Meldpunt klachten reïntegratiebedrijven

De SP heeft een Meldpunt Klachten Reïntegratiebedrijven in het leven geroepen. Tienduizenden werklozen, mensen met een arbeidshandicap en mensen in de bijstand worden door het UWV of de gemeente naar een reïntegratiebedrijf gestuurd. Er zijn ongeveer 200 reïntegratiebedrijven die per jaar bijna 1 miljard euro ontvangen voor de diensten die ze leveren.

Door een technische, maar ook menselijke storing, zijn de reacties onder dit stukje even verwijderd geweest. We hebben alle commentaren tot en met 15 november 2005 gelukkig kunnen terugvinden, maar helaas is het terugzetten niet op dezelfde overzichtelijke manier gelukt.

Onze excuses hiervoor.

De webmaster

zaterdag 25 september 2004 :: 14.43 uur

154 Reacties

1. Reactie door Marijnissen Jan — dinsdag 29 november 2005 @ 13.40 uur

2. Reactie door Marijnissen Jan — dinsdag 29 november 2005 @ 13.42 uur

3. Reactie door Marijnissen Jan — dinsdag 29 november 2005 @ 13.43 uur

4. Reactie door Marijnissen Jan — dinsdag 29 november 2005 @ 13.44 uur

5. 201. Re-in-te gratie bedrijven zijn bull-shit ..
   echt..
   krijgen centen van de overheid om mensen aan het werk te helpen terwijl ze niet weten wat de mensen willen en kunnen, nemen genoegen met minder “ideale” banen voor werkzoekende en proberen ze op alle mogelijke banen te plaatsen, horeca, als taxichauffeur, etc, terwijl de werkzoekende duidelijk aangeeft op langere termijn zoiets niet ziet zitten maar solliciteerd onder “druk” van het reintegratiebedrijf. dat is niet zoals het zou moeten zijn en heb het persoonlijk ook zo verteld aan het bedrijf waarbij ik na aanvraag van mijn bijstand-uitkering geplaatst was.
   ik heb iig een baan gevonden waar ik persoonlijk wat aan heb en kan leren, ben nog redelijk jong, 28 jaar. het is ook aan de werkzoekende om te zeggen dat het niks is, maar de druk doet veel mensen de nek om denk ik.
   het succes percentage is hoog, als 75 procent snel weer een baan vind dan is dat echt goed, en te waarderen, maar het moet wel voor langere termijn zijn en voldoening geven aan de client, daarop zouden deze bedrijven afgerekend moet worden, niks meer en minder.
   grts
   jw
   Reactie van Jan Willem — woensdag 3 augustus 2005 @ 0.15
   202. mijn naam is peter, werkzaam geweest bij
   alexander calder in rotterdam in de teilingerstraat en ik moet toegeven dat de
   meeste klachten van de clienten terecht zijn.
   deze werkwijze stond mij niet aan, dus ben ik maar vertrokken.
   vriendeljke groet
   Reactie van peter — woensdag 3 augustus 2005 @ 18.49
   203. beste lezert
   het is me een genoegen mijn *paste knop* hier te gebruiken .
   gelieve Tinoz te voorzien van een goede reeks programmas om zijn berichten duidelijker en beter te doen plaatsen. u kunt dit doen door programmes programeurs programmeer cusussen talen etc. voor te stellen.
   tips hints trucks en dergelijke zijn van alle kanten erg welkom
   Dit onderstaande gedeelte is nog een te verwezelijken mogelijkheid voor iederen die bijvoorbeeld informatie verwerft.
   Onderwerp ILVYIN
   Onderwerps kern
   Eerste laag interlinks mech versie 1
   iedere koppeling met kern output kern 1 & sec output 1
   ilvix done
   Tweede laag interlinks ver2X interlinks input laag 2 is X als iks fact ilvix uitis dus ilviX1 ilvix2 ilvix3 ilvix4 ilvix5 etc.gekoppeld zordt dat ilviyin11 als er drie stop punten zijn is het eindstation zojuist aangegeven.
   Kern uit is een splitsing is twee Y ofwel interlink tweestaart vertakking X
   Derde laag interlink vX naar X
   Vierde laag ILVX (ilvix)
   Ilvix is enkel output een onderwerps vertakking splitst net als een boom van een tak naar twee
   Input is dan een tak en output twee takken voor het gemak versie 1 van ilvix of Y symbool.
   Versie twee is dan (NEED BATTERY) inp 2 output X
   Noemde IlVDIIX
   Versie drie is dan inp X ofterwijl irrelevant itst latere calculaties maal drie wat de tweede linksectie het dubble geeft uitgqqnde van het X in ilvix als vermenigvuldigere vqn dit geheel genomen
   Dus er wordt gesproken in
   onderwerp kern
   ILVI
   Ilvix
   ILVIXI
   & Ilvixy
   IlvdIIx is niet meer
   Dus :
   Kern punt
   Aantal interlinks punt
   laag vertakkings aantal punt
   Minimale uitdeling punt
   DE KERN VAN HET ONDERWERP IS TOCH MEESTAL WAAROVER HET GAAT
   DE INTERLINKS ZIJN DE VERSCHILLENDE VERTAKKINGEN VAN HET ONDERWERP
   DE LAGEN ZIJN
   DE VERSCHILLENDE PUNTJES OPSOMMINGS OPHOPINGEN DIE JE KAN MAKEN VAN AL DE VERTAKKINGEN DIE JE VAN HET ONDERWERP HEBT GEMAAKT EN OF BIJVOORBEELD KUNNEN VINDEN.
   vergeet niet iedere keer in het subject gedeelte het juiste onderwerp of puntje te plaatsen ,
   als je er en reeks van puntjes wilt plaatsen dan kan dat ook maar ik houd dat liever zelf bij
   dus als je dat doet kan je dat doen onder de topic onderwerps vertakkings opsommingen ..
   je zet dan in het subject vertakkings opsommingen
   DE VERTAKKINGSPUNTEN DOEN WEER HET ZELVDE WAT ZE EERST OOK DEDEN ZE vertakken namelijk nogsteeds DE PUNTJES DIE JE OP HAD GESTELD OM UIT TE WERKEN.
   dus al met al je maakt een onderwerp aan door het in te vullen punt
   je maakt verschillende mogelijke onderwerps vertakkingen aan
   zoveel je maar wilt en of kan
   met natuurlijk per onderwerp een nieuwe reply met daarin weer een vertakking van de volgende punten die je kan bedenken
   zolang je je hier mee bezighoud heb je altijd zel iets te doen dat je nuttig kan maken.
   effe nog eens op een rijtje dan
   onderwerp .
   uitleg overhet onderwerp
   samengevoegde puntjes over het uitgelegde onderwerp
   per puntje dat je hebt gemaakt een nieuwe invoeging met uitlegging over het puntje wqqr over het gaat met zo voledigmogelijke informatie kort samen gesteld
   onderwerpingen over puntje dat je hebt opgegeven
   voer dan uiteindelijk de
   onderwerpen over de puntjesin die onderworpen werden aan het onderwerp waar meej alles begon .
   Ziezo …. nu ben je eindelijk klaar met alles en kan je er jou ei helemaal aan kwijt door op
   http://pub46.bravenet.com/freelink/show.php?usernum=3880606357 je zelf ontworpen pagina over je punt te zetten en je critiek of bijkomstige mening etc. over op te posten
   het is beter de moeite waard want ik doe dit dus niet zomaar … dankje feestelijk .. het is een heel werk
   Saluta
   Tinoz
   Reactie van Tinoz — donderdag 4 augustus 2005 @ 8.10
   204. MET DEZE BERICHT WIL DE MENSEN WAARSCHUWEN VOOR ARBEIDSITEGRATIEBUREAU ALEXANDER CALDER.
   IK ZIT OP DIT MOMENT BIJ CALDER EN DAT GUN IK MIJN ERGSTE VIJAND NOG NIET.
   stoppen geld in eigen zak, wat eigenlijk voor opleidingen bedoeld is.
   het is de hoodste tyd dat calder ter verantwoording geroepen wordt.
   Reactie van michael — donderdag 4 augustus 2005 @ 12.42

   206. wanner komen er nu eindelijk eens onderzoeken naar de gang van zaken bij alexander calder met name in de teilingerstraat?
   ik heb vernomen dat hun contract niet
   meer verlengd wordt.
   pure geld,tijd en energieverspilling.
   Reactie van michael — donderdag 4 augustus 2005 @ 13.03

   209. arbeids integratie vonden wij in het begin een goed plan, maar als je bij calder gezeten heb kom je daar wel op terug.bij calder in de teilingerstraat werden de consulenten voorgesteld als super mannen en vrouwen.wat ons betreft zijn jullie door de mand gevallen.
   Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 13.22
   210. zo wordt er gewerkt bij alexander calder,
   oude vacatures geven en laten bellen,
   naar bedrijven gestuurd worden die niet meer bestaan,dreigen met stoppen of korten uitkeringen als je commentaar hebt,
   denigrerend over werklozen praten.
   wij zijn allen maar melkkoeien.
   maar niet iedereen pikt dit.zo bijzonder zijn jullie niet.
   Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 13.31
   211. het enigste wat ik leuk vond bij calder was het sporten.
   maar daar heb je calder natuurlijk niet bij nodig.
   Reactie van harry — donderdag 4 augustus 2005 @ 15.00
   212. Nieuw nummer (10 alweer en met speciale inhoud) in de reintegratiestrtip “Zotteke en Boefke”
   “De Boreaanse bende”.
   Hierin lezen we over de bende van Borea die achter de meeste walgelijke reintegratiepraktijken van Zotteke en Boefke blijkt te zitten.
   Zeer spannend….
   Reactie van Billy Donderssteen — donderdag 4 augustus 2005 @ 15.41
   213. het valt ons op dat als wij ex consulenten van calder tegenkomen dat wij dan gelijk krijgen over onze klachten.
   wie is eigenlijk de de echte baas bij calder?is dat marius touwen?
   want daar horen wij ook vreemde verhalen over.
   Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 16.03
   214. hier een bericht aan de consulenten van arbeidsintegratie alexander calder in de teilingerstraat in rotterdam,
   hou de eer aan jullie zelf en zoek een ander baantje, want dit was ook geen sucses.jullie zijn veel te onbekwaam om met mensen samen te werken.
   Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 16.11
   215. het zegt al genoeg dat wij van de consulenten de naam van calder niet mogen noemen, als we een uitzendbureau opbellen.
   Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 18.34
   216. bij calder in de teilingerstraat werken
   leugenaars en oplichters.
   wat jullie doen kan iedereen.
   we vragen ons af waar jullie op school hebben gezeten.
   Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 18.41
   217. in plaats iets bereikt te hebben, zijn we
   bij alexander calder alleen maar achteruit gegaan.
   uitkering gekort, of zelfs gestopt.
   daardoor ook schulden opgelopen.
   echt een grote belediging.
   en dat door mensen die totaal niks van het echte leven weten en zich zelf ook niet aan de regels houden.
   Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 20.18
   218. in plaats iets bereikt te hebben, zijn we
   bij alexander calder alleen maar achteruit gegaan.
   uitkering gekort, of zelfs gestopt.
   daardoor ook schulden opgelopen.
   echt een grote belediging.
   en dat door mensen die totaal niks van het echte leven weten en zich zelf ook niet aan de regels houden.
   Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 20.19
   219. wij zijn benieuwd of er mensen zijn die positieve ervaringen hebben met arbeidsintegratie en dan met name alexander calder.
   wij moeten de eerste nog tegenkomen.
   Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 20.22
   220. aan reintegratiebureau alexander calder teilingerstraat,
   wanneer zijn jullie van plan om sommige mensen terug te betalen? jullie hebben zat genoeg binnengehaald.wij bedoelen b.v. stoppen uitkeringen, na het beruchte ned cap avontuur. of moeten wij nog meer vreemde zaken aan het licht brengen?
   Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 20.33
   221. alexander calder en het z.g.n. bedrijf ned cap hebben een smerig spelletje gespeeld. maar tergelijkertijd gaat dat jullie ondergang worden.
   Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 20.38
   222. bij calder in de teilingerstraat werken mensen die beter gescreend hadden moeten worden.
   normale mensen zouden hiervoor de bak ingaan.
   en dat jullie soms mensen overplaatsen of vervangen zegt ons niks.
   jullie gaan opgedoekt worden.
   Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 20.48
   223. bij alexander calder hingen er oude vacatures aan de muur en als je daar wat van zei, was je negatief.
   sommige vacatures kmam je meerdere keren tegen.
   en als er gebeld werd, dan zei de werkgever dat deze baan allang bezet was.
   Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 20.54
   224. we zaten op een gegeven moment bij calder in de teilingerstraat,terwijl alle computers bezet waren en werden aan ons lot over gelaten. en voor de rest hingen er alleen oude vacatures.bleef er alleen nog koffie drinken over maar zelfs dat was slecht daar.
   Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 20.57
   225. we kunnen beter terug gaan naar de tijd
   van de koppelbazen. had je veel meer kans op werk.iedereen tevreden.
   kan je van calder niet zeggen.
   consulenten van calder zijn mislukte koppelbazen.
   Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 21.02
   226. voor ik bij calder kwam was alles mogelijk, opleiding, stage,enz.
   tot je daar daadwerkelijk zit en dan zoek je het maar uit.ik heb niks opgeschoten bij dat ongeregelde zooitje.
   Reactie van harry — donderdag 4 augustus 2005 @ 21.06
   227. bij calder weten ze zelf ook wel dat het tegen zijn einde aan gaat lopen,dat stralen ze helemaal uit.
   sommige hebben toegegeven dat er een hoop niet klopt,maar zeggen er wel bij dat we het moeten vergeten.
   dat doen we alleen als we onze zin krijgen.
   dus geld terug en foute mensen weg.
   Reactie van ex clienten alexander calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 21.19
   228. wij vinden het onverantwoordelijk en onterecht dat consulenten bij alexander calder nieuwe baantjes hebben,waar ze weer mensen kunnen kleineren.
   waar jullie ook gaan werken,het is geen aanwinst voor het bedrijf.
   ook al zijn jullie weg,we zorgen dat de nieuwe werkgever alles komt te weten.
   dit hebben wij van jullie geleerd.
   Reactie van ex clienten alexander calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 21.34
   229. in plaats iets bereikt te hebben, zijn we
   bij alexander calder alleen maar achteruit gegaan.
   uitkering gekort, of zelfs gestopt.
   daardoor ook schulden opgelopen.
   echt een grote belediging.
   en dat door mensen die totaal niks van het echte leven weten en zich zelf ook niet aan de regels houden.
   Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 21.36
   230. stuur balkende, de geus en de rest van dat zooitje maar naar calder.
   misschien vinden hun wel een pssande baan.
   Reactie van harry — donderdag 4 augustus 2005 @ 21.47
   231. stuur balkende, de geus en de rest van dat zooitje maar naar calder.
   er is vast wel een passende baan voor hun.
   Reactie van harry — donderdag 4 augustus 2005 @ 21.51
   232. als calder einde verhaal is, dan kan er van dat geld een hoop nuttige dingen gedaan worden.
   echt zonde van al dat poen.
   Reactie van ex clienten alexander calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 21.55
   233. Ik zie wel er is nog steeds nix veranderd bij de reintegratie bedrijven , ik ben van oktober 2003 tot en met augustus 2005 bij een reintegratie bedrijf ingeschreven , maar veel beloven en niets waar maken , in die tijd kon ik me ook al niet bij een uitzendburo inschrijven , nu ben ik uitgeschreven omdat er geen vooruit gang in zit , dacht ik lat me maar inschrijven bij een uitzendburo , maar daar willen ze me nog steeds niet , omdat ik een arbeidsheandicap heb , dus sta ik weer met mijn rug tegen de muur en kan geen kant op , het word tijd dat UT KABINET EENS VOOR WAT WERKGELEGENHEID GAAT ZORGEN voor de jongeren en de ouderen word iets geregeld , MAAR VOOR DIE GROEP DIE DAAR TOEVALLIG TUSSEN IN ZIT WORD WEINIG OF NIETS VOOR GEDAAN , hoe zal het zijn als Balkenende en Zalm , met pak weg 750 euro in de maand moeten zien rond tekomen ,, zal hun dat lukken ,nou……….
   Reactie van AAJM van Bussel — donderdag 11 augustus 2005 @ 22.15
   234. Na een avondje lezen herken ik vrijwel alle problemen rond Alexander Calder. Ik zit nu een jaar in het traject, heb zelf een werkervaringsplek gevonden van 3 maanden waar AC Euro 514,-premie voor krijgt. Mijn consulente komt voor dit geld vervolgens 1 x langs voor kennismaking, belt 1 x en verstrekt geen informatie over gevraagde subsidies om mij in dienst te kunnen houden. Wanneer ik informeer hoe dit mogelijk is krijg ik als antwoord dat zij het te druk had i.v.m. vakantiedrukte. Op dit moment is ze op vakantie en mijn misschien toekomstige werkgever weet nog steeds niets. Niet alleen clienten maar ook mogelijke werkgevers zijn ontevreden wat betreft de informatievoorziening en de werkwijze van Alexander Calder. Nu is mijn vraag wanneer dit miljardenverslindend project in de Tweede Kamer aan de kaak gesteld wordt.
   Reactie van Minima — donderdag 18 augustus 2005 @ 1.10
   235. bij alexander calder kreeg ik met de grootste tegenzin inzage in mijn rapporten en dossiers.
   maar deze rapporten waren lang niet volledig.ik ben er eigenlijk niet verbaasd over.wie kan mij vertellen wat ik hier tegen moet doen?
   Reactie van ellen — vrijdag 19 augustus 2005 @ 13.38

   238. CALDER = bijna net zo erg als onze GAPINGSE VERKOPER VAN GEBAKKEN LUCHT ??
   Lijkt me bijna onmogelijk.
   De Gapingse verkoper lukt het nl. ook nog om maandenlang stapetjes vacatures toe te zenden waarvan hij de inhoud niet eens kent.
   Reactie van reintegratiedetective — vrijdag 19 augustus 2005 @ 19.11
   239. Commentator: Hofnar - Zalm: “Er is geen geld meer!”
   En andere lariekoek over Nederlands’ financiën. Het ABC van het Nederlandse geld…
   Even een paar cijfers voor uw geheugen steun:
   - het totale bruto nationale product BNP, is 440 miljard euro per jaar.
   - bijna de helft daarvan wordt uitgegeven door de overheid (dus ruim 200 miljard euro), de zogenaamde ‘collectieve lasten’ (belastingen, accijnzen, etc etc)
   - daarvan wordt een zeer groot deel uitgegeven aan ZBO’s, Zelfstandige BestuursOrganen. Dat zijn overheidsonderdelen die leven van belastinginkomsten, nauwelijks verantwoording afleggen aan de Tweede Kamer (zie rapporten Algemene Rekenkamer hierover) en tezamen 109 miljard euro per jaar kosten! Wat ze precies doen is ook vaag (zie eveneens Algemene Rekenkamer).
   - Volkskrant 14 april 2005: we blijven nog vele jaren in een recessie… maar het (grote) Nederlandse bedrijfsleven heeft in 2004 een winst gemaakt van 60 miljard euro! (pagina 7). Dat geld wordt dus niet besteed aan arbeidsplaatsen… laat staan extra arbeidsplaatsen… in de totale gekte van beursgenoteerde ondernemingen van ‘minder mensen, meer winst’ (ook het motto van het bedrijf Otto) worden alsmaar meer mensen ontslagen.
   - Is onze welvaartsstaat onhoudbaar? We hebben geen eens een welvaartsstaat meer. Alle uitkeringen kosten per jaar 14 miljard euro (CBS), nog geen kwart van alle winsten van de grote Nederlandse bedrijven bij elkaar. De asociale operatie van De Geus in de WAO zou 1 miljard besparen… 5% van de jaarlijkse winst van de grote bedrijven. Hoezo geen geld meer in Nederland?
   - Saillant detail: onze uitkeringen betalen we grotendeels zelf door afdracht van sociale premies terwijl we werken. De afdracht van sociale premies is bij elkaar (zeker als men het rendement op de beleggingen van deze gelden door de overheid meetelt) MEER dan alle uitkeringen bij elkaar. Soortgelijke verhoudingen tellen voor onderwijs en zorg. Dus stop als politicus of ambtenaar door te zeggen dat de welvaartsstaat te duur is geworden: zorg, onderwijs en uitkeringen betalen we grotendeels zelf, in het bedrijfsleven is meer geld dan ooit maar dit leidt niet tot banengroei. We zijn geen welvaartsstaat, maar overheidsstaat – waarin verreweg het meeste geld opgaat aan ambtenaren die werk doen waar we nooit om gevraagd hebben, waar we geen invloed op hebben en waar we (als bedrijfsleven mensen) nooit tussen zullen komen!
   In dit overzicht ontbreekt ook een opsomming van de eigendommen van de Staat – die bedragen biljarden. Er zou een publicatie moeten komen van alle staatsbedrijven en staatsbezittingen en hun waarde ervan – dan wordt u duidelijk hoe rijk Nederland is. De nieuwste trend van de overheid is om alles een BV te maken. Een voorbeeld uit onze eigen stad: de Rotterdamse Erasmus brug is een BV geworden! Hier worden ambtenaren in gestopt, zodat ze niet meer meetellen als ambtenaar. De gemeente is eigenaar van de BV Erasmus brug. Om dit te betalen worden alle lasten doorberekend aan de burger… vindt u het gek dat de koopkracht daalt ? Straks wordt van de Coolsingel, De Dam en de Maas ook een BV gemaakt… is dit de toekomst die we willen?
   Nederland is hard op weg ambtenarenland te worden, met nauwelijks exportwaarde, waarbij alle schuld wordt afgewenteld op werklozen. En intussen verhogen Ministers eigen salarissen met 30%.
   Geld en werkgelegenheid zijn zeer ongelijk verdeeld. Vergelijk de 440 BNP met 200 miljard overheidsuitgaven met 60 miljard winst van het Nederlandse bedrijfsleven met 14 miljard per jaar aan uitkeringen met beweringen van De Geus dat de 1 miljard besparingen op de WAO echt noodzakelijk is. En haal u de steeds weer door Brinkhorst, Balkenende en De Geus herhaalde (en helaas door de meeste pers klakkeloos) overgeschreven onzin voor ogen: ‘Als het beter gaat met onze economie, komt er ook meer werk!’ Het gaat fantastisch met ons grote bedrijfsleven, de overheid kan meer uitgeven dan ooit, maar werkzoekenden (en enkele andere minderheidsgroeperingen) worden tot zondebok ‘verheven’.
   Werkzoekenden hebben het nakijken… talloze mensen en beursgenoteerde bedrijven baden zich in weelde, maar komen vervolgens streng op TV zeggen dat alles onhoudbaar is wegens uitkeringen. Zoveel leugens en leugenaars heeft Nederland in haar hele geschiedenis wellicht nog nooit gehad!
   Hofnar 25 juli 2005 - (Hofnar is een pseudoniem om een kort geding van de overheid te voorkomen, die de schrijver dezes, die geen geld voor een advocaat heeft, meteen tot faillissement zou dwingen).
   Reactie van lezer — zaterdag 20 augustus 2005 @ 13.49
   240. Beste mensen,
   Wat ik nu niet begrijp is het volgende:
   Waarom moeten oudere (duurdere) werknemers doorwerken ?
   Nutteloze en geldsverslindende
   reintegratiebureaus de boel kunnen oplichten ?
   Vervolgens ook nog eens weinig of niets presteren.
   Wao’ers aangepakt worden terwijl er geen of weinig werk is.
   De jeugdwerkeloosheid de pan uitsteigt ?
   Rest er maar een conclusie, uiteindelijke geldbesparing, door nu allerlei premies te verstrekken van belastinggeld.
   Overigens kosten oudere werknemers het bedrijfsleven meer dan jongere….
   Overheid wordt eens wakker !
   Reactie van wao’er — zondag 28 augustus 2005 @ 16.44
   241. correctie email adres
   Reactie van wao’er — dinsdag 30 augustus 2005 @ 15.05

   243. Sinds oktober 2004 na 30 jaar werken bij de zoveelste reorganisatie buiten de boot gevallen. Je weet wel eerst overheid, toen semi overheid, geen core business meer vervolgens outplacement, onder druk van een dodelijke concurrentie strijd tot de conclusie komen: inkrimpen. Eigenlijk zaken die niks met je werk te maken hebben, maar uiteindelijk wel dodelijk zijn voor jou als werknemer.
   Ik ben nu werkwillig dat klinkt heel wat beter dan werkeloos.
   Na een reïntegratie traject van mijn ex werkgever kom ik nu in aanmerking voor de IRO.
   Ik heb mij hier via iro-info wat in verdiept en vraag mij af wat dit in positieve zin bij kan dragen aan mijn positie. Het gevoel overheerst dat men op het niveau van UWV en reïntegratie bedrijven elkaar het “financiële” balletje toewerpt. Mijn ervaring in de afgelopen jaren is dat de nadruk steeds meer is komen te liggen op de financiële plaatjes. Er is een “laag” ontstaan met voornamelijk oog voor geldstromen. Terwijl het zo belangrijk is dat je oog hebt voor een plezierig verlopend arbeidsproces waarbij uiteraard een “eerlijk” loon ook van groot belang is.
   Ik zou liever zien dat het UWV rechtstreeks investeert in haar cliënten, cases, sofi nummers of hoe je ook maar te boek staaat. Dit kan b.v. door het paraat houden van kennis en meteen actief bijscholen. Moet je beslist niet een half jaar mee wachten. Werkwillig? >> Bij de intake helder maken wat het arbeidsperspectief is en hierop meteen bijscholing afstemmen, dat geeft je leven in ieder geval wat meer kleur. Alleen maar zinloos elke week solliciteren om vervolgens op leeftijd of om overkwalificering afgewezen te worden is gewoon om moedeloos van te worden. Individuele bijscholing is helaas gewoon niet te betalen. (Wordt volgens mij grof aan verdiend.)
   Echter alle suggesties in deze richting worden stelselmatig van tafel geveegd. Ik voel mij dan ook in alle opzichten kort gehouden en zeer onpersoonlijk bejegend. Er heerst een sfeer van houd je maar koest en wees dankbaar voor je uitkering. Uiteraard kan ik die helaas niet missen al was het alleen maar om alle door de overheid opgelegde lasten op te hoesten.
   Jammer is het dat ik moet concluderen dat bedrijven, hun deuren stevig op slot houden voor de midden kaderbanen. De uitvoering laten ze liever organiseren door detacheerders of uitzendbureaus. Dit betekent dat je hier als uitvoerder tegen minimale bruto lonen mag werken en er op die manier door meerdere partijen aan jou arbeid wordt verdiend. Het is verdomd lullig, de ene dag heb je werk met gevoel van een stukje eigenwaarde. De andere dag moet je naar huis en verval je in een enorme ambtelijke molen van verdeel en heers politiek.
   Mijn ervaring na 1 jaar ww is dat het best lukt met wat minder geld. Je kijkt kritischer naar je uitgaven. Loopt of fietst neemt het openbaar vervoer i.p.v. de auto. Het geeft alleen een naar gevoel dat mijn grootste kostenpost juist de overheid betreft. Je kan zelf nauwelijks toetsen of dat allemaal wel zo rechtvaardig is. Transparantie??
   IRO? Ik weet het nog niet, misschien voel ik mij daar wel te goed voor.
   Politiek leg het accent op een positievere benadering van de werkwillige.
   Reactie van Wouter — woensdag 31 augustus 2005 @ 12.54
   244. Suggestie: die 1 miljard euro voor die reintegratie bedrijven kan beter in onderwijs geinvesteerd worden. Of is het de bedoeling dat we een beetje van de domme worden gehouden.
   Reactie van Wouter — woensdag 31 augustus 2005 @ 13.09

   247. Hoi reintegratiedetective, een goede tip van je om trosradar te bekijken.
   Ook ik heb ervaring met de volstrekt amateuristische “reintegratiebedrijfjes” en kwaadwillende reintegratieconsulentjes bij Kliq en Alexander Calder.
   Over mijn ervaringen heb ik reeds eerder contact gehad met BOREA, de brancheorganisatie waartoe Kliq en Calder behoren.
   Nou ja, contact….heb je wel eens een wegrennende haas proberen te vangen? Ja, dan weet je hoe (onmogelijk) het is om van het bestuur van BOREA een fatsoenlijk antwoord te krijgen.
   Verschillende stukken waaronder een naar BOREA gestuurde vragenlijst over expliciete gedragingen door consulenten die nooit ingevuld geretourneerd is, de brieven van BOREA en van Calder (zeer onbeschoft exemplaar) en een wat minder vriendelijke brief van mij aan alle BOREA bestuursleden alsook een letterlijk verslag van een telefoongesprek tussen mij en BOREA voorzitter Ella Vogelaar naar aanleiding van haar weigering als bestuur fatsoenlijk op mijn klachten te reageren zullen binnenkort naar TROSradar gestuurd worden ter illustratie van mijn ervaringen.
   Deze en andere stukken zijn overigens reeds bekend bij verschillende organisaties waaronder de SP.
   Reactie van Martyn — dinsdag 6 september 2005 @ 0.38
   248. ik heb tros radar gekeken en ben blij dat het nu eindelijk eens in de media komt.
   calder mag ook wel genoemd worden, of op de zwarte lijst gezet worden.
   Reactie van slachtoffer reintegratie — dinsdag 6 september 2005 @ 16.05

   250. gisteren tros radar gezien, heel goed.
   alexander calder had ook wel genoemd mogen worden. er werd ook over een zwarte lijst
   gezegd, dus wil ik daar alexander calder
   in de teilingerstraat in rotterdam nomineren.
   Reactie van slachtoffer reintegratie — dinsdag 6 september 2005 @ 16.25

   Reactie door Marijnissen Jan — dinsdag 29 november 2005 @ 13.44 uur

6. Reactie door Marijnissen Jan — dinsdag 29 november 2005 @ 13.45 uur

7. 280. Jan,
   hierbij het vonnis naar aanleiding van een ZWARTBOEK dat werd opgesteld door een “cursiste” van ARTEMIS (reintegratiebedrijf). Uiteraard viel de kritiek niet in goede aarde en de eigenaresse heeft dan ook via de rechter getracht om het zwartboek in te trekken (etc.) Eis is, zoals hieronder te lezen is, afgewezen. Saillant detail, eigenaresse mevr. Jeanette de Poorter heeft nog getracht om COLLEGA politica te worden !!!
   (is nu uiteraard met noorderzon vertrokken met medeneming van enkele tonnen aan subsidies en nog steeds in het bezit van enkele panden met een gezamenlijke waarde van >>> 800.000 euro.
   Jan, dit is uiteraard slechts het topje van de ijsberg, dus doe hier snel iets aan, bij voorkeur maandagmorgen nog !!!!
   groeten,
   RECHTBANK MIDDELBURG
   Sector civiel recht, voorzieningenrechter
   Vonnis van 28 april 2004 in de zaak van:
   de besloten vennootschap Artemis-Inspiratie B.V.,
   gevestigd te Middelburg,
   eiseres,
   procureur: mr. E.H.A. Schute,
   tegen:
   (gedaagde),
   wonende te (woonplaats),
   gedaagde,
   procureur: mr. J.B. de Meester.
   1. Het verloop van het geding
   Partijen worden verder aangeduid als Artemis en gedaagde.
   Ter terechtzitting van 21 april 2004 heeft Artemis gevorderd gedaagde te veroordelen om zich te onthouden van negatieve uitlatingen en mededelingen -zowel mondeling, schriftelijk en via website of email- jegens derden -zowel natuurlijke personen, rechtspersonen als overheden en instanties- over Artemis, met veroordeling van gedaagde tot een aan Artemis te betalen dwangsom van € 10.000,00 voor iedere overtreding van dit verbod. Voorts heeft Artemis gevorderd gedaagde te veroordelen in de kosten van dit geding.
   Gedaagde heeft verweer gevoerd.
   Na verder debat is vonnis gevraagd.
   De inhoud van de overgelegde processtukken, waaronder pleitnota’s en producties zijdens beide partijen, geldt als hier ingelast.
   2. De feiten
   In het geding wordt van de navolgende feiten uitgegaan:
   2.1. Artemis houdt zich bedrijfsmatig bezig met de intergratie van vrouwen in een uitkeringssfeer die terug willen in het arbeidsproces.
   2.2. Opdrachtgevers van Artemis zijn gemeentelijke overheden en instituten en instellingen zoals UWV, Cadans en USZO. Tevens kunnen vrouwen rechtstreeks opdrachtgever zijn.
   2.3. Gedaagde is in mei 2002 met Artemis is contact gekomen, in augustus 2002 is een reïntegratietraject voor haar aangevraagd en tot oktober 2003 heeft zij zonder enige schriftelijke overeenkomst werkzaamheden voor Artemis verricht.
   Een door Artemis aangeboden dienstverband is door gedaagde niet aanvaard.
   2.4. Na haar vertrek bij Artemis heeft onder meer gedaagde een witboek over Artemis opgesteld om te voorkomen dat nog meer vrouwen zich bij Artemis aansluiten. Dit witboek bevat verslagen van ervaringen van een aantal vrouwen die bij Artemis een reïntegratietraject hadden en van freelancers die als coach, therapeute of trainster werkzaam zijn geweest bij Artemis.
   2.5. Gedaagde heeft het witboek vervolgens verspreid, ook aan opdrachtgevers van Artemis. Ook is er aandacht van verschillende media geweest voor het witboek.
   3. Het geschil
   3.1. Artemis stelt dat gedaagde onrechtmatig jegens haar handelt door zich negatief over Artemis uit te laten, terwijl zij niet over voldoende professionaliteit beschikt om de werkwijze van Artemis te kunnen beoordelen. Gedaagde heeft voor het verbreken van de contacten met Artemis doelbewust het gehele adressenbestand van Artemis gekopieerd om vervolgens een witboek op te stellen en dit, onder meer, aan iedereen die in het adressenbestand is opgenomen toe te sturen. In totaal zijn 300 exemplaren van het witboek verspreid volgens een door gedaagde verzonden emailbericht. Bovendien heeft gedaagde met het witboek uitgebreid de publiciteit gezocht en Artemis negatief in beeld gebracht. Deze handelwijze schaadt de belangen van Artemis en zij lijdt daardoor schade. Een opdrachtgever heeft recent de samenwerking met haar opgezegd als gevolg van de negatieve publiciteit. Het risico bestaat dat meerdere opdrachtgevers dit ook zullen doen. Bovendien is het tegen de achtergrond van het overal aanwezige witboek moeilijk nieuwe opdrachtgevers binnen te halen. Artemis erkent dat er, zoals bij ieder dienstverlenend bedrijf, ontevreden cliënten zijn, maar daar staan echter veel meer tevreden cliënten tegenover. Bovendien beschikt Artemis over een geformaliseerde interne klachtenprocedure die gevolgd dient te worden bij onvrede, in plaats van de door gedaagde gevolgde handelwijze. Gelet op de door haar gevolgde handelwijze komt gedaagde geen beroep op vrijheid van meningsuiting of het algemeen belang toe.
   3.2. Gedaagde stelt dat zij rechtmatig gebruik maakt van haar recht op vrije meningsuiting en dat haar dat niet kan worden ontzegd. Bovendien verlangt Artemis van vrouwen dat zij zich kritisch, weerbaar en assertief opstellen en voor hun standpunt opkomen, hetgeen gedaagde heeft gedaan. Gedaagde betwist dat zij het adressenbestand van Artemis voor haar vertrek heeft gekopieerd. Aan de hand van aan elkaar gestuurde emailberichten met adreslijsten hebben de vrouwen die het witboek hebben opgesteld elkaar weten te vinden. Het witboek is naar een beperkt aantal personen en instanties gezonden. Gedaagde betwist dat 300 exemplaren zijn verzonden. Tevens heeft gedaagde het witboek op de forumpagina van de internetsite van Artemis geplaatst. Op verzoek van FNV bondgenoten is contact opgenomen met de Volkskrant en een kopie van het witboek is naar de PZC gezonden. Gedaagde heeft alleen haar mening gegeven en dat staat haar vrij. Het is vervolgens de verantwoordelijkheid van de journalist hoe hij een artikel opstelt. Gedaagde betwist dat zij steeds of bij herhaling of na sommaties is doorgegaan met het stelselmatig verspreiden van het witboek, alsmede dat zij het witboek massaal heeft verspreid. Zij heeft zich bereid verklaard geen verdere handelingen te verrichten die leiden tot verdere verspreiding van het witboek of uit zichzelf contact met de media zoeken. Gedaagde betwist verder dat Artemis schade lijdt of heeft geleden. Aangezien alleen de directrice van Artemis en haar partner deel uitmaken van de interne klachtencommissie bij Artemis, was er geen redelijk alternatief om de wanorde bij Artemis te ventileren.
   4. De beoordeling
   4.1. De vordering betreft het zeer vergaand algeheel verbod tot het doen van negatieve uitlatingen over een besloten vennootschap. Voorzover toewijzing van een dergelijk vergaand verbod al mogelijk is, dienen, gelet op het aan iedereen toekomende recht op vrije meningsuiting, zware eisen te worden gesteld aan de gronden daarvoor. Dat sprake is van dergelijk onrechtmatig handelen door gedaagde is niet gebleken.
   Gedaagde is teleurgesteld in Artemis en zij heeft niet de gehoopte terugplaatsing in het arbeidsproces meegemaakt. Door de haar verweten handelwijze ventileert zij haar ongenoegen over Artemis. In het kader van een kort gedingprocedure kan en behoeft niet te worden beoordeeld of dit subjectieve gevoel van ongenoegen terecht is of dat objectief is vast te stellen dat Artemis tekortschiet als reïntegratiebedrijf. Het vinden van medestanders door gedaagde in die onvrede om die gegevens vervolgens uitgeschreven te bundelen en te verspreiden, is in beginsel op zichzelf niet onrechtmatig.
   Artemis heeft bovendien de juistheid van de inhoud van het witboek niet gemotiveerd weersproken. Zij volstaat slechts met een kale ontkenning en betwisting van stellingen, objectief dan wel subjectief, van de brievenschrijfsters in het witboek en stelt daar geen feitelijkheden tegenover.
   Voorts is, gelet op de gemotiveerde betwisting door gedaagde, voorshands onvoldoende aannemelijk geworden dat zij voordat zij Artemis heeft verlaten het volledige adressenbestand heeft gekopieerd en dit ook nog eens met het doel op de verspreiding van het -onder meer- door haar op te stellen witboek. Het komt de voorzieningenrechter aannemelijk voor dat de opstellers van het witboek elkaar via aan elkaar verstuurde emailberichten hebben weten te vinden. Bovendien waren aan de opstellers van het witboek de opdrachtgevers van Artemis bekend, aangezien zij veelal door die opdrachtgevers zijn doorverwezen naar Artemis. Nu die opdrachtgevers bovenal voor een ieder bekende gemeenten en instanties betreffen, zijn hun adresgegevens gemakkelijk te achterhalen.
   Gelet op de gemotiveerde betwisting door gedaagde van het aantal exemplaren dat van het witboek door haar zijn verzonden, is niet aannemelijk geworden dat het witboek aan 300 adressen is verzonden. Voor wat betreft de verspreiding van het witboek en de totstandkoming van de publicaties, zoals die is komen vast te staan, is niet aannemelijk geworden dat sprake is van een onrechtmatige hetze tegen Artemis. Bovendien heeft gedaagde vóór en ter zitting toegezegd dat zij het witboek niet verder zal verspreiden. Op grond van het voorgaande wordt de vordering afgewezen.
   4.2. Artemis zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van dit geding.
   5. De beslissing
   De voorzieningenrechter:
   - wijst de vorderingen van Artemis af;
   - veroordeelt Artemis in de kosten van het geding tot aan deze uitspraak aan de zijde van gedaagde begroot op € 241,00 wegens griffierechten en € 900,00 wegens procureurssa-laris.
   Dit vonnis is gewezen door mr. L.A.M. van Dijke, voorzieningenrechter, en uitgesproken ter openbare terechtzit-ting van 28 april 2004 in tegenwoordigheid van de griffier.
   Reactie van anoniem — zaterdag 15 oktober 2005 @ 20.06
   281. Ik ben musicus en bijna 58.
   Ik zit sinds kort in de bijstand.
   Ik heb wel werk maar niet genoeg om de uitkering
   vaarwel te zeggen.
   Ik beoefen dit beroep al meer 35 jaar en soms heb je
   een korte ww uitkering. Het is dus hollen of stilstaan.
   Ik had nu te weinig arbeidsdagen dus ik kwam in de
   bijstand terecht.
   De optredens die ik doe en heb staan, geef ik natuurlijk
   op aan de Sociale Dienst als inkomsten.
   Maar toch moet ik gaan integreren.
   Als ik een baantje aanneem dan kan ik mijn beroep, wat
   zeer ongebruikelijke tijden heeft, niet meer uitoefenen.
   Op een gegeven moment “trekt” het wel weer aan zodat
   ikzelf weer zelfstandig kan opereren.
   Op het ogenblik worden mijn verdiensten (ca. de helft van
   de uitkering) aangevuld door de bijstand.
   De grootste kans op werk heb ik natuurlijk in m’n eigen beroep.
   Maar iemands kansen worden op die manier juist om zeep
   geholpen.
   De Sociale Dienst is compleet doof voor deze argumenten !!
   Wat moet een gedeeltelijk werkloze musicus van 58, met alleen ervaring in de muziek, in hemelsnaam bij een
   reintegratiebureau ?!?!?
   Dit is toch alleen maar kassa voor zo’n bureau!
   Ik hoop dat ik binnenkort weer genoeg werk heb zodat ik
   ik die aanvullende uitkering niet meer nodig heb.
   Wat een krankzinnige en hersenloze vorm van bureaucratie is dit !!!!!!!
   Christian
   Reactie van Christian — vrijdag 21 oktober 2005 @ 0.09
   282. Ik ben al een behoorlijke tijd werkloos en heb een regulier reintegratiebedrijf alsmede op het moment via een IRO-traject een reintegratiebedrijf doorlopen. Je moet alles zelf doen! Dan kunnen ze net zo goed mij die €5000,00 geven kan ik een goeie opleiding voor betalen met meer uitzicht op een vaste baan aangezien ik dan meer inhoudelijke kennis had kunnen verwerven. Nu word je een opleiding aangeboden mits dat in het plan past dat absoluut niet meer mag kosten dan € 1000,00 … en de rest? voor hun! Terwijl ik het uiteindelijke werk doe. Ga binnenkort op werkervaring bij een bedrijf dat ik zelf geregeld heb…wie vang t er? not me! en als het na 3 maanden ophoudt kan ik natuurlijk zelf weer wat nieuws gaan regelen…en met de huidige economie ziet het hier wel naar uit! Nog langer aan de kant, 2 keer werkervaring gelopen dit jaar, maar geld verdienen doe ik nog steeds niet! Dit klopt niet!!!
   Ruth
   Reactie van Ruth — vrijdag 21 oktober 2005 @ 15.37
   283. Pieter van den Kater
   http://www.pieter.nl
   bezoek het zeekr
   Reactie van pieter — dinsdag 25 oktober 2005 @ 14.11
   284. Wat is dàt voor een eigenáárdige filosofie, zeg ! !
   Om de werkloosheid tegen te gaan moeten mensen
   bóven 57,5 jaar weer solliciteren.
   Als een werkgever deze groep (met over het algemeen al
   lichamelijke kwalen) wilt hebben, dan worden de baantjes
   voor werkeloze jongeren ook schaarser.
   Het is juist déze categorie waar we het in de toekomst
   van moeten hebben !! Zij kunnen nog ergens aan bouwen!
   Die moeten aan de bak !!
   Of sla ik de plank mis ?
   Reactie van Wlliam — vrijdag 28 oktober 2005 @ 15.50
   285. De vraag is eigenlijk hoeveel kan een mens hebben door al dat gedreig en gedwing van instanties, die vraag moeten ze bij de gemeente en reintergratie eens aan hunzelf stellen, hoe zou het voelen als ze zich zouden verplaatsen in ons werkzoekenden en ze worden de hele tijd afgeblaft, gedwongen en bedreigd, het eindeloos geswitch van het zoeken naar een baan zonder resultaat daar word je moe van op een gegeven moment kan die psychisch ook aan je gaan vreten, gevolg lichamelijke klachten, oververmoeidheid. Geloof me je lichaam gaat daar vanzelf reactie op geven vroeg of laat stort je in.
   Reintergratie en gemeente, wij werkzoekenden zijn ook gewone mensen ja geen objecten of projecten om jullie aan het werk te houden, maak hier geen misbruik van. Misbruik je positie als reintergratiemedewerker niet door ons af te blaffen want dat kunnen wij ook.
   Reactie van NeoTheXerox — dinsdag 1 november 2005 @ 12.17
   286. Zoals ze met mij zijn omgegaan, daar lusten de honden geen brood van.
   Het is dat ik inmiddels de energie niet heb, maar ik zou een enceclopedy kunnen schrijven van alle miscommunicatities die de UWV heeft gemaakt. Het is jammer nou ja jammer zeer zeer bedroevend dat ik aan de verkeerde kant van het bureau zit. Gezondheid kun je niet kopen. Mensen die over ons beslissen zouden eerst eens moeten mee maken wat wij meemaken. Dan denk ik dat er duizenden psyciaters bij moeten komen, want dan trekken ze het niet meer. Wat er nu gebeurt in Nederland is onrechtvaardig. Ik ben zo aan de kant gezet. Nog een paar jaar uitkering, weer eentje minder. Maar realiseren jullie je wel dat ik nog steeds diezelfde klachten heb als toen ik 100% WAO er was.
   Knap hoor dat een arbeidsarts je op een uurtje tijd kan keuren terwijl je ze daarvoor jaren niet hebt gezien.
   Ik denk dat ik ook maar arts word.
   En als je dan in hoger beroep gaat en geen advocaat hebt die je toch niet kunt betalen dan ben je nergens. Maar dat kan jullie toch niets schelen, want het treft jullie toch niet zelf. Makkelijk toch!!!
   Maar ik…..ik heb levenslang.
   Reactie van TRAAN — woensdag 2 november 2005 @ 19.35
   287. oh ja het ging over een reintegratie bedrijf. Nou daar wil ik ook even iets over zeggen. Ik was bij…en weet je wat ze daar tegen me zeiden.Het is nog maar de vraag of je werk zult vinden. Dat zijn groffe uitlatingen voor een bedrijf wat je juist aan het werk moet helpen toch.
   Ik ben te beleefd om de naam van het bedrijf te noemen.
   Misschien doe ik dat nog eens.
   Reactie van TRAAN — woensdag 2 november 2005 @ 19.39
   288. Ik kom er eerlijk voor uit en ik schaam me niet !!
   Ik wil niet meer werken.
   Ik ben 59 en ik heb vanaf mijn zeventiende gewerkt.
   Ik ontvang nu een uitkering en MOET gaan reïntegreren!!!!!!
   De sollicitatieplicht is opgeschroefd naar 65 jaar.
   Sommigen vinden het leuk om nog aan de slag te gaan,
   prima, maar ik niet meer !
   Mijn fysieke gesteldheid is door mijn werk behoorlijk
   achteruit gegaan dus wil ik, nu het nog kan, van m’n vrije
   tijd genieten. Hobby’s, interesses en kleinkinderen zat !
   Ik heb geen zin meer in trajecten en cursussen !
   Na 42 jaar lang premies betalen mag ik toch wel eens aan
   mezelf denken.
   Wat wilt dit kabinet? Dadelijk wordt de AOW naar 70 jaar
   opgeschroefd.
   Willen ze dat de mensen tijdens hun werk sterven zodat er geen AOW meer hoeft worden uitgekeerd ?
   Als je je hele leven gewerkt hebt mag je toch wel een beetje rust hebben. De vrije tijd die je hebt kun je sowieso
   al niet meer besteden op de manier zoals je jong bent.
   Ik weet dat ik hierin niet alleen staat !
   Gaarne reacties hierop………..
   Reactie van J.Bergman — donderdag 3 november 2005 @ 13.38
   289. Als gedeeltelijk WAO’er & WW’er, kreeg ik bij het UWV ook een folder van een reïntegratiebureautje in mijn handen gedrukt. Na het lezen van de folder werd het me duidelijk dat het hier weer zo’n veredelde sollicitatietraining betrof, terwijl ik net een uitgebreid outplacementtraject achter de rug had(mèt sollicitatietraining).
   Nu gaat het in dit geval om een IRO-traject, waar bij de I voor Individueel staat. Voor mij gaat het dan over iets wat je zelf kiest, waar je zelf achter staat en waar je een goed gevoel bij hebt, anders blijft het water naar de zee dragen en is het gedoemd te mislukken. De uitkomst van het outplacementtraject was: voor mezelf beginnen.
   Ik heb een bureau gezocht dat starters coacht. Het bureau heet Start vanuit je Hart en mijn eerste ervaringen zijn zeer positief!
   Er is veel kaf tussen het koren. Je moet echt kijken naar wat je zelf wilt & waar je in geloofd en daar achter aan gaan. Bureautjes die snel 5000 euro in hun zak willen steken en jou laten stikken zijn er genoeg, daar moet je in ieder geval niet zijn. Het UWV zou wat dat betreft ook eerlijkere voorlichting moeten geven ipv mensen het idee te geven dat ze geen keuze hebben.
   Reactie van GeeSpot — donderdag 3 november 2005 @ 13.41
   290. Ik wens anoniem te blijven, maar ik heb bij twee
   reïntegratie bureaus gewerkt.
   Ik ben er weg gegaan want met de praktijken in
   deze koehandel wil ik verder niets meer te maken
   hebben. Ik kan hier niets meer aan doen.
   Het is nu aan de politiek om in te grijpen.
   Reactie van Anoniem — donderdag 3 november 2005 @ 16.07
   291. Reactie op: J.Bergman art. 3 nov tijd: 13.38
   Geachte heer Bergman,
   Ik ben 61 en zit precies in dezelfde situatie als
   u ! Ik kijk met veel jaloezie naar verschillende
   vrienden van mij waarvan sommige al met
   hun 58e met pensioen zijn gegaan.
   Ook ik word gedwongen om te reïntegreren !
   Met de rest van uw betoog ben ik het helemaal
   eens. De generatie die net na de oorlog is geboren
   heeft het meest betaald is nu op alle fronten
   de pineut !!
   Aad Wilstra
   Reactie van Aad Wilstra — donderdag 3 november 2005 @ 16.32
   292. Na 1 jr. ziekte stopte ziekteuitkering en werd zogenaamd gekeurd voor WAO. Hier 15 procent goedgekeurd. Geen WAO en Wajong terwijl ziekzijn nog voortduurde. Half jaar WW met reintegratieplan dat zou beginnen. Is nooit begonnen.Zelf achter iets aangegaan. Wilden ze niet betalen en reintegratiebureau had geen budget werd gezegd. CWI stuurde terug naar UWV en omgedraaid. Al met al al 6 maanden nergens iets vandaan gehad en geen hulp bij reintegreren terwijl niet alles gedaan mag worden. Snap er helemaal niets meer van.
   Reactie van anoniem — vrijdag 4 november 2005 @ 23.16
   293. Ronduit BELACHELIJK om mensen
   boven de 55 te laten reïntegreren !!!
   Kansloze zaak !!
   Een hoop ergernissen !
   En het kost nog een hoop geld ook !!
   De gemeentes zijn dit verplicht,
   zeggen ze. Dit is het beleid nu eenmaal !
   Dus ze zijn verplicht de reintegratiebureau’s
   te spekken………..
   We zijn in Nederland met z’n allen compleet
   gek geworden !!
   Dit is ook de mening in het buitenland.
   Reactie van Ed Brugman — zaterdag 5 november 2005 @ 13.50
   294. Ik ben 42 en loop al 2 jaar bij een
   reintegratiebureau.
   In àl die tijd niets voor me gevonden.
   Krijg nog de schuld dat ikzelf niets
   heb gevonden.
   Te oud is de uiteindelijke conclusie…
   Laat staan voor mensen boven de 55 ! ! ! ! !
   Deze enorme chaos en wanorde gaat uiteindelijk
   leiden tot een sociale en economische implosie.
   De tekenen zijn al aan de wand.
   Reactie van Theo v.Dongen — zaterdag 5 november 2005 @ 14.01
   295. Inderdaag voegt het reintegratiebureau (AC) niets toe aan mijn zoektocht naar een baan. Wanneer er ook nog eens weinig banen zijn in Friesland heeft dit helemaal geen zin.
   Waarom wordt dit toch niet gezien, deze koehandel is inderdaad legaal tot het kabinet ingrijpt. Voorlopig zijn wij nog steeds het SLACHTVEE!!!!!!!!!
   Reactie van koetje — zondag 6 november 2005 @ 22.09
   296. Morgen mag ik weer, hiep hoi, naar het reintegratiebureau! Hoeveel vacatures zal ze me nu weer geven waar ik zelf al op gereageerd heb? Het paard (de koe) achter de wagen spannen, mosterd na de maaltijd of iemand blij maken met een dooie mus. Hoe zit het eigenlijk met dat onderzoek dat gaande was in het kabinet? Is dit al afgerond en wat is de uitkomst hiervan? Ben benieuwd………..
   Reactie van de melkkoe — zondag 6 november 2005 @ 22.15
   297. Ik zit inmiddels twee maanden bij de reintegratieclub SALUS.Deze mensen gaan mij leren “lezen en schrijven”het is alleen jammer dat ze zelf de nederlandse taal zodanig verkrachten dat het lezen van hun aan mij gerichte correspondentie een ware kwelling is.Tevens werd de cursisten inmiddels drie keer niet verteld dat een cursus uitviel(Die mededeling kreeg ik pas twee weken later via e mail)
   De brutaliteit van de lerares die wij hebben is ook een enorm knelpunt,volgens deze dame ben ik dus drugsverslaafd en stink ik naar marihuana(dat zijn dus de nadelen van een lange haardracht en kortzichtige heropvoeders,je word direct in een hokje gestopt).Het liefste zou ze het gewoon de hele tijd met de mensen over haar familie en carriere willen hebben,want dat is het enige wat ze de hele tijd ter sprake brengt als wij niet sollicitatiebrieven van een stencil naschrijven,terwijl zij koffie zit te slurpen.
   Reactie van Quackenbusch — woensdag 9 november 2005 @ 11.53
   298. KLIQ klachten m.b.t reïntegratie.
   Het Comite “KLIQ over en uit” , is onafhankelijk en niet gelieerd aan een (politieke) partij of groepering. U treft enkel een verzameling citaten, wetenschappelijke onderzoeken en publicaties aan, met bron vermelding.
   Het Comite “KLIQ over en uit” heeft een Meldpunt Klachten KLiQ Reïntegratie in het leven geroepen.
   Tienduizenden werklozen, mensen met een arbeidshandicap en mensen in de bijstand (WWB), worden door het UWV of de gemeente naar een reïntegratiebedrijf gestuurd.
   Totaal ontvangen reïntegratiebedrijven 1,2 miljard Euro voor de “diensten” die ze leveren.
   Het comite krijgt een groeiend aantal klachten over o.a KLIQ en gaat deze nu gericht inventariseren. De uitkomsten worden verwerkt tot een rapport en aan politieke partijen aangeboden. Een aantal partijen hebben nu reeds nu de medewerking toegezegd, aan een diepgaand onderzoek (mede op basis van eigen bevindingen).
   Mail u ervaring(en) naar: KLIQ@surf.co.nz t.a.v onze jurist de heer O. van Genderen.
   Inzake reintegratie problemen zijn er reeds kamervragen gesteld, derhalve is het mede van belang dat de politiek verder op de hoogte wordt gebracht van de feiten.
   In Den Haag weten ze niet dat de reintegratie een zeepbel is!
   Help ons daarbij en stuur een e-mail naar de kamerleden of plaatselijke politiek.
   Hier treft u de e-mail adressen aan: http://kliq.web-log.nl/index.log?ID=1460951
   Reactie van H.P.H. Jansen — woensdag 9 november 2005 @ 14.51
   299. ZIE TEVENS HET REINTEGRATIE FORUM OP DE SITE VAN TROSRADAR !!!!
   STAAT BOL VAN DE ELLENDE !!
   SP doe iets aan deze gelegaliseerde vorm van oplichting !! Niet morgen, maar vandaag nog. Allerlei gesubsidieerde gebakken-lucht-verkopers verdienen bakken geld om dit circus in stand te houden !!
   Reactie van H.P.H. Jansen — woensdag 9 november 2005 @ 15.22

   Reactie door Marijnissen Jan — dinsdag 29 november 2005 @ 13.45 uur

8. 300. de onderstaande SITE is zeer interessant !!
   http://www.ikwilwerken.nl/
   Reactie van H.P.H. Jansen — woensdag 9 november 2005 @ 15.34
   301. VRAAG:
   Waarom willen reintegratiebedrijven uiteindelijk altijd je contract met je werkgever hebben als je een baan hebt gevonden?Hebben ze dat nodig om hun beloning op te strijken?
   Reactie van Tyler — donderdag 10 november 2005 @ 12.39
   302. Ik ben al een paar leeftijdgenoten tegengekomen
   op dit klachtenforum met dezelfde problemen als ik.
   Ik ben 58 en de gemeente heeft mij naar zo’n
   reïntegreringsbureau gestuurd. Door mijn werk heb
   ik veel en zware spataderen gekregen. Ik heb een
   verwijsbrief voor zes medische ingrepen. Dit wordt
   totaal genegeerd door die schoffies. Het gaat om uw
   toekomst voor als u eenmaal van uw spataderen af bent,
   zeggen ze!
   Wat een stel lomperikken zijn dat. Moet je tegenwoordig
   halfdood zijn om even met rust gelaten te worden ??
   Ik wordt op mijn leeftijd van het kastje naar de muur
   gestuurd en als een kleuter behandeld.
   En dat na veertig jaar hard werken!!
   Reactie van J.W.van Hintum — donderdag 10 november 2005 @ 15.15
   303. SCHANDALIG !!!
   SOLLICITATIEPLICHT TOT 65 JAAR ! ! !
   EN DAN NAAR EEN REINTEGRATIE BUREAU …………
   PURE MENSENHANDEL !!!! SCHANDE !!!
   Reactie van C.L.Bergman — donderdag 10 november 2005 @ 16.23
   304. JAN….LAAT IN HEMELSNAAM JE TANDEN ZIEN!!
   Ook Femke laat van zich spreken.
   (met een heleboel niet eens) maar……….
   sollicitatieplicht weer terug naar 57 of na minder
   dan 40 jaar werken !!!
   Reactie van J.L. De Waard — vrijdag 11 november 2005 @ 13.53
   305. Het onder dwang, verplicht solliciteren van de ouderen
   (die gewoon kansloos zijn) veroorzaakt bizarre taferelen !
   S P !! Wij zijn jullie kiezers ! !
   Doe hier wat aan !! Dit is vaak mensonterend !!!
   Reactie van Jaap Nieuwkerk — vrijdag 11 november 2005 @ 14.06
   306. En dan gaat het vooral om mensen met een uitkering maar wat dacht je van de medewerkers bij de reintegratiebedrijven. Jan zou eens een onderzoek moeten doen naar de (a)sociale omstandigheden waarin deze mensen werken. Het werk op zich is niet slecht en vaak dankbaar maar ……….
   Reactie van Breker — vrijdag 11 november 2005 @ 15.54
   307. ………Maar wat ? ? ?
   Reactie van W.Oosterhout — zaterdag 12 november 2005 @ 19.05
   308. Ik heb zelf bij de UWV gevraagd of iemand me kon helpen bij het vinden van werk naast mijn beperkingen, zo heb ik bijvoorbeeld een huismijtallergie en kan niet in kantoorpanden met tapijt en airco werken. Ik heb uitgelegd dat ik al uitgebreide solliciatietrainingen had gevolgd, en dat dat gedeelte het probleem niet was. Ik zocht bedrijven die geen tapijt hebben en/of WAO-ers aannemen. Ik werd verwezen naar Argonaut. Hier mocht ik weer een sollicitatietraining doen. Weinig geleerd: CV was goed, brief en gesprek op video opgenomen ook. Wel een verplichte opkomst. Verder moest ik verplicht op maandagochtend komen om achter een PC met internet vacatures te gaan zoeken: in een kantoorpand met tapijt en airco…
   Hoe kan het toch dat mensen die ‘zomaar wat doen’ zoveel geld kunnen krijgen?? Dat wil ik ook wel!
   Reactie van Marleen — maandag 14 november 2005 @ 12.37
   309. Schandalig Marleen,
   Je bent echt niet de enige ! ! !
   Menig reintegratiebureau heeft lak aan je gezondheid
   en de daaruit voortvloeiende beperkingen.
   De rapporten van keuringsartsen, huisartsen en zelfs
   die van artsen die door de gemeente zelf zijn aangewezen
   worden achteloos terzijde gelegd.
   Het grote probleem zit bij de gemeente. Alles wordt
   door verwezen naar een R.I.B.
   Deze verdienen goud over de ruggen van mensen die
   zonder werk zitten. Niet allemaal, maar een hoop wel.
   De SP is nu al meer dan een jaar bezig deze klachten te
   inventariseren !!…..Maar ze doen niets !!
   Dit forum is niets meer dan een klaagmuur !!
   Waar in hemelsnaam blijven de SP,Groen Links, PvdA enz ?
   Ze sluiten gewoon de ogen.
   Reactie van Jesse van Diemen — maandag 14 november 2005 @ 19.24
   310. Moeten werkeloze mensen boven de 55
   óók naar een reïntegratie bureau ?
   Is dat zo ?
   Zo ja, wat een onzin en geldverspilling
   is dat dan, zeg !
   Eerst de jeugd, die moet werkdiscipline
   verantwoordelijkheid worden bijgebracht !!!
   Reactie van Otto Prins — dinsdag 15 november 2005 @ 21.50
   311. Deze Weblog van Jan Marijnissen bestaat
   nu al vanaf SEPT.2004 !!!
   Hoeveel klachten moeten er nog komen ?
   Komt er nog actie van de SP ? ? ? ? ? ! ! ! !
   Reactie van D.L. Kampstra — dinsdag 15 november 2005 @ 22.44

   Reactie door Marijnissen Jan — dinsdag 29 november 2005 @ 13.46 uur

9. Binnenkort is mijn reïntegratie afgelopen bij Rentree. Mijn klantmanager van sociale zaken en ik zagen het nut er niet meer van in om daar nog een jaar te verspillen. Nu ga ik naar Accel en nee, zij zijn niet gericht op solliciteren maar plaatsen werkzoekenden bij bedrijven om gerichte werkervaring op te doen en dat is nu juist wat de jongeren nodig hebben. Het is voor mij even afwachten maar mijn verwachtingen liggen daar een stuk hoger dan bij Rentree.

   Vind het alleen jammer dat mevrouw van Rentree tegen mijn klantmanager beweert heeft dat ik ga samen wonen. Ik dacht ik vertel hoe met alles staat en dat mijn vriend opzoek is naar een woning en ik hem meehelp, en mevrouw van Rentree speelt dit stieken door als samen wonen aan mijn klantmanager. Deze mevrouw van Rentree vergeet echter dat zij helemaal niets maar dan ook niets met mijn privézaken verder te maken heeft. En dat ze het op deze manier onjuist doorspeelt is gewoon achterbaks.

   Reactie door Janneke — dinsdag 29 november 2005 @ 22.01 uur

10. Ik raad trouwens iedereen aan die ontevreden was betreft Rentree om deze petitie te tekenen. Schrijf ook een reden waarom je ontevreden was. Alleen dan kan Rentree eventuele veranderingen brengen in dit project.

    Reactie door Janneke — dinsdag 29 november 2005 @ 22.07 uur

11. http://www.ipetitions.com/campaigns/klachten_randstadrentree/

    Reactie door Janneke — dinsdag 29 november 2005 @ 22.07 uur

12. wat is de vestigingsplaats van RENTREE ?

    er is nl. nog een ander “bureau” (te Middelburg) met dezelfde naam, maar geen enkele binding heeft met RANDSTAD.

    RANDSTAD zal binnenkort in actie komen om een juridisch gevecht aan te gaan omtrent de naamgeving.

    Reactie door G. v.d. Schaaf — donderdag 1 december 2005 @ 9.59 uur

13. Randstad Rentree heten ze officieel, hier wordt het veelal Rentree genoemd, dus ik kan me voorstellen dat Randstad in actie komt.

    Reactie door Janneke — donderdag 1 december 2005 @ 21.21 uur

14. OPSPORING VERZOCHT:

    Er schijnt in de regio WALCHEREN een “reïntegratieconsulent” (c.q. loopbaanadviseur, althans zo noemt hij zichzelf) actief te zijn die zich bezig houdt met het verkopen van “gebakken lucht”.

    Cliënten worden maanden of langer aan het lijntje gehouden met loze beloften, sterke verhalen, etc. en ontvangen uitsluitend stapeltjes vacatures (o.a. met de mededeling “we hebben niet het idee dat er iets tussen zit”) !!

    Dit gebakken-lucht-reintegratiebureau ontvangt hiervoor (ge)”bakken” overheidsgeld (= uw belastinggeld !!) (+/- 6000 EURO per “”bemiddeling””)

    Gedupeerden of tipgevers kunnen zich melden op het onderstaande emailadres.

    Reactie door reintegratiedetective — vrijdag 2 december 2005 @ 8.36 uur

15. Ik moet naar Accel, 3 maal raden wat voor werk ik moet doen? Schoonmaken bij de Emco! Ik loop al een jaar te schoonmaken en wat ben ik daar mee opgeschoten? NIETS!

    Reactie door Jan — vrijdag 2 december 2005 @ 15.43 uur

16. Je hebt als uiterkingsgerechtigde misschien niet recht op leuk werk maar…..

    Hoe wil je als jongere nu ergens tussen komen wanneer je administratie gedaan heb maar overal wordt gerichte werkervaring gevraagd en het enige wat je van de gemeente aangeboden krijgt en verplicht moet doen zijn baantjes als in de tuinbouw enz. Ik ken mensen die 2 en een jaar geleden hun opleiding hebben voltooid maar hun kennis is weggezakt. De gemeente en reïntegratie bureau’s hebben niets maar dan ook niets met die kennis gedaan, en hun kansen op de administratie zijn verkeken. Geen kennis meer, krijgen niets aangeboden qua bijscholing en hebben geen gerichte werkervaring omdat ze verplicht ongepaste banen moesten aanvaren en dat moeten leuk vinden ook nog…..tja…hoe krijg je ongemotiveerde mensen. Ik bedoel maar, als je een baantje zoekt als receptioniste heb je toch niet zo heel veel aan tuinbouw of schoonmaakwerk, leuk voor even op je CV maar het helpt niet voor een zekere toekomst.

    Reactie door Monique — vrijdag 2 december 2005 @ 22.08 uur

17. Wij worden door haar reintigratiebedrijf en Arbo-arts geintimideerd en als werknemer kan je nergens terecht voor hulp, terwijl er voor de werkgevers alles geregeld is Arbo-arts die niet luistert en geen dossiers wil doornemen die hem zijn toegestuurd!!!Wat moeten wij hiermee waar blijft ons hulp voor de gewone burger??????

    Reactie door sean&esther — maandag 5 december 2005 @ 16.01 uur

18. hawaii travel agents maui prince 2001 discount
    

    Over het putje dat ‘re…

    Trackback door Emelie Ohlsson — vrijdag 23 december 2005 @ 14.41 uur

19. Dog Door delivered
    

    Over het putje dat ‘re…

    Trackback door Retrisdn — vrijdag 23 december 2005 @ 23.21 uur

20. Wisselingen van de wacht, een veel voorkomend probleem bij Alexander Calder. Ben je net ‘gewend’ aan de ene consulent, krijg je een andere. Rouleren, kunnen consulenten niet té lang met reïntegratiecliënten omgaan? Het gevolg is echter, je c.v. deugt niet meer, brieven moeten radicaal anders geschreven worden. Ook moet je ineens op andere vacatures schrijven. Je moet op alles schrijven waar je totaal niet geschikt, geschoold of zin in hebt. Rare toestand, toch? Alexander Calder, misschien is één beleid handiger voor iedereen, toch?

    Reactie door Carolien — zaterdag 24 december 2005 @ 21.08 uur

21. Het probleem van Alexander Calder ken ik maar al te goed. Heb zelf binnen 1 jaar 3 verschillende contactpersonen gehad. Waarom weet ik niet, werd niet uitgelegd. Oh, er was één die een andere baan had gevonden. Is ook wel vermoeiend, consulent bij ALexander Calder zijn. Hele dagen (oude) vacatures copiëren, een beetje internetten, koffie drinken en bellen naar weet ik wie. Ik begrijp het wel!?

    Reactie door Harry v. V. — zaterdag 24 december 2005 @ 21.14 uur

22. Alexander Calder kun je beter helemaal links laten liggen.
    Als je er al in zit, stap eruit.

    Je doet jezelf daarmee een grote gunst!

    Reactie door Dondersteen — woensdag 28 december 2005 @ 16.34 uur

23. Overigens is deze dagen het voortbestaan van Alexander Calder niet meer zo zeker. Dus onttrek je aan die club en maak je er verder maar niet druk over.

    Reactie door Dondersteen — woensdag 28 december 2005 @ 16.41 uur

24. CAROLIEN,

    interessante reactie !!
    Jouw ervaringen lijken op die van clienten van LOYALIS mens en werk die te maken hadden met de zgn. reintegratieconsulent ROBERT VERSTEEG (=gigantische loser) en / of ARENT DALSEM (gelukkig inmiddels van deze aardbodem verdwenen vanwege een ernstige ziekte).

    Zelf hadden deze loser nauwelijks meer opleiding dan MAVO-4 en pretenderen dan vervolgens dat ze een CV kunnen verbeteren (ha ha ha ha ha)

    Het beroerde in deze hele business is echter dat deze klootzakken gewoon door kunnen gaan met CHANTEREN, BLAMEREN, ZIEKEN etc. etc. zonder dat er enig toezicht is op hun falen ! !!!

    groet,
    reintegratiedokter

    Reactie door reintegratiedokter — donderdag 29 december 2005 @ 22.25 uur

25. Zijn de dagen geteld voor Alexander Calder?
    Waar kan ik dit verifiëren?
    En last but not least, wanneer kan ik een feestje bouwen?

    Wens allen een reïntegratiebedrijf-vrij 2006!

    Reactie door Carolien — zaterdag 31 december 2005 @ 17.36 uur

26. Alexander Kolder is precies zo fout bezig in Venlo,7 consulenten in 3 maanden,voor de rest word je belogen en worden berichten achter je rug on geschreven.Ik wilde me hiermede dus ook bijzonder bedanken bij de heer Andre Crotjee,mijn consulent nummer 7 die het ondanks zijn dronkenschap presteerde om het meer als een maand met ons kon uithouden,en het presteerde om te beweren mij aan een baan geholpen te hebben(bij een bedrijf dat niet bonafide was,ik ben inmiddels weer werkloos)

    Reactie door Tyler — dinsdag 3 januari 2006 @ 10.34 uur

27. Crotjee is inderdaad een dronken lor,bot,dom en ook nog eens een opperleugenaar.

    Reactie door Geert — dinsdag 3 januari 2006 @ 10.36 uur

28. vraag aan Justitie:

    wanneer worden dit soort oplichters opgepakt ??
    In de regio WALCHEREN loopt er ook zo’n figuur rond (domicilie kiezend te GAPINGE, gemeente Veere).

    Reactie door reintegratiedokter — dinsdag 3 januari 2006 @ 15.31 uur

29. best price crosses
    

    Over het putje dat ‘re…

    Trackback door Eligsbeth Rerritg — dinsdag 3 januari 2006 @ 19.27 uur

30. meridia alternative
    

    Over het putje dat ‘re…

    Trackback door Einar Norberg — zondag 8 januari 2006 @ 18.53 uur

31. ik vind het verhaal echt boeiend

    Reactie door vincent — maandag 9 januari 2006 @ 11.16 uur

32. hoe staat het met onze Gapingse reintegratie-oplichter c.q. “”loopbaanadviseur”" MARTIN K. ??

    of is verdachte Marin K. inmiddels met de noorderzon vertrokken ?

    Reactie door reintegratiedetective — donderdag 2 februari 2006 @ 15.13 uur

33. cardura
    

    Over het putje dat ‘re…

    Trackback door Naries Heinz — zaterdag 4 februari 2006 @ 21.52 uur

34. Zembla over gebrekkige reïntegratie werkzoekenden

    Donderdag 9 december 2004, 21.10 uur op Ned 3

    ‘De vier van vier miljoen’

    Deze documentaire is enkele uren na uitzending te zien in:
    Realplayer High| Low
    Windows Media High | Low

    De overheid geeft jaarlijks miljarden euro’s uit om werkzoekenden aan een baan te helpen. Alleen al de gemeenten krijgen twee miljard om hun bijstandscliënten te reïntegreren. In de Zembla-aflevering ‘De vier van vier miljoen’ zegt G. de Jong van de Algemene Rekenkamer dat het onduidelijk is of dit geld ook goed terecht komt: ‘Als we zien wat er gebeurt met het geld, wat het effect ervan is, dan moeten wij constateren dat we dat niet weten. Of mensen werkelijk aan het werk worden geholpen kunnen we niet volgen.’

    In Oost-Groningen hebben negen gemeenten vier miljoen euro aanbesteedt bij commerciële reïntegratiebureaus, die naar eigen zeggen vier mensen aan een reguliere baan helpen. Zembla spoorde deze vier mensen op. ‘Het reïntegratiebureau heeft niets voor mij gedaan. Ik kreeg een sollicitatiecursus in een klasje met nog 20 andere mensen en dat was het. Daarna heb ik nooit meer wat van ze gehoord’, zegt Iris van der Tuuk. Zij is er één van de vier van vier miljoen. Ze vertelt dat ze zelf een baan heeft gevonden in de bloemisterij van haar tante. Van de andere drie is er één nog steeds werkloos, heeft een ander ook zélf een baan gevonden en de laatste werkt met behoud van uitkering op een sociale werkplaats.

    ‘Commercieel gewin’
    In Oost-Groningen, waar de werkloosheid hoog is en de banen niet voor het oprapen liggen, worstelen de gemeenten met de nieuwe Wet Werk en Bijstand. Ze moeten hun bijstandsklanten aan een baan helpen. Na het vier van vier miljoen-debacle gooien ze het over een andere boeg. ‘De reïntegratiebureaus doen het alleen maar voor commercieel gewin, wij gaan nu zelf met de werkzoekende achter in de auto op zoek naar een baan’, zegt wethouder Ploeger van de gemeente Menterwolde. In zijn gemeente hebben de reïntegratiebureaus niemand aan het werk gekregen.

    Houtbewerken
    De bureaus verschuilen zich achter het feit dat Oost-Groningen een lastige regio is en dat ze vele mensen een arbeidstraining geven zodat ze snel en makkelijk de reguliere arbeidsmarkt opkunnen. G. de Jong van de Algemene Rekenkamer in Zembla: ‘Wij denken niet dat Oost-Groningen heel uitzonderlijk is. Het is een landelijk beeld dat niet duidelijk is of die grote hoeveelheid geld die wordt ingezet ook echt leidt tot terugleiding naar de arbeidsmarkt.’

    De arbeidstraining wordt vooral gegeven bij de grootste werkgever van Oost-Groningen, de sociale werkplaats. De mensen moeten houtbewerken of productiewerk doen zoals agenda’s sorteren of snoepwaar inpakken. Als Zembla de mensen spreekt die een training volgen, denkt niemand dat het hen zou helpen bij het vinden van een echte baan.

    Herhaling: zaterdag 18 december 12.15 uur Nederland 3
    Samenstelling en regie: Hetty Nietsch
    Research: Manon Blaas
    Eindredactie: Kees Driehuis

    Reactie door reintegratiedetective@hotmail.com — zaterdag 11 februari 2006 @ 21.18 uur

35. misschien is Martin K. te Gapinge in de leer geweest bij die Groningse oplichters ??

    Reactie door v.d. bosse — dinsdag 21 februari 2006 @ 21.57 uur

36. VERKOPER VAN GEBAKKEN LUCHT:

    Er schijnt in de regio WALCHEREN een “reïntegratieconsulent” (c.q. loopbaanadviseur) actief te zijn, die zich bezig houdt met het verkopen van “gebakken lucht”.

    Cliënten worden maanden of langer aan het lijntje gehouden met loze beloften, sterke verhalen, etc. en ontvangen uitsluitend stapeltjes vacatures (o.a. met de mededeling “we hebben niet het idee dat er iets tussen zit”) !!

    Dit “gebakken-lucht-reintegratiebureau te ontvangt hiervoor (ge)”bakken” overheidsgeld (= uw belastinggeld !!) (+/- 6500 EURO per “”bemiddeling””)

    Gedupeerden of tipgevers kunnen zich melden op het onderstaande emailadres:

    MK is een gigantische eikel@hotmail.com

    p.s. betreffende “consulent” is op de fiets gesignaleerd in de omgeving Gapinge !! (gem. Veere)

    Reactie door martiniseenoplichter — vrijdag 10 maart 2006 @ 17.28 uur

37. Reintegratie bureau Alexander Calder heeft mij niets opgeleverd. Ze krijgen niets voor eventueel bijscholing. Uiteindelijk ben ik toch op gelijksoortige functies als mijn oude functie gaan solliciteren. Terwijl ik gedeeltelijk in de wao zit. Ik ben als invaller al bij twee centra ontslagen (wat volgens vakbond niet zomaar mag) maar dat zegt mij genoeg. Als ‘oude’ sollicitant van 40 + heb je beperkte mogelijkheden op de arbeidsmarkt. Maar reintegratie helpt je niet aan werk. Dat moet je zelf doen. En nogmaals ze hebben geen geldpotje zelfs niet voor sollicitatie initiatieven als een gezamelijk sollicitatie krantje uitbrengen. Dit moesten we zelf betalen en leverde geen succes op. Ze hebben zelf geen adressen en doen dus niets behalve ’sociale academie achtige’lesjes geven, vooral geschikt voor de laagopgeleide in de groep of mensen zonder sollicitatie ervaring. Verder wordt er geen rekening met je beperkingen gehouden die moet je maar opzij schuiven. Het enige leuke zijn de contacten met groepsleden die je eraan over houdt. groetjes Sandra en succes met deze site ! :)

    Reactie door Sandra — zaterdag 11 maart 2006 @ 17.52 uur

38. Uit het groepje van Sandra,kan ik alleen maar zeggen dat haar verhaal klopt.

    Alleen begon mijn verhaal anders.
    Door een traumatisch ongeval, en wat er voor en er door volgden kwam ik in 2002 zonder werk met een goude handdruk die ik eigenlijk meteen door het UWV enigsinds moest op eten. Wat meer door de uitbetalingsdatum van dat bewuste bedrijf kwam.
    Zij ontsloegen mij op een keuringsrapport van de Sociale Dienst ( waar ik een aanvullende uitkering had)om een schade claim te voorkomen.
    Het UWV zag niet bij mijn ww aanvraag, dat ik door een keuringsrapport een REA status had (sinds maart 2002) in januari 2003. Gevolg geen omscholing, alleen een sollicitatie plicht.
    Door een gesprek bij CWI in november 2003 waar ik op stond, ontdekt ze, dat ik een REA status had en verwees ze mij omdat zij mij niet intern konden door sluizen naar de reintegratietrajecten bij het UWV naar de reintegratietelefoon van UWV.
    In het gesprek met een arbeidsdeskundige van het UWV wat ik door de reintegratietelefoon kreeg, kwam naar voren dat hij het heel vreemd vond op welke grond ik eigenlijk ontslagen was. Een Rea status had maar met het rapport van Argonaut wat ik bij me had, dat wel erkende en me een reintegratietraject gaf in de omgeving van mijn vriend woonachtend Leiden.
    Dat werd helaas Alexander Calder Den Haag jan 2004. Omdat het UWV Leiden daarmee een contract had (een maand later had dat een IRO kunnen zijn want dat ging jan 2004 in)
    Het resultaat jan 2004 starte ik bij Calder met o.a. een consulent die geen een les had voorbereid, wij hebben met ze alle meer aan ons kennis overdracht naar elkaar gehad dan van de consulenten, die we gehad hebben. 5 consulenten in 1,5 jaar tijd.
    Met het de boer op gaan met het Sollicitanten krantje ook nog afgesnauwd door de uitzendbureau’s die we bezochten. Ik had meer resultaat en goede reacties met mijn persoonlijk kerstkaart bij uitzendbureau’s in die tijd. Dat idee werd overigens meteen ingepikt door mijn Calder consulente.
    Wat betreft mijn reiskosten van 2004, de 2 x dat ik in 2003 moest komen op gesprek en tot mijn vertrek uit Den Haag mei 2005 daar zit ik nu nog op te wachten, toch 430,-€. Dan maar niet over de rente gesproken.
    Mijn klacht over de hele gang van zaken en de reiskosten die nog te goed had, gaven ze bij Calder toe dat mijn klacht gegrond was en ze zouden mij terug plaatsten naar Nijmegen. ( Wat Arnhem werd)Mijn reiskosten die ik bij de klacht aan mijn consulent in Den Haag mee had gestuurd, zo als afgesproken? Want ik moest iedere woensdag extra naar Den Haag komen voor een ochtend die ook wel eens niet door ging zonder bericht. (alleen de kosten van Leiden naar Den Haag werd berekent)Die waren met mijn overplaatsing meegestuurd met mijn dossier, dat moest Arnhem nu maar afhandelen.
    Het teoval wil dat de miscommunicatie tussen UWV Leiden en UWV Nijmegen er toe leiden dat het UWV mijn reintegratie traject bij Calder stop had gezet.
    Terwijl Calder Arnhem mij gewoon op riep, waar ik door mijn hersenschudding in sept achterkwam. Meteen een nieuw gesprek met een arbeidsdeskundigen van het UWV gehad. Resultaat ik kreeg nog een IRO aangebod. Wat de Calder consulenten Arnhem bevreemden, wat ik ook bij hun kon doen!!! Terwijl hij toen al steken liet vallen omdat hij zieltjes van de gemeente Venlo nu even vlug moest winnen.
    In nov was zijn reactie(mijn Arnhems Calder consulent:” wat doe jij hier nog.” Nadat ik op zijn verzoek voor hem een les had uitgeschreven hoe een foto als watermerk in een CV moest zetten, had afgerond.
    Ik wilde antwoord hebben waar mijn reiskosten van Den Haag bleven die kwijt geraakt zouden zijn met mijn overplaatsing. (Deels teruggevonden over een deel van 2004?)
    Mijn arbeidsdeskundigen van het UWV bod toen aan dat via het UWV nu te verhalen dus alles bij hem eind november in geleverd maar ook van hem hoor ik niks meer, als ik naar hem vraag via de 0900 9294 mij daarover terug te bellen. Krijg ik daar geen respons binnen 24 uur laat staan naar 2 weken.
    Dat vind ik ook zo`n ramp.
    Dus de heer Marijnissen.
    Met vriendelijke groeten Annemarie

    Reactie door Annemarie — zaterdag 11 maart 2006 @ 23.44 uur

39. Martin is waarschijnlijk ALEXANDER Calder in de leer geweest.

    M. is zelf eruit gewerkt bij het ziekenhuis Walcheren en is sindsdien actief als zgn. loopbaanadviseur. Voor deze functie heeft hij overigens geen enkele opleiding, maar dat terzijde. Zijn hoofdactiviteit bestaat uit het toezenden van zinloze stapeltjes vacatures o.a. met de mededeling “WE HEBBEN NIET HET IDEE DAT ER IETS TUSSEN ZIT”"

    Voor dat soort schijnactiviteiten ontvangen dit soort *lichters bakken geld. Nl. 6500 euro per “”klant”.

    SP, doe hier iets aan !!!

    Reactie door martiniseenoplichter — vrijdag 17 maart 2006 @ 13.17 uur

40. Ik kreeg vandaag een brief van de gemeente Venlo in de bus waarin staat dat de gemeente in mij wil gaan “inversteren” dat vind ik nogal een vremde formulering,sinds ik al een ruime ervaring heb met hun zogenaamde “investeringen”, ik zat eerst namelijk ook bij randstad rantree in een traject (overegens 6 maal andere begeleiders in 1,5 jaar tijd! ziekte/zwangerschaps verlof enz.) , en zij mij ook niet aan werk konden helpen… ik heb daar alleen solicitatie trainingen ,onderzoeken en andere rommel gedaan nog te zwijgen van de bijeenkomsten waar we in klappers moesten bladeren met vakatures, van de meeste een half jaar oud…
    En zo kan ik helaas wel doorgaan, het is uiteindelijk geindigd voor de rechtbank…
    Dus ik zie er nogal tegen op wat ze nu weer in petto hebben voor me…

    Zijn er mensen in de regio Venlo die hier ervaringen mee hebben.?

    Reactie door rene — maandag 20 maart 2006 @ 17.29 uur

41. politie Zeeland kan reintegratieop*ichter misschien oppakken ??

    moet niet zo moeilijk zijn. Hij pendelt tussen GOES, GAPINGE en Middelburg.

    Reactie door reintegratiedetective — maandag 27 maart 2006 @ 14.44 uur

42. Beste Reintegratiedetective, waarom plaats je sterretjes in woorden als oplichter enz, schrijf gewoon de woorden voluit man!
    En die Martin K??
    Mogen wij de achternaam van dit persoon niet weten? Hup, achternaam erbij! Deel met de wereld alles wat je weet!
    Wees recht voor z’n raap!
    We weten met z’n allen toch al dat de reintegratiebedrijfjes een syndicaat van georganiseerde misdaad vormen.
    Schaam je niet en kom er voor uit dat je dit weet!
    Alvast bedankt voor je moeite.

    Reactie door donders — woensdag 5 april 2006 @ 20.25 uur

43. Ze teren op jullie angst. Stop met bang zijn en pak ze terug!

    Reactie door Donders — woensdag 5 april 2006 @ 20.28 uur

44. ben voorige week naar de dwi geweest en moest toen ondertekenen dat ik een traject bij consolid ga doen, ik heb mezelf webdesign geleerd en had vorig jaar een opdracht van 1700 euro. In plaats van een complimentje dat je geld terug betaald aan de dwi , werd mijn uitkering stop gezet, zit je een maand in de stress hoe je je huur moet betalen etc. Alles blijkt dan een foutje van hun dat je wel weer zelf op een bijna ondoordringbare vesting mag komen recht zetten. 2 maanden later kreeg ik een oproep voor een speciale afdeling die huisbezoek doet, heb toen op internet gekeken wat mijn rechten waren en zag toen dat ik kon weigeren, heb dat bericht van abou taleb laten lezen daarin stond dat er aleen bij gegrond vermoede van fraude een huisbezoek mocht plaats vinden, de consulent zei gewoon dat dit niet klopte en dat erbij iedereen gecontroleerd werd??? nou bij andere vrienden in de uitkering is niemand langs geweest. Nu bij dat laatste gesprek had ik bedongen dat ik naast het reintergratie traject ook mag blijven proberen als freelancer te werken in de bescheidenschaal. formulier door beide ondertekend en een week later krijg ik een brief waar aleen nog maar sprake is van het traject via consolid??? ben toen eens gaan checken wat voor banen dat zijn blijken dat alleen maar banen in de beveiliging en transport te zijn? tewijl de consulent me verzekerde dat er werk was in de it branch wat mooi zou aansluiten bij wat ik al deed?
    Als je de cijfers bekijkt zie je dat de helft van de werkelozen hoog opgeleid is

    http://www.os.amsterdam.nl/tabel/3241/

    het gaat dus niet om scholing maar eerlijke verdeling van het werk, die bonusen voor de werkgevers werken contraproductief, omdat ze nu en gesubsieerde arbeids krachten krijgen en de druk op de arbeids markt lekker hoog houden. het aantal werkelozen blijft al jaren op 10 % en dat vinden ze prima.

    eerlijke verdeling van werk krijg je door iedereen een basis uikering te geven zowel werkend als werkeloos als je dan wil werken verdien je daar boven op en kan je zelf bepalen hoeveel tijd je voor luxe goederen wil inleveren. Laat de overheid een website maken die de distributie van het werk regeld , flexibiliteit is prima maar dan wel voor iedereen. Er is dan duidelijk overzicht wat voor werk er is en wie het kunnen doen. Laat de markt werking hier ook zijn werk doen hoe gewilder een baantje is des te lager het uur loon , zodat je niet met vervelend werk blijft zitten wat niemand wil doen omdat de beloning dan klopt. De dwi swi en de hele reintergratie mafia kan dan in een keer afgeschaft worden. hoeveel miljard word daar per jaar niet aan verkwist?

    Ik hoop dat er serieus naar dit idee gekeken word want er is zowat een kasten systeem ontstaan waarbij een kleine groep nog direct betaald worden een groeiende groep die aleen nog maar via uitzend bureaus werkt en bijna de helft van het loon daaraan moet afstaan. Als laatste is er de groep onaanraakbare die helemaal geen kans meer maken op een baan. voor deschijn nog wat trajecten (vraag is om openbaar making van de cijfers hoeveel echte nieuwe banen (geen gesubidieerd werk) dit de heeft opgeleverd?en voor hoeveel?). en als enig echt alternatief voor de uitkering de criminaliteit. Is dat het nederland wat we willen?

    kort samen gevat werkeloosheid is een probleem van distributie van werk en niet de werkelozen.

    Reactie door waldo — vrijdag 7 april 2006 @ 18.44 uur

45. Beste Donders,

    het zal voor jou een koud kunstje zijn om de Middelburgse oplichter te identificeren. Heb je een telefoonboek ??
    Kijk dan maar eens in Middelburg / Gapinge / Goes.

    Reactie door reintegratiedetective — dinsdag 18 april 2006 @ 13.10 uur

46. zal de Gapingse “kerkdienaar” nu meelezen ??

    Reactie door reintegratiedetective — dinsdag 18 april 2006 @ 13.12 uur

47. VENLO is berucht om zijn “begeleiding” van werkzoekenden. In het verleden waren ze ook betrokken bij de oplichtersbende van COMPUTERIJ te EINDHOVEN, waar de “manager” ANCO PETERS een schrikbewind voerde. Valse beloften werden gedaan aan cursisten; ze kregen zogenaamd van “les” in MS-DOS van een docent die beweerde afgestudeerd te zijn aan de TU DELFT. Uit een klein onderzoekje van de cursisten bleek dat dit niet het geval was. Verder werden er uiteraard gouden bergen beloofd. Van al de “cursisten” is er niemand aan de slag geraakt als “netwerkbeheerder”.

    De COMPUTERIJ had ook geen flauw benul van stageplaatsen; cursisten moesten zelf maar iets zoeken.

    Wel hebben ze per cursist ongeveer 20.000 subsidie van het EUROPEES SOCIAAL FONDS ontvangen !!!!!!!!!!!!!!!

    NADAT DE FRAUDE MET ESF-SUBSIDIES (O.A. VIA HET ARBEIDSBUREAU GOES) werden ontdekt, heeft DE COMPUTERIJ ZICH ZEER SNEL OPGEHEVEN !!

    P.S. WE ZOEKEN UITERAARD NOG STEEDS NAAR GUY VAN DUYNEN en ANCO PETERS. MOCHT U TIPS HEBBEN, DAN KUNT U DEZE RICHTEN AAN

    REINTEGRATIEDETECTIVE@HOTMAIL.COM

    Reactie door reintegratiedetective — dinsdag 18 april 2006 @ 14.08 uur

48. kenny vance music

    Kenny vance music. Ove…

    Trackback door kenny vance music. Marc Degener — vrijdag 21 april 2006 @ 15.46 uur

49. Ha reintegratiedetective,

    Natuurlijk is het een koud kunstje om het telefoonboek open te slaan. Maar het gaat er niet om dat IK het weet, het gaat er om dat IEDEREEN het weet. Nou ja, iedereen die deze pagina leest in elk geval.
    Ik ken deze Martin K niet, als ik een naam uit het telefoonboek ga opnoemen weet ik niet echt zeker dat ik niet de naam van een onschuldig persoon in een negatief verband op deze site plaats.
    Ennuh, als deze Martin K (er van uitgaande dat ie inderdaad bestaat natuurlijk) meeleest en hij ziet dat jij zijn naam niet durft te noemen -terwijl je die van de andere criminelen wel noemt- dan lacht ie zich een breuk.
    Dus kom op, voor de draad ermee.

    Als Martin Kloothommel meeleest des te beter. Als z’n vrienden, kennissen of medebuurtbewoners of misschien z’n pappa en mamma meelezen is dat zelfs nog beter.

    Trouwens, de Computerij heeft meerdere kantoren gehad. In Rotterdam is ie opgeheven, zat niet helemaal fris. In Zwolle heeft er ook een gezeten, en was gerelateerd aan die in Rotterdam. Die in Zwolle is opgeheven -en niet wegens eerlijkheid- met als resultaat een spin-offs door kaderleden van Computerij.
    Twee daarvan, Henk Bucher en een kakkerlak-maatje van van hem bij Computerij zijn een ‘opleidingsinstituutje’ begonnen in Deventer, Centipede heette dat. Dat bedrijfje heeft heel kort geopereerd vanuit de hogere landbouwschool in Deventer en huurde een doceerruimte in de hoge school Larensteyn in Velp nabij Arnhem.
    Ze hebben er een enorme rotzooi van gemaakt. Ook de huur van die ruimte was niet goed afgedekt.
    Ene Lucia Dickhof draagde de titel van Outplacer en speelde ook voor go-between tussen cursisten en management. De website van dit bedrijfje was gemaakt door…..Dickhof Design (toendertijd te bereiken op rdickhof@freeler.nl en 0571-270928).
    Toen de meeste facturen binnen waren was het spul opeens failliet. Gek he?
    Vanaf dat moment waren alle contact telefoonnummers -inclusief mobiele- niet meer bereikbaar.

    Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Kom je in aanraking met aan reintegratie gerelateerde activiteiten, is er een kans van 80%-90% dat je in aanraking komt met georganiseerde misdaad.

    Een kakkerlak komt nooit alleen!

    Reactie door Dondersteen — maandag 24 april 2006 @ 20.01 uur

50. mijn naam is helmut pardoen,ben 56 jaar ik heb 35 jaar gewerkt en door een ongeluk in 1991 heb ik beschadigingen in nek en rug opgelopen daar nog jaren mee door gewerkt en daarna gedeeltelijk afgekeurd waar bij het UWV behoorlijk met het afkeurings percentage heeft gesjoemeld,ik ben door de arbo dienst afgekeurd voor de reguliere arbeidsmarkt en wacht op een plek bij de wsw {wachttijd 4 jaar}wsw ziet er een zwaar hoofd in dat ik nog aan de slag kom,laat de politiek eerst maar eens honderd duizenden jongeren aan de slag helpen in plaats van zieke mensen achter hun broek te zitten.in nederland wordt je gestraft voor je ziek zijn{christelijke normen en waarden van minister de geus}zit nu thuis met een uitkering van nog geen 800 euro per maand waarvan 490 euro gaan naar huur en energie kosten,101 euro naar ziekte kosten ben er nu 60 euro per maand op achteruit gegaan dat is het “zoet “van dit kabinet.ik heb thuis allerlei voorzieningen en begleiding die vanwege mijn duizelingen met mij mee gaan als ik ergens naar toe moet maar volgens balkenende en co ben je simulant niet erg respectvol naar je zieke burgers toe en zeker niet van een meneer die mond vol heeft over respect maar het waarschijnlijk zelf niet bezit,ik heb tijd geleden op tv zitten kijken toen wao,ers een gespek hadden met minister de geus en een vrouw hem nog een vraag wilde stellen hij onbeschoft met zijn rug naar die vrouw ging staan,zijn dat nu normen en waarden en respect,ik hoop dat u een beetje een beeld hebt van mijn situatie en ik ben daar niet de enige in nederland misschien dat u dit kabinet op deze zaken nog eens stevig aan wilt spreken
    bijvoorbaat hartelijk dank van een SP lid.

    met vriendelijke groeten van h.pardoen

    Reactie door helmut pardoen — zondag 30 april 2006 @ 22.23 uur

51. ‘Grimmige stemming’ bij work first Hilversum

    22 mei 2006 - Vorige week stelde de VVD in Hilversum raadsvragen over het lokale tewerkstellingsproject voor bijstandsontvangers, waar het bedrijf Fourstar / Workstar bij betrokken is. Sindsdien komen er steeds meer klachten over het bedrijf boven water. De stemming op de werkvloer zou ‘duidelijk grimmiger’ zijn geworden.

    Na de VVD in Hilversum heeft ook de VVD in Weesp vragen gesteld over het project, waarbij verschillende gemeenten samenwerken, zo meldt de Gooi- en Eembode. Fractievoorzitter Hein Stulemeijer: Uit wat we in korte tijd hebben kunnen verifiëren, lijkt er sprake te zijn van Oost-Europese toestanden waar de honden geen brood van lusten.

    Zijn Hilversumse collega Riens Meijer benadrukt dat nog niet duidelijk is hoeveel er precies waar is van de verhalen, maar heeft wel genoeg gehoord om precies te willen weten hoe dit in elkaar zit. Louis Verhoof van het betrokken bedrijf reageert in dezelfde krant: Ik heb niets te maken met de politiek. Mijn zorg is mensen aan het werk te helpen.

    Wethouder Karin Walters (SP) heeft laten weten de zaak te onderzoeken: Het zijn serieuze vragen over een serieus onderwerp, dus ik wil dit eerst goed uitzoeken.

    De berichtgeving heeft geleid tot een stroom aan reacties op de website van de Gooi- en Eembode. ‘Kruimel’ zegt dat de hulp bij het vinden van werk beperkt blijft tot de aansporing om positief te blijven. ‘KoosXwerkloos’: Ik hoop dat de Sociale Dienst flink op zijn sodemieter gaat krijgen dat ze met zulke lieden in zee gaat zonder ook maar één keer te checken waar ze hun clienten nu eigenlijk naartoe stuurt en met welk doel.

    Een andere inzender klaagt over een slecht geventileerde werkruimte zonder daglicht, waar veel stof hangt en waar sprake zou zijn van brandgevaar. Het werk bestaat veelal uit stickers plakken van acht tot vijf. Een ex-gevangene zou hebben verteld dat men in de gevangenis hetzelfde werk doet.

    Onlangs zou een metaaldetector zijn geïnstalleerd om diefstal te voorkomen en voor de ‘eigen veiligheid’ van de tewerkgestelden. Door de ontwikkelingen in de pers van de laatste dagen, is de stemming bij Workstar duidelijk grimmiger geworden en met deze maatregelen wordt het er niet beter op.

    In het verleden is een tewerkstellingsproject van Fourstar al eens stilgelegd door Bouw- en Woningtoezicht vanwege brandgevaar. Eerder had een tewerkgestelde er het topje van zijn duim verloren door een ongeluk met een zaagmachine.

    Berichtgeving en reacties op de website van de Gooi- en Eembode

    Ophef over project in Amsterdam

    Meer hierover: http://tinyurl.com/rvlwn

    ——————————————————

    Hoe kan een SP-wethouder instemmen met slavernij en dwangarbeid?

    Reactie door E. Meijer — maandag 22 mei 2006 @ 17.05 uur

52. Correcte URL’s:

    http://www.gooieneembode.nl/nieuws/vvd_stelt_vragen_werklozenproject/SU5/html.aspx

    http://www.nieuwsuitamsterdam.nl/2006/06030401.htm

    http://tinyurl.com/rvlwn

    Reactie door E. Meijer — maandag 22 mei 2006 @ 17.07 uur

53. DONDERS,

    bedankt voor je reactie !! We worden door dit soort inhoudelijke, gedetailleerde bijdragen weer wat wijzer, slimmer etc.

    Is ook wel nodig nu er zoveel gladjakkers rondlopen in REINTEGRATIELAND.

    Ik sprak deze week nog iemand van zo’n REINTEGRATIEBUREAUTJE uit ZEELAND.

    Deze gladde kaartenbakschuivers hebben het ook altijd over het opstellen van CV’s en dergelijke !! Alsof het opstellen van een CV het enige is waar werkgevers naar kijken !!

    Deze verkopers van gebakken lucht, zoals o.a. MARTIN K. te Gapinge (gem. Veere) gebruiken het CV echter als machts- en/of dreigmiddel !!

    Indien een “PLAATSING” zoals zij dat in hun kromme jargon noemen, niet slaagt, dan ligt dat altijd aan het CV !!

    Dit wordt dan weer gemeld aan de uitkeringsinstantie !! GEVOLG: strafkorting.

    MINKUKEL MARTIN K. heeft die truc al meerdere keren uitgehaald.

    REINTEGRATIEDETECTIVE@HOTMAIL.COM

    Reactie door reintegratiedetective — woensdag 31 mei 2006 @ 13.54 uur

54. LEUK DAT

    FOURSTAR nu ook wordt genoemd !!

    Reactie door reintegratiedetective — woensdag 31 mei 2006 @ 13.55 uur

55. BETREFT: misstanden in reïntegratiebranche

    Geacht kamerlid,

    Hierbij verzoek ik u om SNEL en doeltreffend een eind te maken aan de vele malafide, onbetrouwbare, ondeskundige reintegratiebureau’s.

    Er zijn m.i. diverse hiaten in de wetgeving, m.n. sinds de privatisering van deze ‘branche” is het UWV blijkbaar niet meer bevoegd om klachten over de bureau’s en eventueel door hen ingeschakelde onderaannemers (vaak eenmansbedrijfjes) in behandeling te nemen.

    De meeste bureau’s hebben geen interne klachtenregeling of ,als dat wel het geval is, dan is deze klachtenregeling niet objectief, daar deze door een medewerker van het bedrijf zelf wordt behandeld.

    Cliënten zijn in de huidige situatie overgeleverd aan de bureau’s die kunnen chanteren, dreigen en naar hartenlust wanprestatie leveren zonder dat klagen hierover enig effect heeft !!

    Er is mij een geval bekend van een valse rapportage over een cliënt. Deze laatste had nl. volgens het REINTEGRATIEBUREAU geweigerd om zijn CV aan te passen volgens de amateuristische aanwijzingen van dat bureau. Tevens zou hij/zij een loopbaanonderzoek hebben geweigerd !! Aan cliënt was echter nooit een dergelijk voorstel voor een loopbaanonderzoek gedaan !!

    Het gevolg was echter wel: korting op de uitkering. Een klacht van de zijde van de cliënt heeft als enige resultaat gehad dat de korting op de uitkering niet is doorgegaan. Een onderzoek naar het waarheidsgehalte en de wanprestaties door het betreffende bureau * te * is echter geweigerd door het reintegratiebedrijf . Deze laatste instantie heeft ook schriftelijk medegedeeld dat men de documenten inzake * te M.zou vernietigen !! Een toewijzing van een ander bureau is, ondanks de schriftelijke toezegging hierover, nooit nagekomen ! Dit ondanks de interventie van een advocaat. Vanwege de ontbrekende regelgeving is een procedure om een schadevergoeding te eisen lastig en vrijwel kansloos !! Rechters kunnen immers niets met dit soort gladjakkers die tussen de mazen van de wet doorglippen.

    Gezien het bovenstaande verzoek ik u dringend om actie te ondernemen en aanvullende wet- en regelgeving te ontwerpen om een eind te maken aan de misstanden in deze “sector”.

    Dat bovenstaande kwestie geen uitzondering is bewijzen de DUIZENDEN klachten via onderstaande sites:

    Voor een nuttige tijdsbesteding tijdens uw kerstreces raad ik u aan om de onderstaande sites eens tot in detail te bestuderen. Uw zult dan zien, dat er in reïntegratieland veel mis is.

    1) Trosradar.nl >> forum: reintegratie
    2) http://kliq.web-log.nl/log/1460951 (zie m.n. de links naar de wetenschappelijke rapportages van de Stichting Economisch Onderzoek (UNIVERSITEIT AMSTERDAM)
    3) http://www.seo.nl/nl/publicaties/rapporten/2003/677.html
    (KOSTEN EN BATEN VAN REINTEGRATIEDIENSTEN 2003.
    4) “verkopen de reintegratiebureau’s knollen voor citroenen ?” etc.
    http://www.seo.nl/nl/publicaties/rapporten/2004/727.html
    Verkopen reintegratiebureaus knollen voor citroenen?
    Publicatienummer: 727
    Opdrachtgever: Raad voor Werk en Inkomen
    Auteurs: L.M. Kok, C.M.E. Groot
    Datum: 2004
    Plaats: Amsterdam (STICHTING ECONOMISCH ONDERZOEK
    Site: SEO.NL
    Waarom niet vrijgegeven voor publicatie?
    5) http://s9.invisionfree.com/Clientenraden/index.php?showtopic=19
    6) http://www.sp.nl/nieuwsberichten/040925-meldpunt_klachten_reiumlntegratiebedrijven.html
    7) http://www.janmarijnissen.nl/weblog/index.php?p=552

    6) TV UITZENDING VARA ZEMBLA: zie onderstaande link.

    http://cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/tv/vara/zembla/bb.20041209.asf

    Gaarne zie ik uw spoedige reactie tegemoet onder vermelding van concrete stappen en ik wens u alvast veel KIJK- en leesgenot tijdens uw zomerreces.

    Reactie door actiefront tegen Gapingse oplichter — vrijdag 2 juni 2006 @ 11.15 uur

56. ARTEMIS Beroepskeuze, Loopbaanbegeleiding en Reintegratie is een erkende en hooggekwalificeerde organisatie in Nijmegen, die al ruim 20 jaar zonder enige vorm van subsidie bestaat. Er zijn 12 goed opgeleide en ervaren medewerkers werkzaam.
    We zijn aangesloten bij diverse beroepsverenigingen.

    Wij leveren zeer goed werk af op een zorgvuldige en mensvriendelijke manier.
    De resultaten die wij behalen met onze beroepskeuzebegeleiding, loopbaanadvisering, outplacement en IRO’s in opdracht van CWI/UWV zijn zeer goed.
    Onze klanten zijn vrijwel zonder uitzondering (zeer) tevreden.

    Wij voelen ons dan ook buitengewoon benadeeld door het feit dat er nog steeds via diverse websites, die hoog op Google genoteerd staan, zeer negatieve informatie verspreid wordt over die andere “Artemis” uit Middelburg (en Velp), die zich al meer dan een jaar geleden heeft opgeheven. Wij hebben hiermee helemaal niets van doen.

    Sterker nog, die sinds 2001 met zeer veel overheidssubsidies in het leven geroepen organisatie voor alternatieve Vrouwenhulpverlening heeft onze naam bijna 4 jaar lang onrechtmatig gevoerd. In deze periode is die (zeer kleine) organisatie om onverklaarbare redenen een groot aantal keer op de agenda gezet bij veel gelezen, bekeken of beluisterde media (o.a. Zembla, NOVA, de Volkskrant, De Gelderlander, Opzij en vele anderen) op de agenda gezet en uitgebreid negatief in het nieuws geweest. Hebben vooroordelen of belangen in het kader van de zg. privatisering hier wellicht iets mee te maken?

    Met deze gang van zaken zijn we als zelfstandige psychologische praktijk / adviesbureau uiteraard niet blij. We werken al lang vanuit onze idealen, we zijn de eersten in Nederland geweest op het gebied van loopbaanbegeleiding (procesmatig) en we hebben daarmee landelijk zonder al te onbescheiden te willen zijn een zeer goede naam opgebouwd.

    We vinden vier jaar lang gratis negatieve publiciteit op onze naam dan ook wel meer dan voldoende. We verzoeken dan ook vriendelijk om de sterk verouderde informatie over een Artemis reintegratiebedrijf voor WAO-vrouwen uit Middelburg/Velp, dat al lang niet meer bestaat, van deze website af te voeren. Anders moeten we wellicht alsnog gaan procederen tegen het bij voortduring schenden van onze naam.

    Hoogachtend,
    Met vriendelijke groet,

    Namens de medewerkers van ARTEMIS Beroepskeuze, Loopbaanbegeleiding en Reintegratie
    Fransestraat 36 te Nijmegen.
    024-3237503

    Reactie door ARTEMIS Loopbaanbegeleiding en Reintegratie — vrijdag 9 juni 2006 @ 18.00 uur

57. Beste dames en heren van Artemis uit Nijmegen,

    De naam Artemis word door verschillende bedrijven uit verschillende takken van ’sport’ (bijvoorbeeld Hotels) gebruikt. Voeren zij de naam Artemis ook onrechtmatig?
    Procederen over de op deze (en andere) site(s) gepresenteerde negatieve connotaties met betrekking tot die naam zal een vrijwel zinloze exercitie zijn. U weet dat ook, daarom plaatste u uw bericht.

    Begrijp me niet verkeerd, ik gun u uw goede naam indien u deze inderdaad bezit.

    Die Artemis (die van de rotte appelen) bezigde zelf de naam “Artemis Inspiratie”. Ik kan me erg goed voorstellen dat u liever zou zien dat bij verwijzingen naar die andere Artemis gebruik word gemaakt van die volledige naam en eventueel met plaatsnaamvermelding zodat geen verwarring kan ontstaan over welke club het gaat.
    Dit lijkt me een zeer redelijk verzoek.
    Bent u het daarmee eens?

    Artemis Inspiratie was toendertijd naar ik herinner een initiatief van Ella Vogelaar (borea) en Haro Kits (Randstad Rentree, borea).
    Als u graag wilt procederen stel ik voor dat u uw probleem bij de bron aanpakt en deze individuen gaat dagen voor schade, die u uiteraard kunt aantonen.

    Ik wens u daarbij veel suk6.

    Overigens ben ik er voor dat de bestaande (negatieve) informatie over Artemis Inspiratie gewoon blijft waar die is.
    Weghalen is toch al geen werkbare optie.

    Hoogachtend,
    Dondersteen

    Reactie door Dondersteen — vrijdag 9 juni 2006 @ 20.22 uur

58. de BONAFIDE firma ARTEMIS moet dan ook gaan procederen tegen de RECHTBANK !!

    Het vonnis inzake ARTEMIS te Middelburg staat nl. op RECHTSPRAAK.NL !!!!!!!!

    Volgens mijn mening kunt het beste een andere naam kiezen; u kunt mensen nl. moeilijk verbieden om uw naam te associeren met die van een ander, malafide, bureau !! Hoe bonafide u zelf ook beweert te zijn !!

    Opvallend is overigens dat al dit soort bureau’tje beweert zich te onderscheiden door INTEGRITEIT, PERSOONLIJKE AANDACHT, CLIENTGERICHTHEID, ETC. ETC.

    Reactie door reintegratiedetective — vrijdag 9 juni 2006 @ 22.42 uur

59. beste Artemis Nijmegen,

    in plaats van de media aan te pakken, kunt het beste de eigenaar /eigenaren van ARTEMIS Middelburg aanpakken !!

    Dus de bron aanpakken. Het getuigt van weinig professionaliteit dat u nu de klagers over de Middelburgse oplichtersorganisatie wilt aanpakken !!

    Misschien durft u zelfs zo ver te gaan om deze weblogopenaar dhr. Marijnissen te dreigen met juridische stappen ??

    Dat is dus wel de “wereld op z’n kop”.

    U geeft op bovenstaande wijze wel uw weinig overtuigende visitekaartje af.

    Het schermen met tevredenheid etc. van de zijde van UWV, etc. zegt me inmiddels weinig; dat doen al die bureautje’s !!

    Reactie door reintegratiedetective — maandag 12 juni 2006 @ 15.50 uur

60. Wat betreft de initiatiefnemers van Artemis Inspiratie kan ik er naast zitten. Kits heeft in 2003 iets over dit bedrijf gezegd op zn stek in Doetinchem.
    Wie het weet mag me corrigeren.
    groet,
    Dondersteen

    Reactie door Dondersteen — maandag 12 juni 2006 @ 17.29 uur

61. MBT visitekaarte, daar ben ik het geheel mee eens.

    Reactie door Dondersteen — maandag 12 juni 2006 @ 17.34 uur

62. Dondersteen,

    kan je even je email adres sturen ?

    naar reintegratiedetective@hotmail.com

    ik heb nog een paar goede tips.

    gr.
    R.D.

    Reactie door reintegratiedetective — dinsdag 13 juni 2006 @ 9.23 uur

63. Fourstar heeft 300 mensen in dienst, waarvan dertig procent voormalige cliënten, waaronder dus ook het slachtoffer van het incident met de zaagmachine. Critici zeggen dat Fourstar werklozen aanneemt op tijdelijke contracten, die precies lang genoeg duren om de uitstroompremie op te kunnen strijken.

    Reactie door reintegratiedetective — dinsdag 13 juni 2006 @ 9.27 uur

64. FOURSTAR = GAPINGSE VERKOPER = GEBAKKEN LUCHT

    Reactie door reintegratiedetective — dinsdag 13 juni 2006 @ 9.28 uur

65. Gapingse verkoper KAN BETER TERUG NAAR HET ZIEKENHUIS W. WAAR HIJ OP PERSONEELSZAKEN GEBAKKEN LUCHT KAN VERKOPEN.

    Reactie door REINTEGRATIEDETECTIVE — vrijdag 16 juni 2006 @ 13.53 uur

66. R.D.

    Zet die tips dan even op deze site, kan iedereen ze gelijk zien.

    gr,
    Dondersteen

    p.s.
    Het bericht van Artemis was gezien het uitblijven van reactie niets meer dan een ordinere reclame uiting.

    Reactie door Dondersteen — vrijdag 16 juni 2006 @ 20.26 uur

67. DONDERSTEEN,

    welke tips bedoel je ? Ik heb, zoals je hebt kunnen constateren, tientallen tips gegeven die leiden naar de verkoper van gebakken lucht.

    Een beetje intelligente lezer weet nu bij wie hij/zij uit de buurt moet blijven !!

    Het is echter onbegrijpelijk dat dit soort oplichters gewoon door kunnen gaan met hun malafide kaartenbakschuiverij !!

    Weet je nog leuke suggesties om de Gapingse verkoper aan te pakken ?? Uiteraard zijn deze van harte welkom.

    Misschien wordt het dan toch nog een lange, hete zomer voor de Gapingse verkoper !!

    collegiale groet,
    R.D.

    reintegratiedetective@hotmail.com

    Reactie door reintegratiedetective — dinsdag 20 juni 2006 @ 14.18 uur

68. RD schrijft: “Een beetje intelligente lezer weet nu bij wie hij/zij uit de buurt moet blijven”

    Niet iedereen is even intelligent, even mondig en even goed geïnformeerd. Veel uitkeringsgerechtigden voelen zich zo geïntimideerd door de te vaak prevalerende doe-wat-ik-zeg-anders-ben-je-je-uitkering kwijt houding van uitkeringsinstanties en reïntegratiebedrijven dat ze geen kik durven te geven.

    Het vervelende is verder dat malafide bedrijven gewoon weer mee blijven dingen bij publieke aanbestedingen. Er zou dus een zware lijst moeten komen, maar die zal wel weer juridische problemen opleveren.

    En wat klachtenregelingen betreft, we hebben nog nooit gehoord dat een reïntegratiebedrijf “cliënten” bij aanvang van een traject over zo’n regeling informeerde. We hebben wel eens meegemaakt dat het plaatselijke filiaal van Hudson eerst een exemplaar van het hoofdkantoor moest laten aanrukken.

    Reactie door Clientenraad SoZA — woensdag 21 juni 2006 @ 17.39 uur

69. adriano chelentano…

    adriano chelentano…

    Trackback door adriano chelentano — donderdag 22 juni 2006 @ 7.53 uur

70. DE WETENSCHAPPELIJKE ONTMASKERING VAN DIT SOORT OPLICHTINGSFIRMA’S VOND ENKELE JAREN GELEDEN AL PLAATS VIA HET RAPPORT “KOSTEN EN BATEN VAN REINTEGRATIEDIENSTEN” een PUBLICATIE VAN DE STICHTING ECONOMISCH ONDERZOEK (universiteit van Amsterdam).

    U KUNT HET RAPPORT DOWNLOADEN via:

    http://www.seo.nl/nl/publicaties/rapporten/2003/677.html

    ZIE TEVENS HET ARTIKEL “CIRCUS WERKVERSCHAFFING” IN ELSEVIER (2 febr. 2002).

    ELSEVIER: (2 februari 2002)

    CIRCUS WERKVERSCHAFFING: over de zinloosheid van arbeidsbemiddeling.

    Beleidsambtenaren hebben geen flauw idee hoe effectief het beleid is dat ze voeren. Ze weten precies te vertellen hoeveel geld ze hebben uitgegeven en hoeveel “reintegratietrajecten” succesvol zijn beëindigd met uitstroom naar regulier werk. Echter, wie vraagt welke aanpak het beste werkt of hoeveel mensen ook zonder begeleiding werk hebben gevonden, komt tegenover politici te staan met de mond vol tanden.
    Dat is in het buitenland toch beter geregeld. Zoals in de Verenigde Staten. Gedurende een jaar werden in de staat Maryland 27 duizend werklozen verdeeld over verschillende werkgelegenheidsprojecten. Een van de groepen, de controlegroep, werd volledig met rust gelaten. Wat bleek ? De uitstroom naar de arbeidsmarkt was bij de projecten nauwelijks hoger dan in de categorie die geen extra begeleiding kreeg.
    Het betreft geen uniek experiment, blijkt uit een artikel in het vakblad voor economen ESB. De auteurs, Bas van der Klaauw en Gerard van den Berg (beiden verbonden aan de Vrije Universiteit in Amsterdam), wijzen erop dat in het buitenland behoorlijk wat onderzoek is gedaan naar de effecten van verschillende vormen van arbeidsmarktbeleid. Soms leidde dat tot onthutsende uitkomsten. Zo bleek het scheppen van gesubsidieerde banen in de publieke sector volstrekt nutteloos als middel om de doorstroom naar regulier werk te stimuleren. Dat ligt weliswaar anders voor mensen met een gesubsidieerde baan in de private sector (zij stromen vaker door), maar dit effect wordt tenietgedaan door de verdringing van reguliere banen. Verder blijkt uit alle buitenlandse studies dat projecten voor werkloze jongeren geen enkel effect sorteren. Jongeren die regulier werk vinden, slagen daar over het algemeen in ondanks de begeleiding die ze hebben gekregen.

    Mogelijk zijn ze op het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid ook bekend met dit soort studies. Maar vooralsnog valt daar weinig van te merken. Het motto van de opeenvolgende ministers en staatssecretarissen blijft ongewijzigd: hoe meer geld we uitgeven, des te meer werklozen en arbeidsongeschikten we aan het werk helpen.

    REACTIE op dit artikel zenden aan:

    reintegratiedetective@HOTMAIL.COM

    BRON: ELSEVIER 2 FEBR. 2002

    Reactie door reintegratiedetective — maandag 26 juni 2006 @ 14.58 uur

71. Beste mensen,

    Ik lees vaak dit soort forums, juist omdat ik op de hoogte wil blijven van het reintegratie werkveld.

    Met veel plezier heb ik de afgelopen jaren mijn werkzaamheden gedaan voor een Arbo-dienst en een bekend Reintegratie bedrijf. “Ex-clienten” die mijn naam herkennen weten wel welke en welke vestiging. Maar dat doet niet ter zake..
    Ik moet zeggen dat ik enorm veel klachten heb gelezen op deze Internet site over reintegratie. En met name de trajecten waarin mensen terecht zijn gekomen.. en met name het ‘terecht komen in..’ bevalt me nog steeds niet.
    Ik vroeg me af of hier ook daadwerkelijk iets mee gedaan werd door alle reagerende mensen. Ik heb mij destijds (want ik ben heden niet meer werkzaam in de reintegratie) actief ingezet om de reintegratiebehoefte van mijn clienten / case load (hoe je het ook wilt noemen) te inventariseren en deze wensen ook uit te voeren. Alleen kan je natuurlijk niet iedereen tevreden houden. Reactie van mijn clientele was dat ‘ik iets voor mijzelf moest gaan beginnen’. Met alle respect, voor de geweldige mensen die ik ben tegengekomen, die op eigen kracht en / of met een stuk begeleiding stuk voor stuk harstikke goed bezig waren met (wel soms niet-of niet wilden) reintegreren.. ik heb vaak gezegd dat de problematiek van werkloosheid zichzelf niet 1,2,3, op gaat lossen.. maar dat er wel ook vanuit de politiek / overheid veel gedaan kan worden aan werkloosheids-preventie.
    Natuurlijk kan je niet alle werkloosheid tegengaan, maar wel de uitbuiting van sommige reintegratiebureaus in wat zij ‘reintegratie trajecten’ durven te noemen en dan heb ik het niet eens gehad over de ‘overlast die bedrijven ervaren..’ van het zogenaamde ‘aanwezige netwerk’.
    Ik pleit er dan ook voor om vanuit de politiek een reintegratie vraagstuk neer te zetten.. en hiermee aan de slag te gaan. En dan met name dan ook hierin voor Nederland een doel te stellen (dat gebeurt zo weinig tegenwoordig.. ja, voor een nieuwe Zorg-Wetgeving waar niemand blij van wordt).

    Zo’n aanpak zou kunnen bestaan uit preventie richting bedrijven en mensen / werknemers. Ik bedoel dus niet betuttelen.. maar INFORMEREN. We krijgen hier in Nederland allemaal onderwijs.. dit zou er ook bij moeten horen. Maar ook informeren van werkgevers en werknemers en evt. inschakelen van vakbonden. Niet mensen pas informeren op het laatste moment wanneer het noodzakelijk wordt maar hen vaardigheden en kennis bijbrengen. Hier zijn natuurlijk allerlei leuke constructies bij te bedenken.. Daar heb ik zo mijn ideeen al over. En nee, CWI, verzekeraars, Bonden en Arbo-diensten hebben hier geen tijd voor. Al suggereren ze vast van wel.. Er glippen een heleboel mensen door. En bedrijven hebben geen idee wat de consequenties zijn als ze een ‘zieke werknemer van een ander’ in dienst nemen.. laat staan als ze een ‘ww’er in dienst zouden nemen of wao’er.. (oh sorrie, WIA). Dat heb ik wel gemerkt tijdens mijn dienstverbanden. Weten wat je moet doen als je zonder werk zit, ongeacht het excuus van een slechte Nederlandse economie, is mijns inziens essentieel om te weten in werkend Nederland. En als je niet kan solliciteren of geen idee hebt wat je moet of kan doen of wie je erover moet aanspreken of uberhaupt geen idee hebt welke functie je geschikt voor bent, dan zal dat ten eerste bij de kern moeten worden aangepakt. En niet 6-2 jaar of soms langer (23 jaar ben ik ook tegengekomen) na dato van de vraag voor een client: “en nu..?”. Dat geldt ook voor ondernemend Nederland. Ken je mogelijkheden.. Maar nu is het zo geregeld dat je bakken met geld uit gaat geven aan een extern assessment bureau of reintegratie bedrijf die het zgn. Allemaal voor je uit zoekt (en het geld zelf in de zak steekt).. Nietwaar? Kan allemaal in Nederland toch?
    Ik hoop dat ik weer menig glimlach van mijn ex-clientele heb mogen bereiken met dit stuk.. En ja, ik ben bezig met een eigen bedrijf en ik hoop uiteindelijk een steentje bij te mogen dragen aan het verbeteren van deze gang van zaken. Hopelijk voor een deel al met deze reactie.. Echter denk ik dat we nog een lange weg te gaan hebben.. STAP 1….

    P.S.
    Succes allemaal! Laat je niet kisten.

    Reactie door Elsa Smit — dinsdag 4 juli 2006 @ 19.09 uur

72. Je hoort mij niet zeggen dat alle reïntegratie bureau’s slecht zijn. Randstad Rentree vind ik dus wel slecht. Vele klachten zijn er gekomen bij de mevrouw wie mij o.a. ook als cliënt had maar daar werd niets mee gedaan. We moesten niet zeuren, kwam het op neer. Uiteindelijk bleven van mijn groep (20) 4 over. Van een groep met dezelfde grootte bleven er 3 over. En nee, ze hadden geen werk gevonden ze waren het zat om zo behandeld te worden en dat er niet naar hen geluisterd werd.

    De afgelopen 6 maanden heb ik via een ander reïntegratiebureau gewerkt naar mijn functie. Ook is er vooraf (geen idiote testjes waar later niets mee gedaan wordt) een uitgebreid gesprek geweest van wat kan je wel en niet enz. Meteen kon ik aan de slag, want sollicteren enz. kende ik wel, dat was ze wel duidelijk. Zij deden hun werk ook veel beter wat de cliënten ook zagen en motiveert.

    Helaas zijn de regels van de gemeente dat het maxmimaal via dat bureau een halfjaar mag duren en nu moet ik weer een uitkering aanvragen. Met een halfjaar werkervaring rijker dat wel.

    Reactie door Jan — woensdag 5 juli 2006 @ 21.41 uur

73. ELSA,

    preventie van dit soort kaartenbakschuivers is het toverwoord ??

    M.a.w. hoe is het toch mogelijk, dat ondanks de meest schrijnende gevallen, er geen wettelijke mogelijkheden zijn om dit soort oplichters aan te pakken ??

    Sinds het bestaan van dit forum is er nog niets veranderd. Zelfs de Gapingse verkoper van gebakken lucht loopt nog gewoon vrij rond.

    Hoe kan dat ???

    Reactie door reintegratiedetective — zondag 9 juli 2006 @ 20.14 uur

74. Wat moet ik nu?
    Ik heb 44 jaar gewerkt, vanaf mijn 15e jaar.
    Heb een ww uitkering omdat mijn werkgever mij te lastig vond worden naar de kinderen die mij leiding gaven en werd vorig jaar ontslagen.
    Geen punt hoor het was mooi geweest en nu de volgende generatie maar weer.
    Maar nu, na 9 maanden, heb ik een gesprek gehad waarin me werd meegedeeld dat ik weer naar werk moet gaan omzien en dat wil ik helemaal niet meer na al die strssjaren.
    Toch maar doen of zijn er voor mij nog mogelijkheden als je 6o jaar bent om dit om te buigen?

    Reactie door Hans — dinsdag 11 juli 2006 @ 13.12 uur

75. Als ex-beleidsmedewerker van één van de grotere reïntegratiebureaus van Nederland moet mij iets van het hart:

    Zowel Hudson als Kliq beschikken over het BOREA-keurmerk reïntegratie, een door deze brancheorganisatie in het leven geroepen keurmerk met als doel de “transparantie” en “kwaliteit” van reïntegratiebedrijven te bevorderen.

    In principe gaat het bij dit keurmerk om regelrechte oplichterij: klanttevredenheidsonderzoeken zijn sterk te manipuleren omdat reïntegratiebedrijven zelf vaak mogen bepalen welke cliënten geïnterviewd worden. Het spreekt voor zich dat je dan de meest positieve aan het woord laat. Daarnaast zegt het keurmerk reïntegratie niets over de kwaliteit van een bedrijf. Zolang je je bedrijfsprocessen op orde hebt is er niet aan de hand (dus al doe je alles fout dan is het van belang dat je alles op dezelfde manier fout doet). BOREA keurmerk is niets anders dan een wassen neus, opgericht om mensen een soort garantie voor te houden die niet bestaat.

    Reactie door reintegratiedetective — woensdag 2 augustus 2006 @ 15.04 uur

76. Kijk ook even op de Tros radar over reintegratie:
    http://forum.trosradar.nl/viewforum.php?f=59
    Daar vind je ook iets over de kliek van BOREA.

    Reactie door martyn — vrijdag 4 augustus 2006 @ 0.14 uur

77. Twee jaar heeft mijn reïntegratietraject geduurd. Slechts 1 keer heeft mijn reïntegratiefunctionaris voor mij bemiddeld, en dan was het nog naar een onbetaalde werkervaringsplaats. Daarvoor en daarna wilde hij nergens meer over praten: niet over scholing, niet over bemiddeling, niets! Hij hing alleen de therapeut uit.

    Eén keer verwees hij mij naar de WSW. Ik startte de procedure op, maar werd toen door insiders gewaarschuwd: “Begin daar niet aan! Je wordt doodongelukkig!”

    Ik ben iemand met veel capaciteiten en een grote intelligentie. Ik vind het zelf ook niet nodig, dat ik de WSW in ga.

    Een paar weken geleden is in opdracht van mijn reïntegratiefunctionaris een mevrouw bij mij over de vloer geweest, die veel kennis van de arbeidsmarkt zou hebben. Ik heb haar van alles verteld. En dan durfde ze nog achteraf te zeggen: “Ik had het gevoel dat ze mij niet alles verteld had!”

    Ze wist niets meer te zeggen: Ze moet maar door gaan met administratief werk (ook al is dat al 2 jaar een doodlopend spoor) maar ik zou geen een werkgever weten, bij wie zij een baan zou kunnen krijgen. Ze had de WSW in moeten gaan. Eigen schuld, dat ze nu in de narigheid zit!”

    Zeker na de ervaring met mijn reïntegratiefunctionaris wil ik niets meer met instanties, hulpverleners, dossiers, rapporten etc. te maken te hebben. Ik wil een normaal leven leiden en ik wil niet, dat constant over mijn hoofd heen door andere mensen over mijn leven wordt beslist.

    Mijn reïntegratiefunctionaris deelde mij vrijdag mee, dat ik maar de WAO in moest gaan, dat die mevrouw en hij mij als afgeschreven beschouwen! Dat is gemakkelijk! Twee jaar lang vrijwel niets doen, en dan zeggen: “Ga de WAO maar in!” Net als twee jaar geleden, toen hij dat ook wilde, heb ik hem te kennen gegeven, dat dat voor mij onbespreekbaar is. Ik wil een normaal leven leiden, en daar horen WAO en WSW niet bij!

    Ik heb een klachtenprocedure tegen het UWV en het reïntegratiebedrijf lopen. Aanstaande woensdag heeft de klachtenambassadeur van het UWV Leeuwarden een gesprek over de klachten met mijn arbeidsdeskundige, mevrouw Greveling. De klachtenambassadeur heb ik een uitvoerige brief over de telefoongesprekken van afgelopen vrijdag met mijn reïntegratiefunctionaris geschreven.

    De reïntegratiefunctionaris is kwaad, omdat ik een klacht tegen hem heb ingediend. Hij zei, dat hij ook een klacht tegen mij bij het UWV zou indienen, omdat ik hem zo vaak boze correspondentie heb toegestuurd. Ik besloot om hem een stap voor te zijn, en heb dit zelf aan het UWV geschreven, ook met de reden erbij, namelijk dat het uitblijven van enige stappen van zijn kant gedurende twee jaar tot de nodige onzekerheid en achterdocht bij mij leidden, en dat ik dit niet onder stoelen of banken heb gestoken. Ik kan het motiveren.

    Dóódziek word ik van deze betutteling! Maand in, maand uit, vroeg ik aan mijn functionaris, de heer Willem Huisman van GOIN’ BETWEEN: “Willem, wil je eens voor mij onderhandelen bij het UWV”, “Willem, wil je voor mij bemiddelen?” en altijd was het antwoord “nee”. Deze mevrouw heeft ook tegen hem gezegd, dat hij door moet gaan met het zoeken naar een leerwerktraject, maar tegen mij zei hij, dat hij dat niet van plan was! Ik heb aan het UWV geschreven: “In feite is daarmee het einde van mijn traject gekomen. Ik zou niet weten waar we het nog over zouden moeten hebben in de gesprekken”.

    Op de website van http://www.kiesjereïntegratie.nl heeft de heer Huisman geschreven: “Je wilt je niet in een hokje laten stoppen”. Maar bij mij heeft hij twee jaar lang niet anders gedaan, dan mij in een hokje te stoppen! Hij weet niets anders te bedenken dan WAO, WSW, dagtherapie, etc. Hij heeft een contract getekend met het UWV voor mijn reïntegratietraject, maar heeft er niets van waar gemaakt. Zo ben ik twee jaar lang bedonderd, door een idioot, die meent, dat hij een goede therapeut is, maar noch een goede therapeut, noch een goede reïntegratiefunctionaris is!

    Gewoonlijk hoor ik altijd positieve verhalen over de IRO. Helaas, in mijn geval heeft het niet zo mogen zijn. Anderen beslisten over mijn hoofd, en er gebeurde helemaal niets!

    En van het UWV krijg ik ook geen enkele medewerking. Omdat er al eerder een paar trajecten zijn geweest – die door UWV en het eerste reïntegratiebedrijf zelf – zijn gedwarsboomd – het UWV geeft mij natuurlijk overal de schuld van – krijg ik nooit meer een nieuw traject. Mijn WW-uitkering loopt nog door tot 14 juli 2007, en dan verdwijn ik in de bijstand.

    Mijn functionaris doet zich als heel aardig en sociaal voor, maar in werkelijkheid doet hij niets! Ik ben niet de enige cliënt, die hij in de WAO schopt. Zo heeft hij mij eens verteld over een cliënt, die een voet mist, en daarvoor heeft hij ontheffing van de sollicitatieplicht aangevraagd en ook nog gekregen!! Krankzinnig gewoon!! Alsof er geen enkele baan mogelijk is voor iemand, die een lichaamsdeel mist! Daar heb ik hem fel op bekritiseerd.

    Komt hij bij een andere cliënt, die zijn huis niet op orde heeft, zegt hij ook over die cliënt tegen mij: “Die kan niet reïntegreren!” Hij bemoeit zich dus met heel andere dingen, dan waarvoor hij gecontracteerd is, zoals iemand z’n huishouden!

    Onthoud en registreer deze naam: GOIN’ BETWEEN. De heer Huisman is psychotherapeut, en mijn ervaring is altijd met dit soort lui, dat ze hun grenzen niet kennen en altijd en overal de hulpverlener willen uithangen! Bij hem gaat het ten koste van reïntegratie-activiteiten.

    Met vriendelijke groet,

    Aafke Klopman
    E-mail: aafkeklopman@chello.nl

    Reactie door Aafke Klopman — maandag 21 augustus 2006 @ 0.57 uur

78. Aafke,

    ik vind het onbegrijpelijk dat dit soort oplichters nog steeds door kunnen gaan met hun zinloze geestelijke terreur; Martin K. te G. is ook zo’n ongelofelijke oplichter. Aan de uitkerende instantie melden dat de client zich niet cooperatief opstelt en dat soort leugens verspreiden, dat is zijn “core business”; naast uiteraard de zinloze toezending van stapeltjes vacatures !! Zogenaamd had hij tientallen opdrachtgevers in zijn “bestand”. Toevallig kon hij deze nooit te spreken krijgen wanneer er vacatures van deze bedrijven en instanties in de krant verschenen !!

    Martin K. hield zich maandenlang schuil; zijn meerwaarde als “consulent” = 0,0

    Martin, je bent een grote ELLENDELING !! die er slechts op uit is om mensen problemen te bezorgen; ondertussen vul je zelf je zakken met dit soort minderwaardige, leugenachtige activiteiten en verkoop van “GEBAKKEN LUCHT”.

    NIET DE GROETEN aan Martin K. te G.

    Reactie door reintegratiedetective — maandag 21 augustus 2006 @ 15.45 uur

79. tablet pc reviews…

    tablet pc reviews…

    Trackback door tablet pc reviews — donderdag 24 augustus 2006 @ 10.08 uur

80. listen to ddr music…

    listen to ddr music…

    Trackback door listen to ddr music — donderdag 24 augustus 2006 @ 12.56 uur

81. 50 cent music clips…

    50 cent music clips…

    Trackback door 50 cent music clips — donderdag 24 augustus 2006 @ 13.12 uur

82. listen to karaoke music by dolly parton 9 to 5…

    listen to karaoke music by dolly parton 9 to 5…

    Trackback door listen to karaoke music by dolly parton 9 to 5 — donderdag 24 augustus 2006 @ 19.04 uur

83. live music on stage…

    live music on stage…

    Trackback door live music on stage — donderdag 24 augustus 2006 @ 19.39 uur

84. Beste mevrouw Klopman,

    In 2005 trachtte dhr. Huisman samen met dhr. van der Werf van Stream, een collega-reintegratiebedrijf, een samenwerkingsverband op te starten.
    Ik heb van februari tot en met april dat jaar contact met beide heren gehad inzake reintegratie.
    Gedurende deze korte periode zijn de contacten geexplodeerd door toedoen van de gemene, en dus onprofessionele, handelingen van beide genoemden. Ik kan u heel goed begrijpen wat betreft de negatieve ervaringen met deze meneer (de andere was trouwens niets beter voor mij). U heeft in twee verhalen die ik op het internet heb gevonden heel helder geformuleerd over uw ervaringen met het reintegratiebureau Goin’Between. Mijn mening is dat het voor mijnheer Huisman -en zijn klanten- beter zou zijn als hij zich ging beroepen op een ander werkproject.

    Groet,

    T. Zwerver

    Reactie door t zwever — donderdag 24 augustus 2006 @ 21.43 uur

85. zoloft side effects…

    zoloft side effects…

    Trackback door zoloft side effects — vrijdag 25 augustus 2006 @ 7.38 uur

86. age groups of hip hop music…

    age groups of hip hop music…

    Trackback door age groups of hip hop music — dinsdag 29 augustus 2006 @ 20.56 uur

87. manhatten beach music…

    manhatten beach music…

    Trackback door manhatten beach music — dinsdag 29 augustus 2006 @ 20.58 uur

88. libia music…

    libia music…

    Trackback door libia music — dinsdag 29 augustus 2006 @ 20.59 uur

89. celexa…

    celexa…

    Trackback door celexa — woensdag 30 augustus 2006 @ 1.43 uur

90. DE WETENSCHAPPELIJKE ONTMASKERING VAN DIT SOORT OPLICHTINGSFIRMA’S VOND ENKELE JAREN GELEDEN AL PLAATS VIA HET RAPPORT “KOSTEN EN BATEN VAN REINTEGRATIEDIENSTEN” een PUBLICATIE VAN DE STICHTING ECONOMISCH ONDERZOEK (universiteit van Amsterdam).

    U KUNT HET RAPPORT DOWNLOADEN via:

    http://www.seo.nl/nl/publicaties/rapporten/2003/677.html

    ZIE TEVENS HET ARTIKEL “CIRCUS WERKVERSCHAFFING” IN ELSEVIER (2 febr. 2002).

    CIRCUS WERKVERSCHAFFING: over de zinloosheid van arbeidsbemiddeling.

    Beleidsambtenaren hebben geen flauw idee hoe effectief het beleid is dat ze voeren. Ze weten precies te vertellen hoeveel geld ze hebben uitgegeven en hoeveel “reintegratietrajecten” succesvol zijn beëindigd met uitstroom naar regulier werk. Echter, wie vraagt welke aanpak het beste werkt of hoeveel mensen ook zonder begeleiding werk hebben gevonden, komt tegenover politici te staan met de mond vol tanden.
    Dat is in het buitenland toch beter geregeld. Zoals in de Verenigde Staten. Gedurende een jaar werden in de staat Maryland 27 duizend werklozen verdeeld over verschillende werkgelegenheidsprojecten. Een van de groepen, de controlegroep, werd volledig met rust gelaten. Wat bleek ? De uitstroom naar de arbeidsmarkt was bij de projecten nauwelijks hoger dan in de categorie die geen extra begeleiding kreeg.
    Het betreft geen uniek experiment, blijkt uit een artikel in het vakblad voor economen ESB. De auteurs, Bas van der Klaauw en Gerard van den Berg (beiden verbonden aan de Vrije Universiteit in Amsterdam), wijzen erop dat in het buitenland behoorlijk wat onderzoek is gedaan naar de effecten van verschillende vormen van arbeidsmarktbeleid. Soms leidde dat tot onthutsende uitkomsten. Zo bleek het scheppen van gesubsidieerde banen in de publieke sector volstrekt nutteloos als middel om de doorstroom naar regulier werk te stimuleren. Dat ligt weliswaar anders voor mensen met een gesubsidieerde baan in de private sector (zij stromen vaker door), maar dit effect wordt tenietgedaan door de verdringing van reguliere banen. Verder blijkt uit alle buitenlandse studies dat projecten voor werkloze jongeren geen enkel effect sorteren. Jongeren die regulier werk vinden, slagen daar over het algemeen in ondanks de begeleiding die ze hebben gekregen.

    Mogelijk zijn ze op het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid ook bekend met dit soort studies. Maar vooralsnog valt daar weinig van te merken. Het motto van de opeenvolgende ministers en staatssecretarissen blijft ongewijzigd: hoe meer geld we uitgeven, des te meer werklozen en arbeidsongeschikten we aan het werk helpen.

    BRON: ELSEVIER 2 FEBR. 2002
    REACTIE op dit artikel zenden aan:

    reintegratiedetective@HOTMAIL.COM

    Zie tevens:
    http://www.reintegratieklachten.nl/

    TROSRADAR.NL

    Reactie door reintegratiedetective — woensdag 30 augustus 2006 @ 13.47 uur

91. Best Mp3 Download Site…

    Best Mp3 Download Site…

    Trackback door Best Mp3 Download Site — woensdag 30 augustus 2006 @ 15.04 uur

92. Ik zat 9 maanden in de WW toen ik door het UWV naar Alexander Calder Amsterdam werd gestuurd

    voor wat in de praktijk neerkwam op een verschrikkelijk vervelende en niet leerzame

    sollicitatietraining, die in de praktijk (zonder ziektedagen “leiders” mee te rekenen) gelukkig

    neerkwam op zo’n 40% van de ingeruimde tijd. Ik wilde bewust in de WW zitten omdat ik met de

    ziektewet de ervaring heb er niet meer uit te geraken. Ik moet dus niet zo zeuren zou u

    zeggen…

    Ware het niet dat ik Calder van te voren van mijn moeilijkheden op de hoogte had gesteld en had

    aangegeven dat mijn probleem in de ICT juist vooral is mijn baan te behouden, niet om er een te

    krijgen. Ook al zeg je in de ICT duidelijk “let op, ik kan vrijwel niets”, dan nog krijg je vaak

    de baan, even kort door de bocht natuurlijk…

    Ik werd doodziek van dat onzinnige gedoe bij Calder, dus heb ik op het eerstmogelijke

    telefoontje gereageerd en ben aangenomen.

    Dit ging fout, niet vanwege mij, maar vanwege de absurde toestand dat ik na 1 week een super

    belangrijk programma moest onderhouden terwijl ik de techniek overduidelijk niet onder de knie

    had. De normale werknemers waren ziek of met verlof. Veel eerder als afgesproken. Men wist dit,

    maar men was daar zelf in een zwarte pietenspel terecht gekomen. Ik werd ziek, meldde mij ziek,

    werd geantidateerd ontslagen, zogenaamd in een proeftijd. De proeftijd bestond niet, maar dit

    werd toch aan de arboarts (Commit) overgebracht, alsmede de verkeerde datum.

    De arboarts luisterde enkel naar de werkgever/klant, oordeelde mij keihard arbeidsgeschikt en zo

    zit ik 2 jaar later nog steeds in juridische procedures verstrikt en heb ik 5 maanden geen enkel

    inkomen gehad!!!

    Calder heeft nog een paar keer “geinteresseerd” gebeld, achteraf bleek het echter om mijn

    arbeidscontract te gaan dat ze nooit hadden ontvangen, maar waarmee ze 3500 euro krijgen van het

    UWV. 3500 euro voor iets waarmee ze in feite de samenleving voor gigantische kosten plaatsen van

    2 jaar ziektewet en verder, juridische procedures en manuren, etc, etc.

    Het doet mij denken aan een van mijn werkgevers waar ik nummertjes moest draaien (bepaald aantal

    klanten moest helpen). Ik hielp mensen niet van de regen in de drup, ik loste het probleem

    voortvarend en ter plekke op. Mijn buurvrouw was strict en verwees mensen enkel naar een ander

    of stuurde hen met een kluitje het riet in. Haar klanten kwamen de volgende dag wellicht bij

    mij, en ik loste het wel even op. Mijn buurvrouw draaide zo meer nummers en ik kreeg dus op mijn

    kop!!! Dit is het geheim van bureau’s als Calder!

    Ik loop nu tegen de muren op en wil aan het werk. Ik heb zelf een heel dapper traject

    uitgestippeld en zelf een opleiding uitgekozen bij een hogeschool in deeltijd, waarbij ik

    binnenkort ook parttime dien te gaan werken. Het UWV zou een gat in de lucht moeten schieten,

    toch? Nee…

    Zij willen dat je TOCH een reintegratiebureau in de armen neemt van meestal 3000 tot 5000 euro.

    Het collegegeld is 1100 euro!!! En daar zit uitgebreide en persoonlijke coaching bij inbegrepen!

    Reactie door Ronald Ruding — woensdag 6 september 2006 @ 20.54 uur

93. lijkt op de Middelburgse (GAPINGSE) verkoper van gebakken lucht !!!

    Reactie door reintegratiedetective — vrijdag 8 september 2006 @ 22.56 uur

94. Al mijn klachten op een rijtje:

    - AC kan mijn kans op een baan niet vergroten
    - AC heeft niets op met privacy, wisselt cv’s van diverse cliënten uit
    - AC besteed geen aandacht aan klachten
    - AC komt z’n afspraken niet na
    - AC geeft je geen inzage in je eigen dossier
    - AC heeft geen respect voor cliënten
    - AC zet zich niet voldoende in
    - AC consulenten kunnen niet goed Nederlands schrijven
    - AC heeft snel wisselende consulenten
    - AC ziet zijn cliënt als nummer
    - AC krijgt geld voor jou (zelf verworven) arbeidscontract
    - AC behandeld je als minderwaardige
    - AC kletst over mensen die uit een sociaal lagere klasse komen
    - AC uit zijn frustratie naar cliënten
    - AC liegen ronduit
    - AC is slecht voor je zelfverzekerdheid

    Conclusie: AC doet best heel wat, zo te lezen, maar moet het hier zo veel geld voor betaald krijgen?
    Het is waar, in ieder mens schuilt een crimineel!

    Reactie door Tini — zondag 10 september 2006 @ 21.34 uur

95. Nog even voor de duidelijkheid:
    AC staat natuurlijk voor Alexander Calder

    Reactie door Tini — zondag 10 september 2006 @ 21.35 uur

96. AC = nog erger dan Gapingse (gemeente Veere) verkoper van gebakken lucht.
    Dus oppassen voor deze in Middelburg en Goes gevestigde KAARTENBAK !!!!

    Reactie door reintegratiedetective — maandag 11 september 2006 @ 18.37 uur

97. Bang Extreme Gang Video…

    Bang Extreme Gang Video…

    Trackback door Bang Extreme Gang Video — woensdag 13 september 2006 @ 18.36 uur

98. zal de banenmarkt in de CWI’s weer worden vervuild door de aanwezigheid van VERKOPERS VAN GEBAKKEN LUCHT ??

    Reactie door reintegratiedetective — woensdag 20 september 2006 @ 14.22 uur

99. één ding snap ik niet. Waarom wordt door het CWI tegen UWV gezegd en via het UWV tegen mij dat het mogelijk is om 2 maanden een cursus te volgen om zo meer kans op werk te krijgen en waarom kan dit ineens bij de eerst volgende afspraak van het CWI niet meer?

    Ik ben 24, ben 3 jaar geleden afgestudeerd. Heb allemaal tijdelijke diverse baantjes gehad omdat voor mijn het toerisme op zijn gat ligt en ik relevante werkervaring mis. Nu heb ik altijd laten zien dat ik gemotiveerd ben, maar waarom komt er niets van het CWI? En doen ze eerst een belofte en komen ze die vervolgens niet na? En wat hebben die gesprekken iedere 3 weken voor zin? Telkens wordt weer het zelfde gezegd. Maar ik schiet er niets mee op.

    De arbeidsmarkt trekt aan…daarom was er natuurlijk ook geen parkeerplek bij het CWI vandaag……zover ik het kan zien is er alleen maar meer werk in de bouw, techniek en productiewerk. Balen als je daar nou net niet in zit….

    Reactie door Jan — donderdag 21 september 2006 @ 1.57 uur

100. En nou durft die vent ook nog te beweren dat ik breed moet gaan solliciteren en niet alleen op administratief werk, wat in de meeste gevallen te veelzijdig is en waar ik de kennis niet van heb.

     Moet ik dan honderd keer uit gaan leggen dat ik ook solliciteer als bezorger, verkoopster en weet ik het wat? En hij blijft maar zeuren over productiewerk….eeh ja, mag geen zware dingen tillen en kan niet lang staan i.v.m voet waarmee ik ooit een ongelukje heb gehad en het bot niet goed genezen is.

     Maar goed, ik zoek zelf wel een BBL opleiding.

     Reactie door Jan — donderdag 21 september 2006 @ 2.03 uur

101. OK. JAN ga zo door. Vooral ook de 2E KAMER INLICHTEN; dat is de enige manier om de subsidiekraan, waardoor een zeer DIKKE, SUBSIDIESTRAAL, die naar deze oplichters loopt, dicht te draaien.

     CWI + andere verkoopkantoren voor gebakken lucht kunnen dan definitief dicht ! Besparing: +/- HONDERDEN MILJOENEN

     Verkoper van gebakken lucht komt overigens wel zijn gladde praatjes verkopen op de banenmarkt te MIDDELBURG (in het CWI).

     Deze hufters kunnen misschien nog ergens als kampbewaker in Noord-Korea terecht ??

     Ze beweren altijd dat als je maar wilt, wel een baan kunt bemachtigen !!

     Stuur dan even een mailtje aan het Noordkoreaanse bewind. Zijn we mooi van jullie af.

     Reactie door reintegratiedetective — donderdag 21 september 2006 @ 19.21 uur

102. Om met begrip voor al het geklaag toch ook eens een positieve bijdrage aan deze discussie over reintegratie te leveren wil ik hierbij het volgende melden.

     Sinds het begin van de periode dat de reintegratie werkelijk werd vrijgegeven, eind 2004, in de vorm van IRO’s, heeft ons bureau te Nijmegen 86 % van de deelnemers tot eind 2005 met succes aan een gewenste baan geholpen.

     Over alle deelnemers tot nu toe, inclusief degenen die zich onlangs hebben aangemeld, dus tot november 2006, is het totale aantal geslaagde IRO-trajecten hier 67 %. Dit zijn harde, controleerbare cijfers.

     Hier zaten behoorlijk ingewikkelde trajecten bij, waarbij we ook zelf wel eens gingen twijfelen aan de haalbaarheid van de opdracht. Het ging om mannen en vrouwen van heel diverse achtergrond qua opleiding en ervaring; de leeftijd van de deelnemers liep van 20 tot boven de 60. Er zaten nogal wat veertigers en vijftigers bij; dit bleek echter niet het grote struikelblok.

     Blijkens onze ervaringen zijn bij de deelnemers en begeleiders om te kunnen slagen wel belangrijk: motivatie, (zelf)vertrouwen, doorzetten ondanks twijfels, initiatief en inventiviteit. Naast de nodige kennis, ervaring en contacten. En natuurlijk van de zijde van de begeleider echte aandacht voor de situatie van de deelnemer. Dat zijn hier geen loze woorden.
     Karateristieken van de begeleiding zijn voor ons nooit gemakkelijk benoembaar geweest, maar daarom niet minder aanwezig.

     Om niet opnieuw beticht te worden van reclame (ik zal de toevoegsels weglaten) en het afgeven van visitekaartjes (zie vanaf bijdrage 56.), we hebben met de naam al voldoende problemen gehad, zal ik zal de naam van dit bureau deze keer niet noemen.

     Ik wil hiermee wel aangeven dat het niet alleen kommer en kwel is in het land van reintegraties/IRO’s. Dat blijkt ook uit de landelijke resultaten na invoering van de Individuele Reintegratie Opdrachten.

     Dus Jan (M.), hoewel ik sympathie en respect heb voor je activiteiten destijds in Oss en Nijmegen in de medische sector, ben ik het zeker niet met je eens dat privatisering en marktwerking (wat een woorden voor het eigen initiatief van individuele personen) per definitie niet goed zouden zijn. En misschien wel socialer en meer gelijkheid bevorderend dan de alternatieven. Waarom overlaten aan de macht en mogelijke arrogantie van de gesubsidieerde grootschaligheid en anonimiteit van zuil of staat met mogelijk een onhanteeerbare starheid, logheid en ineffectiviteit, waar burgers met initiatief het heel goed zelfstandig afkunnen? Zo nodig wel met een goede eindcontrole door een objectieve, sterke overheid?

     Of ben ik nu al te optimistisch?

     Namens A.
     Reintegratie
     te Nijmegen,

     Inge Diekstra

     Reactie door Inge Diekstra — vrijdag 3 november 2006 @ 18.31 uur

103. Jan,

     genoeg geklaagd. Het wordt weekend, dus tijd om te breinstormen:

     Is een cursus sneeuwhutten bouwen in de Amazone misschien een zinvol project voor toekomstige baanzoekenden ??

     Kan jij dit geniale idee misschien kwijt in Oost-Groningen ?? Kan VARA ZEMBLA daar weer een leuke reportage aan wijden (wellicht met medewerking van herintredende journalisten ??

     In Zeeland (GAPINGE) zit nog wel zo’n kaartenbakbeheerdertje die een afgekeurde “journalist” in zijn bak heeft zitten.
     (of is dit iets voor Charles G. ?? kan dan net terugkomend uit Washington en uitgekotst door collegae van de NOS een leuk REINTEGRATIEtrajectje volgen ??)

     gr.
     R.D.

     Reactie door reintegratiedetective — vrijdag 10 november 2006 @ 14.27 uur

104. Remkes verdient met recht de gouden eikel
     zie bericht van 11 november ophttp://www.volkskrantblog.nl/blog/5801

     Reactie door Louis Hofman — zaterdag 11 november 2006 @ 9.59 uur

105. volgend jaar wordt Gapingse Verkoper genomineerd voor de gouden eikel….!!

     p.s. deze prijs staat toch immers ook open voor mededinging door oplichters ??

     Reactie door reintegratiedetective — maandag 13 november 2006 @ 12.59 uur

106. Ik heb een leuk reintgratie raadseltje!

     Ik wordt door de gemeente naar Hudson gestuurt omdat er geen ander vervolgtraject voor mij was.
     Bij Hudson moet ik een Arbeidsovereenkomst tekenen voor bepaalde duur. Maar deze is niet van Hudson zelf maar van Flexpay uitzendonderneming.Ik krijg dan ook van Flexpay per 4 weken betaald als ik niet werk.
     Als ik namelijk via een ander uitzendbureau werk krijg worden deze bij hun geregistreerd als onbetaald verlof.
     Maar aan wie moet je dan een opleiding of omscholing vragen?
     De gemeente niet omdat je namelijk met hun niets meer te maken hebt want je hebt officieel een overeenkomst dus dat is werk en geen uitkering. Niet bij Flexpay want zei doen allen je salaris betalen en de opdracht van de gemeente uitvoeren en Hudson voert alleen de opdracht uit die hem is gegeven en zit letterlijk jou door de stront te trekken bij het andere uitzend bureau omdat hij anders zijn subsidie mis loopt als je niet via hun aan het werk komt.

     RA RA wat klopt er niet aan dit systeem?

     Reactie door Melany — dinsdag 14 november 2006 @ 15.03 uur

107. wat er niet klopt = nl. dat de grootste eikels gewoon door kunnen gaan met hun maffiamethodes.

     Uiteraard totdat er een kabinet zonder Harry Potter en VVD wordt gevormd. Dan kunnen deze georganiseerde reintegratiemisdadigers wel inpakken !!

     Dan is het ook afgelopen met de GAPINGSE OPLICHTER !! (domicilie kiezende te Middelburg en Goes)

     Reactie door reintegratiedetective — woensdag 22 november 2006 @ 20.51 uur

108. Gapingse oplichter kan nu wel inpakken !!
     Tijdens nieuw kabinet wordt er definitief afgerekend met deze oplichtersbranche !! Uiteraard probeert Gapingse verkoper van gebakken lucht nog enige steun te krijgen via zijn gereformeerde vriendjes in de regio Walcheren..

     Zal echter niet helpen…

     Trouwens de site van deze minkukel is inmiddels ook niet meer actief.. dus..

     p.s. overigens stonden er in het verleden CV’s op van werkzoekenden !! Dezelfde CV’s hebben er +/- 5 jaar opgestaan.. !! !!!!

     Reactie door reintegratiedetective — zaterdag 25 november 2006 @ 15.42 uur

109. f60ba4de4b3a77dca810cfd7e2d898e5

     Reactie door f60ba4de4b3a77dca810cfd7e2d898e5 — dinsdag 28 november 2006 @ 1.42 uur

110. voor de meest trieste verhalen over deze oplichtersbranche zie:

     http://www.reintegratieklachten.nl/

     Reactie door reintegratiedetective — dinsdag 28 november 2006 @ 9.49 uur

111. voor de meest trieste verhalen over deze oplichtersbranche zie:

     http://www.reintegratieklachten.nl/

     Reactie door reintegratiedetective — dinsdag 28 november 2006 @ 9.49

     Reactie door reintegratiedetective — dinsdag 28 november 2006 @ 9.50 uur

112. gaat GAPINGSE OPLICHTER ook in 2007 nog verder met zijn gladde praatjes en opleuken (=vervalsen) van CV’s ?

     - meldingen aan bovenstaande email.

     Reactie door reintegratiedetective — maandag 4 december 2006 @ 10.29 uur

113. http://www.reintegratieklachten.nl

     voor lotgenoten en/of (harde) actie !! tegen FOURSTAR, RENTREE, CALDER, etc. etc.

     Reactie door reintegratiedetective — woensdag 6 december 2006 @ 14.10 uur

114. RENTREE = *lichter te Middelburg

     Reactie door resdfsdf — zondag 24 december 2006 @ 23.24 uur

115. *LICHTER MARTIN zal geen rustige kerst vieren.

     Reactie door resdfsdf — maandag 25 december 2006 @ 11.25 uur

116. gpofltc qrhmv vzdrmogi ewoxmy nvfucp golbspi kfoav

     Reactie door akvic tgozfai — donderdag 28 december 2006 @ 5.33 uur

117. tfbeozri tfnwsbaxg bsliamnv urwhjqbco vyoklpt ptbmoql ovix http://www.ltbhmz.yevr.com

     Reactie door pfhia uavpb — donderdag 28 december 2006 @ 5.34 uur

118. gezocht: GAPINGSE verkoper van gebakken lucht.
     Kenmerk: deze ex-ziekenhuismedewerker is een goede klant van TNT; hij verzendt nl.iedere dag stapeltjes vacatures die iederreen zo van internet kan halen.. !! Uiteraard ontvangt hij hiervoor een forse “beloning” (= uw belastinggeld)

     Reactie door reintegratiedetective — vrijdag 12 januari 2007 @ 21.12 uur

119. NOG EEN AANTAL INDRUKWEKKENDE, SPANNENDE LINKS INZAKE DE REINTEGRATIEMAFFIA:

     Ella Vogelaar en Borea, column van Justus van Oel: http://www.justusvanoel.nl/asp/detail_text.asp?id=1353 Dat uitgerekend een oud-vakbondsbestuurder en feministe president-commissaris bij Unilever wordt, vindt ze zelf helemaal niet zo raar. ‘Voor de buitenwereld lijkt het misschien een grote overstap, maar als je er in zit zie je dat het verschil tussen vakbond en bedrijfsleven niet zo groot is.’ zie: http://www.duojob.nl/xcms/news/mid/5190/id/5815 interessante dame…

     http://www.arbo.nl/content/network/szw/docs/eindrapport_arbo_en_reintegratiedienstverlening.pdf > > > http://solidair.sp.nl/index.php?p=30 > > http://www.novatv.nl/index.cfm?REPORTAGE_ID=1803&FUSEACTION=videoaudio.details&LN=nl > > http://www.arbeidsmarktbrabant.nl/frameset.asp?http://www.arbeidsmarktbrabant.nl/nieuws/nieuws.asp?Brab=JA&week=23&jaar=2005 > > Heel interessant is de volgende brief: > > http://www.kiesjereintegratie.nl/docs/Bestemming2eKamer12mei2005.pdf (zie vooral > pagina > 5 en 6, over Borea-keurmerk = windowdressing, maar de hele tekst is > belangwekkend!) > > http://www.stichtingdebestemming.nl/ > > http://www.sp.nl/nieuws/tribune/200202/reintegratiebv.stm > > http://www.pwnet.nl/rubriek.jsp?art=15840 > > >

     Reactie door KEURMERK — donderdag 18 januari 2007 @ 18.50 uur

120. Reïntegratie, ervaringen van uitkeringsgerechtigden

     Voorwoord
     Met ingang van januari 2001 wordt de reïntegratie van uitkeringsgerechtigden (WW-ers en WAO-ers) uitgevoerd door reïntegratiebedrijven (RIB’s). Deze reïntegratiebedrijven hebben deelgenomen aan de veiling welke medio 2000 door de Uitvoeringsinstellingen (uvi’s) werd gehouden.

     In afwijking van de situatie van voor 2001 worden de reïntegratiebedrijven nu “afgerekend” op het al dan niet werkelijk bemiddelen van de uitkeringsgerechtigden naar werk.
     Op zich stemt FNV Bondgenoten in met het beleid dat het “gemeenschapsgeld” dat wordt aangewend om de reïntegratie te verzorgen, op een doelmatige wijze wordt ingezet.
     Echter, doordat er aan de reïntegratiebedrijven zelf geen kwaliteitseisen worden gesteld, hadden wij het vermoeden dat de kwaliteit van de reïntegratie wel eens in het geding zou kunnen komen.

     In januari van dit jaar hebben wij dan ook zo’n 20.000 leden aangeschreven die wellicht met deze (nieuwe vorm van) reïntegratie te maken zouden kunnen krijgen.
     Ruim 5000 leden reageerden op deze brief en verzochten om een informatiepakket of wilden worden uitgenodigd voor een informatiebijeenkomst.
     Uiteindelijk hebben zo’n 600 leden ook daadwerkelijk een van de informatiebijeenkomsten bijgewoond.
     Op deze bijeenkomsten, die gehouden zijn in de periode februari – april, bleek al snel dat diegenen, die reeds te maken hadden gekregen met de reïntegratie, opmerkelijk vaak aangaven dat ze negatief waren over de verstrekte dienstverlening door het reïntegratiebedrijf waarnaar men door de uitvoeringsinstelling was verwezen.

     Een veelheid aan klachten kwam hierbij aan het licht.

     Om een indruk te geven van de ervaringen van de betrokkenen, hebben we in deze bundel een 20-tal mensen hun verhaal laten vertellen. Over de wijze waarop zijzelf de aangeboden reïntegratie hebben ervaren.

     Zorgvuldigheidshalve willen we hierbij vermelden dat er natuurlijk ook positieve ervaringen waren met reïntegratiebedrijven. Waaruit blijkt dat de reïntegratie wel degelijk goed en succesvol kan verlopen. De ervaring leert dat succesvolle reïntegratiebedrijven voldoen aan een aantal basiskwaliteitscriteria.

     FNV Bondgenoten

     Hans de Vries, voorzitter

     Mei 2001

     In de verhalen van de betrokkenen zijn op een aantal plaatsen voetnoten opgenomen. Deze voetnoten hebben betrekking op/verwijzen naar de lijst van kwaliteitskriteria die als bijlage achterin is opgenomen.

     Colofon

     Dit is een uitgave van de stichting FNV Pers t.b.v. FNV Bondgenoten
     Utrecht
     Juni 2001
     Opmaak en druk: FNV Bondgenoten
     R0313769.bro
     Praten, praten en geen resultaten
     In juli 2000 stelde het GAK vast dat C.W. (49) arbeidsbemiddelbaar was en stelde hem een reïntegratietraject voor. Na tien maanden van gesprekken en vooral wachten is C.W. nog geen stap verder.

     C.W. werd begin 2000 door de bedrijfsarts van het GAK voor 80 – 100% afgekeurd en mocht niet meer terug naar zijn oude werkgever. Hij was 47 jaar oud en nog nooit eerder werkloos geweest. “Het liefst ging ik direct weer aan de slag”, zegt C.W. “Ik kwam er echter al snel achter, dat het vinden van ander werk niet zo gemakkelijk was. Ik heb in de loop der jaren door zelfstudie wel veel kennis opgedaan, maar de diploma’s die ik heb zijn inmiddels verouderd.”

     Omscholen

     Daarom stelde het GAK in november 2000 voor om iets te doen aan bij- of omscholing. Reintegratie dus. C.W. vroeg zich af wat dat inhield en kreeg op aanvraag een informatieboekje van het GAK thuisgestuurd: “Niet te lezen voor de gewone man,” zegt C.W., “Een volkomen oninteressant verhaal over de geschiedenis van integratie waar ik bovendien niets van begreep. Volkomen onleesbare tekst. Ik heb het in een map gestopt en moet het nog steeds vertalen.5”
     Verder werd hij verwezen naar bemiddelingsbureau Luba Intermediair. “Ik ben thuis eens op Internet gaan zoeken, maar daar stond: Luba uitzendbureau. Dat lijkt me toch wel iets anders dan een reïntegratiebureau,” vertelt C.W. “Maar goed, ik ging naar de intake bij Luba op 1 december 2000.”

     Vaag

     Hij vervolgt: ”Dat gesprek was erg vaag. Ik kwam daar als klant, dus ik had een probleem. Er werd mij echter niets verteld over de gang van zaken, over hoe we het zouden gaan aanpakken, wat de bedoeling was5. Mijn contactpersoon vroeg mij een hoop dingen en zat van alles op een papier te krabbelen. Ik kreeg niet de indruk dat het hem veel interesseerde. Ik zocht werk, zij waren immers een uitzendbureau dus ik zei: ‘joh, kijk nou eens in die la van je wat je aan banen hebt.’ Nee, zo werkt dat hier niet, was het antwoord. Ik moest zelf een baan zoeken en zij zouden bemiddelen en adviseren. Maar ik heb in mijn hele leven nog nooit een sollicitatiebrief geschreven!”
     Bij de tweede bijeenkomst in december 2000 wordt bij C.W. een test voor kwaliteiten en vaardigheden afgenomen. Een computertest. “Ik had sterk de indruk dat ik daar aan het lijntje werd gehouden. Het hoe en waarom van de test werd me totaal niet duidelijk,” zegt hij. Een maand later, tijdens het derde gesprek, kwam C.W. zelf met het voorstel om computerles te gaan geven, aan bijvoorbeeld ouderen. Luba bleek toevallig goede connecties met SIOM, dat opleidingen verzorgt. Hij werd nu naar hen verwezen10.

     Eindelijk concrete plannen

     In februari 2001, werd C.W. uitgenodigd door SIOM. Daar volgde weer een intake. C.W.: “Dit was echt een constructief gesprek. Er werd uitgebreid ingegaan op mijn ideeën en wat voor werk ik wilde gaan doen.” Hij gaat verder: “Al snel kwam er een concreet plan op tafel voor een opleiding met daaraan gekoppeld een erkend diploma waarmee ik computerlessen zou kunnen geven. SIOM zou hiervoor een offerte voor Luba maken en verder was het wachten alleen nog op de goedkeuring. Ik was er heilig van overtuigd dat het toch nog goed zou komen. Dat ik over een poosje weer aan het werk zou zijn.”

     Opgedoekt

     Na een maand, eind maart, ontving hij echter een brief van bemiddelaar Luba. Daarin werd meegedeeld, dat Luba de samenwerking met het GAK moest stopzetten. “Natuurlijk deed men niet uit de doeken waarom dat zo was, zegt C.W.5. “De afspraken met SIOM waren hiermee dus ook van de baan. In de brief stond verder, dat het nog niet bekend was welk bureau het traject zou voortzetten. Daarover zou hij te zijner tijd worden bericht door het GAK.”
     Half april kreeg hij bericht van het GAK dat Sagen reïntegratiebedrijf alles over zal nemen. C.W.: “Nu krijg ik binnenkort wéér een mij volkomen onbekend persoon5. Wéér een intake waarin ik alles moet gaan vertellen. Ik word ziek van al dat gepraat.”
     Intussen doet hij er alles aan om zelf werk te vinden. “Als ik naar een uitzendbureau ga en ik vraag naar werk, is het: u bent te oud ben en u wilt teveel verdienen.”
     Ook op de banenmarkt ging C.W. een kijkje nemen. De plaatselijke busmaatschappij stond er met een bord: chauffeurs gezocht. Om chauffeur te worden moest je schriftelijk solliciteren en daar een curriculum vitae bijvoegen. Onbegonnen werk voor C.W. Hij zegt: “Een sollicitatietraining heeft men mij nooit voorgesteld. Er wordt gepraat en gepraat en er gebeurt niets. Ik heb nooit een plan zwart op wit gezien. Er zijn nooit vaste afspraken gemaakt. Van de gesprekken vroeg ik altijd een afschrift: nooit iets gekregen. Een vaste contactpersoon heb ik niet5. Eigenlijk ben je gewoon een nummer, waar veel geld aan wordt verdiend. Ik zit nu al zo lang thuis en kan geen kant op. Intussen loopt mijn WAO-uitkering langzamerhand naar twee jaar toe. Dat betekent voor mij binnenkort een korting van 30% op mijn uitkering!”
     C.W. kan niets anders doen dan wachten3.
     Bemiddelingsbureau: “Wij gaan ervoor!”
     Er stopt een snelle wagen voor de deur. Een jongeman in een strak pak stapt uit. Terwijl hij zijn auto centraal vergrendelt handelt hij nog even een mobiel gesprekje af. Het is de consulent van integratiebureau Agens, die een intakegesprekje komt doen.

     Je kunt zowel volledig de WAO als in de WW zitten. Hoe dat mogelijk is, dat kunnen beide uitkerende instanties niet uitleggen noch oplossen. Terwijl zij sinds maart 1999 in de WW zat werd N.J. (54) ernstig ziek. De arts van het GAK keurde haar daarom begin maart 2001 af voor 80 – 100%. RIB houdt echter vol dat N.J. als werkzoekende ingeschreven moet staan.

     Passende opleiding

     Begin maart stuurt het GAK haar een brief, waarin men heeft besloten dat bemiddelingsbureau Agens een bemiddelingsplan voor haar gaat opstellen. Een week later komt de vertegenwoordiger bij haar thuis en daarmee begint de bemiddeling.
     Nu heeft N.J. ruim twintig jaar ervaring in bestuurswerk, maatschappelijke dienstverlening, beleidswerk en dergelijke. In de politiek en ook als vrijwilliger was zij jarenlang actief. Ze heeft onlangs een advertentie van Kliq zien staan, waarin een docentenopleiding van zestien maanden wordt aangeboden voor herintreders. “Dat lijkt me nou een passende opleiding voor mij- het sluit precies aan bij mijn ervaring en ik kan met lesgeven heel zinvol werk doen. Met die lerarentekorten heb ik ook snel een baan,” redeneert N.J. tijdens de intake.

     Zoethoudertje

     Maar dat gaat niet zomaar. De vertegenwoordiger van Agens legt uit, dat N.J. bij het RIB in fase 4 is ingedeeld. Moeilijk bemiddelbaar dus. Waarom dat zo is, wordt niet duidelijk. Bovendien, in fase 4 kom je niet in aanmerking voor een scholingsbudget. Dat is heel spijtig natuurlijk. Geen nood, mevrouw kan wél in aanmerking komen voor een Wiw-baan -met minimuminkomen: als suppoost in het museum in Alkmaar. N.J. peinst er niet over: “Ik vind die Wiw-regeling niet meer dan een zoethoudertje en ik ben potdorie wel tot meer in staat.”

     Internet

     Korte tijd later ontvangt ze een brief, waarin wordt gemeld ‘dat het bemiddelingsplan van bureau Agens is goedgekeurd’. Wat dit plan behelst staat niet in de brief. Aan de telefoon kan men het haar ook niet vertellen: als zij het wil weten moet ze maar contact met het GAK opnemen. Voordat ze dat heeft kunnen doen, krijgt ze het antwoord op haar vraag al vanuit bureau Agens.
     Dat is boven verwachting snel, maar in de glossy brochure staat niet voor niets: ‘wij gaan ervoor!’. Haar consulent stuurt haar namenlijk onaangekondigd per post twee uitdraaien van vacatures van Werknet.nl. N.J.: “Als dat de bemiddeling is waar ze zoveel ophef over maken… Die vacatures had ik zelf ook wel op Internet kunnen vinden natuurlijk.” Het zijn twee banen in het welzijnswerk. De ene is voor cultureel medewerkster en de andere in de kinderopvang. Tezamen voor 20 uur per week en dat in Amsterdam, terwijl N.J. in Alkmaar woont. “Voor 20 uur per week in het welzijnswerk zou ik mijn hand toch nog steeds moeten ophouden om aan een minimuminkomen te komen. Want iedereen weet wel dat ze daar op een slof en een schoen hun werk moeten doen.”
     Daarbij komt, dat beide functies voor 7 à 8 maanden zijn. “Daar zit ‘m nou net de kneep, gaat N.J. verder. “Want bij bemiddeling naar een baan langer dan 6 maanden wordt bemiddelingsbureau Agens betaald door het GAK. Ik las nota bene in het FNV-blad, dat het bureau ook geld ontvangt als iemand zélf een baan vindt.”

     Op eigen houtje

     Wat Agens kan, kan N.J. ook: ze is zelf op Internet gaan zoeken naar een baantje. Ze is al bezig met een sollicitatieprocedure die naar verwachting positief zal uitvallen. Van bureau Agens heeft ze niets meer gehoord. “Het RIB, waar ik vreemd genoeg ook nog steeds sta ingeschreven, heeft mij überhaupt nog nooit een baan aangeboden. Ook niet in de jaren dat ik eerder stond ingeschreven,” zegt zij. “Ik vraag me ook af, hoeveel andere klanten van het GAK net zoals ik óók bij het RIB als werkzoekenden staan ingeschreven. Met al die dubbele inschrijvingen zou namenlijk het aantal werklozen en het aantal WAO’ers er heel anders uitzien.”
     Drijfzand
     Om zich voor te bereiden op de arbeidsmarkt volgt K.D. een computercursus, een sollicitatietraining en daarna nog een vervolgtraining. Toch lukt het haar niet om een baan te vinden. “Ik ben opgehouden me schuldig te voelen. Het ligt niet aan mij. Ik doe wat ik kan.”

     Toen zij 48 jaar werd, kwam K.D. in de WW. Bij het Reïntegratiebedrijf stelde zij zelf voor een cursus te volgen voor werk in de gezondheidszorg, omdat ze daar toch al jarenlange ervaring had opgedaan. Dat leek de consulent geen goed idee. “Je bent te oud voor dat werk, zei zij,” vertelt K.D. “Ik zou toch niet worden aangenomen.” Het RIB raadde haar aan zelf te solliciteren. Het lukte K.D. om een vaste baan te vinden. Zij werd echter ontslagen omdat men haar te langzaam vond. Zij draaide de Ziektewet in 1.

     Administratief nummer

     In februari 1999 meldt K.D. zich na een langdurige ziekteperiode beter en komt in de WW. Ze gaat naar Cadans voor een gesprek. Ze wil meer kans op de arbeidsmarkt krijgen. “Ik wil graag meedoen met die computercursus”, geeft zij aan. Dat kan, zegt Cadans, maar dan moet je eerst even terug naar het RIB om je in te schrijven.
     Haar consulent bij het RIB pakt het grondig aan: zij dient in februari 2000 een aanvraag in bij Cadans voor een computercursus gevolgd door een sollicitatietraining met vervolgtraining. Haar RIBconsulent vertelt haar, dat zij zelf ergens anders gaat werken en dat zij nog niet weet wie haar gaat vervangen.
     Uiterlijk in juni van dat jaar moet de cursus starten, maar K.D. hoort maandenlang niets meer. Ze wordt er zenuwachtig van en belt daarom zelf regelmatig naar het RIB om te horen hoe de stand van zaken is. Bij het RIB is ze inmiddels slechts een administratief geval geworden. Ze heeft er geen vaste consulent meer 5. Per computer blijkt 5 haar dossier te verhuizen van Amsterdam naar Purmerend naar Zaandam. Telkens krijgt ze een andere persoon aan de lijn. Een persoonlijk gesprek heeft ze niet meer. Uiteindelijk belt ze maar weer naar Cadans om te vragen hoe het nu zit, want ook van die instantie hoort ze niets. “Ik zat echt te springen om die cursus 6. Zolang ik een analfabeet op de computer ben maak ik helemaal geen kans op een baan,” vertelt K.D. Uiteindelijk kan ze in september 2000 starten. Eind goed al goed, zou je zeggen.

     Het lukt niet

     Intussen heeft ze de sollicitatietraining afgerond. Een leerzame training van een maand lang gedurende vier dagen per week. De kosten van het reisgeld, die ze al in januari declareerde, heeft ze echter vijf maanden later nog steeds niet terug. “Dat liep toch behoorlijk op, want je moest elke dag met de trein naar Amsterdam.”
     Vanaf februari 2001 is K.D. weer gaan solliciteren. “Ik kan niet zeggen, dat het geholpen heeft,” zegt zij. “Of binnen het bedrijf wordt iets geregeld, of ik ben te duur, of te oud.
     In het begin voelde ik me schuldig dat het me niet lukte om een baan te vinden. Maar dat doe ik nu niet meer. Ik ben tot de conclusie gekomen dat de bijscholing niet aansluit op wat er gevraagd wordt. Het ligt niet aan mij, ik doe wat ik kan 10.”

     Vrijblijvend en minimaal

     Inmiddels is zij bezig met de vervolgtraining. Slechts een deel van de tien cursisten mag hieraan meedoen. Waarom de consulent dit heeft besloten wordt niet duidelijk 5. Voor de vervolgtraining reist K.D. nu een middag per week naar het sollicitatiecentrum in Amsterdam. De vervolgtraining blijkt erg vrijblijvend en minimaal te zijn. K.D. hierover: “Cursisten moeten alles op eigen houtje uitzoeken zonder daar veel begeleiding bij te krijgen. Sommigen moeten van ver komen: dat kost een hoop geld en tijd. Voor vrouwen met kinderen is het een heel geregel. Het lijkt op het oog goed georganiseerd te zijn, maar de klant ervaart het heel anders.”

     Koppeling

     “Als je in Nederland in een uitkering terechtkomt, dan word je naar huis gestuurd en daar moet je maar afwachten wat er verder met je gebeurt. Er wordt niets met je gedaan. Het is net alsof je in drijfzand zit,” zegt K.D. “De koppeling tussen ziek zijn en reïntegratie wordt niet gemaakt. Als je beter wilt worden en weer aan het werk wilt, moet je dat op eigen kracht doen. Vervolgens word je van het kastje naar de muur gestuurd. Uiteindelijk levert het allemaal niets op.”
     Het is niet wat het lijkt, of toch?
     Toevallig viel de voorlichtingsbijeenkomst van de FNV tegelijkertijd met het aanbod van een baan, die J.S. aangeboden werd door de St. Integratie Werk (SIW). Hij was nu voorbereid en wist waar hij op moest letten.

     Import-export

     Via de sociale dienst werd hij begin dit jaar overgenomen door Siw. “Het intakegesprek werd 3 keer uitgesteld. Reden onbekend, maar het maakte wel een amateuristische indruk,” vindt J.S. Toen het dan eindelijk begin maart zover was waren er twee maanden verstreken6. Het leek voor zijn consulent ook allemaal nieuw te zijn11. Bij het intakegesprek werd hem gevraagd wat hij graag zou willen, waarop J.S. aangaf dat hij graag een baan wilde in de import-export, omdat hij blijkens een eerder afgenomen test daar geschikt voor zou zijn. Na dat intakegesprek ging het snel: half maart vertelde zijn consulent hem, dat hij een Wiw-baan voor hem had bij een kringloopbedrijf in de functie van export- transport medewerker. Het zou een leidinggevende baan zijn met administratiewerk.

     Toekomst

     Samen met zijn consulent van Siw ging J.S. eind maart naar het kringloopbedrijf voor een sollicitatiegesprek. “Hij had het zo goed voorbereid, dat ik de indruk kreeg op weg te zijn naar een goede voor mij passende baan,” vertelt J.S. “Maar toen begonnen de problemen al. Want bij kringloop denk ik toch vooral aan oude kleding en oude meubels. Ik vroeg daarom bij dat gesprek welk deel van de baan te maken had met export. Die chef keek me een beetje raar aan en zei, dat ze niets met het buitenland te maken hadden. Maar wie weet, zei hij, misschien is dat wel een idee voor de toekomst.” J.S. moet er nu een beetje om lachen, maar destijds het viel hem toch tegen.

     Functiebeschrijving

     Begin april ontving J.S. op zijn verzoek een functiebeschrijving van het kringloopbedrijf. “De functie heette nu management-assistent3. Het waren drie A4 vellen vol tekst, zo uitgebreid en zo vaag, dat ik er helemaal niets concreets uit kon opmaken. Ik ben daarna zelf weer naar dat bedrijf toegegaan en heb een gesprek gehad met de chef. Hij zou op papier zetten wat ik precies moest doen. Er bleek al iemand anders te zijn die hetzelfde werk deed, wat nieuw voor me was. Ik heb een verslagje gemaakt van dat gesprek en daarvan een afschrift naar mijn consulent gestuurd. Dat was in april. Begin mei heb ik een brief naar het SIW gestuurd met het verzoek om een duidelijker functiebeschrijving. Ik wil eerst zekerheid. Sindsdien heb ik er vreemd genoeg niets meer van gehoord.5”

     Nieuwe intake

     Tot zijn verbazing kreeg J.S. begin april een brief van het Arbeidsbureau. Daar moest hij komen voor weer een intake. “De dame in kwestie heb ik voorheen al heel vaak gezien. Ik vroeg, waarom ik weer een intake kreeg. ‘U bent nu toch van mij af,’ zei ik nog. Ze zei: ‘we werken een beetje samen met het SIW.’ Ik kreeg weer zes bladzijden formulieren in te vullen. Met van die stomme vragen zoals: wat is voor u belangrijk, en: waarom wilt u werken. Ik vond het niet meer te volgen en ik had eigenlijk een beetje de pest in na alles wat er met het SIW was gebeurd. Wie nou wat doet wordt steeds onduidelijker. Hoeveel je verdient met een Wiw-baan weet J.S. ook nog steeds niet5.
     Ze doen helemaal niets
     Computertechneut zonder papieren wordt werkloos en kan het voortaan schudden in de wereld van de snelle jongens

     H.H. (55) windt zich op. Hij is al drie jaar werkloos en het ziet er niet naar uit dat daar op korte termijn verandering in komt. Hij zegt verbitterd: “Die arbeidsintegratie, dat is één grote zakkenvullerij. Ze dragen mensen voor om via een uitzendbureau in een traject geplaatst te worden. Het zal hun worst wezen wat jij ook gaat doen en of jij dat lichamelijk aankan. Het is een heel smerig spelletje.”
     Zijn werk was een uit de hand gelopen hobby: hij werkte als computerinstallateur zonder opleiding 10 jaar lang in een bedrijf. Daar werd hij 4 jaar geleden ontslagen en kwam in de Ziektewet. Hij had eigenlijk een handicap, maar wilde per sé niet worden afgekeurd. Het lukte hem in de WW te komen, omdat hij dacht nog een kans te hebben om aan de bak te komen. Dat is nu al drie jaar geleden.

     Vrijwillig werken

     Hij heeft op vrijwillige basis een stuk of tachtig computers in onderhoud op een school. “Ik zou dolgelukkig zijn als ik 3 of 4 dagen in dienst genomen werd om al die machines te onderhouden. Niemand ziet kans om dat voor mij te regelen. Daar op het Arbeidsbureau roepen ze alsmaar, meneer, daar zijn regelingen voor, we gaan het voor u regelen. Maar ze hebben nog nooit iets geregeld.”
     Hij heeft in de afgelopen drie jaar vele gesprekken gehad op het RIB. Hij deed mee aan een sollicitatietraining. Van de computercursus die het RIB aanbood leerde hij niets nieuws.
     “Ik heb alles zelf geleerd, in de praktijk. Ik ben niet die clevere figuur met die HTS-opleiding,” zegt H.H. “Daar komt nog bij, dat het RIB totaal geen verstand heeft van wat automatisering inhoudt. Er zijn zoveel geledingen- ze begrijpen het niet. Die keer bijvoorbeeld toen ze mij naar een cursus stuurden in Rotterdam. Die bleek helemaal in het Engels te worden gegeven. Op Hbo-niveau. Het ging ook nog over systeembeheer, dat is een heel andere richting.”

     Schande

     “Ik heb al zoveel consulenten gehad, iedere keer als ik bij het RIB kom heb ik weer een andere. Als ik vraag naar meneer Jansen, dat is het: nee, meneer Jansen die werkt hier niet meer. Allemaal worden ze weggepromoveerd,” briest H.H. “De laatste consulent die mij in september nog te woord stond, vond het een schande dat ik niet werd geholpen. Hij zou er wat aan gaan doen. Hij zou het hélemaal uitzoeken. Nou, daar heb ik ook nooit meer wat van gehoord. En zo gaat het altijd.”
     “Ze belden mij eens op met de vraag of ik mee wou doen aan een programma voor ouderen. Daarin werd ouderen geleerd hoe ze met hun vrije tijd om konden gaan. Ik zei dat is prima; ik ben overal voor in.
     Nooit meer iets van gehoord. Integratietraject? Nooit van gehoord. Ze willen mij niet meer omscholen; ik kom nergens voor in aanmerking omdat ik te oud ben. Vandaar dat ik naar die voorlichtingsmiddag naar de FNV ben geweest. Daar stonden mijn oren wel even te klapperen.”
     Hij gaat verder: “Het was heel interessant wat ze ons daar vertelden: dat je niet zomaar met alles genoegen hoeft te nemen wat ze voor je in petto hebben. Het gaat toch om mijn inkomen? En ik heb, juist door die handicap, altijd keihard geknokt om toch aan de gang te blijven.”

     Bitter

     Hij solliciteert iedere week. “Maar, ik heb geen papieren, ik ben te oud en bovendien zijn er momenteel helemaal geen vacatures in de automatisering die passend zijn voor mij. En nogmaals, op die school is werk zat. Die docenten weten niets van computers en die werken zelf al pakweg 60 uur per week met al die extra taken die ze tegenwoordig moeten doen. Ik heb een tijd geleden alles uitgezocht, maar ze kunnen mij daar op die school zelfs niet met een loonsuppletie aannemen. Het is vanuit Den Haag niet geregeld. Terwijl er zoveel werk ligt te wachten, ook op andere scholen.”
     H.H. is bitter geworden. Hij zegt: “Ik begrijp niet hoe een staatssecretaris in Den Haag kan zeggen dat werklozen zich niet genoeg inspannen om aan werk te komen.”

     Foutje
     Stel, je zit in de WW en wil je vakantiedagen opnemen. Je dient netjes een aanvraag in, krijgt toestemming en je gaat op reis. Laat nou iemand die gegevens even kwijt zijn geraakt. En net in die tijd wil Kliq beginnen met je reïntegratietraject.

     J.P.(49), bedradingmonteur, is werkloos sinds juni 1997. Hij komt in zijn vak niet meer aan het werk. Hij wil graag weer aan de slag en wel in de bedrijfssector waarin hij 35 jaar werkzaam was. “Vanwege de pensioensopbouw,” vertelt J.P. Via het RIB krijgt hij de kans om zich om te scholen en als administrateur terug te keren in die sector. Hij doet al jaren vrijwillig veel boekhoudkundig werk en krijgt van het RIB daarom een cursus bedrijfsadministratie op MBO-niveau. De cursus duurt van maart ’99 tot december 2000.
     Desondanks lukt het hem niet aan werk te komen. De opleiding sluit niet voldoende aan bij zijn werkervaring2. “Er gaan elke week twee brieven de deur uit,” zegt J.P. Tot dusver lukt het hem niet aan werk te komen.

     Uitkering gestopt, dossier gesloten

     In december 2000 gaat J.P. op reis. Hij heeft alles netjes geregeld met het GAK voor wat betreft zijn WW-uitkering. Reisdoel en duur zijn goedgekeurd. Helaas vergeet iemand dit vast te leggen in de computer, maar dat blijkt pas als J.P. al weer terug is van zijn reis. Juist in de periode dat hij op vakantie is, krijgt Kliq de opdracht om contact met hem op te nemen voor een reïntegratietraject. Natuurlijk reageert J.P. op geen van de drie uitnodigingen want hij is op vakantie. Zodra hij terug is neemt hij contact op met Kliq. Daar weten ze nergens van. Bij navraag blijkt het GAK ook niets in de computer te hebben staan. Intussen heeft Kliq zijn dossier gesloten omdat hij drie keer niet heeft gereageerd op een oproep. Zijn dossier kan ook niet meer worden heropend. Zijn uitkering is geblokkeerd. “In de computer staat niets over uw vakantie,” zei de WW-ambtenaar. “Jammer, foutje.” 8,12.

     Regels zijn regels

     “Eigenlijk had de termijn voor mijn trajectbegeleiding moeten worden opgeschoven. Maar omdat het dossier gesloten was kon er niets meer gedaan worden. Die meneer bij Kliq kon er ook niets aan doen, dat hij vast zit aan regels,” zegt J.P. “Ik had er schoon genoeg van om met dit geklungel te maken te hebben. Trouwens, er waren zoveel banen, dat ik tegen hem zei, dat ik zelf wel zou gaan solliciteren. Ik wil nou wel eens te gelde maken wat ik heb geleerd.” Maar na vele sollicitaties is J.P. nog steeds niet aan de bak. Hij kan op zijn c.v. niet aantonen dat hij met het boekhouden ervaring heeft opgedaan binnen een bedrijf of instelling. “Het ligt er steeds aan, dat mijn profiel niet klopt met de baan die ik zoek.”

     Op de mat voor deur gaan liggen
     Als je dolgraag begeleid wilt worden naar vaste baan en je consulent bij het GAK geeft nooit thuis, wat moet dan nog doen om zijn aandacht te vangen?

     Mevrouw S. (50) heeft 28 jaar bij Philips gewerk en zit door gedwongen ontslag 2 jaar in de WW. “Ik wilde heel graag weer aan de slag, na twee jaar thuis zitten had ik het echt wel gezien. Ik had al zoveel over Wiw-banen gehoord dat ik dacht, misschien is dat ook wel iets voor mij. Ik was nieuwsgierig wat dat precies is. Ik heb toen door bemiddeling van mijn consulent bij het GAK een Wiw-baan aangenomen in de Aanvullende Thuiszorg met een proeftijd van een half jaar.”

     Wiw-baan

     Zij vertelt: “De baan op zich was perfect, het was heel mooi werk. Er was alleen zoveel ruimte, dat ging mij toch wat te ver. Iedereen kon zelf zijn wensen invullen op het werkrooster en dat is op zich prima. Maar het kwam er wel op neer dat ik drie van de vier weekenddiensten draaide, omdat iedereen het te druk had met zijn hobbies en sociale leven. Met alle respect, maar Ik vind, dat je toch een strakke lijn moet trekken. Daar kwam bij dat ik daar erge last van de rook had. Plus het minimumloon waarvoor je werkt dat vond ik ook niet ideaal. Dus ik dacht, moet je hier nou mee verder?10”

     Geen contact mogelijk

     Na haar proeftijd wilde mevrouw S. stoppen, maar dat ging zomaar niet. “Mijn vaste consulent bij het GAK was intussen overgeplaatst,” vertelt zij. “Een andere consulent zou mijn dossier overnemen, maar hoe ik ook probeerde die te pakken te krijgen, het lukte niet. Ik werd van het kastje naar de muur gestuurd5. Ik heb maandenlang moeten wachten tot ze de Wiw-baan eindelijk stopzette. Alles bij elkaar heb ik het nog een half jaar langer volgehouden in die Wiw-baan. In november vorig jaar ben ik dan eindelijk gestopt. Omdat ik zelf een andere baan had gevonden!”

     Nog steeds geen contact mogelijk

     De laatste maanden werkt zij via een uitzendbureau als telefoniste-receptioniste: “Dat is natuurlijk ook weer tijdelijk en ik wil wel een vaste baan.” Zij vervolgt: “Geen één bureau werkt aan mijn reïntegratie5. Twee maanden geleden sprak ik iemand bij de FNV, die me adviseerde een brief naar het GAK te sturen waarom ik helemaal geen begeleiding meer kreeg. Dat heb ik gedaan en ja hoor, binnen twee weken had ik een oproep gekregen voor een gesprek met een nieuwe consulente bij het GAK. Die ging er direct mee aan de slag3 en zou een verzoek indienen voor bemiddeling bij een reintegratiebureau.
     Ik moet zeggen, dat ik er alle vertrouwen in heb dat zij dat gedaan heeft. Alleen, ik heb nu een maand gewacht en nog niets gehoord.6”

     Klantenservice

     “Ik wil het GAK niet meer bellen, want dan krijg je altijd iemand anders van de klantenservice. Ze zijn heel vriendelijk hoor, maar je bent niet meer dan een naam in de computer die ze moeten opzoeken. De contactpersoon die ik wil spreken is nooit bereikbaar.” Zij gaat verder: “Uiteindelijk heb ik een brief aan mijn contactpersoon bij het GAK geschreven. Die brief stopte ik in de envelop bij mijn werkbriefje- dan móest hij hem wel krijgen. Dat is drie weken geleden, maar tot nu toe taal noch teken. Het minste wat hij kan doen is mij even bevestigen dat hij mijn brief heeft ontvangen en mij laten weten dat het in behandeling is genomen, dat is toch niet zo moeilijk?5 Hoe je je dan voelt als mens, dat is echt niet leuk2. Ik heb altijd gewerkt en nou zit ik aan dat GAK vast. Je moet kennelijk op je knieën vallen of ze je een beetje willen helpen.”

     Ik ben nu een nieuwe weg ingeslagen. Dat werk als receptioniste-telefoniste met licht administratief werk bevalt me prima. Het bedrijf is top, het personeel is prettig, maar het is toch weer ziektevervanging; ik ben bang dat ik op deze manier geen vaste baan vind. Ik wil gewoon werken en ik wordt steeds ouder. Als ze niet reageren bij dat GAK wat moet ik dan!”
     Er wordt dik aan ons verdiend
     Eind augustus 2000 werd T.V. (48) werkloos. Hij meldde hij zich de volgende dag aan bij het Arbeidsbureau, met het verzoek om mee te kunnen doen aan een opleiding met baangarantie. Na 9 maanden wachten is de cursus nog steeds niet gestart6.

     Eenendertig jaar werkte T.V. in de haven. Soms vast, soms op contractbasis. Door de Flexwet kon zijn arbeidscontract niet worden verlengd bij de ECT in de Rotterdamse Waalhaven. Dus moesten ze hem per 31 augustus laten gaan en kon hem ook geen vast contract worden aangeboden. Toevallig zag T.V. een advertentie voor de opleiding van assistent expediteur met baangarantie staan, waarmee hij onmiddellijk naar het Arbeidsbureau stapte. De opleiding sloot mooi aan bij zijn opleiding en werkervaring en zou volgens de advertentie snel starten.

     Blaren

     De consulent bij het Arbeidsbureau vertelde hem echter, dat hij niet in aanmerking kwam voor de cursus. 0mdat hij nog maar sinds kort werkloos was8. T.V. vertelt: “Ik vroeg: ‘hoe lang moet ik dan werkloos zijn om wél mee te kunnen doen?’ Toen was het antwoord: ‘Meer dan tien jaar.’ Het was dus alleen voor langdurig werklozen, maar dat werd in de advertentie niet vermeld.” T.V. was verbijsterd en woedend; hij liet het er niet bij zitten. Hij vroeg bemiddeling aan. Die kreeg hij bij reïntegratiebedrijf Kliq. “Na twee intakegesprekken en de blaren op mijn tong te hebben gepraat wist ik die consulenten eindelijk ervan te overtuigen dat mijn wens serieus kon worden genomen,” zegt T.V. “Dus ik kon meedoen aan die cursus. Volgens het contract, dat ik ter ondertekening kreeg toegestuurd, zou het hele traject ruim ƒ 4000, - kosten. Te weten ƒ 780. - voor het reïntegratieplan, voor de cursus
     ƒ 300. - en voor ‘intensieve bemiddeling’ het bedrag van ƒ 3080. -. Dat vond ik een flink bedrag, maar het GAK zou alles betalen en die gingen akkoord dus ik nam aan dat het wel goed zat.”

     Uitzendbureau

     Vervolgens vond er in oktober een voorlichtingsbijeenkomst plaats voor de zestien deelnemers.
     “Daar bleek tot mijn stomme verbazing, dat uitzendbureau Randstad ertussen zat. Voor die ‘intensieve bemiddeling’ dus. Wij kregen bovendien te horen, dat we maar een brutosalaris van ƒ 2500. - zouden krijgen! Toen ik vroeg waarom we met een minimumloon moesten beginnen, zeiden die mensen van Randstad: ‘ja, je moet eerst een stapje terugdoen.’ Terwijl zij voor die intensieve bemiddeling ƒ 3080. – per persoon ontvingen! Dat staat toch in geen verhouding tot elkaar.”
     Ondanks de financiële strop die dit T.V. zou gaan opleveren zette hij toch door. Hij wilde werken en hoopte wanneer hij eenmaal aan de slag was een beter salaris te kunnen opbouwen.

     Hoge kosten

     De cursus werd eind november 2000 uitgesteld. Reden: te weinig deelnemers, waardoor de hoge kosten een probleem zouden vormen. Kliq wilde snel een doorstart maken en stuurde T.V. in februari 2001 een nieuw contract ter ondertekening toe. T.V.: “De kosten voor de cursus waren nu ineens gestegen naar ƒ 10.000. -. Er moet kennelijk flink op verdiend worden, want waarom was de rekening ineens met ƒ 6000. - verhoogd?” Helaas, nu meldden twee van de elf deelnemers zich af, wat betekende dat het kostenplaatje opnieuw het struikelblok zou worden.
     Uiteindelijk werd de hele cursus afgelast. T.V. heeft nooit iets gehoord over een klachtenprocedure5 en een stappenplan voor zijn reïntegratie is er nooit gemaakt10.

     De aanhouder wint

     “Kliq kwam steeds met een ander baantje,” vertelt T.V. “Dan weer vroegen ze mij of ik niet als chauffeur op de bus wilde werken, of ze hadden wel een leuk baantje als parkeerwacht voor me. Maar dat wil ik allemaal niet. Ik wil gewoon terug in de haven, dat heb ik altijd gedaan en alleen daar wil ik werken.” En hij zet door. Tijdens een gesprek bij Kliq draagt hij een nieuw idee aan: waarom niet een cursusplaats inkopen direct bij het Scheepvaart en Transportcollege? Gemakkelijk te regelen en niet duur: ƒ 1350, -. Hij wil het desnoods zelf betalen, want T.V. wil en zal werken.

     Intussen heeft Kliq T.V. dus op diens aandringen aangemeld bij de Havenvakschool voor een cursus voor expediteur. Wie de begeleiding op zich gaat nemen is nog niet duidelijk5. De opleiding begint pas in september. Tegen die tijd is T.V. dertien maanden werkloos en op eigen initiatief een klein stapje verder gekomen.

     Weggegooid: bijna honderdtachtig duizend gulden

     Het is goed zakendoen met geld voor
     werkzoekenden
     In de loop van 2000 adverteert Computerij Onderwijs in Rotterdam met de volgende advertentie:

     “Nu een uitkering/ in de WAO? Straks een baan in de ICT!”

     Computerij Onderwijs biedt mensen met een uitkering de kans op een opleiding met baangarantie in de Informatie en Communicatie Technologie. De advertentie suggereert dat 12.500 mensen een vaste baan hebben gevonden.

     Op eigen initiatief reageren 9 man op deze advertentie. Met toestemming van het GAK kunnen zij deelnemen aan de cursus. Kosten: ƒ 20.000. – per persoon.

     Wanneer zij rond september 2000 zijn begonnen met de scholing bij Computerij Onderwijs komen de leerlingen erachter, dat de school op geen stukken na waarmaakt wat zij hebben voorgespiegeld.
     De algehele organisatie is een rommeltje: er blijkt geen duidelijke planning te zijn voor het onderwijs noch voor de inhoud van de cursussen, docenten zijn (soms) niet aanwezig waardoor de cursisten naar huis worden gestuurd, leerlingen krijgen nergens informatie over en moeten er zelf maar achter komen hoe en wanneer de lessen worden gegeven. Het gedeelte Sociale Vaardigheden neemt een onevenredig deel van de cursus in beslag. Het eigenlijke computeronderwijs komt na lang aandringen eindelijk van de grond met een haastig ingehuurde docent, maar stelt dan weinig voor.

     Resultaat: snuffelcursus

     Rond de jaarwisseling blijkt Gaga Educations de zaak te hebben overgenomen van Computerij Onderwijs. Zonder geïnformeerd te worden over het hoe en waarom, krijgen de cursisten achteraf een ongedateerde brief ter kennisgeving.
     Na drie maanden hebben de cursisten nauwelijks iets geleerd en hebben als resultaat slechts 1 of soms 2 certificaten in de hand.

     Waarde certificaten

     Vervolgens blijven de beloofde baangaranties uit. De gemaakte afspraken met SP&C Projecten, Baas Telecom BV bij UPC blijken stageplaatsen te zijn, waarvoor de werkgever een vergoeding per werknemer per dag ontvangt. Binnen de bedrijven waar stage wordt gelopen de echte scholing pas op gang, want de behaalde certificaten zijn absoluut onvoldoende voor een vast contract. De stagières werken maandenlang met behoud van uitkering zonder een cent te verdienen en zonder enige zekerheid op een vast contract.
     Er blijken bovendien slechte afspraken te zijn met de stageplaatsen, waardoor de stagiaires van hot naar her worden gestuurd.
     In die tijd is er geen enkele begeleiding van Gaga Educations, of enig reïntegratietraject dan ook.

     Eindresultaat:

     Slechts een enkeling heeft, met veel moeite, een vast contract weten te bemachtigen.
     De meeste cursisten hebben inmiddels afgehaakt. Gevolg: terug in de uitkering met een uitkering op minimumniveau en een emotionele harde klap. De cursisten voelen zich allemaal gebruikt, in de steek gelaten en niet serieus genomen. Er is hier sprake van uitbuiting en misbruik maken van gemeenschapsgeld: in totaal is er bijna ƒ 180.000. - weggegooid, waar werkzoekenden de dupe van zijn geworden.

     Hierna volgen 3 voorbeelden.
     Weggegooid: biina hondertachtig duizend gulden (1)

     In een diep gat gevallen
     Computerij Onderwijs (nu Gaga Educations) stuurt cursisten na drie maanden het bos in.

     Op weg naar huis kreeg P.D. (30) een telefoontje dat zijn stage er op zat en dat hij niet terug hoefde te komen. De reden daarvan heeft hij nooit vernomen5.
     Computerij Onderwijs, inmiddels was het Gaga Educations geworden, wist van niets. Er werd ook niet gekeken of er misschien iets geregeld kon worden met het bedrijf waar P.D. stage had gelopen. Hij moest er zelf maar achteraan. Het SIOM, het integratiebureau waar P.D. cliënt was, ging ervan uit dat het wel aan hem zelf zou hebben gelegen dat hij op straat was gegooid5. “Ik had er op het laatst zo genoeg van, van die hele toestand, dat ik er al helemaal geen zin meer in had,” zegt P.D.

     “Ik was zelf gaan kijken bij Computerij Onderwijs, omdat ik die advertentie had gelezen voor telecom-technicus; daar kon je een cursus volgen met baangarantie,” vertelt hij. “Iemand bij het GAK zei tegen mij, dat ik bij reïntegratiebureau SIOM moest zijn. Die gaf toestemming2, want Computerij Onderwijs stond goed bij hen bekend. Daarna had ik bij Computerij Onderwijs een gesprek met iemand van Internetbedrijf SP&C Projecten9. Het SP&C steunde dit traject en zou ons na de cursus werk verschaffen. Maar wat hij mij vertelde bleek achteraf helemaal niet te kloppen. Toen de cursus eenmaal was begonnen bleken we wekenlang hoofdzakelijk sociale vaardigheden te krijgen. We hebben volop gelachen, daar niet van, maar we kwamen natuurlijk voor onderwijs in de communicatie technologie en dat kregen we maar niet.”

     Van hot naar her

     P.D. gaat verder: “Onze groep bestond uit met een man of negen. Tijdens de cursus bleek Computerij Onderwijs ineens veranderd in Gaga Educations. Dat hoorde ik toevallig via iemand anders. Af en toe waren er geen leraren, dan werden we naar huis gestuurd. En wij maar vragen wanneer onze computerlessen nou zouden beginnen. Op een gegeven moment kregen we les van een partner van Gaga Educations. Toen begonnen we dan eindelijk met de computer te werken: we begonnen met de computer uit elkaar te halen, om te kijken wat er allemaal in zat. Enfin, op een bepaald moment gingen we stage lopen bij Planhold in Rotterdam.” Deze stage duurde een of twee weken. P.D. vindt het moeilijk alles weer terug te halen: “Het was ook zo’n puinhoop. Op een dag kwamen we daar aan, toen die lui van Planhold zeiden: ga maar terug naar Gaga Educations, de stage is afgelopen. Wij wisten van niets5. We werden maar van hot naar her gestuurd3, we begrepen er niets van. Maar we hadden inmiddels wel door dat we de dupe waren van een ongeorganiseerde bende, waar de honden geen brood van lusten.”

     MTS

     Na de stage bij Planhold moest de groep naar SP&C in Amsterdam. “Die stuurde ons naar UPC door,” zegt P.D. “We kregen met iemand van UPC eerst een gesprek. Die wist helemaal niet wat wij kwamen doen; hij dacht dat wij de MTS deden! Toen brak de hel los. Wij zeiden, dat we stage kwamen lopen. Maar die man zei, hoezo? De directeur kwam erbij en uiteindelijk hebben zij gezegd, weet je wat, we nemen jullie vandaag wel op en geven jullie les.”
     Na die dag was dit avontuur ook afgelopen. “We waren zo boos op dat SP&C, dat we na de les weer naar het kantoortje van SP&C zijn gegaan. Daar hebben we zitten praten tot ‘s avonds laat. We baalden enorm van die vent, voor ons was de maat wel vol.”
     Uiteindelijk kwam de groep weer terug bij Gaga Educations. Die heeft toen maar iemand ingehuurd om ons te leren netwerken aan te leggen en dergelijke.

     Eindelijk een echte cursus

     “SP&C had uiteindelijk met Baas Telecom afgesproken dat we naar Waddinxveen konden gaan voor twee weken opleiding. Dat waren de beste twee weken die ik al die tijd heb meegemaakt,” zegt P.D. “Maar dat liep ook niet goed af. We zouden stage lopen. Het regelen daarvan was nog een heel gedoe, want SP&C had andere contracten lopen. Baas Telecom wilde ons wel overnemen en daar was iedereen wel over te spreken. We begonnen met de stage in januari en zouden per 1 maart in vaste dienst komen. Alleen, voor mij is het niets geworden. In mei was ik nog steeds bezig met stage lopen. Al die tijd heb ik niets verdiend, maar Baas Telecom kreeg ƒ 200. - per persoon per dag uitbetaald. Dat vond ik echt vreemd. Ik had het tegen die tijd helemaal gehad. Er waren er al een heleboel afgevallen. En ik hoefde dus ineens ook niet meer terug te komen na dat telefoontje,” besluit hij.

     Het is tenslotte werk

     P.D. belt het SIOM op met de vraag wat er nu moet gebeuren. Hij had al die maanden geen contact gehad met hen en in eerste instantie reageerden ze een beetje geschokt. P.D.: “Ze vonden dat ik moest doorgaan met stage lopen. Het was tenslotte werk12. Het GAK wilde mijn uitkering zelfs stopzetten als ik niet door zou zetten! Wat kan ik nou voor werk vinden, terwijl ik geen diploma of niks heb, alleen een certificaat, waarop staat dat ik Word heb gedaan? We hebben zelfs de sollicitatiecursus die we zouden krijgen niet gehad. Het enige diploma dat ik heb, heb ik bij Baas Telecom gehaald nota bene.” Hij bleef bellen, omdat hij het geen stijl vond wat er allemaal gebeurde. Tenslotte haalde P.D. de FNV erbij. “Die namen ons wel serieus en hebben de zaak uitgezocht. Zij hebben het SIOM ervan weten te overtuigen dat er echt wat mis was met Gaga Educations.“

     Omscholen

     “Ik vind het schandalig wat er is gebeurd. Als je nagaat dat dit traject bij elkaar pakweg anderhalve ton heeft gekost voor de hele groep, terwijl het voor bijna de hele groep op niets is uitgelopen. En als je bedenkt hoeveel tijd en motivatie we erin hebben gestopt. Ik ben echt in een diep gat gevallen toen dit voorbij was,” zegt P.D. Dan, lachend: “Maar het SIOM helpt me op het moment heel erg goed. Ze hebben nu een test afgenomen en dan gaan we werken aan een complete omscholing.”
     Weggegooid: bijna honderdtachtig duizend gulden (2)

     Er wordt niets uitgelegd
     S.K. (22) was een van de mensen die bij Computerij Onderwijs kwam om in de ICT te gaan werken als computer technicus. Hij moest maandenlang wachten op een vast contract.

     Na de opleiding werd S.K. in januari 2001 naar Baas Telecom gestuurd in Amsterdam. Hij vertelt: “Ze wilden me eerst een paar weken stage laten lopen. Daarna vroeg ik of ik een vast contract kon krijgen, maar dat kon niet omdat ik geen rijbewijs had. Ik vond dat ik aan het lijntje werd gehouden. De sfeer op de afdeling beviel me ook niet. Er was ook nog een ruzie met mijn baas, die dacht dat het mij allemaal niets interesseerde. Maar dat was niet zo, het was gewoon een foutje in de communicatie. Ik kreeg echter wel de schuld. Daarom heb ik heb er in februari een punt achter gezet.”

     Bemiddelen

     Gaga probeerde de zaak te sussen, door S.K. een brief te laten schrijven naar zijn baas. S.K.: “Ik kreeg uiteindelijk wel gelijk, maar ik wou er helemaal niet meer terug. S.K.: “Ik had bovendien de baas van een andere vestiging van Baas Telecom gesproken, die tegen mij zei, dat-ie nog een mannetje nodig had op zijn afdeling in Gouda. Daar kon ik wel een vast contract krijgen, maar dat moest eerst geregeld worden. Uiteindelijk duurde dat zo lang, dat scheen heel moeilijk te zijn. Ik ben toen maar een tijdje voor een uitzendbureau gaan werken. Pas na de tiende mei kreeg ik dat contract toegestuurd.”
     S.K. heeft het nu naar zijn zin. Hij is sinds kort bij een nieuwe ploeg ingedeeld. Hij zegt: “Het was in het begin best moeilijk. Er waren collega’s die probeerden je op te zadelen met hun werk. Daar krijg je stress van. Bij de groep waar ik nu in zit gaat het goed.”

     Beter

     S.K. vindt dat er in zijn traject te weinig begeleiding is. “Ze leggen niets uit, er wordt helemaal niets gezegd. Je moet gewoon je werk doen maar je weet niet waar je aan toe bent,” zegt hij.

     weggegooid: bijna honderdtachtig duizend gulden (3)

     Toiletpapiertje
     Subsidie van ƒ20.000. - voor reïntegratietraject: wel een hoop geld voor een beginnerscursus van drie maanden. En aan de certificaten heb je niks als je voor een baas gaat werken.

     A.S. (52): “Ik had in de krant een advertentie van Computerij Onderwijs zien staan. Die hadden een opleiding in de ICT (Informatie en Communicatie Technologie) voor mensen met een uitkering. Ze garandeerden drie maanden stage en een baan in een telecombedrijf. Daar heb ik toen zelf op gereageerd. Het GAK vond het goed en zou de cursus betalen 2. De kosten waren ƒ 20.000, -. Maar als je nou kijkt wat we daarvoor hebben gekregen vind ik het weggegooid geld. We kregen een cursus sociale vaardigheid en nog een computercursus. Het duurde in totaal drie maanden. Tussendoor veranderde de opleiding ook nog in Gaga Educations. Uiteindelijk had ik twee certificaten op zak waar je niets meer mee kan dan een stage lopen van drie maanden.”

     Niet zeuren

     A.S. zit nu nog in zijn proefperiode en is er niet zeker van of hij na een half jaar weer op straat staat. “Je verdient iets meer dan bij het GAK, anders deed ik het niet. Rijk wordt je er niet van en je kunt ook niet zeggen dat je meer wil gaan verdienen. Ik kan ermee leven, het is altijd beter dan de 70% Ziektewet die ik kreeg. De meeste jongens zijn ermee gestopt, die zijn nog jong. Ik ben 52 jaar en wil graag nog werk hebben tot mijn 65e. Gewoon hard werken, je aan de regels houden en je rustig houden. Doe je dat niet dan sta je zo op straat. Als je maar eenmaal in vaste loondienst bent dan zit je goed. Dat is natuurlijk normaal. Je moet het wel van twee kanten zien: die baas wil wel dat je komt opdagen als je afspraken hebt gemaakt.”

     Doorscholen

     Pas wanneer hij een vaste aanstelling krijgt beginnen de echte vakopleidingen binnen het bedrijf. Die vinden ‘s avonds na het werk plaats en worden door het telecombedrijf bekostigd. Het niveau van deze ‘doorscholing’ liegt er niet om. “Ik moet nou zorgen dat ik iets haal, “ zegt J.S. “Ze hebben ons veel te hoog ingeschat; het is veel zwaarder dan je denkt. Je moest voor de Computerij opleidingen een vooropleiding op vbo-mavo niveau hebben, maar nu vragen ze al mensen op havo-vwo niveau 10. Ik kan toevallig goed rekenen, maar iemand met reken- of taalproblemen die kan het vergeten.”

     Certificaat stelt niets voor

     “Ik mag niet klagen,” zegt Smallendijk. “Maar er komt heel wat bij kijken bij dit werk. Aan die certificaten heb je helemaal niets; dat is eigenlijk niet meer waard dan een toiletpapiertje. Internetbedrijven, telecombedrijven, uitzendbureau’s, ze vragen altijd diploma’s. Met die cursus van drie maanden ƒ 20.000, - heeft moeten kosten vind ik een grof schandaal. Als ik alles van tevoren had geweten was ik er niet aan begonnen 4.”

     Rijbewijs

     “Een heleboel jongens werden niet aangenomen 10 door het telecombedrijf omdat ze geen rijbewijs hadden. Dat bleek een voorwaarde te zijn, maar ze waren toch door Computerij aangenomen, ” vertelt hij. Hij vervolgt: “De regering wil iedereen aan het werk hebben, maar als ze mensen die ziek zijn en mensen die buiten de boot vallen op zo’n manier gaan behandelen kom je nooit in een vaste baan. Het is gewoon geld weggeven van de maatschappij. Maar het is een keihard systeem. Als ze weten dat dit van mij komt kan ik het vergeten.”

     Spelletjes
     Zo’n traject bij een reïntegratiebureau, daar heeft W.S. (58) helemaal geen meer zin in.

     Hij is vijf jaar geleden als privéchauffeur wegbezuinigd bij een reorganisatie binnen zijn bedrijf. W.S. kreeg een schadeloosstelling, die langzamerhand daalt naar minimumloon. Een half jaar voor het ontslag werd hij verwezen naar het Arbeidsinterventiebureau van Start. “Ik ben er een paar keer geweest. Ik zat er dan wat advertenties te lezen en wat bedrijven op te bellen, maar het leverde allemaal niets op,10” vertelt hij. “Ik had daar ook zo’n coach, zoals ze dat noemden. Met hem had ik wat persoonlijke gesprekken. Verder zat ik met een stel studenten van allerlei scholen spelletjes te doen. Computerspelletjes, woordspelletjes, intelligentiespelletjes, allemaal heel leuk, maar dan ga ik toch liever tennissen of badmintonnen3.”

     VIP

     Het Arbeidsbureau belde me eens op, waarom ik nooit kwam. Zij boden mij toen een zg. VIP-cursus aan: ‘Veertigplussers in progess’. Daar moest je aan jezelf werken. Veel heeft die dag niet opgeleverd. Ook bood het Arbeidsbureau hem een keer een baan aan als taxichauffeur. Het taxibedrijf vond hem echter te oud. “Ik vond het op mijn leeftijd zelf ook te link en ik werd bovendien veel minder betaald dan als privé-chauffeur. Het Arbeidsbureau had daar wel begrip voor4 en zei toen meteen, dat ik die vacature maar moest teruggeven.” Hij zit nu thuis en heeft het druk met zijn liefhebberijen.

     Ik geef niet op

     W.S. heeft nooit problemen gehad met het GAK. Gelukkig kan hij nu zijn werkbriefjes eens per maand schriftelijk indienen. “Ik heb wel eens ruzie gemaakt met zo’n mannetje die me op een feestdag drie uur liet rijden om mijn werkbriefje te komen inleveren. Toen ik daar kwam kon ik het afgeven aan de portier want hij had een vrije dag. Zulke dingen gebeuren allemaal met je, maar langzamerhand gaat dat over. Ik maak me er niet meer druk over. Ik heb alle werkgevers in de regio al gehad en solliciteer op elke baan die in aanmerking komt. Ik geef niet op, maar ik ben te oud,” zegt hij nuchter.
     In een traject wil W.S. niet meer. “Daar gaan ze je weer leuk bezighouden of je moet 2 woorden aan je c.v. veranderen. Ik heb geen zin om met iemand van 20, 30 jaar oud weer aan mezelf te werken. Als ze nou zeggen: joh, je doet een maand een cursus en dan kan je aan het werk, dan zeg ik: akkoord, ik ga mee.1”

     Rotbaantjes

     “Als je ziet waar die begeleiding van zo’n reïntegratiebedrijven eigenlijk op neerkomt. Veel mensen hebben zoveel meegemaakt, voor hen hoeft het niet meer. Die zijn alleen maar bang om gekort te worden op hun uitkering of dat ze in een of ander rotbaantje terechtkomen als ze niet meewerken.
     Want het gaat toch hoofdzakelijk om het scoren, van we hebben wat mensen aan het werk gezet. Maar als die na een half jaar weer op straat staan kunnen ze die geen vervolg geven.12”
     Werkobject
     “Ze zitten nou wel te rotzooien om die WAO van de baan te krijgen, maar dit is gewoon werken met de botte bijl.”

     H.V. (51) bladert in het gebruikelijke dikke pak brieven, waarvan die van het GAK uitblinken in onleesbaarheid. V. zit sinds ‘85 in de WAO voor 25-35%. Hij vist uit de stapel een fraai certificaat, dat getuigt van het behalen van het theorie-examen vorkhefchauffeur, in 1998. Het praktijkexamen heeft hij niet gehaald omdat hij niet snel genoeg was 10. “Dat was wel een grote teleurstelling. Ik kon wel herexamen doen, maar dat moest ik zelf betalen. Daarna heb ik van Arbeidsintegratie nooit meer iets gehoord.”

     PTT

     In sept. 2000 krijgt V. een verwijzing naar reïntegratiebureau CAT. Hij ontvangt er een vel papier krijgt waarop in fraaie bewoordingen wordt uitgelegd ‘wat CAT allemaal voor u kan doen’, onder andere de begeleiding naar werk. Tot nu toe is dat niet gelukt.
     Begin oktober komt zijn consulent van CAT op huisbezoek voor een gesprek.
     “Het klonk allemaal wel goed en zij zou er vaart achter zetten om mij weer aan het werk te helpen. Op 12 oktober had ik weer een afspraak bij het CAT. Toen heeft mijn consulent toegezegd werk te zoeken in de groenvoorziening. Dat leek mij leuk. Maar er is niet veel van terechtgekomen. Ik kreeg wel een folder mee over de Wiw. Daar begrijp ik niets van- dat verhaaltje is mij te ingewikkeld.”
     V. bedenkt dan, dat hij wel bij de PTT kan solliciteren voor postbesteller 10. Zelf stelt hij een sollicitatiebrief op, die hij bij het CAT eerst laat lezen voordat hij hem opstuurt. Helaas, de PTT heeft geen personeel nodig.

     Geen uitstraling

     In april 2001 wordt hij weer uitgenodigd voor een gesprek bij de PTT. Wanneer hij twee dagen later op de afspraak verschijnt, blijkt degene die hem heeft uitgenodigd niet meer op die functie te zitten. Weggepromoveerd. Toch heeft V. een gesprek met een andere personeelswerker binnen het bedrijf. Maar die ziet het niet zitten met V.. Hem lijkt de afstand van huis naar werk te groot om het op de lange duur vol te kunnen houden. “Het eerste half jaar zou ik hulppostbode worden, zonder een onkostenvergoeding. Pas daarna kon vaste aanstelling worden gegeven. Dus die meneer van de PTT zei, ga naar Venray, dat is dichterbij. Dat heb ik toen gedaan, maar daar zagen ze het ook niet zitten. Trouwens, in Venray zou ik veel minder per uur verdienen. Hoe dat kan snap ik ook niet.”
     Het CAT greep in. Zijn consulent ging met V. naar de PTT. Er werd afgesproken, dat hij een proefperiode kreeg. Dat wou hij wel.
     Toch gaat deze afspraak ook niet door. De PTT laat weten genoeg personeel te hebben. “Ze waren bang dat ik het werk niet aan zou kunnen en ik had te weinig uitstraling,” zegt V. gelaten.
     Hij gaat verder: “t Werkt toch allemaal niet zoals het hoort. Eerst ga je ergens solliciteren, maar dan moet je dat eerst met het GAK overleggen of het wel kan met je WAO. Tegen die tijd is de baan al vergeven. Daar erger ik me nou zo aan.”

     Weinig interesse

     Nu knipt hij zelf advertenties uit. “De medewerkster van het reïntegratiebureau vroeg laatst of ik zelf nog wat had gevonden. Ik liet ze aan haar zien. Ze maakte er geen aantekeningen van. De volgende dag wist ze niets meer van die advertenties. Ze zei: ‘ik krijg er zoveel, dat kan ik me niet meer herinneren. Dit bedrijf ken ik helemaal niet’. Het komt allemaal zo incompleet over,” vindt hij.
     Eind mei vond V. zelf nog twee vacatures in de krant. Eén in de groenvoorziening via een uitzendbureau en één als productiemedewerker. Hij maakte een kopietje van beide advertenties en stuurde ze op naar het CAT. Donderdagochtend belde zijn consulent hem op: zij kon deze week niets meer voor hem doen. Ook niet de komende drie weken want ze ging op vakantie. “Ik heb het idee dat ik een werkobject ben voor CAT. Het lijkt wel alsof ze haar tijd vol zit te maken met mij en andere mensen. Wat moet ik hier nou mee,” zegt V..

     Jongensdroom
     Het valt soms niet mee om anderen ervan te overtuigen dat je weet wat je wilt en je moet van goeden huize komen om zó lang vol te houden dat je toch de nodige medewerking krijgt.

     Drie jaar geleden, in juni 1997, werd zelfstandig ondernemer K.P. (54) ziek: burn-out syndroom. Hij kwam bij het GAK in de WAZ. Na intensieve begeleiding krabbelde hij langzamerhand weer overeind. Eind1998 wilde P. weer gaan werken, maar nooit meer terug in zijn oude vak van bouwkundig ingenieur. Hij wilde zijn jongensdroom verwezenlijken: internationaal vrachtwagenchauffeur worden.

     Wij kunnen niets voor u doen

     Daarvoor moest hij eerst zijn groot rijbewijs halen. Hij had bedacht dat via de wet Rea er een mogelijkheid voor hem was om weer aan het werk te komen en meldde zich bij zijn arbeidsdeskundige van het GAK. Die vond het geen goed idee. P.: “Ik was voor 80 – 100% afgekeurd dus ik moest maar eens leuke dingen gaan doen1. Voor arbeidsintegratie kwam ik niet in aanmerking.” Maar daar was P. het niet mee eens. Na lang aanhouden en een aantal gesprekken ging de arbeidsdeskundige overstag en gaf hem op voor arbeidsintegratie bij reïntegratiebedrijf Passage, dat tegenwoordig deel uitmaakt van Kliq.
     Intussen zat P. niet stil en haalde maar vast op eigen kosten zijn rijbewijs C voor vrachtwagenchauffeur. “Eigenlijk ging het allemaal wat te snel, maar ik had de geraniums al lang genoeg water gegeven en de hond lag te zuchten omdat-ie weer mee uit moest,” vertelt hij. “Ik ging daarom ook maar eens langs bij het Arbeidsbureau. Daar bieden ze ook leuke cursussen aan werkzoekenden. ‘Wij kunnen niets voor u doen, want u bent arbeidsongeschikt’, zeiden ze daar.”

     Hulpverlening is wachten

     Na verloop van tijd werd P. opgeroepen door bureau Passage. Op de vraag wat zijn wensberoep was vertelde hij, dat hij internationaal vrachtwagenchauffeur wilde worden. “Het leek hun helemaal geen goed idee,” zegt P., “Ik zou dan ver beneden mijn niveau tussen allerlei ongeletterde mensen zitten en me beslist niet gelukkiger gaan voelen1.”
     Hij liet zich niet van zijn stuk brengen en duwde door. Voor de zekerheid liet bureau Passage P. een psychologische test doen, waarvan de uitslag was dat hij vrachtwagenchauffeur wilde en kon worden. Ondanks de testuitslag vond het testbureau hem echter toch niet geschikt voor dit beroep2. Men dacht meer aan het beroep van calculator of iets dergelijks. P. gaf geen krimp, “Daar griezel ik van,” zegt hij, “Ik krijg al kippenvel bij de gedachte ergens op een kantoor te moeten gaan zitten. Trouwens, ook daarvoor moet ik worden omgeschoold en studeren kan ik niet meer sinds ik ziek ben geweest.” Daarmee was ook deze testperiode op niets uitgelopen. Het testbureau zond een eindrapport naar bureau Passage. “Weer wekenlang wachten6 op een gesprek bij Passage. Hulpverlening is wachten,” is zijn conclusie.
     “Passage voerde de gesprekken nu op basis van het testrapport, dus men wilde mij niet helpen bij mijn wens om vrachtwagenchauffeur te worden3. Na een paar gesprekken zei ik uiteindelijk: ik ga mijn eigen weg wel. Je hoort nog wel van me.”

     Boete

     En zo gebeurde het. Op eigen initiatief behaalde P. zijn rijbewijs E. Na een spoedcursus slaagde hij in juli 2000 bij de eerste keer afrijden voor zijn examen. Nu kon hij ook een vrachtwagen met oplegger besturen. Inmiddels had hij contact met een transportbedrijf waarvoor hij parttime ritten kon gaan rijden. Het bedrijf ging akkoord met de gesubsidieerde Rea-regeling en zo begon P. aan zijn chauffeursbestaan. Hij werkte 2½ dag per week en viel daardoor nog netjes binnen zijn uitkering (minimumloon).

     Dreigbrieven

     Het bedrijf was tevreden over hem en bood hem na de proefperiode van drie maanden een vast contract binnen de Rea. “Het GAK was meteen gealarmeerd en stuurde mij een heel vervelende brief waarin ze dreigden dat ik een boete zou krijgen als ik ging bijverdienen! 8“ zegt P. verbolgen. Hij legt uit: “Verder was de zaak helaas niet zo gemakkelijk te regelen. Een contract van 20 of 30 uur per week bleek teveel voor mij. Ik kan nog niet uit de uitkering, dat is voor mij nog veel te riskant. Dus heb ik een middagje zitten uitrekenen dat ik niet meer dan 10 uur mag werken om in de uitkering te kunnen blijven. De werkgever ging akkoord en meldde mij vervolgens aan bij het GAK voor de Rea, zoals het hoort. Daarover kreeg ik van het GAK onmiddellijk een brief thuis met de tekst: ‘wij hebben geconstateerd dat u werkt’. Ze hielden meteen mijn uitkering in8. Ik was woedend. Ik heb natuurlijk per omgaande op gereageerd en toen heeft het GAK het, zonder excuus of wat dan ook, weer rechtgezet.”

     Integratiekosten

     “Intussen was iedereen aan mij aan het verdienen: bureau Passage voor de begeleiding die ze niet eens uitvoerden, de werkgever met de subsidie, en ikzelf werkte voor een minimuminkomen.” gaat P. verder. “Ik belde daarom Passage maar weer eens op om te zeggen dat ik mijn rijbewijzen had en ook een baan. Ik dacht, dat ze nu de door mij gemaakte kosten voor de studie wel konden vergoeden. Ook voor de cursus ADR (gevaarlijke stoffen), die ik nu moet doen. Helaas, dat kon niet meer, want dat had ik eerst moeten vragen12. Maar toen ik het vroeg vonden ze mij te snugger voor de vrachtwagen!” Na lang aandringen beloofde bureau Passage de aanvraag voor studiekostenvergoeding door te sluizen naar het GAK en over een maand of 4 wel eens verder kijken. P.: “Na maanden wachten zocht ik contact met een arbeidsdeskundige bij het GAK die ik al vaker had gesproken. Deze man was zelf bekend met het vak van vrachtwagenchauffeur en hij kende ook hoger opgeleide mensen die al jaren heel gelukkig in het transport zaten. Hij zei: weet je wat, ik geef een positief advies af en je krijgt je opleiding helemaal vergoed. Klaar.”
     Inmiddels is het geld nog steeds niet binnen. Na lang wachten en vervolgens een zoektocht in de burelen van het GAK bleek het formulier onder op een stapel te zijn terechtgekomen. Reden: er was geen officieel aanvraagformulier was ingevuld.

     Aan het handje

     P.: “Vanaf het moment dat je in een uitkering zit wordt je geacht niet meer zelfstandig na te denken. Dat doen zij wel voor je3. Je wordt bij het handje gepakt en op je vijftigste op een werkervaringsplaats gezet.”
     Een grote puinhoop
     Al bijna vier jaar lang wordt er gesleuteld aan het reïntegratieproces van H.W. Uitgescholden, genegeerd, ondergewaardeerd en aan het lijntje gehouden: niets kan hem nog verbazen.

     W. ( 52) is één van de velen, die niet met name genoemd wil worden. Hij denkt dat publicatie van zijn verhaal nadelig zou kunnen werken voor hem. Hij heeft al teveel meegemaakt. Maar eerst een korte samenvatting van de situatie.
     H. werd in februari 1989 voor 80-100% afgekeurd en kreeg een WAO-uitkering. In het begin van die tijd deed H. via Cadans nog een test om te kijken of hij in aanmerking kon komen voor de werk. Hij was echter nog niet hersteld en mocht niet werken. Vervolgens hoorde hij niets meer van Cadans.

     Vrijwilligerswerk

     In 1995 was W. weer zodanig hersteld, dat hij wilde uitzoeken wat hij nog aankon. Hij begon bij Vluchtelingenwerk Nederland als vrijwilliger. Gaandeweg werkte hij daar steeds meer uren en ontwikkelde zich op veel terreinen.

     Afgewezen door Cadans

     Een poging tot bijscholing ondernam W., door in 1996 een consulent van Cadans te vragen om een training voor het leren omgaan met studiemateriaal. “Ik dacht, ik ga me vast voorbereiden op omscholing voor de arbeidsmarkt, vertelt hij. “Na een tijd kreeg ik een afwijzing daarop. Ik was te oud en ik was eerder al afgewezen voor de werkvoorziening. Daar heb ik toen een bezwaar tegen ingediend. De arbeidsdeskundige die ik daarna sprak, de zoveelste, stelde mij in het gelijk en liet mij een beroepstest doen. Helaas kwam ik daar heel slecht uit en lag de zaak weer stil.”

     Al die tijd werkte W. als vrijwilliger bij Vluchtelingenwerk Nederland. “Eind 1998 was dat langzamerhand opgelopen tot drie dagen per week. Ik meende, dat de tijd gekomen was om mij te oriënteren op het ‘echte’ werk. Want vrijwilligerswerk is volgens Cadans geen echt werk, weet je,” zegt W.. Hij vroeg daarom Cadans om ingezet te worden op een Rea-traject. Na twee maanden6 werd hij verwezen naar GAK Arbeidsintegratie, waar een aantal gesprekken plaatsvonden met een arbeidsdeskundige. “Hij bood me eens een Melkert-baan aan10. Ik heb toen eerst advies gevraagd aan een kennis van mij, die zelf consulent is. Hij zei: begin nooit aan een Melkert-baan; als je daar eenmaal in zit kom je er nooit meer uit, 5” vertelt W.. “Bovendien heb ik bij Vluchtelingenwerk toch jarenlang op Hbo-niveau gewerkt en iets opgebouwd. Ik wil op dat niveau nu natuurlijk verder gaan.”

     Herkeuringsronde

     Ondertussen had de minister besloten alle WAO’ers te herkeuren. W. was in september 1997 aan de beurt. “De verzekeringsdeskundige van Cadans, waar ik moest verschijnen, moest beoordelen hoe ik in mijn vel zat. Hij zat een beetje te bladeren in mijn dikke dossier en vroeg mij af en toe wat. Hij bleek niets van mij af te weten. Maar aangezien hij in hooguit drie kwartier moest beoordelen wat ik wel of niet zou kunnen3, moet hij in zijn hoofd al een idee hebben gehad over het advies dat hij aan de arbeidskundige zou gaan doorgeven. Alleen vertelde hij mij dat natuurlijk niet.5”

     U krijgt niets van mij

     Vervolgens nodigt Cadans H.W. uit om bij een arbeidsdeskundige te komen om een belastbaarheidsprofiel op te stellen. H. vertelt: “Hij zag geen enkele beperking voor mij om weer aan het werk te gaan. Hij zei, dat ik op 13 maart 2000 voor 100% in de WW zou gaan. Ik vroeg wat dat inhield en of ik dan begeleiding kreeg. Hij zei, ‘u krijgt geen cent van mij’! Ik moest het zelf maar uitzoeken5. Ik wilde bijvoorbeeld wel een computeropleiding om meer kans te hebben op de arbeidsmarkt. Nee, ik kreeg ook geen opleiding van hem. Ik moest mijn eisen maar op een lijstje zetten en naar het Arbeids

     Reactie door KEURMERK — donderdag 18 januari 2007 @ 18.52 uur

121. Naam: anoniem
     Ik heb een paar dagen geleden ‘Die vier van vier miljoen’ bekeken, een documentaire waar naar op deze site in een artikel wordt verwezen.Het is echt de moeite waard, ik heb me werkelijk rot gelachen om al die mensen die, als waren zij onderhevig aan een soort van ‘Stockholm-syndroom, deze klucht serieus namen. En,…een wethouder die de wetten met voeten treedt, inplaats van deze ‘te houden’.

     Wat hier aan de hand is heet dacht ik ‘operant conditioneren’, zoals je een hond zindelijk maakt of je hamster kunstjes leert, zo worden hier primaten (mensen) volslagen achterlijke kunstjes bijgebracht in het kader van het brengen van ‘Orde en rust’in de tent. Kregen in het kader van het brengen van dergelijke oer-nederlandse ‘Orde en rust’ mensen in voormalig Oost Indie botweg een nekschot (zie ‘Andere tijden’) als ze ook maar iets hoop op vrijheid hadden laten blijken, en ook zonder dat ook maar iets was uitgesproken; hier wordt feitelijk geanticipeerd en langdurig gemarteld door vol te houden dat een en ander volgens ‘de regeltjes’ zou verlopen.Wie stemmen hier in met dergelijke regeltjes? Juist de huidige politiek.

     Ik zag in mijn ooghoek de datum 22 december en verkeerde in de veronderstelling dat het hier 22 december 2006 betrof, maar niks hoor deze tortuur was reeds opgemerkt door de media in 2004, en het is feitelijk dus alleen maar erger geworden. In Indonesia is het tuig met veel tegen-geweld en uiteindelijk met behulp van de VN eruit geflikkerd. Van enig ‘zelfoplossend’ vermogen is dus geen sprake geweest; integendeel met het oog op Nieuw Guinea werden evenzogoed nog wat speciale Knillers achter de hand gehouden. Mensen die een paar jaar later louter uit bezuiniging op volle zee uit de krijgsmacht werden ontslagen en hier in de gehandhaafde concentratiekampen werden geplaatst. Feitelijk ook hier dezelfde streken.

     Zo’n ‘leermeester’ van een reintegratie-bedrijf doet me denken aan de bekende Melketier die je in een pakje hijst en die vervolgens (terecht?)op straat ‘wraak’ neemt op de ‘echte’ burgers. Nog botter; degene die de ander de gaskamer insloeg en er vervolgens zelf in verdween.Ik bedoel hier een verwerpelijk soort identiteits-vorming gebaseerd op een zekere macht die alleen bestreden kan worden met gelijke wapenen.

     Nu zou je kunnen denken dat wanneer men je een fluitje en een petje geeft, de sneltrein wel voor je zal stoppen, maar wat nu als dit niet gebeurt? Er zijn echter slimmere manieren om aan de onderdrukker te ontkomen dan bijv. met tegen-geweld, zie bijv hoe iemand als Ghandi dat deed!

     Het hele ideaal typische conditionerings- en vernederings-circus draait dus al vanaf 2002 op de kennek voor-onderstelde volgzaamheid van de gemiddelde Nederlander. Ik wil hier zeker niet oproepen tot werkelijke revolte maar kwaliteit kun je zeker afdwingen binnen de vigerende wetgeving. Kwaliteit kost geld en dus zal wanneer deze waanzin nog meer geld gaat kosten heel snel afgelopen zijn.

     Als reintegratie nergens toe leidt en aantoonbaar slechte kwaliteit wordt geleverd kan niemand gedwongen worden hier aan zijn/haar medewerking te verlenen. Rommel kun je op goede gronden weigeren en kan nooit een reden zijn om iemand op een uitkering te korten of deze te weigeren. Het is de uitkerende instantie als subsidie-verlener die de kwaliteit moet bewaken, en die dus zelf verantwoordelijk is en blijft voor ‘het traject’. Als achtereenvolgens de gemeenten, de bestuursrechter en een obscure club als de Centrale Raad van Beroep worden bedolven onder bezwaar- en beroepsschriften, deznoods van een hiertoe op te richten stichting, is het snel afgelopen.

     Omdat bezwaar en beroep het besluit niet schorsen, redenen waarom een bestuursrechtelijk procedure hier over jaren wordt uitgesmeerd, gaat het hier feitelijk om chantage op grond van huisuitzetting en uithongering. Zijn er juridische vakbroeders onder ons die een idee hebben hoe dergelijke chantage en de daarmee samenhangende te ondertekenen ‘overeenkomsten’ aan de hogere europese rechter voor te leggen? In de laatste europese IND-jurisprudentie is de volstrekt partijdig te achten Raad van State terecht gepasseerd, en waarom zou dit met een vergelijkbare politiek ‘hof’als de Centrale Raad van Beroep niet kunnen lukken?

     Af en toe speelt me door het hoofd een nieuwe politieke partij op te richten, zoiets als: ‘De liberale arbeiders-partij’; hebben we tenminste een echte partij voor de arbeider, dus niet ‘van de Arbeid’, en tevens een echte liberale partij! De werker zou immers mondiger moeten worden; moet je zien wat de huidige politici daar van maken.

     Reactie door keurkmerk — donderdag 25 januari 2007 @ 18.59 uur

122. Van: Een “een echte SP,er”

     Kan Dhr Marijnisen ook met een wets voorstel
     aankomen, dat Reintregratie, en Uitzend-bureaus en gemeentehuizen die de taak opnemen van het CWI,verbannen worden naar ST-Helena ??
     Want dez lui kunnen maar EEN ding, dat is het uitzuigen van de werklozen, die voor een SCHEET EN 3 KNIKKERS onbetaalde arbeid moeten verrichten, onder het mom van “werk ervaring opdoen!!!

     Ben nu 16 jaar werkloos, 700 afwijzingen achter mij liggen en 4 omscholing gehad.

     Ben inmiddels 48 jaar geworden en vanaf 1990
     geen KNOOP meer verdiend,maar moet wel 3 monden gevuld houden…..

     Krijg langzaam terroristische neigingen naar
     deze instanties. Alles beloven, en zelf de subsidies in de kontzak steken……………

     Reactie door Jos — woensdag 31 januari 2007 @ 22.09 uur

123. Jos,

     geniale analyse !! Kan je geen beleidsmedewerker worden bij de SP (uiteraard part-time), want dan hou je nog tijd over voor je terroristische plannen, die ik overigens zeer reeel vind. We kunnen moeilijk verwachten dat dit soort criminelen langs democratische weg zijn weg te pesten. Er is meer nodig !!

     Is er nog een Nederlandse Che Guevara in het ledenbestand van de SP te vinden die orde op zaken kan stellen om het reintegratietuig aan te pakken ??

     Reactie door a.noniem — donderdag 1 februari 2007 @ 19.10 uur

124. in leeuwarden is sinds 1 dec 2006 ook een workstar,omdat er laast geen werk was moesten we naar amsterdam…mn dochtertje zit tussen die tijd op de naschoolse opvang,wat als ze ziek word………word gedwongen om mee te gaan…..beide lokaties zijn erg stoffig ben al weken verkouden . en schijn niet de enige te zijn…

     Reactie door soraya — woensdag 14 februari 2007 @ 21.18 uur

125. alleenstaande moeders,worden gedwongen om te werken,er word vergeten dat een kind ook ziek kan worden er is nog wel es partime een baan te vinden maar een baan voor 32 uur is moeilijk als je lbo opleiding hebt gehad..en dan krijg je te horen je bent te oud…we weten allemaal wel dat werkgevers liever jongere mensen aannemen.

     Reactie door soraya — woensdag 14 februari 2007 @ 21.40 uur

126. DE WETENSCHAPPELIJKE ONTMASKERING VAN DIT SOORT OPLICHTINGSFIRMA’S VOND ENKELE JAREN GELEDEN AL PLAATS VIA HET RAPPORT “KOSTEN EN BATEN VAN REINTEGRATIEDIENSTEN” een PUBLICATIE VAN DE STICHTING ECONOMISCH ONDERZOEK (universiteit van Amsterdam).

     U KUNT HET RAPPORT DOWNLOADEN via:

     http://www.seo.nl/nl/publicaties/rapporten/2003/677.html

     ZIE TEVENS HET ARTIKEL “CIRCUS WERKVERSCHAFFING” IN ELSEVIER (2 febr. 2002).

     ELSEVIER: (2 februari 2002)

     CIRCUS WERKVERSCHAFFING: over de zinloosheid van arbeidsbemiddeling.

     Beleidsambtenaren hebben geen flauw idee hoe effectief het beleid is dat ze voeren. Ze weten precies te vertellen hoeveel geld ze hebben uitgegeven en hoeveel “reintegratietrajecten” succesvol zijn beëindigd met uitstroom naar regulier werk. Echter, wie vraagt welke aanpak het beste werkt of hoeveel mensen ook zonder begeleiding werk hebben gevonden, komt tegenover politici te staan met de mond vol tanden.
     Dat is in het buitenland toch beter geregeld. Zoals in de Verenigde Staten. Gedurende een jaar werden in de staat Maryland 27 duizend werklozen verdeeld over verschillende werkgelegenheidsprojecten. Een van de groepen, de controlegroep, werd volledig met rust gelaten. Wat bleek ? De uitstroom naar de arbeidsmarkt was bij de projecten nauwelijks hoger dan in de categorie die geen extra begeleiding kreeg.
     Het betreft geen uniek experiment, blijkt uit een artikel in het vakblad voor economen ESB. De auteurs, Bas van der Klaauw en Gerard van den Berg (beiden verbonden aan de Vrije Universiteit in Amsterdam), wijzen erop dat in het buitenland behoorlijk wat onderzoek is gedaan naar de effecten van verschillende vormen van arbeidsmarktbeleid. Soms leidde dat tot onthutsende uitkomsten. Zo bleek het scheppen van gesubsidieerde banen in de publieke sector volstrekt nutteloos als middel om de doorstroom naar regulier werk te stimuleren. Dat ligt weliswaar anders voor mensen met een gesubsidieerde baan in de private sector (zij stromen vaker door), maar dit effect wordt tenietgedaan door de verdringing van reguliere banen. Verder blijkt uit alle buitenlandse studies dat projecten voor werkloze jongeren geen enkel effect sorteren. Jongeren die regulier werk vinden, slagen daar over het algemeen in ondanks de begeleiding die ze hebben gekregen.

     Mogelijk zijn ze op het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid ook bekend met dit soort studies. Maar vooralsnog valt daar weinig van te merken. Het motto van de opeenvolgende ministers en staatssecretarissen blijft ongewijzigd: hoe meer geld we uitgeven, des te meer werklozen en arbeidsongeschikten we aan het werk helpen.

     BRON: ELSEVIER 2 FEBR. 2002

     Reactie door harriej — donderdag 15 februari 2007 @ 10.08 uur

127. Mijn bedrijfsnaam wordt genoemd in dit weblog en wil daarop een reactie geven. Het bedrijf heeft gedurende een langere periode opleidingsprojecten verzorgt met een baangarantie. Dit opleidingstraject dat uitgevoerd zou worden met in eerste instantie Computerij later Ga Ga educations is in samenwerking gegaan met Baas Telecom. De directeur daarvan had aan het bedrijf SP &C projecten toegezegd dat de betrokken cursisten na afloop van de trainingsperiode in eerste instantie door het bedrijf op detacherings basis (in loondienst van het bedrijf) niet op basis van een stage anders dan een korte praktijkervaringstage geplaatst zouden worden. Baas Telecom heeft deze toezegging ingetrokken en SP &c heeft getracht alternatieven te moeten bieden. Echter door te weinig kennis verkregen bij Ga Ga education op praktsche gebied. Konden genoemde personen niet ingezet worden. Vervolgens heeft Baas Telecom misbruik gemaakt van de situatie en de betrokken cursisten één onbetaalde stage te laten lopen. Waarvan een aantal in Amsterdam. EXpliciteit wil ik melden dat alle opleidingsprojecten die het bedrijf verzorgt heeft allen met een baangarantie heeft plaats gevonden.

     Hoogachtend,

     Herman Swart

     Reactie door Herman Swart (sp &c projecten) — dinsdag 27 februari 2007 @ 13.02 uur

128. Herman Swart,

     even een klein lesje in spelling:

     het voltooid deelwoord VERZORGD moet dus met een -D en niet met een T.

     Verder weet iedereen in deze oplichtersbranche dat BAANGARANTIE helemaal NIETS voorstelt !!

     Dat is gewoon een truc om subsidies binnen te slepen en cursisten te lokken !

     Meestal eindigt zo’n “gegarandeerde” baan na een paar maanden weer in werkloosheid.

     Het is ook niet voor niets dat diverse instellingen en projecten steeds onder andere namen weer opduiken.

     Meestal speelt men onder een hoedje met het CWI. De CWI ambtenaar voelt zich dan ook weer nuttig en stuurt een aantal slachtoffers naar zo’n cursus Lucht Bakken (voor gevorderden).

     Zo ging het bijvoorbeeld ook met het ARTEMIS project van Jeanet de Poorter. Baanloze vrouwen kregen daar allerlei RATELBAND-achtige toestanden voorgeschoteld !! De enige die daar echt BAKKEN GELD aan heeft verdiend is J. Poorter zelf.

     Reactie door reintegratiedetective — donderdag 1 maart 2007 @ 17.08 uur

129. zie voor nog meer ellende:

     http://www.reintegratieklachten.nl

     Reactie door kaartenbakhater — maandag 5 maart 2007 @ 16.24 uur

130. Rekenkamer Amsterdam kraakt re-integratie van bijstandsgerechtigden
     De Amsterdamse Rekenkamer heeft scherpe kritiek op de wijze waarop de gemeente Amsterdam poogt bijstandsgerechtigden richting arbeidsmarkt te bewegen. Van alle bijstandsgerechtigden, die in de periode januari 2004 -juli 2006 een re-integratietraject volgden, vond slechts een negende deel werk.

     ‘Succes reintegratie gering’; ‘doelmatigheid beperkt’; uitvoering kan effectiever’; zie hier enkele van de conclusies van de Amsterdamse Rekenkamer over de re-integratieactiviteiten van de gemeente, die als doel hebben om bijstandsgerechtigden aan het werk te helpen. De Rekenkamer maakt onderscheid tussen trajecten voor de meest kansrijke groep uit de hoofdstedelijke bijstandspopulatie en zij die verder van de arbeidsmarkt af staan. Aan de eerste groep besteedde de gemeente tachtig miljoen euro. Per succesvolle cliënt komt dat neer op 17.000 euro. Een bijstandsuitkering kost per klant gemiddeld 13.000 euro.
     Voor de re-integratie van bijstandsklanten schakelt de gemeente particuliere bedrijven in, zoals FourstaR, Alexander Calder en Agens. Van de 163 afgesloten contracten met re-integratiebedrijven blijken er maar negen succesvol. De Rekenkamer stelt vraagtekens bij de beloningen die de bedrijven ontvangen. De gemiddelde premie voor een succesvol traject is drieduizend euro. Die wordt ook toegekend als een klant op een gesubsidieerde baan wordt geplaatst.
     De Rekenkamer vindt verder dat klantmanagers van de DWI beter moeten volgen hoe het de klant vergaat, als deze eenmaal in een re-integratietraject vergezeild geraakt is. Klantmanagers zorgen er uitstekend voor dat klanten in een traject komen, maar verliezen hen uit het oog zodra het traject begint.

     Het hele rapport:

     rekenkamer.amsterdam

     Reactie door VERNIETIGEND RAPPORT — woensdag 14 maart 2007 @ 20.37 uur

131. ZIE PZC van 20 maart 2007

     http://www.pzc.nl/zeeland/walcheren/article1226202.ece

     Het bleef bij schroefjes en kerstbomen
     door Miriam van den Broek

     VLISSINGEN - Aad van der Stokker uit Vlissingen had verwacht dat re-integratiebedrijf Maecon ZuidWest uit Middelburg binnen enkele maanden een mooie baan voor hem zou hebben. Zo luidde immers de conclusie van het intakegesprek. Maar meer dan schroefjes inpakken en kerstbomen verkopen, heeft hij tot nu toe niet gedaan. En dat terwijl Maecon vierduizend euro krijgt om de Vlissinger te begeleiden naar werk.

     Aad van der Stokker uit Vlissingen wacht sinds de kerstdagen op een gesubsidieerde baan via re-intergratiebedrijf Maecon. foto Ruben Oreel
     Jarenlang zat Van der Stokker afgekeurd thuis. Door een aantal verdrietige gebeurtenissen kort achter elkaar, was hij niet in staat te werken. Dat was toen. Dat hij vorig jaar na zijn herkeuring weer aan de slag moest, vond hij geen enkel probleem. Hij keek er zelfs naar uit. De sociale dienst stuurde hem naar Maecon voor een gesubsidieerde ‘Sterk-door-werk-baan’. Ze zouden hem via een speciaal traject weer laten wennen aan werk zodat hij daarna de gewone arbeidsmarkt op kon. Er leek voor hem goede hoop te zijn. “Mijn inschatting is dat betrokkene binnen drie maanden kan uitstromen naar werk”, schrijft een medewerker van Maecon na het intakegesprek in het re-integratieadvies.

     Om weer in een dagelijks ritme te komen, werd Van der Stokker naar een werkplaats in Goes gestuurd. ,,Ik moest schroefjes in een zakje doen, en dat zakje in een ander zakje stoppen. Niets ten nadele van de mensen die dat doen, maar ik ben echt wel tot iets méér in staat.”

     Na twee maanden mocht hij de schroefjes laten voor wat ze waren en ging hij kerstbomen verkopen bij een tuincentrum. ,,Een medewerkster van Maecon zei dat ik daarna misschien een vast contract kon krijgen bij het tuincentrum. Maar ik ben niet gek. Ik ben 49 jaar. Natuurlijk neemt dat bedrijf mij niet in vaste dienst. Via Maecon kost ik maar vijf euro per uur.”

     Na de kerstbomenverkoop heeft Van der Stokker niet meer gewerkt. “Ze belden van Maecon dat ik kon solliciteren bij een bejaardenhuis in Goes. Dat is precies het werk dat ik zoek. Ik vroeg de medewerkster van Maecon of het bejaardenhuis op de hoogte was van mijn situatie. Dat werd beaamd. Maar toen ik daar kwam, vonden ze me te oud. En dat ik geen auto heb, zagen ze ook als minpunt.”

     Nu bijna de helft van zijn jaarcontract erop zit, heeft Van der Stokker er genoeg van en trekt hij aan de bel. ,,Voor vierduizend euro gemeenschapsgeld mogen ze echt wel meer moeite doen. Weet je wat het erge is: ik ben niet de enige. Van de twaalf mensen die ongeveer tegelijk met mij bij Maecon zijn gekomen, heeft er maar één een vaste baan gekregen. Ze kunnen me beter van dat geld een omscholingscursus laten volgen.”

     Volgens regiomanager C. Lodder van Maecon ZuidWest kan het een enkele keer voorkomen dat iemand een paar maanden zonder werk zit. ,,Aan de motivatie ligt het niet. Alle tweehonderd mensen die bij ons het re-integratietraject volgen, willen dolgraag aan de slag. En aan het aantal vacatures ligt het evenmin. We hebben meer vacatures dan mensen. Het grootste probleem is die twee te matchen”, zegt Lodder.

     “Niet iedereen is geschikt voor elke baan. En andersom is een werkgever ook heel kritisch op wie hij in huis haalt. Zolang iemand niet geplaatst is, blijven we die persoon onder de aandacht brengen van mogelijke werkgevers.”

     Omscholen is bij Maecon mogelijk, maar alleen onder bepaalde voorwaarden. “We bieden iemand een omscholingscursus aan als we die direct kunnen koppelen aan een plaatsing”, zegt Lodder. “Momenteel hebben ongeveer vijftig van de tweehonderd mensen die bij ons het re-integratietraject volgen, een omscholingscursus gedaan.”

     Reactie door DRS. JAKKES — dinsdag 20 maart 2007 @ 18.34 uur

132. Gapingse oplichter heeft onderdak gevonden bij collega in Goes.

     Oplichters Afdeling Zeeland (OAZ) te Goes !!

     Gapingse oplichter heeft onderdak gevonden bij collega in Goes.

     Oplichters Afdeling Zeeland (OAZ) te Goes !!

     Gapingse oplichter heeft onderdak gevonden bij collega in Goes.

     Oplichters Afdeling Zeeland (OAZ) te Goes !!

     Gapingse oplichter heeft onderdak gevonden bij collega in Goes.

     Oplichters Afdeling Zeeland (OAZ) te Goes !!

     Reactie door REINTEGRATIEDOKTER — zondag 1 april 2007 @ 18.43 uur

133. GAPINGSE OPLICHTER, voorheen actief te Middelburg, HEEFT ZIJN KAARTENBAK OVERGEDAAN AAN CONCULLEGA in Goes. Oplichters Advies Zeeland.

     Reactie door drs. Jakhals — dinsdag 3 april 2007 @ 9.23 uur

134. Reïntegratiebureau’s misbruiken hun positie, dat is nu wel bekend. Een negende deel vond een baan, schandalig. Ik heb zelf actie ondernomen en vond een baan (niet tijdelijk).
     Positief blijven, dat is het antwoord. Drs. Jakhals cq. reïntegratiedokter enz. enz. zou ook een meer energie in het vinden van een baan moeten steken i.p.v. de eeuwig gefrustreerde en verbitterde wreker uit te hangen. Ik ben hem op verschillende sites tegengekomen en vind het een aanfluiting. We kennen inmiddels allemaal die ‘Gapingse oplichter’.
     Man, doe iets constructiefs!!!

     Reactie door Ellen — woensdag 11 april 2007 @ 10.47 uur

135. Ellen,

     een van de meest constructieve activiteiten is bestrijding van ongedierte, uitschot, oplichters, etc.

     Zelfs de TROS wijdt een heel programma aan OPLICHTERS.

     Waarom zou een gewone burger af en toe niet eens een berichtje mogen plaatsen over de GAPINGSE OPLICHTER ?

     groet,

     Reactie door F. HAAK — woensdag 11 april 2007 @ 13.31 uur

136. Als reintegratie nergens toe leidt en aantoonbaar slechte kwaliteit wordt geleverd kan niemand gedwongen worden hier aan zijn/haar medewerking te verlenen. Rommel kun je op goede gronden weigeren en kan nooit een reden zijn om iemand op een uitkering te korten of deze te weigeren.

     Reactie door Johan — zondag 6 mei 2007 @ 15.53 uur

137. Helaas werkt het tóch zo!
     Wanneer je in de bijstand zit moet je meewerken, ondanks de slechte kwaliteit.
     Weiger je, wordt je echt gekort op je uitkering.
     Sociale diensten luisteren niet naar gegronde klachten. Zelfs als je al 2 jaar meewerkt zonder één enkel resultaat, wordt er niets gedaan. Zoals bovenstaande verhalen beschrijven, je staat machteloos! Rëintegratiebureau’s voegen niets toe aan je eigen zoektocht naar werk.
     Nogmaals, het is geldklopperij.

     Reactie door Jantien — maandag 7 mei 2007 @ 14.48 uur

138. Er wordt veel te veel geld verslonden door de RIB’s als “tussenhandel”

     Een gerichte opleiding zal de kansen op werk toe laten nemen, veel onzinnige cursussen die geboden worden door RIB’s doen dat niet.

     Alle assesments, persoonlijkheidsonderzoeken en sollicitatie trainingen kosten bakken met geld voor de uitvoerende instanties en leiden nergens toe.

     De RIB’s waren succesvol in de tijd dat er overschot aan werk was, nu is er overschot aan mensen.

     Veel uitkerende instanties als gemeentelijke sociale diensten en UWV’s zien ook dat de meeste trajecten niets opleveren, maar moeten de bestaande regels uitvoeren tegen hun zin in.

     Windhandel, dat is waar meer dan 80% van de RIB’s hun geld mee verdienen over de ruggen van de mensen en de belastingbetalers heen.

     Het gaat om scoren, niet om kwaliteit maar om kwantiteit.
     Dat de persoon in kwestie na een half jaar weer op straat staat doet er niets toe, het geld is opgestreken, het turfje achter de naam gezet.

     De enkeling die wel echt succesvol wordt begeleid naar een goede baan weegt niet op tegen de enorme verspilling die door RIB’s als omzet gescoord wordt.

     En het maakt niet uit of er sprake is van grote bedrijven of kleine RIB’s, het is tijd dat je de verhalen van clienten, ex clienten en mensen die er zakelijk langs de zijlijn mee te maken hebben serieus neemt.

     Probleem voor jou lijkt te zijn, je af te vragen waarom mensen zo ontevreden zijn.
     Maar wat dat betreft spreek je voor mij als ex werknemer van een RIB echt met de stem van een Rib-er, zij zijn immers gewoon het geluid van de clienten volledig te negeren en aan zich voorbij te laten gaan, vanuit de superioriteitsgedachte dat hun stem gehoord wordt en geloofd, boven die van de client.
     Terwijl die vaak volkomen terecht zijn ontevredenheid uit!

     Reactie door bericht aan Martin K. te Gapinge — woensdag 9 mei 2007 @ 15.46 uur

139. (onvolledige) lijst EMAILADRESSEN LEDEN DER 2E KAMER

     C.Aptroot@tweedekamer.nl, J.Atsma@tweedekamer.nl, J.vBaalen@tweedekamer.nl, W.vanBeek@tweedekamer.nl, S.Blok@tweedekamer.nl, L.Blom@tweedekamer.nl, B.vBochove@tweedekamer.nl,
     W.vandeCamp@tweedekamer.nl, Ferd.Crone@tweedekamer.nl, M.vDam@tweedekamer.nl, S.Depla@tweedekamer.nl, I.Dezentjehamming@tweedekamer.nl, J.vanDijk@tweedekamer.nl, M.vDijken@tweedekamer.nl, J.Dijsselbloem@tweedekamer.nl, W.Duyvendak@tweedekamer.nl, A.Eijsink@tweedekamer.nl,
     K.Ferrier@tweedekamer.nl, F.Halsema@tweedekamer.nl,
     W.vGent@tweedekamer.nl, M.Haverkamp@tweedekamer.nl, J.Hessels@tweedekamer.nl, B.vdVlies@tweedekamer.nl, c.jonker@tweedekamer.nl, F.Joldersma@tweedekamer.nl,
     A.Wolfsen@tweedekamer.nl, m.herben@tweedekamer.nl,
     A.C.Kant@tweedekamer.nl, jdewit@sp.nl, G.Wilders@tweedekamer.nl,
     H.Waalkens@tweedekamer.nl, A.vMiltenburg@tweedekamer.nl,
     pieter.omtzigt@tweedekamer.nl, J.Schreijer@tweedekamer.nl,
     M.dePater@tweedekamer.nl, J.Leerdam@tweedekamer.nl,
     JandeVries@tweedekamer.nl, J.tenHoopen@tweedekamer.nl,
     H.Jager@tweedekamer.nl, R.Kortenhorst@tweedekamer.nl,
     P.dKrom@tweedekamer.nl, C.Vendrik@tweedekamer.nl,
     F.dNeree@tweedekamer.nl, G.Koopmans@tweedekamer.nl,
     e.wiegman@tweedekamer.nl, C.vdStaaij@tweedekamer.nl, M.Sterk@tweedekamer.nl, D.Samsom@tweedekamer.nl

     Reactie door TIJL BRANDSMA — donderdag 10 mei 2007 @ 9.11 uur

140. WANTED:

     COMPUTERIJ EINDHOVEN.
     DELICT: oplichten van klanten.
     Economisch delict: ESF subsidies opstrijken door het laten geven van inhoudsloze cursusjes netwerken door ONBEVOEGDE DOCENTEN !!

     SAILLANT DETAIL: vaak waren deze docenten ex-cursist !!

     Reactie door SPEURNEUS — maandag 21 mei 2007 @ 14.47 uur

141. FRANS SWATERS HEEFT COLLEGA *PL*CHTER IN GAPINGE (GEMEENTE VEERE)
     Naam: ANTISWATERSBRIGADE
     Dezelfde truc die Frans Swaters toepast, nl. om “gouden bergen” te beloven bij het intake-gesprek, passen alle RIB’s toe.

     Zij zijn dan immers zeker van de subsidie !!
     Daarna begint de ellende; uiteraard kunnen ze hun beloften niet nakomen en de klanten zijn blij gemaakt met “een dode mus”.

     Helaas hebben ze vaak nog een andere misselijkmakende trucendoos achter de hand, nl. de volgende tactiek wordt dan toegepast: er wordt aan de uitkerende instantie gemeld dat de client zich NIET cooperatief opstelt (of iets dergelijks).

     Ze ontlopen daarmee hun eigen verantwoordelijkheid en kunnen zo nooit aansprakelijk worden gesteld (althans dat denken ze).

     Enkele RIB-goochelaars die deze truc toepassen zijn:

     1) inwoner van Gapinge en houdt kantoor te MIDDELBuRG en Goes !!!!

     2) de Computerij Eindhoven (verdachte: Anco P.)

     Reactie door Bestrijdingsdienst Reintegratie — woensdag 23 mei 2007 @ 15.41 uur

142. Een situatie waarbij een ondernemer na faillissement gewoon weer doorgaat onder een andere naam, waarbij tientallen leveranciers en medewerkers benadeeld worden.

     Faillissement Mohamed Kamil SWARIA
     Insolventienr. F 07 321
     Rechtbank Arnhem

     Datum uitspraak 20-06-2007

     Feiten
     20-06-2007 faillissement
     21-06-2007 Oplichting vastgesteld

     Betreft
     Mohamed Kamil SWARIA
     h.o.d.n. (voorheen) DIAMOND REPROGRAPHICS; (voorheen) GIGACOLORS Arnhem

     Reactie door Erik — maandag 25 juni 2007 @ 15.32 uur

143. oplichtingspraktijk lijkt op GAPINGSE VERKOPER van gebakken lucht. Deze reintegratiegladjakker gaat gewoon door met zijn geslijm bij overheidsinstanties !!

     Heeft zijn kaartenbak inmiddels verkocht aan OPLICHTERS ADVIES ZEELAND (OAZ) te GOES.

     Binnenkort wordt Martin K. te G. gedagvaard !!

     Reactie door martin is een mega-eikel — maandag 6 augustus 2007 @ 15.14 uur

144. Het is een leuk verhaal,IRO, alleen ik heb ervaren dat de overheid hier zelf niet aan mee wil werken. IK had verzoek in gediend (+trajectplan) voor traject bij Midlifetop en gemotiveerd aangegeven waarom niet bij USG Restart/Loyalis. Deze is door ex-werkgever (Immigratie- en Naturalisatiedienst, dus Min. van Justitie en dus overheid) afgewezen. De reden: er is contract gesloten met Loyalis/USG Restart, en het beleid jegens voormalige rijksambtenaren laat niet toe dat hiervan afgeweken wordt. Een kopie van het trajectplan van Midlifetop heeft mijn ex-werkgever doorgestuurd naar Loyalis (kennelijk was dat dus niet zo slecht) Resultaat: 1x gesprek met een consulent van Loyalis die ik niet van te voren had gesproken en die reeds in een telefonisch gesprek kort voor het gesprek zelf dreigde met actie indien ik niet zou komen. Voorts bejegende deze consulent mij niet juist (o.a. opdringen van problemen, ontkennen van mijn gevoelens en hij meent beter dan ik te weten hoe ik mij voel). Klacht hierover werd door Loyalis afgedaan als dat dit deze consulent zich aan de werkwijze van Loyalis houdt. Men vond het niet nodig mij hierover te horen, noch werd mij de zienswijze van deze consulent medegedeeld. Er werd geen andere consulent toegewezen. Oh ja, de ex-werkgever heb ik hierover op de hoogte gehouden, maar heeft niet gereageerd. Dat zal een interessante hoorzitting worden als mijn bezwaar (na het verstrijken van de beslistermijn) behandeld zal worden.

     Reactie door Anda — vrijdag 10 augustus 2007 @ 15.02 uur

145. http://www.arbobondgenoten.nl/arbothem/verzuim/reintegratieervaringen.pdf

     http://www.arbobondgenoten.nl/arbothem/verzuim/reintegratieervaringen.pdf

     Reactie door arbo lid — vrijdag 17 augustus 2007 @ 14.37 uur

146. Ik ben jaren geleden door de Sociale Dienst naar een reintegratiebureau in Amsterdam gestuurd, Start geheten. We waren met een groep van circa 12, voor het meerendeel 40- en 50-plussers prachtige, uitgebreide cv’s (=werkervaring). Die jonge vrouwen van het bureau, onze “adviseurs, zouden ons weleens vertellen hoe wij een sollicitiebrief moesten schrijven. Maar eerst waren er de psychologische oefeningen. Nou, ik heb er wel WAT aan gehad, maar naar verhouding tot wat het aan geld zou kosten… veel te duur. Een van de clienten had helemaal geen zin om aan het werk te gaan, wist ook totaal niet welke richting. OP het laatst kreeg ze lumineus idee: Ik word ook reintegratie-adviseur! Zo leek het: dat die adviseurs of coaches van het reintegratie-bureau eigenlijk niks kunnen, maar dan ONS gaan vertellen dat wij een baan moeten vinden. Laten ze eerst maar bewijzen dat ze zelf een normale baan kunnen vinden! Intussen deed ik, buiten het reintegratiebureau om, gewoon wat me goed leek om te doen qua werk zoeken, ik had tenslotte voorheen altijd werk gehad en toen was dat bureau er ook niet bij geweest om mij te “helpen”. Ik vond een baan en meldde dat aan Start, want dan hoefde ik daar niet meer naar toe. Oei, wat waren ze opeens geinteresseerd! Ze wilden precies weten bij welk bedrijf ik aangenomen was, en wilden een kopie van mijn arbeidscontract ontvangen. Nou mooi niet dat ik iets verteld of gestuurd heb! Ja, maar, zeiden we, we hebben je toch geholpen? Ik zei, helemaal niet, ik heb het gewoon op mijn eigen ouwe manier gedaan. Ze drongen vreselijk aan, nog een brief of twee van ze erover ontvangen. Ik dacht: Ze krijgen vast een bom geld als ze een arbeidscontract kunnen laten zien aan hun opdrachtgever, de Sociale Dienst. Dus daar hebben ze in mijn geval naar kunnen fluiten.

     Reactie door Paula — maandag 27 augustus 2007 @ 13.29 uur

147. http://www.pzc.nl/zeeland/algemeen/article1808862.ece
     ZIE PZC 29/08/2007

     Proces Artemis zonder verdediging
     door Emile Calon

     MIDDELBURG - Geen verdachte in de rechtszaal, geen advocaat. Het proces morgen tegen de ex-directeur van Artemis wordt bij verstek behandeld. De oprichtster (55) van het Middelburgse reïntegratiebureau komt namelijk niet vanuit Ecuador om zich te verdedigen.

     Haar advocaat E. Smit verschijnt evenmin, ‘omdat ik niet in staat ben op een goede manier voor haar belangen op te komen’. Een verzoek om als pro-deo-advocaat op te mogen treden is namelijk nog steeds niet behandeld. Bij een ongunstige uitspraak gaat hij echter wel in hoger beroep. Hij hoopt dat de financiering dan wel is geregeld, zodat hij zijn werk als raadsman kan doen.

     Morgen verschijnt wel een andere verdachte voor de Middelburgse rechters; de 57-jarige ex-partner van de directeur. Deze Middelburgse wordt door justitie gezien als medeschuldige aan fraude. Haar advocaat J. Wouters verwacht echter dat haar zaak eindigt met een vrijspraak.

     Het kan verkeren, zo weet nu ook de ex-directeur. Nog niet zo lang geleden werd ze geprezen om het werk dat ze met haar bureau deed.

     Vooral de seksespecifieke hulpverlening aan vrouwen, daar werd ze om geroemd. Na het opheffen van Artemis in 2004 riep ze ook dat ze de politiek eens flink zou opschudden. Ze zag zichzelf als een vrouwelijke Pim Fortuijn. Ze stelde dat ze met haar partij De Omkering in 2006 zeven Kamerzetels zou halen. En in 2010 maar liefst 32. Dankzij dat resultaat zou ze ook minister-president worden, voorspelde ze.

     Er is geen omkering gekomen. Zo’n partij bestaat niet eens, zo blijkt bij navraag bij de Kiesraad. Een boek van haar hand evenmin, hoewel ze in 2002 nog verzekerde dat het er snel zou komen. Dat zei ze allemaal nadat ze een baan als staatssecretaris Emancipatiezaken was misgelopen. Ze had de LPF, na de moord op de lijsttrekker, een sollicitatiebrief geschreven. Helaas voor haar bereikte die nimmer de selectiecommissie zodat ze moest toezien hoe Khee Liang Phoa ‘haar baan’ in beslag nam.

     De oprichtster van Artemis, een therapie- en opleidingscentrum in Middelburg, wilde na regionaal succes ook landelijk operen. Ze had als doel in elke provincie onbemiddelbare WAO’sters te begeleiden en aan werk te helpen. Dat uitbouwen lukte enigszins. Maar in die periode zou ze volgens justitie ook fraude hebben gepleegd.

     Augustus 2004 hief ze Artemis op. Een zwartboek over Artemis en haar politieke ambities brachten haar tot dat besluit. Enkele dagen na die aankondiging bleek ook dat het ministerie van Sociale Zaken een onderzoek deed naar fraude door Artemis.

     Nu, drie jaar later, denkt het Openbaar Ministerie voldoende bewijzen te hebben voor een veroordeling.

     Smit zelf verwacht dat in hoger beroep er niet veel overblijft van die aanklacht. Hij verzekert ook dat de ex-directeur zich graag wil verdedigen maar dat ze nu niet vanuit Ecuador naar Nederland kan komen. Volgens hem heeft ze daar enkele kleinschalige hulpprojecten voor kinderen. “Ze ligt daar beslist niet te rentenieren. Ze leeft daar heel eenvoudig.” Ook weet hij zeker dat niemand financiële schade heeft opgelopen door haar vertrek naar Latijns-Amerika. “Ze heeft alle financiële zaken afgehandeld. Ze is schuldenvrij vertrokken.”

     >>Ex-directeur van reïntegratiebureau Artemis en haar advocaat verschijnen

     morgen niet voor de

     Middelburgse rechtbank.

     Reactie door SPEURHOND — woensdag 29 augustus 2007 @ 11.39 uur

148. MARTIN K. te Gapinge en Jeanette de P. (gevlucht naar ECUADOR) zijn wellicht de grootste reintegratie-oplichters van Nederland. Helaas blijft de overheid (2e kamer) werkloos toekijken hoe andere eenmanskaartenbakjes op dezelfde voet blijven doorgaan.

     MARTIN wil graag aangemoedigd worden tijdens de wandelmarathon in oktober.

     Reactie door zeeuwse bolus — woensdag 29 augustus 2007 @ 14.44 uur

149. PZC 31/08/2007

     http://www.pzc.nl/zeeland/algemeen/article1818773.ece

     Eis 8 maanden in Artemiszaak
     door Emile Calon

     MIDDELBURG - Acht maanden cel. Die straf eiste officier van justitie C. Loos tegen de Middelburgse ex-directeur (55) van het reïntegratiebureau Artemis. Haar ex-vriendin (57), die volgens hem nadrukkelijk betrokken was bij het versturen van valse rekeningen, moet wat hem betreft een werkstraf krijgen van 240 uur en een voorwaardelijke celstraf van vier maanden.

     De ex-directeur was gisteren niet aanwezig in de Middelburgse rechtszaal. Volgens rechtbankpresident M. Klarenbeek leidt ze in Ecuador een bedrijfje dat zich richt op spiritueel toerisme. Haar vertrek naar dat land in 2005 betitelde hij als een vlucht omdat sinds 2004 een onderzoek loopt tegen haar, en haar ex, wegens fraude tijdens wao-trajecten. Ze zouden tal van instanties hebben opgelicht.

     Hij las een brief van haar voor waaruit ook blijkt dat ze als directeur van Artemis een vreemde manier van handelen had.

     Zo wilde een cliënt van haar een indianencursus volgen. Omdat ze wist dat het UWV daar nooit toestemming voor zou geven, declareerde ze een ondernemingscursus.

     Klarenbeek stelde dat hij zoiets echt niet anders kan zijn dan frauduleus handelen. Loos op zijn beurt voerde aan dat Artemis tal van verzonnen cursussen declareerde. Volgens hem om op die manier geld binnen te halen om het bedrijf draaiende te houden. Voor hoeveel het fraudeerde is volgens hem niet meer te achterhalen. Als voorbeeld vertelde hij wel dat alleen al de gemeente Breda een vordering heeft lopen van 175.000 euro.

     De Middelburgse ex-vriendin van de directeur ontkende dat ze ooit maar in dienst is geweest van Artemis. Ze zit al jaren in de WAO en liep alleen maar geregeld het bedrijf binnen om praatjes te maken met cliënten en personeel. Klarenbeek vond haar verklaring nogal vreemd. Hij hield haar voor dat velen haar zagen als trainer, als coach, als lid van het managementteam en als de rechterhand van de directeur.

     Hij hield haar ook een brief voor waarin ze zich voorstelde als manager algemene financiële zaken. Volgens haar raadsman J. Wouters berust dat allemaal op misverstanden. Volgens hem was ze alleen als partner nauw betrokken bij de bedrijfsvoering maar had ze officieel daar niets te zeggen.

     Uitspraak woensdag 12 september.

     Reactie door SPEURHOND — vrijdag 31 augustus 2007 @ 19.27 uur

150. Ik heb (overigens veel te laat) een aanbod gekregen van het CWI om een persoonlijk reintegratietraject te starten, toen mijn WW uitkering bijna ophield.
     Ik ben toen naar Randstad HR (te Sittard) gegaan. Deze hebben echter geen enkele moeite gedaan mij aan een baan te helpen, sterker nog, toen het traject ten einde liep, boden ze mij ‘als laatste redmiddel’ een baan aan bij een sociale werkplaats (ik ben MBO+ opgeleid IT specialist met 6 jaar werkervaring), waar zij (opnieuw) een leuke som geld voor kregen als ik hierop was ingegaan.
     Ze hebben mij één keer een fatsoendelijke vacature aangeboden, waar ik vervolgens nooit meer iets over hoorde, tot ik zelf na 3 weken bij de potentiële werkgever ging informeren. Zij kenden mijn reintegratie begeleider wel, maar hadden nooit contact met hem gehad over mij specifiek, en hadden derhalve ook via een geheel andere weg deze vacature reeds ingevuld.
     Voor de rest was het: “Hier is onze vacaturebank, zoek maar”, hetgeen ik dus al bijna een jaar aan het doen was zonder hun ‘hulp’.

     Eén grote geldmelkerij als je et mij vraagt.

     Reactie door Martin Verdacht — maandag 10 september 2007 @ 15.01 uur

151. Met grote verbazing lees ik hoe de verhalen over Artemis in Middelburg maar door gaan en door gaan. Dit is niet meer met tomaten gooien maar met stront gooien. Is dat waar de SP voor staat? Ook pertinente onwaarheden leiden een eigen leven en mensen kunnen anoniem hun woordje doen op deze site. Artemis heeft jarenlang heel goed werk geleverd, en is daarna uit de bocht gevlogen. Dat is een groot gemis want in de jaren 1993-1998 hadden we goede resultaten en de meeste vrouwen die ik (nu nog) ken zijn er beter uit gekomen dan ze waren toen ze binnenstapten. Wat bezielt mensen toch om hun rancune te koesteren? Waar zijn de bevlogen vrouwen gebleven die er voor gaan staan, zichzelf neerzetten vanuit hun kracht en inspiratie?

     Reactie door Yvonne Wagenaar — zondag 30 september 2007 @ 13.06 uur

152. yvonne,

     NOGAL ZIELIG DAT JE NAAR ECUADOR GEVLUCHTE OPLICHTSTER IN BESCHERMING WIL NEMEN. HET FEIT DAT ACTIES PERMANENT ZIJN EN NIET ZULLEN STOPPEN, WORDT VEROORZAAKT DOOR HET TOTALE UITBLIJVEN VAN ENIGE VERANDERING. DEZELFDE OPLICHTERS (Martin K.uit Gapinge / Jeanette Poorter (ondergedoken in Ecuador) en honderden andere malafide kaartenbakhouders, kunnen rustig doorgaan met hun geschuif, gedraai etc. en werkzoekenden aan het lijntje houden en vacatures toezenden die mensen zo van het internet kunnen halen of uitknippen uit de krant. Dat deze oplichters nog steeds duizenden euro’s verdienen met het uitknippen en kopieren van advertenties is een SCHANDE voor de NEDERLANDSE BANANENREPUBLIEK.

     Reactie door yvonne is een loser — woensdag 17 oktober 2007 @ 12.54 uur

153. Tja na een aantal jaar zijn de klachten over reintergratie nog steeds hetzelfde, allemaal zakkenvullers en ambtenaren die geen reet doen. Het beste wat je kan doen is gewoon je cv op monsterboard zetten en binnen een maand heb je een baan. Is bij mij ook gelukt, na 3 jaar lang bij hopenloze reintergratiebuor’s gezeten te hebben die geen bal voor je doen, heb ik uiteindelijk de stap genomen om te verhuizen naar Rotterdam mijn cv op mosnterboard te zetten, zelf doorleren en heb nu een baan in de ICT als Frontend/PHP Ontwikkelaar in Delft. Prima naar me zin en ben eindelijk verlost van die trieste reintergratieburo’s!!! Die reintergratie trajechten moeten ze maar eens afschaffen.

     Slap geouwehoer daar, bezigheids therapie en voor de rest kunnen ze niets!!!!
     Je moet zelf ook wel wat doorzettings vermogen tonen en niet zeggen ik kan het niet … Gewoon Doen!!!

     Reactie door Black Identity — maandag 5 november 2007 @ 22.30 uur

154. Zien wat iedereen ziet, doen wat niemand doet. Gewoon goed motivatie, niet afhankelijk worden van zo’n schaap reintergratieburo … zet je cv op internet als monsterboard en wat ik al eerder zei je hebt zo een baan, jij word benaderd en niet andersom, dit zijn je kwaliteiten dat zet je op je cv en de werkgevers komen naar jou toe. Draai de rollen nu maar eens om, laat ze maar voor jou lopen inplaats van andersom. De standaard procedure van sollicitatie brieven schrijven dat is zeau 1999, dan beland je op een stapel, maar dat is wat die reintergratie buro’s je proberen wijs te maken, tijd rekken, met computers omgaan is ook wel handig want zelfs een uitkering aanvragen gaat digitaal tegenwoordig.

     Mensen die een baan zoeken, f**k die reintergratieburo’s reintergratie coaches jobhunters en andere bullshit, laat werkegevers jou zoeken en niet andersom.

     Reactie door Black Identity — maandag 5 november 2007 @ 22.34 uur