Column: Ruth Hopkins

Ruth Hopkins
(foto: Caro Bonink)

(Ruth Hopkins houdt zich al jaren bezig met mensenhandel. Ze heeft in opdracht van de Europese Commissie meegewerkt aan ‘n rapport over vrouwenhandel.)

Struikrovers

Het is prettig flaneren in de uitgaanswijk “het Blok” van de Albanese hoofdstad Tirana. Vroeger was het een hermetisch gesloten bastion van de extreme communistische dictator, Enver Hoxha. Tegenwoordig is het een speelplaats voor Gucci-kids.

Zwoele zomeravond aan zwoele zomeravond overstromen hordes jongeren de barretjes, cafeetjes en discotheken. Elke week opent er weer een nieuwe gelegenheid. De hippe verschijning van de “new kids on the block” doet me denken aan het straatbeeld in Rome, Parijs, Milaan. Zonder Prada schoenen geen identiteit. Albanië ligt naast Griekenland en tegenover Italië, maar zal het ooit behoren tot Europa?

Diplomaten en buitenlandse politici zeggen regelmatig dat ze het volste vertrouwen hebben in de toetreding van Albanië tot de EU, maar het zal niet snel gebeuren, want het land is te arm. Men wijst ook op het struikroversimago van Albanië. Het zou eigenlijk te barbaars zijn om tot de Europese familie te behoren. Volgens de Belgische historicus Raymond Detrez is de reputatie van het land omgeven met mythes. Er wordt met oogkleppen naar Albanië en de Balkan gekeken.

Niet alleen de Tweede Wereldoorlog, ook de opkomende West Europese extreem rechtse bewegingen worden vergeten. Europeanen zijn geen struikrovers. Van de Albanezen wordt gezegd dat ze niet anders kunnen dan stelen, doden en schieten, ze verdienen hun bloeddorstige reputatie in het buitenland. Kijk maar naar de oorlog in Kosovo en de criminele organisaties die drugs, vrouwen en andere goederen naar hartelust verhandelen en op de Europese markt afzetten. Hierdoor lijkt het alsof de Albanezen een “geweld-gen” hebben.

En dan is er nog de Kanun. Dit eeuwenoude gewoonterecht bepaalt de verhoudingen in het onherbergzame noordelijke Albanië. Het voegt een mythische lading toe aan de ongrijpbare volksaard van de Skiptaren. “De vrouw is een zak om dingen in te dragen”, luidt een van de regels. Zie, die Albanezen zijn een stelletje onbeschaafde struikrovers. In de vervloekte bergen ga ik op bezoek bij de familie Kutim. Tien personen wonen in een huisje met twee kamers. Daar is de vrouw inderdaad een zak om dingen in te dragen, een dweil om de vloer mee aan te vegen en een stok om de hond mee te slaan. De oudste dochter werd drie jaren geleden ontvoerd en naar Nederland verhandeld. De vader besloot dat dit niet meer mocht gebeuren en haalde de jongste dochter van school en sloot haar binnenshuis op. Ze mag wassen, koken en haar vijf broers en vader bedienen.

Hoort Albanië wel bij Europa met dergelijke barbaarse toestanden? Je zou denken van niet. Hou ze maar lekker lang buiten de deur. Maar de struikroversziel zit in elk land. Schrijnende armoede leidde een eeuw geleden ertoe dat Nederlandse en Engelse vrouwen ontvoerd en als seksslaven verhandeld werden naar Zuid Afrika en de Arabische Emiraten. Zoals de toegenomen welvaart in West Europa het einde inluidde van deze barbaarse praktijken, zal ook Albanië met economische vooruitgang – dat versneld zal plaatsvinden als Albanië toetreedt tot de EU – het struikroversimago van zich afschudden.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

zondag 18 juli 2004 :: 12.54 uur

13 Comments

13 reacties

  1. Zoals de Noord-Afrikaanse volksaard, die niet bestaat, naadloos bleek aan te sluiten op de West-Europese, die ook niet bestaat, bij toetreding van Marokko en Algerije tot Nederland en Frankrijk?

    Reactie door pom — zondag 18 juli 2004 @ 14.07 uur

  2. De conclussie van Hopkins is de enige juiste. Het enige dat deze handel kan tegengaan is het toenemen van de welvaart.
    Daarvoor is het echter wel van belang dat er een fatsoenlijk openbaar bestuur wordt gevestigd.

    Reactie door ricardo — zondag 18 juli 2004 @ 15.14 uur

  3. De volksaard of cultuur van een volk kun je niet zo maar even kunstmatig of van bovenaf veranderen. Daar hebben Lenin; Stalin; en Moa tse Toeng zich ook op verkeken. En daar zullen de hoge heren van de EU zich ook op gaan verkijken. Het is een proces wat heel geleidelijk zal gaan. Het communistische systeem aan de top was er in eerste plaats ook voor om zichzelf waar dan ook zo veel mogelijk te verrijken. Corruptie was er troef. En dat is in nog zeer veel geledingen de aard van het bestuur.

    Inderdaad moet er eerst fatsoenlijk bestuur zijn. Maar daaraan vooraf moet er eerst fatsoenlijk onderwijs zijn met moderne middelen en vooral inspirerende leraren; die in staat zijn om een positieve invloed over te brengen op hun leerlingen. Probleem zal zijn; of veel albanezen het geduld daarvoor zullen hebben; want anders dan 100 jaar geleden, zijn mensen mobieler geworden. Ik herinner me de beelden na de val van de muur. En ik ben bang; dat de albanezen, die beter zijn opgeleid direct de sprong naar de rest van Europa gaan maken; zodra daar de gelegenheid voor is. Daar zal het land zelf uiteindelijk dus niet bepaald van gaan profiteren en zal het nog lang worden geremd in zijn vooruitgang en ontwikkeling.

    Reactie door ReneR — zondag 18 juli 2004 @ 18.30 uur

  4. Vele tienduizenden ambtenaren, bij de Verenigde Naties, bij ‘Europa’, bij de ministeries, signaleren, onderzoeken, schrijven rapporten, beleggen congressen, enzovoorts…
    Statistisch klopt het allemaal steeds beter, volgens de statistische bureau’s.
    De Rechten van de Mens liggen al vele decennia vast.
    En er gebeurt niets… eigenlijk minder dan niets
    Er kan nu meer, er is nu meer ‘te koop’ dan een halve eeuw geleden.
    Vraag en aanbod. Voor geld is alles te koop…
    Een nieuwe nier, een piepjonge maagd, een huurmoordenaar.
    De Übermenschen zijn zo individualistisch geworden dat ze blind zijn geworden voor het leed dat ze aanrichten en wie hen erop wijst wordt eenvoudigweg aan de kant geschoven als ‘links extreem’.
    Het lijkt me verschrikkelijk om mee te werken aan rapporten waarvan je weet dat niemand er ooit echt iets mee zal doen, dus wens Ruth Hopkins gemeend sterkte toe.

    Reactie door Heraclitus VII — maandag 19 juli 2004 @ 3.42 uur

  5. ricardo(2) het toenemen van de welvaart lost niets op . in mijn eigen regio .dus ook de jouwe !!! neemt de vrouwen handek en kinder prostitutie hand over hand toe in een welvarend land !!we laten het hier ook gewoon gebeuren . omdat we poen hebben en anders gaan we wel naar thailand .toch??.of naar het annefrank plantsoen !!!!1

    Reactie door henk — dinsdag 20 juli 2004 @ 0.58 uur

  6. haha henk je was me al voor:)

    Heb zelf te maken gehad met die lui uit die landen, weleens mensen terug gehaald met het nodige geweld. Agressie en een heavy attitude zit er nu eenmaal in bij die mensen. Geeft niet, maar daar moet je anders op inspringen denk ik. Denk dat je in dit geval ‘fight fire with fire’ moet uitvoeren. Jullie hard, wij 10 x harder. En natuurlijk wel gelijk praten, want het is natuurlijk ook weer niet zo dat iedereen zo is. Maar zit je in de ellende, ja dan ga je daar al vrij snel in mee. En dan denk je toch al snel, sorry maat maar als het jij of ik moet worden, dan maar jij.

    Reactie door MAD — dinsdag 20 juli 2004 @ 1.11 uur

  7. Geachte mevrouw Hopkinds.
    Struikroversziel zit in elke Land. Aldus een van uw opmerkingen. Er wordt met oogkleppen naar Albanie gekeken merkt u vervolgens op. Weet u waar al heel lang door de Nederlandse regering met oogkleppen naar gekeken wordt (ook de SP)naar de door u aangehaalde oorog in Kosovo/Balkan. Een buiten de discussie gehouden participant in deze kwestie zit comfortabel in het huis van orange. Mabel Wisse Smit. Deze heeft een nauwe relatie onderhouden met vooraanstaande personen o.a. Sarcirbey. Volgens bronnen heeft o.a. de vooraanstaande internationale mensenrechtenactivisten als Theo van Boven,die in het comite van aanbeveling van Mabels,Press Now,zit. Deze hoogleraar internationaal recht is in belangrijke mate betrokken bij de zelfde lobbyactiviteiten als Mabel en Sarcirbey destijds. Bijvoorbeeld voor het Joegoslavie-Tribunaal en het Internationaal Strafhof in Denhaag. In de jaren zestig maakte (van Boven) hij deel uit van het internationale netwerk van linkse activisten. Hij behoort tot de PvdA-gelederen,maar werkte ook nauw samen met GroenLinks EN DE SP. U begrijpt dat Denhaag dit niet aan de grote klok zal hangen. De hele kwestie Mabel is met de afleidende zaak Klaas Bruinsma immers met een sisser afgelopen. De connectie van Mabel met Sarcirbey (5 jaar) zijn angstvallig buiten de publiciteit gehouden. Immer in Denhaag zijn er veel koppstukken met boter op het hoofd als het om de uitzending gaat van de zo genaamde Nederlandse bijdrage in de Balkan oorlog. In het kader van uw onderzoek kunt u wellicht het bestuur van de SP nog eens aanspreken op de samenwerking met Theo van Boven. Gaarne een reactie

    Reactie door J.Ammerlaan — dinsdag 20 juli 2004 @ 15.03 uur

  8. wat is er nu precies mis met die van Boven? Ik mis hier iets.

    Reactie door ReneR — dinsdag 20 juli 2004 @ 17.18 uur

  9. N.a.v. de netwerkuitzending (staat merkwaardig genoeg niet meer op http://www.netwerk.tv)met mevr.Hopkins schreef ik onderstaand stukje.

    DE LOBBYISTEN VAN DE PROSTITUTIEMIGRANTEN OF OVERDRIJVEN IS OOK EEN VAK

    Het overschatte leed

    Maandagavond (3-11-2003) keek ik naar Netwerk waar de zoveelste mensenhandelonderzoekster een staaltje overdrijven ten beste gaf zoals alleen geïnspireerde ‘onderzoekers’ dat kunnen.
    De eerste minuten van deze netwerkreportage waren natuurlijk gevuld met het klassieke, zielige silhouetje dat nadat zij aangifte van vrouwenhandel had gedaan, ergens in Nederland ondergedoken zou zitten. Daarna kwam de deskundige, Ruth Hopkins, en haar openingsstatement loog er niet om:
    “Ik vind dat de mensenhandel het meest schrijnende probleem van de wereld is op dit moment”. Erger dan oorlogen en hongersnood blijkbaar. Of misschien bedoelde zij het ernstigste fenomeen in de prostitutie. Ik zal straks uiteenzetten dat zij ook in deze context schromelijk overdrijft en ongelijk heeft.
    Hierna volgde wat gegoochel met getallen. “Drie jaar geleden telde de Nationaal Rapporteur voor de mensenhandel 608 slachtoffers van vrouwenhandel die bij hulpinstanties bekend waren, maar waarschijnlijk ligt het werkelijke aantal veel hoger, waarschijnlijk bij 3500…, zegt de Nationaal Rapporteur”, zo ging onze Ruth voort.(Ik heb even de rapportage van deze rapporteur er bijgehaald, maar dit aantal van 3500 is hierin nergens te vinden). Toch is dit getal haar ook nog te laag, want ondanks dat dit ongefundeerde maar heel waarschijnlijke getal van 3500 heel waarschijnlijk is, denkt mevrouw Hopkins zelf dat het nog meer zouden kunnen zijn.
    Als we volgens haar bedenken dat er alleen al op de Amsterdamse tippelzone soms 160 vrouwen werken en dat waarschijnlijk allemaal slachtoffers van vrouwenhandel zijn (laatst werd een groep van veertig het land uitgezet, slechts een deed aangifte van mensenhandel en volgens een ander onderzoek beschouwde 11% van deze vrouwen zich als slachtoffer van dit misdrijf) en je trekt dit door naar de hele Nederlandse situatie, etc, etc. ( ja, heerlijk dat extrapoleren).

    Net als bij de Stichting Tegen Vrouwenhandel ( en andere onderzoekers) zijn de meetbare cijfers slechts een springplank voor ongefundeerde schattingen die altijd een veelvoud van de meetbare onderzoeksresultaten bedragen. Zo weet de STV uit haar rommelige administratie die doublures van gevallen niet eens uit kan sluiten en geregeld verzuimt het herkomstland van slachtoffers te achterhalen, toch heel stellig dat het totale aantal slachtoffers minstens het dubbele is van haar aantal cliënten. Te veel geïnteresseerd in het eigen gesubsidieerde voortbestaan en te sterk neigend naar lobbywerk voor naar verblijfsvergunningen hunkerende prostitutiemigranten om onbevooroordeeld te kunnen analyseren.

    Als de mensenhandel inderdaad zo omvangrijk, ernstig en gewelddadig is, als mevrouw Ruth en haar collega’s ons willen doen geloven, dan zou het geweld dat deze vrouwen treft, toch af en toe ook fataal moeten zijn. Die verschrikkelijke vrouwenhandelaren zullen soms toch wel eens de daad bij het woord voegen en een ongehoorzaam slachtoffer naar de andere wereld helpen. Maar wie nieuwsgierig geworden hiernaar op zoek gaat, vindt niets tot zeer weinig van deze strekking. Niet in de geschriften van de genoemde rapporteur, niet in de schrijfsels van de gewichtige mevrouw Hopkins en ook niet in de rapportjes van de te veel geprezen STV.
    Dodelijk en bijna dodelijk geweld dat raamprostituees af en toe treft, heeft niets met vrouwenhandel te maken; wel met het feit dat zij zo ongelukkig zijn gevaarlijke psychopaten hun werkvertrek binnen te laten.

    Het onderschatte leed

    Als deze zogenaamde onderzoekers werkelijk geinteresseerd zijn in extreme gewelddadigheid die vrouwen in de prostitutie treft en de mogelijkheden om dit geweld te bestrijden, dan hadden zij toch al lang hun aandacht verlegd naar het lot van de drugsverslaafde prostituees. Wat deze ongelukkigen treft aan moord (vele malen hoger dan in de reguliere prostitutie), doodslag, gijzeling, mishandeling en verkrachting, is ernstiger en absoluut van een andere orde dan waar bijvoorbeeld een Bulgaarse raam- of clubprostituee mee te maken heeft. Aangezien het dodelijke geweld ook een indicatie is voor de mate van niet dodelijk geweld, lijdt het geen twijfel dat een slachtoffer van mensenhandel aan minder geweld bloot staat dan de gemiddelde verslaafde prostituee. Als ik aan echt prostitutieleed denk, gaan mijn gedachten dan ook eerder uit naar Bosgra, Schenker, Quadflieg, Mehallaoui, Derksen, Roossien en van de Wal(om enkele recentelijk vermoorde heroïneprostituees te noemen, laatst genoemde geldt nog als vermist) dan naar de bewierookte silhouetjes van Netwerk.

    Politie, Justitie en Politiek doen er m.i. goed aan alles wat uit de koker van deze onderzoekers komt met het grootst mogelijke wantrouwen te bejegenen. Als zij in rust, rechtvaardigheid en orde in de prostitutie geïnteresseerd zijn, dan steken zij hun energie in preventieve controles en uitzetting van illegalen, en niet in tig zaken van politiekcorrecte modejustititie wat vrouwenhandelzaken vaak zijn. Wellicht resteert er bij Politie en Justitie dan meer tijd om zich te focussen op het echte leed en het teleurstellende oplossingspercentage van levensdelicten in deze sector wat op te krikken.

    Reactie door Koen Hakvoort — zaterdag 25 september 2004 @ 15.37 uur

  10. geachte mensen hierbij wil ik u erop wijzen d at albanesen geen kleine criminelen zijn maar behoren tot de grootste en ongekende organisaties ooit horen
    ze kennen geen vrees en stoppen voor niemand
    ze hebben reputatie in de onderwereld als geen ander
    albanesen zijn mensen van eer trouw en hebben vele tradities

    Reactie door leon prenkai — zaterdag 29 oktober 2005 @ 10.19 uur

  11. Nederland wordt nou eens wakker!
    Thaise meisjess zijn op deze manier al jaren to prostitutie gedwongen. Wedden dat ook de meest dames op de Commerciele zenders /sex reclames & porno filsm daardoor ook toe gedwongen zijn. Het wordt eens tijd nadere politie onderzoeken naar deze te doen.: dit soort reclames/films heeft de hele mentaliteit van het Nederlandse volk verloedert en in een tot oversexte natie verandert.

    Reactie door ROBERT — zondag 9 april 2006 @ 0.27 uur

  12. bookmakers…

    redistributing ambition infrared alterations sores Fran:Kansas drapers online sports betting http://www.sport-betting-2u.com/

    Trackback door bookmakers — woensdag 17 mei 2006 @ 19.32 uur

  13. dus jullie haten albanezen okee leuk maar als een albanees vor je staat kijkne hoe je dan doet

    Reactie door vrenk — donderdag 24 augustus 2006 @ 22.18 uur