De liberale agenda voor Europa

Nu weet ik het zeker: Tegenlicht (VPRO) is het beste achtergrondprogramma van de Nederlandse TV.

Gisteren hadden ze weer ‘n uitzending waarvan ik denk: Dit zou iedereen eigenlijk moeten zien. (Morgen om 14.00 uur is de herhaling, vanaf vandaag ook te zien op de website.)

Deze editie ging over de toekomst van Europa, maar dan door de ogen van een Zwitserse investeerder en de topman van Unilever, Burgmans. Zonder schroom praatten de heren over de noodzaak van een Europese Grondwet (weet je ook waar dát idee vandaan komt), een verdere afbouw van de sociale zekerheid, het verlagen van de lonen, het marginaliseren van de vakbonden, de 60-urige werkweek, het gebruiken van goedkope arbeidskrachten uit bijvoorbeeld Polen om bovenstaande dingen af te dwingen, en nog meer van dat fraais.

Burgmans is lid van European Round Table, een geheimzinnige club die al vele jaren achter de schermen de agenda van ‘Brussel’ bepaalt. Het was ook deze club die kwam met het plan voor de Euro en het Stabiliteitspact.

Onder andere in het boek ‘Effe dimmen’ (Veen, 1998) schreef ik over dit genootschap en over haar invloed.

Er waart een spook door Europa

Velen zijn bezweken voor zijn onweerstaanbare lokroepen. Het zijn vooral regeringsleiders en invloedrijke politici die door het spook betoverd zijn en nu onder zijn invloed staan. Gewone mensen moeten er meestal niets van hebben. Zij zijn te nuchter om zich te laten verleiden tot onvoorwaardelijke steun aan het geheimzinnige, ongrijpbare idee van één, gelijkgeschakeld Europa. De federalisten – zoals de leden van het genootschap zich noemen – zijn pas tevreden wanneer Europa op zoveel mogelijk terreinen onder het gezag van het spook is gebracht: economisch door middel van de Interne Markt en monetair door middel van de Economische en Monetaire Unie (emu). Maar ook op punten als het buitenlands- en veiligheidsbeleid, en Justitie en Binnenlandse Zaken werkt men inmiddels aan de uitbreiding van de macht van ‘Europa’. De machtshonger van het federale spook is voorlopig nog niet gestild.
De federalisten willen van Nederland een provincie binnen Europa maken, dat is althans hun inzet. Zoals een betrouwbaar lid van een geheim genootschap betaamt, spreken zij zich zelden in het openbaar uit over hun doelen en motieven. Ook zij zien in dat de burgers hen niet volgen in hun streven naar een ‘Verenigde Staten van Europa’. Uit opinieonderzoek blijkt dat het met de steun voor nog verdergaande integratie en gelijkschakeling in het kader van de Europese Unie maar magertjes gesteld is: slechts 11 procent van de Nederlanders heeft sympathie voor dat streven. Slechts een minderheid is voor invoering van de euro.
Velen zijn ontevreden over de geringe zeggenschap die ze hebben over de hele ontwikkeling. Daarom is een ruime meerderheid van de Nederlanders vóór een referendum over de toekomst van Europa. Nergens in Europa zijn er ooit mensen de straat op gegaan om een verdere integratie van de Europese landen te ondersteunen, laat staan te eisen. De enige demonstraties die er zijn, zijn demonstraties tégen de Europese Unie in het algemeen en tegen de gevolgen van de pogingen van nationale overheden geforceerd te willen voldoen aan de toelatingseisen voor de emu in het bijzonder.
De brede weerzin tegen de emu heeft niets uit te staan met – wat je weleens hoort bij de voorstanders – onderhuids levend nationalisme. De bezwaren richten zich met name tegen de gevolgen voor het overheidsbeleid: grote bezuinigingen op de collectieve voorzieningen en afbraak van de sociale zekerheid. Ook in ons land kunnen we daarover meepraten. Hoeveel invloed heeft het in 1998 willen voldoen aan de emu-criteria niet gehad op de opstellers van het paarse regeerakkoord. De bijzonder strenge afspraken over de uitgaven zijn verantwoordelijk voor de enorme problemen in de thuiszorg, de wachtlijsten voor duizenden en duizenden geestelijk gehandicapten, wachtlijsten voor hartoperaties, het weer de kop opsteken van armoede, en de afschaffing van de verantwoordelijkheid van de rijksoverheid voor de sociale volkshuisvesting, en ga zo maar door. Zo goed als de tegenstand in ons land tegen dit beleid groeiende is, is dat ook in Duitsland en Frankrijk het geval. De mensen komen daartegen in opstand, zeker als ze zien dat er jaarlijks sprake is van een forse economische groei terwijl de tegenstellingen steeds groter worden en de tweedeling steeds scherper.
Waar de PvdA vroeger zei: ‘Europa zal socialistisch zijn of niet zijn,’ zegt de VVD nu: ‘Europa zal liberaal zijn of niet zijn.’ Waar je ook mag staan in het politieke krachtenveld: het Europa dat zich nu ontwikkelt is vooral een neoliberaal Europa. De criteria voor toetreding tot de emu zijn dan ook alleen van economische en monetaire aard. Er bestaan geen criteria op punten als milieu, werkgelegenheid, sociale zekerheid of collectieve voorzieningen.
Maar er zit nog een element in het groeiende verzet tegen de emu. En dat is de twijfel over de juistheid van het idee dat erachter schuilgaat, het idee dat de welvaart en het welbevinden van burgers gediend is bij het ontmantelen van de nationale staten, bij het inleveren van nationale soevereiniteit ten behoeve van een supra-nationaal orgaan waar niemand zicht op heeft. Hier raakt de weerzin tegen de emu aan de manier waarop menig toonaangevend politicus in Europa de toekomst van ons continent ziet.
Wat de federalisten ook mogen beweren, het zijn nog steeds de nationale staten die inhoud geven aan de democratie. Zij hebben haar verworven en koesteren haar. Hoe meer bevoegdheden van de nationale staten worden overgedragen aan de vierde bestuurslaag ‘Europa’ of worden overgelaten aan de ministerraden zonder vetorecht, hoe meer ook de democratie met haar openheid, doorzichtigheid en publieke controle op de tocht komt te staan. Het is een misvatting te denken dat het Europees Parlement ooit in staat zal zijn de rol te vervullen die nu door de nationale parlementen wordt vervuld. De mensen zullen de Europese Commissie nooit willen en kunnen zien als hun Europese regering. Met de vergroting van de geografische afstand tussen bestuur en burger zal ook de psychologische afstand toenemen en daarmee de democratische controle afnemen. En het is goed eraan te herinneren dat niet alleen de democratie, maar ook de rechtszekerheid en de sociale zekerheid op nationaal niveau bevochten en ontwikkeld zijn. Op alle drie die terreinen heeft ‘Europa’ nog weinig tot niets laten zien.
Geen weldenkend mens, dus ook geen socialist, heeft iets tegen samenwerking. Integendeel. Overal waar samenwerking kan strekken tot wederzijds voordeel is dat prima. Maar dat is iets anders dan te denken dat de nationale staten met hun specifieke identiteit zichzelf nu reeds overleefd hebben en bijgevolg genegeerd kunnen worden. Neem het streven naar een gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid. Is er iemand die de illusie koestert dat bijvoorbeeld Frankrijk of Duitsland zich zal laten leiden door een gemeenschappelijke buitenlandse politiek als die strijdig is met het eigen nationale belang? In geval van een belangenconflict is er altijd een aandrift om het nationale belang te laten voorgaan op het ‘Europese’ belang. Een andere inzet is door de nationale overheid ook niet uit te leggen aan de bevolking. Wat als een Europees drugsbeleid ons dwingt de coffeeshops te sluiten: gaan we dat dan doen? Het aanhalen van de Europese dwangbuis kan ertoe leiden dat de Europese integratie zelf de bron wordt van conflicten in Europa.
Federalisten zijn ook aanhanger van de gedachte ‘Big is beautiful’. Nu kunnen smaken verschillen, maar één ding staat voor mij vast: Er bestaat niet zoiets als een Europese identiteit. We kennen vele verschillende talen en culturen binnen Europa. En ook de rechtspraak is overal anders. Noch objectief, noch subjectief is er sprake van een bijzondere onderlinge verbondenheid van de burgers van dit continent. Natuurlijk, er zijn zeker dingen die ons verbinden, al was het maar het gegeven van twee wereldoorlogen in één eeuw op Europese bodem. Maar dat lijkt me onvoldoende om daarop het streven naar één Europa te baseren. En nu weet ik wel dat juist die twee wereldoorlogen voedsel hebben gegeven en dat nog doen aan de Europese gedachte, maar was het allemaal maar zo eenduidig. Want de keuze is niet: ‘Hitler’ of ‘Europa’. Het is kortzichtig om tegen degene die zich verzet tegen een verdere Europese integratie in het huidige tijdsgewricht te zeggen dat hij een nationalist is en dus ook wel rekening wil houden met het risico van een nieuwe oorlog op Europese bodem.
Het is precies andersom. De ambities van het Europese spook zijn te hoog en daarom gevaarlijk. Te hoge ambities kunnen snel leiden tot frustratie, irritatie en uiteindelijk tot conflicten. Daarom wordt het tijd dat we het spook ontmaskeren. Iedereen zal dan in één keer duidelijk worden wat er eigenlijk aan de hand is. Onder het witte laken houden zich namelijk de georganiseerde groot-industriëlen van Europa schuil. Zij – Philips, Renault, Fiat, Daimler- Benz, Nestlé, Unilever, Bayer, Shell, BP, en andere multinationals – hebben zich verenigd in de European Round Table. De agenda van de Europese federalisten wordt bepaald door dit gezelschap. Zíj wilden één Interne markt van 370 miljoen consumenten, en die kregen ze; zíj willen één Europese munt – de euro, en die krijgen ze; zíj willen één Europese regering, en daar zijn we naar op weg.
Veel politici mogen dan betoverd zijn door het spook, laten wij nuchter blijven. Spoken bestaan niet.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

maandag 24 mei 2004 :: 11.46 uur

25 Comments

25 reacties

  1. Verbaast het überhaupt iemand dat de politieke agenda van Brussel bepaald wordt door het bedrijfsleven?

    Citaat uit “Austin Powers, International Man of Mystery”:
    THERE IS NO WORLD, JUST COMPANIES

    Reactie door Jan Breur — maandag 24 mei 2004 @ 12.20 uur

  2. Tsjaa…

    INNOVATION LECTURE – DEN HAAG, 14 APRIL 2004
    A. Burgmans, voorzitter Raad van Bestuur Unilever…..

    ……
    ………. Laat ik het sociaal contract tussen burger en overheid omschrijven. Dit sociaal contract heeft een warme deken over de burger gelegd. Het motto werd overdreven gesteld: niet bewegen, want het is hier zo lekker warm onder overheidsvleugels.
    Er is dus een soort van sociaal contract tussen de politieke elite en kiezers. Zij houden elkaar in de houdgreep. De politici
    zorgen voor de warme deken, en krijgen in ruil daarvoor de
    stem van velen bij de verkiezingen. Hele bureaucratieën
    eromheen zijn opgetuigd die afhankelijk zijn van dit sociaal
    contract. Resultaat: hoge belastingdruk die nodig is om deze
    uitruil te financieren, en dus het weglekken van middelen die
    productief ingezet zouden kunnen worden.
    ………..
    ……..Het mag veel burgers vergeven zijn als zij menen dat het niet de verantwoordelijkheid van de burger zelf is om voor zijn eigen toekomst te zorgen. Door een groot aantal interventies vanuit overheidswege wordt de indruk gewekt dat de verantwoordelijkheid op zijn minst een gedeelde verantwoordelijkheid is.
    Vergeet niet dat de overheid tenslotte 44% van het BNP onttrekt
    aan de samenleving om het daarna via een woud van regelingen
    terug te sluizen. Het loont dus de moeite om in hoge mate de
    blik op de overheid gericht te houden in plaats van op het eigen
    functioneren.
    - 21 -
    In de VS ligt dat volledig anders. Daar weet de burger dat hij
    weliswaar mag rekenen op een aantal democratische rechten en
    verworvenheden maar daarna “he is on his own”. In Azië weet
    de burger dat hij van de overheid al helemaal niets te
    verwachten heeft. Het zal helemaal van hem zelf moeten komen.
    Ik heb zelf 7 jaar in Azië gewoond en bezoek de VS zeker 6x
    per jaar. Ik kan u verzekeren dat men de dynamiek van de
    samenleving kan voelen. Men staat open voor nieuwe ideeën,
    nieuwe technologieën en veranderingen worden gezien als
    “opportunities” in plaats van bedreigingen. De blik is gericht op morgen in plaats van omzien.
    Het is tijd dat de overheid glashelder aangeeft hoe de
    rolverdeling zal zijn in onze samenleving.
    Hierbij zou ik willen pleiten dat de overheid zich beperkt tot het hoogstnodige en dit op een kwalitatief hoogstaand niveau
    uitvoert en het overige initiatief overlaat aan de samenleving.
    Hierdoor zal de samenleving zich empowered voelen en dit zal
    het eigen initiatief en de dynamiek in onze samenleving zeker
    aanwakkeren. Het zal ook weer sneller lonen om risico te lopen.

    Het veel gehoorde argument tegen dit soort voorstellen is dat dit ten koste zal gaan van de zwakkeren in onze samenleving. Ik zie dit niet zo in.
    Onlangs had ik het voorrecht om 2 dagen en een nacht in de Van
    den Berg stichting in Noordwijk door te brengen. Daar worden
    600 mentaal gehandicapte personen verzorgd. Ik was onder de
    indruk van de inzet en motivatie van het personeel. Ook van de
    kwaliteit van de zorg voor zover ik dit beoordelen kan. Het lijkt mij een teken van beschaving om de echt zwakkeren in onze
    samenleving te allen tijde, ongeacht het economisch scenario,
    goed te verzorgen.
    Dus economische daadkracht hoeft niet op gespannen voet te
    staan met het verzorgen van de echt zwakkeren in onze
    samenleving. In tegendeel, economische welvaart leidt tot
    sociale zorg.
    - 24 -
    Samenvattend, als wij onze hoge levensstandaard willen
    behouden binnen een steeds competitievere wereld, dan zullen
    we de positieve krachten en talenten binnen onze samenleving
    moeten activeren.
    U zult verbaasd zijn hoe snel een dergelijk beleid zijn vruchten
    af zal werpen.
    ——

    Reactie door annette — maandag 24 mei 2004 @ 12.51 uur

  3. Europa is vooral spielerij voor politici, zitten ze lekker safe ver weg en kunnen ze alles door je strot rammen in brussel.

    Ze maken een hele grote vergissing met 1 Europa. En dat is de indentiteit. De vergelijking die men steeds maakt met de VS is onterecht, VS is anders begonnen als Europa. Een echt Amerikaan bestaat niet. Een echte Nederlander, Belg, Duitser e.d bestaat wel.

    Binnen de kortste keren zal nationalisme de kop opsteken ook binnen linkse partijen. En binnen de kortse keren krijg je afsplitsingen in Europa. De indentiteit is te sterk van landen. Politici die hier in mee gaan en experimenteren met dit soort zaken zijn levensgevaarlijk bezig.

    En als ik eerlijk ben zou ik er persoonlijk ook niet vies van zijn om de wapens op te pakken mocht dat nodig zijn om Nederland, Nederland te laten blijven. Dit bedoel ik dus met nationalistische gevoelens, die zelf bij mij naar boven komen als ik merk dat mijn land een soort ‘gemeente’ van Europa wordt. Dat nooit…politici die denken dat het wel zal meevalllen, vergis je niet…

    Reactie door MAD — maandag 24 mei 2004 @ 13.09 uur

  4. De Oostblok-nieuwkomers zijn politiek-ethisch gezien geen aanwinst omdat ze hun anticommunisme en gemis aan democratische traditie gesteund zien door Republikeinns Amerika, dat er als de kippen bij is om zodoende hun greep op de EU-besluitvorming te kunnen verstevigen.
    Zo zien we nu al, dat bij beslissingen waarmee de EU zich als zelfbewuste economische en politieke macht zou kunnen profileren tegen het oprukkende Amerikaanse imperialisme, tegengas niet gegeven durft te worden. Met name Polen kan of wil niet omgaan met vrijheid van meningsuiting en stoort zich aan de Frans Duitse `ondankbaarheid’ jegens Amerika.
    Ook op de NAVO-top in Praag zagen hoe Tsjechen met antglobalisten en tegenstanders van US-agressie omgaat, en uit
    fatsoen en onnodige bewijsdrang voor Bush in de houding springt.

    Reactie door C.Tilyx — maandag 24 mei 2004 @ 13.35 uur

  5. Dat vooruitgang alleen in termen van geld wordt beoordeeld en niet in termen van kwaliteit van leven, fairness en gelijkheid gebeurt op alle niveaus. Alle andere waarden zijn ‘lastiger’ te meten en nog veel lastiger te vergelijken. Toch moeten we eigenlijk de term “vooruitgang” heel anders gaan definieren. ( http://www.rprogress.org/media/releases/040311_gpi.html )

    Anders krijgen we namelijk een europa waarbij de economie de enige moraal is. Waar iedereen gelijk is, maar enkelen gelijker dan anderen. Een europa waar angst regeert; waar ‘open bestuur’ en ‘vrijheid’ slechts theoretische rechten zijn, en ‘democratie’ slechts een naam is maar niets met de realiteit te maken heeft. Een Europa waar de accountant de dienst uitmaakt, efficiëntie de wet is en we niet verder kijken dan het volgende kwartaal op de beurs.

    Reactie door Gideon — maandag 24 mei 2004 @ 13.43 uur

  6. Tegenlicht is de opvolger van de naar mijn mening nog betere Diogenes en ook erg interessant. Tsja economie, het is en blijft een wetenschap waar je meerdere kanten mee op kan. Het is uiteindelijk rondpompen van geld dat door meerdere partijen kan gebeuren (de staat, consumenten, bedrijven). De heren van gisteren waren in ieder geval van mening dat dat het beste kan gebeuren door het bedrijfsleven, de meesten hier op de website in ieder geval van niet.
    In de documentaire werd er gesproken over de grote hoeveelheid vakantiedagen die een 25 jarige medewerkster van Unilever in Nederland had nl. 37 ten opzichte van een gemiddelde amerikaan die er 10 had. Ik vraag me af wat nu beter is voor de economie: in Nederland kan er omdat men meer vakantiedagen heeft ook een andere werknemer worden aangenomen en is de arbeidsproductiviteit hoger en inkomensverschillen nog een stuk kleiner dan in Amerika? Iedere econoom is het erover eens dat het beter voor de economie is dat 100000 mensen een ton per jaar verdienen ipv. een Bill Gates een paar miljard. Deze 100000 mensen besteden meer dan de ene grootverdiener, pompen derhalve kortom meer geld rond. Natuurlijk werd er gisteren ook niet gesproken over zaken als welvaart en welzijn, zijn de amerikanen die meer verdienen (maar een kleine toplaag) maar minder vakantie hebben ook gelukkiger dan de gemiddelde europeaan? Kortom, de hoogste tijd voor een tegenlicht van Jan Marijnissen met die amerikaanse investeerders, that will be fun!

    Reactie door Opheffer — maandag 24 mei 2004 @ 14.47 uur

  7. Net lijstrekker debat gezien … Nederland 3..nu schijnt iedere nederlandse partij ergens in Europa een vriendje te hebben. Zo heeft de Pvda iets met Blair en zijn partij. Hoe zit dat met de SP ? welke partij in het buitenland is met de SP..

    Reactie door MAD — maandag 24 mei 2004 @ 15.07 uur

  8. Mijn eerste kortstondige gedachte was: weg met de Europese unie.
    Maar dit zou niet terecht zijn, iedereen die meedoet in Europa heeft bepaalde ideëen en belangen en zelfs (voor hun de meest ideale) wensen. Dat heeft dat (in mijn ogen) enge clubje van Ther European Round Table, dat hebben de neo-communisten (ook geen vrienden van mij), dat hebben de verschillende lobby clubs en eigenlijk iedereen, of ze nu voor of tegen Europa zijn, iedereen wil er wel een soort van macht uitoefenen.

    Punt is dat Europa alleen het meso-niveau is van de verschillende aparte lidstaten. Die ronde tafel jongens vind je ook in Nederland, dus zou Nederland buiten Europa staan, dan waren we er nog niet van verlost. De titel “de liberale agenda voor Europa” zou net zo goed kunnen luiden “De liberale agenda voor Nederland” of “De liberale agenda voor de wereld”.

    Europa wordt hiermee in een kwader daglicht gesteld, dan eigenlijk nodig is.

    Reactie door Eric C Dark — maandag 24 mei 2004 @ 19.18 uur

  9. eric(10)polen treed zo goed als zeker toe zonder zelf een regering te hebben!mooi begion toch?

    Reactie door henk — maandag 24 mei 2004 @ 22.22 uur

  10. Henk,
    in polen wil een populist president worden.
    Ook hier wordt op de armoede van een groep mensen ingespeeld,
    zijn naam Andrezj Lepper geen familie.

    Reactie door folkert de lepper — maandag 24 mei 2004 @ 22.26 uur

  11. can we work it out ??

    can we be a family ??

    de poolse werkmentaliteit was 20 jaar geleden in ollanda gewoon

    als stagebegeleider maak je van alles mee

    maar als hollandse kinderen om 10.00 uur bellen om te vragen of skool ff naar het stageadres kan bellen dat de leerling om 7.30 uur zelf ziek was en in bed lag en niet kon bellen

    ga toch fietsen

    Reactie door rowwwenheeze — dinsdag 25 mei 2004 @ 0.45 uur

  12. @Henk,
    Dat is waar, en dat is ook niet goed te praten. Maar wanneer de toetreding van Polen uiteindelijk leidt tot stabiliteit in dat land, zal het een gewaardeerde lidstaat kunnen worden.

    En kijk eens naar Spanje en Portugal of Griekenland. Drie landen die dankzij toetreding bij de EU stabiele democratiën zijn geworden. Had dat de inwoners van die landen een jaar of 30 geleden verteld, en ze hadden je vol ongeloof aangekeken.
    Stel je voor hoe het voormalig oostblok er over een decenium of misschien 2 uitziet… meer mensenrechten en een stabiel leefklimaat, ja daar teken ik voor.
    En de nadelen? Daar moeten we gewoon aan werken, en de beste manier is stemmen over een weekje of 2 1/2 (op een sociaal democratische partij natuurlijk).

    Reactie door Eric C Dark — dinsdag 25 mei 2004 @ 2.14 uur

  13. rowwwenheeze, #14
    mag ik je fiets dan lenen lopen is te ver.

    Reactie door folkert de lepper — dinsdag 25 mei 2004 @ 6.53 uur

  14. De geest van duistere figuren als Napoleon en Hitler waart weer door Europa. Vroeger gingen dit soort lieden met openlijk geweld hun idealen verwezenlijken.

    Nu zijn de idealen van dit soort duistere figuren in een onschuldig ogend EU-jasje gestoken en hebben wortel geschoten binnen het machtswellustige industriele imperium. De hakenkruizen zijn nu vervangen door de dagelijks via de reclameborden langs de weg door onze strot gedouwde logo’s van bedrijven. En de propaganda taal van Goebbels is vervormd tot de opdringerige verengelste reclamekreten, die ons dagelijks proberen te hersenspoelen met steeds hetzelfde monotone deuntje.

    Het zijn de dictaturen van deze tijd. Er is niks nieuws onder de zon.

    Het is tijd voor de revolutie.

    Reactie door ReneR — dinsdag 25 mei 2004 @ 17.55 uur

  15. He ReneR, wat doe je hier nog als het je niet bevalt?
    Vlucht naar een socialistisch paradijs zolang het nog kan, Noord-Korea schijnt een mooi land te zijn waar andersdenkenden zoals in bovengenoemde reportage, snel monddood worden gemaakt in een van de vele concentratiekampen die het land rijk is.

    Veel socialisten hebben de mond vol van het ‘neo-liberale’ beleid of de vrije markt, maar ondertussen wordt er wel ruimschoots gebruik gemaakt van de kapitalistische verworvenheden, zoals de computer en software waarmee Jan dit mooie weblog onderhoud.

    Reactie door Wisp — dinsdag 25 mei 2004 @ 18.10 uur

  16. @ReneR

    Sorry dat ik het zeg, maar wat je zegt is onzin. In elk land heb je socialisten, communisten, liberalen en anderen. Zolang iedereen gewetensvol stemt, komt er een gevarieerde Europees parlement.
    Alleen de niet-stemmers geven de “tegenstanders” meer macht. Hitler kwam tenslotte ook grotendeels aan de macht omdat vele Duitsers niet (durfden te) stemmen. De beste daad van verzet is stemmen.

    Reactie door Eric C Dark — dinsdag 25 mei 2004 @ 18.18 uur

  17. Overigens was Adolf ook een socialist en anti-kapitalist in hart en nieren.

    Reactie door Wisp — dinsdag 25 mei 2004 @ 18.20 uur

  18. Als je het nog niet wist Wisp, Bush gedraagt zich als het ejaculaat van het Bible Belt-simplisme dat Amerika bejubelt als waarachtig gidslands Gods. Wie daar anders over denkt, is volgens Bush tegen Amerika. Nu wordt in de `war on terrorism’ door het Pentagon zelfs Cuba opnieuw van stal gehaald, een truc om wereldwijd linkse protesten uit te lokken.
    Zo wordt het immers makkelijker om net als in de jaren vijftig progressieve oppositie in het Westen te marginaliseren tot `communistisch’ en aan te pakken als staatsgevaarlijk.
    Anti-amerikaans? Ja, helaas vandaag noodzaak!
    Republikeins Amerikaanse inmenging in souvereine staten is verwerpelijk en kritiek daarop kan niet luid genoeg zijn.

    Reactie door j.meinardi — dinsdag 25 mei 2004 @ 20.33 uur

  19. @Anette #3
    QUOTE: “In de VS ligt dat volledig anders. Daar weet de burger dat hij weliswaar mag rekenen op een aantal democratische rechten en verworvenheden maar daarna “he is on his own”.

    Anette; de V.S. zijn geen democratie, ik correspondeer met amerikanen, die mij dit zelf ook hebben verteld.

    De amerikaanse maatschappij is heel hard. Heel hard voor mensen die de pech hebben op een verkeerde plek te zijn geboren. De amerikaanse bedrijfscultuur is hier ook al aan het voortwoekeren, met kreten als “human recourses”.

    Enige tijd geleden is ook hier weer een bedrijf in amerikaanse handen overgegaan. Atlanta. Weet je; als je daar naar de WC gaat, tref je geen deurkruk meer aan, maar mag je je toeganspas door een gluef halen. Dan gaat er een seintje naar H.R. en kan men dus direct zien, wanneer en hoelang jij op die WC gaat zitten! (Sterker nog: alle deuren gaan met die pasjes open, dus men kan precies zien waar je heen bent gegaan!) Want daar mag je maar zo en zo lang over doen! En vooral niet te vaak! Want dan mag jij bij H.R. op het matje komen!

    Voel jij dan diezelfde dynamiek Anette, als je bij zo’n bedrijf op de WC zit? Zijn dit dan die geweldige opportunities, die de amerikanen zo kenmerken en met zich meebrengen? het land van de spaceshuttle, maar ze hebben een stokoude staalindustrie en en energienet, wat hopeloos is verouderd en het vaak begeeft (telefoonkabels boven de grond)

    Alles draait om geld Anette in de V.S. Je wordt als mens daar beoordeeld naar de omvang van je bankrekening, maar hoe meer je daar naar gaat leven; des te armer wordt je ziel en je sociaal/geestelijk leven. Dit ter overdenking.

    Reactie door ReneR — dinsdag 25 mei 2004 @ 23.12 uur

  20. @Wisp
    Ik quote je:”Overigens was Adolf ook een socialist en anti-kapitalist in hart en nieren”

    Hitler een socialist en anti-kapitalist in hart en nieren? May I remind you: de NSDAP waar Hitler de partijleider van was, is opgericht door mensen uit de middenstand, sommige met adelijke achtergrond. Hitler bespeelde het volk met zogenaamd socialistische ideëen, ja, maar alleen om zieltjes te winnen in het sterk verarmde Duitsland van na WO 1. Maar was hij anti-kapitalistisch? Welnee, zijn grootste vrienden waren grote industrielen. IG Farben, de wegenbouwers, de wapenindustrie, het hele zwikkie wilde de Joden weghebben, omdat die de financiele markten in handen hadden. Ja, Hitler was tegen de Joodse kapitalisten, maar alleen tegen hen, daar was hij heel selectief in.
    De rest van de kapitaalkrachtigen kon hij goed gebruiken, zijn campagnes werden deels door hen gefinancierd.

    Reactie door Eric C Dark — woensdag 26 mei 2004 @ 0.00 uur

  21. @ ReneR.

    Okay, ik doe alsof ik politicus ben: ik zwak mijn woorden af…het is geen onzin, maar ik vind ze wel overtrokken.

    Het vergelijken van enkele geld beluste ondernemers met massa moordenaars (laten we Stalin niet vergeten te noemen, schoften zijn schoften ongeacht politieke kleur) te vergelijken, trekt misschien de ondernemers naar beneden, maar Hitler e.d. worden zo bijna gebagatalliseerd door een dergelijke vergelijking.
    (just another way of thinking).

    Reactie door Eric C Dark — woensdag 26 mei 2004 @ 0.04 uur

  22. hoi rene (#25), ik begon ook met: tsjaa…
    (ik vind het net zo weerzinwekkend als jij en deze stukken komen uit de ongelooflijk (op ondernemers gerichte) éénzijdige speech van Burgmans april jl.)
    maw ben ut met je eens!!

    Reactie door annette — woensdag 26 mei 2004 @ 0.10 uur

  23. @A C Dark
    Ik probeer louter een tijdsbeeld of een tijdsgeest op te roepen. Zoals het boek “1984″ dat ook doet.Het ging me even er niet om, wat voor afschuwelijke dingen die lieden hebben gedaan. Het gaat mij meer om de tactieken en de methoden met elkaar te vergelijken, waarmee bijv Hitler zich bediende. Op discovery was er genoeg over te zien.

    Ik heb verder echt een heel groot hart voor gewetensvolle en eerlijke ondernemers. En het is heel jammer om te zien, dat kleine goede bedrijfjes snel weer worden opgeslokt door grotere, met alle gevolgen voor het personeel nadien.

    @Anette:
    Ik dacht even, alsof je van de amerikaanse ambassade was, je speelde die rol heel erg goed! Maar je mag het best met mij oneens zijn; ik zal je niet bijten.

    Reactie door ReneR — donderdag 27 mei 2004 @ 15.36 uur

  24. Liberalisering is goed luid de doctrine, die ons dagelijks overspoeld. Openbare nutsbedrijven, die voorheen van de staat waren, worden voor een appel en een ei verkocht. Alweer luid de doctrine, dat de vrije markt zorgt voor concurrentie en daardoor lage prijzen en keuze vrijheid.Wat men echter over het hoofd ziet, is dat de zogenaamde staatsbedrijven, door het volk zijn gefinancierd met hun belastinggeld. Er zijn daardoor honderden miljoenen gestoken in de financiering en ontwikkeling van deze instellingen, toen deze instellingen rendabel genoeg waren, werden deze voorzieningen verkocht voor een bedrag, wat vele malen minder was, dan er ooit werkelijk voor betaald werd door het volk. Ook huurprijzen worden in het jaar 2008 aan de grillen van de markt overgelaten (hoeveel mensen zullen dan op straat komen en hou uit die gristelijke barmhartigheid van het CDA zich dan uit).
    Weet u: “privatisering” en “vrije markt” zijn verdiensten, waar we als burger gelukkig me moeten zijn, wordt ons verteld. Maar laat ik u echter zeggen dat deze “vrijheid” niet mijn vrijheid is, maar de vrijheid van een klein groepje kapitaalkrachtigen, die nou nog meer vrijheid krijgen om ons uit te zuigen.

    Reactie door Joop — zondag 30 mei 2004 @ 15.49 uur

  25. @Wisp
    Ik quote je:”Overigens was Adolf ook een socialist en anti-kapitalist in hart en nieren”

    De eerste zionisten, die zich in Palestina vestigden ook. Waren socialisten in hart en nieren, hadden communes, die zij kiboetziem noemden. Enige punt, waren hun sociale idealen alleen bedoeld voor het eigen volk. De Oorspronkelijke bewoners werden met geweld verjaagd om plaats te maken voor de socialistische kiboetziem. Zelfs de Sovjet-Unie trapte erin en steunde Israël als eerste, omdat het in Israël een communistische bondgenoot zag. Later kwam de Sovjet-Unie lelijk terug op zijn vergissing.
    Zionisten hebben een middel gevonden om de socialisten te chanteren gevonden. Systematisch wordt de ideologie van Hitler door zionisten vergeleken met het socialisme, dat de zionisten na de 2E WO met nazi’s hebben samengewerkt, wordt angstvallig verborgen gehouden en dat het zionisme veel raakvlakken heeft met nationaal-socialisme bezorgt deze lui ook niet het schaamrood op de wangen. Na de 2E WO haalde de VS vele Duitse wetenschappers, waaronder raketgeleerden binnen om te werken aan het moderniseren van het Amerikaanse wapentuig.

    Reactie door Joop — maandag 31 mei 2004 @ 11.00 uur