Tussenhuis

Gisternacht ziek thuis gekomen…een beetje grieperig, geloof ik.
Ik heb alle afspraken voor vandaag in Den Haag af moeten zeggen.
Ben net uit bed…

Na thuiskomst nog wel TV gekeken, onder andere Netwerk.
Ze hadden een reportage over ‘het Tussenhuis’ in Utrecht.
Een geweldig initiatief dat ouders in staat stelt om na een (vaak traumatische) scheiding toch te maken dat allebei de ouders de kinderen kunnen zien.

Heel vaak krijg ik brieven en e-mails van (meestal) vaders die het vreselijk vinden dat er geen bezoekregeling is af te spreken met de andere partij.
Verstandige moeders én vaders begrijpen dat kinderen maar één vader en één moeder hebben en dat het voor het kind het beste is als (hoe dan ook) contact met beiden mogelijk blijft.

Het Tussenhuis in Utrecht maakt het mogelijk.
Van dit soort initiatieven word ik nou vrolijk…

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

dinsdag 24 februari 2004 :: 14.47 uur

9 Comments

9 reacties

  1. Beterschap Jan enne rust een x lekker uit !!

    Reactie door Nancy — dinsdag 24 februari 2004 @ 15.01 uur

  2. Inderdaad, Jan, met dit soort problemen kunnen kinderen terecht bij Kinder- en Jongerenrechtswinkels, waarvan er nu zo’n tien in Nedreland bestaan. (Zelf heb ik in Utrecht daaraan meegewerkt van 1986 tot 2000).De rechten van kinderen vormen een terrein waarmee de parlementariërs zich veel meer bezig zouden moeten houden. Het VN-Verdrag van de Rechten van het Kind is heel belangrijk op allerlei terreinen. De vroegere staatssecretaris van justistie mevr. Schmitz heeft een positieve rol gespeeld door landelijke subsidiëring van deze winkels te realiseren; het huidige kabinet breekt deze weer helemaal af! Dus actie!

    Reactie door Olav Meijer — dinsdag 24 februari 2004 @ 15.59 uur

  3. Binnenhof

    Reactie door folkert de lepper — dinsdag 24 februari 2004 @ 22.02 uur

  4. Jan,

    Aandacht voor dit onderwerp is in Nederland broodnodig. Zoiets als 95% van de kinderen blijft na scheiding bij de moeder, en deze bepaalt in de praktijk of de vader nog omgang heeft met zijn kinderen, niet de rechter. Immers, de moeders kunnen de bezoekregelingen ongelimiteerd aan hun laars lappen, er is geen enkele consequentie als zij de uitspraak of het convenant negeren.

    Reactie door Olav ten Broek — dinsdag 24 februari 2004 @ 22.19 uur

  5. Allereerst beterschap!

    Waar ik als gescheiden vader die zijn 2 kinderen al 3 jaar niet gezien heeft nou echt blij van zou worden, is als rechters eens daadkrachtig gaan optreden tegen moeders die hun kinderen het recht op omgang met hun vader ontnemen. Momenteel kan dit zomaar ongestraft gebeuren in onze samenleving. Het wordt hoog tijd dat het omgangsrecht wordt opgenomen in het Wetboek van Strafrecht, zodat ouders die moedwillig een omgangsregeling om zeep helpen, ook daadwerkelijk aangepakt kunnen worden. Daar zou ik heel blij van worden.

    Reactie door Albert — vrijdag 27 februari 2004 @ 0.57 uur

  6. Beste Jan,

    Ik vraag me zeer af hoe vrolijk je zou zijn als je zelf plotsklaps elk contact met je kind(eren) ontnomen zou zijn door de moeder van je kind(eren), (evt nog aangevuld met een kwaadwillende valse beschuldiging en aangifte van sexueel misbruik en vervolgens (ondanks sepot van aangifte na onderzoek) gesteund, door gekmakende processen via RvdK en rechtbank, jou elk verder contact met je kinderen ontnomen wordt…) Eens kijken hoe vrolijk je dan bent als je je kinderen enkele uren per maand in een ‘tussenhuis’ mag ‘ontmoeten’. Is er opeens iets mis met jou ? is er opeens iets mis met jouw huis ? Zijn je kinderen geholpen om in een onbekende omgeving jou even te ontmoeten i.p.v. een normaal familieleven bij jou, bij jou thuis te mogen genieten ? Ben jij dan opeens een of andere abnormale vader, die je vooral op afstand van je kinderen moet houden ? Oudervervreemding is het gevolg. Plus een verwrongen vaderbeeld.
    Ongelooflijk ? Zal jou dat als normale welwillende vader nooit overkomen ? Dat dacht ik ook 3,5 jaar en 23.000 euro aan m.n. juridische kosten, geleden.. Helaas is dit de realiteit in Nederland. Wordt wakker Nederland ! Wordt wakker Jan, verdiep je eens echt in deze materie, dan wordt je opeens een heel stuk minder vrolijk over dit soort ‘oplossingen’. Nederland is niet voor niets op 1 juni 2004 door het Europees Hof veroordeeld voor het niet respecteren van familylife tussen een kind en de vader(+zijn familie = halve familie -identiteit- van het kind!). Ik nodig je uit om hier uitgebreid met me over spreken.

    Mvrgr, E. v/d Waal

    http://www.oudervervreemding.nl

    Reactie door E vd Waal — vrijdag 20 augustus 2004 @ 2.25 uur

  7. Beste Jan,

    Je hebt inderdaad gelijk, in sommige gevallen kan het een uitkomst zijn, de heer hierboven vind van niet(misschien in zijn geval). Ook in mijn geval het omgekeerde als de heer v d Waal, is dat niet meer(helaas) mogelijk. Mijn ex had een omgangsregeling, maar wilde de kinderen niet meer zien. Ik heb 1 jaar geprobeerd dit toch af te dwingen, met het zicht op familylife. Rechter besliste, omgang moet vrijwillig geschieden. Kinderen waren 5 en 7, en waren erg teleurgesteld.

    Na de 2 e scheiding van de ex, wilde hij nog geen contact, en betaalde geen alimentatie, zocht een mindere baan, en vertelde niet te kunnen betalen. Nu na 3 jaar wil hij contact op zijn condities(mensen(vaders) hebben rechten, kinderen blijkbaar niet) gelijk een heel weekend, de kinderen 8 en 10 niet. En daar sta je dan, meneer oudervervreemding. Had mijn ex dat niet kunnen berederen jaren terug, of toen hij 3 maanden terug wederom geen alimentatie meer betaalde, en ik 3 maanden kan leven van 788 euro(wat ik verdien als adm. medewerkster), kinderen onder hun clubs uit en GEEN vakantie. Dan meneer zelfs dan heeft een vader recht!!!!. Maar 1 ding is zeker een vader die alimentatie als dwangmiddel gebruikt, en kinderen zo benadeeld is geen vader.

    Wat ik wil zeggen Jan, ik hoop dat je ooit ook het rechtsysteem m.b.t. omgang en alimentatie gaat toetsen, want er gaat op dat gebied maar al te veel fout!! Het oordeel(de uitspraak) van rechtszaken, verschilt per rechter en rechtbank. Er is niet veel duidelijkheid over de wet. Dus word er maar wat aan gerommelt. Minister Donner, heeft ook niet veel duidelijkheid verschaft, misschien voor jou een taak!!!

    Reactie door J olanda — vrijdag 29 oktober 2004 @ 23.44 uur

  8. Jolanda,

    Mannen die hun kinderen niet willen zien noem ik geen welwillende vaders. Ik kan het me niet voorstellen dat je als normaal denkende mens, als vader, je eigen kinderen niet zou willen zien opgroeien en daar niet je eigen bijdrage aan zou willen leveren. Hiermee ontneem je je kinderen een groot stuk basisvertrouwen, dat je je geliefd en gewaardeerd weet door je beide ouders.
    Als ouders ben je het aan je kind(eren) verplicht om de situatie rond je ex-partner-relatie te scheiden van je ouderrelatie en je er beiden voor in te zetten dat jullie kinderen hun familie in hun leven kunnen blijven ervaren en daar liefde, steun, waardering en hun identiteit aan kunnen ontlenen.

    Ik ben het eens met Jan, die zegt: “Verstandige moeders én vaders begrijpen dat kinderen maar één vader en één moeder hebben en dat het voor het kind het beste is als (hoe dan ook) contact met beiden mogelijk blijft.”

    Politiek, maar vooral de rechters in Nederland zouden hiertoe stimulerende & verplichtende maatregelen moeten treffen om die mogelijkheden te realiseren en te waarborgen voor de kinderen.

    Het is een ernstige misstand dat door RvdK en rechters in Nederland na een vorm van scheiding (niet op hetzelfde adres meer wonen van moeder en vader) zeer vele kinderen in de meeste gevallen van hun (welwillende) vaders worden gescheiden. Elk contact verbroken met de halve familie VAN HET KIND..
    Dit is geen oplossing, maar ernstig beschadigend voor de betreffende kinderen en hun familie en lokt escalatie van conflicten uit, in plaats van het harmoniseren van de situatie rond de kinderen in de familie.

    mvrgr, EvdW

    http://www.oudervervreemding.nl

    Reactie door E vd Waal — zondag 12 december 2004 @ 15.55 uur

  9. craps online

    craps online Consciousness is a being, the nature of which is to be conscious of the nothingness of its being.

    Trackback door craps online — vrijdag 29 april 2005 @ 22.02 uur