij het SER overleg volgende weken worden besproken! Wilt u het ook aan uw SER leden doorgeven, het is in hun belang, hoewel een enkeling het enkeling het wellicht al heeft.

    Het onderzoek toont aan dat niet het faillisement, maar het voorgaande reorganisatie/surceance traject veel belangrijker is dan het faillissement zelf. De maatschappleijke belangen als behoud werkgelegenheid en behoud onderneming dienen collectief beschermt te worden en niet aan de individule schuldeiser (vaak de bank,fiscus,uwv) te worden overgelaten. LuttikhuisRA stelt dat medezeggenschap in deze reorganisatie fase behoud van werkgelegenheid en onderneming sterk bevordert.

    CBS rapport van 15 maart zoek op CBS.nl: “insolventierecht in cijfers” of
    http://www.cbs.nl/nl-NL/menu/themas/mens-maatschappij/rechtsbescherming-veiligheid/publicaties/default.htm

    en artikelen “werknemers dubbel de klos” , “begrip gezamelijke schuldeisers gedateerd” en het NRC artikel staan op:

    http://www.advocaatie.nl/publicaties.htm

    Reactie door ep — donderdag 23 maart 2006 @ 11.42 uur