4 mei

Mijn vader heeft me vroeger ‘ns meegenomen naar de Dodenherdenking, bij ‘n beeldengroep aan de Heescheweg. Ik was zo klein dat ik er niets van snapte, maar het was toch goed dat ie het deed.

Zo werd mij immers duidelijk gemaakt:
Het gaat hier om iets belangrijks.

Ik ben één keer op de Dam geweest, erg grootschalig en erg officieel.
Mijn voorkeur gaat uit naar 2 minuten stil…alleen,
met de beelden van de Waalsdorpervlakte.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

dinsdag 04 mei 2004 :: 18.00 uur

22 Comments

22 reacties

  1. Tsja…ik volg het ritueel op de dam nu al een paar jaartjes, maar als ik zo eens zie wat daar voor zooitje geteisem bij elkaar staat, kan ik me niet voorstellen dat het kleine handje vol ECHTE oorlogshelden in NL zich daar mee zou willen associeren….
    Ophouden met die poppenkast!

    Reactie door Ron — dinsdag 4 mei 2004 @ 19.44 uur

  2. Beste Jan,

    Zelf een eindzestiger die nog enkele zeer onaangename zaken heeft meegemaakt in de oorlog (bombardementen). Om het kort te houden, ik vind dat de 4de mei moet blijven, echter het karakter moet meer universeel worden, tegen alle oorlogen en slechtwillenden in de wereld. Het is nog teveel gefixeerd op de 2de WO en de vijand van toen.

    Roel Massink

    Reactie door Roel Massink — dinsdag 4 mei 2004 @ 19.48 uur

  3. De soberheid en de eenvoud van de Waalsdorpervlakte raakt mij meer dan de hoogwaardigheidsbekleders op de Dam. Ik ben er zelf één keer geweest en het gevoel van toen komt ieder jaar terug. En zo is het goed.

    Reactie door Hansje — dinsdag 4 mei 2004 @ 21.11 uur

  4. Ik vind ook dat we moeten blijven herdenken, ook onze vrijheid moet worden gevierd. Zelf heb ik niets van de oorlog meegemaakt, maar mijn vader wel. Die vertelt alleen maar de “vrolijke” dingetjes die hij heeft meegemaakt, maar ik weet wel beter. Hij is nu 80 jaar oud en nog steeds onder ons. Maar de dingen die hij niet zegt, zegt genoeg over wat die generatie heeft meegemaakt en voor ons heeft verworven, onze vrijheid. Dat mogen inderdaad tegen het licht van de oorlogen en onrechtvaardigheden in onze huidige wereld houden. Ondanks dat er veel mis is in dit land en dat we steen en been klagen, zijn we eigenlijk enorme bofferds in dit land…

    Reactie door Helma — dinsdag 4 mei 2004 @ 21.12 uur

  5. Ik deel jouw mening. Die beelden doen mij meer dan het hele officiele gedoe op De Dam.

    Reactie door IngeB — dinsdag 4 mei 2004 @ 22.52 uur

  6. Het blijft een goed moment, 2 minuten stilstaan om mensen te herdenken. Gesneuveld in of ten gevolge van de strijd. Ikzelf als “Bosnie-veteraan” en dus een jonge “oorlogs”-veteraan ben daar een gewaardeerd opleidingsgenoot verloren. Slachtoffer van misschien wel een ING gesponsorde mijn. Mijn gedachten zijn vooral bij hem en alle andere onschuldige slachtoffers.

    Reactie door richard — dinsdag 4 mei 2004 @ 23.13 uur

  7. Ik ga zelf bij voorkeur naar de Grebbeberg, daar liggen de jongens die tegen beter weten in, tegengewerkt door de gebroken geweertjes beweging, hebben geprobeerd om ons land te verdedigen.

    De 4 mei herdenking moet je voortzetten al was het alleen maar om je even 2 minuten te bezinnen over de kostprijs van vrijheid en vrede

    Reactie door Stephan Wijering — dinsdag 4 mei 2004 @ 23.52 uur

  8. Stephan Wijering. Je had het over: tegengewerkt door de gebroken geweertjes. Dat lijkt me nogal raar. Die mensen verkondigden hun mening nl. dat oorlog en militairisme een heel slechte zaak is. Zoals de 2e WO nog een keer duidelijk maakte. Maar de macht lag toch wel degelijk bij de Nederlandse regering. En die was er verantwoordelijk voor dat onze soldaten zo schandalig slecht waren uitgerust.

    Reactie door f.baron — woensdag 5 mei 2004 @ 11.16 uur

  9. Nederland betrokken bij een oorlog in Irak. Vredesleger, aan mijn zolen. Zie de foto’s van het vernederen en martelen van Irakezen. Wanneer je dit ziet valt er vandaag niets te vieren. Het doodschieten van Irakezen door Nederlandse soldaten wordt afgedaan als aanvaardbaar risico. Duizenden huurmoordenaars uit Zuid-Afrika, Engeland, Frankrijk (ex-vreemdelingen legioen) worden door de bezetters ingezet om oorlogsmisdaden te plegen. Fijne dag vandaag? En dodenherdenking moet maar eens afgelopen zijn, schijnheilig gedoe, miljoenen mensen zijn na de oorlog door overheden vermoord. laats nog 900.000 in Afrika, ingrijpen, mooi niet, de andere kant opkijken en dan op 4 mei stilstaan bij DE OORLOG. NIET DUS.

    Reactie door Hans Meijers — woensdag 5 mei 2004 @ 11.23 uur

  10. @ Hans Meijers,

    Juist daarom wél. Als we net doen of dit allemaal niet is gebeurd, gaan er nooit geen ogen meer open…

    Reactie door Helma — woensdag 5 mei 2004 @ 11.52 uur

  11. Ik constateer, net als Hans Meijers (denk ik), dat Nederland deze twee dagen volstrekt voorbij gaat aan de ellende die Nederland zelf aanricht. De huidige oorlog in Irak steunen en thuis huilen om je eigens slachtoffers is bijna lachwekkend.
    Wat veel Joden (ook door nederlanders) is aangedaan is vreselijk, maar dat Israel er sinds haar bestaan (samen met de VS) alles aan doet om de ondervonden slachtingen ten koste van anderen te overtreffen, lijkt aan veel mensen voorbij te gaan.
    Kortom: Als geen lering wordt getrokken uit de 4 mei-herdenking, en dat kunnen we nu wel concluderen, is het een grote farce. Hypocrisie ten top… GEEN herdenking dus, maar openheid over Nederlands huidige houding op oorlogsgebied.

    Reactie door J.Hoftijzer — woensdag 5 mei 2004 @ 13.18 uur

  12. @ J. Hoftijzer,

    Vergeet niet dat de WOII niet alleen over joden ging, Nederland was, net als nog meer landen bezet door de Duitsers. Dat vergeten wel meer mensen.
    En nee, niet alle Nederlanders gaan voorbij aan alle ellende in de wereld de afgelopen twee dagen. Daarom moeten we ook onze stem laten horen. Niet gedenken en niet vieren is volgens mij ook een manier van zwijgen.

    Reactie door Helma — woensdag 5 mei 2004 @ 14.01 uur

  13. 2 minuten stilte in een wereld die 365 dagen in het jaar ‘in brand’ staat is zo gek nog niet. Maar ook ik vind dat het een meer algemeen karakter moet krijgen. Een herdenking voor alle slachtoffers van oorlog en geweld. Toen en nu.

    Reactie door Mart — woensdag 5 mei 2004 @ 16.40 uur

  14. @f.baron

    De publieke opinie voor WO II was doordrenkt door de gebroken geweertjes gedachte dat veroorzaakte mede dat de soldaten slecht waren uitgerust maar ook dat er op de Grebbeberg een verbod was tot het kappen van bomen om een vrij schootsveld te krijgen.

    Er zijn een paar goede boeken te krijgen mbt de Grebbeberg, zeker de verslagen van de gewone soldaat zijn indrukwekkend.

    Pacifisme is een nobele gedachte, helaas zijn er teveel landen die deze gedachte niet huldigen, pacifisme is daarom een gevaar voor democratische grondbeginselen.

    Reactie door Stephan Wijering — woensdag 5 mei 2004 @ 18.23 uur

  15. Tijdens de doden herdenking denk ik vol ontroering en respect aan al die mensen die voor de Nederlandse samenleving het grootst denkbare offer hebben gebracht tijdens oorlogshandelingen in opdracht van de Ned. regering. Door het inleveren van hun leven hebben zij het mogelijk gemaakt dat wij allen in vrede en vrijheid kunnen leven. In vrede? In vrijheid?
    Ik zag op 4 mei Balkenende een krans leggen bij het nationaal monument op de Dam. Vermoedelijk ook ter gedachtenis van mensen die in het verleden het grootst denkbare offer hebben gegeven voor het land? Ik kon mij de gedachten niet onderdrukken van: Mede door de slachtoffers van toen, hadden wij tot nu toe een redelijke sociale samenleving opgebouwd.
    Waarom doet een kransleggede Balkenende zo zijn best om onze samenleving naar de kloten te helpen. Zijn de gebrachte offers dan voor niets geweest? Of waren die alleen maar bedoeld om bescherming te bieden voor het kapitalisme?

    Reactie door W. Baes — woensdag 5 mei 2004 @ 19.20 uur

  16. Een entry uit mijn weblog:
    Elk jaar wordt er in het hele land gevlagd op mijn verjaardag. Maar de vlag hangt wel halfstok! Het is dodenherdenking. Een raar gevoel. En het komt elk jaar terug. Op mijn verjaardag ben ik meestal toch al een beetje filosofisch gestemd, maar zo’n herdenking maakt nog meer in je los.

    Als kind riep ik opstandig: “Waarom zou ik twee minuten stil zijn? Daar worden die mensen echt niet weer levend van!” En dat is waar. Toch heeft herdenken zin. Gebruik die twee minuten om na te denken.

    Denk na! Kijk om je heen! De mensen staan elkaar naar het leven! En waarom? Het is zo zinloos. “Oog om oog, tand om tand“, staat er in de Bijbel. Fout!!! Als elke moord gewroken moet worden, zal de oorlog nooit ophouden. Denk na!

    Reactie door Evelien Snel — woensdag 5 mei 2004 @ 23.54 uur

  17. Het was vroeger taboe om meer te herdenken dan de doden in de Tweede Wereldoorlog. Terwijl dat alleen zin heeft als de lijn wordt doorgetrokken naar latere tijden en het heden. Toen ik op 4 mei 1969 met anderen met een spandoek op het Domplein in Utrecht stond met de tekst: “Vrijheid ook in Griekenland!” werd ons toegeroepen: “Ga daarmee maar in Athene staan!” Mijn antwoord was toen: “Dat is het nou juist: dat dat niet kan!” (Van 1967 tot 1974 was er een fascistische dictatuur in Griekenland). Later zag men wel in dat de lijn moest worden doorgetrokken, maar ging men ook de gevallen militairen in Korea en Indonesië (“politionele acties”) herdenken. Terwijl de doden daar vielen in het kader van imperialistische en kolonialistische oorlogvoering, in tegenstelling tot strijd tegen het fascisme (Tweede Wereldoorlog). Bij de dodenherdenking zit dus wel een stuk hypocrisie en niet consequent de lijn doortrekken naar het heden. Natuurlijk moeten de slachtoffers van het nazisme (concentratiekampen, verzet, enz.) herdacht worden, ook als waarschuwing voor de huidige en toekomstige generaties. Maar maak deze herdenking dan actueel en verbind deze met de huidige slachtoffers van onderdrukking, militarisme, racisme enz.!

    Reactie door Olav Meijer — donderdag 6 mei 2004 @ 10.21 uur

  18. Het klinkt wel enigzins logisch; dat steeds minder mensen binding hebben met die 4e en 5e mei. En dan klinken er protesten. Maar diezelfde groep zou raar op de neus kijken, als er een dag zou zijn om het einde van de tachtigjarige oorlog te vieren. Het spaanse juk was vroeger mischien net ze meedogenloos als dat van de duitsers. En na tachtig jaar oorlog is de vreugde denk ik wel even groter dan dat van een 5 tal jaren.

    Men zegt ook welL: Ja; maar op 4 mei gedenken we alle doden! Maar wie denkt dan aan die doden, die er vroeger voor de WO2 waren gevallen?

    Reactie door ReneR — donderdag 6 mei 2004 @ 11.16 uur

  19. Over herdenken gesproken. Herdenken is een goede zaak maar als Nederlanders hun verantwoordelijkheid eens namen dan zouden veel van onze herdenkingen niet nodig zijn.
    Laten wij ons bijvoorbeeld nu alvast voorbereiden op de herdenking, over enkele jaren, van wat er de komende maanden met ‘onze jongens’ in Irak staat te gebeuren die dit land onrechtmatig bezet houden. Het is een kwestie van tijd voordat er massaal slachtoffers gaan vallen. Pas dan zal de discussie los barsten over wat Nederland in Irak te zoeken heeft, en over “hoe dit heeft kunnen gebeuren”. De rest kennen we: de parlementaire enquete, de excuses van de premier, de minister die niet aftreedt, en de herdenking zelf. Zo wordt er altijd achter de feiten aangelopen. Dat geldt zowel voor de WW II, Sebreniça als voor Irak.

    Reactie door Bert — donderdag 6 mei 2004 @ 12.58 uur

  20. 2 minuten stilte die niet werden verstoord door relschoppende Marrokaanse jochies. Dat was winst!

    Reactie door Roberto Mazzisso — donderdag 6 mei 2004 @ 23.46 uur

  21. Daar ik niet weet tot wie mij te wenden leg ik een vraagje voor. Met de hele school liepen we bij de herdenking jaarlijks naar een gedenkplaat in het hek van het Vondelpark aan de Amstelveense weg in Amsterdam. Nu ik er een jaar of twee geleden weer eens langs liep (ik woon al tientallen jaren in het buitenland), zag ik dat één van de namen van de daar ter plaatse door de Duitsers gefusilleerde mensen er was uitgehakt. Wie zou mij daarover iets kunnen vertellen?
    Bij voorbaat mijn dank.

    Reactie door Walter Lodewijks — zondag 19 september 2004 @ 1.11 uur

  22. free slots game

    free slots game The chief merit of language is clearness, and we know that nothing detracts so much from this as do unfamiliar terms.

    Trackback door free slots game — vrijdag 29 april 2005 @ 23.53 uur