Russisch landschap in Groningen

Groninger Museum

Gisteren een vrije dag. Ik was de hele dag in Groningen en heb onder andere ‘n bezoek gebracht aan het Groninger museum.

Nu ben ik helemaal geen liefhebber van schilderijen met landschappen, maar toen ik hoorde van deze tentoonstelling, wist ik: Daar móet ik naar toe!
Afgezien van ‘n paar doeken, was alles méér dan de moeite (van de lange tocht heen en weer) waard.

De landschappen (bijna allemaal uit eind 19e eeuw) laten de tragiek van de Russen zien, zonder dat er mensen afgebeeld worden. De leegheid van het landschap, de wijdsheid, de kou, de zon en de schaduw, de treurigheid, maar ook de schoonheid. Meest indrukwekkend was het doek van Isaak Levitan met de naam ‘de Vladimirka-weg’. Het schildje naast het doek zegt: ‘Op deze weg vingen zij die verbannen waren naar Siberië hun lange, erbarmelijke voettocht aan.’ Het schilderij is voor de eerste keer in het buitenland. Het Tretjakov-museum in Moskou laat het om begrijpelijke reden niet graag gaan.

Met name de doeken die bijna abstract zijn geworden boeien me.

Iets soortgelijks heb ik gezien bij Weissenbruch:
Haagse School maar soms bijna abstract.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

vrijdag 09 april 2004 :: 11.50 uur

14 Comments

14 reacties

  1. He Jan; bij het lezen van die kop, dacht ik direct aan de architectuur van de laatste tijd in Hoogezand-Sappemeer, maar inderdaad heeft de oude russische schilderskunst zijn charme. Ik hoop ook, dat je wat vaker komt in deze provincie, om ervan getuige te zijn hoe het groningse landschap zelf wordt verkwanselt aan rijke mensen uit vooral het westen. Kunstenaars nodig ik hierbij uit, om de typische groningse open landschappen gevoelig op doek vast te leggen, voordat alles hier is veranderd in prive terreinen met veel bungalows en waterpartijen. Eerst het gas eruit zuigen, de huizen laten verzakken, de oorspronkelijke bewoners laten oprotten en vervolgens zelf het land in bezit nemen nadat de laatste boeren hier met een kluitje het riet in zijn gestuurt met behulp van de vaste kliek PvdA regenten, (Calon, Alders, Wallage met Koop BV in het kielzog) aan hen is het tijdperk na Fortuyn volledig voorbij gegaan.

    Ik hoop Jan, dat je dit ook eens in je wilt opnemen, want Groningen heeft meer, dan alleen dit museum. Het kan nu nog….
    Wil je werkelijk eens komen genieten vanuit russisch-oostblok
    geinspireerde architectuur, kom dan eens naar Hoogezand.

    ter relativering: trek je niks aan van die afstand naar deze streek, echte russen zouden lachen om zo’n schijt-endje en als die vervloekte PvdA/VVDzweeftrein hier komt, dan kan het allemaal nog sneller….

    Reactie door Rene Rook — vrijdag 9 april 2004 @ 12.18 uur

  2. Mooi, Jan, dat je er zo van hebt genoten! Zelf houd ik veel van de Russische cultuur (ook b.v. de muziek en de literatuur). Ik ga zeker nog naar deze tentoonstelling, mede dankzij jouw stimulerende recensie!

    Reactie door Olav Meijer — vrijdag 9 april 2004 @ 13.29 uur

  3. Enige weken terug was ik hier geweest en het viel me toen op hoe de beschilderde landschappen mijn beeld veranderden van de landschapsschilderkunst. Het romantische, het lieflijke, het bekoorlijke uit te beelden op het doek daar ging het deze Russische kunstenaars niet om. Het was juist de leegte, de grauwheid en de dorheid van de bomen die moest worden uitgebeeld. Niet de lente zelf (met zijn frisse en opvallende kleuren), maar alleen de eerste tekenen van de naderende lente werden zichtbaar gemaakt. Juist omdat een winter in Rusland heel lang duurt, was (en is) er bij de landbewoners ook dat voortdurende uitzien naar de lente, wanneer het land weer bebouwd kan worden, de wegen begaanbaar worden en er ook weer gereisd kan worden. En misschien is de naderende lente voor de Russen ook nu nog wel een allegorische voorstelling voor de hoop en het uitzien naar een andere tijd, niet die van de onderdrukking en alleenheerschappij (in die traditie lijkt Poetin zich ook te willen plaatsen), maar waarin weer de ruimte is voor zelfontplooiing en zelfontwikkeling, zoals dat ook uitgebeeld wordt door de prille knoppen aan de bomen en de roeken die al (ook een gunstig voorteken) zijn teruggekeerd.

    Het is zeker aan te raden, voor iedereen die met Pasen iets anders wil doen dan een meubelboulevard bezoeken deze tentoonstelling (en het Groninger museum als geheel) te bezoeken, bovendien duurt deze tentoonstelling nog maar tot en met dit weekeinde.

    Reactie door David Tompot — vrijdag 9 april 2004 @ 14.00 uur

  4. @Jan: Link naar het GR.museum is niet helemaal jofel.

    Reactie door Enschede a/zee — vrijdag 9 april 2004 @ 16.11 uur

  5. Beste Jan,

    Als je tijd hebt bezoek eens http://www.vriendenvanhetberenbos.nl, dit is onze site om gezamenlijk kavels van het berenbos in rhenen te kopen.

    p.s. als de ministers 30% meer salaris krijgen, kunnen ze ook wel met onze sponsoractie meedoen. Belachelijk, 30%, zeker weer geld van een ander…

    Reactie door vrienden van het berenbos — vrijdag 9 april 2004 @ 18.16 uur

  6. Een aantal weken geleden waren we in het Groninger museum en zijn we ook naar deze tentoonstelling gegaan, zonder hooggespannen verwachtingen. Maar ik heb genoten (mijn man ook, trouwens), er straalt zo’n bijzondere, verstilde en desolate sfeer van de schilderijen. Ik was erg onder de indruk en het is inderdaad een absolute aanrader!!

    Reactie door Masja — vrijdag 9 april 2004 @ 19.12 uur

  7. Beste Jan,
    Gelukkig besteed je je vrije dag aan cultuur.
    De tentoonstelling van deze Russische schilderijen is terecht te zien in Groningen, de bakermat van het socialisme.

    Nu ik toch een paar dagen vrij heb, ga ik zelf eens kijken.

    Overigens verwacht ik ook wat te zien van de Russen wat niets met de door jou genoemde ‘ tragiek ‘ te maken heeft.

    Het communisme kende ook zijn goede kanten!

    Reactie door Socialistisch web - log — vrijdag 9 april 2004 @ 19.21 uur

  8. De leegte. De stilte. De rust. De belofte.

    Reactie door Sis — vrijdag 9 april 2004 @ 19.31 uur

  9. En het oude museum was ook mooi,
    daar vertoefde ik als kind,
    op de zondagmiddagen,fijn Jan dat je
    weer eens in Groningen was.

    Reactie door maya — vrijdag 9 april 2004 @ 19.36 uur

  10. Россия и sp для доминирования мира, в каждом столетии!

    Reactie door 1337 — zaterdag 10 april 2004 @ 16.33 uur

  11. @1337 “Rusland en de Sp voor de dominering van de wereld, in elke eeuw”
    Wat bedoelt U daarmee? Nog even refereren aan die 80 miljoen slachtoffers van het reeele socialisme in de Sovjetunie?

    @het socialistisch weblog: Ja, Hitler heeft ook zulke mooie autobanen gebouwd!

    Reactie door tmonk — zaterdag 10 april 2004 @ 18.21 uur

  12. Kom lekker in Groningen wonen Jan, hoef je niet meer ‘zover’ (alles is relatief) te reizen. ;-)
    Je bent meer dan welkom in onze mooie Stad.
    De tentoonstelling is idd zeer de moeite waard!

    Reactie door Mart — zaterdag 10 april 2004 @ 23.13 uur

  13. Het is een mooi schilderij Jan.
    De weg naar Siberie.
    Het symboliseert ook waar “ideologie” toe kan leiden.

    Reactie door Henk Wichard — zondag 11 april 2004 @ 0.10 uur

  14. wat zijn de groningers better geworden van hun GAS?gasunie heeft een kado gegeven aan de groningers 14 jaar geleden ,wat hebben ze gedaan ,ze hebben een museum gebouwd waar 90% van de groningers nog nooit zijn geweest.De nederlandse staat heeft goed geboerd met ons GAS,ik dink dat groningen never ever hade the profit for it,in nederlands het betekend ,wij zijn uitgebuit,de schatting is nu 2000 miljard euro dat de staat heeft ontvangen nu,ha dank u gasunie voor u 25 mil kado,voor de groningers 24 jaar geleden,en wij zaken elk jaar een centimeter naar beneden ook,DANK U —NAM

    Reactie door HENDRIK — maandag 12 april 2004 @ 5.03 uur