Column: Tour de France (3)

Hennie Kuiper in de Tour van 1978

Voor Radio Tour de France (R1, 2003) heb ik drie columns gesproken over de Grande Boucle.

Deze is de derde: Over massa’s mensen en verbijsterende dingen…

Vraag een Nederlandse vakantieganger in Lorret de Mar om op de kaart aan te geven waar ie zich op dat moment bevindt, en je hebt goede kans dat ie New Foundland waanwijst. Onze topografische kennis houdt niet over.

Anders wordt het als het om Frankrijk gaat, al sinds jaar en dag hét vakantieland bij uitstek voor ons Nederlanders. En bovendien het land van de Tour de France.

Alpe d’Huez, oh ja dat zijn de Alpen.

De Mont Ventoux, dat is die berg met die kale top in de buurt van Carpentras, niet zo ver van Avignon, die berg waar Simpson het leven liet.

Bordeaux, dat week ik ook, dat is zuidwest Frankrijk, aan het water. Ik kan me nog herinneren dat Jan Raas daar na een ontsnapping in de straten van Bordeaux winnaar werd, Nederlanders hebben daar trouwens vaak gewonnen.

De Puy de Dome, dat is midden Frankrijk, tegenwoordig komt de tour daar niet meer. Die berg is zo’n puist in het landschap, er zijn vaak ook tijdritten gehouden in de Tour. Ik weet nog dat een verslaggever tijdens een etappe met de Puy de Dome vertelde dat Guimar (geloof ik) besloten had om de nieuwe Franse kampioen nog niet mee te laten rijden in de Tour omdat ie eerst sterker moest worden. De man zou een geweldige belofte zijn. En ik dacht: Nou daar gaan we weer… Joop blijft tweede.
Het ging om Bernard Hinault. Hij zou vijf keer winnen…

Allemaal hebben we zo wel onze herinneringen bij al die plaatsnamen. Ook ik ben vaak in Frankrijk op vakantie geweest. Veel van de etappeplaatsen heb ik bezocht, net als veel van die bergen. Soms vóór dat de Tour er kwam, vaker erna.

Eén keer was ik er op het goede moment. Het was een ervaring om nooit te vergeten.

Het was 18 juli 1978. De 17e etappe van Grenoble naar Morzine. We zijn een dag bezig geweest om een mooie plek op de helling van de Joux Plane te bemachtigen. En dan wachten, eindeloos wachten…en dan…eerst Seznec, dan Bittinger, Lubberding, Martinez, en dan het peloton met Zoetemelk (in het geel) en Hinault achter ‘m. Maar waar is mijn favoriet…? Waar is Hennie Kuiper? Halverwege de etappe lag ie nog voorop? Hennie kwam niet.

In het plakboek van mijn vrouw staat een foto van Kuiper uit de krant van de dag erna. Eronder staat: ‘Het is voorbij. Peter Post probeert zijn van pijn en teleurstelling huilende kopman te troosten.’ Hennie had een zwaar ongeluk gehad…

’s Avonds zijn we in Morzine. Mart Smeets stond zijn avonduitzending te doen, of was ’t Fred Rakké? Overal wagens van de ploegen, overal een drukte van belang, alle terrassen en restaurants zijn vol, de tribunes waren al bijna helemaal afgebroken en deels al onderweg naar Lausanne.

De volgende morgen stonden we op de Pas de Morgins, 45 kilometer na de start, alleen. Het peloton peddelde langzaam voorbij. Alles in rust. Peter Post hing met zijn arm uit de auto. Ik riep: ‘Peter Post, zet ‘m op!’ en zwaaide, hij zwaaide terug. Geweldig was ‘t.

We hebben nog even overwogen de tour nog een paar dagen te volgen, maar besloten toch maar verder naar te gaan, richting zuiden en op weg naar een andere bedevaartplaats…Lourdes, aan de voet van de Pyreneeën.

Ook daar zie je massa’s mensen en verbijsterende dingen…

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

vrijdag 16 juli 2004 :: 1.36 uur

3 Comments

3 reacties

  1. Lourdes is net zo n onzin als de de biodebiel,
    een placebo voor de gelovigen.

    Reactie door folkert de lepper — vrijdag 16 juli 2004 @ 3.28 uur

  2. Lourdes… tsja…
    Religies geven al duizenden jaren antwoorden op vragen die anders onbeantwoord zouden blijven.
    En ‘de mens’ heeft nu eenmaal moeite met onbeantwoordbare vragen…
    Wat is de zin van het leven ?
    Is er een leven na de dood ?
    Wat was er voor de ‘big bang’ ?
    Wint er ooit iemand tienmaal de tour ? ;-)

    Reactie door Heraclitus VII — vrijdag 16 juli 2004 @ 5.12 uur

  3. Vandaag wordt ook weer een prachtige dag worden in de Toure de France, misschien zelf wel een historische. Vandaag wordt namelijk duidelijk of “Lance” werkelijk onoverwinnelijk is. Tenminste iedereen verwacht dat hij vandaag de aanval opent op zijn zesde eindzege. Als het lukt is dat historisch, maar ook als het mislukt, want dan zal het het einde zijn van het tijdperk Armstrong.

    Reactie door ricardo kamperveen — vrijdag 16 juli 2004 @ 9.11 uur