Pantani

De kampioen…hij is dood.
(34 jaar oud, eenzaam gestorven op een hotelkamer.)

Terecht komt er nu een discussie op gang over de schaduwkanten van de topsport, zoals vanavond in ‘Met het oog op morgen’.

Er zijn te veel topsporters die welliswaar verselijk veel geld verdienen, maar na hun carrière vervallen in depressies, verslavingen en ander euvel.
Te vaak leidt al die ellende tot een vroegtijdige dood.

Hoe mooi de topsport ook is.
Er is ook steeds meer sprake van waanzin!

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

zondag 15 februari 2004 :: 23.30 uur

14 Comments

14 reacties

  1. Waanzin aan de Top

    Reactie door folkert de lepper — zondag 15 februari 2004 @ 23.39 uur

  2. Topsporters staan onder grote druk, niet alleen door de broodnodige prestatiedrang, maar ook de financiële belangen van de sponsors. Sponsors willen direct resultaat zien omdat het uiteindelijk hun product ten goede moet komen. Maar een topsporter moet groeien naar dat resultaat en heeft ook wel eens een mindere periode. Door deze kortstondige pieken zijn velen snel opgebrand en spoedig niet commercieel interessant meer. Amper bekomen van het, vaak enorme, succes vallen ze terug in een isolement. Omdat in de 24 uurs economie waarin ze stuiteren geen plaats is voor persoonlijke ontwikkeling. Snel wordt de confrontatie ze teveel en grijpt men naar diverse middelen. Sport is een commerciële activiteit geworden, de sporter een productiemiddel.

    Reactie door Jan Pruimboom — zondag 15 februari 2004 @ 23.43 uur

  3. Als Marco Pantani niet was gaan wielrennen zou hij natuurlijk ook aan depressiviteit kunnen lijden.

    Reactie door Enschede a/zee — zondag 15 februari 2004 @ 23.56 uur

  4. Vergeet niet dat veel sporters al tijdens hun actieve carrière verslaafd zijn (gemaakt).

    Reactie door Hanny — maandag 16 februari 2004 @ 6.54 uur

  5. hartstikke triest natuurlijk… :-(

    Reactie door Han — maandag 16 februari 2004 @ 7.02 uur

  6. Hoe sterk is de eenzame fietser….
    Pantani, net 34, dood in een hotelkamer. Te jong, dat is zeker. Hij was een groot wielrenner, dat is zeker. De man die bergen bedwong, ging te vroeg over de top. Miste hij het geduld van de “de man die bergen verzette” zoals de Chinezen dat graag…

    Trackback door Weblog Theo Cornelissen — maandag 16 februari 2004 @ 8.59 uur

  7. Alle aanvallen op ‘de topsport’ en ‘de prestatiemaatschappij’ die ik dit weekeinde hoorde, vind ik ongepast gezeik op de tijd van tegenwoordig.

    Hoeveel sporters, schrijvers, jazzartiesten en popsterren stierven eveneens jong, ook in de jaren veertig, vijftig en zestig?

    Wie tot grote hoogte wil klimmen, kan hard vallen.

    We moeten deze pioniers dankbaar zijn dat zij ons een glimp van hemelse extase hebben getoond.

    Reactie door Vincent — maandag 16 februari 2004 @ 9.34 uur

  8. Triest inderdaad, maar volgens mij ben je er nog altijd zelf bij en kies je voor zo’n leven of niet….

    Reactie door Brian — maandag 16 februari 2004 @ 10.35 uur

  9. http://devis.web-log.nl/index.log?ID283339

    Reactie door devis — maandag 16 februari 2004 @ 12.04 uur

  10. Ik weet niet van de hoed en de rand, ben geen medicus.

    Wel is het m.i. zo dat als deze man ook net als vele anderen van jongs af aan alleen de sport kent, ja dan is het leven behoorlijk k*t als dat ineens stopt. De meesten hebben geen andere hobbys of vaardigheden. Depressie is overigens meer iets voor niet-sporters!

    Het bewijst tevens dat geld niet gelukkig maakt, omdat bepaalde dingen zoals de kennis in je hoofd, het gevoel van geluk en andere emoties, ze zijn niet te koop, OF ze zijn nep.(Zoals nep-liefde van een prostitué)

    RIP

    Reactie door barend — maandag 16 februari 2004 @ 12.11 uur

  11. Topsport is dope!

    Reactie door Archibald — maandag 16 februari 2004 @ 13.07 uur

  12. Het verlies van Pantani is een groot verlies. Alleen dat te vaak is wat overdreven. 9 van de 10 topsporters vinden hun weg op de een of andere manier hun weg in de ‘burger’ maatschappij. De aandacht voor de uitzonderingen is echter zoveel groter dat het lijkt of iedereen na zijn carriere ontspoord. Met zijn dood heeft Pantani eigenlijk bewezen gewoon een mens te zijn en niet wondermachine die heel hard over bergen kon fietsen.
    Daarnaast, alle commentaren zeggen ‘ze’ hadden hem moeten helpen, hulp moeten geven etc. Niemand zegt IK of WIJ had(den) voor hem hulp moeten regelen, dan was hij niet zo eenzaam geweest. Toch ook een beetje de maatschappij van vandaag.

    Reactie door BJ — maandag 16 februari 2004 @ 17.52 uur

  13. Dus net als op sigaretten, ook op topsporters een waarschuwing plakken :)

    Reactie door Frankie Goes — dinsdag 17 februari 2004 @ 15.31 uur

  14. rake back

    rake back The present contains nothing more than the past, and what is found in the effect was already in the cause.

    Trackback door rake back — dinsdag 31 mei 2005 @ 20.18 uur