40 jaar werken is genoeg

(m’n column voor de nieuwe Tribune, lijfblad van de SP)

Tiny was mijn overbuurman. Vorig jaar is ie overleden. Een vriendelijke man die, toen wij in 1976 in de straat kwamen wonen, altijd samen met zijn vrouw altijd klaar stond om te helpen. Net als de rest van de buurt trouwens.

Het is nog maar ’n kwart eeuw geleden, maar de straat is veranderd. Nu gaan er mensen weg zonder afscheid te nemen…, nieuwe mensen bewonen de huizen zonder zich voor te stellen. Ook hier in Brabant heeft het individualisme vaste voet aan de grond gekregen.

Maar daar wil ik het nu niet over hebben…

Tiny heeft z’n leven lang bij Zwanenberg (UVG) gewerkt. Vaak heeft hij het verhaal verteld van zijn eerste werkdag, op z’n veertiende. ‘Ik was nog zo klein dat, toen ik me meldde bij de portier, hij uit zijn stoel moest komen om zijn hoofd door de opening te steken om te kunnen zien staan. Op m’n werkplek heb ik jaren op ’n kistje moeten staan.’ Tiny maakte lange dagen, héél lange dagen, ook op zaterdag. Hij moest hard werken, zoals alle arbeiders toen (en nu).

Er zijn nog veel werkende mensen die heel jong begonnen zijn met werken. Meestal gaat het om ongeschoold productiewerk of werk in de bouw: zwaar, gevaarlijk, ongezond en slecht betaald. Het zijn deze mensen die ons land na de Tweede Oorlog hebben opgebouwd, letterlijk met blote handen. Ze hebben zich veel ontzegd: hun kinderen moesten het immers beter krijgen dan zij. Sinterklaas? Dan ging moeder in de zomer al brijen, en vader timmerde op z’n vrij avond in het schuurtje…

Het kabinet wil nu dat deze mensen niet meer vervroegd uittreden, ze moeten door tot hun 65ste, of misschien anderhalf jaar eerder. Veel van deze mensen hadden na een arbeidzaam leven van meer dan veertig jaar gerekend op ’n VUT tegen hun 57,5ste levensjaar. U begrijpt de teleurstelling.

FNV en ’n paar partijen in de Kamer – waaronder de SP – hebben ’n plan gepresenteerd voor prepensioen dat twee belangrijke kenmerken heeft: mensen moet er met 60 uit kunnen én er moet ’n sociale, gezamenlijke regeling komen voor iedereen. Zodat het niet zo is dat rijken eerder kunnen stoppen dan de mensen die weinig geld hebben en er vaak het meeste recht op hebben.

We zijn als partij een actie begonnen voor dit plan. Ik hoop dat de vakbeweging deze keer de poot stijf zal houden (aan het Najaarsakkoord bewaar ik niet zo’n goede herinneringen).
Aan ons zal het niet liggen. Onze ouderen verdienen het.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

donderdag 29 april 2004 :: 15.44 uur

28 Comments

28 reacties

  1. Jan Marijnnisen,
    Van af mijn 14 werk ik, begonnen met een schamel salaris wel fl.9,60 in de week voor 48 uur werken.
    Langzamerhand wel wat beter gaan verdienen maar was toch geen vet pot.
    Toen ik ging trouwen en er kinderen kwamen was het noodzakelijk
    om wat extra s te verdienen door veel over te werken.
    Mijn vrouw is toen gaan werken in de verzorging en schoonmaak, zij is nu invalide door dat zware werk, heeft ook een arbeids verleden van ca 40 jaar, waar in die tijd ook nog voor de kinderen gezorgd moest worden.
    Zorg verlof zo als nu bestond niet, gelukkig hielp de familie bij ziekte mee om op de kinderen te passen zodat je toch geen verzuim had, en hoe je dan met zo arbeids verleden nog moet kvechten om een WAOtje te behouden .
    Er wordt nu veel te gemakkelijk voorbij gegaan door de politiek van mensen met hun arbeids verleden.
    Je geeft het zelf ook al aan, maar wilde het toch even kwijt hoe onrechtvaardig het voelt om als speelbal te worden gebruikt van huidige boekhouders uit Den Haag, die zo met mensen om gaan die hun steentje al dik bij gedragen hebben.

    Reactie door folkert de lepper — donderdag 29 april 2004 @ 16.48 uur

  2. Moet *iedereen* dan maar ook de komende veertig jaar op z’n 55ste met pensioen kunnen blijven gaan? En daarna gemiddeld 30 to 35 jaar van dat pensioen genieten? Hoe stellen de SP en de FNV zich nu voor om dit betaalbaar te houden de komende veertig jaar?

    Het wordt financieel gezien gewoon een piramidespel: maar hopen dat de mensen die na ons pensioen nog werken steeds meer verdienen, om torenhoge pensioenpremies te kunnen betalen. Ik ben 35, ik en kijk er echt niet naar uit om de komende dertig jaar de snelgroeiende kosten van het vroege pensioen van allerlei goedbetaalde kantoorlui te betalen.

    Reactie door Rijk — donderdag 29 april 2004 @ 17.09 uur

  3. Er is een ‘baan’ en die maakt oorlogen mogelijk.
    In amerika is het pensioen voor die baan misschien niet zo goed en ik meen dat 2/3e van daklozen ex-militair is.

    Dus moet je lol hebben terwijl je werkt:
    http://www.nieuws.nl/news/NEWS/article.php?cat_id5&article_id38504

    Reactie door Barend — donderdag 29 april 2004 @ 17.22 uur

  4. Rijk,
    tegenwoordig begint men veel later met werken, van af de tijd dat iemand is gaan werken moet men rekening gaan houden met zijn arbeids verleden, dat zal zeker niet op een leeftijd van 55 jaar uitkomen om te stoppen met werken.

    Reactie door folkert de lepper — donderdag 29 april 2004 @ 17.35 uur

  5. Ik geniet overigens liever van mijn nog resterende jonge dagen; dan van mijn toekomstige “oude dagen” achter de spreekwoordelijke geraniums. Ik bezig de filosofie van pluk de dag nu het nog kan. Voor veel mensen is het echter te laat; voor hen moet er iets beschaafds worden geregeld. Maar de ouderen van morgen moeten worden gespaard voor dit lot.

    Hoe kunnen we allen nog behoorlijk fysiek gezond onze 65ste jaar bereiken?
    Laten we dan allen wat minder gaan werken; 4 dagen in de week; of hooguit 3 dagen in de week bij 2 verdieners. Dan kunnen we ook nog de vele werkelozen perspectief bieden. Want ik vindt; dat een ieder recht moet hebben op werk; dus een inkomen. Eerlijk delen dus; een socialistische gedachte. Heel wat anders dan die lege “Iedereen meedoen” slogan van het CDA.

    Reactie door R.Rook — donderdag 29 april 2004 @ 19.18 uur

  6. ik HAD een zwager die hard gewerkt heeft in de bouw.Op oudere leeftijd ging hij met veel tegenzin naar zijn werk.Het lukte hem niet meer te sjouwen en in stellages te klimmen.
    Gelukkig ging hij met de VUT om nog wat te genieten van zijn leven.Nu dat heeft maar kort geduurd met zijn ASBESTLONGEN.
    En dan die tegenwerking en bureaucratie om precies aan te tonen bij welke maatschappij hij ziek geworden was.Het was toch zijn eigen schuld dat hij niet met een mondkapje opgelopen had.Nu in die tijd hadden zij geen mondbescherming want ze wisten toen nog niet dat asbest zo schadelijk was.
    Bedankt overheid voor uw blijk van medeleving bij zijn begrafenis.In onze familie zijn wij al 3 x gepakt door de ned.overheid.U ook?
    Laat de mensen toch genieten van een goede oude dag,dan heb je tenminste nog iets om naar uit te kijken.Alles wordt al onder je vandaan gehaald.Mag leven niet meer leuk zijn.zijn wij aan het ONTLEUKEN???????????

    Reactie door anita Doornweerd — donderdag 29 april 2004 @ 19.29 uur

  7. Waarom wordt er niet zwaarder ingezet op meer arbeidsparticipatie van de vrouwen in Nederland?
    Ik speel nu even de advocaat van de duivel. Maar zouden de mannen van Nederland daar eigenlijk wel zo gelukkig mee zijn? Ik denk het niet. Zolang er kreten zijn als “de werkende vrouw moet zonodig carière maken” en niet gewoon hard werkt net als elke man, zolang er onvoldoende parttime banen worden gecreëerd
    en er eens serieus gekeken wordt naar b.v. continue roosters op scholen geloof ik niet dat er hoop is op een leuke oude dag.
    De keuze is aan jullie mannen van Nederland. We willen best meebetalen aan een betaalbare AOW.

    Reactie door Alie Dekker — donderdag 29 april 2004 @ 19.38 uur

  8. Helemaal mee eens..Het is heel erg krom om ouderen langer te laten werken, terwijl jongeren werkeloos thuis zitten.

    Sollicitatie plicht voor ouderen (55+) slaat nergens op, zet daar jongeren neer.

    Iedereen die dat wil moet na 40 dienstjaar kunnen stoppen met een goede regeling !!

    Reactie door Lambert — donderdag 29 april 2004 @ 21.24 uur

  9. Heeft ‘jouw’ Tiny ooit een lintje gekregen?

    Reactie door theo — donderdag 29 april 2004 @ 23.57 uur

  10. Gelukkig ga ik een dezer dagen verhuizen naar een andere buurt. Gelukkig zijn beide buren nieuwsgierig naar ons en wij naar hen.
    Alleen al daarom heb ik zin in de verhuizing.
    Maar de buren die we achterlaten zullen we missen.
    En zij ons.
    Toevallig wil ik het daar wel even over hebben.

    Ik hoef niet vervroegd uit te treden. Ondanks het feit dat ik al 26 jaar werk. Ik heb nog wel zicht op de toekomst, ik ben pas over 12 jaar aan de beurt. Bekeken vanuit het nu.

    Maar ik schaar me achter de mensen die, na veel langer werken dan ik, uitkijken naar 57,5 jaar.
    Maar ik schaar me ook achter mezelf en ik zie mezelf over een jaar of 13 nog niet uitgeblust of uitgebrandt of verlangend naar een pensioen.
    Geef mensen de ruimte en de vrijheid om zelf te kiezen wanneer ze willen stoppen met helemaal of deels werken.
    En zorg voor een sociaal vangnet !!

    Reactie door Sis — vrijdag 30 april 2004 @ 0.07 uur

  11. Is het een idee om, om te bepalen hoe lang mensen moeten werken, te kijken naar wat voor werk ze al die tijd ze hebben gedaan? Ik kan me voorstellen dat je zwaar lichamelijk werk korter volhoudt dan bijvoorbeeld een leuke afwisselende kantoorbaan.
    Of is dat met allerlei types beroepen en verantwoordelijkheden te ingewikkeld te bepalen?

    Wie maar korter kan werken omdat het werk hem of haar (lichamelijk) verslijt… ik zou zeggen dat we dan ook – los van de discussie over prepensioenen – eens beter moeten kijken hoe we werk zo veel mogelijk aan de mensen die het moeten doen kunnen aanpassen. Anders beland je niet in je pre-pensioen maar in de WAO.

    Reactie door liesken — vrijdag 30 april 2004 @ 1.42 uur

  12. Moet je je oranje vriendjes niet feliciteren vandaag?

    Reactie door gerard — vrijdag 30 april 2004 @ 15.41 uur

  13. gerard,
    wat heeft dat met 40 jaar werken is genoeg te maken?

    Reactie door folkert de lepper — vrijdag 30 april 2004 @ 15.59 uur

  14. Beste mensen,

    Veel is al gezegd. Eén toevoeging. De lieden (werkgevers) die lopen te roepen dat “er langer moet worden doorgewerkt” moet je eens vragen hoeveel 50+ – ers zij zouden willen aannemen om “de arbeidsparticipatie onder ouderen” op te krikken.

    Negen van de tien keer zal het een antwoord zijn dat “brult van stilte”. Dergelijke antwoorden zijn vaak zo veel veelzeggender dan menig uitgesponnen betoog … (“A silence that speaks so much louder than words”, zeggen de Engelsen)

    Mazzel & broge, Evert

    Reactie door Evert Wesker — vrijdag 30 april 2004 @ 21.20 uur

  15. 40 jaar werken genoeg? Ik vind 4 jaar werken meer dan zat! Nee grapje; werken moet leuk zijn, iets waar je elke dag weer naar verlangt. Dan houd je het tot je dood toe aan vol. Moeten we alleen wel wat minder onder druk staan.

    Reactie door Martin — vrijdag 30 april 2004 @ 21.47 uur

  16. MMMM ik denk nu met name aan al die ouderen, die een rijbewijs hadden, en dit in moesten leveren, omdat gebleken was, dat ze het verkeer niet meer konden overzien. En eigenlijk zou dat ook zo moeten kunnen met betaald werk. Wie nog doorkan; prima. Maar wie door wil gaan tegen beter weten in: Stoppen! Er moet een regeling komen voor mensen dus, die niet meer kunnen.

    Reactie door Rene Rook — vrijdag 30 april 2004 @ 23.43 uur

  17. Wel, er lopen hier discussies door elkaar.

    De ene is dat mensen met fysiek zwaar werk er na x jaren, of het bereiken van een bepaade leeftijd, eigelijk vrijgesteld zouden moeten worden wan dergelijk fysiek werk.

    De twee discussie gaat over de leeftijd tot welke je wordt geacht een bijdrage te leveren aan de maatschappij in de vorm van het verricht van arbeid. En hoeveel jaar iemand (GEMIDDELD!) gebruik zou mogen maken van degelijke voorzieningen.

    Het eerste punt is zeker is om goed te regelen, maar dat hoeft natuurlijk niet per direct te betekenen dat je vrijgesteld wordt van alle vormen om een bijdrage te blijven leveren aan deze maatschappij – toch?

    Bij het tweede punt, je kunt je afvragen waar de leeftijd van 65 vandaan komt. Was dat niet afgeleid/gekoppeld aan de gemiddelde levensverwachting? Nu de levensverwachting toeneemt, is het dan niet rechtvaardig om langer een bijdrage te leveren aan de opbouw van de pensioenen?

    Want laten we wel eerlijk zijn, die kosten moeten ergens van betaald worden, dus ook door de mensen die nu net rond kunnen komen, onderaan de inkomensladder.

    Helaas willen veel bestuurders dergelijke concequenties niet voor ogen zien, wellicht omdat het slecht scoort bij de achterban, terwijl de kosten voor de huidige generatie werknemers toch behoorlijk zullen zijn.

    Is een premiestijging van 4 á 5 procent, wat je optimsiten wel eens hoort noemen om een degelijk systeem te kunnen blijven bekostigen, te verdedigen? En kan deze groep een dergelijk financiële aderlating werkelijk ‘overleven’ ?

    Ik ben bang van niet.

    Reactie door Renee Teunissen — zaterdag 1 mei 2004 @ 14.20 uur

  18. Is 40jaar wereken genoeg?
    Op de weblog van Jan Marijnissen staat te lezen: 40 jaar werken is genoeg (m’n column voor de nieuwe Tribune, lijfblad van de SP)

    Tiny was mijn overbuurman. Vorig jaar is ie overleden. Een vriendelijke man die, toen wij in 1976 in de straat kw…

    Trackback door Renee Teunissen - VVD Raadslid in Zevenaar — zaterdag 1 mei 2004 @ 14.48 uur

  19. @Renee Teunissen

    U zegt 4 à 5 % premiestijging. Als ik het goed heb praten we dan over een paar Euro per maand. Maar voor welk stelsel geldt deze premiestijging ? En het is toch wel 4 à 5% t.o.v. de huidige premie, denk ik ?

    Reactie door Henk — zaterdag 1 mei 2004 @ 18.12 uur

  20. @Henk, was dat maar waar en wellicht had ik het wat directer moeten uitleggen. Ik bedoelde dat de premie, zoals deze bij nu 8% is, met 4 procent omhoog zal gaan naar bv 12% van het inkomen. En dat is toch behoorlijk.

    Reactie door Renee Teunissen — maandag 3 mei 2004 @ 7.14 uur

  21. Je hebt tegenwoordig ook mensen als mijn zus die na vele jaren studie, als het af is, niet weten wat ze moeten doen, ontdekken dat de bijstand net iets hoger is dan de studiebijdrage, en vervolgens jarenlang op andermans zak blijven teren.Het zelfs als hun ‘recht’ zien.
    Ik word daar echt kotsmisselijk van, zo een onproductief bestaan, zich voor alles wat ‘moet’ ME voorwenden (ook een manier om onder de sollicitatieplicht uit te komen)en hun leven alleen maar met leuke dingen vullen.De enigste zorg van dit soort mensen is: hoe kan ik 5 weken op vakantie, ipv de toegestane 4…
    De SP hoor ik daar nooit over, misschien moet ik haar daar maar lid van maken, uiteraard als dat niet te vermoeiend voor haar is!

    Reactie door Moeder van 2, 3e op komst — woensdag 5 mei 2004 @ 16.32 uur

  22. Vanaf mijn 18de zit ik in de verpleging en ik ben nu 55 jaar. Altijd heel hard moeten werken en ik weet niet anders dat we altijd personeel tekort komen in ons verpleeghuis.Na mijn studie als verpleegkundige en vervolgstudies heb ik ook leiding kunnen geven aan grote groepen medewekers, maar na reorganisatie op reorganisatie heb ik het nu een beetje rustiger als verpleegkundig avondhoofd. Ik moet er niet aan DENKEN om nog 10 jaar door te moeten gaan, want dan kan ik direkt hier een plekje reserveren. Er zijn nu van die beroepen waar je eerder zou moeten kunnen stoppen en 1 daarvan is de verpleging. Jaren lang heb ik ook handmatig moeten tillen en waren er geen patientenliften. De mogelijkheid om eerder te KUNNEN stoppen moet voor iedereen gelden !!!

    Reactie door gerard mentz — dinsdag 25 mei 2004 @ 19.20 uur

  23. 40-jaar werken, lijkt me een mooi uitgangspunt.
    De leeftijd waarop je met pensioen gaat is niet belangrijk, maar meer of je een steentje hebt bijgedragen. Ik ben met 17 gaan werken, maar nu zie je dat er pas gewerkt gaat worden na een studie en evt. een wereldreis. Ik vind dat prima, maar daarna wel 40 jaar bijdragen. Je kunt dan kiezen om eerst leuke dingen te gaan doen en dan werken of eerst werken en daarna leuke dingen gaan doen. Ik vraag me wel eens af hoeveel jaar er nu gemiddeld gewerkt wordt, ik denk dat dat minder dan 40 jaar is.

    Reactie door `Frank — donderdag 1 juli 2004 @ 16.36 uur

  24. Ik ben 54 jaar,ben met 15 jaar begonnen te werken,ben dit jaar tijdelijk werkloos geworden,maar vond daarna toch nog vrij snel een werkgever,die gebruik wou maken van mijn diensten,ik wil nog best een paar jaar werken,maar een regeling dat je na 40 jaren werken in allerlei ploegendiensten kunt stoppen met werken vind ik prima.Stel je eens voor wat er gebeurd was als ik werkloos was gebleven,dan ben je toch ook vogelvrij verklaard
    nu heb ik een half jaar contract,maar ik had mijn loopbaan ook liever afgesloten bij mijn vorige werkgever waar ik bijna 35 jaren had gewerkt,en die mij ook met lege handen heeft laten vertrekken.

    Reactie door G.Wensing — woensdag 22 september 2004 @ 19.20 uur

  25. ben 56jaar en werk reeds sinds mijn 16de jaar in de elektromontage en wilde graag met 60jaar stoppen na 44jaren zware montagewerk waar ik nu een zware TOL voor moet betalen omdat ik een paar maanden geleden van de reumatoloog te horen kreeg dat mijn gewrichten door het zware werk versleten zijn en maar voor ander werk moest gaan zoeken .Ik zou nu gestraft worden omdat ik altijd gewerkt heb nooit ziek was altijd premie betaald heb en dus nu tussen de wal en het schip zou vallen. Dank u kabinet!

    Reactie door j bessems — dinsdag 28 september 2004 @ 21.11 uur

  26. De hele commotie rond het (pre)pensioen spitst zich toe op de leeftijd waarop men kan stoppen met werken. Ik denk dat dit niet juist is. Ik denk dat het aantal jaren dat men heeft gewerkt het criterium zou moeten zijn. Als het b.v. een gemiddelde inspanning van 40 jaar werken vergt om de verzorgingsstaat in stand te houden, dan moet dat de norm voor iedereen zijn. Start je later b.v. door studie, dan zal je tot op hogere leeftijd door moeten werken. Overigens starten mensen die later beginnen te werken door b.v. voortgezette studie, met een boven gemiddeld inkomen. Deze groepen kunnen waarschijnlijk makkelijker geld reserveren om reserves te kweken om alsnog op de gewenste leeftijd met stoppen te werken. Het zou dan ook niet van invloed moeten zijn of men die 40 jaren bij 1 of meerdere werkgevers en al dan niet in (semi)overheidsdienst werkt. Maar er zal over ons worden beslist door derden, die wij
    hebben gekozen. Het volk verdient zijn “lijders”.

    Reactie door M. Hagemann — vrijdag 10 december 2004 @ 12.20 uur

  27. Geachte heer Marijnissen,

    Mijn man M. Snoek is nu 68 jaar en heeft 47 jaar gewerkt. Nu heeft de longarts asbestlongen bij hem geconstateerd. Het bouwbedrijf waar mijn man in de machinale asbest heeft staan zagen, bestaat niet meer. Ik zou graag willen dat iemand mijn man smartegeld betaalt. Waar kunnen wij nu verhaal halen? Mijn man is erg kortademig en dat is aan die asbestlongen te danken. Zou het mogelijk zijn om hiervoor een schadevergoeding te kunnen krijgen? Hoe moet ik dat aanpakken?

    Met vriendelijke groeten,
    mw. L. Snoek
    lsnoek@casema.nl

    Reactie door Snoek — vrijdag 7 december 2007 @ 1.01 uur

  28. Even een reactie op de VUT: Mijn man is erg blij dat hij in de VUT mocht vanwege de pijn in zijn, versleten, knieen kon hij zijn werk niet langer doen. Een ander had misschien nog twee jaar in de ziektewet gegaan, maar mijn man wilde dat niet, hij ging op zijn 63ste met de VUT. Inmiddels is hij 68 jaar en heeft AOW en een klein pensioen. Nu zijn er bij hem asbestlongen geconstateerd en is er van een leuke pensioenleeftijd geen sprake meer omdat hij erg kortademig is geworden. Ik zou hiervoor willen proberen om smartegeld voor hem te krijgen want ik vind dat hij na 47 jaar werken beter verdiend heeft dan een habbekrats waar je niet eens normaal van rond kunt komen.
    Weet u waar ik me kan vervoegen voor een succesvolle afloop?
    Bij voorbaat vriendelijk bedankt.

    Met vriendelijke groet,
    mw. L. Snoek

    Reactie door Snoek — vrijdag 7 december 2007 @ 1.07 uur