Over het putje dat ‘reïntegratie’ heet…

Meldpunt klachten reïntegratiebedrijven

De SP heeft een Meldpunt Klachten Reïntegratiebedrijven in het leven geroepen. Tienduizenden werklozen, mensen met een arbeidshandicap en mensen in de bijstand worden door het UWV of de gemeente naar een reïntegratiebedrijf gestuurd. Er zijn ongeveer 200 reïntegratiebedrijven die per jaar bijna 1 miljard euro ontvangen voor de diensten die ze leveren.

Door een technische, maar ook menselijke storing, zijn de reacties onder dit stukje even verwijderd geweest. We hebben alle commentaren tot en met 15 november 2005 gelukkig kunnen terugvinden, maar helaas is het terugzetten niet op dezelfde overzichtelijke manier gelukt.

Onze excuses hiervoor.

De webmaster

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

zaterdag 25 september 2004 :: 14.43 uur

153 Comments

153 reacties

  1. 1. Heel goed van de SP.
    Ze leveren namelijk klote werk af. Even verhaal van een maat van mij die met KLIQ R’dam te maken heeft gehad. Kan me daar zo pissig om maken.
    1. Ze hebben geen ingangen binnen bedrijven zoals ze vaak wel beweren, de vacatures waar ze mee aankomen zetten zijn vaak bezet.
    2. Proberen iedereen in een sollicitatieclubje te proppen. Terwijl ze goed zijn opgeleid. Puur centen trekkerij.
    3. Als je niet meewerkt gaan ze je zwart maken bij de socialedienst. Om je zo te kunnen pushen. Natuurlijk weer voor hun eigen nek.
    4. Als je informatie gaat opvragen wordt je afgesnauwd. Als je gaat onderzoeken gaan ze snauwen, dat je er geen verstand van hebt. Ze houden zelfs negatieve publicaties bij.
    5. Het legt altijd aan jou als je geen werk vindt. Andere zeer belangrijke zaken zoals achtergrond, wandelen ze gewoon aan voorbij. Het is nooit terug kijken, van ow laten we dat eens onderzoeken. Altijd, ja je moet verder….terwijl mensen vaak vast zitten door het verleden.
    6. Me maat werd volledig afgekraakt, bekende eerst afbreken dan opbouwen truukje, kan alleen als je een gediplomeerde psycholoog bent.
    7. Men past amateuristische psychologie toe, die alleen maar ernstige schade aanbrengt inplaats van oplossingen.
    Deze bedrijven moeten echt afgeschaft worden, dit is echt weerzinwekkend wat ze met die mensen doen. Gelukkig stonk zijn socialedienst er niet in en heeft de socialedienst niet betaalt aan kliq en het contract ontbonden, vertelde hij me. Waren ook zeer ontevrede over de werkwijze omdat ze mijn maat konden als zeer betrouwbaar en integer. Dus het boze briefje kwam niet overeen met wat KLIQ beweerde.
    Reactie van MAD — zaterdag 25 september 2004 @ 15.28
    2. IK heb een tijd geleden hier ook over gereageerd. Inmiddels heb ik uit eigen kracht een uitzendbaantje gevonden. Waar ik wil meezeggen dat reïntegratiebedrijven schandalige tarieven hanteren en uiteindelijk naar mijn mening geen serieuze pogingen doen voor de werkloze om deze naar een baan toe te leiden.
    Ik zal hieronder mijn reactie geven, zoals ik die gegeven heb op 25 juni 2004.
    Ik heb deze week ervaren wat privatisering betekent van overheidsfuncties. Ik ben enige tijd werkloos geworden, daarom ben ik door het UWV verwijzen naar een reintegratiebedrijf, die mij aan een baan moest helpen.
    Wat ik heb meegemaakt heeft mijn toekomstbeeld zeer somber gestemd. Het reintegratiebedrijf begeleid haar cliënten zeer slecht voor vele duizendenden euro\’s uwv-geld (het is vaak weggesmeten geld). Het reintegratiebedrijf houdt helemaal geen rekening met de wensen van de clienten en clienten die de pech hebben assertief te zijn, worden gestraft met rapportage aan het uwv met de mededeling “niet gemotiveerd\” en “niet te plaatsen, vanwege gebrek aan goede omgangsvormen”, waarna het uwv kan besluiten om de uitkering te stoppen of te korten.
    Mijn traject bij het reintegratiebedrijf loopt over een maand af. Om alsnog tegenover het uwv haar gezicht niet te verliezen, probeert dit bedrijf over de rug van haar clienten te scoren bij het uwv. Terwijl ik als servicemonteur altijd mijn brood heb verdiend, stelde het reintegratiebedrijf om productiewerk en magazijnwerk te gaan doen. Ik ben bij een werkgever verwezen om inpakwerk te doen (ik ben daar niet te beroerd voor en heb ja gezegd en al had ik nee gezegd had het reintegratiebedrijf mij hiervoor moeten straffen), waarna ik van deze werkgever te horen kreeg dat ik met mijn 37 jaar te oud ben voor zijn bedrijf en hij mensen zocht onder de 22 jaar.
    Het reintegratiebedrijf belde later op en stelde aan de werkgever voor om mij een paar maanden met behoud van uitkering in zijn bedrijf te plaatsen, waarna de werkgever wel intresse had. Toen ik aan het reintegratiebedrijf meedeelde dat ik deze optie niet zag zitten en ik tegen de werkgever de vraag wilde stellen, waarom hij nou ineens wel intresse had, werd mij de mond gesnoerd. Ook mocht ik niet tegen deze werkgever zeggen dat ik ook bij indienstname verder zou solliciteren naar mijn oude functie.
    Op het sollicitatiegesprek werd ik aan censuur onderworpen door de reintegratieconsulent en vertelden toen de werkgever en de reintegratieconsulenten aan elkaar hoe verwend de werknemer wel was in Nederland en dat zij maar al te blij waren, dat nou het tij aan het keren is. Volgens hun is de Nederlandse werknemer niet flexibel genoeg, niet loyaal, te duur, heeft teveel rechten.
    Ik vroeg me zelf af tijdens het gesprek of het nu tijd wordt voor een nieuwe werknemer, die met behoud van uitkering kan werken, waar de werkgever ook nog eens subsidie voor krijgt omdat hij deze “kansloze\” drommel een “kans\” heeft gegeven, ontslagen kan worden als de baas een ochtendhummeur heeft.
    Reactie van Hendrik — zaterdag 25 september 2004 @ 15.37
    3. Cijfers:
    In het tevredenheidsonderzoek zijn het UWV en 41 van de 46 grootste gemeenten geënquêteerd. Deze publieke opdrachtgevers geven de reïntegratiebedrijven gemiddeld een 6,6 voor hun dienstverlening. Opvallend is dat deze bedrijven voor het onderdeel behaalde resultaten een magere voldoende scoren (6,1), terwijl opdrachtgevers juist aan dit aspect het meeste belang hechten.
    Van 17 bedrijven zijn de individuele onderzoeksresultaten in de Reïntegratiemonitor opgenomen. Hieruit blijkt dat er grote verschillen tussen de bedrijven zijn: zo krijgt het bedrijf met de laagste totaalscore een 4,7 en het bedrijf met de hoogste totaalscore een 7,3.
    Reactie van Farshad Bashir — zaterdag 25 september 2004 @ 15.53
    4. Als het goed is heeft Theo Cornelisse mijn verhaal over en met arbeidsreïntegratiebedrijf Alexander Calder nog ergens liggen. Als een van de 1000 geselecteerden, om “het target” te halen, werd ik, fase 4 werkloze en inmiddels sociaal geactiveerd bezig met vrijwilligerswerk en dus legaal, opgeroepen voor een gesprek. Doordat mijn Burn-out destijds niet is behandeld ben ik ruim 50% energie kwijt geraakt, maar ben ik ook emotioneel behoorlijk labiel geworden. Theo kan ook daar van getuigen. Ik had helemaal geen stem meer toen. Bij de juffrouw van midden 20 zat ik te shaken als een rietje in de storm. Alles wat ze vroeg kon ik beantwoorden met bijna exact dezelfde woorden en zinnen zoals ze in mijn dossier stonden. Ze schrok van mijn reactie al heb ik uitgelegd waarom ik zo zat te trillen. Uiteindelijk kreeg ik schriftelijk bericht dat fijn mocht doorgaan met waar ik mee bezig was. Nader onderzoek via de “wandelgangen” van de stad leerde me dat van die 1000 er maar heel weinig in een traject naar werk gezet zijn. Calder is een commercieel bedrijf en ik vraag me af hoeveel ik het UWV door dit gedoe gekost heb. geld dat beter gestoken kan worden in het oplossen van de jeugdwerkloosheid. Verder heb ik drie weken terug de uitzending van PREMTIME gezien uit Zoetermeer. Hoe zot kan iemand het verzinnen? En wat kost dat allemaal? Over geld over de balk smijten gesproken. De hele handelwijze komt voort uit een ongeneerd willen controleren van mensen met een uitkering. We zijn potentiële fraudeurs voor hen, terwijl in de gang op een andere kamer het meer dan waarschijnlijk is dat een collega de boel zit op te lichten. Maar die gaat vrijuit met zijn betaalde baan. Als uitkeringsgerechtigde ben je derde- of misschien zelf wel vierdeklas burger. Je “profiteert” van de Staat en “vreet” van andermans centen. ‘t Is toch wat!
    Reactie van Lydia — zaterdag 25 september 2004 @ 15.55
    5. Ik heb zelf bij Kliq gewerkt. Voor twee gesprekken per jaar met een cliënt kregen ze al zo´n 1500 euro van de uvi. Als een cliënt zelf werk vond bijv. bij een uitzendbureau, kreeg Kliq een vergoeding. Als die cliënt daarna een contract bij het bedrijf kreeg (na plaatsing via het uitzendbureau) kreeg Kliq nogmaals een vergoeding van de UVI. Zonder ook maar iets voor de client te hebben gedaan. Ik wil niet zeggen dat het alleen maar slecht was bij Kliq. Vooral voor vroeggehandicapten werden veel plaatsingen bij bedrijven geregeld, wat een client zelf nooit had kunnen doen. Ik wil wel benadrukken dat bijna alle reïntegratiebedrijven zo werken, en dat het echt big business is. Veel arbeidsdeskundigen zijn eigen bedrijfjes begonnen om het grote geld.
    Reactie van karin — zaterdag 25 september 2004 @ 15.59
    6. reintegratie bedrijven
    Jan Marijnissen verwijst naar de schandalige praktijken van de re
    Trackback van Adam Curry’s Weblog — zaterdag 25 september 2004 @ 17.14
    7. Zou de Geus aandelen in reintegratiebedrijven hebben?? Dat verklaard namelijk waarom al die 100% arbeidsongeschikten binnenkort goedgekeurd gaan worden na de herbeoordeling die helemaal niet nodig is!!
    Reactie van Opa-Buiswater — zaterdag 25 september 2004 @ 20.05
    8. Alleen het etiket al is belachelijk: reïntegratiebureau. Dat suggereert een overheidsdienst die ontspoorde lieden moet heropvoeden. Wie of wat moet gereïntegreerd worden en waarom?
    Iemand die nog maar net een jaar werkloos is is meestal niet
    totaal gedesintegreerd en uit zijn maatschappelijk verband gerukt, maar staat vaak dichter bij de maatschappelijke werkelijkheid dan Kabinets- en Kamerleden.
    Een bijstandsmoeder met 2 kinderen is ‘gedesintegreerd’ totdat ze een rijke vent aan de haak slaat en bij hem intrekt, daarna hoort ze er weer helemaal bij, kan ze ‘meedoen’ dus, volgens Balkenende,ook al verandert er in haar dagtaak niets.
    Of iemand die een vet lot wint: Meneer gefeliciteerd! Van de ene dag op de andere bent u geréïntegreerd!.
    Reactie van C.Tilyx — zaterdag 25 september 2004 @ 21.23
    9. Het CWI kan er ook wat van hoor. Een paar van de tips die ik kreeg:
    Vermeld op je CV wel de opleidingen die je hebt gevolgd maar niet als je er geen diploma van hebt.
    Zeg niet dat je een eigen zaak hebt gehad; dat schrikt af.
    Twee uur reistijd (enkele reis) is heel normaal hoor.
    Zeg niet dat je verder solliciteert naar een baan op je opleidings- of ervaringsniveau (met bijpassend salaris)
    Wees creatief in de data op je CV. Sabattical of zorgverlof klinkt mooier dan werkloos.
    Reactie van Cas — zaterdag 25 september 2004 @ 22.23
    10. Heel goed initiatief. Ik heb geregeld verhalen gehoord over belediging en intimidatie. Moet tot op de bodem uitgezocht worden.. Mensen mogen op hun plichten worden aangesproken. Echter op een waardige manier.
    Reactie van Henk — zaterdag 25 september 2004 @ 22.50
    11. Nu ik dit lees, denk ik aan het verhaal van velen, w.o. zelfs mijn dochter zij had geen opleiding en vroeg daarom, maar dat kreeg ze niet ze ondervond weinig steun op welke wijze dan ook, en dan spreek ik o.a. over clicq, voorts vonden ze haar te adrem maar, wij wonen in Arnhem maar zijn Utrechtenaren onze mentaliteiten verschillen enorm van elkaar. Maar goed, dat terzijde ze moest maar niet zeggen dat ze in de ziektewet had gezeten meer dan een jaar met een verlenging nergens mocht ze over praten. Het enige wat ze wilden bieden was een sollicitatiecursus. Zij bepalen en werken weinig. Ze heeft menige woordenwisseling daar gehad en stond op het punt wederom emotioneel in de knel te komen. Nu heeft ze op eigen kracht een baan gevonden en dat gaat goed. Het uwv, tja is een grote puinhoop. Heb zelf een goede opleiding HBO en wao’r niet door mijn vak maar door ziekte die is toegenomen en nu komt het, moet ineens voor maximaal twintig uur gaan werken, hetgeen ik niet kan dus ben een rechtszaak aangegaan. Ben nergens in mijn leven te beroerd voor maar ik laat me niet met een kapot lichaam in een fabriek proppen. Dus ben gekort met bijna 300 euro. Het zij dan maar zo. Ja en amen knikken doe ik voor niemand meer ben bijna 50 jaar. Laat me niet zo afschepen. Veel mensen die met reintegratie te maken hebben of krijgen moeten veel verzwijgen maar men vergeet indien jij bij een werkgever zou kunnen beginnen en het loopt mis, dat het uwv dan zegt u krijgt geen uitkering want u had moeten melden dat u ziek was. Dat zegt de wet. Dus wat moeten mensen nu?
    Reactie van Lynn (Marylinn) — zaterdag 25 september 2004 @ 22.51
    12. Lynn, ik duim voor je en wens je heel veel sterkte. Het is geen kattepis wat jij en je dochter meemaken, maar pure treiterei. Ik heb een vriendin in jouw leeftijdsklasse en een kanjer van een vrouw. Ze heeft af en toe gesprekken en heeft nog (gelukkig maar ook) geen ervaring met zo’n reïntegratiebedrijf. Ik zal haar tippen dit log te lezen. Dan kan ze zich misschien wapenen. groetjes en velen van ons zullen aan jullie denken en voor jullie duimen en voor jou helemaal met die zaak. Als je klem komt te zitten: http://www.voedselbank.nl Misschien heb je het nodig als je de strijd echt aangaat. SUCCES !!
    Reactie van Lydia — zaterdag 25 september 2004 @ 23.08
    13. Je kunt moeilijk reïntegratiebedrijven verwijten dat ze bestaan als de overheid heeft aangestuurd op hun ontstaan. Als je premies zet op werk creëer je premiejagers. Arbeid en zorg zijn verworden tot groeimarkten in plaats van basisvoorzieningen. Reïntegratiebedrijven lijken me dan ook meer een symptoom dan de wortel van de kwaal.
    Reactie van PsiesDrom — zondag 26 september 2004 @ 4.04
    14. Nee, je hebt gelijk, Psiesdrom. Maar dat is ook niet waar het om gaat. Het gaat erom hoe ze functioneren. En dat is maar al te vaak meer dan waardeloos, terwijl ze wel dikke rekeningen sturen naar SoZaWe of UWV voor geleverde diensten. Ik vond het gesprek dat men met mij gevoerd heeft in opdracht van SoZaWe niets om geld voor te krijgen. Maar in mijn geval was het feitelijk SoZaWe die het geld weggooide bij het geven van die opdracht. Hopenlijk komen uitkerende instanties erachter dat te veel van deze bureautjes er alleen voor zijn opgericht om de belastingbetaler een financiele poot uit te draaien. Geld dat beter besteed kan worden aan de cliënten zelf die het steeds vaker steeds moeilijker krijgen. Maar net als bij de regering die de Regionale Indicatie Organisaties (laatste woord ben i niet zeker van, de RIO’s dus) heef opgericht puur alleen vanwege de controlefunctie op de uitkeringsgerechtigde dit een hulpmiddel aanvraagt. Hier gaat het ook puur om controle en waarschijnlijk ook om een vorm van intimidatie. Leker sfeertje wordt er hier gekweekt, nietwaar?
    Reactie van Lydia — zondag 26 september 2004 @ 8.12
    15. Beste mensen, plaats je verhaal s.v.p. niet alleen hier, maar vooral ook bij het Meldpunt Klachten Reïntegratiebedrijven. Want met een zwartboek vol verhalen uit de praktijk, kunnen we misschien iets veranderen!
    Reactie van Barry — zondag 26 september 2004 @ 11.45
    16. Ik heb over die 3 instaties geen 1 goed woord over.
    alles 3 doen ze hun werk niet je word van het kastje naar de muur gestuurd. Leuke klets praat van een reintegratie buro over opleidingen en bla bla bla bla. Maar zit nog steeds thuis. en dat gaat nu al een 1 1/2 jaar zo.
    de reintergratie buro zegt lachend we kunnen je wel helpen aan een opleiding !! ze weten wat ik wil en welke richting ik op wil ben 35 jaar heb veder geen diplomas. Ik was ooit chauffeur op het buitenland maar helaas door mediche ingrepen kon ik dat werk niet meer uitvoeren. dat was al in 1996 nu 2004 ik heb diverse banan gehad maar helaas mijn contracten werden niet meer verlingt omdat ik al “te oud was” dus ik ben aangewezen op een cursses of een beroeps gerichte opleiding via een reintergratie buro. Ik heb al meerdre malen aangegeven wat ik wil gaan volgen. Maar daar blijft het ook bij, en heb hun wel even duidelijk gemaakt dat ik GEEN ongeschoolde en slechtbetaalde baan wil hebben. Want deze situatie waar ik in zit heb ik niet omgevraagt. Maar je word wel gestraft door die eikels van UVW, CWI, reintegratie.
    Reactie van Roelof — zondag 26 september 2004 @ 13.48
    17. We moeten ons serieus gaan afvragen wat de werkelijke ‘toegevoegde’ waarde is van een aantal van de nu bestaande reïntegratiebureaus, die eerder opgericht lijken te zijn om de desintegratie dan de reïntegratie van werklozen en mensen in de bijstand te bevorderen. Een aantal van bovenstaande reacties bevestigt nog eens extra het beeld dat al bestond van (een aantal van deze) bureaus: ze ontvangen wel geld van semi-overheidsorganisaties als het CWI, maar leveren geen duurzame tegenprestatie voor datgene waar ze voor zouden zijn opgericht: mensen via de weg van bemiddeling weer écht aan het werk helpen, voor langer dan enkele weken of maanden dus. En dat is niet alleen triest voor de mensen die deze bureaus als ‘cliënt’ krijgen toegewezen, die voor de wanprestaties van een aantal van deze reïntegratiebureaus nog eens extra gestraft worden door de uitkeringsinstanties. Het falen van ingeschakelde reïntegratiebureaus is ook bedroefend omdat het gaat om miljarden aan geïnvesteerd overheidsgeld die uiteindelijk in de verkeerde broekzakken blijken terecht te komen. En waar is eigenlijk de controlerende taak van de overheid gebleven, die juist hier er op zou moeten toezien dat geïnvesteerd geld niet slechts wordt opgestreken om vervolgens reïntegratieprojecten doelbewust te laten mislukken (een praktijk die aan fraude grenst), maar dat dat geld op aantoonbare wijze (gelet op het aantal mensen dat succesvol een reïntegratieproject doorlopen heeft) rechtmatig is verdiend door deze bureaus? Je kunt je afvragen of (maar altijd met de vraag of niet vooraf voorzien kon worden wat straks achteraf duidelijk wordt) het niet beter was geweest als deze verkeerd bestede miljarden euro’s direct voor gesubsidieerde arbeid waren ingelegd, zonder bemiddeling van reïntegratiebureaus. Dan waren in ieder geval veel van de mensen die nu ‘gedwongen’ een cliënt zijn van deze bureaus, op een waardige wijze aan werk geholpen. Voor 1 of 2 jaar misschien en daarom misschien ook niet in alle opzichten even heilzaam (gesubsidieerde arbeid is ook maar een tijdelijke oplossing); maar in ieder geval wel een verbetering in perspectief voor de mensen die nu de weg van heilloze bemiddeling moeten volgen en daardoor nog dieper in het zwarte gat van een put zonder bodem terechtkomen.
    Reactie van David Tompot — zondag 26 september 2004 @ 16.36
    18. Ook de VPRO is al bezig een zwartboek aan te leggen. Het lijkt me zinnig dat de SP, de VPRO, Meldpunt Klachten Reïntegratie en alle andere plekken waar dit soort verhalen binnenkomt, een samen rond de tafel gaan zitten. Dan heb je het grootste deel van de klachten in deze wel te pakken, denk ik. Maak daar dan een zwartboek van en biedt dat aan, aan de Tweede Kamerfracties van alle partijen en aan alle leden van het Kabinet, staatssecretarissen incluis.
    Reactie van Lydia — zondag 26 september 2004 @ 20.41
    19. @ 21 Lydia
    Weet je wie bij de VPRO er mee bezig is? Argos? Die hadden twee weken geleden een uitzending over reintegratie.
    Reactie van Paul Ulenbelt — zondag 26 september 2004 @ 21.58
    20. Die naam komt me heel bekend voor. Volgens mij is het inderdaad Paul Ulenbelt. Kan je hier iets mee?
    Reactie van Lydia — zondag 26 september 2004 @ 22.21
    21. @ Lydia
    Het gaat om om de namen van de mensen bij de VPRO. Weet je die?
    Ik ben Paul Ulenbelt. De afzender van het bericht. Doe sociale zaken bij de SP-fractie in Den Haag
    Reactie van Paul Ulenbelt — zondag 26 september 2004 @ 23.01
    22. Ja ach, de buro’s kunnen er op zich niet veel aan doen dat het ze in de schoot geworpen wordt.
    De uwv koopt gewoon in als ware het handelswaar, en ja handelswaar blijft liggen soms op de plank of in de etalage. In geval van reintegratie ‘bedrijven’ is dat pure winst.
    Toch is er kaf en koren en denk ik dat de ‘markt’ te nieuw is om goed dat te scheiden van elkaar. te weinig evaluatie ook zeker tussen de bedrijven en de uwv.
    Daarnaast is het ook maar wie je treft van welk buro, of dat je daar een vruchtbaar iets uit kan halen als ‘arbeidsgehandicapte’. De 1 zal het in alle gesprekken alleen hebben over zakelijke dingen en/of gereedschappen die je nodig hebt om te kunnen functioneren in de maatschappij. De ander zal wellicht meer richten op de persoon die je bent en de redenen waarom je in de positie zit waarin je zit. Om vanuit daar de mogelijk (en onmogelijk) heden te bekijken.
    Ben benieuwd hoe het nu dadelijk gaat wanneer de wao er niet meer is en het beestje een andere naam krijgt.
    Zal het net als in ‘93 gaan toen een wetswijziging ervoor kon zorgen dat de computer ipv de toenmalige GMD, bepaalde of je arbeidsgeschikt was of niet.
    Reactie van Folkert(de tweede) — zondag 26 september 2004 @ 23.16
    23. Ik werd geconfronteerd met een bedrijf dat alle vacatures uit de zaterdagkrant knipte en die verdeelde onder de cliënten. Bij dit bedrijf, Fith in Den Bosch en Breda, zouden mensen werken die een ruim netwerk in het bedrijfsleven hebben. Een dergelijke ‘Neelie Kroes’ heb ik er nooit ontmoet…
    Vier weken volgde ik er twee keer per week cursussen, waarbij steeds nieuwe cursisten instroomden. Daardoor hoorde ik vier keer achter elkaar hetzelfde verhaal. Om simpel van te worden!! En dan die achterlijke rollenspellen…
    De ‘docenten’ waren vrijwel zonder uitzondering aan lager wal geraakte ambtenaren uit de hogere klassen. Ik kan je verzekeren dat ‘hogere’ ambtenaren wel heel erg hun best moeten doen, willen ze worden afgedankt. Veel vaker wordt er ‘weggepromoveerd’.
    Bij Fith wilde men ook graag alle informatie ontvangen over eigen sollicitaties van de cliënten. Om natuurlijk een premie op te strijken voor niet verricht werk!!
    Hun ‘bemiddeling’ heeft mij eerder dieper de sloot in geholpen, dan weer hoog en droog op de wal.
    Reactie van Martin — maandag 27 september 2004 @ 0.46
    24. De reïntegratiebedrijven zijn ontstaan uit de idee dat ambtenaren bij de sociale diensten niet capabel en lui waren. Concurrerende particuliere bedrijven zouden wonderen leveren en de werkloosheid wel eens even aanpakken. Maar net zoals de treinen niet beter zijn gaan rijden en de post niet sneller binnenkomt heeft ook hier marktwerking niet geleverd wat verwacht werd. Er zijn nog steeds langdurig werklozen, een brief doet er nog even lang over als voorheen en de borsteltjes die de ns gebruikt om de bladeren van de rails te vegen resulteren opnieuw in een fikse verhoging van de tarieven.
    Als de sp en de vpro een beetje hun huiswerk doen zal blijken dat tegenover veel van de betaalde premies aan de reïntegratiebedrijven geen inspanning heeft gestaan. De inspanningen die wél zijn gedaan verschillen weinig van de methodiek die de gemeentenambtenaren voor de vermarkting al gebruikten. En er zal blijken dat nooit helemaal helder wordt of de behaalde resultaten van de reïntegratiebedrijven te maken heben met hun bemiddeling of met de conjunctuur. Kortom, hopeloos.
    Wat mij wel vruchtbaar lijkt…een commissie die de stelling onderzoekt: de liberalisering van Nederland is geheel mislukt. Ik deze suggestie al twee keer eerder gedaan maar niemand heeft me tot nu toe uitgelegd waarom dit een dom idee is…
    Reactie van PsiesDrom — maandag 27 september 2004 @ 2.13
    25. Sorry, Paul. Wijt het maar aan de vermoeidheid. Volgens mij was het NIET het programma Argos. Maar werd het eerder op de ochtend uitgezonden toen. Ik heb de mail inmiddels weggegooid dus kan ik je niet verder helpen. Maar bij de VPRO moet dat te vinden zijn. Ongeveer drie weken terug, msischien vier,maar zelf denk ik aan de week net voor de grote demonstratie in Rotterdam of de week daarvoor. Het spijt me dat ik je niet verder kan helpen dan dit. Toch denk ik dat je dit kunt vinden. Groetjes en succes
    Reactie van Lydia — maandag 27 september 2004 @ 9.23
    26. Psiesdrom, het IS geen gek idee. Waarom zou de SP anders aan een zwartboek willen beginnen? Ze zullen eerst zoveel mogelijk gegevens willen hebben en dan een zwartboek maken, waarop hopenlijk een commissie, benoemd door de Tweede Kamer en met Kamerleden erin die dat zwartboek gaat uitzoeken. Het zal alleen lang gaan duren, zoals alles. Soms moet dat wel als je het grondig wilt doen en objectief. Jij hebt dus goede ideeën en je bent dus niet gek. Allesbehalve, zou ik zeggen.
    Reactie van Lydia — maandag 27 september 2004 @ 9.26
    27. @ PsiesDtrom (27):
    Niet alleen is de liberalisering van Nederland “mislukt”. Volgens mij was de liberalisering van overheidstaken van meet af aan een onzalig idee.
    Reactie van Olav Meijer — maandag 27 september 2004 @ 14.59
    28. Het programma ARGOS is voor mij het meest waardevolle radioprogramma ooit. De makers stellen een archief samen van alle uitzendingen. Tegen een kleine vergoeding is de opname daarvan te verkrijgen. Wil je alle schandalen in de politiek kennen; moet je dit programma beluisteren.
    Verder: reintegratiebedrijven: Geld verdienen over de ruggen van werkelozen plus de belastingbetalers. Links en rechts moeten het erover eens zijn, dat dit niet mag voortbestaan. Sommige mensen zeggen dat ze ook nuttig zijn. Maar daar werp ik op tegen; dat we vroeger doodgewone arbeidsburo’s hadden, die dit soort zaken zelf regelden. Onzin om dit aan derden uit te besteden. Wat is nou daarvan de meerwaarde?
    Hetzelfde geldt voor uitzendburo’s. Ook dat is een taak; die arbeidsburo’s behoren uit te voeren. Maar ook dit hebben ze uit handen gegeven. En nu dreigen er steeds meer taken van het CWI te worden uitgeholt. Wie zijn daarvan de dupe al jarenlang? Ook weer die werkgevers; want een uitzendkracht kost dubbel zo veel als een normale vaste werknemer of werknemer op een tijdelijk contract van het bedrijf zelf.
    Reactie van ReneR — maandag 27 september 2004 @ 22.22
    29. Ja, René, maar uitzendkrachten zijn ook zo weer ontslagen en kunnen dus uitstekend gebruikt worden als er mensen nodig zijn en weer “weggedaan” als die periode voorbij is. Daarmee zijn uitzendkrachten, hoe duur ook, goedkoper dan vaste krachten. Dat “krachten” mensen zijn van vlees en bloed met emoties is iets dat de werkgevers stoort. Da’s lastig. Als ze er al waren, zouden de mensen daar, waar mogelijk, allang vervangen zijn door robots.
    Reactie van Lydia — maandag 27 september 2004 @ 23.26
    30. @Lydia
    Nou Lydia; ik ben zelf ook via een 1-jarig contract bij een bedrijf in dienst geweest. Gewoon een vast contract voor bepaalde tijd. helemaal niet iets nieuws. En je krijgt dat jaar gewoon dezelfde rechten als vaste werknemers voor onbepaalde tijd. winstuitkering etc.
    En na dat jaar; hoeft er heus geen rechter of gouden handdruk aan te pas te komen hoor. Dus heel goedkoop; goedkoper dan als je een jaar lang een uitzendkracht in dienst hebt. Ik heb het 2 keer mogen ervaren als contractant.
    Reactie van ReneR — maandag 27 september 2004 @ 23.45
    31. Een geweldig initiatief. Die 1 miljard Euro kan ook wel ergens anders aan besteed worden. Zelf volg ik een traject vie KLIQ in Heerhugowaard (bij Alkmaar). Via KLIQ mocht ik een opleiding gaan doen. Deze heb ik met succes afgerond, maar nu KLIQ zelf moet helpen in de vorm van bemiddeling zijn ze ff niet thuis. Wel zeuren over details, maar echt mensen helpen? NO WAY.
    Ik heb mijn verhaal doorgegevan aan het meldpunt van de SP.
    Bedankt Jan en de rest van de SP voor dit soort acties. Daar heeft Nederland tenminste iets aan.
    Reactie van Frans Voskuyl — woensdag 29 september 2004 @ 20.03
    32. Wie niet waagt, wie niet wint
    Het is de ambtenarij niet gelukt om het extreem hoge aantal niet werkenden te verminderen. Dan is het toch logisch dat het kabinet (door het Nederlandse volk gekozen) wat anders probeert om de belastingdruk voor het werkend deel van de bevolking binnen de perken te houden. Als dit commerciele experiment niet slaagt, kun je het altijd nog stoppen. Maar wie niet waagt, die niet wint.
    Reactie van Joep — woensdag 29 september 2004 @ 20.26
    33. @ Joep,
    Je verhaal is iets te makkelijk. Dat het commerciele bedrijfsleven zich met winst wil inzetten voor arbeidsgehandicapten en werklozen is op zich toe te juichen.
    Maar, dan mag je wel verwachten dat ze met o.a. jouw belastinggeld enig succes boeken ipv dit gesukkel.
    Het blijft gemeenschapsgeld waar nu mee gerotzooid wordt.
    Reactie van Frans Voskuyl — donderdag 30 september 2004 @ 0.00
    34. Beste jan,
    Ik schrik als ik dit allemaal lees. Ik weet dat er veel zaken gebeuren die niet goed zijn. Maar toch… Daarom mijn verhaal. Ik heb zelf iets dergelijks meegemaakt. Ooit toen de nog NS een semi overheids bedrijf werd genoemd heb ik tijdens de overgang naar de verzelfstandiging gezegd: ontsla mij maar ik maak gebruik van de sociale regeling en ga ander werk zoeken(er was geen zak meer aan…). Er was een sociale regeling en ik zou worden geplaatst bij iets wat zoiets genoemd werd als arbeidsgarantiebureau (oid). Men zou je helpen met solliciteren en je zou gegarandeerd werk KRIJGEN. Ik dacht dat is veilig en ik wil best een andere baan(veel kleine letters niet gelezen…). Eerst kreeg je te maken met NS collega’s die verantwoordelijk waren en zich om jou bekommerden(zij begrepen hoe het ons verging). Die werden bijna allemaal overspannen(het ging allemaal niet zoals beloofd). En uiteindelijk vervangen door commerciele types(die fixen het wel even voor de helft van de prijs…). Ik had een droplul (grote bek maar niks klaarmaken)op een Harley met een vrijstaand huis(hij boerde goed/ kon die ook oevreloos over pochen)die mij wel even aan passend werk zou helpen. Na 1 jaar had hij niks gebakken. Uiteindelijk was het mijn schuld. En het enige wat hij bemiddeld heeft is dat ik bij maar bij een sociale werkplaats moest gaan werken. Daar ben ik notabene nog naar toe gegaan om te solliciteren. Daar hadden ze zoiets van: wat doe je hier?. Jij mankeert toch niets. Voorheen had ik een baan waar ik op papier verantwoordelijk was voor misschien wel 50 of 60 miljoen gulden per jaar aan spoor, bielsen, wissels etc. Heftige baan.
    Ze lullen en lullen en vragen maar wat en vragen elke keer wat je leuk vind… Ik paste niet echt in de hokjes(niemand past erin behalve Balkenende en Zalm misschien) die zij beschikbaar hebben. Uiteindelijk ben ik ontslagen zonder dat ze met mij een baan hebben gevonden.
    Wel 20.000 gulden ontvangen(8 jaar trouwe dienst/gouden handdruk voor kleine man).
    Uiteindelijk heb ik zelf de weg terug moeten vinden. Maar wat het allemaal gekost heeft aan nutteloze flyers, verzinnen van flut slogans, inhuren van gladde dames/jongens in lease pakken… Wie weet? Suk6 daar bij de SP. Mijn stem is voor jullie!
    Reactie van Giel — donderdag 30 september 2004 @ 17.38
    35. Als een van de aanstichters van het rumoer over de dubiueze werkwijze van veel reïntegratiebedrijven constateer ik met genoegen dat de verontwaardiging door velen wordt gedeeld. Een deel van het eerder genoemde VPRO-radioprogramma (Argos) werd bij ons opgenomen. Een drietal (ex-)leden komt erin aan het woord, en twee van erin genoemde zaken worden nu door o.a. de SP gebruikt ter illustratie van wat er zoal mis kan gaan.
    Dat is allemaal mooi en wel, maar wat zijn de alternatieven? Alles in overheidshanden, geen uitbesteding? Nee, dank u! Dat is n.l. bepaald geen garantie voor een mensvriendelijke behandeling. Ik zou bijna zeggen, integendeel.
    Hoe dan wel? Ik ben benieuwd naar de ideeën.
    We mogen trouwens niet vergeten dat de reïntegratiemarkt van vrij recente datum is. Ik hoop dat door ervaring wijs geworden uitkeringsinstanties strengere eisen en voorwaarden zullen gaan stellen, waardoor het koren van het kaf gescheiden kan worden. Er is heel veel kaf!
    O ja, reïntegratieactiviteiten scheppen geen banen.
    Kijk ook eens op:
    http://home.tiscali.nl/clientenraad/
    Reactie van E. Meijer — donderdag 30 september 2004 @ 18.10
    36. Het reintegratiebedrijf is een commerciele instelling. Daar is op zich niets op tegen. Echter, gezien de huidige economische omstandigheden kunnen ze weinig voor de UWV-klanten/Gemeentelijke Soc.Di. betekenen. Nou gaat het er echter om, dat je dat ook erkent en dit tegen het UWV zegt. Neen, dat doen we niet, want dan krijgen we daar geen geld meer in het laatje. Als reintegratiebedrijf proberen we clienten zwart te maken bij het UWV(zojuist mij overkomen), zodat de clienten problemen krijgen en zich moeten verdedigen over allerlei onzinnige dingen. Als “cursusleider”probeer ik mensen te ondersteunen d.m.v.toesturen v.vacatures, het vertellen van mijn ervaringen(opgedaan in meerdere commercieel leidinggevende functies. Helaas de cursusleider komt niet verder als een A 4tje, met websites van vacaturebanken. En dat kost de gemeenschap 1,2 miljard/jaar, mijnheer Marijnissen. UWV heult met reintegrateriebedrijven. Er zijn genoeg klachten en steeds weer mogen ze inschrijven op een aanbestedingen. Indien ze niets voor je doen krijgen ze toch een bonus als JIJ een baan vindt. Volstrekt onacceptabel!Hier kan stevig bezuinigd worden bij UWV en reintegratiebedrijven. De laatste 3000 UWV-ers is waarschijnlijk nog te weinig. Snel samenvoegen met CWI en weer een managementlaag eruit gesneden. Jammer voor de toekomstige werkloze ambtenaar, maar het kan niet anders.
    Reactie van Bloch, A.J. — vrijdag 1 oktober 2004 @ 10.18
    37. Op het bovenstaande wil ik toch verder gaan. Bij het reïntegratiebureau meent men de wijsheid in pacht te hebben en derhalve vertelt men klinkkare nonsens.Bijv. Een werkgever moet een reïntegratiedeelnemer na een stage tijd van X weken, een vast contract geven. “Neen dat is niet waar”, er moet alleen een intentieverklaring worden afgegeven. Het papier is nog duurder als de woorden die op de intentieverklaring zijn afgedrukt! Dat niet alleen, ook meent men, dat zoals zij het doen(CV opstellen, sollicitatiebrief schrijven)het enige ware is voor een toekomstige werkgever. Helaas is de perceptie van een ieder anders ingesteld en dus moet je als”cursusleider”dit de cursusleider vertellen en die kijkt dan of hij water ziet branden! Erg intelligent, zo’n man.En indien men dan voorstelt om eens contact op te nemen met een headhunter, die zijn hulp in een telefoongesprek met mij heeft aangeboden, doen we als reïntegratiebureau niets, want “je denkt toch niet dat de concurrent ons wil informeren”.Ik vond dit een slechte conference. Tevens wordt niet begrepen, dat als je niet eens bent met de wet op leeftijdsdiscriminatie, immers we behoren geen geleide economie te hebben, maar een vrije economie, dat je het niet prettig vindt, als je niet wordt uitgenodigd op een sollicitatiegesprek en alleen maar vanwege je leeftijd! Pertinente leugens worden aan het UWV over je als persoon verteld. Je voortgangsrapportage mag je van te voren niet in zien en accoord paraferen,ondanks de afspraak, die je in het bijzijn van de groep hebt gemaakt, want ze zijn als de dood voor kritiek. Dat is ook logisch, want men kan de kritiek niet weerleggen. Als jij een UWV-werknemer wil spreken,beantwoordt het callcentre je telefoontje. Zij beoordelen of je vraag, klacht, opmerking, enz. wordt doorgegeven. Bij het beantwoorden van de telefoon via een keuzemenu bij het UWV, wordt zonder dat je een woord hebt gezegd, al meteen gevraagd of je een klacht hebt over het reintegratiebureau! Zou het kunnen zijn, dat er veel meer klachten over reïntegratiebureaus zijn, daar geen ruchtbaarheid aangeeft en vervolgens NIETS doet met de klachten. Centraal Klachtenbureau 09008982525 schriftelijk ingeschakeld en dan wordt je per brief en een brochure terugverwezen naar het reïntegratiebureau,want zij moeten de klacht eerst onderzoeken,omdat het UWV je klacht serieus neemt!Zo houdt je elkaar in ieder geval aan het werk.
    Indien alle reïntegratiebureau zijn, zoals ik tot op heden heb meegemaakt, aan de Kon.Luchtmacht vragen of ze nog een target voor hun oefeningen nodig hebben. Het geeft een rot klap, maar het voorkomt een hoop frustraties en verspilling van uw en mijn belastinggelden. En voor de mensen die nog gereïntegreerd moeten worden, u mag mij alles vragen en ik zal naar eer en geweten uw vragen beantwoorden.
    Reactie van Bloch, A.J. — vrijdag 1 oktober 2004 @ 13.58
    38. Mevrouw Riesenbeck,
    Uit een internetforum:
    “Alexander Calder heeft mij kansen ontnomen i.p.v.gegeven om werk te vinden. Ze waren voornameljk bezig met eigenbelang om me zolang mogelijk in traject te houden want dan blijft de kassa rinkelen. Daarbij waren de meeste consulentes onprofessioneel, slecht geschoold en onbekwaam.”
    Daarin ook over uw bedrijf:
    “Mijn ervaring is dat ze niet in staat zijn maatwerk te leveren. (…) Aan het eind van de dag lag ik ineens buiten bewustzijn op de vloer en ben nu nog helemaal kapot en er nog erger aan toe dan toen ik in de wao belandde. Voordeel van het flauw vallen is dat ik toen pas serieus genomen werd en mij werd geadviseerd zo snel mogelijk een herkeuring bij het gak aan te vragen.”
    en:
    “Ook ik ben onder begeleiding bij AC, en heb ook geen fijne ervaringen. Die cursus Dynamisch Assesment, vond ik werkelijk waar een drama, net of ik weer in de kleuterklas was beland, met knippen en plakken voor je goede en slechte eigenschappen, en ik was natuurlijk ook niet gemotiveerd genoeg, want ik zeg er wel wat van, iedereen die er komt vind het werkelijk belachelijk wat AC doet, maar niemand durft wat te zeggen.
    Nu moet je wekelijks opdraven om op internet naar vacatures te kijken,(…)”.
    Daar ook:
    “Marius Touwen, directeur-eigenaar van het reintegratiebedrijf Alexander Calder, zit zelf in de WAO en behoudt zijn uitkering, omdat hij geen salaris maar dividend krijgt uitgekeerd (zie: Elsevier 1 mei 2004).”
    “hij is niet de enige gezonde werknemer van Calder met volledig wao. Ook onder consulenten komt dit voor (en ze komen op mij zeer hersteld over).”
    Waarvan akte.
    http://home.tiscali.nl/clientenraad/
    Reactie van E. Meijer — zondag 3 oktober 2004 @ 13.54
    39. Het getuigt van typisch Nederlands gedrag om lekker te kankeren en te roepen dat alles klote is. En ja, ik geef meteen toe dat er een hoop zakkenhooi rondlopen in ‘de wereld die reintegratie heet.’
    Als projectleider sta momenteel voor de uitdaging om ‘outplacement- en reintegratietrajecten’ te ontwikkelen. Een van die traject loopt inmiddels bij Maatwerk Amsterdam (CWI en gestart per 13-9) en is specifiek ingericht voor banen in de horeca en catering.
    Kernpunt is dat er een baan wordt gezocht bij de client. En niet andersom (het douwen van een client in een baan). Hierbij wordt rekening gehouden met houding, sociale vaardigheden, collegialiteit, discipline, etc. Vervolgens werken de clienten 5 maanden bij het voor hen geschikte bedrijf, met als doel uitstroom naar werk. Dit is voor de werkgever financieel aantrekkelijk. In het bedrijf is een vaste medewerker / manager aangesteld als ‘coach’ (ja ik weet het, coach is zo’n populaire term, maar ik weet even niets beters).
    Efin, om niet te veel in details te verzanden. Het is een klein schalig project waar geen van de andere grote reintegratiebedrijven zijn handen aan wilde branden. En, we zullen ongetwijfeld nog te maken krijgen met tegenslagen, maar voorlopig zijn alle 9 deelnemers erg enthousiast en is er nog niemand afgehaakt. In het weekend van 17 oktober kunt u ze ‘live’ aanschouwen tijdens de marathon van Amsterdam in en om het Olympisch Stadion (ja ja, een beetje reclame).
    Dan vormen zij het ‘Multi Culti Opfris Team’ voor de 1600 vrijwilligers. De dag daarna gaan zij allen op voor het examen Sociale Hygiene (een zeer gewilde diploma in horecaland).
    De bovenstaande berichten hebben mij al zeer geholpen en mijn ervaring is dat ‘individuele aandacht’ en ‘klein schaligheid’ een sleutelrol vormen, maar wat nog meer?
    => Indeling per vakgebied?
    => Wat is het alternatief voor ‘het reintegratiebureau’? (Niets is geen optie).
    => Benadering vanuit de client of toch de vanuit de vacature?
    => Meer inspraak vanuit u als client?
    => Beloning voor de client EN de reintegrator (prestatie naar werk)?
    Laat ik het op de Nederlandse manier benaderen: Wat absoluut niet?
    Laat het me weten!!! De macht aan het werkvolk (en zij die willen)!
    Groet en succes,
    Smul
    Reactie van Smul — maandag 4 oktober 2004 @ 22.37
    40. Bij Alexander Calder had ik al eerder klacht ingediend. Tijdens de dynamische bemiddeling stijgt regelmatig mijn adrenaline over de zinloosheid van de bijeenkomsten en de krenkende uitpraken en onwaarheden die ik regelmatig moet aanhoren. Ik steek mijn mening daarover niet onder stoelen en banken. Plotseling kreeg ik een aanbod om bij hun administratief medewerkster te worden. Ik sprak mijn twijfels uit of het ging om een echte baan. Ik had niets te weigeren zei de consulente. Met gemengde gevoelens ben ik het sollicitatiegesprek ingegaan. De regiomanager deed of ze niets van mijn status en eerder ingeleverde klachtenbrief wist. Er werd met open ogen gelogen en ik heb dan ook besloten zelf uit de sollicitatieprocedure te stappen met vermelding van reden. Gisteren heb ik met de regiomanager hierover aangesproken. Ze gaf toe dat ze wel van mij wist maar niet aan gedacht had. Tevens kreeg ik te horen ik teveel schop tegen anderen en mezelf negatief opstel en dat een verklaring is waarom ik al drie jaar werkeloos ben. Dat ik vier operaties in die drie jaar ben ondergaan en twee naaste familieleden ben verloren was ze denk ik vergeten!! Ze wenste me nog succes
    Reactie van Connie de Roode — dinsdag 5 oktober 2004 @ 10.16
    41. Hallo Jan,
    Heel vluchtig heb ik de reakties gelezen van dit geweldige intiatief. Een van de dingen die mij opvallen en die ook steeds weer terugkomen die gaat over de bejegening van de mensen door ambtenaren van de S.D. (sociale dienst), UWV ( m.n. de arbeidsdeskundigen) en de consulentjes van het CWI. Degenerend, betuttelend enz. Vaak gaat het hier inderdaad om middelbaar tot in sommige gevallen wat hoger geschoold personeel. Laatstgenoemde waren vaak – dat geeft verder natuurlijk niets -middelmatige leerlingen (exacte vakken waren te hoog gegrepen) die zich nu mijlenver denken te kunnen verheffen richting de doelgroep en zich inderdaad alles ware , wat terecht wordt opgemerkt, als pseudopsychiaters c.q. arbeidspsycholoogjes c.q. juristen denken te kunnen ontpoppen.
    Deze doelgroep is vaak slecht geinformeerd. Het is trouwens ook moeilijk aan goede info. te komen. Ik heb pas gevraagd aan een consulente van het CWI welke regelingen zij nou aan het uitvoeren was. En.. ze wist het niet. Ik werd doorverbonden met een juriste………
    Wat ook vaak voorkomt dat je of onjuist wordt voorgelicht, dat de 1 het zo uitlegt en een tijdje later wordt het weer op een andere manier verteld. Kortom het lijkt wel hoe je het went of keert de “klant” trekt altijd aan het kortste eind.
    Wat dit betreft zou het misschien een oplossing kunnen zijn: 1.om meer aandacht geven aan de bejegening naar klanten toe door dit soort (semi-)ambtenaren
    2. uitgebreide voorlichting danwel correcte verwijzing naar, die doorzichtig en begrijpelijk is van de te hanteren regelgeving om zodoende de positie van de werkzoekenden te versterken. Bijv. SUWI regelgeving. En geen foldertje over een bepaald thema waar ook nog eens onder staat dat er verder geen rechten aan kunnen worden ontleend.
    3. instelling van een werkelijk onafhankelijke klachtencommissie, mijn part een zwart boek.
    Reactie van Cate — dinsdag 5 oktober 2004 @ 13.56
    42. Bij deze wil ik even de site http://www.kiesjeeigenintegratie.nl onder de aandacht brengen. Ik weet het niet zeker maar hij wordt gerund door een jurist die deze hele problematiek vanuit een postieve invalshoek, dus deze keer vanuit het oogpunt van de uitkeringsgerechtigde benaderd. Echt heel erg ok deze site.
    Groeten,
    Johan.
    Reactie van Johan — dinsdag 5 oktober 2004 @ 14.30
    43. commentaar op nr 44
    NR 44 Comment door Smul — 4 oktober 2004 @ 22.37
    wat is dit nu weer voor onzin wat heb je aan eeen baantje van 5 maanden zonder enig zicht op vervolg werk
    dan heeft toch alleen het reintegratiebureau weer geld verdient
    1. aan de intake
    2. aan het bemiddelen
    En dan wat is het vervolg?
    Reactie van Werk graag — dinsdag 5 oktober 2004 @ 18.55
    44. Beste Smul,
    Een (re-)aktie op puntje 48. Smul wordt het niet eens tijd om eens werk te gaan maken van dat meisje waar je zo virtueel aan omheen cirkelen bent?
    Dit is maar een stille wenk.
    Jan M. (de enige echte).
    Reactie van jan m — vrijdag 8 oktober 2004 @ 16.14
    45. Wat doe je als je door de reintegratieconsulent in een hoek wordt gepraat:als je geen baan onder je niveau accepteert wordt dit gemeld aan het u.w.v.Terwijl je dolgraag wil werken maar wel in iets wat bij je past.Het lijkt een machtsspel bij welke instantie kan je aankloppen als je vindt dat je te veel onder druk gezet wordt.Op dit moment zie ik erg op tegen een volgende gesprek.Ik moest gaan nadenken over onder m’n niveau werken dit zou volgens de consulent wel iets voor me zijn.Ik kies voor de tussenweg niet te hoog niet te laag ik wil juist zelfvertrouwen opbouwen op de goeie manier.Graag zou ik wat advies ontvangen.B.V.D. Miep
    Reactie van miep — maandag 11 oktober 2004 @ 23.13
    46. Ik werk bijna vier en een half jaar voor een OK bank in Rotterdam als begeleider van een vrijwilligersplek en PR medewerker), een prima organisatie die vanuit vrijwilligheid mensen begeleidt, bemiddeld en activeert dmv o.a. vrijwilligerswerk en cursussen. Bij OK krijgen ze tijd, aandacht en begrip voor hun soms moeilijke situatie na vaak jarenlang buitenspel te hebben gestaan. De deelnemer staat centraal. Een baan is vaak niet realistisch doch in veel gevallen een prettig subdoel met goed resultaat. In toenemende mate worden mijn collega’s geconfronteerd met dwingend door SoZaWe verwezen oftewel weer weggekaapte cliénten. Ok zelf dreigt langzaam (o.a. door steeds minder wordende subsidies) te worden vermoord door de vele haaien die in de reïntegratievijver rondcirkelen.Ik heb een ID baan dus ook ik zal als het tegen zit begin volgend jaar in de mallemolen terecht komen (terwijl reïntegratie mijn werk is..tsja hoe stom kun je het hebben…)Ik zal dus straks gereïntegreerd moeten worden! Zo’n driekwart deelnemers van de commerciëlen zit binnen een half jaar weer uitgekotst en opgejaagd bij punt nul, waarna het volgende reïntegratiebedrijf…jaja..Rondpompen van mensen om de zakken te vullen, om te kotsen. Ik hou mijn hart vast en mijn maag draait om van dit bizarre gedoe, en zeker niet alleen vanwege mijn eigen positie. Sociale participatie van langdurig werkelozen vind ik een prima zaak en deze ervaringsdeskundige geeft dat ook graag met liefde door. Bovenstaande verhalen bevestigen wat ik zie en meemaak. De wereld draait allang door, maar in dit land zijn ze hartstikke gek geworden. En mensen die door dit doorgedraaide systeem bewust kansloos worden gehouden en vaak niet zo assertief zijn worden hier de dupe van. We zijn gesubsidieerd VEE die met een schijntje worden afgescheept maar waar grof aan wordt verdient. En de hele maatschappij is de dupe. Ik lust die reíntegratiecowboys rauw! Laat ik maar ophouden….
    Reactie van Kees — maandag 18 oktober 2004 @ 21.28
    47. Ik heb een jaar bij een reïntegratiebureau gelopen. In die tijd heb ik af en toe een maandje gewerkt via uitzendbureaus als grafisch medewerker (DTP-er). Maar omdat ik alleen maar ervaring heb bij de krant kom ik niet meer aan een baan. Via het reïntegratiebureau kon ik een opleiding zoeken die het GAK zou betalen, als zij het met de opleiding eens zouden zijn.
    Nou de perfecte opleiding gevonden, grafisch voor 5 maanden en daarna 3 maanden stage lopen. Die opleiding mocht ik dus niet doen, het reïntegratiebureau vond dat ik daar niets aan zou hebben, en het GAK volgt het advies op. Dus op zoek naar een andere opleiding. Nou de opleiding die ik nu doe, gefinancierd door het GAK, is voor nagelstyliste. Kosten 2000 euro voor 6 maanden. Als ik die andere opleiding had gedaan was ik nu waarschijnlijk aan het werk geweest of had ik voldoende ervaring op kunnen doen. Nu moet ik dus nog 6 maanden naar school, en hopen dat ik daarna aan het werk kom in iets wat mij helemaal niet echt ligt.
    Dus het bureau heeft voor mij 1 brief aan het GAK geschreven, en dat in 1 jaar tijd. HOEZO WEGGEGOOID GELD? En ik wil alleen maar een baan of een werkervaringplek.
    Dat geld voor het bureau kunnen ze beter gebruiken voor opleidingen of werkervaringsplaatsen.
    Reactie van peggy — donderdag 21 oktober 2004 @ 21.17
    48. hallo
    Reactie van peggy — donderdag 21 oktober 2004 @ 23.35
    49. Sinds september 2001 ben ik arbeidsgehandicapt, dit weet ik pas sinds juni 2004, er is nooit een brief gestuurd door de UWV over dit besluit, ze hadden ook geen kopie van de brief die gestuurd had moet worden, dus de brief is nooit opgesteld. Sinds februari 2002 ben ik werkloos en ik val onder de wet Rhea. Als ik geweten had dat ik onder de wet Rhea val, had ik dat in de sollicitatie gesprekken die ik heb gehad, kunnen vertellen en had ik nu misschien een baan gehad. Op dit moment word ik niet eens meer uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek want ik zit nu al meer dan 2,5 jaar werkloos thuis.
    Nu pas ben ik aangemeld bij een reïntegratieburo, Kliq! Dit na bijna anderhalf jaar zeuren om een reïntegratietraject.
    Kliq wil mij nu sollicitatietrainingen gaan geven, op zich misschien wel handig, maar het advies van het CWI was dat ik een oriëntatietraject moest gaan volgen. In het gesprek met het CWI, wat al een jaar geleden plaats gevonden heeft, kwam naar voren dat het wellicht voor mij handig zou zijn op een loopbaankeuze advies te krijgen. Dit omdat ik in het verleden heel wat jaren als uitzendkracht van de ene naar de andere tijdelijke baan ben gegaan. Ik ben een zogenaamde draaideurwerkloos.
    In het gesprek met de arbeidsdeskundige van het UWV heb ik gevraagd heb ik gevraagd om een IRO. Hij vertelde mij dat het UWV in Rotterdam nog niet werkt met IRO’s. Dus ik heb geen IRO ingediend. Ik had het idee dat het gesprek met de arbeidsdeskundige wel goed ging en hij was het er mee eens dat ik nu maar eens mijn plekje op de arbeidsmarkt moest gaan vinden. Ik heb ook gevraagd om bijscholing of een werkervaringsplaats en daar reageerde hij wel positief op.
    Bij Kliq, echter, werd mij verteld dat ik ook ongepast werk moet accepteren en dat er geen geld is voor opleidingen. Terwijl een vriendin van mij een maand geleden nog een opleiding heeft gekregen van haar reïntegratiebedrijf. Ik vraag mij nu af of ik het contract met Kliq moet ondertekenen en wat er gebeurt als ik dit niet doe.
    Dit is in het kort even mijn verhaal en ik kan wel zeggen dat ik er behoorlijk wanhopig van wordt.
    Reactie van Elly — woensdag 27 oktober 2004 @ 1.26
    50. Beste Jan,
    Kijk ook eens op: http://home.wanadoo.nl/verpel/geld/277ribkl-ll.html
    Dit is een site van leefbaar Leeuwarden,in die regio is er ook al een inventarisatie gemaakt.
    Op deze site staat behoorlijk wat bruikbare informatie, denk ik.
    groeten,
    Bert
    Reactie van bert — woensdag 27 oktober 2004 @ 18.57
    51. Beste lezers,
    Zelf werkzaam als reintegratieconsulent bij een groot reintegratiebureau wilde ik graag reageren op een aantal kritische noten die hier geplaatst worden.
    Ik heb gelukkig het bureau waar ik zelf voor werk nog niet gemeld zien worden op dit forum, desondanks raakt het me wanneer over reintegratie in het algemeen veel kritiek bestaat.
    Laat ik eerst ingaan op wat algemende geluiden:
    - Reintegratie kost de overheid geld:
    Dat klopt. Reintegratie is een dienst die uitgevoerd wordt door mensen en die moeten ergens van leven. De vraag is echter: is dit geld goed besteed?
    Voorop gesteld: steeds meer contracten die worden aangegaan met opdrachtgevers (UWV, Gemeenten e.d.) vinden plaats op basis van no cure, no pay: ofwel: boekt het reintegratiebureau geen succes, krijgen ze geen cent.
    Allereerst: de algehele, landelijke resultaten zijn nog niet waar alle bureaus dat zouden willen hebben. Echter: hierbij zijn reintegratiebureaus evengoed afhankelijk van de (huidige) regering die door zijn beleid elke beweging tot initiatief van werkgevers onmogelijk lijkt te maken. Werkgevers zijn momenteel bang en uitermate voorzichtig om risico’s te nemen.
    Daarnaast dient niet onderschat te worden hoeveel mensen uit de uitkering worden geholpen door het optreden van reintegratiebureaus waarbij fraude aan het licht komt. Ofwel: mensen die soms al heel lang, soms korter ten onrechte een uitkering ontvangen wat de staat OOK heel erg veel geld kost.
    Ten derde dient opgemerkt te worden dat veel mensen die deelnamen aan een reintegratietraject, ondanks het uitblijven van succesvolle bemiddeling, toch een stuk verder zijn geholpen. Het subdoel van een reintegratiebureau is namelijk (of hoort te zijn): mensen zelfredzaam maken in het solliciteren naar nieuw werk. Veel mensen vinden kort na het volgen van een traject alsnog een baan. Hierover hoor ik niemand.
    -Werken voor een aantal maanden is zinloos:
    Hierover kan men uiteraard van mening verschillen. Voor Reintegratiebureaus geldt echter dat iemand pas als bemiddeld wordt gezien door de opdrachtgever wanneer deze voor minimaal 6 maanden ergens aan de slag kan. In deze 6 maanden kunnen veelal weer nieuwe rechten opgebouwd worden. Iemand die inmiddels een aantal jaren niet heeft gewerkt, daarnaast mogelijk niet beschikt over veel of afgeronde opleiding, zou een dergelijke kans metbeide handen aan moeten grijpen wat mij betreft. Het weigerachtig zijn in deze vind ik persoonlijk een typisch voorbeeld van de doorgeslagen verzorgingsstaat. Daarnaast: maakt uw borst maar nat, in de toekomst wil de overheid nog veel strenger zijn in de vorm van Work First Projecten waarbij men verplicht wordt minimaal 20 uur onbetaald werk te verrichten voor het behoud van de uitkering. Pas wanneer men hieraan met succes meewerkt, worden mogelijkheden tot verdere scholing e.d. mogelijk gemaakt.
    Een derde punt wat onder deze noemer vermeld dient te worden: veel mensen die wij in traject hebben, zijn er in pscychisch opzicht minder goed aan toe. Stress, spanning, depressieve klachten zijn schering en inslag. Keer op keer wordt aangetoond, ook door onderzoek, dat het hebben van een baan deze klachten wegneemt of sterk doet verminderen. Het hebben van regelmaat en een doel is erg zinvol in het terugkeren in een maatschappelijk proces. Dat zou de SP toch moeten snappen.
    Ik heb het nu niet eens gehad over de mensen die via instanties als budgetbalans, in de schuldsanering zitten. De enige echte oplosiing voor dergelijk problemen blijft toch echt het hebben van werk.
    - Dingen die misgelopen zijn bij reintegratietrajecten:
    Ja, ook ik lees met afschuw soms een bericht over bepaalde initiatieven dij bij reintegratiebedrijven zijn misgelopen. dergelijk nieuws schaadt de gehele branche. Echter: reintegratie is een relatief jong begrip. Er wordt nog elke dag geleerd door zowel reintegratiebedrijven, Gemeenten, overheid en UWV. Het is uiteraard altijd gemakkelijk iets direct af te schieten. Ik kan mij echter niet voorstellen dat een organisatie als de SP wel in 1 dag geolied draaidend tot stand kwam. Ofwel: reintegratie als begrip is nog lang niet uitontwikkeld, bij geen van de betrokken partijen.
    Ook worden wij in toenemende mate geconfronteerd met werkgevers die zich meer en meer asociaal gedragen. Wij proberen mensen hiertegen te beschermen. Werkgevers verkeren helaas momenteel in de positie dat de gekste eisen gesteld kunnen worden. Juist de overheid zou hiertegen iets moeten ondernemen. En waar komt men mee? Verlagen van het minimumloon. Iets waar geen enkel reintegratiebedrijf achter staat. Neemt u dat allen van mij aan.
    Ik zou persoonlijk graag van de heer Marijnissen horen wat ZIJN oplossing is voor mensen met een fase 3, 4 en REA indicering. Ergens tegen zijn is natuurlijk geweldig, maar wwaar bent u in deze eigenlijk voor?
    Allen veel succes met jullie schreden in de richting van werk!
    Serge Feldmann
    Reactie van Serge Feldmann — dinsdag 2 november 2004 @ 16.57
    52. Beste Arie Werkeloos,
    Ik betreur zeer dat er nu eenmaal ook foute bureaus bestaan.
    Juist Borea geeft een keurmerk af aan de bedrijven die weldegelijk voldoen. Dit doen zij onafhankelijk dus op dat advies kan je echt afgaan. Kies een Borea erkend bedrijf, een paarnamen: Agens, Hudson, Sagen, Four Star. Dat zijn de betere bureaus en die zijn landelijk gevestigd. Blijf inderdaad weg van de kleinere bureaus zonder noemenswaardige referenties.
    Laat je nioet gek maken door een aantal slechte ervaringen,. de goede ervaringen lees je helaas nooit of zelden maar die zijn er OOK in overvloed..
    Reactie van Serge Feldmann — woensdag 3 november 2004 @ 9.35
    53. Fijn dat ik mijn hart hier kan luchten
    Volgens het plan van aanpak in het plaatsingsplan, wat ik mede heb ondertekend, ga ik ondersteuning krijgen in mijn sollicitatieactiviteiten op het gebied van mijn cv, brieven, presentatietechnieken, vacatureanalyse en inzicht in de huidige arbeidsmarkt.
    Bij alle contacten met UWV en “IWA arbeidsintegratie” (het bureau) heb ik vermeld dat ik geen behoefte heb aan dit project, dat het verplichtende karakter mij tegenstaat, maar ook dat ik er natuurlijk van zal leren en mijn uiterste best zal doen het project zinvol te benutten.
    Het plaatsingplan vermeld bij competentieprofiel: deze meneer (49 jaar oud) heeft veel werkervaring, maar allemaal in zeer verscheidene vakgebieden. Dit maakt het functiegericht solliciteren een stuk lastiger, daar zijn cv uiteenlopend is en er geen sprake is van “echte” specialisaties.
    Dan bij beroepswensen: deze meneer wil graag een gevarieerde functie binnen een klein bedrijf.
    Verder worden er nog mooie woorden aan mij besteed, als: representatief, leergierig, gemotiveerd, pikt nieuwe zaken snel op, is dienstverlenend, initiatiefrijk en communicatief.
    Nou, nou, dacht ik nog, ik mag niet mopperen, dit komt allemaal nog wel goed. Ze begrijpen mijn wensen en (on)mogelijkheden en ook de lastigheid in het solliciteren.
    Helaas kom ik bedrogen uit. Dit plaatsingsplan is geschreven om zowel mij als het UWV te imponeren.
    Ruim voor de eerste cursusdag heb ik goed nagedacht over ‘wat ik als klant van IWA arbeidsintegratie wil’ (ik beschouw mezelf als klant, hoewel UWV de kosten betaald).
    Mijn zoektocht naar een klein bedrijf, waar ik gevarieerd werk met veel zelfstandigheid en veel verantwoordelijkheid kan vinden, is moeizaam. Veel voor mij geschikte vacatures worden nooit gepubliceerd, maar worden binnen informele netwerken vervuld. Het is vooral zaak voor mij persoonlijk in contact te komen met die netwerken. Daar zou ik graag hulp bij krijgen van het integratiebureau. Ook zou ik mijn ‘open sollicitatiebrief’ en een daarbij passende cv graag verbeteren.
    (overigens kom ik mijn hele leven al op de meest vreemde manieren (door eigen initiatief) aan werk, ik weet inmiddels heel goed wat voor mij wel en niet werkt.)
    Al op de eerste bijeenkomst blijkt dat ik door een standaard gehaktmolen heen moet.
    De cursusleider zet vanaf het begin de groep flink onder druk, iedereen wordt er stil van. Ik meld dat ik dat niet prettig vind. Op mijn vraag aan de anderen of ze het zelfde ervaren als ik, komt geen antwoord.
    Ik moet een specifieke functie kiezen in een specifieke branche en daarop gaat de cursus gericht worden en daarop moet ik 7 weken lang flink solliciteren. Ik heb geen andere keuze dan mij aan te passen aan dit voor mij contraproductief werkend keurslijf. Het lukt me uitstel van executie te krijgen, ik mag het als huiswerk meenemen. Morgen moet ik op de slachtbank.
    Maar dat doe ik dus niet. In plaats van een lam hebben ze dit keer een gruwelijk monster getroffen.
    Vandaag informeer ik mij te pletter. Ik neem het initiatief. Ik schrijf een brief aan het UWV met mijn klacht over deze behandeling. Ik schrijf een brief aan IWA arbeidsintegratie met het verzoek de aanpak te wijzigen. Ik houd een dagboek bij. Alle volgende afspraken zullen voor mij alleen geldig zijn als ik ze schriftelijk krijg. Ik zal me voorbereiden op een toekomstige korting op mijn WW-uitkering en het beroep daarna en vervolgens de te verwachten procedure bij de rechtbank.
    Ik hoop dat anderen van mijn verhaal leren. Ik hoop dat ik nuttige reacties krijg. Ik hoop dat meer lammeren hun tanden zullen laten zien.
    P.S. Heeft de SP nog vacatures binnenkort?
    Reactie van Quillem — donderdag 4 november 2004 @ 13.01
    54. De genoemde websites hier en daar heb ik bezocht en ik ben er veel wijzer van geworden. Ik kom in mijn vorige bericht toch hopelijk niet over als een sukkel? Wel dat ben ik toch, helaas.
    Het was bij mij niet doorgedrongen wat voor een keuzerecht ik had.
    Had ik maar geweten dat er veel te kiezen valt tussen reïntegratiebedrijven; dat er verschillende aanpakken zijn; dat er recht op shoppen bestaat en dat er zelfs een IRO = Individuele Reïntegratie Overeenkomst kan worden afgesloten.
    Aan hoeveel mensen gaat dit keuzerecht voorbij als een casemanager zegt ‘dat er veel reïntegratiebedrijven zijn, maar dat er niets te kiezen is omdat ze allemaal volzitten en dus ga u gewoon naar de eerstvolgende vrije plek, vindt u ook niet?’
    Ik ben daar ingetrapt.
    Reactie van Quillem — donderdag 4 november 2004 @ 15.53
    55. Verslag gesprekken met IWA arbeidsintegratie op 5 november
    Door me goed voor te bereiden was ik niet te verveus voor de confrontatie.
    Allereerst heb ik de vestigingsmanager gesproken over de klachtenprocedure. Door reorganisatie zou het niet makkelijk zijn daar schriftelijke informatie over te vinde, zei ze. Ze vond het wel een goeie vraag en zou haar best gaan doen. Ik heb mijn adres achtergelaten.
    Het gesprek met de coach is heel gunstig verlopen.
    Ze had begrip voor mijn opvattingen, gaf toe dat ze mij waarschijnlijk verkeerd had ingeschat, ze verontschuldigde zich voor de wisselende contacten en gaf toe dat zij een voorgesprek met me had moeten hebben. Maar ja, de reorganisatie veroorzaakt problemen. Ze begreep dat ik een andere vorm van begeleiding nodig heb, bijvoorbeeld meer individueel.
    Ik heb verteld van mijn wens om een eigen bedrijf te beginnen, daar de stap niet toe durf te zetten, daar graag een begeleidingsvorm bij zou willen overwegen. Afgesproken is dat ik een gesprek krijg over de mogelijkheden en onmogelijkheden van die begeleidingsrichting, van mijn kant moet ik duidelijke hulpvragen aan de gesprekspartner presenteren. De cursus waar ik in zat is dus van de baan. Pfffff., wat een opluchting.
    Overigens heb ik, om eem alternatief achter de hand te hebben ook al een afspraak gemaakt met een reïntegratiebedrijf, dat gespecialiseerd is in ‘opstart eigen bedrijf vanuit een uitkeringssituatie’. Tevens heb ik een afspraak gemaakt met de casemanager, die ik toch wel iets verwijt. Ik wil bij haar steun afdwingen voor de mogelijkheid om van reïntegratiebedrijf te veranderen als ik nodig mocht zijn.
    Ik realiseer me dat ìk er wel goed uit zal komen, maar vele anderen zullen in de shit belanden. Het vraagt een grote inspanning de zaken weer recht te trekken en het roer in eigen handen te nemen.
    De oorzaak van dit soort problemen zit hem volgens mij in het achterblijven van een marktwerkingsaspect, namelijk de uitkeringsgerechtigde behandelen als klant.
    Dienstverlening aan een klant betekent dat je je best doet de klant te bedienen met goede voorlichting en hulpvaardige begeleiding. UWV en reïntegratiebedrijf ziet ons nu nog te veel als slachtoffer of profiteur, terwijl ze toch hun boterham aan ons verdienen.
    Ik stuur mijn belevenissen ook naar de FNV en nog zo wat instanties. Lawaai maken zal uiteindelijk toch wel wat helpen?
    Reactie van Quillem (3) — vrijdag 5 november 2004 @ 11.20
    56. De heer Feldmann schreef op 2-11-2004:
    “Keer op keer wordt aangetoond, ook door onderzoek, dat het hebben van een baan deze klachten wegneemt of sterk doet verminderen. Het hebben van regelmaat en een doel is erg zinvol in het terugkeren in een maatschappelijk proces.”
    Zo eenvoudig liggen de zaken niet, zoals onderzoek keer op keer aantoont. Enkele opmerkingen:
    1) Een baan die niet bij de persoon past leidt juist tot meer stress, neerslachtigheid en andere ellende, en natuurlijk tot ziekteverzuim
    2) Veel al wat ouderen hebben hun leven noodgedwongen heringericht en worden nu met sillycitatie- en reïntegratiegedoe lastig gevallen, zonder dat er werkelijke perspectieven zijn. Dat is allemaal zeer stressvoll, en leidt ook tot andere ellende.
    3) Waar halen al die betuttelaars toch de arrogantie vandaan om andere te vertellen wat goed voor hen is, zonder overigens naar de betrokkenen te willen luisteren en hem/haar serieus te willen nemen als mens, als individu?
    4) Keer op keer blijkt dat reïntegratiebureaus niet om weten te gaan met wat mondiger, oudere en beter opgeleide mensen. Ze worden maar in waardeloze standaardtrajecten gestopt, want reïntegratie is bulkwerk, ondanks de (holle) beloftes van maatwerk.
    En de heer Feldmann op 3-11-2004
    “Juist Borea geeft een keurmerk af aan de bedrijven die weldegelijk voldoen.

    Reactie door Marijnissen Jan — dinsdag 29 november 2005 @ 13.40 uur

  2. 56. De heer Feldmann schreef op 2-11-2004:
    “Keer op keer wordt aangetoond, ook door onderzoek, dat het hebben van een baan deze klachten wegneemt of sterk doet verminderen. Het hebben van regelmaat en een doel is erg zinvol in het terugkeren in een maatschappelijk proces.”
    Zo eenvoudig liggen de zaken niet, zoals onderzoek keer op keer aantoont. Enkele opmerkingen:
    1) Een baan die niet bij de persoon past leidt juist tot meer stress, neerslachtigheid en andere ellende, en natuurlijk tot ziekteverzuim
    2) Veel al wat ouderen hebben hun leven noodgedwongen heringericht en worden nu met sillycitatie- en reïntegratiegedoe lastig gevallen, zonder dat er werkelijke perspectieven zijn. Dat is allemaal zeer stressvoll, en leidt ook tot andere ellende.
    3) Waar halen al die betuttelaars toch de arrogantie vandaan om andere te vertellen wat goed voor hen is, zonder overigens naar de betrokkenen te willen luisteren en hem/haar serieus te willen nemen als mens, als individu?
    4) Keer op keer blijkt dat reïntegratiebureaus niet om weten te gaan met wat mondiger, oudere en beter opgeleide mensen. Ze worden maar in waardeloze standaardtrajecten gestopt, want reïntegratie is bulkwerk, ondanks de (holle) beloftes van maatwerk.
    En de heer Feldmann op 3-11-2004
    “Juist Borea geeft een keurmerk af aan de bedrijven die weldegelijk voldoen. Dit doen zij onafhankelijk dus op dat advies kan je echt afgaan. Kies een Borea erkend bedrijf, een paarnamen: Agens, Hudson, Sagen, Four Star. Dat zijn de betere bureaus en die zijn landelijk gevestigd. Blijf inderdaad weg van de kleinere bureaus zonder noemenswaardige referenties.”
    De betere buro’s? Advies? Hoe komisch! Kijk bijv. eens op onze website (o.a. Hudson) en de diverse discussiefora. Lees de zwartboeken, de rapporten enz. Steeds blijkt weer hetzelfde: mensen niet serieus genomen, geen eigen inbreng, betutteling, bedreiging, lompe bejegening, arrogant, ondeskundig en onkundig personeel, geen individueel maatwerk enz.
    Uit een onderzoek van de RWI is gebleken dat bedrijven met het Borea-keurmerk niet beter scoren dan die zonder dat waardeloze keurmerk. Het keurmerk gaat niet uit van het belang van degenen om wie het zou moeten, maar van het belang van de opdrachtgevers, die immers betalen, en die twee vallen meestal niet samen. Het keurmerk wordt heel gemakkelijk verleend, zoals o.m. blijkt uit de curieuze constructie Krew-gemeentelijke werkvoorzieningschappen waardoor opeens tientallen gemeentelijke werkvoorzieningschappen kunnen meeliften op het keurmerk dat Krew heeft gekregen (waarvoor eigenlijk?), terwijl Krew niks anders is dan een kantoortje in Utrecht met twee werknemers (zoals blijkt uit het handelsregister). Verder is nooit onderzocht of degene die tijdens of net na afloop van een traject werk hebben gevonden, dat ook niet zonder zo’n traject hadden gekund.
    Reïntegratiebedrijven sjoemelen nogal eens met cijfers, zo zijn ze verzot op kopieën van arbeidscontracten, ook al heeft betrokkene op eigen houtje werk gevonden. Ze gaan niet op zoek naar verborgen (niet geadverteerde) vacatures, weten niets van de regionale en plaatselijke arbeidsmarkten, hebben er geen netwerken. Ik kan zo nog wel even doorgaan.
    Over de werkwijze van de door de heer Feldmann zo geprezen bureaus hebben wij inmiddels een hele collectie informatie verzameld. Hun werkwijze stemt ons bepaald niet vrolijk en heeft heel wat mensen psychische schade berokkend, en het heeft allemaal heel veel geld gekost.
    Ik zou heel graag willen geloven dat er goede en klantgerichte reïntegratiebedrijven zijn, maar ik ben ze helaas nog niet tegengekomen (met klant bedoel ik dan niet de uitkeringsinstantie).
    E. Meijer
    Reactie van Cliëntenraad SoZA — zondag 7 november 2004 @ 15.54
    57. Geachte heer Feldmann,
    Op 2 november legt u vooral uit, dat reïntegratiebedrijven het ook niet makkelijk hebben.
    PARDON, daar hebben wij geen boodschap aan. Niet over mijn rug gaan experimenteren en uitontwikkelen, GvD. De consequenties voor ons klagenden zijn namelijk nogal groot. TE GROOT.
    Mijn stelling over reïntegratieprojecten is eenvoudig: als we allemaal leren ‘beter solliciteren’ kunnen we allemaal een betere brief schrijven en een beter gesprek voeren, maar er is geen baan bij gekomen. (hoewel, bij de reïntegratiebedrijven zijn er banen bijgekomen). De onderlinge concurrentie blijft dus hetzelfde, alleen de druk is toegenomen (wat heel vervelend is) en !!!!
    ! de loonkosten gaan er door dalen. Door manipulatie en dwang moet je in een sollicitatiecursus je verwachtingen en wensen naar beneden bijstellen in de richting van de vraag op de arbeidsmarkt. Je wordt gepusht daar nieuwe kansen voor jezelf in te zien. Dat is geen marktwerking, maar dwang vanuit de overheid, want niet op die manier meewerken resulteert in een korting. SLAAFS ZIJN, DUS. En hoe triest is voor veel mensen alleen de weg van ’schijnbaar meewerken’ een optie.
    De hele opzet is een zeer slimme, maar laffe manier van de overheid, om loonkosten te drukken ten behoeve van de concurrentiepositie.
    Wanneer gaan we constateren dat globalisering slechts voor weinigen heil brengt en voor velen een hoop ellende?
    De verwachtingen zijn, dat we in de nabije toekomst hoogstwaarschijnlijk 25% van onze welvaart zullen inleveren door globalisering. Het grote publiek hoort daar niet over.
    Heer Feldmann, ik ben zo opgevoed: ik vergeef het de reïntegratieconsulenten, want zij weten niet wat zij doen.
    PS Mensen pas op, reintegratiebedrijven lezen mee.
    Reactie van Raadeenswie(4) — dinsdag 9 november 2004 @ 14.28
    58. Jan, het is geen putje, maar een gore beerput.
    Momenteel bezig met Asociale Zaken, Tilburg die zelfs zieke
    mensen dwingt om contracten te ondertekenen voor 2 maanden.
    De “werkgever” betaalt te weinig en altijd te laat want ja die werken samen met casemanager Kees van Kempen ,Asociale Zaken Tilburg dus je kan geen kant op.
    En als klap op de vuurpijl wordt bijstand niet opgeschort tot na de “2 maanden baan” maar wordt je compleet uitgeschreven zodat je vlak voor kerst weer heel de procedure moet doorlopen
    voor een bijstandsuitkering. Klaar is Kees, denkt van Kempen.
    Want ja CWI, Asociale Zaken Tilburg en reintegratiebedrijven helpen je wel niet aan een baan, maar voor zichzelf zorgen ze wel.
    Is tenslotte geen kwestie van werk krijgen, maar werk houden.
    Binnenkort neem ik hierover contact op met de wethouder Gon Mevis.
    Reactie van Cees Boogaart — vrijdag 26 november 2004 @ 15.54
    59. Mag de gemeentelijke sociale dienst mij opleggen 2 maanden voor een bijstandsuitkering te werken? Mag het reïntegratiebedrijf of de gemeente daarvan ‘meer maanden’ (zonder verdere specificatie) maken, zoals mij door het reïntegratiebedrijf is meegedeeld?
    Op deze manier wil de gemeente mij bij een andere overheidsinstantie MBO-taken laten verrichten voor een bijstands-hongerloontje – voor ik weet niet hoe lang!
    EEN DUIDELIJKER VOORBEELD VAN MISBRUIK EN DWANGARBEID KAN IK MIJ NIET VOORSTELLEN!!!!!
    Op deze manier kun je ook van de ene ‘tijdelijke’ baan naar de andere gigantisch misbruikt worden!!! Wordt hier nog wat aan gedaan of moeten we ons zo laten bestelen en verhoeren???
    Heeft iemand hier z.s.m. antwoord op, omdat ik op het punt sta hiertoe te worden gedwongen?????
    Reactie van Pineut — zondag 28 november 2004 @ 15.54
    60. Pineut,
    ik heb hier gelezen dat je in principe zelfs je eigen traject mag kiezen en niet afhankelijk hoeft te zijn van het door
    sociale zaken gepromoote.
    Probeer ook ’s de lijnen tussen sociale dienst en die reintegratiebedrijven in kaart te brengen.
    In de periode 1997-2000 was ik een van de twee klokkeluiders van het ESF schandaal in Zeeland,
    waarbij sprake was van misbruik van (Europese) subsidiegelden door GAK en een private partij o.m. Aqeuro.
    Resultaat van onze bemoeienis richting nederlands en europees parlement resulteerde in subsidiestop, terugbetaling subsidie totale schade 1,5 miljard gulden en het
    samenvoegen van de bedrijfsverenigingen GAK,Cadans,GUO,SFB en ABP tot 1 UWV.
    Vooral bij het GAK zijn er toen ook wisselingen van functies geweest, directeuren enlagere functies. Bij het ROC Zeeland stonden toen acuut 300 man op straat, leerlingen en
    leraren vanwege de subsidiestop.
    En dat Aqeuro werd van een potentieel beursgenoteerd bedrijf
    (heb de folder nog liggen ) tot een marginaal uitzendbureautje.
    Na 2000 werden i.p.v. aan het UWV de WAO’ers en werkelozen
    verkocht op de markt. Een soort moderne “slavenmarkt” dus.
    Momenteel zitten er zo’n 650 bedrijfjes de 1 miljard euro
    per jaar te verdelen, geld wat mijns inziens heel wat beter besteed kan worden aan echte bij- en herscholing.
    Hier is natuurlijk hetzelfde aan de gang als wat wij toentertijd meemaakten alleen is het misbruik heel wat moeilijker te bewijzen door alle verborgen verbanden tussen die
    bedrijfjes en diensten sociale zaken die de rol van het GAK
    toentertijd hebben overgenomen.
    Maar ik ben daar volop mee bezig.
    Op internet zijn genoeg websites te vinden met de informatie
    die jij zoekt, zoals kiesjereintegratie.nl
    Sterkte !
    Reactie van Cees Boogaart — maandag 29 november 2004 @ 15.49
    61. Heb heel erg veel ervaring in het bemiddelen van werklozen naar een baan.
    Maar het gaat om de mens zelf die ik wil helpen.
    Wat reintergratiebedrijven doen is het vullen van hun zakken en de mooie jongens en meisjes uithangen.
    Je koopt er niets voor.
    Vraag bij het CWI naar een folder over het zelf regelen van je reintergratie.
    Dan hou je het grotendeels zelf in de hand
    Reactie van Leona — donderdag 9 december 2004 @ 22.41
    62. Beste Jan Marijnissen,
    Het is altijd goed om te discussieren op basis van feiten. Ik vertrouw er op dat je goed geinformeerd wordt. Maar toch analyseert o.a. het ministerie van SoZaWe dat er voor 539 miljoen aan publiek budget wordt aanbesteed in 2004 bij de reïntegratiebedrijven. Dat is toch een heel ander getal dan de ruim één miljard waar je het over hebt. (Of wilde de SP de gulden terug en is dat mijn denkfout?) Zie de brief van Borea aan de vaste kamercommissie Sociale Zaken en werkgelegenheid dd 251104.
    groetjes,
    Hans van Iersel
    Reactie van Hans van Iersel — vrijdag 10 december 2004 @ 10.27
    63. Komt er ook en meldpunt Positieve Ervaringen met Reintegratie?
    Ik wordt niet erg vrolijk van veel van de bovenstaande berichten. Hoewel ik zeker geloof dat er veel mis gaat in de reintegratie, proef ik ook een algemene maatschappelijke onvrede die zich nu lijkt te richten op de reintegratiebureau’s. Dat is erg makkelijk maar draagt weinig bij aan een oplossing.
    Ik werk zelf bij een reintegratiebureau en ervaar dit als erg positief voor zowel de clienten met wie ik samenwerk als mijzelf. Een reintegratiebureau lost geen grote maatschappelijke problemen zoals werkloosheid op. Het kan je wel helpen om jouw positie op de arbeidsmarkt te optimaliseren.
    Werkgevers nemen een client niet aan omdat het reintegratiebureau dat voorstelt en graag wil. Werkgevers nemen iemand aan omdat hij/zij zelf overtuigend kan aangeven wat zijn/haar meerwaarde is. Een goed reintegratiebureau helpt jou om jouw meerwaarde inzichtelijk te maken en te presenteren.
    Op dit vlak zijn er heel positieve ervaringen van clienten en bureau’s. Ik hoop dat dit meldpunt ook zal komen.
    B. Wiegeraad
    Reactie van B. Wiegeraad — zaterdag 11 december 2004 @ 16.10
    64. Reintegratiebedrijven lossen inderdaad de grote maatschappelijke problemen zoals werkloosheid niet op. Het is ook goed als de regering dit inziet. Reintegratiebedrijven kunnen de clienten wel stimuleren zich zo goed mogelijk te presenteren op de arbeidsmarkt. Maar als de werkgevers daarna toch niet geinteresseerd zijn de werkloze in dienst te nemen, levert dit alleen maar een hoop frustraties op.
    De regering zal dus de werkgevers op een andere manier moeten stimuleren om werklozen in dienst te nemen. Bijvoorbeeld door het aanbieden van een werkervaringsplaats met behoud van uitkering mogelijk te maken; natuurlijk wel op vrijwillige basis; de regering wil de slavernij toch niet weer invoeren. Misschien kan ook gedacht worden aan het flexibeler maken van de arbeidsmarkt (bijv. volgens het Deense model). Hierbij is het gemakkelijker om werknemers te ontslaan, maar het maakt de werkgever ook minder kopschuw bij het aannemen van werklozen. Hopelijk worden er binnenkort eens wat spijkers met koppen geslagen om de impasse te doorbreken.
    Reint
    Reactie van reint — maandag 13 december 2004 @ 16.57
    65. Aan: Iedereen en in het bijzonder de heer J. Marijnissen en de heer J. de Wit.
    Van: Fraude-expert
    Ik raad iedereen aan die aan de discussie deelneemt om ook eens naar http://www.omroep.nl/vara/tv/zembla/ te surfen en deel te nemen aan het forum naar aanleiding van de uitzending “De vier van vier miljoen” van Zembla op 9 december jl.
    Mijn reactie zoals ik die gegeven heb in dat forum:
    Aan: Iedereen en in het bijzonder de redactie van Zembla, het Openbare Ministerie, de Tweede Kamerleden en het Kabinet.
    Van: Fraude-expert
    Opvallend is de kennelijke anonimiteit van een aantal reacties (waaronder deze). Gezien de intimiderende ervaringen die geschetste worden in het forum is dit begrijpelijk. Niet de slachtoffers maar de daders moeten ontmaskerd worden. Naast het gegeven dat de zgn. reïntegratiebedrijven over meer dan genoeg geld beschikken om dure advocaten los te laten op mondige slachtoffers of insiders met scrupules.
    Overigens de persoon die telkens over Martin K. begint mag van mij ophouden met zijn mailtjes. Zijn boodschap is duidelijk. Doe aangifte.
    Typisch in het forum is de afwezigheid van de grote jongens in de reïntegratiemarkt die hopen dat dit soort buien weer snel overtrekken. Helaas jongens, jullie zijn eindelijk aan de beurt. De zweer moet open en gelukkig heeft de regering met de bouwfraude een kleine generale repetitie doorlopen als warming-up voor jullie! Een grotere klus die hopelijk in een kortere tijdsspanne geklaard wordt.
    Eén van de redenen dat (op een paar naïeve uitzonderingen na) de reïntegratiebedrijven zwijgen is omdat ze in de eerste plaats geen overtuigend bewijs kunnen overleggen van hun meerwaarde op de arbeidsmarkt. Daarnaast is het zo dat een aantal meeliftende partijen (onderaanbesteding) gemerkt hebben dat ze gebruikt worden, maar zich wel moeten laten gebruiken door de grotere partijen omdat er anders niks te verdienen valt. Dus nemen ze medeplichtigheid op de koop toe. En als de ene partij klikt over de andere, dan zal die andere over de ene ook een boekje open doen en zie daar: het domino-effect. En niemand durft die eerste steen om te duwen.
    De grote reïntegratiebedrijven (die in de aanbestedingen bij GAK/UWV door deze laatste Sinterklaas gigahoeveelheden geld toegezegd hebben gekregen) laten het meeste werk door anderen opknappen en strijken zelf de beloning op. Ongeveer 33% werd/wordt uitbesteed aan kleinere partijen, soms dochter- of zusterbedrijven (vestzak/broekzak systeem). Op hun onderhandse beloning wordt een marge gezet die verrekend wordt in de facturen naar o.a. UWV en gemeenten. Verder komt de tweede 33% (schatting met betrouwbaarheid van +/- 5 procent) van de “cliënten” op eigen initiatief en kracht weer aan de slag. Hier mag niet voor gefactureerd worden maar dit is in (tien-)duizenden gevallen wel gedaan. Hooguit de overige 33% van de uitstroom naar duurzaam werk (= langer dan 6 maanden weer aan de slag zonder te wisselen van werkgever) is met meer geluk dan wijsheid te “danken” aan de buro’s zelf. Alleen bij duurzame arbeidsinpassing is er sprake van een succesvolle plaatsing (prestatie). Alleen dan mag het met UWV/gemeenten afgesproken bedrag hiervoor in rekening worden gebracht.
    Voor zeker een derde deel van de in de afgelopen 6 jaar aan de grotere reïntegratiebedrijven betaalde facturen (door GAK/UWV/GSD’s) is dus sprake van onterechte facturen want de afgesproken prestatie (intensieve/actieve begeleiding naar werk) is niet geleverd!
    En dit zijn malafide praktijken oftewel strafbare feiten. De termen fraude, oplichting, manipulatie, schending van de wet op de persoonsregistratie, concurrentievervalsing, kartelvorming etc. moeten in dit verband maar eens onder de loep genomen worden. En wat die facturen betreft: Het is doodsimpel te achterhalen welke werklozen en arbeidsongeschikten op eigen kracht een baan hebben gevonden: UWV gaat hen en hun werkgevers gewoon bellen! En vervolgens honderden miljoenen euro’s terugvorderen bij de bedrijven die geen rol hebben gespeeld bij het vinden van die banen. En vervolgens aangifte doen bij het OM.
    Verder stond in het forum een opmerking van een ondernemer over het figureren van werklozen/kanslozen in meerdere projecten die met nationale of Europese subsidies zijn betaald. Als de betreffende ondernemer het heeft over reeds aan het licht gebrachte en bestrafte zaken dan is er niks aan de hand maar als het gaat om feiten die nog niet bekend zijn bij justitie dan moet er aangifte van gedaan worden. Want hier, en dan kom ik bij het sluitstuk van mijn betoog, begint de oplossing van elk probleem: Niet te lang over praten met z’n allen, maar aanpakken! Als je er wat aan kunt doen omdat het om onrecht gaat, stop daar dan energie in. Anders praten we er over een jaar nog over maar wordt er niets bereikt.
    Deze uitzending van Zembla, dit forum en hopelijk een vervolgaflevering en –forum zijn hele belangrijke stappen in de goeie richting.
    Tip aan de redactie: Schakel het Openbare Ministerie in. En wijd een dubbele aflevering aan de slapende directie van UWV en de kennelijk nog niet helemaal wakkere politiek op dit front (SP en de zijnen uitgezonderd: succes en mijn complimenten).
    Groeten van een entrepreneur die het reïntegratievak wél verstaat.
    Reactie van Reïntegratiefraude — woensdag 15 december 2004 @ 2.36
    66. Naief
    Wellicht behoor ik tot die naievelingen die werkzaam zijn in de reintegratie en hier een (positief) geluid willen laten horen.
    De uitzending van Zembla heb ik met kromme tenen bekeken. Als dat het enige beeld is van reintegratie in Nederland, dan kunnen alle bureau’s en bedrijven wel stoppen. Er is duidelijk veel mis maar ik maak bezwaar tegen de eenvoud waarmee alle reintegratiebureau’s – ook op deze site – anoniem over 1 kam worden geschoren. Dat is veel te makkelijk! Als je dit probleem wilt oplossen, moet je open staan voor alle facetten ervan.
    In de (kleine) organistatie waar ik werk, worden geen bakken met geld verdiend. Het is een heel gewoon bureau dat op de kleintjes moet letten.
    Er wordt op een zeer respectvolle manier met mensen samengewerkt.
    We geven nooit garanties t.a.v. van de uitstroom ook al worden we hiertoe onder druk gezet door opdrachtgevers en sommige clienten. Je kunt in dit werk nooit garanties bieden.
    We proberen vooraf duidelijk aan te geven wat onze visie en werkzijze is.
    Onze clienten kiezen voor ons en worden niet gedwongen.
    Onze clienten verwachten geen zaken van ons die zij zichzelf kunnen geven.
    Onze clienten verwachten niet van ons dat wij de problemen oplossen die zijzelf dienen op te lossen.
    Onze clienten mogen te allen tijde aangeven wanneer de werkzaamheden niet aan hun verwachting voldoen en indien er geen wederzijds vertrouwen is, een ander bureau in te schakelen.
    Deze werkelijkheid in de reintegratie bestaat ook!
    Reactie van B. Wiegeraad — woensdag 15 december 2004 @ 15.12
    67. Een reactie op het Comment van B. Wiegeraad — 15 december 2004 @ 15.12:
    U hebt helemaal gelijk. Helaas worden de goede activiteiten in de markt vergeten. De mensen die hier hun stem laten ‘horen’ zijn mensen met slechte ervaringen. En dus lijkt het beeld -uw statement – vertekend te raken.
    De grote kritiek waar het hier om gaat betreft de bulkaanbestedingen. Dat deel van de markt dat louter bestaat bij de gratie van gunningen van UWV. Bedrijven waarvan een aantal kort voor de invoering van aanbestedingsrondes nog niet eens bestonden. Dit is niet de reïntegratiemarkt, maar slechts een deel ervan. De meeste klachten gaan over deze bedrijven, die nog maar net bestaan terwijl er kleine(re) bureaus op het gebied van outplacement, eerstespoorbegeleiding, loopbaanadvies, professionele trainingen, etc. al véééééél langer in die markt echte kwaliteit aan het leveren waren, voornamelijk in de particuliere sector. Succes met uw werk.
    Reactie van Reïntegratiefraude — woensdag 15 december 2004 @ 19.28
    68. Veel reintegratiebedrijven doen schandalige dingen – kijk ook maar naar http://www.kiesjereintegratie.nl, voorbeelden, nr. 1, ‘El Cheapo’ – zo gebeurt het meestal! En kijk ook naar Zembla van 9 dec. 2004. MAAR: de IRO, Individuele Reintegratie Overeenkomst, voor alle WW-ers en WAO-ers, is een belangrijke verbetering!
    a) de klant mag kiezen uit heel groot aanbod
    b) de klant mag zelf inhoud trajectplan bepalen
    c) er moeten regelmatige rapportages komen richting UWV
    HET WORDT TIJD DE IRO OOK WORDT GEGUND AAN MENSEN MET EEN BIJSTAND! Juist mensen met een bijstand worden gediscrimineerd alsof ze achterlijk zijn en mogen niet kiezen. IRO voor ook bijstandsmensen zou snel kwaliteitsverbetering opleveren!
    Met vriendelijke groet,
    Philippe Blankert
    o.a. oprichter en voorzitter ikwilwerken.nl
    Reactie van Philippe Blankert — vrijdag 17 december 2004 @ 16.01
    69. J.M als je toch de boel aan het inventarisen bent of wilt gaan doen dan moet je ook eens de I.D banen onder de loep nemen. Want daar klopt een hoop ook niet van. Ik zit al 8 jaar in die regeling en moet eruit omdat ik een uitstromer ben en het bedrijf mij niet in dienst kan nemen omdat ze geen geld hebben. Zodoende ben ik bij een reintregatie bureau (al meer als een jaar en word door de gemeente betaald)En nog geen baan. Met mij zijn er veel I.D ers die in het zelfde schuitje zitten waar jaren van is geprofiteerd en nu de subsidiekraan dicht word gedraaid kunnen we wieberen.Minister Melkert is ergens aan begonnen maar heeft het niet afgemaakt en wij zijn er de dupe van. De regering en de gemeente heeft het laten versloffen en de bedrijven vonden het wel lekker zo een goedkope arbeidskracht.Nu men moet bezuinigen word er naar ons omgekeken en moeten we zo vlug mogelijk doorstromen terwijl de economie nul is want er is geen werk. Dus word je verplicht om mee te werken met een reintregatie bureau.Daar is dan wel geld voor.Die bureau s rijzen als paddestoelen uit de grond want die zien er wel brood in. Het eind van het liedje is dat ik eindig in de bijstand na jaren me ingezet te hebben voor een bedrijf dat van mij heeft geprofiteerd en wat heeft geprofiteerd van de gemeente en de regering. Terwijl de fout bij hun ligt. Heb je daar een antwoord op??????????????????
    Reactie van hanny — vrijdag 17 december 2004 @ 23.30
    70. We hebben als werklozen de pech dat sinds een jaar of tien de marktfundamentalisten het voor het zeggen hebben. Daarom moeten de id-banen en Melkertbanen verdwijnen, want deze zijn niet door vrije marktwerking ontstaan; dus in de ogen van de marktfundamentalisten geen echte banen. Onzin natuurlijk want binnen deze banen wordt heel goed werk verricht. Onder aanvoering van de marktfundamentalisten zijn ook de vroegere arbeidsbureaus geprivatiseerd, zodat we nu te maken hebben met reintegratiebedrijven.
    Tien jaar geleden waren de medewerkers bij het toenmalige arbeidsbureau naar mijn idee even behulpzaam als de medewerkers nu bij het reintegratiebureau. Wat dat betreft heb ik niets te klagen. Ik zou echter ook niet weten wat er sindsdien is verbeterd. De reintegratiebedrijven concurreren nu met elkaar (de arbeidsbureaus niet), maar dit leidt niet tot verbeterde dienstverlening (getuige de verhalen op deze website).
    Eigenlijk is de reintegratiemarkt ook geen echte vrije markt. Want zodra de overheid de geldkraan dichdraait, houdt een groot gedeelte van deze markt op te bestaan. Omdat het hier gaat om overheidsgeld vind ik dat de overheid erop moet toezien, dat dit geld doelmatig wordt besteed. Zoals echter uit de krantenberichten is gebleken, heeft de overheid geen flauw benul welke resultaten de reintegratiebedrijven boeken. Het lijkt er sterk op dat de overheid hier zijn verantwoordelijkheid probeert te ontlopen. Misschien komt dat omdat ze bij de overheid behalve een blind geloof in de werking de vrije markt niet echt over een heldere visie beschikken.
    Reactie van reint — zondag 19 december 2004 @ 9.49
    71. Een hele verzameling informatie over KLIQ reintegratie en ontevreden klanten.
    http://kliq.web-log.nl
    Reactie van http://kliq.web-log.nl — woensdag 22 december 2004 @ 9.56
    72. Eerdere reactie nr. 64 en 66.
    Op 30 november en 16 december contact opgenomen met wethouder Gon Mevis van Tilburg, helaas geen reactie behalve onderzoeken we.
    Mevrouw zit nu zonder werk en bijstand net voor de Kerst.
    Maar zij niet alleen !
    http://www.tilburg.com/componenten/nieuwsplein/P_detail.asp?NieuwsID=5098&PleinID=21
    Ontwikkeling uitkeringsbestand
    Het klantenbestand nam over de 1e helft van 2004 iets toe. Eind juni had Tilburg 5043 klanten, vergeleken met januari van dit jaar is dat een stijging van 0,59%.
    De doelstelling van de WWB over 2004 is een maximale stijging van het uitkeringsbestand met 4,2 %. Tot en met oktober is het Tilburgse bestand gedaald met 3,1 % (166 uitkeringen). Op jaarbasis komt dit voor 2004 op circa 3.8 %.
    Landelijk bedraagt de stijging voor het hele jaar 2004 naar verwachting 1 %.
    ===
    Goh dat lijkt wel wat 3,8 % vermindering ipv 4,2% stijging. Je zou haast Sociale Zaken een schouderklopje geven… Haast…want de kille werkelijkheid is anders. Die 3,8% staat voor 203 gezinnen.
    Ik wil U even wijzen op een persbericht van 30 maart 2004: Cardan bundelt personeelsdiensten op nieuwe locatie Wethouder Hans Janssen van Economische zaken heeft op 1 april het nieuwe onderkomen van Cardan Reïntegratie aan het Wilhelminapark 17 in Tilburg geopend. De verhuizing naar het Wilhelminapark is het gevolg van de verdere verzelfstandiging van Cardan Reïntegratie, de organisatie die 2 jaar geleden begon als onderdeel van de Diamant- groep .
    Winst Donderdag 1 april droeg de Diamant-groep haar deelname voor 90% over aan de Cardan Groep, die daarmee haar diensten aanvult tot een full service concept op het gebied van personeelsdiensten voor de regionale en landelijke markt. Diamant-groep blijft voor 10 % aandeelhouder van Cardan Reïntegratie. Vanaf juni 2003 werken Cardan en Diamant-groep nauw samen om optimaal in te spelen op de vraag naar arbeidsreïntegratie. Cardan Reïntegratie geeft de Diamant- groep toegang tot de private reïntegratiemarkt. De samenwerking biedt Cardan Reïntegratie de mogelijkheid om werkervaringsplekken van de Diamant-groep in te zetten als onderdeel van reïntegratietrajecten. Een ander voordeel is dat beide bedrijven gezamenlijk over een groot en breed netwerk in de regio beschikken. Partijen Cardan Reïntegratie werkt samen met de gemeente Tilburg om uitkeringsgerechtigden op weg naar werk te helpen. Zo begeleidt de organisatie 200 kandidaten in een kort en intensief traject naar een reguliere baan. Cardan Reintegratie maakt onderdeel uit van de Cardan Groep. Cardan Groep biedt landelijk diensten aan op het gebied van arbeidsreïntegratie, werving & selectie, advies, uitzenden, detacheren en interim-management.
    Zoals U hierin kunt lezen gaat het hier om 200 kandidaten !
    Begint er al een belletje te rinkelen?
    Er worden bijstandgerechtigden door hun casemanagers w.o. Kees van Kempen verplicht in een reintegratietraject geschoven en gelijk uit bijstand gegooid. Traject duurt 2 maanden dus moeten plm. 200 gezinnen rond Kerstmis nu 6-10 weken wachten tot ze weer bijstand hebben. Partijen in dit zijn naast Sociale Zaken Tilburg en Cardan, Euroflex,Fourstar en Stichting Tilburg Werkt.
    En dat allemaal omdat hun wethouder Sociale Zaken Mevis nu schouderklopjes kan krijgen omdat in plaats van de verwachte 4,3% stijging van het aantal bijstandstrekkers er nu een “onverwachte” daling is van 3,8% (203 gezinnen). Kosten traject per persoon 3650 euro. Dus totaal 735.000 euro geld van de belastingbetaling weggegooid zodat de Tilburgse wethouder Sociale Zaken Gon Mevis (Groen-Links) goede sier kan maken met zijn aanpak. De 200 gezinnen zullen misschien een witte – maar zeer zeker een zwarte Kerst hebben, met dank aan de wethouder en Sociale Zaken Tilburg.
    Ik ga nu de Tilburgse fractie benaderen en reacties plaatsen op de diverse sites w.o. die van Zembla, Soeterbeeck waar de wethouder ook al 2 keer is geweest.
    Reactie van Cees Boogaart — woensdag 22 december 2004 @ 21.43
    73. Ik wil graag even iets rechtzetten over misverstanden die er kennelijk bestaan over de beloningsstructuur van reintegratiebedrijven.
    Reintegratiebedrijven krijgen niet betaald om werkzoekenden zo lang mogelijk in traject te houden. Met ingang van de gunningen UWV 2003 krijgt een reintegatiebureau alleen betaalt als een werkzoekende voor minimaal 6 maanden werk vindt en geen gebruik meer maakt van zijn recht op uitkering. Dit betekent dat kortdurende uitzendbanen en part-time banen niet meetellen.!!
    Voor het traject zelf wordt niet meer betaald.
    De enige groep waarvoor het UWV nog wel een klein bedrag betaalt zijn werklozen boven de 50 jaar.
    Voor wat betreft de inhoud van de trajecten die worden aangeboden kan ik vooral zeggen dat ze gericht zijn op een “gemiddelde” client. Ik kan me dan ook levendig voorstellen dat er mensen zijn die er niets aan hebben.
    Ik wil hier nog aan toevoegen dat ik voor dit vak gekozen heb ik graag met mensen help. Ik ben vaak in mijn vrije tijd nog bezig met het vinden van banen voor de mensen waar ik voor bemiddel. Geloof het of niet, er zijn meer dan genoeg mensen die uiteindelijk door mijn inspanningen een baan vinden.
    Ik kan me voorstellen dat er consulenten zijn (bij welke reintegratiebureaux dan ook) die hun werk niet zo serieus nemen.
    Voor het geld hoef je het namelijk niet te doen. Een modaal salaris is voor de meest consulenten niet weggelegd.
    Ik ben zelf consulent bij Alexander Calder.
    Reactie van Kooijman — woensdag 5 januari 2005 @ 22.08
    74. En nu mijn verhaal.
    Ik volg sinds oktober een opleiding tot vrachtwagenchauffeur. Het UWV heeft toestemming gegeven.
    Mijn reintegratie is uitbesteed aan Nuijten & Van Wageningen te Breda. Nuijten is een ex-werkneemster van het UWV! Dit bedrijf is weer gelieerd aan het reintegratiebedrijf IDPlein te Rotterdam.
    De opleiding is bijna afgerond. Zij het dat ik onlangs voor de derde keer gezakt ben voor het rijexamen. Als dat al niet erg genoeg is.
    Nu wil mevrouw Nuijten (van het reintegratiebedrijf) niet meer met mij verder gaan. In onderstaande passage uit mijn brief aan haar staat ook waarom.
    Geachte mevrouw Nuijten,
    Vandaag hebt u in een telefoongesprek met mij laten weten dat ik de opleiding tot vrachtwagenchauffeur niet mag afronden uit het reïntegratiebudget dat het UWV beschikbaar aan u heeft gesteld. De reden is dat ik voor de derde keer gezakt ben voor het rijexamen.
    U vertelde mij dat u een gesprek had met de manager van Verkeersschool Blom, waarin door hem is gezegd dat zij “alles hebben geprobeerd en dat zij niet weten wat zij verder met mij moeten”. Er zou volgens hem “geen vertrouwen meer” zijn dat ik een volgend examen wel zou kunnen halen.
    In dat gesprek met de manager van Blom zou ook een uitspraak van de examinator zijn aangehaald: dat ik tijdens het examen in november “verschrikkelijk zou hebben gereden”.
    Deze opmerkingen getuigen ervan dat u geen professionele of clientvriendelijke houding heeft, wat ik overigens wel van een reintegratiebedrijf verwacht. Ik weet dat uw commercieel belang de hoogste prioriteit heeft, maar dat betekent niet dat u mij onderuit hoeft te halen.
    Ik weet dat ik niet “verschrikkelijk” gereden heb. Ik weet ook dat ik het wél kan. Ik ben vooral zenuwachtig tijdens het examen. Dat heb ik ook verteld. U zou alleen al daarom misschien minder druk op mij moeten uitoefenen om te slagen en meer kunnen coachen.
    U wilt nu van mij af, omdat u uit het beschikbare UWV-budget te weinig overhoudt.
    U bood mij als alternatief een baan aan. De opleiding tot vrachtwagenchauffeur is samen met het UWV tot stand gekomen, omdat ik door operaties mijn knieën niet al te veel kan belasten. U bent daar ook van op de hoogte.
    U biedt mij echter een baan aan als vloer(bedekking)legger.
    Ik wil graag dat ik alsnog in de gelegenheid word gesteld om uit het UWV budget deze opleiding af te ronden. Ik heb er alle vertrouwen in dat ik het wel kan. Ik heb u ook verteld dat ik een homeopatisch middel heb gekocht om de scherpe randjes van de zenuwen af te halen en dat heeft gewerkt. Ik geef toe dat ik in het laatste examen een fout heb gemaakt, waardoor ik ben gezakt.
    U moet ook begrijpen dat ik uit financieel oogpunt geen auto meer kan rijden en dat ik sinds het laatste examen in november slechts 8 lessen heb gehad voordat ik het laatste examen ging afleggen. Daar zit een tussentijd in van ruim 2 maanden.
    Het is overigens niet ongebruikelijk om 3 keer voor een examen te zakken. Ik kom regelmatig mensen tegen bij Blom die voor de 5e of 6e keer een examen afleggen. Mijn belang om te slagen is groot. Mijn toekomst is in het geding.
    Zonder vrachtwagenchauffeursdiploma ontneemt u mij de kans om aan het arbeidsproces deel te nemen.
    Met vriendelijke groet,
    =====
    Het UWV heeft nu ruim Eur 5500 uitgegeven aan de kosten voor een bijna voltooide opleiding. En het reintegratiebedrijf trekt zich terug.
    Wat kan ik doen?
    Reactie van nino juraic — vrijdag 28 januari 2005 @ 1.34
    75. DEBAT – DEBAT – DEBAT – DEBAT
    3 FEBRUARI 2005
    HET VERVOLG OP
    HET DEBAT VAN
    26 januari 2005
    MET MINISTER DE GEUS
    OVER REINTEGRATIE!
    DEBAT – DEBAT – DEBAT – DEBAT
    ________________________________
    Staat wil geld terug van KLIQ.
    In totaal heeft de Staat aan Kliq voor
    Euro 69.000.000 miljoen
    Fl. 152.055.990 miljoen gulden
    aan leningen verstrekt sinds de verzelfstandiging.
    Dit is ongeveer Fl. 305.000 per KLIQ werknemer!
    Van het totaal bedrag
    Euro 69.000.000
    (en de rest wat nog niet bekend
    gemaakt is, even wachten op het
    geheime rapport wat de Geus
    nog in de la heeft liggen)
    hadden ruim 8.000 WWB-ers
    een jaar lang kunnen leven.
    KLIQ heeft op dit moment ongeveer
    450 werknemers in vaste dienst en 130 part-time.
    Kliq maakte dinsdag bekend
    surseance van betaling te
    hebben aangevraagd.
    Van alle surseance aanvragen
    in NL gaat 95% failliet.
    Een doortstart is niet meer te verantwoorden.
    Dit zou nl betekenen dat de overheid
    samen met KLIQ nog meer
    geld over de balk gaat gooien.
    Het is bijna zeker dat alle KLIQ onderdelen failliet gaan.
    ________________________________
    Valt het u ook op?
    Dat er steeds meer officiele
    reintegratierapporten
    van sites verdwijnen!
    Maar hier blijven ze staan!
    ________________________________
    Te gek voor woorden!
    Iedereen weet dat het niet werkt
    maar verdient er aan, over de rug
    van de werkzoekenden!
    ________________________________
    Naar aanleiding van het
    VARA
    programma
    ZEMBLA
    zijn er diverse brieven verzonden naar de politiek c.q politieke partijen met als inhoud stel a.u.b kamervragen over de handelswijze van KLIQ e.a. Er is goed nieuws! Enkele partijen hebben toegezegd kamervragen te stellen en verzoeken tevens om een diepgaand onderzoek, aangezien er waarschijnlijk ook geld in de bekende zakken is verdwenen. Oplichting?!
    http://cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/tv/vara/zembla/bb.20041209.asf
    ________________________________
    Waarom niet vrijgegeven voor publicatie?
    Verkopen reintegratiebureaus knollen voor citroenen?
    Publicatienummer: 727
    Opdrachtgever: Raad voor Werk en Inkomen
    Auteurs: L.M. Kok, C.M.E. Groot
    Datum: 2004
    Plaats: Amsterdam
    Waarom niet vrijgegeven voor publicatie?
    ________________________________
    Alleen het geld speelt een rol.
    Help mee de geld verslindende reintegratie zin en onzin
    te ontrafelen.
    ________________________________
    Onderzoek der
    Universiteit van Amsterdam
    Kosten en baten van reïntegratiediensten 2003
    Op de markt voor reïntegratiediensten werd in 2002 1,2 miljard euro uitgegeven.
    Onderzoek naar de netto effectiviteit toont aan dat de inzet van reïntegratie, zoals scholing of een sollicitatietraining, de kans op een baan nauwelijks vergroot.
    Is deze 1,2 miljard euro geen weggegooid geld?
    Hier treft u het PDF rapport aan.
    http://www1.fee.uva.nl/seo/PDF/Z044%20eindrapport1.pdf
    http://www.seo.nl/assets/binaries/PDF/Z
    Reactie van http://kliq.web-log.nl/ — donderdag 3 februari 2005 @ 11.25
    76. Onderzoek der
    Universiteit van Amsterdam
    Kosten en baten van reïntegratiediensten 2003
    Op de markt voor reïntegratiediensten werd in 2002 1,2 miljard euro uitgegeven.
    Onderzoek naar de netto effectiviteit toont aan dat de inzet van reïntegratie, zoals scholing of een sollicitatietraining, de kans op een baan nauwelijks vergroot.
    Is deze 1,2 miljard euro geen weggegooid geld?
    Reactie van http://kliq.web-log.nl/ — donderdag 3 februari 2005 @ 11.26
    77. Staat wil geld terug van KLIQ.
    In totaal heeft de Staat aan Kliq voor
    Euro 69.000.000 miljoen
    Fl. 152.055.990 miljoen gulden
    aan leningen verstrekt sinds de verzelfstandiging.
    Dit is ongeveer Fl. 305.000 per KLIQ werknemer!
    Van het totaal bedrag
    Euro 69.000.000
    (en de rest wat nog niet bekend
    gemaakt is, even wachten op het
    geheime rapport wat de Geus
    nog in de la heeft liggen)
    hadden ruim 8.000 WWB-ers
    een jaar lang kunnen leven.
    KLIQ heeft op dit moment ongeveer
    450 werknemers in vaste dienst en 130 part-time.
    Kliq maakte dinsdag bekend
    surseance van betaling te
    hebben aangevraagd.
    Van alle surseance aanvragen
    in NL gaat 95% failliet.
    Een doortstart is niet meer te verantwoorden.
    Dit zou nl betekenen dat de overheid
    samen met KLIQ nog meer
    geld over de balk gaat gooien.
    Het is bijna zeker dat alle KLIQ onderdelen failliet gaan.
    ________________________________
    Valt het u ook op?
    Dat er steeds meer officiele
    reintegratierapporten
    van sites verdwijnen!
    Maar hier blijven ze staan!
    ________________________________
    Te gek voor woorden!
    Iedereen weet dat het niet werkt
    maar verdient er aan, over de rug
    van de werkzoekenden!
    Reactie van http://kliq.web-log.nl/ — donderdag 3 februari 2005 @ 11.26
    78. Onlangs werd ik door Bureau Zelfstandigen naar het reintegratiebedijf Fourstar (www.foustar.nl) gestuurd teneinde mijn bedrijfsplan te laten evalueren aangezien ik een financiering voor de opstart wil aanvragen in het kader van de wet bijzondere bijstand.
    Als 50+er (Ing + MBA) heb ik een kwart eeuw bedrijfservaring, helaas als ICT-er uit de markt geraakt sinds 911, en nu voornemend een personeelsbureau op te starten in de zorg sector.
    De manier waarop ik door 2 jongemannen van Fourstar werd ontvangen was ronduit onprofessioneel en onbeleefd. Ze begonnen in de meeting maar het BBZ formulier voor te lezen en wat in mijn 250 paginas tellende bedrijfsplan te bladeren, terwijl er vragen werden gesteld over een onvrijwillig ontslag van 5 jaar geleden. Kortom : Irrelevantie en niet voorbereid.
    Daarbij hadden de heren geen enkele kennis of ervaring met de zorg sector. Ze kwamen uit de horeca, zoals ze trots vertelden.
    Vorig jaar heb ik zelf als a.i. directeur voor een dergelijk bedrijf gewerkt. Mijn ervaringen met dat bedrijf heb ik in het bedrijfsplan verwerkt. Dit werd door Fourstar afgedaan als niet serieus omdat ik het niet allemaal zelf heb uitgevonden.
    Ook werd het uitgebreide financiele plan niet goed begrepen want de liquiditeitsprognose zou er niet in staan. Nou, die stond er dus wel in, maar de alwetende heren Fourstar etcetera.
    Enzovoorts, en zo ging dat gesprek maar door. Ik heb een bezwaarschrift ingediend bij Bureau Zelfstandigen en zowaar belde Fourstar mij de volgende dag weer op voor een nieuwe afspraak met de mededeling dat ze een dealine moeten halen.
    Ik begrijp overigens niet waarom er zo’n intgratiebedrijf aan te pas moet komen als ik mijn bedrijfsplan wil indienen bij het GKB. Het bedrijfsplan is tot stand gekomen tijdens een half jaar traject (cursussen en workshops) bij door de Sociale Dienst aangewezen consultants. Dat is allemaal goed gegaan. Maar nu zegt de overheid in wezen : “Je moet bij A wat gaan leren om X te kunnen produceren, en vervolgens komt dan B naar X kijken of dat door A wel goed is onderwezen. Daarbij kennen A en B elkaars standaarden en evaluatie criteria niet.”
    Cirkel bureaucratie dus.
    Mijn ongenoegen ligt in het feit dat voornoemd integratiebedrijf geen zinvolle functie heeft anders dan ontmoediging. Dat de overheid daarin zo veel geld steekt is ronduit een schande.
    .
    Reactie van George Philip Birney — maandag 14 februari 2005 @ 9.00
    79. Typo : http://www.fourstar.nl
    Reactie van George Philip Birney — maandag 14 februari 2005 @ 9.01
    80. In feite is het reintegratiebeleid van de overheid gebaseerd op twee simpele basisgedachten:
    1) De uitkeringsgerechtigden bestaan voor het grootste gedeelte uit kneuzen, die hulp nodig hebben bij het zoeken naar een baan.
    2) Dankzij de hulp van hooggewaardeerde professionals van de reintegratie bedrijven kan een aanzienlijk gedeelte van deze kneuzen alsnog een baan vinden.
    Het is dan ook geen wonder, dat sommige van de hooggewaardeerde reintegratie medewerkers arrogant gedrag gaat vertonen ten opzichte van hun clienten.
    De reintegratie-droom van de overheid wordt niet vervuld!
    Hoe luidde het bekende gedicht uit onze vaderlandse geschiedenis ook al weer?
    ” Want tussen droom en werkelijkheid staan wetten en praktische bezwaren……”
    De overheid wil nog even blijven dromen!
    Reactie van reint — dinsdag 15 februari 2005 @ 14.40
    81. ik zit nu toch met een probleem nu ik dit allemaal heb gelezen ik ben arbeidsgehandicapt en kan onmogelijk aan werk komen nu wil ik het proberen via een reintergratieburo maar ik weet nu niet welke betrouwbaar is help
    Reactie van ilona — donderdag 24 februari 2005 @ 14.15
    82. Ja, dat is dus een probleem. Er zijn geen statistieken waaraan je kan zien welk bedrijf de meeste gehandicapten weer aan het werk helpt! In elk geval sterkte gewenst!
    Reactie van reint — vrijdag 25 februari 2005 @ 8.05
    83. Het reintegratiebedrijf……ja ja…..Binnenkort ga ik naar mijn 4de. Eerst het geweldige Hudson toen een iro project en de laatste en meest erge Alexander Calder. Schofferend en intimiderend naar de client toe. Niet meewerken? dan krijg je een sanctie op je uitkering werd me verteld. Ik heb m maar verteld dat we niet bij elkaar pasten mi. De reactie van uvw wachten we af….
    Reactie van gerrit — maandag 28 februari 2005 @ 18.32
    84. Word in april 58 jaar.
    Heb tot 2004 in de zorg gewerkt, leidinggevende funktie.
    Ben doorverwezen naar een reintegratieburo, waar ik een sollicitatiekursus moest volgen!Ver beneden mijn nivo, die mensen waren langdurig werkloos en hadden niet of weinig opleiding / werkervaring.
    Daarna moest ik elke week naar een vervolg-sollicitatietraining, achter de komputer advertenties screenen.
    Toen ik de vakbond hier over meldde, vertelden ze me op de hoogte te zijn van deze gang van zaken, maar er niets aan te doen was (ik moest er alles aan doen om een baan te krijgen)
    Kortom: na een jaar kreeg ik een brief waarin me werd verteld, dat ondanks de inspanningen van het reintegratieburo, ik toch geen werk had gevonden en ik “uitbehandeld” was.
    Vorige maand werd ik opgeroepen door UWV….Ik kreeg een tweede kans! Ik mocht nog eens een reintegratieburo bezoeken, ditmaal werd er gekeken of ik, met behoud van uitkering, 3 maanden ergens mocht werken! Ik blij!!! (niet dus)
    Ik ben benieuwd of er mensen zijn met een soortgelijke ervaring.
    Tweede vraag is: kan ik weigeren? En bijv. weer de vakbond inschakelen….
    Wie reageert?
    Reactie van grazielle — maandag 7 maart 2005 @ 8.06
    85. Beste Grazielle
    Als ik jou was zou ik wel meewerken, ook al lijkt het zinloos. Anders kunnen ze je waarschijnlijk gaan korten op je uitkering. De vakbond zal wel hetzelfde zeggen. Ik vraag me wel af of je alle soorten werkervaringsplaatsen zou moeten accepteren. Dus daar kun je, lijkt mij wel tegenstribbelen. Na drie maanden is de werkgever in principe ook verplicht je aan te nemen.
    De hele gang van zaken is natuurlijk wel frustrerend. Gelukkig wordt er in de Volkskrant regelmatig kritisch geschreven over de gang van zaken bij het UWV. Je zou jouw verhaal daar ook naartoe kunnen mailen; namelijk naar M.Sommer@Volkskrant.nl.
    Misschien zitten er ook nog wel wat positieve kanten aan een werkervaringsplaats; bijvoorbeeld als het leuk werk is.
    We zitten als werklozen allemaal in hetzelfde schuitje en de overheid lijkt voorlopig niet van plan dit ongelukkige beleid te wijzigen.
    In elk geval sterkte gewenst!
    Reactie van reint — dinsdag 8 maart 2005 @ 8.21
    86. Zie ook 77.
    Er is heel wat mis in Tilburg.
    Ambtenaren die zich niet eens aan hun eigen regels houden en “eigen rechter” spelen zoals het hun uitkomt
    (vooral kees van kempen, van der woude en molencraft)
    terwijl je in Nederland toch juist dat niet mag.
    Zelfs met een busje het UWV binnenrijden of ambtenaren van
    Sociale Zaken aanvallen mag niet eens, en dat zijn nou juist de dingen die ik steeds beter ga begrijpen als ik zie wat
    ambtenaren doen met ons belastinggeld.
    Een wethouder van Sociale Zaken (Mevis,Groen Rechts ) die
    een maand voor het faillisement van een reintegratieburo
    hen nog even gauw 300.000 euro toeschuift, ja als je
    een wethouder “de kans” geeft….
    Het is nu 8 maart en na vanaf 15 december zonder inkomen te
    hebben gezeten en inmiddels een schuld bij de bank te hebben
    opgebouwd van anderhalf duizend krijgt mevrouw te horen dat het
    waarschijnlijk vrijdag gestort wordt, wel minus een maand bijstand omdat ze zo slecht heeft meegewerkt.
    Dat slecht meewerken heeft dan te maken dat ze het reintegratieburo cardan en stichting tilburg werkt (onderdeel van fourstar) middels brieven gewezen heeft op hun wettelijke
    plichten. Het werk bestond uit het zemen van ramen en tuin bijhouden bij een leeg pand op eendustrieterrein in Tilburg,
    eigendom van de Diamantgroep (WSW).
    Met subsidiegeld poetst de wethouder de instroomcijfers op
    van de bijstand.
    En dan je proberen er iets over te zetten in het Brabants Dagblad, maar ja dat is gewoon het gemeentekrantje geworden,
    dus vergeefse moeite.
    We gaan bezwaar maken tegen de korting van een maandinkomen en
    gaan ook de nationale ombudsman aanschrijven.
    Tilburg heeft naar verhouding veel ambtenaren, vergeleken met
    andere gemeenten hebben ze er op de 2300 700 teveel, misschien dat daar dan ook de bron van al die bureaucratie en ambtenarij ligt…
    Reactie van Cees Boogaart — dinsdag 8 maart 2005 @ 13.32
    87. De Sp Tilburg heeft n.a.v. mijn bemoeienis ook een klachtenlijn
    geopend:
    http://www.tilburg.sp.nl/nieuws/2004/actie/041222_klachtenlijn_reintegratie.stm
    Over de in nr. 92 genoemde schuiver van de wethouder is hier de link:
    http://www.tilburg.sp.nl/nieuws/2005/050225_interpellatie_mevis.stm
    Reactie van Cees Boogaart — dinsdag 8 maart 2005 @ 13.37
    88. Geachte allen,
    Het is een SCHANDE en gaat gwoond door en door. Niemand die er ook maar iets aan doet: een SCHANDE!!
    Reïntegratiefabriek ‘El Cheapo: de korstste weg naar werk!’
    Onze slogan was: “El Cheapo: de kortste weg naar werk!”
    Ik vertel onderstaand verhaal openhartig;
    ik heb er geen belang meer bij de waarheid achter te houden, ik heb
    mijn bedrijf inmiddels namelijk verkocht en geniet op een fraaie hacienda
    van mijn vele miljoenen. Ik zal u vertellen hoe ik rijk geworden ben!
    In 1999 kreeg ik door dat reïntegratie big business ging worden. Er
    was een tekort aan werkkrachten, een teveel aan WAO’ers in
    Nederland en de Nederlandse beleidsmakers leken in de toekomst
    bereid vele miljarden te pompen in reïntegratie, met andere woorden:
    mensen aan een baan helpen. Als zakenman wist ik dat dit een
    trend was en ik winst kon maken door zoveel mogelijk geld voor mijn
    diensten te vragen en vervolgens zo min mogelijk kosten te maken
    bij de uitvoering.
    Het prettige voor mij was dat ik geld ontving van de overheid voor
    reïntegratie, maar dat onnozele burgers mijn klanten waren. Hoe ik
    dat bereikte? Ik deed mee op grote aanbestedingen, waarbij ‘kavels’
    van bijvoorbeeld vijfduizend WW’ers door de overheid werden aangeboden.
    Ik had zo mijn contacten in die wereld, wist wat concurrenten
    boden, ik fêteerde een paar ambtenaren en won veel aanbestedingen.
    Mijn verleden in de bouwwereld kwam mij goed van
    pas! Voor een kavel van vijfduizend WW’ers ontving ik al snel vijfduizend
    euro per WW’er, dus in totaal leverde zo’n kavel mij vijfentwintig
    miljoen euro omzet op. Vervolgens ging het erom zo min mogelijk
    kosten te maken.
    Natuurlijk moesten de WW’ers wel op komen draven voor de reïntegratie,
    anders ontving ik die vijfduizend euro per cliënt niet. De mij
    toegekende werklozen stuurde ik brieven waarin ik ze sommeerde
    op een tijdstip dat mij uitkwam langs te komen voor een intakegesprek.
    Om ervoor te zorgen dat ze op kwamen draven, zette ik in
    de brief: ‘Niet verschijnen bij de afspraak kan consequenties hebben
    voor uw uitkering.’ Dat deed wonderen! Natuurlijk heb ik niet de
    bevoegdheid om een uitkering te korten, maar één telefoontje van
    mij naar het UWV zou genoeg zijn om het een WW’er die niet op
    kwam draven moeilijk te maken. Het UWV dreigde dan met korting
    op de uitkering en daarvoor scheten de meeste WW’ers in hun broek
    van angst (excuses voor mijn platte taalgebruik, ik ben in een achterbuurt
    opgegroeid).
    Bij de intake vertelden we de uitkeringstrekkers
    wat hun plichten waren. We gaven hun diverse formulieren te
    ondertekenen, evenals geheimhoudingsverklaringen, zodat zij nooit
    naar buiten zouden durven brengen wat ze bij ons meemaakten.
    Na een paar weken had ik altijd genoeg uitkeringstrekkers om er een
    klasje van te vormen van vijftien of twintig personen. Het klasje duurde
    bijvoorbeeld vijf dagen achter elkaar, of een ochtend per week
    gedurende een paar maanden. Ik vertelde de mensen dat het goed
    zou zijn elkaar te ontmoeten. Wat de mensen aan elkaar hadden kon
    me niet schelen, maar één trainer zetten voor een klasje van twintig
    bespaarde mij het twintigvoudige in de kosten! Vaak noemde ik
    het onderdeel groepssessies iets van ‘programma JOBS’ of een
    andere, bij UWV goed klinkende naam. Na deze groepssessies kreeg
    iedereen een dag sollicitatietraining: hoe een brief en CV te schrijven.
    Wederom in klasjes van twintig mensen. Het UWV vond het
    altijd prettig dat ik iets van ‘Sollicitatietraining’ in de offertes zette.
    Vervolgens liet ik de mensen graag aan hun lot over. Als ze er erg op
    aandrongen, konden ze een apart gesprekje krijgen met een consulent.
    Verder vertelde ik ze dat ze ‘klaar waren om het zelf te doen’.
    Zeker tegen hoger opgeleiden zeiden wij dat ze ‘het zelf moesten
    kunnen’. Ik zette de nodige pc’s neer met internetverbinding, en ze
    waren altijd welkom bij ons om op internet te zoeken naar vacatures.
    Dat kwam lekker gastvrij over.
    Af en toe zat er onder de uitkeringstrekkers een brutale hond die
    durfde te vragen om een opleiding bij een opleidingsinstituut. Natuurlijk
    zeiden wij dat dit niet mocht van het UWV en daarmee was de
    kous meestal af. Begon de persoon nog verder aan te dringen, dan
    dreigden wij met korting op de uitkering, of boden onze eigen interne
    opleidingen aan. Deze opleidingen prijsden wij richting UWV voor
    een veel hoger bedrag dan de daadwerkelijke kosten, zo maakten we
    daar ook nog wat winst op.
    Als iemand toevallig een baan vond, dan meldden we dat snel richting
    UWV en kregen we voor die persoon een bonus van een paar
    duizend euro, al had die persoon helemaal zelf de baan gevonden.
    We zeiden dan dat we de persoon ‘geplaatst’ hadden. Uiteraard nam
    ik – ook voor de functies van begeleider of werkadviseur – zo goedkoop
    mogelijk personeel aan. Meestal op mbo-niveau, tussen de
    vijfentwintig en dertig jaar, die wilden nog hard voor me lopen.
    Ik zal u nu eens voorrekenen hoe ik rijk werd. Neem een klasje
    van twintig personen. Van het UWV krijg ik hier 20 maal 5.000 is
    100.000 euro voor.
    Een mbo-consulent tussen de 25 en 30 jaar kost me als ondernemer
    ongeveer 150 euro per werkdag, inclusief alle premies (afgerond
    20 euro per uur). Voor een werkruimte (gehuurd) betaalde ik ongeveer
    2 euro per vierkante meter per dag. Voor een klasje van 20 is
    een ruimte van 40 vierkante meter voldoende.
    De kosten voor 20 mensen bedroegen dus:
    • 5 dagen ‘JOBS’ of vergelijkbaar programma: 5 maal 150 euro per
    dag voor de consulent is 750 euro;
    • 5 dagen een ruimte van 40 vierkante meter is 400 euro.
    Daarnaast drong elke WW’er gemiddeld aan op 5 vervolggesprekken
    van 1 uur, dus voor 20 mensen is dat 5 maal 20 is 100 euro. Voor
    20 WW’ers dus 2.000 euro aan consulent-vervolggesprekken.
    Voeg hieraan toe de kosten voor spreekruimte (10 vierkante meter)
    voor deze gesprekken: 20 mensen maal 5 uur per persoon maal
    10 vierkante meter maal 2 euro per vierkante meter per dag maal
    4 uur/dag is 500 euro aan ruimtekosten voor vervolggesprekken.
    De pc-kosten zijn heel laag: een pc kost mij per jaar inclusief afschrijving
    ongeveer 300 euro, en hier maken gemiddeld per jaar 50 mensen
    gebruik van. Dus voor een klasje van 20 personen heb ik per jaar
    300/50 maal 20 euro = 120 euro aan pc-kosten.
    Hoe ziet mijn verlies- en winstrekening er dus uit voor een klasje van
    twintig mensen?
    Inkomsten
    • 20 maal 5.000 euro = 100.000 euro Uitgaven
    • programma JOBS (5 dagen): 750 euro voor de consulent
    • programma JOBS (5 dagen): 400 euro voor de ruimte
    • gemiddeld 5 vervolggesprekken per WW’er: voor 20: 2.000 euro
    aan kosten consulent
    • gemiddeld 5 vervolggesprekken per WW’er: voor 20: 2.000 euro
    aan kosten voor de ruimte
    • pc-kosten met internetaansluiting: 120 euro.
    Totale uitgaven voor twintig WW’ers in reïntegratie: 3.770 euro, vooruit,
    rond af naar 5.000 euro.
    Dat betekent dus dat ik op een groep van 20 WW’ers met deze aanpak
    100.000 euro vang en slechts 5.000 euro aan kosten maak. Ik
    houd dus van de 100.000 euro 95.000 euro over! Zeer belangrijk is
    het om het aantal individuele sessies zo laag mogelijk te houden. U
    kunt bij mijn uitgavenstaatje zien dat individuele sessies, ook al zijn
    het er maar 5 per WW’er, de grootste kostenpost vormen, zowel qua
    consulent-kosten als qua ruimtegebruik!
    U begrijpt dat het een ongekend lucratieve business is. Uiteraard, uit
    die 95.000 euro moet ik een receptioniste betalen, iemand die de
    offertes schrijft, en de contributie aan de branchevereniging Borea.
    Ik betaal ze ook goed voor een ‘keurmerk’ dat richting UWV garandeert
    dat mijn procedures ook goed staan beschreven.Waar elders
    is het mogelijk om 95 procent van de omzet zelf te mogen houden?
    En in werkelijkheid had ik 5.000 WW’ers, dat zijn 250 klasjes van 20
    dus het is duidelijk dat ik door het winnen van een aanbesteding van
    5.000 WW’ers een omzet van circa 25 miljoen euro maak en daar
    bijna 24 miljoen euro marge aan overhoud.
    Het resultaat
    Met dit fantastische bedrag kon ik al snel overal in den lande vestigingen
    openen. Die huurde ik natuurlijk, want ik ga zo min mogelijk voorinvesteren,
    en de consulenten nam ik aan op contracten voor 6 maanden
    of hoogstens een jaar. Ook hier geldt: zo min mogelijk
    voorinvesteren. Daarmee kreeg ik landelijke dekking, noodzakelijk om
    grote aanbestedingen te winnen. Vervolgens hebben wij met een paar
    andere grote bureaus van de branchevereniging Borea het UWV zodanig
    bewerkt dat de aanbestedingen hoog bleven. Kleintjes en nieuwkomers
    werden aldus van aanbestedingen uitgesloten. De minister en
    het UWV verkochten dit aan de buitenwereld door te zeggen dat de
    markt transparant moest zijn, waarmee zij bedoelden: slechts een paar
    grote spelers overhouden. Het gebrek aan kwaliteit hadden wij goed
    afgeschermd door onder de naam Borea ook een keurmerk te formuleren
    dat de procedure keurig waarborgt, maar niets zegt over de kwaliteit
    van de geboden diensten, laat staan over het resultaat. Uiteraard
    mochten in het bestuur van stichting Borea keurmerk alleen bestuursleden
    zitten van branchevereniging Borea, en daar hadden leden een
    stem pro rato van hun omzet, dus u begrijpt hoe grote jongens als
    El Cheapo hun macht hielden. U begrijpt nu hoe ik in een paar jaar tijd
    100 miljoen euro heb verdiend!!!
    Hoe ik er achteraf tegenover sta? Aan de ene kant heb ik absoluut
    geen spijt. Ik ben er multimiljonair van geworden en ik ben trots op
    mijn ondernemingsgeest. Aan de andere kant, toen ik 100 miljoen
    bij elkaar had verdiend, kreeg ik er een beetje genoeg van. Ziet u, het
    is altijd hetzelfde spelletje. En het spelletje kan nog jaren voortduren!
    Want minister De Geus en andere politici hebben er alle baat
    bij onder het tapijt te schoffelen dat er een tekort is aan werkgelegenheid.
    Tot vervelens toe blijven zij herhalen dat iedereen die kan
    werken, ook aan het werk moet en dat het erg belangrijk is dat mensen
    aan een baan worden geholpen. Minister De Geus blijft bij onze
    branchevereniging Borea persoonlijk ‘keurmerkcertificaten’ uitreiken,
    terwijl hij elk contact met de andere brancheorganisatie, De Bestemming,
    waarin kleinere en meer kwalitatief georiënteerde bureaus zijn
    verenigd, weigert. De plaatsingsresultaten van El Cheapo en verDeel
    gelijkbare bedrijven zijn 36 procent, wat betekent dat 36 procent binnen
    2 jaar tijd een baan vindt. Dit is nauwelijks beter dan het toeval,
    want in de 20 jaar ervoor, toen de hype reïntegratie niet bestond,
    vond gemiddeld 34 procent een baan. Dit blijkt uit het onderzoeksrapport
    ‘De uitkering van de baan’ van het Sociaal Cultureel Planbureau.
    Als er al een slimme journalist is die hierop wijst, dan fêteren
    wij Jet Bussemaker van de PvdA en enkele andere kamerleden
    om vooral te benadrukken dat reïntegratie nog een jonge branche is.
    En daarmee zijn alle fouten vergeven.
    Werkelijke naam:
    M…….. …….van …………. …… arbeidsintegratie
    http://www.stichtingpandora.nl/cgi-bin/UltraBoard/UltraBoard.cgi?Action=ShowPost&Board=ervaringen_werk_0305&Post=79&Idle=30&Sort=0&Order=Descend&Page=0&Session=
    Reactie van uri — vrijdag 11 maart 2005 @ 12.04
    89. Reintegratieburo’s zien de werkloze als inkomsten. Meestal willen ze HBO-ers hebben die weinig begeleiding vragen. Zo vangen de reintegratieburo’s door “wachten” geld. Een werkloze die zich aanmeldt, is een soort aandeeltje dat groeit. Een stempeltje op het formulier levert het reintegratieburo sowieso 2.500,– euro gegarandeerd op. Dat maal 100 klanten per half jaar levert 250.000 euro op. Haal er een paar praatuurtjes vanaf, maakt 200.000 euro. Niet gek als neveninkomsten. Hmmm, misschien dat ik een oplossing weet voor mijn werkloosheid……
    Raar maar waar:
    a. Ik kreeg een “stempel” aangeboden zodat ik mijn uitkering kon behouden (!); een soort “deal” waar ik niet om gevraagd heb, zodat het reintegratieburo de 2500 euro vangt zonder daar iets voor hoeven te doen.
    b. Het UWV raadt een bijscholing aan maar reintegratieburo’s willen dat alleen als de werkloze alle risico’s draag en zelf vooruit financiert. Het produkt bijscholing van de UWV zoals deze het bedoeld heeft, wordt aangeboden en is vervolgens niet toegankelijk.
    Het werkt dus niet (op vast een paar goede reintegratieburo’s na). De IRO heel snel uit de commerciele wereld halen want ons belastinggeld wordt weggegooid.
    Reactie van Monique — zondag 13 maart 2005 @ 15.42

    Reactie door Marijnissen Jan — dinsdag 29 november 2005 @ 13.42 uur

  3. 90. Reintegratieburo’s werken voor geen meter. Ze stellen met jouw gegevens een plan oop en de gemeente moet dit dan goed keuren. Als dit het geval is moet je zelf achter werk aan want hun zijn er alleen maar om jhe te tippen wat je zelf ook wel in de krant of bij het cwi hebt gezien en voor een opleiding kunnen/mogen ze ook al niet zorgen. De sociale dienst kan je enkel een basiscursus ala nti geven en dat was het dan… Mijn reintegratiecoach (zoals ze zichzelf zo mooi noemt) kan enkel advies uitbrengen en dat is vaak advies wat ik als slimme meid zelf ook wel kan verzinnen; inschrijven cwi en daar regelmatig langs gaan, inschrijven uitzendburo’s en kranten en internet uitpluizen..slim he? Een kennis van mij bleek al een jaar uitgeschreven nadat hij gezakt was voor vrachtwagenrijbewijs…… waren ze even vergeten te zeggen.
    Reactie van harma — maandag 14 maart 2005 @ 19.53
    91. Mijn ervaring met het UWV is, dat het niet toegestaan is een opleiding te volgen en tegelijkertijd een uitkering te ontvangen. Terwijl het volgen van een opleiding toch al weer nuttiger is dan werkloos thuis te zitten.
    Dit land is rijk aan bestuurders, die goed zijn in het verzinnen van schijnoplossingen. Zoals het verhaal van El Cheapo (94.) aantoont, werkt reïntegratie gewoonweg niet. Maar in plaats van dit te erkennen wil de overheid liever eerst een “onafhankelijk” extern adviesburo inschakelen, die moet gaan aantonen dat het wel werkt. Het huidige WAO beleid is ook zo’n voorbeeld van beleid wat niet werkt. Door mensen hun uitkering af te pakken, meent dit kabinet Nederland klaar te stomen voor de 21e eeuw. Maar het geld wat van de WAO ‘ers wordt afgepakt, verdwijnt naar de zakken van de rijke elite of wordt opgeslokt door het inefficiënte ambtenarenapparaat of wordt ingepikt door de snelle jongens van de marktsector. In geen van de gevallen komt het structureel ten goede aan de economie. Het innovatieplatform van Jan Peter Balkenende is ook zo’n voorbeeld van een schijnoplossing. Geert Wilders heeft misschien wel gelijk als hij zegt dat Nederland net zo arm zal worden als bijvoorbeeld Argentinië. Als werklozen krijgen we als eersten met deze armoede te maken. Maar uiteindelijk wordt Nederland op deze manier misschien een soort Derde Wereld land met een arme bevolking en een kleine rijke elite.
    Reactie van reint — dinsdag 15 maart 2005 @ 8.49
    92. Geachte Algemeen Directeur SoZaWe, Onderwerp: Nadere toelichting klachten.
    In antwoord op uw korte formele zakelijke brief doe ik u, middels uw dienst en bij ontvangstbevestiging aan de balie, in eerste deze nadere informatie toekomen, daar ’t mij inmiddels enkele dossiers betreft van zeker 3000 pagina’s.
    • Het heeft heel wat maanden geduurd voordat ik mijn Kabinetsdossier bij de sociale dienst eindelijk eens een keer mocht inzien. Bij die inzage bleek dat ’t dossier vol van onregelmatigheden én onjuistheden zit. Daarnaast bleek ’t ook nog eens op essentiële punten incompleet.
    • Binnen ’t kader van de Integere Organisatie vanuit de Vereniging Nederlandse Gemeenten diende de desbetreffende contactambtenaar die onregelmatigheden formeel te noteren en voorts officieel melding te maken bij een onafhankelijk meerdere.
    • Tot op heden ben ik nog steeds niet volgens de geldende klachtenprocedure gehoord én is er naar mijn weten nog steeds geen gedegen uitgangsrapport ter intern onderzoek opgemaakt.
    • Er is vanuit uw dienst namens Burgemeester & Wethouders ten overstaan van getuigen en bij bewijzen in vereniging en bij herhaling gedreigd met een spreekverbod mét sancties.
    • Mén laat zich bij herhaling niét op last van de gemeentelijke Ombudsman aansturen. Hierdoor zijn tal van problemen nog steeds niet gedegen opgelost.
    • De klachtenfunctionaris van de sociale dienst doet in eerste niet aan wederhoor maar men maakt wel een lang dubieus en eenzijdig verhaal op van de desbetreffende dienstmedewerkers.
    • Een bijstandsconsulent in functie voert een formele dienstopdracht vanuit de directie, ter beantwoording van de vele tegenstrijdigheden en onduidelijkheden, eenvoudigweg niet uit.
    • Een bijstandsconsulent in functie schoffeert op brutale en informele wijze mijn huisarts.
    • Ambtenaren in functie treden in vereniging en bij herhaling nogal informeel jegens mij op.
    • Men bedient zich in vereniging van nogal dubieuze zogenoemde achterafcontracten en ook nog van allerhande éénzijdige achterafrapportage’s waarin ík persoonlijk niét ben gekend.
    • Mijn Kabinetsdossier is tot op heden nog steeds niét formeel op orde én gelet de Wet op de PersoonsRegistratie dient er conform die wetgeving nog heel wat te worden gerectificeerd.
    • Een bijstandsconsulent in functie probeerde zelfs letterlijk op wederechtelijk wijze zeer belangrijke bewijsstukken uit mijn ‘privé’ dossier met gewelddadig handelen weg te grissen.
    • Tal van ambtenaren in functie zich bij herhaling en in vereniging van informele ordegesprekken en allerhande grove intimidaties.
    • Uitermate belangrijke zakelijke en voor mij bedoelde post werd door de dienst, dit tegen de wet op de postbezorging in, zonder enige juridische reden voor geruime tijd achtergehouden.
    • Binnen ’t kader van de recente herbeoordeling, omwille van een verlening van inschrijving bij ’t Centrum voor Werk & Inkomen en voor ’t reëel oplossen van al de nog steeds lopende problemen is een gedegen rectificatie binnen een redelijke termijn van wezenlijke betekenis.
    • De diverse problemen spelen zich al geruime tijd af en ik heb tot op heden niet de indruk gekregen dat men écht bereid is om al die lopende problemen eens serieus aan te gaan pakken.
    Dit alles aan de hand van allerhande getuigen en bewijzen én met daarbij nog ’t nodige in reserve; met als vanzelfsprekend de bereidheid tot nadere explicaties in de lopende kwesties.
    Rest mij nog eventjes van deze gelegenheid gebruik te maken om in alle redelijkheid te laten weten dat ál die jaren van wánpraktijken mijn gemoedsrust ten zeerste schaden en als dit in opzet dé bedoeling van dé sóciale dienst diént te zijn dán beschouw ik ’t als psychopathisch !
    Hoogachtend, Cliënt 12345.
    Reactie van Cliënt 12345. — vrijdag 25 maart 2005 @ 22.26
    93. Hoi
    Ik heb bijna alle verhalen gelezen. hele schrijdende gevallen zitten er tussen, die eigenlijk niet kunnen en hoeven werken van mij. Maar aangezien er veel mensen wel kunnen werken maar niet willen… die verpesten het voor diegene die echt de uitkering nodig hebben.
    Ik vind het allemaal heel apart dat iedereen kritiek heeft, maar echt NIEMAND weet een oplossing. Of een beter idee.
    Ik studeer zelf personeel & arbeid. Zelf vind ik dat de meeste reintergratiebureaus te commercieel zijn, maar er zitten ook goede bureaus bij. Ik heb ook stage gelopen bij een reintergratiebureau maar wij waren persoonlijk gericht. En ik zelf werd al consulent ontzettend moe van ongemotiveerde mensen. De meeste verwachten namelijk dat jij harder voor een baan loopt dan zijzelf.
    Reactie van Charissa — vrijdag 1 april 2005 @ 15.54
    94. Ja Charissa ik vind ook dat iemand die echt niet wil, terwijl hij wel kan, het verdient een riante uitkering te ontvangen. Maar ik denk niet dat dat er veel zijn
    Reactie van reint — vrijdag 1 april 2005 @ 18.43
    95. Daaraan wil ik nog toevoegen dat het volgens mij geen zin heeft ongemotiveerde mensen te motiveren. Besteed dan je tijd en energie aan mensen die wel graag willen werken! In deze tijd van schaarste aan banen kost het al moeite genoeg om deze gemotiveerde mensen aan een baan te helpen.
    Reactie van reint — zaterdag 2 april 2005 @ 7.41
    96. Het gaat er hier niet zozeer om of mensen wel of niet gemotiveerd zijn. Het gaat erom welke juiste en welke verkeerde verwachtingen mensen kunnen hebben van een reintegratiebureau.
    Het is heel begrijpelijk dat mensen in eerste instantie denken dat een reintegratiebureau hen een baan gaat geven. Dit uitgangspunt is echter tevens de basis van veel teleurstellingen en frustraties. Ik heb vanuit mijn werk als reintegratie-consulent zelden iemand een baan ‘gegeven’. Toch zijn er genoeg mensen die werk vinden en tevens met plezier en waardering terugdenken aan het traject dat zij hebben gevolgd.
    De verkeerde verwachtingen worden vaak gevoed door de politiek. Minister de Geus laat een paar honderdduizend mensen zodanig herkeuren dat zij hun WAO-uitkering verliezen. Vervolgens geeft hij op de televisie aan dat hij veel geld beschikbaar stelt aan reintegratie-bedrijven zodat deze mensen naar werk zullen worden bemiddeld.
    Dit soort uitspraken maakt dat iedereen met afgunst en vol hoge verwachtingen naar de reintegratiebedrijven kijkt. Het vermogen van reintegratie-bedrijven om mensen te helpen staat echter in geen verhouding tot de problemen waar de mensen door het politieke beleid in zijn geplaatst.
    Reactie van B. Wiegeraad — zaterdag 2 april 2005 @ 10.54
    97. Ik ben het eens net de heer Wiegeraad; al vind ik wel dat motivatie een belangrijke rol kan spelen. Ik denk, dat minister De Geus valse verwachtingen wekt ten aanzien van reïntegratie met als doel zijn schijnheilige beleid beter te kunnen verkopen. Dat is niet zo netjes voor een bewindsman van een zich christelijk noemende partij. Want schijnheiligheid is toch geen eigenschap waarop een christen trots behoort te zijn. Al behoort het ook niet tot de zeven hoofdzonden. Misschien komt De Geus ermee weg.
    Reactie van reint — zaterdag 2 april 2005 @ 20.01
    98. Zelf zowel binnen commercielebedrijven als reintergratiebedrijven gewerkt.
    Nergens wordt je zo schofterig behandeld als juist binnen die “sociale” reintergratiebedrijven.
    De commerciele bedrijven zijn weliswaar zakelijk en hard.
    Maar deze hebben tenminste nog enig fatsoen en komen tenminste hun afspraken na.
    Mijn tip: mensen zoek toch gewoon een baan via een fatsoenlijk uitzendbureau zoals:
    Vedior, Randstad e.c.t. .
    En laat je niet in met die “reintergratie” lui (ook niet als door anderen gepushed wordt) !
    Reactie van Evert — zondag 3 april 2005 @ 20.36
    99. Maar als ik hard en zakelijk wordt behandeld en ik vind vervolgens toch geen baan dan word ik toch maar liever geholpen door een sociaal bedrijf. Hard en zakelijk staat natuurlijk ook niet per definitie voor betrouwbaar; net zo min als sociaal voor onbetrouwbaar. Uitzendbureau ’s bieden ook niet voor iedere werkloze uitkomst; al zou ik wel iedere werkloze aanraden zich bij een aantal te laten inschrijven.
    Reactie van reint — maandag 4 april 2005 @ 9.42
    100. Veel reintergratiebureau´s zijn idiaal voor de overheid omdat die het vuilewerk van de overheid opknappen. Zij hebben alleen een eenzijdige verandwoording af te leggen en hun clienten worden niet afdoende beschermd door de huidige wetgeving, ) Dit is trouwens ook het probleem met uitzend bureau´s (vroeger beter bekend als ´koppelbazen´) Die vak ook de zwakste van de arbeidsmarkt als speelbal gebruiken Simpel omdat ze makelijk gebruik maken dan de mazen in de huidige wetgeving. Minister De Geus werkte voor zijn ministerschap bij de firma Boer & Croon als bedrijfs adviseur dit bedrijf is een advies orgaan voor de grote comeriele bedrijven (een van de lange armen van het bedrijfsleven in ons huidige kabinet) Een van de grootste klanten van Boer & Croon Is het UWV Want dit moest zoveel mogelijk worden geprivatiseerd De Geus was hier intensief bij betrokken Een van hun ideeen “De Bannenmarkt” Mensen dwangmatig oproepen (Anders werdt hun uitkering gekort of stopgezet) hiernaar toe te komen Terwijl we voor de grootste groep Helemaal geen Vacatures waren (is dit het voorbeeld van een van de Zakenvullers projecten die men bedacht. De Greep van het bedruifsleven in de politiek (of betergezegt in dit kabinet) was nog nooit zo wurgend dan nu! De belangen verstrengelingen zijn enorm groot.
    Naar mijn mening zijn dit niet de gewensten normen en waarden.
    Reactie van jeroen — woensdag 6 april 2005 @ 18.32
    101. Ik ben sinds november bij Agens.Daarvoor een jaar ww en acht maanden ziektewet door werkgerelateerde klachten.Begin februarie beroepskeuzetest.Uitkomst zeer geschikt voor werk in de zorg.Heb daarvoor geen opleiding en krijg die ook niet.Advies Agens:Probeer maar weer bij een callcenter te werken.Daar zijn de klachten ontstaan!!!! Het advies van de arbeidsdeskundige van UWV :Bij een sollicitatie mag U niets over de kwaal vertellen.Agens:Wordt U weer ziek, nou ja dat zien we dan wel weer.Dan gaat U maar weer in de ziektewet. Ik heb nog steeds RSI,maar volgens de arts van het UWV is dat na vier maanden altijd weer over!
    Reactie van A Klinge — donderdag 7 april 2005 @ 18.44
    102. Als het reintergratieburo zoveel geld krijgt voor het plaatsen van mensen, waarom komen ze dan niet met meer banen? In plaats van dat laten ze je doellos achter een pc zitten zoeken naar iets. Wat weet ik ook niet, maar dat kun je thuis ook doen toch?
    Reactie van D.Kwint — dinsdag 12 april 2005 @ 8.08
    103. Die reintergratiebedrijven zijn waardeloos, de mensen die je daar begeleiden lullen ook maar wat in de ruimte. Ze behandelen mensen als mongolen, omdat ze met allerlei achterlijke dingen komen aanzetten als sollicitatie trainingen, ejh net of mensen daardoor zijn ontslagen of werkloos zijn. Fuck it!
    Ze vergeten echter 1 ding: Mensen die werkloos zijn nu hadden ooit een baan en zijn ook net als ieder ander normale mensen. Maar sommige mensen snappen dat niet!
    Reactie van NeoTheXerox — dinsdag 12 april 2005 @ 21.24
    104. Weet je waar ik van kots, van die kranten waar in staat dat de cwi zo geweldig is en de banen toenemen en blabla. Ook dat lul verhaaltje van ‘ROC bied mensen zonder werk een goede kans op leren en werken’. Leuk..maar uh wie betaald het ROC als je omgeschoold wilt worden. Nou niet de sociale dienst, want die vergoed geen bal. Dus die onzinnige kranten artikelen moeten verdwijnen of kom met iets goeds. Net zoals die banenmarkt, elke keer staan er de zelfde stands, de landmacht, vet veel instellingen zoals Symfora, jeugdzorg en andere zorgende zorg instellingen, waarom? om personeel te werven voor hun zelf, omdat steeds meer mensen in de schulden komen en steeds meer mensen werkeloos raken en die komen allemaal in een instelling terecht. De onzinnige uitzendburo’s zoals Start en Randstad zijn er natuurlijk ook..bij start starten ze al zonder dat je begonnen bent..en randstad staat daar om te staan.
    Werklozen zijn een mangelmolen voor de sociale dienst die zichzelf heel wat vinden omdat ze macht over je hebben. De reintergratiebedrijven zijn opgestart voor jan lul, omdat dat niet werkt, ze denken alleen, wij als reintergratie hebben al lekker werk, om 5 uur gaan wij naar huis, jij zit zonder werk, maar je moet ons wel aan het werk houden. Fuck it, stelletje mafketels! Als ik een baan heb en vet veel verdien over 60 duizend jaar dan koop ik al die reintergratiebedrijven op en ontsla ik al het personeel als eerste en mogen ze zich aanmelden als werkzoekende bij mijn reintergratie buro, kijken of ze dat zo leuk vinden.
    Reactie van NeoTheXerox — donderdag 14 april 2005 @ 1.52
    105. Dit stond op de site van de NOS op 13 april jl.
    Kritiek op reïntegratiebedrijven
    DEN HAAG De Tweede Kamer heeft kritiek op de manier waarop arbeidsongeschikten en werklozen in het algemeen aan een baan worden geholpen. Zowel de oppositie als de regeringspartijen vinden dat de reïntegratiebedrijven meer moeten doen.
    Nu de Melkert-banen zijn afgeschaft, is het werk van reïntegratiebedrijven nog belangrijker, vindt de oppositie. Sinds 2002 hoeven de gemeenten niet zelf meer werklozen aan het werk te helpen, maar doen commerciële bedrijven dat.
    Driekwart van de mensen die daarbij een reïntegratietraject heeft doorlopen, zit nog zonder baan, blijkt uit onderzoek van de Landelijke Cliëntenraad.
    Dit is een mooi voorbeeld hoe de politiek haar verantwoordelijkheid en de effecten van haar beleid probeert af te schuiven op de markt. In een laag-conjuctuur duizenden mensen met medische problemen de arbeidsmarkt op duwen, hun uitkering verlagen of ontnemen en vervolgens met de vinger wijzen naar de reintegratiebedrijven voor een oplossing.
    Hoewel er theoretisch enkele honderden-duizenden mensen een maatwerktraject moeten kunnen kopen (IRO) bij het bureau van hun keuze, is er slechts een fractie daarvan gehonoreerd door het UWV. Het budget dat theoretisch beschikbaar is, wordt angstvallig verstopt en bewaakt. Aanvragen voor IRO-trajecten worden door het UWV niet in behandeling genomen, eindeloos vertraagt of zonder opgaaf van reden geweigerd.
    Wie levert hier nu een wanprestatie?
    Reactie van B. Wiegeraad — donderdag 14 april 2005 @ 9.08
    106. Tja, wat moet je nog als B&W doodleuk schrijft: “De opvattingen van de Cliëntenraad ten aanzien van het functioneren van reïntegratiebedrijven zijn bij het College bekend. Het College deelt deze opvattingen over de kwaliteit van reïntegratiebedrijven niet en verwijst daarbij onder meer naar een recent overzicht van de resultaten van de reïntegratiebedrijven die voor de gemeente Leiden werken. Het College onderschrijft wel dat de reïntegratiemarkt nog in beweging is en dat verbeteringsslagen in kwaliteit zeker nog te maken zijn. De signalen van de Cliëntenraad over de aanpak van de reïntegratiebedrijven worden periodiek met de dienst SOZA besproken. De dienst SOZA gebruikt deze signalen bij het optimaliseren van het individueel maatwerk.” (uit commentaar van B&W op aan- en opmerkingen van de Cliëntenraad SoZA Leiden, 12 april 2004)
    Die cijfers over de zogenaamde resultaten zeggen helemaal niets, maar waren zonder reïntegratiebedrijven ook wel tot stand gekomen. Ze keken gewoon naar hoeveel mensen na een traject een baan hadden, maar “vergaten” daarbij dat er geen controlegroep is. Er is n.l. altijd uitstroom naar werk, ook zonder traject. Bovendien worden voor reïntegratietrajecten de wat kansrijkeren geselecteerd, Dus “reïntegranten” vormen geen doorsnee van het cliëntenbestand van een sociale dienst. Kortom, men houdt zichzelf en anderen voor de gek, en wil kennelijk de feiten niet weten.
    Reactie van Cliëntenraad SoZA Leiden — donderdag 14 april 2005 @ 15.20
    107. Ze gebruiken ons werklozen als object! Morgen moet ik er weer heen, nu is de training maandag , dinsdag en vrijdag..en wat doen we daar bij de reintergratiebedrijven..het eerste uurtje verteld iedereen wat ie heeft gedaan ofzo, daarna worden we achter een pc gezet en dat was het. Dat kan ik thuis ook!
    Reactie van NeoTheXerox — donderdag 14 april 2005 @ 16.37
    108. Nog één: Vijf jaar gesubidieerde arbeid (Melkert en ID baan). Goed voor ongeveer 10.000 euro subsidie voor de werkgevers bestemd voor scholing of verbetering van mijn werkplek. Het reïntegratie bureau én de gemeente Utrecht waren o.a. door mij op de hoogte gesteld dat deze subsidies aan andere doelen werden uitgegeven. Nu zit ik in een reïntegratietraject a 3600 euro per jaar. Dat houdt in twee uurtjes per week in een groepje bijkletsen, ervaringen uitwisselen en wat bekende informatie krijgen. Sinds 1997 probeer ik een bijscholing te krijgen. Zal het ooit nog lukken? Zelf betalen kan ik niet.
    Reactie van wim — vrijdag 15 april 2005 @ 11.44
    109. He Wim, vergeet die bijscholing, die krijg je niet, want die gasten betalen geen bal, maar stimuleren je wel om naar een ROC te gaan, hahahahahahaha..wie betaald het ROC dan? Of moet je je in de schulden steken om vervolgens naar het ROC te gaan, en dan gaan werken om je schulden af te lossen en daarna over 60 jaar kan je een baantje zoeken voor jezelf,maar dat heeft dan geen nut meer, want dan zitten we al in een bejaarden tehuis.
    Reactie van NeoTheXerox — vrijdag 15 april 2005 @ 14.24
    110. hallo
    ik ben al 7 jaar in het trajekt wajong opgenomen en probeer al 4 jaar duidelijk temaken dat ik wat moet doen en dat ik graag naar school wil.
    ik heb geen opleiding om dat ik daar geen mogenlijkheid toe gehad heb in die tijd.
    ik wil graag maar stoot alleen maar op niet willende en vooral onwetende hulpverleners.
    ik wil maar word tegen gewerkt de manier waarop is ongelovelijk men probeert je zo aftebreken en als je dan reageert op wat je word aangedaan dan ben je te emotioneel en dus niet geschikt en zo is er weer een hulpverlener klaar met zijn dosier over mij .
    wat kan ik doen om mijn recht op scholing toch te kunnen benutten ik word langzaam gek van het thuis zitten en het hopen dat ze deze keer iemand vinden die me wel wil helpen .
    doe hier iets aan want ik zeg het je de beste stuur lui staan aan wal .
    wat kunnen wij jonggehandicapten met psychische problemen doen om geloof waardig teworden.
    het is zo moeilijk om van uit je gebrek te laten zien wie je bent en wat je kan.
    terwijl je juist daarom in dit trajekt bent opgenomen .
    ik wil een normaal mens zijn oke met mijn gebreken maar geschoolt met een kans op een normaal leven.
    help ons aan een rieele kans.
    help
    Reactie van annette mackloet — maandag 18 april 2005 @ 14.37
    111. Hallo Jullie lezers,
    Hallo Jan heb nog meer ideen als jij zelf kan bedenken.
    Tsja heb veel te melden! En verlangen.’Minder`
    Maar ja,wanneer!
    Hart en nieren socialist Geert
    Alhoewel nu ook aangepaste socialist!
    Groeten…Geert
    Ja weten jullie ook dat deze mail voor de rest van mijn leven geregd is!!
    En niet alleen door jullie partij.
    Maar heb wel goede hoop dat het goed komt.
    De enige oplossing is stoppen met in geloof en partijen te denken!
    Reactie van Geert — maandag 18 april 2005 @ 17.25
    112. en? aangekomen?
    Reactie van Geert — maandag 18 april 2005 @ 17.25
    113. Ejh Yo mensen, had deze site uitgeprint dit stuk stuk dus en op het prikbord van het reintergratie gehangen , die gasten daar wisten niet hoe snel ze het moesten verwijderen. Dus had ze deze link van deze site per mail doorgestuurd en nou moet ik op het matje komen van de coach van het reintergratieburo van Amersfoort genaamd Serin. Nou ze doen maar, ze moeten de waarheid niet verwarren met de mening van de meerderheid. http://www.serin.sucks.nl dat is wat ze er nu aan over hebben gehouden. nou is het ook zo dat ze in dat sollicitatiegroepje een camara hebben en zo gingen ze zonder aan te kondigen de sollicitatie oefeningen opnemen op video, wie weet waar ze het voor gebruiken..volgens mij om te laten zien hoe geweldig ze wel niet zijn.
    Reactie van NeoTheXerox — dinsdag 19 april 2005 @ 1.32
    114. Ik heb een een maand geleden een voortgangsrapportage toegestuurd gekregen welke de begeleidster van het reintegratiebedrijf aan het UWV heeft gestuurd. Ik schrok mij het apezuur. Er staan absoluut onjuiste dingen in. Dingen die pertinent niet waar zijn en elkaar tegen spreken.
    Om maar een voorbeeld te noemen in een zin staat dat ik snel en graag afgeleid ben, maar direct in de zin erna staat dan weer dat ik mij erg goed kan concentreren. Beetje tegenstrijdig verhaal dunkt mij.
    Voorts heb ik haar in een persoonlijk gesprek verteld dat ik in het verleden een kortstondig zuurstof gebrek bij de kleine hersenen heb gehad en dat ik daardoor ook een tijd ziek thuis heb gezeten. Wat schept mijn verbazing? In haar rapportage staat dat ik in het verleden korte tijd in Coma heb gelegen en dat ik daar mijn “slechte” functioneren aan zou verbinden. Ik heb het woord Coma nog nooit in mijn mond gehad omdat het ook niet waar is laat staan dat ik mijn “functioneren” daar aan verbindt.
    Ik heb gezegd dat ik enige uitval had, met name in spraak en schrijven.
    Ik heb hierop terstond een brief geschreven en naar het UWV (afdeling inkoop reintegratiediensten) gestuurd. Duurde ook al ontzettend lang voordat ik bericht kreeg. Moest het zelfs 2 keer opsturen en faxen. hoe bedoel je ik heb geld zat: NOT !!!!!!!! Ik wil dat dat gekke rapport uit mijn dossier wordt gehaald want het is gewoon onzin wat er in staat en geeft geen juist beeld van mijn persoon. Maar goed wat schept mijn verbazing. Mijn zaakwaarnemer van het UWV zegt doodleuk dat dat zomaar niet kan en dat het er wel in zal blijven staan. Ik moet niks doen pas wanneer ik een strafkorting op mijn WW uitkering zou krijgen dan zou het weer gaan spelen. Ja maar luister nou eens, ik wil dat er gewoon helemaal uit hebben. Ik wil dit erg hoog gaan spelen want dit is nog maar een topje van de ijsberg van blunders en missers.
    HET LEED DAT REINTEGREREN HEET
    Reactie van Broon — donderdag 21 april 2005 @ 14.17
    115. Ik ben 58 jaar.
    Ik zit twee jaar in de W.W.
    Sinds twee maanden bij een reintegratie-buro
    Ik kan twee maanden vrijwilligerswerk gaan doen op een camping vlak over de grens.
    Lijkt me leuk, maar hoe zit dat met mijn uitkering en de plichten van het reintegratie-buro?
    Wie heeft hier ervaring mee?
    Ik dacht nl dat als je boven de 57 en een half was, je vrijgesteld werd van sollicitatieplicht, als je vrijwilligerswerk ging doen…
    Graag een reaktie!
    Reactie van lucia — dinsdag 26 april 2005 @ 15.30
    116. Sinds begin maart 2005 ben ook ik bezig met een project via IWA danwel Alexander Calder, we doen heel weinig, beetje slap ouwehoeren, wel gezellig natuurlijk, verder moet je het toch zelf doen is mijn ervaring, ze hebben zeer weinig toegevoegde waarde, maar dat e.e.a. zo inelkaar stak wist ik echt niet !!!
    Ik schrik ervan wat ik allemaal lees. Typisch weer een Nederlandse verspillings/bodemlozeput.Het zal wel nooit veranderen…En anders zal het wel jaren gaan duren.
    Ik wilde eigenlijk voor mezelf beginnen, ik heb dus NU iets gevonden, wat geld oplevert, deze site met reacties heeft me op een idee gebracht……Een reintegratie-bureau is booming business. Ik heb het afgelopen jaar al heel veel zinloze en overbodige formulieren moeten invullen, gesprekken moeten voeren, en wat allemaal niet meer, van instantie naar instantie, chapeau, dit had ik na 15 jaar dienstverband nog nooit meegemaakt
    maar je bent er flink ziek van als je ziet wat er allemaal over je heen komt, het is bijna een dagtaak om aan alles te moeten/kunnen voldoen, veel en veel te rompslomp en ik heb het idee dat wij als werklozen heel veel van dit soort instanties en hun personeel aan het werk houden. Jan doorbreek de cirkel en maak je sterk voor een verbetering/verandering van dit soort nieuwe trends. Alvast bedankt….
    Reactie van senna — woensdag 27 april 2005 @ 19.21
    117. Al jaren blijft het aantal regulieren banen in Nederland op een zelfde peil steken. Al jaren probeert men werklozen in te zetten/om te scholen/klaar te maken voor diezelfde arbeidsmarkt.
    Het ei van columbus is nog niet uitgevonden en zal voorlopig ook niet worden uitgevonden zolang zij de reintegratie-keten (gemeenten, UWV, CWI, reintegratiebureaus, opleiders, arbeidsdeskundigen, adviesbureaus etc..) blijven verbeteren zonder daarbij de werkgevers te betrekken. Werkgevers kijken wel uit. Waarom zouden ze zonodig iemand met “een probleem” in dienst nemen??
    Wat ik hiermee wil zeggen is dat overheden soms ook andere doelen stellen aan een reintegratietraject dan alleen uitstroom naar werk. Het is immers niet te verkopen dat er in Nederland 500.000 mensen thuis zitten, waar men niets aan doet. Nu kan men zeggen dat de uitkeringsgerechtigden “in kaart zijn gebracht” (meterslange dossierkasten). Pappen en nathouden is het soms. Hoe triest het ook klinkt.
    Reactie van dennis — vrijdag 29 april 2005 @ 15.06
    118. Beste dennis, je hebt het over verbeteren van de reïntegratieketen door de overheid. Als je reorganiseren bedoeld ben ik het met je eens. Opleiders horen daar volgens mij niet bij. Die spelen in op de markt van vraag en aanbod.
    Het laatste wat je in je bericht wilt zeggen of duidelijk wilt maken gaat er bij mij niet in. Zouden overheden werkelijk andere doelen stellen aan reïntegratie trajecten dan alleen uitstroom? Pappen en nathouden? Ik weet zeker dat de overheid daar geen geld in wil steken. Echter, de praktijk lijkt op pappen en nathouden. Maar dat is niet het doel. Het doel is zoveel mogelijk mensen weer aan het werk helpen. Dat zul je in de doelsteling van elk RIB (reïntegratie Bureau)tegenkomen. Dat het niet werkt weten jij en ik en heleboel anderen, maar wordt aub niet achterdochtig.
    Reïntegratie (op grote schaal) vindt pas plaats als de arbeidsmarkt weer aantrekt. Reïntegratie bureaus zijn in die visie onnodig. Behalve voor mensen die hulp kunnen gebruiken bij sollicitatie vaardigheden, presentatie en communicatie. De rest kan zich beter bijscholen of omscholen. En als de overheid dat niet wilt bekostigen, dan doe je dat toch gewoon zelf? Autodidactisch. Zeker weten dat een toekomstig werkgever dat kan waarderen.
    En misschien een uitkerende instantie ook, zoals het UWV, zodat je in aanmerking komt voor een bij- of omscholing.
    Reactie van wim — zaterdag 30 april 2005 @ 1.36
    119. Het fenomeen “Reïntegratiebureau” leidt vooral tot corrupte toestanden, als je de verhalen van de zich schandalig verrijkende baas van El Cheapo leest, en dat is niet de enige die het slim heeft weten te spelen en met de miljoenen die bestemd waren voor “sociaal beleid” zich een deuk lacht in zijn miljonairspandje. Ik vraag me ook af of de ambtenaren die deze lui spekken weten waar ze mee bezig zijn. Hoe kunnen ze aan de ene kant zo kwistig met geld omgaan alsof het niet opkan en aan de andere kant tegen een alleenstaande moeder met een uitkering op bijstandniveau zeggen dat ze ‘maar moet sparen’ op het moment dat de wasmachine het begeven heeft. Sparen! waarvan als je elke maand slechts met de grootste moeite net of vaker net niet rond kunt komen. (dit overkwam een vriendin van mij).
    Voor mij is alle redelijkheid zoek. Ik begrijp niet hoe de overheid (CDA/VVD)op het belachelijke idee is gekomen dat particuliere reïntegratiebureau’s al die werklozen en WAO-ers aan een baan kunnen helpen. Het zal wel bedacht zijn door een ambtenaar die zich wilde profileren, of iemand die een broer heeft die toevallig zo’n bureau opgericht heeft. De overheid zou een hoop nuttigs kunnen doen als ze rap de geldkraan voor de reïntegratiebureaus zouden dichtdraaien en het gewoon aan het CWI zouden overlaten.
    Wat mij betreft kunnen er niet snel genoeg verkiezingen komen. Ik hoop dat de Nederlanders wijzer geworden zijn en kiezen voor een sociale regering. SP jullie hebben alvast mijn stem, (dat hadden jullie trouwens al)
    Reactie van A. Roest — zondag 1 mei 2005 @ 1.39
    120. En wie betaald de bij en omscholing? Nou niet de social dienst hoor, die betaald niets meer. Nee je moet je gezellig in de schulden werken, ergens wat gaan lenen om het ROC of een cursus te kunnen volgen. En dan snel een baantje gaan zoeken bij een supermarkt om de schulden te kunnen aflossen.
    Na het plaatsen van mijn berichten hiero, want ik heb dit allemaal uitgeprint en opgehangen op het reintergratieburo wisten ze niet hoe snel ze het er moesten afhalen en ik werd op het matje geroepen door mijn coach die mijn sites en deze website uit de lucht wilde halen. Jammer voor hun!
    ik trek me daar niets van aan. Slap geouwehoer op die reintergratie bijeenkomsten. vervolgens word er mij verteld dat hier alleen maar negatieve dingen staan en dat er ook postieve ervaringen zijn op reintergratie niveau..oja waar dan? Mensen die zogenaamd slagen zie je in de kranten staan, Pietje heeft werk gevonden via het CWI dat zie je staan, maar Pietje bestaat helemaal niet, het is een lul verhaal dat verzonnen is en dat is mij ook gezegd dat er dingen mooier worden gemaakt dan ze zijn.
    Vervolgens hebben ze daar een Jobhunter rondlopen die geen moer doet, zijn afspraken niet nakomt enz. We zitten daar om die gasten van het reintergratieburo bezig te houden. Fuck That! Dan verdien ik op een andere manier wel mijn geld, dan maar minder legaal. Als het zo moet ze dwingen je er gewoon toe. En dan gaan janken als de criminaliteit stijgt!!! Goh hoe zou dat nou eens komen.
    Nog zo’n voorbeeld is de Polen die ons werk afpikken, veel bedrijven nemen allochtonen in dienst want die werken harder, maar die gasten moeten wel ergens wonen….nu hun weer!
    Reactie van NeoTheXerox — vrijdag 6 mei 2005 @ 13.20
    121. Via mijn netwerk te horen gekregen: Twee amsterdamse UWV-ambtenaren beginnen een eigen reintegratiebedrijf, pikken de meest “interessante” clienten eruit en scoren maar. Het zal mij ook niks verbazen als dat bureau in de baas z’n tijd gerund wordt.
    Reactie van Garb — zaterdag 7 mei 2005 @ 2.56
    122. ik heb nu het genoegen begeleid te worden door een dame die zelf
    gereintergreerd is.ze is afkomstig uit de uitzendbranche en is een mooi tijdje werkloos geweest.nu is ze dus min of meer verplicht voor een veel lager salaris deze hondebaan te accepteren.
    het wordt al gekker op de wereld ha ha ha.
    ik blijf lachen omdit grote “staatscircus”.
    Reactie van frederik balkstra — zondag 8 mei 2005 @ 11.04
    123. Wie heeft er ervaring met een verlengde vakantie?
    Ik wil 2 maanden weg, daarvan 3 weken de vakantie waar ik recht op heb, van het UWV.
    Zit helaas wel bij een reintegratieburo, die natuurlijk ook verplichtingen heeft (alhoewel ik daar niks van merk!)
    Ik weet dat mijn uitkering dan stopt, maar hoe zit dat met het ziekenfonds?
    Wie denkt even met me mee?
    Reactie van Miriam — maandag 9 mei 2005 @ 12.45
    124. Job fellows, Het hele verhaal kan ik niet opschrijven maar ik loop bij een reintergatiebedrijf waar ik uiteindelijk al het werk verricht. Waar ik met deze subsidie slurpers heen moet weet ik niet en begrijp ik ook niet en hoe moet je je motiveren met totale vago’s die hun kwaliteiten ook nog een liegen. De enige die reintergatiebedrijven aan het werk hebben gekregen zijn de slechtopgeleide idioten die tegen je aandweilen. Na 11 dakloosheid ben ik niet positief genoeg en mijn positiviteit moet ik halen uit uit gesprekken die nergens overgaan, Job fellows bedankt!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Reactie van momberg — dinsdag 10 mei 2005 @ 15.35
    125. Randstad Rentree is sinds kort mijn reintegratie-stek en ik wordt
    nu al ziek.Ik heb dus een B-Dossier van UWV, dat betekent een arbeids-handicap die toch vrij serieus genomen moet worden,
    chronische rugklachten(Spondylosis) sinds een jaar of 8.
    Werd ik gisteren gebeld door dat achterlijke mens van reintegratie
    of ik een paar uurtjes wilde invallen bij een catering bedrijf in
    de afwaskeuken!!!!
    Gelukkig had ik rond die tijd een afspraak bij mijn huisarts voor
    mijn rugklachten dus ik kon er nog onderuit.En dan ben ik pas begonnen….zucht.Ik ben nu van alles aant proberen om zelf zo
    snel mogelijk een baantje te vinden zdat die gasten zich niet meer met mij kunnen bemoeien.
    Reactie van Maureen — dinsdag 10 mei 2005 @ 15.49
    126. Beste lezer,
    Op aanraden van bekenden ben ik een kijkje gaan nemen op deze weblog van Jan Marijnissen. Das schrikken zeg!
    Zelf ben ik werkzaam als consulent in de reintegratiebranche (bij Alexander Calder| ja, ja). Het is mij al lange tijd een doorn in het oog te zien dat er zoveel geld gepompt wordt in trajecten waarvan het beoogde doel vrijwel nooit bereikt wordt. In mijn ogen is reintegratie = het vinden van een duurzame werkplek!!!! Wat er nu gebeurd, als gevolg van de oorlog die op deze markt woedt, is dat mensen worden bemiddeld naar uitzendbanen.
    Het jammere hieraan is niet zozeer de baan die gevonden wordt, als wel de wijze waarop veel reintegratiebedrijven met hun clienten omgaan. Het idee van een suikerfabriek waarbij de mensen pakken suiker zijn.
    Voor mij staat als consulent de menselijke waardigheid bovenaan. Ik sta daar als mens en denk mensen vanuit die rol verder te kunnen helpen.
    Het probleem zit niet bij de medewerkers, maar veel meer bij het management van deze toko’s. Zij willen 1 ding: in korte tijd rijk worden van gemeenschapsgeld. Want riante faciliteiten voor medewerkers van deze organisatie, denk aan salaris en werkplek zijn er niet!
    Graag roep ik de SP op om samen met andere partijen kritische vragen en inzichten te vragen aan de minister de Geus. Want ik heb het idee dat de overheid niet weet wat er in deze branche gebeurd. Borea-keurmerk of niet, het maakt weinig verschil bij velen.
    Reactie van Jonathan — dinsdag 10 mei 2005 @ 17.11
    127. hallo mede gedupeerden,
    ik ben in 2004 door `n reintegratiebureau “Agens” begeleid ik kreeg e`mail met vacatures die ik zelf al bij uitzendbureau`s of c.w.i. had gezien en toen ik in oktober aan het werk ging na `n advertentie die ik zelf gevonden had kreeg ik van hun die baan ook aangewezen, ga daar maar `s kijken, daar hebben ze iemand nodig, nou dat wist ik dus al.
    nadat mijn halfjaar erop zat moest ik weer naar de steun ,mijn baas had echt geen werk meer, maar toen belde Agens weer of ze weer wat voor mij konden betekenen, ík dacht `t niet, ik weet niet wat ze voor hun “diensten” hebben gekregen maar dat geld had beter besteed kunnen worden.
    m.v.g. tom
    Reactie van tom — woensdag 11 mei 2005 @ 16.48
    128. Ha Ha, sterker nog: Ik vindt zelf betere banen dan Rentree,heb
    deze week al heel wat sollicitaties verstuurd die beter bij mij
    passen dan afwashulp voor drie uurtjes. Maar ik ga t ze lekker niet zeggen, als ik een baan krijg bel ik ze op en zeg ik lekker adieu,
    en dat ze t maar niet wagen me daar te komen opzoeken!!!
    Reactie van Bapsie — donderdag 12 mei 2005 @ 15.50
    129. Als ik een baan van 8 uur p. week ergens zelf heb gevonden, hoe zit het dan met reintegratie en de verplichtingen, weet iemand dat???
    Reactie van Bapsie — zaterdag 14 mei 2005 @ 10.29
    130. Ik zit hier achter een computer bij Ooverbruggen al 1,5 uur Zoeken naar werk net als gisteren ik ben het echt zat ik heb alles al gezien de koffie is niet te zuipen en heb honger. Nou is het ook zo leuk dat elke keer dat ik hier ben en die consulenten lekker gebak en dergelijke zitten te eten. Dit is de ware hel voor mensen die willen werken en geen werk kunnen vinden
    John
    Reactie van John — vrijdag 20 mei 2005 @ 11.06
    131. Beste Bapsie,
    Even een antwoord op je vraag. Wanneer je een baan vindt voor 8 uur per week moet je die uren opgeven op je werkbriefje. Afhankelijk van het aantal uren waaruit je uitkering bestaat kan je de ww stop zetten, of door blijven zoeken voor de overige uren. Het reïntegratiebureau zal de hulp stop zetten voor die 8 uur. Wanneer je een uitkering hebt voor 8 uur per week zullen zij dan hun nazorgfase ingaan. Dit betekent dat zij je nog een paar keer zullen spreken om door te nemen hoe het gaat op de werkplek. Heb je een uitkering voor meerdere uren, blijven zij met je doorzoeken.
    Wanneer je meer wil weten over dit soort zaken heb ik een weblog:aanhetwerk.web-log.nl
    Reactie van Eveline — vrijdag 20 mei 2005 @ 11.44
    132. Ik heb zojuist mijn plaatsings rapport binnen van Rentree,wat
    een bullshit staat erin zeg, die lui verdraaien alles wat je zegt.
    Heb er een brief bij geschreven die ik met het rapport mee retour zend, daarin heb ik de punten aangekaart waar ik t niet mee eens
    ben,zoals dat ik concentratie problemen heb????, waar ze dat van-
    daan halen?En mijn kansrijke functies:Productie medewerker en
    kantine medewerker(!!!!) Met chronische Spondylolisthesis, waar
    zei “Hernia-gerelateerde klachten” van gemaakt hebben…Heb ze
    een blaadje uitgeprint van een medische webpagina waarin wordt uitgelegd wat dat is, want ze zijn zo stom als het achtereind van een varken daar.
    Reactie van Bapsie — zaterdag 21 mei 2005 @ 15.25
    133. Hoe kan jij met die klachten bij een normaal reïntegratiebureau zitten? Heb je je wel eens laten keuren door een arts van het UWV of is dit traject het resultaat van die keuring?
    http://www.aanhetwerk.web-log.nl
    Reactie van Eveline — zondag 22 mei 2005 @ 10.41
    134. Dit is i.d.d. het resultaat van de keuring van het UWV, maar dat zijn ook geen dokters daar, dat zijn afgekeurde artsen die het
    niet tot huisarts geschopt hebben, en daarom hun frustraties uiten
    op onschuldige mensen.Die zeggen:”Bukt U eens voorover, strekt u
    been eens zo ver mogelijk uit, oh dat gaat allemaal goed,ik zie
    geen verdere afwijkingen, tot ziens!”Ik vindt dat de specialisten veel mer inspraak moesten hebben als het om zoiets gaat.
    Reactie van Bapsie — zondag 22 mei 2005 @ 11.41
    135. Zij zijn inderdaad het laagste wat er is op artsengebied.
    Kijk erg uit met de rapporten van een reïntegratiebedrijf. Teken het niet wanneer de inhoud niet klopt, maar stap er mee naar je contactpersoon bij het UWV. Wees een hoop gezeur voor.
    Reactie van Eveline — zondag 22 mei 2005 @ 20.06
    136. Krijg ik daar geen problemen mee? Ik heb het n.l. niet ondertekend,
    maar met een brief met mijn bezwaren retour gestuurd naar de
    contactpersoon van Rentree.Of wordt nu meteen mijn uitkering ge-
    kort? En wat doet de FNV bij dit soort problemen voor mij(ben-
    lid)?
    Reactie van Bapsie — maandag 23 mei 2005 @ 13.41
    137. Rentree is wel een bedrijf wat snel moeilijk doet, maar korten lijkt me extreem. Wat je altijd moet doen is de lijnen kort houden, zowel bij Rentree als bij het UWV. Vraag een gesprek aan bij je contactpersoon daar (UWV) en leg het verhaal uit. Komt er dan een klacht van Rentree dan ben jij het voor geweest en zal er beter naar je worden geluisterd. Jammer genoeg werkt het wel een beetje zo.
    Ik weet niet hoe het FNV hier mee omgaat, maar ik denk dat ze hier niet zo veel mee kunnen, maar je kan het altijd voorleggen.
    Reactie van Eveline — maandag 23 mei 2005 @ 13.58
    138. Bedankt voor de tip, heb mijn contactpersoon van het UWV zojuist
    gebeld, en deze zei inderdaad dat het goed was dat ik die brief naar Rentree heb gestuurd, en hem daar vervolgens over heb ingelicht.Ga morgen netjes naar mijn eerste Sollicitatie training,
    en dan zullen we wel zien.
    Reactie van Bapsie — maandag 23 mei 2005 @ 16.12
    139. Ook ik zit bij Rentree. Hoor alleen maar klachten om me heen over Rentree. Nou is dat niet zo gek als je weet hoe onze consulent met ons om gaat. Totaal zonder enig respect. Een bijpassende baan is mij beloofd, die belofte komt niet uit. Wij moeten 24 uur per dag 7 dagen in de week gaan lopen solliciteren op vacatures waar we toch echt niet geschikt voor zijn. En dan nog er bestaat ook nog eens als een privé leven. Ik ben gek als ik met de mooie zomerdag de hele dag binnen ga lopen solliciteren! Heb een zeer goede en dure opleiding gehad en dan moet ik aan de slag als Thuishulp A voor 15 uur in de week. Nou heb ik niets daar tegen maar er lopen werklozen rond bij Rentree die daar veel beter in zijn dan ik zelf. Ook komt ze met vacatures aanzetten die ik ook al heb of ook wel kan vinden op datavac. Nee, haar taak is om ons aan te melden bij bedrijven en dat gebeurt dus niet. Ze kan ook zeer slecht kritiek hebben voor iemand die zoveel kritiek geeft. Er zijn al een aantal mensen bij haar huilend weggelopen en ondertussen depri geworden. Nee ze motiveerd zeker niet. Ze demotiveerd. Niet om te sollicteren maar om naar Rentree te gaan en naar haar te luisteren. En als je niet naar haar luistert…phoe verberg je je dan maar!
    Reactie van Jan — woensdag 25 mei 2005 @ 17.32
    140. Meer dan jammer dat zij denken zo te “motiveren”. Nog erger is het dat er zo weinig tegen te doen is. Het is een goed bedrijf wanneer alles helder is en iedereen gemotiveerd is…..Thuishulp A is niet echt de toekomst met de komende veranderingen in de AWBZ. Moet je maar eens tegen ze zeggen.
    Reactie van Eveline — woensdag 25 mei 2005 @ 22.50
    141. Ik heb morgen een sollicitatie gesprek bij een klein bedrijfje,
    ga een maand proef draaien als ik aangenomen wordt,als telefoniste.
    Het zijn twee vertegenwoordigers die in de verkoop van bedrijfs-
    schoonmaak apparaten zitten, en ik moet bedrijven bellen en daar
    de afspraken mee maken.Ik heb de vacature van een dame van Rentree die wel naar mij luisterde en mijn klachten serieus nam,na de maand proeftijd, als alles goed gaat, schijn ik een jaarcontract te krijgen.Ik kreeg de vacature meteen na mijn eerste sollicitatie-
    training.Zei vondt dat ik met mijn rugklachten i.d.d. geen afwashulp of schoonmaker moest worden,en ik hoop er het beste van.Mischien ligt t eraan wie je tegenover je hebt? Die andere dame was i.d.d. zelf ook niet echt vrolijk, en leek er niet zo’n
    zin in te hebben, die heb ik ook een bezwaarbrief geschreven.
    Reactie van Bapsie — woensdag 25 mei 2005 @ 23.39
    142. anti corruptie staat bij mij hoog in het vaandel
    kan jij daar iets mee ?
    Message: Breda
    Within Breda there are a lot of people that are now well known to be *dogy people* , meaning people with the intention to do – As tinoz says* Harm to all people that they donnot care about.
    Civiliancs are being used as products here. there is no pardon for those that are guided in the direction that leads towards destruction of their lives . no mercy for those that are already parrisching in this way of life …
    *********** **************** ************* ************************************************** ***** ******* ******* ******* ********* *******
    this far the dogy people brought our beloved city down already ….
    Now today it is a normal sight to see people just helping these dogy peeps to keep the power out of the peoples*/Tinoz hands or even helping them to conquer previous Tinoz empowerd areas .
    At this rate the people will be overruled by the network that will overtake the city if there is no other >>> solution brought for this issue
    To avoid posible GANG wars the issue will be * uploaded to secret agencies to keep the show roling.
    Door corruptie is de verleiding groot andere kanalen te gebruiken om gerechtigheid te bereiken
    vriendelijke groot … TINOZ
    Reactie van Tinoz — donderdag 26 mei 2005 @ 0.37
    143. Allereerst wil ik zeggen dat ik de sp een toppartij vindt.
    De enige die daadwerkelijk contact met de achterban heeft en daardoor weet wat er speelt onder de bevolking.
    Wat de intergratiebureau,s betreft. Ze doen niks voor je op het gebied van opleidingen, bemiddeling van werkgevers en werknemers, het in contact brengen met elkaar, ik heb er ieder geval niks van gemerkt, de vacature,s zijn vaak achterhaald die ze daar hebben hangen, ze kijken de plaatselijke krant voor je door en sturen dan vervolgens dat advertenties naar je op, maar dat kan ik zelf ook wel daar heb ik hun niet voor nodig, mijn oplossing is als ze nou al dat geld wat ze insteren in intergratie bureau,s eens gebruikten om de mensen een opleiding aan te bieden waar de arbeidsmarkt om vraagt, dat heeft meer resultaat, en mijn arbeidsdeskundige bij het UWV doet helemaal niks voor me die schuift het af naar de werkadviseur van Agens die het vervolgens weer afschuift naar het UWV, die het weer afschuift naar de werkadviseur van Agens…………. U begrijpt het wel dit werkt niet. Het lijkt wel een Ping pong spel over de rug van mij en ik ben de enigste waarbij dat niet gebeurt de mensen heen.
    Ik zelf heb het vermoeden dat er andere belangen in het spel zijn een één tweetje tussen intergratiebureau en UWV, waar de pot onderling verdeelt wordt.
    Misschien dat u dit eens kan aankaarten in de 2e kamer
    Bij voorbaar dank!
    Met vriendelijke groet,
    Menno Poelsma
    Reactie van Menno Poelsma — donderdag 26 mei 2005 @ 18.08
    144. Beste Menno,
    Bedenk eens goed wat er mankeert aan jou traject bij Agens. Wat waren en zijn jou wensen en verwachtingen van een dergelijk traject. Je geeft zelf aan dat het in jou visie verstandiger is “het geld voor de reïntegratiebureau’s te investeren in een scholing waar de arbeidsmarkt om vraagt”. Probeer die gedachte eens om te zetten naar jou situatie. Misschien is het voor jou beter om een scholing te gaan volgen waarmee je meer kans maakt op het vinden van een baan. Als je dan ook nog eens weet welke scholing je zou willen volgen geef dat dan aan bij Agens (die zegt waarschijnlijk nee ) en dan bij het UWV. De laatste is echt niet te beroerd om met jou mee te denken. Wat je wel moet doen is optimaal gemotiveerd zijn en duidelijk aangegeven waarom een scholing nodig is. Een nog betere tip: Zoek naar die opleider die dmv een IRO traject een plaatsingsplan kan schrijven dat je kunt indienen bij de case-manager van het UWV. Het gaat bij dit alles om motivatie, inzet, initiatief en niet om hoe slecht je huidige reïntegratie traject wel niet is. Want dat laatste gelooft iedereen direct en maakt écht geen indruk. Het gaat tenslotte om jou toekomst en niet om het functioneren van een traject. Probeer je case-manager te overtuigen.
    En wat betreft dat budget voor scholingen middels een IRO bestaat wel degelijk. Het is alleen niet zo algemeen bekend geloof ik. Ik ga binnenkort starten met een IRO-traject inclusief scholing (en stage) via het UWV, dus ik spreek uit ervaring. Hiervoor zat ik bij Calder en dat werkte dus niet (althans voor mij dan). Succes!
    Groet, Wim
    Reactie van wim — vrijdag 27 mei 2005 @ 22.56
    145. Bapsie, gefeliciteerd!!!
    Wim je hebt gelijk. Binnen een IRO is er veel mogelijk, zolang je maar gemotiveerd bent en eigen initiatief toont. Menno, ga eens met je casemanager praten.
    Een gestart traject stoppen is overigens bijna niet mogelijk. Er is al een deel van het geld aan het reïntegratiebedrijf betaald en dat komt niet meer terug. Maar ga er eens over praten.
    Reactie van Eveline — vrijdag 27 mei 2005 @ 23.30
    146. Ben aangenomen!!!!!!!! Maandag begin ik. Hele leuke bazin, het is een klein bedrijfje gevestigd in een gehuurd appartement, echte huiskamersfeer…ben benieuwd.
    Enne….Eveline..Thanx!
    Reactie van Bapsie — zaterdag 28 mei 2005 @ 23.31
    147. Eveline, bedankt voor je reactie! Woensdag heb ik weer een afpraak met Rentree. Ik hou jullie op de hoogte! Oja…..Ik heb nog een klacht gehoord. Onze consulent had tegen één van de deelnemers gezegd dat zij arbeidsongeschikt is en haar klachten over Rentree niet tegen anderen moet vertellen. De reden waarom zij arbeidsongeschikt is genoemd is dat ze niet 7 dagen in de week, 24 uur perdag solliciteerd en dus niet actief genoeg is. Ook dit keer is de deelneemster huilend weggelopen. De consulent begreep niet dat de deelneemster ook nog een privé leven heeft waarin ze continue voor haar zieke ouders moet zorgen aangezien zij de enigste in de familie is die daar de mogelijkheid toe heeft.
    Reactie van Jan — zondag 29 mei 2005 @ 21.22
    148. En Bapsie gefeliciteerd met je nieuwe baan!
    Reactie van Jan — zondag 29 mei 2005 @ 21.23
    149. Nog één klein vraagje….het Alexander Calder. Wie heeft daar goede ervaringen mee?
    Reactie van Jan — zondag 29 mei 2005 @ 22.34
    150. Ja, ondanks de goede bedoelingen neem ik de baan toch niet aan..
    Het bleek dus dat het reizen met de trein en bus onbetaalbaar
    voor me waren, reiskostenvergoeding een probleem zou worden..dus..
    terug bij af…Had niet eens geweten hoe ik er deze week had moeten
    komen,treinretourtje Heerlen/Maastricht kost 7,euro, verdien de hele maand niks(met behoud van uitkering en UWV regelt reiskosten
    pas achteraf en met een hoop gedoe, tja…jammer dan, heb net 100
    euro moeten lenen om te kunnen eten…Als ik er voor vast werdt aangenomen zou ik nog niet boven mijn uitkering uitkomen, dus…
    Zoek maar naar iets dichter in de buurt…
    Reactie van Bapsie — maandag 30 mei 2005 @ 22.43

    Reactie door Marijnissen Jan — dinsdag 29 november 2005 @ 13.43 uur

  4. 151. Ik ben bijna 56 en van beroep musicus. Dit ben ik al bijna veertig jaar.
    Het is in ons werk altijd zo geweest dat je goede periodes met wat mindere
    afwisselt. Na een paar jaar werk komt er wel eens een periode dat je een paar
    maanden ww ontvangt of als je daarvoor te weinig optredens hebt gehad een
    korte bijstandsuitkering. Dit is bij mij nu ook weer het geval.
    Ik wordt nu verplicht om ander werk te accepteren terwijl ik wel optredens
    heb staan maar niet genoeg om de bijstand vaarwel te zeggen.
    Als ik ander werk moet accepteren kan ik mijn beroep als musicus(wat zeer intensief is)
    wel vaarwel zeggen. Dat de vraag in mijn werk op een gegeven wel weer aantrekt, daar
    is de sociale dienst compleet doof voor. Als ik nog ergens kans heb op werk, dan is dat
    in mijn eigen beroep.
    De verdiensten worden door mij netjes opgegeven. Het scheelt de sociale dienst dus al
    een hoop geld op mijn uitkering.
    Volgens mij gaat het deze regering niet om het geld maar doodgewoon om de cijfers
    van het aantal werklozen. Gewoon een politiek spel.
    Reactie van Peter — dinsdag 31 mei 2005 @ 11.27
    152. Beste Peter, en als je nu nog “niks” deed..maar je levert een prachtige bijdrage aan de cultuur van dit land.Ik hoop dat het
    je lukt om van de muziek te gaan leven zodat je vrij bent je beroep
    met veel plezier voort te kunnen zetten.Ik heb daar respect voor,
    Niet opgeven, en veel succes!!!
    Reactie van Bapsie — woensdag 1 juni 2005 @ 11.00
    153. Beste Bapsie,
    Bedankt voor het grote hart wat je me onder de riem steekt.
    gr.Peter
    Reactie van Peter — woensdag 1 juni 2005 @ 16.09
    154. Heb vandaag al mijn eerste bedreiging binnen van dat mens van Rentree, als ik vanaf nu haar banen die ze voor me uitzoekt weiger gaat ze dit doorgeven aan UWV, ze kwam nu met een baan aan, welliswaar in mijn buurt, zodat ik op de fiets erheen kan, maar weer maar voor 15 uur p week, bovendien moet ik in een magazijn
    gaan werken, terwijl dit te zwaar voor mij is.Ga 10 juni naar de specialist in het ziekenhuis, en laat mijn rug maar ingipsen, kan ik niks meer, maar ben ik wel van hun af.Als ze zo doorgaat weet ik niet hoe lang ik nog aardig blijf. Kan me dat verhaal nog herinneren van die klant die laatst die medewerkster van een uitzendburo met een stoel op de kop sloeg….
    Reactie van Bapsie — donderdag 2 juni 2005 @ 17.08
    155. Bapsie, ik was een paar dagen echt blij, totdat ik je naam hier weer zag en doorhad dat die baan toch niets was.
    Zoals ik al zei, Rentree is erg streng en dan blijft mijn advies staan. Zit er bovenop en wees ze altijd voor!
    Vraag of je arts een brief kan schrijven en aan je mee geeft voor Rentree.
    Reactie van Eveline — donderdag 2 juni 2005 @ 18.48
    156. Nou mij hebben ze goedgekeurd voor 15-25% alles leuk en aardig maar ik vind met mijn beperkingen niet zomaar een baan.
    Ik heb zelf aangekaart dat ik wel graag de vrachtwagen op wou en dat ik dat aankon,maar niemand die mij een opleiding kan aanbieden zelfs niet als het om een lening gaat ik weet het ook niet meer
    Reactie van F,de Vries — vrijdag 3 juni 2005 @ 15.56
    157. Beste F, ik begrijp dat je in de wao zit, ook dan kan je kiezen voor een iro en kan je die opleiding vergoed krijgen.
    http://www.aanhetwerk.web-log.nl
    Reactie van Eveline — vrijdag 3 juni 2005 @ 19.13
    158. reactie op bericht 149: Jan, er zijn ook mensen die goede ervaringen hebben met Alexander Calder. Heb ik ook. Jammer alleen dat ze informatie omtrent scholing verzwijgen. Ik ben erachter gekomen hoe ik daar wel voor in aanmerking kon komen. En dat is financieel gezien niet leuk voor Calder. Dat verzwijgen van relevante informatie zie ik als een grote leugen. Je denkt geholpen te worden, maar in feite ben je gereduceerd tot inkomstenbron van Calder. Je wordt er aan het lijntje gehouden. Dat overstemt de goede ervaringen. Maar dat die goede ervaringen er ook zijn is waar. Het zou pas echt triest worden als ik dat niet zou kunnen zeggen.
    Reactie van wim — zaterdag 4 juni 2005 @ 1.27
    159. Randstad Rentree kan deze of moet deze mij ook een IRO aanbieden als ik dat wil? En kan ik een IRO aanvragen met een WWB uitkering? Deze uitkering wordt betaald door de gemeente.
    Ik voel me een beetje machteloos tegenover Randstad Rentree en de gemeente. Ik heb woensdag weer een gesprek met mijn consulent van Rentree. Het schijnt dat zij en haar collega niet blij zijn dat ik er afgelopen vrijdag niet was vanwege familie omstandigheden. Nou is dit nogal privé maar moet ik nu het hele verhaal vertellen tegen mijn consulent of tegen de gemeente? Of ben ik haar en de gemeente verder geen verantwoording schuldig? Maar goed. Ik zeg het tenminste nog af….vorige week woensdag kwam ik bij Rentree en geen consulent. Iedereen keek mij heel stom en verbaasd aan van “hoe kun jij nou nu een afspraak met haar hebben?” Tjah…ze heeft mijn niet verteld dat onze afspraak niet door kon gaan.
    @Wim: Bedankt voor je reactie! Blij om te horen dat er ook nog positieve dingen zijn! Kijk er zijn ook wel wat goede dingen bij Rentree….maar niet veel. De negatieve dingen overstemmen de goede. Ik ben langs Alexander Calder geweest voor informatie. Ben er weinig mee opgeschoten. Ze hebben Rentree notabene opgebeld dat ik mij vrijwillig bij Calder heb aangemeld! Nouja…! Ik kwam voor informatie en dat weten ze ook. Ze hebben geen adres enz. van mij dus hoe durven ze! Nu ben ik weer de kwaaie piet!
    Reactie van Jan — zondag 5 juni 2005 @ 18.10
    160. Reïntegratiebedrijven zijn inderdaad ook niet alles. Ik heb een tijdje via een reïntegratiebedrijf geprobeerd mijn werkende leven weer op te pakken, na een flinke burnout (18 maanden plus). Veel beloften, mooie praatjes en 80% positieve reïntegratie score ten spijt, had ik na 5,5 maanden nog steeds geen werkende voet aan de grond. Nou had ik voor die 18 maanden uitval best een goede baan, doch geen vaste aanstelling helaas; en mijn Curriculum Vitae was ook eigenlijk prima. Toen ik na 5,5 maanden reïntegratie try outs geen écht resultaat bemerkte, ben ik zelf via Internet op zoek gegaan, naar hóe ik me nou zélf meer en sterker kon gaan onderscheiden op de huidige arbeidsmarkt. Op internet heb ik een bedrijf gevonden, dat het Curriculum Vitae van personen op inhoud en correctheid checkt en indien dit positief verloopt, krijg je een Curriculum Vitae Keurmerk. Inmiddels ben ik met dit CV Keurmerk al op 4 gesprekken geweest en bij 2 zit ik in de laatste ronde, een beetje een luxeprobleem dus, maar daar kom ik wel uit. Wat ik hiermee eigenlijk wil aantonen, is, dat je op eigen kracht en met je eigen levensloop als visitekaartje een heel eind kunt komen, bovendien heeft dit bedrijf (Een Streepje Voor red.) mij naast het verstrekken van het CV Keurmerk ook een beetje op weg geholpen bij het solliciteren op de voor mij correcte jobs, en daar ben ik ze dankbaar voor. Overigens zijn de kosten van een CV Keurmerk betaalbaar en ook het aanvullende advies was tegen een eerlijke prijs; dit in tegenstelling tot de kosten die vele reïntegratiebedrijven rekenen voor trajecten. Ik ben blij, dat ik waarschijnlijk komende maand vaarwel kan zeggen tegen de WAO en een nieuwe werkende start kan gaan maken: op eigen kracht met mijn eigen Curriculum Vitae als basis en het CV Keurmerk als onderscheidend vermogen. Ik wil dan ook iedereen op dit forum aanraden eens te kijken op http://www.cvkeurmerk.nu/ – ik denk dat dit voor veel mensen een gouden tip kan zijn. Gewoon in jezelf geloven, op eigen kracht vooruit met een beetje gerichte hulp en een professionele CV Verificatie. Succes voor iedereen en groeten, Yvette
    Reactie van Yvette Smeets — dinsdag 7 juni 2005 @ 13.18
    161. Mijn rugklachten zijn deze week zo verergerd dat ik mij bij Rentree en UWV heb ziekgemeld, daar ik de laatste keer van mijn reintegratie-adviseuse het advies kreeg mij bij de volgende baan die ze mij aanbood mijn klachten te verzwijgen, en het zou betekenen dat ik dus in een magazijn dozen moest tillen(!). Nu vraag ik mij af, als de ene medwerker daar zegt dat je het moet verzwijgen, en de ander juist niet, kan ik hier stappen tegen ondernemen?Ik heb mijn arbeidsdeskundige van het UWV al gesproken maar ik vindt hem niet echt behulpzaam, en bij FNV zeggen ze juist dat ik dat met hem moet regelen.
    Reactie van Bapsie — woensdag 8 juni 2005 @ 10.32
    162. Wat ontzettend positief Yvettte, scheelt veel geld en je hebt er wat aan.
    Bapsie dat is pure fraude van Randstad. Wanneer je logischerwijs kunt verwachten last te krijgen van je lichamelijke klachten in je werk, moet je het bij de sollicitatie aangeven. Een werkgever kan je anders later ontslaan en het UWV zou het dan de stempel verwijdbaar werkloos kunnen geven. Belachelijk. Toevallig om hier een voorbeeld van te horen. Op mijn weblog had ik er net een stukje over geschreven.(www.aanhetwerk.web-log.nl)
    Reactie van Eveline — woensdag 8 juni 2005 @ 21.16
    163. reactie op 159.
    Jan, zodra je in een standaard traject zit bij een reïntegratiebedrijf kan je op dat moment geen IRO meer krijgen. Dat moet aan de start van het traject geregeld worden. Het traject bij Randstad zal dus eerst afgemaakt moeten worden.
    Reactie van Eveline — woensdag 8 juni 2005 @ 21.19
    164. Dat laatste hoeft niet altijd. Er zijn situaties bekend dat de client aannemelijk heeft gemaakt dat het traject vanuit aanbesteding niet goed liep. Het traject werd toen afgebroken en de client kreeg ruimte voor een IRO.
    Reactie van B. Wiegeraad — woensdag 8 juni 2005 @ 22.11
    165. Inderdaad. Het zou vreemd zijn als een traject tot aan het einde moet worden afgemaakt als dat traject de kans op passend werk niet vergroot. De einddatum is overigens bij de cliënt niet bekend. (Ik spreek uit ervaring.) De verwachte einddatum (ook wel plaatsinsdatum naar werk) die vermeld wordt op het contract met de cliënt is niet de definitieve einddatum. Dat was voor mij ook een verrassing. Er blijkt namenlijk nog een contract te zijn tussen het RIB en de uitkerende instantie. Daar staat de definitieve einddatum in. Die lag bij mij nog anderhalf jaar verder! Daar had ik mijn handtekening niet voor gezet.
    Dat het traject überhaupt moet worden uitgezeten (verwachtte einddatum of definitieve einddatum) is niet waar. Als één van de partijen niet gebaat is bij de samenwerking en er redelijke argumenten zijn om het contract te beëindigen kan dat altijd. Stel je voor zeg!
    Reactie van wim — donderdag 9 juni 2005 @ 1.15
    166. We zijn nu 6 maanden verder en nog geen werk. Het zijn HUFTERS van het reintergratie buro. Ze komen hun afspraken niet na.
    Reactie van NeoTheXerox — donderdag 9 juni 2005 @ 9.54
    167. Ik zit nu dus al ziek thuis, met mijn rug, maar als de ellende nog langer duurt bij rentree, blijf ik ziek thuis tot drie maanden,dan stoppen ze het traject ook.En dan wil ik NOOIT meer in een reintegratie traject.
    Reactie van Bapsie — donderdag 9 juni 2005 @ 15.09
    168. Het is waar dat een traject stop kan worden gezet, maar wel met een hele goed reden. Het reïntegratiebedrijf heeft namelijk al een deel van het geld gekregen van het UWV, dat komt niet meer terug en alleen bij een echte wanprestatie wordt het stop gezet, heb ik gehoord.
    Reactie van Eveline — donderdag 9 juni 2005 @ 20.50
    169. Welke prestatie moet geleverd worden en wanneer is er sprake van een wanprestatie? Wat is het doel van een reïntegratiebedrijf? Wanneer wordt het doel niet gehaald? ‘k Ben benieuwd naar de reacties…..
    Reactie van wim — vrijdag 10 juni 2005 @ 0.45
    170. Heel goed! Van mijn moeder weet ik hoe belachelijk die mensen af en toe te werk gaan. Misschien dat mensen door dit meldpunt een steuntje in de rug kunnen krijgen.
    Reactie van Irene — vrijdag 10 juni 2005 @ 10.11
    171. Wim, jij zegt dat als een van de partijen niet gebaat is bij verdere samenwerking en er goede argumenten zijn om het traject stop te zetten, het traject wordt gestopt? Welke argumenten zijn dat?
    Reactie van Bapsie — zaterdag 11 juni 2005 @ 11.36
    172. Redelijk argument: Als de voortzetting van het traject zinloos is. Als het klaarblijkelijk de kans op werk vinden niet vergroot. Een reden daarvoor kan in het CV liggen (scholing, werkervaring, kortom bewijzen waarmee een werkgever overtuigd kan raken). In het argument moet wel een alternatief besloten liggen, een tweede kans IRO bijvoorbeeld waaruit blijkt dat het de kans op werk wel vergroot.
    Reactie van wim — zondag 12 juni 2005 @ 12.57
    173. Ik val vaker in de ziektewet terug, vanwege mijn chronische klachten,zoals nu, net drie weken in het reintegratie-traject van Rentree
    en ik ben al weer thuis.Ben in het ziekenhuis geweest voor controle foto’s,was niet echt iets op veranderd, maar de arts heeft wel met mij besproken om mischien in september een gypscorset uit te proberen,in september omdat de zomer er nu aankomt.Als dat werkt volgt waarschijnlijk een zware operatie, waarbij wervels worden vastgezet, ik weer maanden in een corset moet, en moet revalideren, ik vraag me ook af waarom ik niet voor veel meer procent ben afgekeurd, maar dan nog: Wat wil Rentree mij nou aan het werk krijgen? Kan iemand mij zeggen wat ie in mijn situatie zou doen? Want ik zit op dit moment te twijfelen over alles.
    Reactie van Bapsie — maandag 13 juni 2005 @ 10.45
    174. DOC – Verzorgingstaat waar dan????
    even een verhaal uit de realiteit
    ik man vader van twee kinderen en getrouwd,in bezit van aangeboren hartafwijking, 1994 gekeurd voor het eerst en het laatst. Een nepdokter bepaalde dat ik eigenlijk bijna alles kon en ik veel kans maakte bij de Mora of in een Bonsai kwekerij.
    Huidige situatie REA tot juli 2004, WW sollicitatieplicht. Helaas UWV Gak te eindhoven snapt het niet. Afdeling ww erkend REA niet totdat Afdeling IR hiervoor toestemming geeft, Afdeling IR kan niets Zonder CWI, CWI kan niets omdat ik bij het GAK hoor, Afdeling aG bij het Gak zegt ga naar IR IR zegt ga naar WW etc etc etc. Ditreeds zes maanden. intussen sollicitatieplicht, maar verzekeringstechnisch mag ik geen werk aannemen. dus maar solliciteren voor de lieve vrede, zowaar twee maal op gesprek mogen komen maar ja moest eerlijkheidshalve tijdens gesprek melden dat ik niet wist of ik mocht komen werken en wanneer ik dat wel zou kunnen weten wist ik niet.
    Aangeboden arbeid moeten weigeren. WW dreigt met uitzetting, bijstand zegt dan strafkorting 1 maand geen uitkering, ik man vader van twee kinderen getrouwd, geen inkomen.
    Verzorgingsstaat.
    Natuurlijk moet er iets gebeuren. Maak wettebn eenvoudiger, laat casemnaagers personen begleiden =van aanvraag tot werk, maak het makkelijk minder papierwerk, scheelt de helft aan kosten. De andere helft kan worden bespaard door personeel te kiezen dat deskundig is, en wil werken.
    Ik wil werken maar wordt geremd door regelgeving, klagen jhelpt niet.
    Dit eerste kabinet Zalm is binnenkort verantwoordelijk voor:
    verdubbeliong aantal daklozen
    enorme toename zelfdodingen
    lamlegging van de hele economie
    Oppositie in Nederland is er niet behalve jANTJE mARIJNISSEN EN feMKE h neemt niemand echt stelling.
    Dit resulteert in een vooroorlogs Duitsland waar extreem rechts de macht greep omdat de onvrede van de bevolking grootwas en de werkloosheid enorm.
    Dekoningin zou zich moeten schamen dat ze het votje genaamd Troonrede voorlas. Een koninging van het volk hoort achter het volk te staan
    Ik hoop van harte dat nederland in actie komt tegen dit eerste kabinet Zalm (ook wel balkenende 2 genaamd)
    http://www.balkenende2.tk
    groet r mol
    Reactie van rea — dinsdag 14 juni 2005 @ 10.19
    175. Ben ziekgemeld, traject is voorlopig stopgezet, als ik langer als drie maanden ziek blijf stopt het voorgoed,dus dat wordt weer het rijtje vreselijke nep-dokters van het Gak af,therapie bij het Riagg omdat ik het echt niet meer zie zitten soms, en hopen dat die leuke baan toch nog komt aanwaaien.
    Schrale troost:Het is zomer…
    Reactie van Bapsie — woensdag 15 juni 2005 @ 17.48
    176. Het zijn allemaal pannekoeken bij die reintergratie buro’s..laat ze lekker door de stront zakken!
    Reactie van NeoTheXerox — zaterdag 18 juni 2005 @ 19.58
    177. Hou je van pannenkoeken, Neo?
    Reactie van Stroop — zaterdag 18 juni 2005 @ 20.05
    178. jawel van pannekoeken maar niet van reintergratie pannekoeken!! Hehehe
    Reactie van NeoTheXerox — zaterdag 18 juni 2005 @ 20.31
    179. Waarom mensen een reintegratie bedrijf opdringen. Lekker verdienen natuurlijk voor die clubs. Zij hebben altijd gelijk, zint het hun niet… hups korting op uitkering.
    Waarom mogen mensen met een bijstand uitkering niet ZELF een bureau dat bij hen past en ze vertrouwen uitzoeken. Met een WW/WAO of Wajong uitkering is dat geen probleem.
    Zouden bijstanders gewoon stommer zijn dan andere mensen en niet in staat eigen keuzen te maken?
    Kan daar nogal boos over worden
    Reactie van Hans Dekker — maandag 20 juni 2005 @ 10.19
    180. Boos worden heeft weining nut bij die gasten die krijgen hun geld toch wel..het zijn hufters tot dat ze zelf werkloos worden dan piepen ze wel anders. Gewoon gaan na die reintergratie al is het maar omdat het moet, zijn zij ook weer blij schaapjes in de wei! behehehehehe
    Reactie van NeoTheXerox — maandag 20 juni 2005 @ 18.12
    181. en typen kan ik ook al niet meer zie ik ..hehehehe whehehehehe. fuck die reintergratie bullshit.
    Reactie van NeoTheXerox — maandag 20 juni 2005 @ 18.12
    182. Totale complete geldverspilling, en bovendien een mensonwaardige behandeling van in mijn geval Alexander Calder(kolder).
    Als voorbeeld:een Macedonische schoonmaakster(echt een prima meid hoor) met slecht nederlands naast een stront eigeweizuh ICT project leider (ik dus), taxichauffeur van dik over de 60 (lachen met die man), engelse comp. progammeur en een Russiche leraar Russiche geschiedenis, allemaal dezelfde behandeling, wat neerkomt op je eiguh suf (open)solliciteren en enorm flauwe piesgologische vragen beantwoorden, om kots en kotsziek van te worden, hebben ook zelf totaal geen enkele insteek bij bedrijven en geen enkle inzicht in bepaalde of onbepaalde markten, hebben dus geen flauw idee waar ze eigenlijk mee bezig zijn.
    Zowiezo is het reintegratiesysteem zinloos, 800.000 werklozen en 150.000 banen, als ik de baan krijg omdat ik een ” goedgekeurde” brief schrijft, krijgt die ander de baan dus niet, dus landelijk gezien maakt het geen flikker uit, behalve dat er een paar(reintegratie)banen gecreeerd zijn en een handjevol mensen dikke winsten opstrijken.
    Laten we dat miljardje gebruiken om echte banen te creeeren, ik persoonlijk heb wel een ideetje of 1000, en ben daar zekers niet de enige in.
    m.a.w. OPZOUTUH MET DAT GELDWEGSMIJTEN en het zwaar irriteren van de helaas werkloze nederlanders.
    Bedankt hoor Balkende Ellende!! en dan ben je verbaasd dat Nederland agressiever wordt, je bent dus nog dommer dat je er uit ziet, (of denkt dat wij dat zijn).
    Groeten van de ICT project leider die nu weer beroepsschilder is, ook goed, niet dankzij Alexander Kolder, thats4sure!!!
    Reactie van Cor Leijdekker — maandag 20 juni 2005 @ 22.16
    183. Gewoon als mij doen:Je gaat drie keer, ze zoeken banen uit die te zwaar zijn voor mij met mijn rugklachten, meld me ziek, duurt ewigheid voor je wordt opgeroepen door die arts van het Gak, intussen aangemeld bij “Me
    Brain”, een soort Riagg, potje janken, potje janken bij t Gak, zeggen dat je t vooral niet meer ziet zitten, en niet weet wat dat voor gevolgen heeft als je op de arbeidsmarkt terug komt…als er intussen wel iets leuks voorbij komt neem ik dat natuurlijk aan, maar die kans is zo klein, dat ik t voorlopig wel even uitzing, dan zijn de drie maanden om bij Rentree, en wordt het traject gestopt, einde reintegratie verhaal…
    Reactie van Bapsie — dinsdag 21 juni 2005 @ 10.38
    184. Ja mensjes…was vandaag weer eens een keer naar de reintergratie gegaan, werd ik weer apart geroepen. Die man zei: ik dacht dat je niet meer wilde komen. Zozo had ie toch mijn mail gelezen..waarom antwoord die dan niet..kneus! In ieder geval zei ie dat de gemeente al had gebeld en gezegd had dat ik niet meer wilde komen..ja en zou je denken..inderdaad ja en vroeg ik me af. Hij zie van het reintergratieburo dat ik beter in een ander traject zal passen. Goh wat fijn, bestaan die dan vroeg ik me af??? Hij zei ja! Goh ben benieuwd wat dat dan is. Hij zei dat ze me direct aan het werk zetten, maar geen schoonmaakwerk. Leuk..dacht ik..hij zal direct met mijn contactpersoon van de sociale dienst contact nemen vanmidddag nog. Zozo, dat zie ie 2 maanden geleden ook al.
    Vergeet niet dat mijn contactpersoon bij de sociale dienst kamelen gaat vangen 6 weken, dus 6 weken naar marokko. Ow ja werd er gezegd. Ja inderdaad OJA JA! En ik vroeg hoe is het met de jobhunter??? Waar is ie..dat vroeg ik m 2 maanden geleden ook al..en ja opeens was ie er. Had ie een baan voor me althans hij ging bellen naar iemand aangezien ik webdesigner ben. Blijkt dat ik toch ff zelf moet bellen, het bedrijf heeft geen vacatures maar ik moet wel ff belllen.
    De jobhunter zal bemiddelen en voor een gesprek zorgen..uiteindelijk kan ik het zelf gaan regelen, snap niet wat ik moet zeggen, maar goed moest iets zeggen. Blijkt dat je eerst boos moet worden en dan gaan ze voor je rennen, althans kruipen, laat ik het zo zeggen. ik hoef niet meer naar de reintergrtaie en mag wel komen , maar dat hoeft niet..tuurlijk mensjes en dan zeker naar de sociale dienst bellen he zo van ze komt niet langs..fuck you!!!
    Ik ben dan wel een reintergratie babe, maar niet achterlijk!
    Nou Tiëstobabes dat was het dan weer.Het blijven pannekoeken bij die reintergratie ik heb wat kneuzen voorbij zien huppelen!
    Reactie van NeoTheXerox — dinsdag 21 juni 2005 @ 15.16
    185. Ja de jobhunter bij het reintergratieburo leeft..en er kwam zelfs geluid uit! Whehehehehehehehe stomme pannekoek!
    Reactie van NeoTheXerox — dinsdag 21 juni 2005 @ 15.19
    186. Wist je dat het reintergratieburo in Amersfoort in een gebouw zit met allemaal hulpverlenende instanties zoals maatschappelijk werk en zo..kunnen de medewerkers van het reintergratieburo hulp gaan zoeken als ze het ff niet meer zien zitten door al die werklozen die daar uit hun neus lopen te eten omdat ze daar voor jan lul zitten.
    Reactie van NeoTheXerox — dinsdag 21 juni 2005 @ 15.23
    187. Nu ik ben ik 2 weken niet naar Rentree geweest of het gaat niet door van hun kant of ik moet die dag werken..thuizorg, op oproep basis. Verder nog een sollicitatiegesprek bij een callcenter, en nee hier heeft Rentree niet aan mee gewerkt. Ik weet ook niet wat andere groepen doen met de begeleiding maar zo hebben we er één, vervolgens komt er een ander voor in de plaats, daarna hebben wij er drie en nu weer één omdat de andere twee ziek zijn ziek zijn om de paar dagen en hun mailbox doen het ook niet meer. Ik vind het momenteel een rommelige gewaarwording. Maar goed…in iedergeval hebben we nu iemand die iets beter tegen kritiek kan dan de andere twee. Maar om nu te zeggen dat jobhunting veel nut heeft? Neen, aangezien je in vele ogen nog steeds alleen achter de computer zit en alleen maar gecontroleerd wordt of je wel heb gesolliciteerd.
    Reactie van Jan — vrijdag 24 juni 2005 @ 11.33
    188. Gisteren heb ik te horen gekregen dat ik in aanmerking kom voor een IRO ter waarde van 5000 euro. Als ik de reacties op deze website lees, krijg ik er echt zin in.
    Ik ga daarom ook op zoek naar succesvolle reintergratiebedrijven. Een gewaarschuwd mens telt voor twee, daarom ogen open houden.
    Mijn situatie: HBO afgerond, jobhopper bij uitzendbureau’s a.g.v. recessie. Nu overal afgewezen vanwege jobhop gedrag.
    Maar dames en heren van de samenleving: het is juist mijn bedoeling om te werken en financieel zelfstandig te zijn. Het is niet mijn bedoeling om afgewezen te worden op iets wat gedeeltelijk ook een gevolg is vanwege de krappe arbeidsmarkt.
    Mijn plan: ik ga met behulp van de IRO mijn situatie verbeteren…maar als de verhalen waar zijn en het reintergratiebureau waarbij ik me ga aanmelden geen toegevoegde waarde heeft…dan neem ik een ongeschoold baantje en laat mijn talenten wel op een andere manier tot uiting komen. Conclusie: niemand krijgt mij klein, terwijl ik een groot mens ben.
    Reactie van Mijanou — woensdag 13 juli 2005 @ 15.44
    189. Surftip: http://www.rwi.nl/
    Grijze tabblad: reintergratiemonitor
    In het zwarte balkje klikken op: tevredenheidsscores.
    Reactie van Mijanou — vrijdag 15 juli 2005 @ 16.39
    190. Ello Tiëstobabes,
    Nee ik zit niet meer bij het reintergratieburo, naar mijn laatste mail aan het reintergratieburo hebben ze de samenwerking (??) beindigd, ik had gewoon gezegd als mensen van het reintergratieburo zich niet aan hun afspraken houden dan kom ik niet meer. Plots zag ik de Jobhunter opeens enne kreeg ik een gesprek met de gemeente, ik word nu niet meer begeleid door het reintergratie maar door de gemeente zelf en volg een opleiding tot Java Programmeur dat word betaald door de gemeente. Ik werd er wel nog even op gewezen wat ik allemaal op internet had geschreven over eht reintergratieburo. Ow ja lekker boeiend het is de waarheid.
    Daarnaast werd er ook nog eens gezegd door de jobhunter dat ik een apart geval ben, omdat ik onder andere hier op dit forum dingen heb gezet over reintergratie dat ze me maar overdragen aan de gemeente, maar het heeft wel geholpen aangezien ik nu eindelijk eens een opleiding mag volgen dat door hun betaald word.
    Mijn mening over het reintergratie blijft hetzelfde, het blijven ongeloofelijke schaapjes in de wei Kneuzen en ik blijf gewoon doorgaan met het plaatsen van schijt items over reintergratieburo’s en alle andere ongedierte!!!
    Reactie van NeoTheXerox — vrijdag 15 juli 2005 @ 21.45
    191. [i]volg een opleiding tot Java Programmeur dat word betaald door de gemeente.[/i]
    Ik heb ook al een aantal keren om een opleiding gevraagd maar bij mij wil de gemeente niet voor een opleiding betalen. Zijn er bepaalde eisen waaraan je moet voldoen? Weet iemand dat?
    Reactie van Jan — maandag 18 juli 2005 @ 22.43
    192. Ik heb als voormalig medewerker van het CWI ook nogal eens met de dubieuze werkwijzen te maken gehad van reintegratiebedrijven. Mijn ervaring lopen uiteen van HBO opgeleidde enthousiaste mensen die (om inderdaad hun score bij de gemeente/UWV te kunnen laten zien) aan het werk worden gezet bij sociale werkplaatsen met behoud van uitkering tot het in discussiegroepen blootleggen van de psychische probemen van meer kwetsbare doelgroepen als metaalarbeiders, schilder etc… veelal vakmensen die hard werken maar minder goed gebekt zijn… deze mensen moesten over hun jeugd praten en over wat daar mis is gegaan, hen werd een pittig stukje filosofie om het hoofd geslingerd wat totaal geen toegevoegde waarde had voor de mensen.. en proefplaatsingen met behoud van uitkering? hou toch op… een grote bende bedrijven die mensen 3 maanden kosteloos aan het werk hebben en dan de volgende krijgen… het reintegratiebedrijf maar scoren.. je word er raar van…
    Reactie van Marwin — dinsdag 19 juli 2005 @ 15.57
    193. Nieuw: een stripverhaal over de reintegratie bedrijven.
    In het genre tragikomedie en geheel gebaseerd op de realiteit,
    na de avonturen van Suske en Wiske nu
    “de streken van Zotteke en Boefke”
    van de hand van Billy Dondersteen.
    Waarin de titels slaan op onze hoofdpersonen zelf.
    De volgende titels zijn al jaren in voorbereiding:
    1) De domme diktator
    2) De liegende lafbek
    3) De onzinnige oplichter
    4) De hyperzotte hypokriet
    5) De reteluie reintegratieconsulent
    6) De zieke zakkenwasser
    7) De gewetenloze gevangene
    8) De pathalogische psychiatriepatient
    9) De pathogene paddestoel
    In deel 1 tot en met 6 maken wij mee welke zieke misdaden (het originele materiaal voor de strip is op vele, vele websites te
    vinden) onze hoofdpersonen durven te begaan.
    In deel 3 word reeds de basis gelegd voor de oorzaak achter onze ellende spuiende anti-helden.
    In deel 7 word daar door de regering van het land van ooit een einde aan gemaakt en word ons duo in de gevangenis gegooid.
    In deel 8 word er alsnog geprobeerd Zotteke en Boefke te genezen door middel van cognitieve gedragstherapy ondersteund met een dagelijks maximum van 250mg Clomipramine voor de duur van een jaar.
    In deel 9 ontdekt dokter Waarheidsgetrouw de onthutsende waarheid achter alles wanneer hij besluit de hersenpannen van
    Zotteke en Boefke open te snijden en daarin geen hersenen maar een brei van wegrottende paddestoelen (zwammen(!)) ontdekt.
    Billy Dondersteen
    Reactie van Billy Dondersteen — dinsdag 19 juli 2005 @ 17.23
    194. REINTEGRATIE-SWEEPSTAKES
    Men zegt dat mensen graag bedrogen willen worden.
    En jij, is dat ook jouw grote wens?
    Dan is het nu jouw kans om jouw grote slag te slaan!!!!
    Naast de
    Nationale Postcode Loterij
    is er nu (al een tijdje) de…..
    Nationale Reintegratie Oplichterij.
    Ga snel naar je locale UWV of gemeentelijke toko en haal dat lot…..NU!!!!!
    De winkansen zijn vastgesteld op meer dan 95 procent, da’s een winkans van nagenoeg 100 procent.
    Dus haal dat lot…..NU!!!!!
    Velen zijn je al voorgegaan en hebben hun prijs al in ontvangst mogen nemen.
    Wil jij, net als vele anderen voor jou bedrogen worden?
    Win jij nooit eens wat?
    Wil jij nu ook eens die grote prijs binnenhalen?
    Ga dan snel naar je locale UWV of gemeentelijke toko en haal dat lot…..NU!!!!!
    Velen zijn je al voorgegaan, velen zullen jou willen volgen!
    Jij wilt toch niet uit de pas lopen?
    Doe mee en word lid van de Gemeenschap Der Bedrogenen.
    Wees een winnaar en haal dat lot…..NU!!!!!
    Laat je vrienden zien dat je lef hebt…
    en dat je weet hoe je moet winnen.
    Zij zullen jou als een echte winnaar begroeten en tegen je opkijken.
    Wees dus slim, en haal dat lot…..NU!!!!!
    ——————————————-
    over de uitslag word niet gecorrespondeerd.
    Prijzen in de Nationale Reintegratie Oplichterij worden uitgekeerd zolang de Nederlandse regering het blijft ondersteunen.
    Reactie van Billy Donderssteen — maandag 25 juli 2005 @ 13.51
    195. Dag,
    Sinds 2 jaar heb ik een bijstanduitkering, (had een uitkering) omdat ik psychisch helemaal in de knoop zat. Nu heb ik hier keihard aan gewerkt en ben weer volledig hersteld en arbeidsgeschikt. Sinds nov 2004 vorig jaar loop ik al bij een reintergratiebureau(alexander calder)en heb via hun nog geen succes geboekt. Ik heb tussendoor zelfs 2 maanden niets van hun gehoord. Er werd van alles beloofd, maar er gebeurde niets. Uit frustratie heb ik mijn eigen plan getrokken en ben op dit moment werkzaam als produktiemedewerker. Puur om te kunnen leven en uit de bijstand te zijn.
    Ik heb het als erg vervelend ervaren dat men bij de gemeente niet echt inging op mijn verzoek het contract met alexander calder te beindigen wegens nalatigheid van hun kant. Nee, het lag bijna allemaal aan mij. Als ik zie hoe doelloos de clienten daar rondlopen, het is echt belachelijk. Nu wil ik absoluut niet dat de gemeente 4200 euro gaat betalen aan alexander calder voor die paar keer dat ik daar geweest ben. Wat een ongeloofelijk bedrag. Daarom stuur ik mijn contract niet op naar alexander calder, dan kunnen ze namelijk de subsidie van 4200 euro niet in de wacht slepen. Ze dringen hier nl erg op aan, maar de baan die ik nu heb is voor mij een noodoplossing en ik heb hem tenslotte zelf gevonden, zonder de hulp van alexander calder. De gemeente is zo stom om dat geld wel te betalen, die willen alles voor de goed vrede, moet je nagaan 4200 euro, niet normaal toch?
    Trouwens het Metacentrum in Zuthpen, is echt klasse, weet ik uit betrouwbare bron. Dit reintergratiebureau helpt je echt verder. Ik heb dit als alternatief aangeboden, maar de gemeente luistert alleen maar naar hun eigen doorgedrukte ideeen. Jongens het kan toch allemaal veel makkelijker? en goedkoper.
    Groeten
    Reactie van Diederik — donderdag 28 juli 2005 @ 19.06
    196. bij alexander calder zitten allen maar zakkenvullers.
    ik kan niet begrijpen dat ze hier mee door mogen gaan.
    ik ga alles doen om het hun moeilijk te maken.
    Reactie van harry — dinsdag 2 augustus 2005 @ 19.23
    197. bij alexander calder zitten allen maar zakkenvullers.
    ik kan niet begrijpen dat ze hier mee door mogen gaan.
    ik ga alles doen om het hun moeilijk te maken.
    Reactie van harry — dinsdag 2 augustus 2005 @ 19.24
    198. calder heeft mij heel zwaar onderschat.
    ik heb diverse getuigen van onfrisse praktijken bij calder in de teilingerstraat.
    gesjoemel met loonbedrijven enz.
    ik heb zelf geen internet maar mijn naam mag gerust vermeld worden.
    Reactie van harry — dinsdag 2 augustus 2005 @ 19.44
    199. de vestigingsmanager heeft mij inmiddels gelijk gegeven maar voorlopig zijn sommige maatregelen nog steeds niet herzien.
    bij calder zitten veel mensen die net als mij denken maar durven niks te zeggen.
    daarom ben ik met enkele mensen bezig een front te vormen, het worden er langzaam maar zeker steeds meer.ik heb contact gehad met dhr cornellisse van de gemeenteraad, nog bedankt daarvoor.
    Reactie van harry — dinsdag 2 augustus 2005 @ 19.53
    200. calder heeft mij heel zwaar onderschat.
    ik heb diverse getuigen van onfrisse praktijken bij calder in de teilingerstraat.
    gesjoemel met loonbedrijven enz.
    ik heb zelf geen internet maar mijn naam mag gerust vermeld worden.
    Reactie van harry — dinsdag 2 augustus 2005 @ 19.57

    Reactie door Marijnissen Jan — dinsdag 29 november 2005 @ 13.44 uur

  5. 201. Re-in-te gratie bedrijven zijn bull-shit ..
    echt..
    krijgen centen van de overheid om mensen aan het werk te helpen terwijl ze niet weten wat de mensen willen en kunnen, nemen genoegen met minder “ideale” banen voor werkzoekende en proberen ze op alle mogelijke banen te plaatsen, horeca, als taxichauffeur, etc, terwijl de werkzoekende duidelijk aangeeft op langere termijn zoiets niet ziet zitten maar solliciteerd onder “druk” van het reintegratiebedrijf. dat is niet zoals het zou moeten zijn en heb het persoonlijk ook zo verteld aan het bedrijf waarbij ik na aanvraag van mijn bijstand-uitkering geplaatst was.
    ik heb iig een baan gevonden waar ik persoonlijk wat aan heb en kan leren, ben nog redelijk jong, 28 jaar. het is ook aan de werkzoekende om te zeggen dat het niks is, maar de druk doet veel mensen de nek om denk ik.
    het succes percentage is hoog, als 75 procent snel weer een baan vind dan is dat echt goed, en te waarderen, maar het moet wel voor langere termijn zijn en voldoening geven aan de client, daarop zouden deze bedrijven afgerekend moet worden, niks meer en minder.
    grts
    jw
    Reactie van Jan Willem — woensdag 3 augustus 2005 @ 0.15
    202. mijn naam is peter, werkzaam geweest bij
    alexander calder in rotterdam in de teilingerstraat en ik moet toegeven dat de
    meeste klachten van de clienten terecht zijn.
    deze werkwijze stond mij niet aan, dus ben ik maar vertrokken.
    vriendeljke groet
    Reactie van peter — woensdag 3 augustus 2005 @ 18.49
    203. beste lezert
    het is me een genoegen mijn *paste knop* hier te gebruiken .
    gelieve Tinoz te voorzien van een goede reeks programmas om zijn berichten duidelijker en beter te doen plaatsen. u kunt dit doen door programmes programeurs programmeer cusussen talen etc. voor te stellen.
    tips hints trucks en dergelijke zijn van alle kanten erg welkom
    Dit onderstaande gedeelte is nog een te verwezelijken mogelijkheid voor iederen die bijvoorbeeld informatie verwerft.
    Onderwerp ILVYIN
    Onderwerps kern
    Eerste laag interlinks mech versie 1
    iedere koppeling met kern output kern 1 & sec output 1
    ilvix done
    Tweede laag interlinks ver2X interlinks input laag 2 is X als iks fact ilvix uitis dus ilviX1 ilvix2 ilvix3 ilvix4 ilvix5 etc.gekoppeld zordt dat ilviyin11 als er drie stop punten zijn is het eindstation zojuist aangegeven.
    Kern uit is een splitsing is twee Y ofwel interlink tweestaart vertakking X
    Derde laag interlink vX naar X
    Vierde laag ILVX (ilvix)
    Ilvix is enkel output een onderwerps vertakking splitst net als een boom van een tak naar twee
    Input is dan een tak en output twee takken voor het gemak versie 1 van ilvix of Y symbool.
    Versie twee is dan (NEED BATTERY) inp 2 output X
    Noemde IlVDIIX
    Versie drie is dan inp X ofterwijl irrelevant itst latere calculaties maal drie wat de tweede linksectie het dubble geeft uitgqqnde van het X in ilvix als vermenigvuldigere vqn dit geheel genomen
    Dus er wordt gesproken in
    onderwerp kern
    ILVI
    Ilvix
    ILVIXI
    & Ilvixy
    IlvdIIx is niet meer
    Dus :
    Kern punt
    Aantal interlinks punt
    laag vertakkings aantal punt
    Minimale uitdeling punt
    DE KERN VAN HET ONDERWERP IS TOCH MEESTAL WAAROVER HET GAAT
    DE INTERLINKS ZIJN DE VERSCHILLENDE VERTAKKINGEN VAN HET ONDERWERP
    DE LAGEN ZIJN
    DE VERSCHILLENDE PUNTJES OPSOMMINGS OPHOPINGEN DIE JE KAN MAKEN VAN AL DE VERTAKKINGEN DIE JE VAN HET ONDERWERP HEBT GEMAAKT EN OF BIJVOORBEELD KUNNEN VINDEN.
    vergeet niet iedere keer in het subject gedeelte het juiste onderwerp of puntje te plaatsen ,
    als je er en reeks van puntjes wilt plaatsen dan kan dat ook maar ik houd dat liever zelf bij
    dus als je dat doet kan je dat doen onder de topic onderwerps vertakkings opsommingen ..
    je zet dan in het subject vertakkings opsommingen
    DE VERTAKKINGSPUNTEN DOEN WEER HET ZELVDE WAT ZE EERST OOK DEDEN ZE vertakken namelijk nogsteeds DE PUNTJES DIE JE OP HAD GESTELD OM UIT TE WERKEN.
    dus al met al je maakt een onderwerp aan door het in te vullen punt
    je maakt verschillende mogelijke onderwerps vertakkingen aan
    zoveel je maar wilt en of kan
    met natuurlijk per onderwerp een nieuwe reply met daarin weer een vertakking van de volgende punten die je kan bedenken
    zolang je je hier mee bezighoud heb je altijd zel iets te doen dat je nuttig kan maken.
    effe nog eens op een rijtje dan
    onderwerp .
    uitleg overhet onderwerp
    samengevoegde puntjes over het uitgelegde onderwerp
    per puntje dat je hebt gemaakt een nieuwe invoeging met uitlegging over het puntje wqqr over het gaat met zo voledigmogelijke informatie kort samen gesteld
    onderwerpingen over puntje dat je hebt opgegeven
    voer dan uiteindelijk de
    onderwerpen over de puntjesin die onderworpen werden aan het onderwerp waar meej alles begon .
    Ziezo …. nu ben je eindelijk klaar met alles en kan je er jou ei helemaal aan kwijt door op
    http://pub46.bravenet.com/freelink/show.php?usernum=3880606357 je zelf ontworpen pagina over je punt te zetten en je critiek of bijkomstige mening etc. over op te posten
    het is beter de moeite waard want ik doe dit dus niet zomaar … dankje feestelijk .. het is een heel werk
    Saluta
    Tinoz
    Reactie van Tinoz — donderdag 4 augustus 2005 @ 8.10
    204. MET DEZE BERICHT WIL DE MENSEN WAARSCHUWEN VOOR ARBEIDSITEGRATIEBUREAU ALEXANDER CALDER.
    IK ZIT OP DIT MOMENT BIJ CALDER EN DAT GUN IK MIJN ERGSTE VIJAND NOG NIET.
    stoppen geld in eigen zak, wat eigenlijk voor opleidingen bedoeld is.
    het is de hoodste tyd dat calder ter verantwoording geroepen wordt.
    Reactie van michael — donderdag 4 augustus 2005 @ 12.42

    206. wanner komen er nu eindelijk eens onderzoeken naar de gang van zaken bij alexander calder met name in de teilingerstraat?
    ik heb vernomen dat hun contract niet
    meer verlengd wordt.
    pure geld,tijd en energieverspilling.
    Reactie van michael — donderdag 4 augustus 2005 @ 13.03

    209. arbeids integratie vonden wij in het begin een goed plan, maar als je bij calder gezeten heb kom je daar wel op terug.bij calder in de teilingerstraat werden de consulenten voorgesteld als super mannen en vrouwen.wat ons betreft zijn jullie door de mand gevallen.
    Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 13.22
    210. zo wordt er gewerkt bij alexander calder,
    oude vacatures geven en laten bellen,
    naar bedrijven gestuurd worden die niet meer bestaan,dreigen met stoppen of korten uitkeringen als je commentaar hebt,
    denigrerend over werklozen praten.
    wij zijn allen maar melkkoeien.
    maar niet iedereen pikt dit.zo bijzonder zijn jullie niet.
    Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 13.31
    211. het enigste wat ik leuk vond bij calder was het sporten.
    maar daar heb je calder natuurlijk niet bij nodig.
    Reactie van harry — donderdag 4 augustus 2005 @ 15.00
    212. Nieuw nummer (10 alweer en met speciale inhoud) in de reintegratiestrtip “Zotteke en Boefke”
    “De Boreaanse bende”.
    Hierin lezen we over de bende van Borea die achter de meeste walgelijke reintegratiepraktijken van Zotteke en Boefke blijkt te zitten.
    Zeer spannend….
    Reactie van Billy Donderssteen — donderdag 4 augustus 2005 @ 15.41
    213. het valt ons op dat als wij ex consulenten van calder tegenkomen dat wij dan gelijk krijgen over onze klachten.
    wie is eigenlijk de de echte baas bij calder?is dat marius touwen?
    want daar horen wij ook vreemde verhalen over.
    Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 16.03
    214. hier een bericht aan de consulenten van arbeidsintegratie alexander calder in de teilingerstraat in rotterdam,
    hou de eer aan jullie zelf en zoek een ander baantje, want dit was ook geen sucses.jullie zijn veel te onbekwaam om met mensen samen te werken.
    Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 16.11
    215. het zegt al genoeg dat wij van de consulenten de naam van calder niet mogen noemen, als we een uitzendbureau opbellen.
    Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 18.34
    216. bij calder in de teilingerstraat werken
    leugenaars en oplichters.
    wat jullie doen kan iedereen.
    we vragen ons af waar jullie op school hebben gezeten.
    Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 18.41
    217. in plaats iets bereikt te hebben, zijn we
    bij alexander calder alleen maar achteruit gegaan.
    uitkering gekort, of zelfs gestopt.
    daardoor ook schulden opgelopen.
    echt een grote belediging.
    en dat door mensen die totaal niks van het echte leven weten en zich zelf ook niet aan de regels houden.
    Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 20.18
    218. in plaats iets bereikt te hebben, zijn we
    bij alexander calder alleen maar achteruit gegaan.
    uitkering gekort, of zelfs gestopt.
    daardoor ook schulden opgelopen.
    echt een grote belediging.
    en dat door mensen die totaal niks van het echte leven weten en zich zelf ook niet aan de regels houden.
    Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 20.19
    219. wij zijn benieuwd of er mensen zijn die positieve ervaringen hebben met arbeidsintegratie en dan met name alexander calder.
    wij moeten de eerste nog tegenkomen.
    Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 20.22
    220. aan reintegratiebureau alexander calder teilingerstraat,
    wanneer zijn jullie van plan om sommige mensen terug te betalen? jullie hebben zat genoeg binnengehaald.wij bedoelen b.v. stoppen uitkeringen, na het beruchte ned cap avontuur. of moeten wij nog meer vreemde zaken aan het licht brengen?
    Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 20.33
    221. alexander calder en het z.g.n. bedrijf ned cap hebben een smerig spelletje gespeeld. maar tergelijkertijd gaat dat jullie ondergang worden.
    Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 20.38
    222. bij calder in de teilingerstraat werken mensen die beter gescreend hadden moeten worden.
    normale mensen zouden hiervoor de bak ingaan.
    en dat jullie soms mensen overplaatsen of vervangen zegt ons niks.
    jullie gaan opgedoekt worden.
    Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 20.48
    223. bij alexander calder hingen er oude vacatures aan de muur en als je daar wat van zei, was je negatief.
    sommige vacatures kmam je meerdere keren tegen.
    en als er gebeld werd, dan zei de werkgever dat deze baan allang bezet was.
    Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 20.54
    224. we zaten op een gegeven moment bij calder in de teilingerstraat,terwijl alle computers bezet waren en werden aan ons lot over gelaten. en voor de rest hingen er alleen oude vacatures.bleef er alleen nog koffie drinken over maar zelfs dat was slecht daar.
    Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 20.57
    225. we kunnen beter terug gaan naar de tijd
    van de koppelbazen. had je veel meer kans op werk.iedereen tevreden.
    kan je van calder niet zeggen.
    consulenten van calder zijn mislukte koppelbazen.
    Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 21.02
    226. voor ik bij calder kwam was alles mogelijk, opleiding, stage,enz.
    tot je daar daadwerkelijk zit en dan zoek je het maar uit.ik heb niks opgeschoten bij dat ongeregelde zooitje.
    Reactie van harry — donderdag 4 augustus 2005 @ 21.06
    227. bij calder weten ze zelf ook wel dat het tegen zijn einde aan gaat lopen,dat stralen ze helemaal uit.
    sommige hebben toegegeven dat er een hoop niet klopt,maar zeggen er wel bij dat we het moeten vergeten.
    dat doen we alleen als we onze zin krijgen.
    dus geld terug en foute mensen weg.
    Reactie van ex clienten alexander calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 21.19
    228. wij vinden het onverantwoordelijk en onterecht dat consulenten bij alexander calder nieuwe baantjes hebben,waar ze weer mensen kunnen kleineren.
    waar jullie ook gaan werken,het is geen aanwinst voor het bedrijf.
    ook al zijn jullie weg,we zorgen dat de nieuwe werkgever alles komt te weten.
    dit hebben wij van jullie geleerd.
    Reactie van ex clienten alexander calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 21.34
    229. in plaats iets bereikt te hebben, zijn we
    bij alexander calder alleen maar achteruit gegaan.
    uitkering gekort, of zelfs gestopt.
    daardoor ook schulden opgelopen.
    echt een grote belediging.
    en dat door mensen die totaal niks van het echte leven weten en zich zelf ook niet aan de regels houden.
    Reactie van ex clienten calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 21.36
    230. stuur balkende, de geus en de rest van dat zooitje maar naar calder.
    misschien vinden hun wel een pssande baan.
    Reactie van harry — donderdag 4 augustus 2005 @ 21.47
    231. stuur balkende, de geus en de rest van dat zooitje maar naar calder.
    er is vast wel een passende baan voor hun.
    Reactie van harry — donderdag 4 augustus 2005 @ 21.51
    232. als calder einde verhaal is, dan kan er van dat geld een hoop nuttige dingen gedaan worden.
    echt zonde van al dat poen.
    Reactie van ex clienten alexander calder — donderdag 4 augustus 2005 @ 21.55
    233. Ik zie wel er is nog steeds nix veranderd bij de reintegratie bedrijven , ik ben van oktober 2003 tot en met augustus 2005 bij een reintegratie bedrijf ingeschreven , maar veel beloven en niets waar maken , in die tijd kon ik me ook al niet bij een uitzendburo inschrijven , nu ben ik uitgeschreven omdat er geen vooruit gang in zit , dacht ik lat me maar inschrijven bij een uitzendburo , maar daar willen ze me nog steeds niet , omdat ik een arbeidsheandicap heb , dus sta ik weer met mijn rug tegen de muur en kan geen kant op , het word tijd dat UT KABINET EENS VOOR WAT WERKGELEGENHEID GAAT ZORGEN voor de jongeren en de ouderen word iets geregeld , MAAR VOOR DIE GROEP DIE DAAR TOEVALLIG TUSSEN IN ZIT WORD WEINIG OF NIETS VOOR GEDAAN , hoe zal het zijn als Balkenende en Zalm , met pak weg 750 euro in de maand moeten zien rond tekomen ,, zal hun dat lukken ,nou……….
    Reactie van AAJM van Bussel — donderdag 11 augustus 2005 @ 22.15
    234. Na een avondje lezen herken ik vrijwel alle problemen rond Alexander Calder. Ik zit nu een jaar in het traject, heb zelf een werkervaringsplek gevonden van 3 maanden waar AC Euro 514,-premie voor krijgt. Mijn consulente komt voor dit geld vervolgens 1 x langs voor kennismaking, belt 1 x en verstrekt geen informatie over gevraagde subsidies om mij in dienst te kunnen houden. Wanneer ik informeer hoe dit mogelijk is krijg ik als antwoord dat zij het te druk had i.v.m. vakantiedrukte. Op dit moment is ze op vakantie en mijn misschien toekomstige werkgever weet nog steeds niets. Niet alleen clienten maar ook mogelijke werkgevers zijn ontevreden wat betreft de informatievoorziening en de werkwijze van Alexander Calder. Nu is mijn vraag wanneer dit miljardenverslindend project in de Tweede Kamer aan de kaak gesteld wordt.
    Reactie van Minima — donderdag 18 augustus 2005 @ 1.10
    235. bij alexander calder kreeg ik met de grootste tegenzin inzage in mijn rapporten en dossiers.
    maar deze rapporten waren lang niet volledig.ik ben er eigenlijk niet verbaasd over.wie kan mij vertellen wat ik hier tegen moet doen?
    Reactie van ellen — vrijdag 19 augustus 2005 @ 13.38

    238. CALDER = bijna net zo erg als onze GAPINGSE VERKOPER VAN GEBAKKEN LUCHT ??
    Lijkt me bijna onmogelijk.
    De Gapingse verkoper lukt het nl. ook nog om maandenlang stapetjes vacatures toe te zenden waarvan hij de inhoud niet eens kent.
    Reactie van reintegratiedetective — vrijdag 19 augustus 2005 @ 19.11
    239. Commentator: Hofnar – Zalm: “Er is geen geld meer!”
    En andere lariekoek over Nederlands’ financiën. Het ABC van het Nederlandse geld…
    Even een paar cijfers voor uw geheugen steun:
    - het totale bruto nationale product BNP, is 440 miljard euro per jaar.
    - bijna de helft daarvan wordt uitgegeven door de overheid (dus ruim 200 miljard euro), de zogenaamde ‘collectieve lasten’ (belastingen, accijnzen, etc etc)
    - daarvan wordt een zeer groot deel uitgegeven aan ZBO’s, Zelfstandige BestuursOrganen. Dat zijn overheidsonderdelen die leven van belastinginkomsten, nauwelijks verantwoording afleggen aan de Tweede Kamer (zie rapporten Algemene Rekenkamer hierover) en tezamen 109 miljard euro per jaar kosten! Wat ze precies doen is ook vaag (zie eveneens Algemene Rekenkamer).
    - Volkskrant 14 april 2005: we blijven nog vele jaren in een recessie… maar het (grote) Nederlandse bedrijfsleven heeft in 2004 een winst gemaakt van 60 miljard euro! (pagina 7). Dat geld wordt dus niet besteed aan arbeidsplaatsen… laat staan extra arbeidsplaatsen… in de totale gekte van beursgenoteerde ondernemingen van ‘minder mensen, meer winst’ (ook het motto van het bedrijf Otto) worden alsmaar meer mensen ontslagen.
    - Is onze welvaartsstaat onhoudbaar? We hebben geen eens een welvaartsstaat meer. Alle uitkeringen kosten per jaar 14 miljard euro (CBS), nog geen kwart van alle winsten van de grote Nederlandse bedrijven bij elkaar. De asociale operatie van De Geus in de WAO zou 1 miljard besparen… 5% van de jaarlijkse winst van de grote bedrijven. Hoezo geen geld meer in Nederland?
    - Saillant detail: onze uitkeringen betalen we grotendeels zelf door afdracht van sociale premies terwijl we werken. De afdracht van sociale premies is bij elkaar (zeker als men het rendement op de beleggingen van deze gelden door de overheid meetelt) MEER dan alle uitkeringen bij elkaar. Soortgelijke verhoudingen tellen voor onderwijs en zorg. Dus stop als politicus of ambtenaar door te zeggen dat de welvaartsstaat te duur is geworden: zorg, onderwijs en uitkeringen betalen we grotendeels zelf, in het bedrijfsleven is meer geld dan ooit maar dit leidt niet tot banengroei. We zijn geen welvaartsstaat, maar overheidsstaat – waarin verreweg het meeste geld opgaat aan ambtenaren die werk doen waar we nooit om gevraagd hebben, waar we geen invloed op hebben en waar we (als bedrijfsleven mensen) nooit tussen zullen komen!
    In dit overzicht ontbreekt ook een opsomming van de eigendommen van de Staat – die bedragen biljarden. Er zou een publicatie moeten komen van alle staatsbedrijven en staatsbezittingen en hun waarde ervan – dan wordt u duidelijk hoe rijk Nederland is. De nieuwste trend van de overheid is om alles een BV te maken. Een voorbeeld uit onze eigen stad: de Rotterdamse Erasmus brug is een BV geworden! Hier worden ambtenaren in gestopt, zodat ze niet meer meetellen als ambtenaar. De gemeente is eigenaar van de BV Erasmus brug. Om dit te betalen worden alle lasten doorberekend aan de burger… vindt u het gek dat de koopkracht daalt ? Straks wordt van de Coolsingel, De Dam en de Maas ook een BV gemaakt… is dit de toekomst die we willen?
    Nederland is hard op weg ambtenarenland te worden, met nauwelijks exportwaarde, waarbij alle schuld wordt afgewenteld op werklozen. En intussen verhogen Ministers eigen salarissen met 30%.
    Geld en werkgelegenheid zijn zeer ongelijk verdeeld. Vergelijk de 440 BNP met 200 miljard overheidsuitgaven met 60 miljard winst van het Nederlandse bedrijfsleven met 14 miljard per jaar aan uitkeringen met beweringen van De Geus dat de 1 miljard besparingen op de WAO echt noodzakelijk is. En haal u de steeds weer door Brinkhorst, Balkenende en De Geus herhaalde (en helaas door de meeste pers klakkeloos) overgeschreven onzin voor ogen: ‘Als het beter gaat met onze economie, komt er ook meer werk!’ Het gaat fantastisch met ons grote bedrijfsleven, de overheid kan meer uitgeven dan ooit, maar werkzoekenden (en enkele andere minderheidsgroeperingen) worden tot zondebok ‘verheven’.
    Werkzoekenden hebben het nakijken… talloze mensen en beursgenoteerde bedrijven baden zich in weelde, maar komen vervolgens streng op TV zeggen dat alles onhoudbaar is wegens uitkeringen. Zoveel leugens en leugenaars heeft Nederland in haar hele geschiedenis wellicht nog nooit gehad!
    Hofnar 25 juli 2005 – (Hofnar is een pseudoniem om een kort geding van de overheid te voorkomen, die de schrijver dezes, die geen geld voor een advocaat heeft, meteen tot faillissement zou dwingen).
    Reactie van lezer — zaterdag 20 augustus 2005 @ 13.49
    240. Beste mensen,
    Wat ik nu niet begrijp is het volgende:
    Waarom moeten oudere (duurdere) werknemers doorwerken ?
    Nutteloze en geldsverslindende
    reintegratiebureaus de boel kunnen oplichten ?
    Vervolgens ook nog eens weinig of niets presteren.
    Wao’ers aangepakt worden terwijl er geen of weinig werk is.
    De jeugdwerkeloosheid de pan uitsteigt ?
    Rest er maar een conclusie, uiteindelijke geldbesparing, door nu allerlei premies te verstrekken van belastinggeld.
    Overigens kosten oudere werknemers het bedrijfsleven meer dan jongere….
    Overheid wordt eens wakker !
    Reactie van wao’er — zondag 28 augustus 2005 @ 16.44
    241. correctie email adres
    Reactie van wao’er — dinsdag 30 augustus 2005 @ 15.05

    243. Sinds oktober 2004 na 30 jaar werken bij de zoveelste reorganisatie buiten de boot gevallen. Je weet wel eerst overheid, toen semi overheid, geen core business meer vervolgens outplacement, onder druk van een dodelijke concurrentie strijd tot de conclusie komen: inkrimpen. Eigenlijk zaken die niks met je werk te maken hebben, maar uiteindelijk wel dodelijk zijn voor jou als werknemer.
    Ik ben nu werkwillig dat klinkt heel wat beter dan werkeloos.
    Na een reïntegratie traject van mijn ex werkgever kom ik nu in aanmerking voor de IRO.
    Ik heb mij hier via iro-info wat in verdiept en vraag mij af wat dit in positieve zin bij kan dragen aan mijn positie. Het gevoel overheerst dat men op het niveau van UWV en reïntegratie bedrijven elkaar het “financiële” balletje toewerpt. Mijn ervaring in de afgelopen jaren is dat de nadruk steeds meer is komen te liggen op de financiële plaatjes. Er is een “laag” ontstaan met voornamelijk oog voor geldstromen. Terwijl het zo belangrijk is dat je oog hebt voor een plezierig verlopend arbeidsproces waarbij uiteraard een “eerlijk” loon ook van groot belang is.
    Ik zou liever zien dat het UWV rechtstreeks investeert in haar cliënten, cases, sofi nummers of hoe je ook maar te boek staaat. Dit kan b.v. door het paraat houden van kennis en meteen actief bijscholen. Moet je beslist niet een half jaar mee wachten. Werkwillig? >> Bij de intake helder maken wat het arbeidsperspectief is en hierop meteen bijscholing afstemmen, dat geeft je leven in ieder geval wat meer kleur. Alleen maar zinloos elke week solliciteren om vervolgens op leeftijd of om overkwalificering afgewezen te worden is gewoon om moedeloos van te worden. Individuele bijscholing is helaas gewoon niet te betalen. (Wordt volgens mij grof aan verdiend.)
    Echter alle suggesties in deze richting worden stelselmatig van tafel geveegd. Ik voel mij dan ook in alle opzichten kort gehouden en zeer onpersoonlijk bejegend. Er heerst een sfeer van houd je maar koest en wees dankbaar voor je uitkering. Uiteraard kan ik die helaas niet missen al was het alleen maar om alle door de overheid opgelegde lasten op te hoesten.
    Jammer is het dat ik moet concluderen dat bedrijven, hun deuren stevig op slot houden voor de midden kaderbanen. De uitvoering laten ze liever organiseren door detacheerders of uitzendbureaus. Dit betekent dat je hier als uitvoerder tegen minimale bruto lonen mag werken en er op die manier door meerdere partijen aan jou arbeid wordt verdiend. Het is verdomd lullig, de ene dag heb je werk met gevoel van een stukje eigenwaarde. De andere dag moet je naar huis en verval je in een enorme ambtelijke molen van verdeel en heers politiek.
    Mijn ervaring na 1 jaar ww is dat het best lukt met wat minder geld. Je kijkt kritischer naar je uitgaven. Loopt of fietst neemt het openbaar vervoer i.p.v. de auto. Het geeft alleen een naar gevoel dat mijn grootste kostenpost juist de overheid betreft. Je kan zelf nauwelijks toetsen of dat allemaal wel zo rechtvaardig is. Transparantie??
    IRO? Ik weet het nog niet, misschien voel ik mij daar wel te goed voor.
    Politiek leg het accent op een positievere benadering van de werkwillige.
    Reactie van Wouter — woensdag 31 augustus 2005 @ 12.54
    244. Suggestie: die 1 miljard euro voor die reintegratie bedrijven kan beter in onderwijs geinvesteerd worden. Of is het de bedoeling dat we een beetje van de domme worden gehouden.
    Reactie van Wouter — woensdag 31 augustus 2005 @ 13.09

    247. Hoi reintegratiedetective, een goede tip van je om trosradar te bekijken.
    Ook ik heb ervaring met de volstrekt amateuristische “reintegratiebedrijfjes” en kwaadwillende reintegratieconsulentjes bij Kliq en Alexander Calder.
    Over mijn ervaringen heb ik reeds eerder contact gehad met BOREA, de brancheorganisatie waartoe Kliq en Calder behoren.
    Nou ja, contact….heb je wel eens een wegrennende haas proberen te vangen? Ja, dan weet je hoe (onmogelijk) het is om van het bestuur van BOREA een fatsoenlijk antwoord te krijgen.
    Verschillende stukken waaronder een naar BOREA gestuurde vragenlijst over expliciete gedragingen door consulenten die nooit ingevuld geretourneerd is, de brieven van BOREA en van Calder (zeer onbeschoft exemplaar) en een wat minder vriendelijke brief van mij aan alle BOREA bestuursleden alsook een letterlijk verslag van een telefoongesprek tussen mij en BOREA voorzitter Ella Vogelaar naar aanleiding van haar weigering als bestuur fatsoenlijk op mijn klachten te reageren zullen binnenkort naar TROSradar gestuurd worden ter illustratie van mijn ervaringen.
    Deze en andere stukken zijn overigens reeds bekend bij verschillende organisaties waaronder de SP.
    Reactie van Martyn — dinsdag 6 september 2005 @ 0.38
    248. ik heb tros radar gekeken en ben blij dat het nu eindelijk eens in de media komt.
    calder mag ook wel genoemd worden, of op de zwarte lijst gezet worden.
    Reactie van slachtoffer reintegratie — dinsdag 6 september 2005 @ 16.05

    250. gisteren tros radar gezien, heel goed.
    alexander calder had ook wel genoemd mogen worden. er werd ook over een zwarte lijst
    gezegd, dus wil ik daar alexander calder
    in de teilingerstraat in rotterdam nomineren.
    Reactie van slachtoffer reintegratie — dinsdag 6 september 2005 @ 16.25

    Reactie door Marijnissen Jan — dinsdag 29 november 2005 @ 13.44 uur

  6. 251. ik wil tros radar complimenteren en bedanken voor de uitzending over de problemen met reintegratiebedrijven.
    wij hopen dat dit leidt tot serieuze maatregelen.dit moet echt een vervolg hebben,want wij weten nog veel meer zaken die het daglicht niet kan verdragen.
    Reactie van slachtoffer reintegratie — dinsdag 6 september 2005 @ 16.51
    252. Ik zit in het reïntergratieprojekt bij Alexander Calder. Ze doen niks. Ik moet zelf solliciteren en werk zoeken. Via uitzendbureaus en vacatures op het internet. Ze willen dat de mensen gauw werk vinden, vandaar het uitzendbureau zodat ze gauw geld kunnen innen. Ze komen niet zelf met vacatures. Ze zitten maar lekker koffie te drinken en onderling met hun collega’s te roddelen. En als je geen werk vind, gaan ze dreigen dat je uitkering gestopt of gekort wordt. Je kan niks zeggen want dan krijg je geen geld meer.
    Reactie van Mark — dinsdag 6 september 2005 @ 17.14
    253. Hallo,
    Sinds een tijd loop ik bij een reintergratiebureau. Hier heb ik nog geen succes geboekt, betreft het vinden van een passende baan. En baan waar ik me in kan vinden en waar ik me happy mee voel. Ik weet dat het zoeken naar een passende baan ook vanuit mezelf moet komen en niet alleen van de kant van het reintergratiebureau. Toch voel ik me niet begrepen en onder druk gezet.Ik merk dat men daar veel te rationeel bezig is, er wordt niet gehandeld vanuit gevoel. Men wil scoren.
    Na veel toestanden over en weer, kwam de gemeente met een oplossing. Een baan als taxichauffeur voor 20 uur. Dit mag ik niet weigeren, werkweigering zeiden ze. Een baan als taxichauffeur is okay, maar ik voel me nu een melkkoe. Afgelopen maand heb ik 1 week gewerkt als productiemedewerker, was leuk maar ik wil meer. Ik wordt er erg ongelukkig van als ik dit te lang doe. Deze baan heb ik gekozen om zo snel mogelijk van alles af te zijn, maar na een week was er geen werk meer in de fabriek. Ik heb nog effe gewacht voor ik weer een beroep ging doen op de uitkering, maar heb niks anders gevonden. Het ging allemaal te lang duren, ik bedoel er moet toch geld binnen komen. Vandaag dus weer naar de gemeente toe om te overleggen. Weer een tijdje in de uitkering en intussen verder zoeken naar een andere passende baan, dacht ik. Nee, de oplossing, een baan als taxichauffeur, personenvervoer. Ik heb er een naar gevoel bij. Voor het taxibedrijf is het een goede oplossing om goedkoop personeel aan te nemen, voor het reintergratiebureau betekend het dat ze subsidie krijgen en de gemeente is ook voor een deel van me af. De bedoeling is dat ik een jaarcontract krijg bij het taxibedrijf voor 10 tot 20 uur per week. Ik krijg dan een opleiding die de gemeente betaald, maar als ik nu een andere baan vind binnen korte tijd, ben ik dan verplicht om een deel van het geld voor de taxiopleiding terug te betalen??? Iedereen is overdreven enthousiast, beetje te opvallend. Waarom????? Laat me nog effe zoeken dan komt er zeker wat, want ik wil echt wel werken. Morgen heb ik dus het sollicitatiegesprek bij het taxibedrijf, en plotseling kreeg ik allerlei adviezen van de gemeente en het reintergratiebureau. Het meest vervelende was het advies om een nette broek aan te trekken en een bloes met t-shirt eronder. Ik ben niet gek, ik kleed me altijd nettjes aan. De manier waarop dit tegen me gezegd werd was voelde erg kleinerend. Ik heb nog nooit advies gehad van het reintergratiebureau betreft sollicitaties.
    Mijn brieven en cv die ik tot nu toe gestuurd heb naar allerlei werkgevers zijn door het reintergratiebureau gewoon goedgekeurd. Totdat ik zelf op onderzoek uitging naar de juiste manier van brieven schrijven, want volgens mij klopte het niet. Met hulp van vrienden, boeken en uitzendbureau’s ben ik aan de slag gegaan. Iedereen vond de brieven die ik bij het reintergratiebureau had geschreven erg slecht en ouderwets, ook mijn cv klopte niet. Veel te saai en zelfs onjuiste gegevens. En bij het reintergratiebureau waren ze heel goed. Dit geeft wel wat aan over de kwalitiet van begeleiden bij het reintergratiebureau. Ik vindt het zo vervelend dat, zelfs na al die kritiek en programma’s als Radar dat de client nog de schuld krijgt als het allemaal niet lukt. Ik praat niet graag van schuld, maar zo voelt het wel. In iedere geval wordt er wel zo opgetreden, alsof je een misdadiger bent. Ik heb gewoon een klotetijd achter de rug en heb veel te verwerken gehad in de persoonlijke sfeer, daarom heb ik een uitkering. Nu wil ik werken, maar moet het op deze manier aflopen. Dat ik dadelijk als taxichauffeur vastzit aan een jaarcontract, terwijl ik in die tussentijd al lang wat anders gevonden heb??? Ik ben pas 28 jaar, de meeste mensen die werken als chauffeur personenvervoer voor 10 tot 20 uur per week zijn boven de 50 en voornamelijk vrouwen. Als je het leuk vindt moet je het doen, tuurlijk, maar ik op deze leeftijd??
    Wie heeft hier ervaringen mee, en is hierdoor in de probelemen gekomen met het beindigen van het contract. En het eventueel terug betalen van het opleidingsgeld??? Morgen willen ze dat ik teken………….
    Groeten Paul uit Arnhem
    Reactie van Paul — dinsdag 6 september 2005 @ 22.27
    254. Breek me de bek niet open over dit alles een groot feest voor de reintegratiebedrijven, denk er serieus over om er zelf eentje te beginnen en zo uit de WAO te komen.
    Hoewel ik ben al voor een deel uit de WAO door de herkeuring…………..!
    5000 euro voor een paar gesprekken, nou dan is 1 klant per maand genoeg ik maak een gelikte website of liever laat die maken, toch geld genoeg!
    Maak een beetje reclame en hopsakeeeee
    Het wordt tijd om te vertrekken uit dit Nederland voordat het helemaal tenonder gaat aan het kabinet (Balk)Ellende
    Tijd voor nieuwe verkiezingen en het roer om, overigens mogen ze dat UWV helemaal afschaffen, zoals ze zeggen tegen mij maak een plan en hou je er aan……..
    Wanneer gaan ze dat zelf doen met die achterstand in herkeuringen?
    Peter
    Reactie van Peter — woensdag 7 september 2005 @ 9.39
    255. Ik wil graag namens alle reïntegratieconsultenten een reactie geven op de negatieve verhalen hierboven.
    Wij zijn als reïntegratieconsulent verplicht bepaalde opgelegde regels te volgen die ons vanuit de gemeente of uitkerende instantie worden opgelegd. We krijgen dus niet alle vrijheid bij het begeleiden van clienten. Ik zou graag voor iedereen een baan vinden waar de mensen zich nog jaren gelukkig in voelen, maar soms word er vanuit de uitkeringsinstantie een beperking opgelegd en moet ik dus mijn clienten banen aanbieden die beneden hun nivo liggen. En dat vind ik echt niet leuk om te doen, maar ik zal wel moeten anders kost het me mijn baan !!
    Ik hoop van ganse harte dat de mensen die zich zo opgelicht voelen ergens terecht kunnen met hun onvrede. Ik spreek voor mezelf als ik zeg dat mijn intentie absoluut is om mensen te HELPEN bij het vinden van een baan.
    Reactie van Karen — vrijdag 9 september 2005 @ 9.08
    256. Dag,
    Wat ik mijn afvraag, wanneer je als reintergratieconsulent het niet eens bent met de werkwijze, en je merk dat je het je clienten onnodig moelijk maakt met het aanbieden van vervelende baantjes, dan wil je dit werk toch niet doen. Wat is er nu zo leuk aan het werk als reintergratieconsulent? Als je zo graag mensen wilt helpen, dan kan dat toch ook op een andere manier? Bijv werken in zorg.
    Ik heb ook de mogelijkheid gehad om aan de slag te gaan als reintergratieconsulent, maar dat wil ik niet omdat ik het niet eens ben met de manier van werken. Daar pas ik voor. Ik hou de eer aan mezelf. Ik heb gekozen voor een meer waardige baan in de zorg.
    Reactie van marc — vrijdag 9 september 2005 @ 12.28
    257. Dat is ook de reden dat ik niet meer werkzaam ben als reïntegratieconsulent, maar op het uitzendbureau ben gaan werken.
    Reactie van Karen — vrijdag 9 september 2005 @ 16.39
    258. Ik werk bij een RIB en hoewel er veel geklaagd word over de branche is het voor een groot gedeelte aan de clienten zelf te wijten dat ze geen werk vinden. Mensen zijn te kritisch, hebben geen zelfinzicht, willen niet accepteren dat ze voor bepaalde banen gewoon niet in aanmerking komen. Er wordt gevraagd om scholing, maar scholing leidt maar zelden tot een baan. Maar weinig werkgevers zijn bereid een ouder iemand aan te nemen met wel een diploma maar geen relevante werkervaring. Scholing kan ingezet worden, maar dan moet het wel aanvullend zijn op de werkervaring die mensen al hebben. En zelfs dan is het geen garantie op een baan.
    Er gaan ook dingen mis in de reintegratie, ik zal de laatste zijn die dat ontkent. Maar de schuld ligt niet alleen bij de RIB´s.
    En Peter hierboven heeft een goed punt: we moeten werken volgens de regels van het UWV en de SD. Die bepalen wat passend werk is, als clienten zich daar niet in kunnen vinden hebben ze een probleem met de uitkerende instantie, niet met het RIB.
    Reactie van Marieke — vrijdag 9 september 2005 @ 17.33
    259. Marieke,
    Een baan voor iemand vinden, dat is niet makkelijk. Je hebt te maken met mensen en hun nukken en wensen, mogelijkheden en
    beperkingen aan de kant van client en opdrachtgever. Je schut een baan niet zomaar even uit je mouw.
    Aan de andere kant heb je te maken met de arbeidsmarkt. Om daarin een plek te vinden voor je client heb je het een en ander
    nodig aan professionele bagage. Kort kunnen we in algemene termen onder andere de volgende dingen noemen.
    Kennis van- en ervaring met de arbeidsmarkt. Contacten binnen het bedrijfsleven en vooral en absoluut goede sociale en
    contactuele vaardigheden. Met behulp van onder andere deze instrumenten zou een reintegratieconsulent(e) kunnen pogen op
    professionele wijze een verbinding te creeren tussen arbeidsmarkt en client.
    Wanneer het gaat om mensen met een arbeidshandicap (REA geindiceerd bijvoorbeeld) maakt dat de zaak voor een consulent(e)
    niet eenvoudiger.
    Extra professionele bagage zou gewenst kunnen zijn.
    Mijn ervaring is dat reintegratieconsulent(en)(es) de benodigde professionele bagage niet bezitten en zich zelfs niet bewust
    zijn van het ontbreken ervan. (!)
    Ik zou je graag twee vragen wilen stellen.
    Mijn eerste vraag aan jou is de volgende:
    Vind jij een ongegeneerde respectloze (alle facetten) behandeling van ‘clienten’ aanvaardbaar?
    Mijn tweede vraag aan jou is deze:
    Wat QUALIFICEERT JOU om als reintegratieconsulente te kunnen werken?
    Ik ben erg benieuwd of je zo vriendelijk zou willen zijn deze twee vragen netjes te beantwoorden.
    Reactie van Martyn — zaterdag 10 september 2005 @ 0.20
    260. Beste Martijn,
    Ik wil gerust jouw vragen ‘netjes’ beantwoorden.
    Uiteraard vind ik een respectloze behandeling van clienten niet kunnen. Het gebeurt helaas wel maar dat zegt niets over de branche als geheel.
    Ik zou wel graag een defenitie van die respectloosheid willen zodat ik er wat dieper op in kan gaan.
    Mijn kwalificaties om te werken als consulent zijn mijn kennis van de regionale en nationale arbeidsmarkt. Ik heb hiervoor gewerkt als intercedente.
    Mijn probleemoplossend vermogen, mijn resultaatgerichtheid en mijn sensitiviteit. Daarnaast komen mijn commerciële vaardigheden zeer goed van pas. Een hoop mensen maken bezwaar tegen deze term omdat ze vinden dat ze geen koopwaar zijn. Maar die commerciele vaardigheden komen buitegewoon goed van pas om iemand aan te prijzen bij werkgevers, ook al blijkt de geschiktheid niet meteen uit het CV van de kandidaat of heeft iemand beperkingen die de werkgever af schrikken.
    In tegenstelling tot was veel mensen zeggen hoeft een traject niet altijd individueel te zijn. Mensen lijken veel meer op elkaar dan dat ze graag toegeven, we zijn kuddedieren. Daarom zijn groepsgewijze trajecten in de meeste gevallen een prima oplossing om de trajecten betaalbaar te houden. Bovendien speelt het groepsproces een belangrijke rol bij de bewustwording van problemen die mensen hebben of beperkingen die zij zichzelf opleggen (al dan niet bewust).
    Het is moeilijk om over dit onderwerp te schrijven omdat het een redelijk complexe materie is. Daarom wil ik er hier ook niet te diep op in gaan. Als je nog gerichte vragen wilt stellen ben je van harte welkom.
    Reactie van Marieke — zaterdag 10 september 2005 @ 17.19
    261. Dag Marieke,
    Het is goed dat je aangeeft dat je een respectloze behandeling niet vind kunnen. Mag ik je vragen voor welk reintegratiebureau je werkt?
    Wat betreft je qualificaties, probleemoplossend vermogen en resultaatgerichtheid, die zijn niet specifiek aan reintegratie.
    Sensitiviteit…waarvoor? En je kennis van de arbeidsmarkt…prima. Hoe ver rijkt die? Heb je een netwerk binnen het bedrijfsleven en op welk niveau? Is je netwerk toegespitst op je clienten? Neem je regelmatig deel aan netwerkbijeenkomsten?
    Hoe zit het met je sociale vaardigheden, kun je op een productieve en niet schadelijke wijze met mensen werken? Als je die vraag met ja kunt beantwoorden zou je dan willen uitleggen hoe jij dat aanpakt of hoe vind jij dat het moet? Dit zijn zomaar slechts enkele vragen die bij me opkomen. Het is niet mijn intentie jou op de pijnbank te leggen, maar je competentie bewijs je natuurlijk niet met een paar steekwoorden.
    Groepsgewijze reintegratie onder competente leiding lijkt mij geen argument tegen de huidige reintegratie-industrie.
    Ook een commerciele benadering bij reintegratie van ‘clienten’ lijkt me op zich geen argument tegen de huidige reintegratie-industrie.
    Dit zijn dan ook niet de echte zaken waardoor reintegratie-’clienten’ geplaagd worden.
    Incompetente reintegratieconsulenten die hun gebrek aan kennis en inzichten (of/en persoonlijke ontwikkeling) denken te kunnen verduisteren door middel van de meest groffe en respectloze behandeling jegens ‘clienten’ die je je maar kunt indenken, dat is het probleem. Er zijn er nogal veel van zulke consulenten, het lijkt wel een epidimie.
    Een definitie van respektloos, moet je dat nog vragen? Lees de vele reintegratieweblogs, de respektloosheid druipt er gewoon vanaf.
    De werkgevers van deze lieden hebben naar het zich laat aanzien geen enkel probleem met deze gang van zaken. Ook het bestuur van de brancheorganisatie BOREA is niet bereid gebleken (ook niet na aandringen) de vele expliciete misdragingen van consulenten zoals door mijzelf bij Kliq en Alexander Calder ervaren te veroordelen of er zelfs maar inhoudelijk op in te gaan.
    In mijn beleving zie ik dat hoe minder een consulent(e) aanspreekbaar is op zijn/haar capaciteiten, hoe meer deze zijn of haar incompetentie probeert te verduisteren door ‘clienten’ te kleineren of te beledigen. Het wijzen op de eigen verantwoordelijkheid is bij deze figuren uiterst populair. De ‘client’ is dan verondersteld murw te zijn en het zelfrespect te hebben laten varen. Helaas laten te veel mensen zich hierdoor vangen.
    Het lijkt als twee druppels water op het veronderstelde principe van hoe armoede misdaad creeert. Competentie-armoede bij het personeel van reintegratiebureaus laat consulenten zich te buiten gaan aan asociaal gedrag.
    De ongelofelijke arrogantie die de reintegratieconsulenten, bedrijven of brancheorganisatie (BOREA in mijn geval) ten toonspreiden wanneer ze worden geconfronteerd met klachten over gedragsproblemen bij zichzelf of hun personeel is zo stuitend en weerzinwekkend dat ik ben opgehouden te geloven in de goede intenties van de branche als geheel.
    Als het de brancheorganisatie al niets interesseert dat mensen beschadigd raken door de bij hen aangesloten bureaus zullen die bureaus geen incentive hebben om competent personeel in te huren…we hebben dan een zogenaamde TOP-DOWN BALLSUP!
    Uit eigen ervaring kan ik desondanks toch zeggen dat er wel degelijk integere reintegratieconsulenten kunnen bestaan. Ik ben er welgeteld een tegengekomen.
    Uiteraard is dit niet genoeg om het wantrouwen jegens de reintegratiebedrijven bij mij weg te nemen.
    Misschien ben jij de tweede uitzondering (op de kennelijke regel)? dat is niet apert onmogelijk.
    Maar de frustraties over de wijze waarop mensen behandeld worden zijn zo talrijk en intens dat dit wel degelijk iets zegt over de branche als geheel.
    Reactie van Martyn — maandag 12 september 2005 @ 20.16
    262. Als afsluiter van deze prachtige zonnige dag wil ik iedereen graag herinneren aan het volgende.
    Europees Verdrag tot bescherming van de mens en de fundamentele vrijheden, artikel 3:
    Niemand mag worden onderworpen aan folteringen of aan onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen.
    Hou ze er aan!
    Reactie van Martyn — maandag 12 september 2005 @ 23.02
    263. Perfecte verwoording van alle frustraties die er bij clienten (kuddedieren) spelen. Zijn consulenten ook geen kuddedieren? Ze preken allemaal voor eigen parochie.
    Misschien kunnen we een claim tegen AC indienen o.b.v. vernederende behandelingen. Bah, onbegrijpelijk dat ik me zo laat vernederen en in een hoek laat duwen. Kan ik mijn anti-depressiva bij AC declareren?
    Beseft Marieke wel dat degene die hier klagen juist veel geloof in AC e.d. hadden? En dat het volgens mijn optiek om gemotiveerde mensen gaat? Volgens mij kun je nooit tegelijkertijd sensitief zijn en bij een RIB werken. Ik denk dat je een beetje gewetensloos moet zijn om hier je brood(je) te verdienen.
    Van harte hoop ik dat de consulenten binnenkort wakker liggen i.p.v. de clienten. Het wordt tijd voor actie!
    Reactie van Emma — dinsdag 13 september 2005 @ 14.35
    264. Heb net 3 maanden (onbetaalde)werkervaring opgedaan en mijn consulent maakt geen nieuwe afspraak. Mijn laatste werkdag was 28 juli jl. Zou het te maken hebben met mijn aanvraag voor een activeringspremie. Wie heeft hier ervaring mee? Misschien kan Marieke mij vertellen of ze hier ervaring mee heeft. Is dit wel bekend onder clienten van een RIB? Kan ik er op vertrouwen dat het RIB positief over mij gerapporteerd heeft? Dat is 1 van de criteria om voor deze premie in aanmerking te komen. Ook moet je minimaal 1 jaar aan een traject hebben deelgenomen en hier vooruitgang mee hebben geboekt. Naar mijn idee voldoe ik aan alle criteria, vandaar mijn aanvraag. Nu (na 5 weken) geen bericht.
    Wordt vervolgd.
    Reactie van Martine van Zuiden — dinsdag 13 september 2005 @ 14.49
    265. Reactie op het vorige: een activerings-en/of scholingspremie kan worden aangevraagt bij de Sociale Dienst. Deze beslist o.b.v. rapportage van AC. Ben benieuwd…….
    Reactie van Martine van Zuiden — dinsdag 13 september 2005 @ 14.56
    266. De volledige naam van het handvest waarin genoemde artikel 3 in staat is:
    Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.
    Reactie van Martyn — woensdag 14 september 2005 @ 12.41
    267. OK. EMMA !! Ga zo door. Die reintegratieconsulenten zijn inderdaad gewoon kuddedieren die hun eigen “branche” proberen te rechtvaardigen; nou dat is best wel lastig, want ze moeten in feite recht praten wat krom is. Die duizenden klachten op deze site en die van de TROSRADAR zijn echt geen incidenten !! (dus niet een nieuwe zaak Nienke K., waar wegens een “klein bedrijfsongevalletje” iemand 4 jaar achter de tralies verdwijnt)
    Er is dus ook in deze sector structureel iets mis. Het belangrijkste dat er mis is, is nl. het feit dat deze SECTOR bestaat !!
    Het probleem bij dit soort personeelswerkers is ze vaak alleen wat cursusjes gevolgd hebben over “personeelswerk”; uiteraard heet dat tegenwoordig Human Resources Management !!
    (ze denken dat dat beter klinkt, maar is feitelijk hetzelfde).
    Het gekke is dat zo’n figuur die zelf meestal nooit iets anders heeft gedaan dan een beetje vergaderen en achter een bureau zitten, een client naar een baan wil begeleiden, terwijl hem(haar)zelf dat MEESTAL NOOIT gelukt is !!
    M.a.w. reintegratieconsulent is nl. geen baan en het is evenmin een beroep !!
    Wanneer gaan die losers dat nou eens begrijpen ?? Of beter gezegd wanneer gaat het kabinet Harrie Potter dat door krijgen ??
    Ze kunnen dan een slordige miljard besparen !!
    p.s. op 1 oktober komen die reintegratiezakkenvullers op sommige plaatsen ook nog naar de banendag van het CWI.
    Reactie van reintegratiedetective — woensdag 14 september 2005 @ 17.36
    268. WIE WENST ER MEE TE DOEN AAN EEN ACTIE OP DE BANENDAG IN DE CWI’S.
    De bedoeling is dat er dan een kritisch rapport wordt aangeboden aan de directie van de CWI-kantoren !!
    p.s. dagvaarden wegens wanprestatie en zakkenvullerij zou natuurlijk nog beter zijn
    Reactie van reintegratiedetective — woensdag 14 september 2005 @ 17.39
    269. Hoe kan ik hier aan meedoen??????
    Ik wil op 1 okt de banenmarkt wel bezoeken, maar wist niet dat er ook reintergratiebureau’s aanwezig zullen zijn. Ben trouwens nog nooit op een banenmarkt geweest, ben benieuwd……..
    groeten.
    Reactie van dirk — woensdag 14 september 2005 @ 18.39
    270. Op de website van UWV staat dat je telefonisch een instructiemap + aanvraag formulier kunt aanvragen als je in aanmerking komt voor een Persoonsgebonden Reitegratiebudget.
    Je merkt gewoon dat ze geinstrueerd zijn dat niet op te sturen. Ik kreeg er een telefoontje over van het UWV zelf dat de PRB insructiemap die ze op de website noemen helegaar niet bestaat, en dat ze je het subsidie aanvraag formulier ook niet zullen toesturen al heb je er recht op, dat moet je maar uitprinten. Voorts weigerden ze te zeggen waaruit een trajektplan (verplicht bij aanvraag) moet bestaan en weigeren ze schriftelijk over de zaak te communiceren.
    Terwijl minister de Geus nog op 27-10-2004 gezegd heeft dat alle UWV’s geinstrueerd zijn mee te werken.
    Tijd voor nieuwe kamervragen?
    Wie prb aanvraags problemen wil delen: reintegratieperikelen@gmail.com Of ben ik een precedent aan het scheppen en de enige in heel Nederland die subsidie wil voor haar eigen uitgestippelde reintegratietrajekt?
    Reactie van Someone — zaterdag 17 september 2005 @ 23.11
    271. Hey Marieke,
    Eigenlijk had ik gehoopt dat je ons iets zou willen vertellen over jou inzichten over de aanpak van een reintegratieopdracht en dat je daardoor een voorbeeld zou kunnen neerzetten. Maar omdat je het “BOREA protocol” lijkt te volgen (afschuiven op de client, ontkennen en/of het hazepad kiezen wanneer de grond te heet onder de voeten word) meen ik de conclusie te kunnen trekken dat je voor een bij BOREA aangesloten reintegratiebureau werkt. Mocht ik met deze conclusie omtrent jou werkplek er naast zitten dan hoop ik dat je zo vriendelijk wilt zijn mij hierin te corrigeren.
    “Het BOREA protocol”.
    Afschuiven op de ‘client’:
    Dit doet zich voor wanneer er zich problemen in een traject voordoen en de ‘client’ daarvoor de verantwoordelijkheid of de schuld in de schoenen krijgt geschoven.
    Een andere vorm van op de ‘client’ afschuiven doet zich voor wanneer de consulent(e) of/en het reintegratiebureau de verantwoordelijkheid voor slagen van het traject nagenoeg geheel bij de ‘client’ legt. Dit is het bij reintegratieconsulenten zeer populaire ‘wijzen op de eigen verantwoordelijkheid’.
    Ontkennen en/of het hazepad kiezen:
    Dit doet zich voor wanneer een consulent(e), reintegratiebureau of een brancheorganisatie wanneer het geconfronteerd word met klachten deze klachten glashard ontkent, bagetaliseert en/of glashard en consistent weigert (inhoudelijk) te reageren. Als men al ‘reageert’ is de inhoud van de reactie er op gericht om de ‘client’ te ontmoedigen verhaal te halen. De ‘reactie’ kan gepaard gaan met het criminaliseren van de ‘client’ of het reciteren van keiharde leugens.
    Het reintegratiebureau of een brancheorganisatie (in dit geval BOREA bij monde van BOREA-voorzitter Ella Vogelaar) doet vooral erg veel moeite het geven van een inhoudelijke reactie uit de weg te gaan. Wanneer ontmoediging niet werkt probeert men de communicatie ruw af te kappen.
    Misschien zijn jou intenties inderdaad toch zuiver maar is het zo dat je door je werkgever gesommeerd bent niet meer op deze weblog te posten om het aantrekken van negatieve aandacht voor het reintegratiebedrijf waar je werkt te voorkomen?
    Reactie van Martyn — zondag 18 september 2005 @ 15.39
    272. Beste Martyn,
    Ik ben een weekje weggeweest en heb daarom nog niet gereageerd op je vragen. Bovendien werk ik 5 dagen per week en zit ik niet elke avond thuis achter de computer: ik heb nog meer dingen te doen.
    Ik geef geen antwoord op je vraag bij welk bureau ik werk, niet omdat ik dat niet mag van mijn manager maar om mijn privacy te beschermen. Ik kan je zeggen dat het een landelijk bureau en dat het UWV tevreden is over onze resultaten en cliënten daarom naar ons doorverwijst.
    Wat betreft mijn kwalificaties: je zegt dat sensitiviteit waarschijnlijk eerder in de weg staat dan dat het helpt. Dat ben ik niet met je eens. Sensitiviteit betekent dat je emotioneel gevoelig bent, als dat samen gaat met resultaatgerichtheid en commerciële vaardigheden heb je een uitstekende combinatie. Je moet als consultent uiteraard niet doorslaan in de inlevingsvermogen: er moet wel gezocht worden naar oplossingen. Met meehuilen los je niets op.
    Mijn netwerk van bedrijven bestaat uit de contacten die ik heb overgehouden aan mijn tijd bij een uitzendbureau, diverse andere uitzendbureaus en W&S bureaus en familie en vrienden. Er zijn 2 cliënten van mij aan de slag gekomen bij bedrijven van familieleden. Verder heeft het bedrijf waar ik werk al een uitgebreid netwerk omdat we ook op andere gebieden actief zijn, die contacten komen ook goed van pas.
    Er zijn echter cliënten die ik absoluut niet via mijn netwerk aan de slag kan en wil helpen omdat ik ze niet vertrouw. Werkgevers hebben veel vooroordelen over mensen die langer dan een half jaar werkloos zijn; het ergste wat ik kan doen is een cliënt langsturen die de vooroordelen bevestigd.
    En dan de respectloze manier waarop sommige mensen behandeld worden. Ik ben bang dat het inderdaad gebeurt maar volgens mij niet op grote schaal. Er zijn mensen die er zulke onzinnige redenaties op na houden dat het niet mogelijk is om ze te coachen. Dan moet je gewoon wel eens heel eerlijk met zo iemand praten. Is dat respectloos? Ik vind het respectloos als je iemand laat aanmodderen zonder eerlijk te zijn over wat jij denkt dat er moet veranderen om resultaat te boeken. Het komt namelijk vaak (dus niet altijd!) voor dat mensen onvoldoende inzicht (willen) tonen in zichzelf en hun capaciteiten. Of mensen die altijd de schuld bij een ander leggen.
    Ik vind overigens niet dat iedereen recht heeft op een ´leuke´ baan. De plicht om voor je eigen inkomen te zorgen weegt zwaarder. Mensen zijn boos als je ze vacatures voorlegt die ze niet aanspreken. Maar wat houdt mensen tegen om vanuit die baan verder te zoeken?
    Reactie van Marieke — woensdag 21 september 2005 @ 18.36
    273. Dag Marieke,
    Ik vind het jammer dat je de naam van het (landelijke) reintegratiebureau waar jij werkt niet wil noemen, hoe dit jouw privacy beschermd is me niet duidelijk.
    Volgens jou bericht van 21 september heb ik het volgende gezegd: “…dat sensitiviteit waarschijnlijk eerder in de weg staat dan dat het helpt”.
    Dit heb ik niet gezegd, dit kun je zelf ook nalezen.
    Ik heb je wel gevraagd waarvoor je sensitief bent, en ondanks dat je doorgaat over sensitiviteit beantwoord je mijn vraag niet. Niemand verwacht overigens dat je met mensen moet meehuilen.
    Heel eerlijk praten met iemand hoeft helemaal niet respektloos te zijn. Ik heb ook niemand zien of horen klagen dat er met hem of haar heel eerlijk werd gepraat.
    Uit jou verhaaltjes krijg ik sterk de indruk dat je een nogal negatief beeld van reintegratieclienten onderhoud. Verwerk je dit beeld ook in de wijze waarop je met je ‘clienten’ omgaat?
    Je hebt het over ‘clienten’ die je niet vertrouwd, clienten met onzinnige redenaties, clienten zonder inzicht in zichzelf of hun capaciteiten en clienten die de schuld altijd bij anderen leggen. Dat is een behoorlijk negatieve houding jegens een potentiele bron van inkomsten, en getuigt niet van commercieel besef.
    Met je opsomming van problematische ‘clienten’ en daaraan gekoppeld jouw reactie daarop geef je eigenlijk jouw beperkingen aan. Je beschikt niet over de capaciteiten om de door jou genoemde categorien mensen te helpen en dus kunnen ze bij jou niet terecht, je kunt en wilt ze niet helpen zeg je zelf. Misschien zitten er best wel zeurpieten bij maar jij als professioneel (dit staat helemaal niet vast) reitegratieconsulente zou je daardoor niet uit het veld moeten laten slaan. Dit is ook waarom ik je op 12 september vroeg of je op een productieve en niet schadelijke wijze met mensen kunt werken.
    Je krijgt met een client een opdracht voorgelegd, sommige moeilijk, anderen makkelijker. Het zijn juist de moeilijke opdrachten waarmee een consulent(e) zijn of haar professionaliteit kan bewijzen.
    Maar jij hebt aangegeven juist de moeilijke te weigeren….
    Ik had gehoopt dat je had kunnen laten zien dat je een professional bent maar ik stel vast dat dat niet goed gelukt is. Je onderbouwd je qualificaties niet, je blijft vaag over de situatie van of je methodes met je netwerk(en) en over de omgang met je ‘clienten’ hoor ik al helemaal niets.
    Waar je wel expliciet over bent is moeilijke ‘clienten’ die je niet kunt en wilt helpen.
    Hmm.
    Reactie van Martyn — donderdag 22 september 2005 @ 22.31
    274. Beste Jan
    Boos word ik van dit alles en bozer dan ik al was.
    Toen ik in 2002 via het CIW richting Gak gediregeerd werd om persoonlijke redenen, vond men dat er sprake was van een bijzondere omstandigheid, welke ten grondslag lag aan mijn “verwijtbare werkeloosheid”. Niets van dit alles werd gehonoreerd en men pakte me om de reden dat ik me ziek had kunnen melden, zo inkomen had verworven en derhalve geen beroep op de ww had hoeven doen. Ook in hoger beroep werd dit vonnis bekrachtigd.
    Ik kon de rechtsgang maken naar de rechtbank wat 400 euro zou kosten, maar vergoed werd als ik zou winnen. Geen geld dus ook geen mogelijkheid om te procederen.
    De gemeente waar ik destijds woonde gaf in eerste instantie dezelfde reactie, maar met het zien van de stukken noemde men de reactie buiten alle proporties en onbegrijpelijk.
    Geen zorgen denk je dan, ik heb werk gevonden en die 22 dagen red ik ook nog wel.
    Ondanks dat ik er 700 euro op achteruit ging ben ik in de kosten van levensonderhoud gaan voorzien zoals de wetgever me dat zo netjes opdraagd.
    De cariere lonkte weer, totdat ik een ongeval kreeg op mijn arbeidsplek.
    Ondanks dat ik regelmatig neerstorte melde ik me bij het CWI voor inchrijving, maar werd geweigerd vanwege het risico.
    Een half jaar na datum vloog ik in de ziektewet eruit. Einde contract rechtswege, dus geen verhaal mogelijk.
    De volgende fase was de keuring voor de WAO, waarvoor ik samen met mijn huisarts de papieren invulde. Berustend dat ik waarschijnlijk niets meer kon doen.
    Gak/UVW ging tot zijn berekeningen over en kwam tot de conclusie dat ondanks mijn arbeidshandicap van niet kunnen staan, lopen, keren, draaien, bukken, tillen ik voor minder dan 15% werd afgekeurd.
    Ineens speelde ook weer die 22 dagen mee.
    inplaats van een loongemiddelde over 5 jaar te berekenen, ging men uit van het laatste salaris wat ik verdiende. Zodoende bleef mijn percentage onder die 15%.
    Dan richting REA, ondersteunend werk vinden.
    Na 1 jaar heb ik de eerste firma die “zogenaamd gecertificeerd” was eruit gegooit. Ze reageerden alleen dan met het verzoek om mijn sollicitatie aktiviteiten als men een tussentijdse rekening moest opsturen, om zo over mijn toch al gehandicapte rug hun geld te krijgen.
    Daarna een 2e REA bureau, dat na 6 maanden hetzelfde dacht te presteren.
    Toen ik ageerde kreeg ik een brief om te motiveren waarom ik hu niet geschikt achte, om zo onder hun contract uit te komen met GAK/UVW.
    Men kwam terug met een andere begeleider die de beste bedoelingen had en zich ook inspande. toen hij me voorstelde om een cursus computer design te volgen ben ik daarin mee gegaan.
    ’s middags was die hoop weer vervlogen, want zowel het reintegratiebedrijf als het GAK/UVW wilden de kosten niet dragen.
    Daarna weinig tot geen reacties meer…
    Mijn handicap verslechterde en zowel huisarts en rea bedrijf verzochten me een herkeuring aan te vragen.
    Inplaats daarvan kreeg ik een bericht terug dat ik volgens de regels mezelf weer ziek moest melden en er na een gebruikelijke periode (lees nu 2 jaar) mijn arbeidsgeschiktheid weer zou worden bekenen.
    In de tussentijd stagneerde de betaling van de Ziektewet, die me opgelegd was volgens de regels en werd ik niet gezien door een arts, totdat ik daarvoor aandringend eiste. Deze kwam tot de conclusie dat ik inderdaad van alles mankeerde maar dat ik daarvoor WAO gekeurd was en er geen andere omstandigheden waren. Ziek en straks niet in een ziektewet, WAOer, maar niet in een WAO, WW maar geen reintegratie mogelijkheid, geen geld maar net nog op de been.
    31 jaar hard werk wordt zo beloond, doordat men een walhalla schept voor ambtenaren die je nimmer in de ogen kunt kijken, die verscholen zitten achter wachtlijnen die belkaarten vreten. Een rea telefoon die alleen bereikbaar is via een vaste lijn , alsof je die kunt betalen. Een regering die regelingen maakt, (lees REA bedrijven) die reintegreren via de mede(lijder), die sollicitatiecursussen te geven om zo hun inspanningen te bekrachtigen en geld te vangen.
    In de tussentijd heb ik geschreven en geschreven en geschreven.
    Ik pas op elk bureau, verdwijn van la tot la en moet in de gaten houden, dat bij verhuizingen en veranderingen van systemen, mijn uitkering niet per ongeluk gedelete wordt. Jammer voor ze maar tot nog toe lukte ze het niet die knop te vinden, omdat ik wil, hun niet kunnnen en ik elke keer weer in hun systemen naar boven kruip.
    misschien verduidelijkt dit gedicht wat ik schreef mijn relaas, alhoewel ik denk dat het duidelijk was..
    ik heb geen been om mee te trappen
    en ook geen poot om op te staan
    wat zijn dat nu voor grappen?
    trekt hier niemand zich iets aan?
    ze doen me telkens pootje lappen
    en rukken ook nog aan mijn stoel
    en voor ik het in de gaten had
    nam men ook nog mijn gevoel
    zo voel ik soms, vaak elke dag
    en slaap dan ’s morgens vroeg
    dan hoeft ik niet die wereld in
    want die is mij te droef
    en ’s middags zijn mijn luiken dicht
    want “zie me daar eens zitten”
    niet lui maar toch nog arbeidsloos
    geen geld dus dan maar pitten
    vaak word ik dan ook moedeloos
    door al die scheve wetten
    papieren mens ben ik van nu
    geen mens doet op mij te letten
    Reactie van Ben — zaterdag 1 oktober 2005 @ 9.42
    275. Twee en een half jaar raakte ik geheel onvrijwillig zonder werk. Na aandringen bij het CWI kwam ik in fase twee terecht. Ik kon dus aanspraak maken op een cursusmogelijkheid en die had ik al snel gevonden. In navolging op mijn diploma Middelbare Interieurtechniek en mijn ervaring als meubelmonteur stelde ik bij het CWI voor bij Centrum Vakopleiding de cursus machinaal en handmatige houtbewerking te doen. Mijn werkvindkansen werden daardoor aanzienlijk vergroot. Er waren nog banen in de scheepsinterieurbouw, winkelinrichting en keukenbranche. De dag na mijn bezoek aan het CWI was er een open dag bij Centrum Vakopleiding. Daar aangekomen dacht ik even dat ik verkeert zat. Bijna niemand te bekennen en naar de betreffende leraar moest ik op zoek. Bijna niemand was er in opleiding. Volgens de school door een subsidiestop. Toch een goed gesprek en rondleiding gehad. Volgens de leraar was ik de volgende dag al welkom. De volgende dag bracht ik direct enthousiast een schriftelijk verslag uit aan het CWI van mijn bevindingen en ook de consulent was enthousiast. Toen werd het lange tijd stil bij het CWI en ik besloot in die stille periode mijn papieren voor rij-instructeur weer op orde te brengen middels een wettelijk verplichte applicatiecursus. Tussendoor moest ik bij het CWI een reintgratieburo aanwijzen die mij verder zou helpen. Inhoudelijke informatie over wat ze deden en waarin zij verschilden werden pas na enig aandringen gegeven. Weer een paar maanden later kreeg ik een bezoek aan huis van Jobber arbeidsreintegratie. Pas na 5 maanden na het bezoek aan Centrum Vakopleiding werd aangegeven dat er voor opleidingen geen geld was en ik zag mijn vakopleiding in rook op gaan. Maar goed dat ik inmiddels mijn instructiepapieren bijna op orde had en als een kat in het nauw besloot ik (weer)een eigen rijschool te beginnen, hoewel ik in mijn hart iets anders wilde doen. Hoewel ik verder niets tegen de goede bedoelingen van dit buro heb, voel ik na alle voorgaande verhalen wel aan dat Jobber goede sier en geld maakt met mijn eigen reintegratieplan. Ik heb dan ook eens in een boze brief aan hun gemeld dat ik hun diensten niet meer zag zitten, maar zij dachten daar anders over. Na veel, heel veel bedelen heb ik wel mijn applicatiecursus vergoed gekregen. Nu, 2 jaar later worden er nog steeds rapporten verzonden aan het CWI. En heus, men heeft mij wegwijs gemaakt op internet, en een paar baantjes aangedragen om geheel uit de uitkeringsituatie te komen. Ook heeft men mij vaak thuis bezocht om verslag te kunnen doen aan het CWI wat betreft de voortgang van de rijschool. Al mijn promotieaktiviteiten en vorderingen werden daarin rooskleurig uitgewerkt en het kon dan ook niet uitblijven dat ik een controle op de stoep kreeg van het CWI om te zien waarom ik nog steeds 30 uur per week uitkering genood.
    Al het geld dat besteed is aan rapportages, bezoeken, en trage correspondentie tussen CWI en Jobber met resultaat nul, had ruimschoots voldoende geweest om bij Centrum Vakopleiding de opleiding te volgen en in mijn overtuiging snel aan leuk werk te komen.
    Gisteren was ik op de Banenmarkt en het verbaasde mij dat het bedrijf Prostuck, daar angsvallig op zoek is naar nieuwe stucadoors en betonvloerenleggers. Desgevraagd meldde men mij, dat men voor het zelf opleiden van mensen geen geld had en geen geld wilde uitgeven. Mijn advies aan het CWI. Gooi de reintegratiebedrijven overboord en kom terug met snelle aktie en krijg in ieder geval weer zicht op de behoeften van werkgever en werknemer. Ga praten met bedrijven als Prostuck en Centrum Vakopleiding en andere scholen. Besteed je geld goed.
    Guido Lucas
    Reactie van Guido Lucas — maandag 3 oktober 2005 @ 12.36
    276. Beste allemaal,
    Na 32 jaar van trouwe dienst ben ik om z.g. bedrijfseconomische redenen ontslagen. Nu ben ik in fase twee van mijn werkloosheidstraject beland. Na een half jaar solliciteren echter zonder resultaat (werk), is mij een IRO traject aangeboden door het UWV.
    Als ik voorgaande reacties lees rollen mij de rillingen over de rug en wil voorkomen dat ik op termijn buiten mijn schuld wordt afgerekend.
    Ik ben me nu aan het orienteren op reintegratiebedrijven. Kunnen jullie mij mogelijk tips geven op welke criteria ik moet letten bij de keuze van een reintegratiebedrijf.
    Alvast bedankt
    Reactie van Pjotter — maandag 3 oktober 2005 @ 14.02
    277. Het Meta Cetrum in Zutphen.
    http://www.metacentrum.com, heel goed.
    Reactie van diederik — dinsdag 4 oktober 2005 @ 0.08
    278. Hoezo schimmig? UWV heeft weer allerlei nieuwe aanbestedingsprocedures http://www.uwv.nl/overuwv/diensten/aanbestedingreintegratie/aanbestedingsprocedure_2005/oktober_2005.asp
    Letterlijk melden ze de dagbladen er buiten te willen houden….
    http://www.uwv.nl/Images/algemene_tekst_tcm4-25874.pdf
    Zou de markt niet juist wat transparanter moeten zijn?
    Reactie van Josje — dinsdag 4 oktober 2005 @ 22.24
    279. Het aantal reintegratiebedrijven zal waarschijnlijk gehalveerd worden wanneer ze bij een IRO overeenkomst een baangarantie moeten geven (anders geen geld).Maar mijns inziens zijn de bedrijven het grootste probleem.Ze willen alleen mensen in dienst nemen die jong en dynamisch zijn.
    Reactie van Theo — vrijdag 14 oktober 2005 @ 12.23

    Reactie door Marijnissen Jan — dinsdag 29 november 2005 @ 13.45 uur

  7. 280. Jan,
    hierbij het vonnis naar aanleiding van een ZWARTBOEK dat werd opgesteld door een “cursiste” van ARTEMIS (reintegratiebedrijf). Uiteraard viel de kritiek niet in goede aarde en de eigenaresse heeft dan ook via de rechter getracht om het zwartboek in te trekken (etc.) Eis is, zoals hieronder te lezen is, afgewezen. Saillant detail, eigenaresse mevr. Jeanette de Poorter heeft nog getracht om COLLEGA politica te worden !!!
    (is nu uiteraard met noorderzon vertrokken met medeneming van enkele tonnen aan subsidies en nog steeds in het bezit van enkele panden met een gezamenlijke waarde van >>> 800.000 euro.
    Jan, dit is uiteraard slechts het topje van de ijsberg, dus doe hier snel iets aan, bij voorkeur maandagmorgen nog !!!!
    groeten,
    RECHTBANK MIDDELBURG
    Sector civiel recht, voorzieningenrechter
    Vonnis van 28 april 2004 in de zaak van:
    de besloten vennootschap Artemis-Inspiratie B.V.,
    gevestigd te Middelburg,
    eiseres,
    procureur: mr. E.H.A. Schute,
    tegen:
    (gedaagde),
    wonende te (woonplaats),
    gedaagde,
    procureur: mr. J.B. de Meester.
    1. Het verloop van het geding
    Partijen worden verder aangeduid als Artemis en gedaagde.
    Ter terechtzitting van 21 april 2004 heeft Artemis gevorderd gedaagde te veroordelen om zich te onthouden van negatieve uitlatingen en mededelingen -zowel mondeling, schriftelijk en via website of email- jegens derden -zowel natuurlijke personen, rechtspersonen als overheden en instanties- over Artemis, met veroordeling van gedaagde tot een aan Artemis te betalen dwangsom van € 10.000,00 voor iedere overtreding van dit verbod. Voorts heeft Artemis gevorderd gedaagde te veroordelen in de kosten van dit geding.
    Gedaagde heeft verweer gevoerd.
    Na verder debat is vonnis gevraagd.
    De inhoud van de overgelegde processtukken, waaronder pleitnota’s en producties zijdens beide partijen, geldt als hier ingelast.
    2. De feiten
    In het geding wordt van de navolgende feiten uitgegaan:
    2.1. Artemis houdt zich bedrijfsmatig bezig met de intergratie van vrouwen in een uitkeringssfeer die terug willen in het arbeidsproces.
    2.2. Opdrachtgevers van Artemis zijn gemeentelijke overheden en instituten en instellingen zoals UWV, Cadans en USZO. Tevens kunnen vrouwen rechtstreeks opdrachtgever zijn.
    2.3. Gedaagde is in mei 2002 met Artemis is contact gekomen, in augustus 2002 is een reïntegratietraject voor haar aangevraagd en tot oktober 2003 heeft zij zonder enige schriftelijke overeenkomst werkzaamheden voor Artemis verricht.
    Een door Artemis aangeboden dienstverband is door gedaagde niet aanvaard.
    2.4. Na haar vertrek bij Artemis heeft onder meer gedaagde een witboek over Artemis opgesteld om te voorkomen dat nog meer vrouwen zich bij Artemis aansluiten. Dit witboek bevat verslagen van ervaringen van een aantal vrouwen die bij Artemis een reïntegratietraject hadden en van freelancers die als coach, therapeute of trainster werkzaam zijn geweest bij Artemis.
    2.5. Gedaagde heeft het witboek vervolgens verspreid, ook aan opdrachtgevers van Artemis. Ook is er aandacht van verschillende media geweest voor het witboek.
    3. Het geschil
    3.1. Artemis stelt dat gedaagde onrechtmatig jegens haar handelt door zich negatief over Artemis uit te laten, terwijl zij niet over voldoende professionaliteit beschikt om de werkwijze van Artemis te kunnen beoordelen. Gedaagde heeft voor het verbreken van de contacten met Artemis doelbewust het gehele adressenbestand van Artemis gekopieerd om vervolgens een witboek op te stellen en dit, onder meer, aan iedereen die in het adressenbestand is opgenomen toe te sturen. In totaal zijn 300 exemplaren van het witboek verspreid volgens een door gedaagde verzonden emailbericht. Bovendien heeft gedaagde met het witboek uitgebreid de publiciteit gezocht en Artemis negatief in beeld gebracht. Deze handelwijze schaadt de belangen van Artemis en zij lijdt daardoor schade. Een opdrachtgever heeft recent de samenwerking met haar opgezegd als gevolg van de negatieve publiciteit. Het risico bestaat dat meerdere opdrachtgevers dit ook zullen doen. Bovendien is het tegen de achtergrond van het overal aanwezige witboek moeilijk nieuwe opdrachtgevers binnen te halen. Artemis erkent dat er, zoals bij ieder dienstverlenend bedrijf, ontevreden cliënten zijn, maar daar staan echter veel meer tevreden cliënten tegenover. Bovendien beschikt Artemis over een geformaliseerde interne klachtenprocedure die gevolgd dient te worden bij onvrede, in plaats van de door gedaagde gevolgde handelwijze. Gelet op de door haar gevolgde handelwijze komt gedaagde geen beroep op vrijheid van meningsuiting of het algemeen belang toe.
    3.2. Gedaagde stelt dat zij rechtmatig gebruik maakt van haar recht op vrije meningsuiting en dat haar dat niet kan worden ontzegd. Bovendien verlangt Artemis van vrouwen dat zij zich kritisch, weerbaar en assertief opstellen en voor hun standpunt opkomen, hetgeen gedaagde heeft gedaan. Gedaagde betwist dat zij het adressenbestand van Artemis voor haar vertrek heeft gekopieerd. Aan de hand van aan elkaar gestuurde emailberichten met adreslijsten hebben de vrouwen die het witboek hebben opgesteld elkaar weten te vinden. Het witboek is naar een beperkt aantal personen en instanties gezonden. Gedaagde betwist dat 300 exemplaren zijn verzonden. Tevens heeft gedaagde het witboek op de forumpagina van de internetsite van Artemis geplaatst. Op verzoek van FNV bondgenoten is contact opgenomen met de Volkskrant en een kopie van het witboek is naar de PZC gezonden. Gedaagde heeft alleen haar mening gegeven en dat staat haar vrij. Het is vervolgens de verantwoordelijkheid van de journalist hoe hij een artikel opstelt. Gedaagde betwist dat zij steeds of bij herhaling of na sommaties is doorgegaan met het stelselmatig verspreiden van het witboek, alsmede dat zij het witboek massaal heeft verspreid. Zij heeft zich bereid verklaard geen verdere handelingen te verrichten die leiden tot verdere verspreiding van het witboek of uit zichzelf contact met de media zoeken. Gedaagde betwist verder dat Artemis schade lijdt of heeft geleden. Aangezien alleen de directrice van Artemis en haar partner deel uitmaken van de interne klachtencommissie bij Artemis, was er geen redelijk alternatief om de wanorde bij Artemis te ventileren.
    4. De beoordeling
    4.1. De vordering betreft het zeer vergaand algeheel verbod tot het doen van negatieve uitlatingen over een besloten vennootschap. Voorzover toewijzing van een dergelijk vergaand verbod al mogelijk is, dienen, gelet op het aan iedereen toekomende recht op vrije meningsuiting, zware eisen te worden gesteld aan de gronden daarvoor. Dat sprake is van dergelijk onrechtmatig handelen door gedaagde is niet gebleken.
    Gedaagde is teleurgesteld in Artemis en zij heeft niet de gehoopte terugplaatsing in het arbeidsproces meegemaakt. Door de haar verweten handelwijze ventileert zij haar ongenoegen over Artemis. In het kader van een kort gedingprocedure kan en behoeft niet te worden beoordeeld of dit subjectieve gevoel van ongenoegen terecht is of dat objectief is vast te stellen dat Artemis tekortschiet als reïntegratiebedrijf. Het vinden van medestanders door gedaagde in die onvrede om die gegevens vervolgens uitgeschreven te bundelen en te verspreiden, is in beginsel op zichzelf niet onrechtmatig.
    Artemis heeft bovendien de juistheid van de inhoud van het witboek niet gemotiveerd weersproken. Zij volstaat slechts met een kale ontkenning en betwisting van stellingen, objectief dan wel subjectief, van de brievenschrijfsters in het witboek en stelt daar geen feitelijkheden tegenover.
    Voorts is, gelet op de gemotiveerde betwisting door gedaagde, voorshands onvoldoende aannemelijk geworden dat zij voordat zij Artemis heeft verlaten het volledige adressenbestand heeft gekopieerd en dit ook nog eens met het doel op de verspreiding van het -onder meer- door haar op te stellen witboek. Het komt de voorzieningenrechter aannemelijk voor dat de opstellers van het witboek elkaar via aan elkaar verstuurde emailberichten hebben weten te vinden. Bovendien waren aan de opstellers van het witboek de opdrachtgevers van Artemis bekend, aangezien zij veelal door die opdrachtgevers zijn doorverwezen naar Artemis. Nu die opdrachtgevers bovenal voor een ieder bekende gemeenten en instanties betreffen, zijn hun adresgegevens gemakkelijk te achterhalen.
    Gelet op de gemotiveerde betwisting door gedaagde van het aantal exemplaren dat van het witboek door haar zijn verzonden, is niet aannemelijk geworden dat het witboek aan 300 adressen is verzonden. Voor wat betreft de verspreiding van het witboek en de totstandkoming van de publicaties, zoals die is komen vast te staan, is niet aannemelijk geworden dat sprake is van een onrechtmatige hetze tegen Artemis. Bovendien heeft gedaagde vóór en ter zitting toegezegd dat zij het witboek niet verder zal verspreiden. Op grond van het voorgaande wordt de vordering afgewezen.
    4.2. Artemis zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van dit geding.
    5. De beslissing
    De voorzieningenrechter:
    - wijst de vorderingen van Artemis af;
    - veroordeelt Artemis in de kosten van het geding tot aan deze uitspraak aan de zijde van gedaagde begroot op € 241,00 wegens griffierechten en € 900,00 wegens procureurssa-laris.
    Dit vonnis is gewezen door mr. L.A.M. van Dijke, voorzieningenrechter, en uitgesproken ter openbare terechtzit-ting van 28 april 2004 in tegenwoordigheid van de griffier.
    Reactie van anoniem — zaterdag 15 oktober 2005 @ 20.06
    281. Ik ben musicus en bijna 58.
    Ik zit sinds kort in de bijstand.
    Ik heb wel werk maar niet genoeg om de uitkering
    vaarwel te zeggen.
    Ik beoefen dit beroep al meer 35 jaar en soms heb je
    een korte ww uitkering. Het is dus hollen of stilstaan.
    Ik had nu te weinig arbeidsdagen dus ik kwam in de
    bijstand terecht.
    De optredens die ik doe en heb staan, geef ik natuurlijk
    op aan de Sociale Dienst als inkomsten.
    Maar toch moet ik gaan integreren.
    Als ik een baantje aanneem dan kan ik mijn beroep, wat
    zeer ongebruikelijke tijden heeft, niet meer uitoefenen.
    Op een gegeven moment “trekt” het wel weer aan zodat
    ikzelf weer zelfstandig kan opereren.
    Op het ogenblik worden mijn verdiensten (ca. de helft van
    de uitkering) aangevuld door de bijstand.
    De grootste kans op werk heb ik natuurlijk in m’n eigen beroep.
    Maar iemands kansen worden op die manier juist om zeep
    geholpen.
    De Sociale Dienst is compleet doof voor deze argumenten !!
    Wat moet een gedeeltelijk werkloze musicus van 58, met alleen ervaring in de muziek, in hemelsnaam bij een
    reintegratiebureau ?!?!?
    Dit is toch alleen maar kassa voor zo’n bureau!
    Ik hoop dat ik binnenkort weer genoeg werk heb zodat ik
    ik die aanvullende uitkering niet meer nodig heb.
    Wat een krankzinnige en hersenloze vorm van bureaucratie is dit !!!!!!!
    Christian
    Reactie van Christian — vrijdag 21 oktober 2005 @ 0.09
    282. Ik ben al een behoorlijke tijd werkloos en heb een regulier reintegratiebedrijf alsmede op het moment via een IRO-traject een reintegratiebedrijf doorlopen. Je moet alles zelf doen! Dan kunnen ze net zo goed mij die €5000,00 geven kan ik een goeie opleiding voor betalen met meer uitzicht op een vaste baan aangezien ik dan meer inhoudelijke kennis had kunnen verwerven. Nu word je een opleiding aangeboden mits dat in het plan past dat absoluut niet meer mag kosten dan € 1000,00 … en de rest? voor hun! Terwijl ik het uiteindelijke werk doe. Ga binnenkort op werkervaring bij een bedrijf dat ik zelf geregeld heb…wie vang t er? not me! en als het na 3 maanden ophoudt kan ik natuurlijk zelf weer wat nieuws gaan regelen…en met de huidige economie ziet het hier wel naar uit! Nog langer aan de kant, 2 keer werkervaring gelopen dit jaar, maar geld verdienen doe ik nog steeds niet! Dit klopt niet!!!
    Ruth
    Reactie van Ruth — vrijdag 21 oktober 2005 @ 15.37
    283. Pieter van den Kater
    http://www.pieter.nl
    bezoek het zeekr
    Reactie van pieter — dinsdag 25 oktober 2005 @ 14.11
    284. Wat is dàt voor een eigenáárdige filosofie, zeg ! !
    Om de werkloosheid tegen te gaan moeten mensen
    bóven 57,5 jaar weer solliciteren.
    Als een werkgever deze groep (met over het algemeen al
    lichamelijke kwalen) wilt hebben, dan worden de baantjes
    voor werkeloze jongeren ook schaarser.
    Het is juist déze categorie waar we het in de toekomst
    van moeten hebben !! Zij kunnen nog ergens aan bouwen!
    Die moeten aan de bak !!
    Of sla ik de plank mis ?
    Reactie van Wlliam — vrijdag 28 oktober 2005 @ 15.50
    285. De vraag is eigenlijk hoeveel kan een mens hebben door al dat gedreig en gedwing van instanties, die vraag moeten ze bij de gemeente en reintergratie eens aan hunzelf stellen, hoe zou het voelen als ze zich zouden verplaatsen in ons werkzoekenden en ze worden de hele tijd afgeblaft, gedwongen en bedreigd, het eindeloos geswitch van het zoeken naar een baan zonder resultaat daar word je moe van op een gegeven moment kan die psychisch ook aan je gaan vreten, gevolg lichamelijke klachten, oververmoeidheid. Geloof me je lichaam gaat daar vanzelf reactie op geven vroeg of laat stort je in.
    Reintergratie en gemeente, wij werkzoekenden zijn ook gewone mensen ja geen objecten of projecten om jullie aan het werk te houden, maak hier geen misbruik van. Misbruik je positie als reintergratiemedewerker niet door ons af te blaffen want dat kunnen wij ook.
    Reactie van NeoTheXerox — dinsdag 1 november 2005 @ 12.17
    286. Zoals ze met mij zijn omgegaan, daar lusten de honden geen brood van.
    Het is dat ik inmiddels de energie niet heb, maar ik zou een enceclopedy kunnen schrijven van alle miscommunicatities die de UWV heeft gemaakt. Het is jammer nou ja jammer zeer zeer bedroevend dat ik aan de verkeerde kant van het bureau zit. Gezondheid kun je niet kopen. Mensen die over ons beslissen zouden eerst eens moeten mee maken wat wij meemaken. Dan denk ik dat er duizenden psyciaters bij moeten komen, want dan trekken ze het niet meer. Wat er nu gebeurt in Nederland is onrechtvaardig. Ik ben zo aan de kant gezet. Nog een paar jaar uitkering, weer eentje minder. Maar realiseren jullie je wel dat ik nog steeds diezelfde klachten heb als toen ik 100% WAO er was.
    Knap hoor dat een arbeidsarts je op een uurtje tijd kan keuren terwijl je ze daarvoor jaren niet hebt gezien.
    Ik denk dat ik ook maar arts word.
    En als je dan in hoger beroep gaat en geen advocaat hebt die je toch niet kunt betalen dan ben je nergens. Maar dat kan jullie toch niets schelen, want het treft jullie toch niet zelf. Makkelijk toch!!!
    Maar ik…..ik heb levenslang.
    Reactie van TRAAN — woensdag 2 november 2005 @ 19.35
    287. oh ja het ging over een reintegratie bedrijf. Nou daar wil ik ook even iets over zeggen. Ik was bij…en weet je wat ze daar tegen me zeiden.Het is nog maar de vraag of je werk zult vinden. Dat zijn groffe uitlatingen voor een bedrijf wat je juist aan het werk moet helpen toch.
    Ik ben te beleefd om de naam van het bedrijf te noemen.
    Misschien doe ik dat nog eens.
    Reactie van TRAAN — woensdag 2 november 2005 @ 19.39
    288. Ik kom er eerlijk voor uit en ik schaam me niet !!
    Ik wil niet meer werken.
    Ik ben 59 en ik heb vanaf mijn zeventiende gewerkt.
    Ik ontvang nu een uitkering en MOET gaan reïntegreren!!!!!!
    De sollicitatieplicht is opgeschroefd naar 65 jaar.
    Sommigen vinden het leuk om nog aan de slag te gaan,
    prima, maar ik niet meer !
    Mijn fysieke gesteldheid is door mijn werk behoorlijk
    achteruit gegaan dus wil ik, nu het nog kan, van m’n vrije
    tijd genieten. Hobby’s, interesses en kleinkinderen zat !
    Ik heb geen zin meer in trajecten en cursussen !
    Na 42 jaar lang premies betalen mag ik toch wel eens aan
    mezelf denken.
    Wat wilt dit kabinet? Dadelijk wordt de AOW naar 70 jaar
    opgeschroefd.
    Willen ze dat de mensen tijdens hun werk sterven zodat er geen AOW meer hoeft worden uitgekeerd ?
    Als je je hele leven gewerkt hebt mag je toch wel een beetje rust hebben. De vrije tijd die je hebt kun je sowieso
    al niet meer besteden op de manier zoals je jong bent.
    Ik weet dat ik hierin niet alleen staat !
    Gaarne reacties hierop………..
    Reactie van J.Bergman — donderdag 3 november 2005 @ 13.38
    289. Als gedeeltelijk WAO’er & WW’er, kreeg ik bij het UWV ook een folder van een reïntegratiebureautje in mijn handen gedrukt. Na het lezen van de folder werd het me duidelijk dat het hier weer zo’n veredelde sollicitatietraining betrof, terwijl ik net een uitgebreid outplacementtraject achter de rug had(mèt sollicitatietraining).
    Nu gaat het in dit geval om een IRO-traject, waar bij de I voor Individueel staat. Voor mij gaat het dan over iets wat je zelf kiest, waar je zelf achter staat en waar je een goed gevoel bij hebt, anders blijft het water naar de zee dragen en is het gedoemd te mislukken. De uitkomst van het outplacementtraject was: voor mezelf beginnen.
    Ik heb een bureau gezocht dat starters coacht. Het bureau heet Start vanuit je Hart en mijn eerste ervaringen zijn zeer positief!
    Er is veel kaf tussen het koren. Je moet echt kijken naar wat je zelf wilt & waar je in geloofd en daar achter aan gaan. Bureautjes die snel 5000 euro in hun zak willen steken en jou laten stikken zijn er genoeg, daar moet je in ieder geval niet zijn. Het UWV zou wat dat betreft ook eerlijkere voorlichting moeten geven ipv mensen het idee te geven dat ze geen keuze hebben.
    Reactie van GeeSpot — donderdag 3 november 2005 @ 13.41
    290. Ik wens anoniem te blijven, maar ik heb bij twee
    reïntegratie bureaus gewerkt.
    Ik ben er weg gegaan want met de praktijken in
    deze koehandel wil ik verder niets meer te maken
    hebben. Ik kan hier niets meer aan doen.
    Het is nu aan de politiek om in te grijpen.
    Reactie van Anoniem — donderdag 3 november 2005 @ 16.07
    291. Reactie op: J.Bergman art. 3 nov tijd: 13.38
    Geachte heer Bergman,
    Ik ben 61 en zit precies in dezelfde situatie als
    u ! Ik kijk met veel jaloezie naar verschillende
    vrienden van mij waarvan sommige al met
    hun 58e met pensioen zijn gegaan.
    Ook ik word gedwongen om te reïntegreren !
    Met de rest van uw betoog ben ik het helemaal
    eens. De generatie die net na de oorlog is geboren
    heeft het meest betaald is nu op alle fronten
    de pineut !!
    Aad Wilstra
    Reactie van Aad Wilstra — donderdag 3 november 2005 @ 16.32
    292. Na 1 jr. ziekte stopte ziekteuitkering en werd zogenaamd gekeurd voor WAO. Hier 15 procent goedgekeurd. Geen WAO en Wajong terwijl ziekzijn nog voortduurde. Half jaar WW met reintegratieplan dat zou beginnen. Is nooit begonnen.Zelf achter iets aangegaan. Wilden ze niet betalen en reintegratiebureau had geen budget werd gezegd. CWI stuurde terug naar UWV en omgedraaid. Al met al al 6 maanden nergens iets vandaan gehad en geen hulp bij reintegreren terwijl niet alles gedaan mag worden. Snap er helemaal niets meer van.
    Reactie van anoniem — vrijdag 4 november 2005 @ 23.16
    293. Ronduit BELACHELIJK om mensen
    boven de 55 te laten reïntegreren !!!
    Kansloze zaak !!
    Een hoop ergernissen !
    En het kost nog een hoop geld ook !!
    De gemeentes zijn dit verplicht,
    zeggen ze. Dit is het beleid nu eenmaal !
    Dus ze zijn verplicht de reintegratiebureau’s
    te spekken………..
    We zijn in Nederland met z’n allen compleet
    gek geworden !!
    Dit is ook de mening in het buitenland.
    Reactie van Ed Brugman — zaterdag 5 november 2005 @ 13.50
    294. Ik ben 42 en loop al 2 jaar bij een
    reintegratiebureau.
    In àl die tijd niets voor me gevonden.
    Krijg nog de schuld dat ikzelf niets
    heb gevonden.
    Te oud is de uiteindelijke conclusie…
    Laat staan voor mensen boven de 55 ! ! ! ! !
    Deze enorme chaos en wanorde gaat uiteindelijk
    leiden tot een sociale en economische implosie.
    De tekenen zijn al aan de wand.
    Reactie van Theo v.Dongen — zaterdag 5 november 2005 @ 14.01
    295. Inderdaag voegt het reintegratiebureau (AC) niets toe aan mijn zoektocht naar een baan. Wanneer er ook nog eens weinig banen zijn in Friesland heeft dit helemaal geen zin.
    Waarom wordt dit toch niet gezien, deze koehandel is inderdaad legaal tot het kabinet ingrijpt. Voorlopig zijn wij nog steeds het SLACHTVEE!!!!!!!!!
    Reactie van koetje — zondag 6 november 2005 @ 22.09
    296. Morgen mag ik weer, hiep hoi, naar het reintegratiebureau! Hoeveel vacatures zal ze me nu weer geven waar ik zelf al op gereageerd heb? Het paard (de koe) achter de wagen spannen, mosterd na de maaltijd of iemand blij maken met een dooie mus. Hoe zit het eigenlijk met dat onderzoek dat gaande was in het kabinet? Is dit al afgerond en wat is de uitkomst hiervan? Ben benieuwd………..
    Reactie van de melkkoe — zondag 6 november 2005 @ 22.15
    297. Ik zit inmiddels twee maanden bij de reintegratieclub SALUS.Deze mensen gaan mij leren “lezen en schrijven”het is alleen jammer dat ze zelf de nederlandse taal zodanig verkrachten dat het lezen van hun aan mij gerichte correspondentie een ware kwelling is.Tevens werd de cursisten inmiddels drie keer niet verteld dat een cursus uitviel(Die mededeling kreeg ik pas twee weken later via e mail)
    De brutaliteit van de lerares die wij hebben is ook een enorm knelpunt,volgens deze dame ben ik dus drugsverslaafd en stink ik naar marihuana(dat zijn dus de nadelen van een lange haardracht en kortzichtige heropvoeders,je word direct in een hokje gestopt).Het liefste zou ze het gewoon de hele tijd met de mensen over haar familie en carriere willen hebben,want dat is het enige wat ze de hele tijd ter sprake brengt als wij niet sollicitatiebrieven van een stencil naschrijven,terwijl zij koffie zit te slurpen.
    Reactie van Quackenbusch — woensdag 9 november 2005 @ 11.53
    298. KLIQ klachten m.b.t reïntegratie.
    Het Comite “KLIQ over en uit” , is onafhankelijk en niet gelieerd aan een (politieke) partij of groepering. U treft enkel een verzameling citaten, wetenschappelijke onderzoeken en publicaties aan, met bron vermelding.
    Het Comite “KLIQ over en uit” heeft een Meldpunt Klachten KLiQ Reïntegratie in het leven geroepen.
    Tienduizenden werklozen, mensen met een arbeidshandicap en mensen in de bijstand (WWB), worden door het UWV of de gemeente naar een reïntegratiebedrijf gestuurd.
    Totaal ontvangen reïntegratiebedrijven 1,2 miljard Euro voor de “diensten” die ze leveren.
    Het comite krijgt een groeiend aantal klachten over o.a KLIQ en gaat deze nu gericht inventariseren. De uitkomsten worden verwerkt tot een rapport en aan politieke partijen aangeboden. Een aantal partijen hebben nu reeds nu de medewerking toegezegd, aan een diepgaand onderzoek (mede op basis van eigen bevindingen).
    Mail u ervaring(en) naar: KLIQ@surf.co.nz t.a.v onze jurist de heer O. van Genderen.
    Inzake reintegratie problemen zijn er reeds kamervragen gesteld, derhalve is het mede van belang dat de politiek verder op de hoogte wordt gebracht van de feiten.
    In Den Haag weten ze niet dat de reintegratie een zeepbel is!
    Help ons daarbij en stuur een e-mail naar de kamerleden of plaatselijke politiek.
    Hier treft u de e-mail adressen aan: http://kliq.web-log.nl/index.log?ID=1460951
    Reactie van H.P.H. Jansen — woensdag 9 november 2005 @ 14.51
    299. ZIE TEVENS HET REINTEGRATIE FORUM OP DE SITE VAN TROSRADAR !!!!
    STAAT BOL VAN DE ELLENDE !!
    SP doe iets aan deze gelegaliseerde vorm van oplichting !! Niet morgen, maar vandaag nog. Allerlei gesubsidieerde gebakken-lucht-verkopers verdienen bakken geld om dit circus in stand te houden !!
    Reactie van H.P.H. Jansen — woensdag 9 november 2005 @ 15.22

    Reactie door Marijnissen Jan — dinsdag 29 november 2005 @ 13.45 uur

  8. 300. de onderstaande SITE is zeer interessant !!
    http://www.ikwilwerken.nl/
    Reactie van H.P.H. Jansen — woensdag 9 november 2005 @ 15.34
    301. VRAAG:
    Waarom willen reintegratiebedrijven uiteindelijk altijd je contract met je werkgever hebben als je een baan hebt gevonden?Hebben ze dat nodig om hun beloning op te strijken?
    Reactie van Tyler — donderdag 10 november 2005 @ 12.39
    302. Ik ben al een paar leeftijdgenoten tegengekomen
    op dit klachtenforum met dezelfde problemen als ik.
    Ik ben 58 en de gemeente heeft mij naar zo’n
    reïntegreringsbureau gestuurd. Door mijn werk heb
    ik veel en zware spataderen gekregen. Ik heb een
    verwijsbrief voor zes medische ingrepen. Dit wordt
    totaal genegeerd door die schoffies. Het gaat om uw
    toekomst voor als u eenmaal van uw spataderen af bent,
    zeggen ze!
    Wat een stel lomperikken zijn dat. Moet je tegenwoordig
    halfdood zijn om even met rust gelaten te worden ??
    Ik wordt op mijn leeftijd van het kastje naar de muur
    gestuurd en als een kleuter behandeld.
    En dat na veertig jaar hard werken!!
    Reactie van J.W.van Hintum — donderdag 10 november 2005 @ 15.15
    303. SCHANDALIG !!!
    SOLLICITATIEPLICHT TOT 65 JAAR ! ! !
    EN DAN NAAR EEN REINTEGRATIE BUREAU …………
    PURE MENSENHANDEL !!!! SCHANDE !!!
    Reactie van C.L.Bergman — donderdag 10 november 2005 @ 16.23
    304. JAN….LAAT IN HEMELSNAAM JE TANDEN ZIEN!!
    Ook Femke laat van zich spreken.
    (met een heleboel niet eens) maar……….
    sollicitatieplicht weer terug naar 57 of na minder
    dan 40 jaar werken !!!
    Reactie van J.L. De Waard — vrijdag 11 november 2005 @ 13.53
    305. Het onder dwang, verplicht solliciteren van de ouderen
    (die gewoon kansloos zijn) veroorzaakt bizarre taferelen !
    S P !! Wij zijn jullie kiezers ! !
    Doe hier wat aan !! Dit is vaak mensonterend !!!
    Reactie van Jaap Nieuwkerk — vrijdag 11 november 2005 @ 14.06
    306. En dan gaat het vooral om mensen met een uitkering maar wat dacht je van de medewerkers bij de reintegratiebedrijven. Jan zou eens een onderzoek moeten doen naar de (a)sociale omstandigheden waarin deze mensen werken. Het werk op zich is niet slecht en vaak dankbaar maar ……….
    Reactie van Breker — vrijdag 11 november 2005 @ 15.54
    307. ………Maar wat ? ? ?
    Reactie van W.Oosterhout — zaterdag 12 november 2005 @ 19.05
    308. Ik heb zelf bij de UWV gevraagd of iemand me kon helpen bij het vinden van werk naast mijn beperkingen, zo heb ik bijvoorbeeld een huismijtallergie en kan niet in kantoorpanden met tapijt en airco werken. Ik heb uitgelegd dat ik al uitgebreide solliciatietrainingen had gevolgd, en dat dat gedeelte het probleem niet was. Ik zocht bedrijven die geen tapijt hebben en/of WAO-ers aannemen. Ik werd verwezen naar Argonaut. Hier mocht ik weer een sollicitatietraining doen. Weinig geleerd: CV was goed, brief en gesprek op video opgenomen ook. Wel een verplichte opkomst. Verder moest ik verplicht op maandagochtend komen om achter een PC met internet vacatures te gaan zoeken: in een kantoorpand met tapijt en airco…
    Hoe kan het toch dat mensen die ‘zomaar wat doen’ zoveel geld kunnen krijgen?? Dat wil ik ook wel!
    Reactie van Marleen — maandag 14 november 2005 @ 12.37
    309. Schandalig Marleen,
    Je bent echt niet de enige ! ! !
    Menig reintegratiebureau heeft lak aan je gezondheid
    en de daaruit voortvloeiende beperkingen.
    De rapporten van keuringsartsen, huisartsen en zelfs
    die van artsen die door de gemeente zelf zijn aangewezen
    worden achteloos terzijde gelegd.
    Het grote probleem zit bij de gemeente. Alles wordt
    door verwezen naar een R.I.B.
    Deze verdienen goud over de ruggen van mensen die
    zonder werk zitten. Niet allemaal, maar een hoop wel.
    De SP is nu al meer dan een jaar bezig deze klachten te
    inventariseren !!…..Maar ze doen niets !!
    Dit forum is niets meer dan een klaagmuur !!
    Waar in hemelsnaam blijven de SP,Groen Links, PvdA enz ?
    Ze sluiten gewoon de ogen.
    Reactie van Jesse van Diemen — maandag 14 november 2005 @ 19.24
    310. Moeten werkeloze mensen boven de 55
    óók naar een reïntegratie bureau ?
    Is dat zo ?
    Zo ja, wat een onzin en geldverspilling
    is dat dan, zeg !
    Eerst de jeugd, die moet werkdiscipline
    verantwoordelijkheid worden bijgebracht !!!
    Reactie van Otto Prins — dinsdag 15 november 2005 @ 21.50
    311. Deze Weblog van Jan Marijnissen bestaat
    nu al vanaf SEPT.2004 !!!
    Hoeveel klachten moeten er nog komen ?
    Komt er nog actie van de SP ? ? ? ? ? ! ! ! !
    Reactie van D.L. Kampstra — dinsdag 15 november 2005 @ 22.44

    Reactie door Marijnissen Jan — dinsdag 29 november 2005 @ 13.46 uur

  9. Binnenkort is mijn reïntegratie afgelopen bij Rentree. Mijn klantmanager van sociale zaken en ik zagen het nut er niet meer van in om daar nog een jaar te verspillen. Nu ga ik naar Accel en nee, zij zijn niet gericht op solliciteren maar plaatsen werkzoekenden bij bedrijven om gerichte werkervaring op te doen en dat is nu juist wat de jongeren nodig hebben. Het is voor mij even afwachten maar mijn verwachtingen liggen daar een stuk hoger dan bij Rentree.

    Vind het alleen jammer dat mevrouw van Rentree tegen mijn klantmanager beweert heeft dat ik ga samen wonen. Ik dacht ik vertel hoe met alles staat en dat mijn vriend opzoek is naar een woning en ik hem meehelp, en mevrouw van Rentree speelt dit stieken door als samen wonen aan mijn klantmanager. Deze mevrouw van Rentree vergeet echter dat zij helemaal niets maar dan ook niets met mijn privézaken verder te maken heeft. En dat ze het op deze manier onjuist doorspeelt is gewoon achterbaks.

    Reactie door Janneke — dinsdag 29 november 2005 @ 22.01 uur

  10. Ik raad trouwens iedereen aan die ontevreden was betreft Rentree om deze petitie te tekenen. Schrijf ook een reden waarom je ontevreden was. Alleen dan kan Rentree eventuele veranderingen brengen in dit project.

    Reactie door Janneke — dinsdag 29 november 2005 @ 22.07 uur

  11. http://www.ipetitions.com/campaigns/klachten_randstadrentree/

    Reactie door Janneke — dinsdag 29 november 2005 @ 22.07 uur

  12. wat is de vestigingsplaats van RENTREE ?

    er is nl. nog een ander “bureau” (te Middelburg) met dezelfde naam, maar geen enkele binding heeft met RANDSTAD.

    RANDSTAD zal binnenkort in actie komen om een juridisch gevecht aan te gaan omtrent de naamgeving.

    Reactie door G. v.d. Schaaf — donderdag 1 december 2005 @ 9.59 uur

  13. Randstad Rentree heten ze officieel, hier wordt het veelal Rentree genoemd, dus ik kan me voorstellen dat Randstad in actie komt.

    Reactie door Janneke — donderdag 1 december 2005 @ 21.21 uur

  14. OPSPORING VERZOCHT:

    Er schijnt in de regio WALCHEREN een “reïntegratieconsulent” (c.q. loopbaanadviseur, althans zo noemt hij zichzelf) actief te zijn die zich bezig houdt met het verkopen van “gebakken lucht”.

    Cliënten worden maanden of langer aan het lijntje gehouden met loze beloften, sterke verhalen, etc. en ontvangen uitsluitend stapeltjes vacatures (o.a. met de mededeling “we hebben niet het idee dat er iets tussen zit”) !!

    Dit gebakken-lucht-reintegratiebureau ontvangt hiervoor (ge)”bakken” overheidsgeld (= uw belastinggeld !!) (+/- 6000 EURO per “”bemiddeling””)

    Gedupeerden of tipgevers kunnen zich melden op het onderstaande emailadres.

    Reactie door reintegratiedetective — vrijdag 2 december 2005 @ 8.36 uur

  15. Ik moet naar Accel, 3 maal raden wat voor werk ik moet doen? Schoonmaken bij de Emco! Ik loop al een jaar te schoonmaken en wat ben ik daar mee opgeschoten? NIETS!

    Reactie door Jan — vrijdag 2 december 2005 @ 15.43 uur

  16. Je hebt als uiterkingsgerechtigde misschien niet recht op leuk werk maar…..

    Hoe wil je als jongere nu ergens tussen komen wanneer je administratie gedaan heb maar overal wordt gerichte werkervaring gevraagd en het enige wat je van de gemeente aangeboden krijgt en verplicht moet doen zijn baantjes als in de tuinbouw enz. Ik ken mensen die 2 en een jaar geleden hun opleiding hebben voltooid maar hun kennis is weggezakt. De gemeente en reïntegratie bureau’s hebben niets maar dan ook niets met die kennis gedaan, en hun kansen op de administratie zijn verkeken. Geen kennis meer, krijgen niets aangeboden qua bijscholing en hebben geen gerichte werkervaring omdat ze verplicht ongepaste banen moesten aanvaren en dat moeten leuk vinden ook nog…..tja…hoe krijg je ongemotiveerde mensen. Ik bedoel maar, als je een baantje zoekt als receptioniste heb je toch niet zo heel veel aan tuinbouw of schoonmaakwerk, leuk voor even op je CV maar het helpt niet voor een zekere toekomst.

    Reactie door Monique — vrijdag 2 december 2005 @ 22.08 uur

  17. Wij worden door haar reintigratiebedrijf en Arbo-arts geintimideerd en als werknemer kan je nergens terecht voor hulp, terwijl er voor de werkgevers alles geregeld is Arbo-arts die niet luistert en geen dossiers wil doornemen die hem zijn toegestuurd!!!Wat moeten wij hiermee waar blijft ons hulp voor de gewone burger??????

    Reactie door sean&esther — maandag 5 december 2005 @ 16.01 uur

  18. hawaii travel agents maui prince 2001 discount

    Over het putje dat ‘re…

    Trackback door Emelie Ohlsson — vrijdag 23 december 2005 @ 14.41 uur

  19. Dog Door delivered

    Over het putje dat ‘re…

    Trackback door Retrisdn — vrijdag 23 december 2005 @ 23.21 uur

  20. Wisselingen van de wacht, een veel voorkomend probleem bij Alexander Calder. Ben je net ‘gewend’ aan de ene consulent, krijg je een andere. Rouleren, kunnen consulenten niet té lang met reïntegratiecliënten omgaan? Het gevolg is echter, je c.v. deugt niet meer, brieven moeten radicaal anders geschreven worden. Ook moet je ineens op andere vacatures schrijven. Je moet op alles schrijven waar je totaal niet geschikt, geschoold of zin in hebt. Rare toestand, toch? Alexander Calder, misschien is één beleid handiger voor iedereen, toch?

    Reactie door Carolien — zaterdag 24 december 2005 @ 21.08 uur

  21. Het probleem van Alexander Calder ken ik maar al te goed. Heb zelf binnen 1 jaar 3 verschillende contactpersonen gehad. Waarom weet ik niet, werd niet uitgelegd. Oh, er was één die een andere baan had gevonden. Is ook wel vermoeiend, consulent bij ALexander Calder zijn. Hele dagen (oude) vacatures copiëren, een beetje internetten, koffie drinken en bellen naar weet ik wie. Ik begrijp het wel!?

    Reactie door Harry v. V. — zaterdag 24 december 2005 @ 21.14 uur

  22. Alexander Calder kun je beter helemaal links laten liggen.
    Als je er al in zit, stap eruit.

    Je doet jezelf daarmee een grote gunst!

    Reactie door Dondersteen — woensdag 28 december 2005 @ 16.34 uur

  23. Overigens is deze dagen het voortbestaan van Alexander Calder niet meer zo zeker. Dus onttrek je aan die club en maak je er verder maar niet druk over.

    Reactie door Dondersteen — woensdag 28 december 2005 @ 16.41 uur

  24. CAROLIEN,

    interessante reactie !!
    Jouw ervaringen lijken op die van clienten van LOYALIS mens en werk die te maken hadden met de zgn. reintegratieconsulent ROBERT VERSTEEG (=gigantische loser) en / of ARENT DALSEM (gelukkig inmiddels van deze aardbodem verdwenen vanwege een ernstige ziekte).

    Zelf hadden deze loser nauwelijks meer opleiding dan MAVO-4 en pretenderen dan vervolgens dat ze een CV kunnen verbeteren (ha ha ha ha ha)

    Het beroerde in deze hele business is echter dat deze klootzakken gewoon door kunnen gaan met CHANTEREN, BLAMEREN, ZIEKEN etc. etc. zonder dat er enig toezicht is op hun falen ! !!!

    groet,
    reintegratiedokter

    Reactie door reintegratiedokter — donderdag 29 december 2005 @ 22.25 uur

  25. Zijn de dagen geteld voor Alexander Calder?
    Waar kan ik dit verifiëren?
    En last but not least, wanneer kan ik een feestje bouwen?

    Wens allen een reïntegratiebedrijf-vrij 2006!

    Reactie door Carolien — zaterdag 31 december 2005 @ 17.36 uur

  26. Alexander Kolder is precies zo fout bezig in Venlo,7 consulenten in 3 maanden,voor de rest word je belogen en worden berichten achter je rug on geschreven.Ik wilde me hiermede dus ook bijzonder bedanken bij de heer Andre Crotjee,mijn consulent nummer 7 die het ondanks zijn dronkenschap presteerde om het meer als een maand met ons kon uithouden,en het presteerde om te beweren mij aan een baan geholpen te hebben(bij een bedrijf dat niet bonafide was,ik ben inmiddels weer werkloos)

    Reactie door Tyler — dinsdag 3 januari 2006 @ 10.34 uur

  27. Crotjee is inderdaad een dronken lor,bot,dom en ook nog eens een opperleugenaar.

    Reactie door Geert — dinsdag 3 januari 2006 @ 10.36 uur

  28. vraag aan Justitie:

    wanneer worden dit soort oplichters opgepakt ??
    In de regio WALCHEREN loopt er ook zo’n figuur rond (domicilie kiezend te GAPINGE, gemeente Veere).

    Reactie door reintegratiedokter — dinsdag 3 januari 2006 @ 15.31 uur

  29. best price crosses

    Over het putje dat ‘re…

    Trackback door Eligsbeth Rerritg — dinsdag 3 januari 2006 @ 19.27 uur

  30. meridia alternative

    Over het putje dat ‘re…

    Trackback door Einar Norberg — zondag 8 januari 2006 @ 18.53 uur

  31. ik vind het verhaal echt boeiend

    Reactie door vincent — maandag 9 januari 2006 @ 11.16 uur

  32. hoe staat het met onze Gapingse reintegratie-oplichter c.q. “”loopbaanadviseur”" MARTIN K. ??

    of is verdachte Marin K. inmiddels met de noorderzon vertrokken ?

    Reactie door reintegratiedetective — donderdag 2 februari 2006 @ 15.13 uur

  33. cardura

    Over het putje dat ‘re…

    Trackback door Naries Heinz — zaterdag 4 februari 2006 @ 21.52 uur

  34. Zembla over gebrekkige reïntegratie werkzoekenden

    Donderdag 9 december 2004, 21.10 uur op Ned 3

    ‘De vier van vier miljoen’

    Deze documentaire is enkele uren na uitzending te zien in:
    Realplayer High| Low
    Windows Media High | Low

    De overheid geeft jaarlijks miljarden euro’s uit om werkzoekenden aan een baan te helpen. Alleen al de gemeenten krijgen twee miljard om hun bijstandscliënten te reïntegreren. In de Zembla-aflevering ‘De vier van vier miljoen’ zegt G. de Jong van de Algemene Rekenkamer dat het onduidelijk is of dit geld ook goed terecht komt: ‘Als we zien wat er gebeurt met het geld, wat het effect ervan is, dan moeten wij constateren dat we dat niet weten. Of mensen werkelijk aan het werk worden geholpen kunnen we niet volgen.’

    In Oost-Groningen hebben negen gemeenten vier miljoen euro aanbesteedt bij commerciële reïntegratiebureaus, die naar eigen zeggen vier mensen aan een reguliere baan helpen. Zembla spoorde deze vier mensen op. ‘Het reïntegratiebureau heeft niets voor mij gedaan. Ik kreeg een sollicitatiecursus in een klasje met nog 20 andere mensen en dat was het. Daarna heb ik nooit meer wat van ze gehoord’, zegt Iris van der Tuuk. Zij is er één van de vier van vier miljoen. Ze vertelt dat ze zelf een baan heeft gevonden in de bloemisterij van haar tante. Van de andere drie is er één nog steeds werkloos, heeft een ander ook zélf een baan gevonden en de laatste werkt met behoud van uitkering op een sociale werkplaats.

    ‘Commercieel gewin’
    In Oost-Groningen, waar de werkloosheid hoog is en de banen niet voor het oprapen liggen, worstelen de gemeenten met de nieuwe Wet Werk en Bijstand. Ze moeten hun bijstandsklanten aan een baan helpen. Na het vier van vier miljoen-debacle gooien ze het over een andere boeg. ‘De reïntegratiebureaus doen het alleen maar voor commercieel gewin, wij gaan nu zelf met de werkzoekende achter in de auto op zoek naar een baan’, zegt wethouder Ploeger van de gemeente Menterwolde. In zijn gemeente hebben de reïntegratiebureaus niemand aan het werk gekregen.

    Houtbewerken
    De bureaus verschuilen zich achter het feit dat Oost-Groningen een lastige regio is en dat ze vele mensen een arbeidstraining geven zodat ze snel en makkelijk de reguliere arbeidsmarkt opkunnen. G. de Jong van de Algemene Rekenkamer in Zembla: ‘Wij denken niet dat Oost-Groningen heel uitzonderlijk is. Het is een landelijk beeld dat niet duidelijk is of die grote hoeveelheid geld die wordt ingezet ook echt leidt tot terugleiding naar de arbeidsmarkt.’

    De arbeidstraining wordt vooral gegeven bij de grootste werkgever van Oost-Groningen, de sociale werkplaats. De mensen moeten houtbewerken of productiewerk doen zoals agenda’s sorteren of snoepwaar inpakken. Als Zembla de mensen spreekt die een training volgen, denkt niemand dat het hen zou helpen bij het vinden van een echte baan.

    Herhaling: zaterdag 18 december 12.15 uur Nederland 3
    Samenstelling en regie: Hetty Nietsch
    Research: Manon Blaas
    Eindredactie: Kees Driehuis

    Reactie door reintegratiedetective@hotmail.com — zaterdag 11 februari 2006 @ 21.18 uur

  35. misschien is Martin K. te Gapinge in de leer geweest bij die Groningse oplichters ??

    Reactie door v.d. bosse — dinsdag 21 februari 2006 @ 21.57 uur

  36. VERKOPER VAN GEBAKKEN LUCHT:

    Er schijnt in de regio WALCHEREN een “reïntegratieconsulent” (c.q. loopbaanadviseur) actief te zijn, die zich bezig houdt met het verkopen van “gebakken lucht”.

    Cliënten worden maanden of langer aan het lijntje gehouden met loze beloften, sterke verhalen, etc. en ontvangen uitsluitend stapeltjes vacatures (o.a. met de mededeling “we hebben niet het idee dat er iets tussen zit”) !!

    Dit “gebakken-lucht-reintegratiebureau te ontvangt hiervoor (ge)”bakken” overheidsgeld (= uw belastinggeld !!) (+/- 6500 EURO per “”bemiddeling””)

    Gedupeerden of tipgevers kunnen zich melden op het onderstaande emailadres:

    MK is een gigantische eikel@hotmail.com

    p.s. betreffende “consulent” is op de fiets gesignaleerd in de omgeving Gapinge !! (gem. Veere)

    Reactie door martiniseenoplichter — vrijdag 10 maart 2006 @ 17.28 uur

  37. Reintegratie bureau Alexander Calder heeft mij niets opgeleverd. Ze krijgen niets voor eventueel bijscholing. Uiteindelijk ben ik toch op gelijksoortige functies als mijn oude functie gaan solliciteren. Terwijl ik gedeeltelijk in de wao zit. Ik ben als invaller al bij twee centra ontslagen (wat volgens vakbond niet zomaar mag) maar dat zegt mij genoeg. Als ‘oude’ sollicitant van 40 + heb je beperkte mogelijkheden op de arbeidsmarkt. Maar reintegratie helpt je niet aan werk. Dat moet je zelf doen. En nogmaals ze hebben geen geldpotje zelfs niet voor sollicitatie initiatieven als een gezamelijk sollicitatie krantje uitbrengen. Dit moesten we zelf betalen en leverde geen succes op. Ze hebben zelf geen adressen en doen dus niets behalve ‘sociale academie achtige’lesjes geven, vooral geschikt voor de laagopgeleide in de groep of mensen zonder sollicitatie ervaring. Verder wordt er geen rekening met je beperkingen gehouden die moet je maar opzij schuiven. Het enige leuke zijn de contacten met groepsleden die je eraan over houdt. groetjes Sandra en succes met deze site ! :)

    Reactie door Sandra — zaterdag 11 maart 2006 @ 17.52 uur

  38. Uit het groepje van Sandra,kan ik alleen maar zeggen dat haar verhaal klopt.

    Alleen begon mijn verhaal anders.
    Door een traumatisch ongeval, en wat er voor en er door volgden kwam ik in 2002 zonder werk met een goude handdruk die ik eigenlijk meteen door het UWV enigsinds moest op eten. Wat meer door de uitbetalingsdatum van dat bewuste bedrijf kwam.
    Zij ontsloegen mij op een keuringsrapport van de Sociale Dienst ( waar ik een aanvullende uitkering had)om een schade claim te voorkomen.
    Het UWV zag niet bij mijn ww aanvraag, dat ik door een keuringsrapport een REA status had (sinds maart 2002) in januari 2003. Gevolg geen omscholing, alleen een sollicitatie plicht.
    Door een gesprek bij CWI in november 2003 waar ik op stond, ontdekt ze, dat ik een REA status had en verwees ze mij omdat zij mij niet intern konden door sluizen naar de reintegratietrajecten bij het UWV naar de reintegratietelefoon van UWV.
    In het gesprek met een arbeidsdeskundige van het UWV wat ik door de reintegratietelefoon kreeg, kwam naar voren dat hij het heel vreemd vond op welke grond ik eigenlijk ontslagen was. Een Rea status had maar met het rapport van Argonaut wat ik bij me had, dat wel erkende en me een reintegratietraject gaf in de omgeving van mijn vriend woonachtend Leiden.
    Dat werd helaas Alexander Calder Den Haag jan 2004. Omdat het UWV Leiden daarmee een contract had (een maand later had dat een IRO kunnen zijn want dat ging jan 2004 in)
    Het resultaat jan 2004 starte ik bij Calder met o.a. een consulent die geen een les had voorbereid, wij hebben met ze alle meer aan ons kennis overdracht naar elkaar gehad dan van de consulenten, die we gehad hebben. 5 consulenten in 1,5 jaar tijd.
    Met het de boer op gaan met het Sollicitanten krantje ook nog afgesnauwd door de uitzendbureau’s die we bezochten. Ik had meer resultaat en goede reacties met mijn persoonlijk kerstkaart bij uitzendbureau’s in die tijd. Dat idee werd overigens meteen ingepikt door mijn Calder consulente.
    Wat betreft mijn reiskosten van 2004, de 2 x dat ik in 2003 moest komen op gesprek en tot mijn vertrek uit Den Haag mei 2005 daar zit ik nu nog op te wachten, toch 430,-€. Dan maar niet over de rente gesproken.
    Mijn klacht over de hele gang van zaken en de reiskosten die nog te goed had, gaven ze bij Calder toe dat mijn klacht gegrond was en ze zouden mij terug plaatsten naar Nijmegen. ( Wat Arnhem werd)Mijn reiskosten die ik bij de klacht aan mijn consulent in Den Haag mee had gestuurd, zo als afgesproken? Want ik moest iedere woensdag extra naar Den Haag komen voor een ochtend die ook wel eens niet door ging zonder bericht. (alleen de kosten van Leiden naar Den Haag werd berekent)Die waren met mijn overplaatsing meegestuurd met mijn dossier, dat moest Arnhem nu maar afhandelen.
    Het teoval wil dat de miscommunicatie tussen UWV Leiden en UWV Nijmegen er toe leiden dat het UWV mijn reintegratie traject bij Calder stop had gezet.
    Terwijl Calder Arnhem mij gewoon op riep, waar ik door mijn hersenschudding in sept achterkwam. Meteen een nieuw gesprek met een arbeidsdeskundigen van het UWV gehad. Resultaat ik kreeg nog een IRO aangebod. Wat de Calder consulenten Arnhem bevreemden, wat ik ook bij hun kon doen!!! Terwijl hij toen al steken liet vallen omdat hij zieltjes van de gemeente Venlo nu even vlug moest winnen.
    In nov was zijn reactie(mijn Arnhems Calder consulent:” wat doe jij hier nog.” Nadat ik op zijn verzoek voor hem een les had uitgeschreven hoe een foto als watermerk in een CV moest zetten, had afgerond.
    Ik wilde antwoord hebben waar mijn reiskosten van Den Haag bleven die kwijt geraakt zouden zijn met mijn overplaatsing. (Deels teruggevonden over een deel van 2004?)
    Mijn arbeidsdeskundigen van het UWV bod toen aan dat via het UWV nu te verhalen dus alles bij hem eind november in geleverd maar ook van hem hoor ik niks meer, als ik naar hem vraag via de 0900 9294 mij daarover terug te bellen. Krijg ik daar geen respons binnen 24 uur laat staan naar 2 weken.
    Dat vind ik ook zo`n ramp.
    Dus de heer Marijnissen.
    Met vriendelijke groeten Annemarie

    Reactie door Annemarie — zaterdag 11 maart 2006 @ 23.44 uur

  39. Martin is waarschijnlijk ALEXANDER Calder in de leer geweest.

    M. is zelf eruit gewerkt bij het ziekenhuis Walcheren en is sindsdien actief als zgn. loopbaanadviseur. Voor deze functie heeft hij overigens geen enkele opleiding, maar dat terzijde. Zijn hoofdactiviteit bestaat uit het toezenden van zinloze stapeltjes vacatures o.a. met de mededeling “WE HEBBEN NIET HET IDEE DAT ER IETS TUSSEN ZIT”"

    Voor dat soort schijnactiviteiten ontvangen dit soort *lichters bakken geld. Nl. 6500 euro per “”klant”.

    SP, doe hier iets aan !!!

    Reactie door martiniseenoplichter — vrijdag 17 maart 2006 @ 13.17 uur

  40. Ik kreeg vandaag een brief van de gemeente Venlo in de bus waarin staat dat de gemeente in mij wil gaan “inversteren” dat vind ik nogal een vremde formulering,sinds ik al een ruime ervaring heb met hun zogenaamde “investeringen”, ik zat eerst namelijk ook bij randstad rantree in een traject (overegens 6 maal andere begeleiders in 1,5 jaar tijd! ziekte/zwangerschaps verlof enz.) , en zij mij ook niet aan werk konden helpen… ik heb daar alleen solicitatie trainingen ,onderzoeken en andere rommel gedaan nog te zwijgen van de bijeenkomsten waar we in klappers moesten bladeren met vakatures, van de meeste een half jaar oud…
    En zo kan ik helaas wel doorgaan, het is uiteindelijk geindigd voor de rechtbank…
    Dus ik zie er nogal tegen op wat ze nu weer in petto hebben voor me…

    Zijn er mensen in de regio Venlo die hier ervaringen mee hebben.?

    Reactie door rene — maandag 20 maart 2006 @ 17.29 uur

  41. politie Zeeland kan reintegratieop*ichter misschien oppakken ??

    moet niet zo moeilijk zijn. Hij pendelt tussen GOES, GAPINGE en Middelburg.

    Reactie door reintegratiedetective — maandag 27 maart 2006 @ 14.44 uur

  42. Beste Reintegratiedetective, waarom plaats je sterretjes in woorden als oplichter enz, schrijf gewoon de woorden voluit man!
    En die Martin K??
    Mogen wij de achternaam van dit persoon niet weten? Hup, achternaam erbij! Deel met de wereld alles wat je weet!
    Wees recht voor z’n raap!
    We weten met z’n allen toch al dat de reintegratiebedrijfjes een syndicaat van georganiseerde misdaad vormen.
    Schaam je niet en kom er voor uit dat je dit weet!
    Alvast bedankt voor je moeite.

    Reactie door donders — woensdag 5 april 2006 @ 20.25 uur

  43. Ze teren op jullie angst. Stop met bang zijn en pak ze terug!

    Reactie door Donders — woensdag 5 april 2006 @ 20.28 uur

  44. ben voorige week naar de dwi geweest en moest toen ondertekenen dat ik een traject bij consolid ga doen, ik heb mezelf webdesign geleerd en had vorig jaar een opdracht van 1700 euro. In plaats van een complimentje dat je geld terug betaald aan de dwi , werd mijn uitkering stop gezet, zit je een maand in de stress hoe je je huur moet betalen etc. Alles blijkt dan een foutje van hun dat je wel weer zelf op een bijna ondoordringbare vesting mag komen recht zetten. 2 maanden later kreeg ik een oproep voor een speciale afdeling die huisbezoek doet, heb toen op internet gekeken wat mijn rechten waren en zag toen dat ik kon weigeren, heb dat bericht van abou taleb laten lezen daarin stond dat er aleen bij gegrond vermoede van fraude een huisbezoek mocht plaats vinden, de consulent zei gewoon dat dit niet klopte en dat erbij iedereen gecontroleerd werd??? nou bij andere vrienden in de uitkering is niemand langs geweest. Nu bij dat laatste gesprek had ik bedongen dat ik naast het reintergratie traject ook mag blijven proberen als freelancer te werken in de bescheidenschaal. formulier door beide ondertekend en een week later krijg ik een brief waar aleen nog maar sprake is van het traject via consolid??? ben toen eens gaan checken wat voor banen dat zijn blijken dat alleen maar banen in de beveiliging en transport te zijn? tewijl de consulent me verzekerde dat er werk was in de it branch wat mooi zou aansluiten bij wat ik al deed?
    Als je de cijfers bekijkt zie je dat de helft van de werkelozen hoog opgeleid is

    http://www.os.amsterdam.nl/tabel/3241/

    het gaat dus niet om scholing maar eerlijke verdeling van het werk, die bonusen voor de werkgevers werken contraproductief, omdat ze nu en gesubsieerde arbeids krachten krijgen en de druk op de arbeids markt lekker hoog houden. het aantal werkelozen blijft al jaren op 10 % en dat vinden ze prima.

    eerlijke verdeling van werk krijg je door iedereen een basis uikering te geven zowel werkend als werkeloos als je dan wil werken verdien je daar boven op en kan je zelf bepalen hoeveel tijd je voor luxe goederen wil inleveren. Laat de overheid een website maken die de distributie van het werk regeld , flexibiliteit is prima maar dan wel voor iedereen. Er is dan duidelijk overzicht wat voor werk er is en wie het kunnen doen. Laat de markt werking hier ook zijn werk doen hoe gewilder een baantje is des te lager het uur loon , zodat je niet met vervelend werk blijft zitten wat niemand wil doen omdat de beloning dan klopt. De dwi swi en de hele reintergratie mafia kan dan in een keer afgeschaft worden. hoeveel miljard word daar per jaar niet aan verkwist?

    Ik hoop dat er serieus naar dit idee gekeken word want er is zowat een kasten systeem ontstaan waarbij een kleine groep nog direct betaald worden een groeiende groep die aleen nog maar via uitzend bureaus werkt en bijna de helft van het loon daaraan moet afstaan. Als laatste is er de groep onaanraakbare die helemaal geen kans meer maken op een baan. voor deschijn nog wat trajecten (vraag is om openbaar making van de cijfers hoeveel echte nieuwe banen (geen gesubidieerd werk) dit de heeft opgeleverd?en voor hoeveel?). en als enig echt alternatief voor de uitkering de criminaliteit. Is dat het nederland wat we willen?

    kort samen gevat werkeloosheid is een probleem van distributie van werk en niet de werkelozen.

    Reactie door waldo — vrijdag 7 april 2006 @ 18.44 uur

  45. Beste Donders,

    het zal voor jou een koud kunstje zijn om de Middelburgse oplichter te identificeren. Heb je een telefoonboek ??
    Kijk dan maar eens in Middelburg / Gapinge / Goes.

    Reactie door reintegratiedetective — dinsdag 18 april 2006 @ 13.10 uur

  46. zal de Gapingse “kerkdienaar” nu meelezen ??

    Reactie door reintegratiedetective — dinsdag 18 april 2006 @ 13.12 uur

  47. VENLO is berucht om zijn “begeleiding” van werkzoekenden. In het verleden waren ze ook betrokken bij de oplichtersbende van COMPUTERIJ te EINDHOVEN, waar de “manager” ANCO PETERS een schrikbewind voerde. Valse beloften werden gedaan aan cursisten; ze kregen zogenaamd van “les” in MS-DOS van een docent die beweerde afgestudeerd te zijn aan de TU DELFT. Uit een klein onderzoekje van de cursisten bleek dat dit niet het geval was. Verder werden er uiteraard gouden bergen beloofd. Van al de “cursisten” is er niemand aan de slag geraakt als “netwerkbeheerder”.

    De COMPUTERIJ had ook geen flauw benul van stageplaatsen; cursisten moesten zelf maar iets zoeken.

    Wel hebben ze per cursist ongeveer 20.000 subsidie van het EUROPEES SOCIAAL FONDS ontvangen !!!!!!!!!!!!!!!

    NADAT DE FRAUDE MET ESF-SUBSIDIES (O.A. VIA HET ARBEIDSBUREAU GOES) werden ontdekt, heeft DE COMPUTERIJ ZICH ZEER SNEL OPGEHEVEN !!

    P.S. WE ZOEKEN UITERAARD NOG STEEDS NAAR GUY VAN DUYNEN en ANCO PETERS. MOCHT U TIPS HEBBEN, DAN KUNT U DEZE RICHTEN AAN

    REINTEGRATIEDETECTIVE@HOTMAIL.COM

    Reactie door reintegratiedetective — dinsdag 18 april 2006 @ 14.08 uur

  48. kenny vance music

    Kenny vance music. Ove…

    Trackback door kenny vance music. Marc Degener — vrijdag 21 april 2006 @ 15.46 uur

  49. Ha reintegratiedetective,

    Natuurlijk is het een koud kunstje om het telefoonboek open te slaan. Maar het gaat er niet om dat IK het weet, het gaat er om dat IEDEREEN het weet. Nou ja, iedereen die deze pagina leest in elk geval.
    Ik ken deze Martin K niet, als ik een naam uit het telefoonboek ga opnoemen weet ik niet echt zeker dat ik niet de naam van een onschuldig persoon in een negatief verband op deze site plaats.
    Ennuh, als deze Martin K (er van uitgaande dat ie inderdaad bestaat natuurlijk) meeleest en hij ziet dat jij zijn naam niet durft te noemen -terwijl je die van de andere criminelen wel noemt- dan lacht ie zich een breuk.
    Dus kom op, voor de draad ermee.

    Als Martin Kloothommel meeleest des te beter. Als z’n vrienden, kennissen of medebuurtbewoners of misschien z’n pappa en mamma meelezen is dat zelfs nog beter.

    Trouwens, de Computerij heeft meerdere kantoren gehad. In Rotterdam is ie opgeheven, zat niet helemaal fris. In Zwolle heeft er ook een gezeten, en was gerelateerd aan die in Rotterdam. Die in Zwolle is opgeheven -en niet wegens eerlijkheid- met als resultaat een spin-offs door kaderleden van Computerij.
    Twee daarvan, Henk Bucher en een kakkerlak-maatje van van hem bij Computerij zijn een ‘opleidingsinstituutje’ begonnen in Deventer, Centipede heette dat. Dat bedrijfje heeft heel kort geopereerd vanuit de hogere landbouwschool in Deventer en huurde een doceerruimte in de hoge school Larensteyn in Velp nabij Arnhem.
    Ze hebben er een enorme rotzooi van gemaakt. Ook de huur van die ruimte was niet goed afgedekt.
    Ene Lucia Dickhof draagde de titel van Outplacer en speelde ook voor go-between tussen cursisten en management. De website van dit bedrijfje was gemaakt door…..Dickhof Design (toendertijd te bereiken op rdickhof@freeler.nl en 0571-270928).
    Toen de meeste facturen binnen waren was het spul opeens failliet. Gek he?
    Vanaf dat moment waren alle contact telefoonnummers -inclusief mobiele- niet meer bereikbaar.

    Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Kom je in aanraking met aan reintegratie gerelateerde activiteiten, is er een kans van 80%-90% dat je in aanraking komt met georganiseerde misdaad.

    Een kakkerlak komt nooit alleen!

    Reactie door Dondersteen — maandag 24 april 2006 @ 20.01 uur

  50. mijn naam is helmut pardoen,ben 56 jaar ik heb 35 jaar gewerkt en door een ongeluk in 1991 heb ik beschadigingen in nek en rug opgelopen daar nog jaren mee door gewerkt en daarna gedeeltelijk afgekeurd waar bij het UWV behoorlijk met het afkeurings percentage heeft gesjoemeld,ik ben door de arbo dienst afgekeurd voor de reguliere arbeidsmarkt en wacht op een plek bij de wsw {wachttijd 4 jaar}wsw ziet er een zwaar hoofd in dat ik nog aan de slag kom,laat de politiek eerst maar eens honderd duizenden jongeren aan de slag helpen in plaats van zieke mensen achter hun broek te zitten.in nederland wordt je gestraft voor je ziek zijn{christelijke normen en waarden van minister de geus}zit nu thuis met een uitkering van nog geen 800 euro per maand waarvan 490 euro gaan naar huur en energie kosten,101 euro naar ziekte kosten ben er nu 60 euro per maand op achteruit gegaan dat is het “zoet “van dit kabinet.ik heb thuis allerlei voorzieningen en begleiding die vanwege mijn duizelingen met mij mee gaan als ik ergens naar toe moet maar volgens balkenende en co ben je simulant niet erg respectvol naar je zieke burgers toe en zeker niet van een meneer die mond vol heeft over respect maar het waarschijnlijk zelf niet bezit,ik heb tijd geleden op tv zitten kijken toen wao,ers een gespek hadden met minister de geus en een vrouw hem nog een vraag wilde stellen hij onbeschoft met zijn rug naar die vrouw ging staan,zijn dat nu normen en waarden en respect,ik hoop dat u een beetje een beeld hebt van mijn situatie en ik ben daar niet de enige in nederland misschien dat u dit kabinet op deze zaken nog eens stevig aan wilt spreken
    bijvoorbaat hartelijk dank van een SP lid.

    met vriendelijke groeten van h.pardoen

    Reactie door helmut pardoen — zondag 30 april 2006 @ 22.23 uur

  51. ‘Grimmige stemming’ bij work first Hilversum

    22 mei 2006 – Vorige week stelde de VVD in Hilversum raadsvragen over het lokale tewerkstellingsproject voor bijstandsontvangers, waar het bedrijf Fourstar / Workstar bij betrokken is. Sindsdien komen er steeds meer klachten over het bedrijf boven water. De stemming op de werkvloer zou ‘duidelijk grimmiger’ zijn geworden.

    Na de VVD in Hilversum heeft ook de VVD in Weesp vragen gesteld over het project, waarbij verschillende gemeenten samenwerken, zo meldt de Gooi- en Eembode. Fractievoorzitter Hein Stulemeijer: Uit wat we in korte tijd hebben kunnen verifiëren, lijkt er sprake te zijn van Oost-Europese toestanden waar de honden geen brood van lusten.

    Zijn Hilversumse collega Riens Meijer benadrukt dat nog niet duidelijk is hoeveel er precies waar is van de verhalen, maar heeft wel genoeg gehoord om precies te willen weten hoe dit in elkaar zit. Louis Verhoof van het betrokken bedrijf reageert in dezelfde krant: Ik heb niets te maken met de politiek. Mijn zorg is mensen aan het werk te helpen.

    Wethouder Karin Walters (SP) heeft laten weten de zaak te onderzoeken: Het zijn serieuze vragen over een serieus onderwerp, dus ik wil dit eerst goed uitzoeken.

    De berichtgeving heeft geleid tot een stroom aan reacties op de website van de Gooi- en Eembode. ‘Kruimel’ zegt dat de hulp bij het vinden van werk beperkt blijft tot de aansporing om positief te blijven. ‘KoosXwerkloos’: Ik hoop dat de Sociale Dienst flink op zijn sodemieter gaat krijgen dat ze met zulke lieden in zee gaat zonder ook maar één keer te checken waar ze hun clienten nu eigenlijk naartoe stuurt en met welk doel.

    Een andere inzender klaagt over een slecht geventileerde werkruimte zonder daglicht, waar veel stof hangt en waar sprake zou zijn van brandgevaar. Het werk bestaat veelal uit stickers plakken van acht tot vijf. Een ex-gevangene zou hebben verteld dat men in de gevangenis hetzelfde werk doet.

    Onlangs zou een metaaldetector zijn geïnstalleerd om diefstal te voorkomen en voor de ‘eigen veiligheid’ van de tewerkgestelden. Door de ontwikkelingen in de pers van de laatste dagen, is de stemming bij Workstar duidelijk grimmiger geworden en met deze maatregelen wordt het er niet beter op.

    In het verleden is een tewerkstellingsproject van Fourstar al eens stilgelegd door Bouw- en Woningtoezicht vanwege brandgevaar. Eerder had een tewerkgestelde er het topje van zijn duim verloren door een ongeluk met een zaagmachine.

    Berichtgeving en reacties op de website van de Gooi- en Eembode

    Ophef over project in Amsterdam

    Meer hierover: http://tinyurl.com/rvlwn

    ——————————————————

    Hoe kan een SP-wethouder instemmen met slavernij en dwangarbeid?

    Reactie door E. Meijer — maandag 22 mei 2006 @ 17.05 uur

  52. Correcte URL’s:

    http://www.gooieneembode.nl/nieuws/vvd_stelt_vragen_werklozenproject/SU5/html.aspx

    http://www.nieuwsuitamsterdam.nl/2006/06030401.htm

    http://tinyurl.com/rvlwn

    Reactie door E. Meijer — maandag 22 mei 2006 @ 17.07 uur

  53. DONDERS,

    bedankt voor je reactie !! We worden door dit soort inhoudelijke, gedetailleerde bijdragen weer wat wijzer, slimmer etc.

    Is ook wel nodig nu er zoveel gladjakkers rondlopen in REINTEGRATIELAND.

    Ik sprak deze week nog iemand van zo’n REINTEGRATIEBUREAUTJE uit ZEELAND.

    Deze gladde kaartenbakschuivers hebben het ook altijd over het opstellen van CV’s en dergelijke !! Alsof het opstellen van een CV het enige is waar werkgevers naar kijken !!

    Deze verkopers van gebakken lucht, zoals o.a. MARTIN K. te Gapinge (gem. Veere) gebruiken het CV echter als machts- en/of dreigmiddel !!

    Indien een “PLAATSING” zoals zij dat in hun kromme jargon noemen, niet slaagt, dan ligt dat altijd aan het CV !!

    Dit wordt dan weer gemeld aan de uitkeringsinstantie !! GEVOLG: strafkorting.

    MINKUKEL MARTIN K. heeft die truc al meerdere keren uitgehaald.

    REINTEGRATIEDETECTIVE@HOTMAIL.COM

    Reactie door reintegratiedetective — woensdag 31 mei 2006 @ 13.54 uur

  54. LEUK DAT

    FOURSTAR nu ook wordt genoemd !!

    Reactie door reintegratiedetective — woensdag 31 mei 2006 @ 13.55 uur

  55. BETREFT: misstanden in reïntegratiebranche

    Geacht kamerlid,

    Hierbij verzoek ik u om SNEL en doeltreffend een eind te maken aan de vele malafide, onbetrouwbare, ondeskundige reintegratiebureau’s.

    Er zijn m.i. diverse hiaten in de wetgeving, m.n. sinds de privatisering van deze ‘branche” is het UWV blijkbaar niet meer bevoegd om klachten over de bureau’s en eventueel door hen ingeschakelde onderaannemers (vaak eenmansbedrijfjes) in behandeling te nemen.

    De meeste bureau’s hebben geen interne klachtenregeling of ,als dat wel het geval is, dan is deze klachtenregeling niet objectief, daar deze door een medewerker van het bedrijf zelf wordt behandeld.

    Cliënten zijn in de huidige situatie overgeleverd aan de bureau’s die kunnen chanteren, dreigen en naar hartenlust wanprestatie leveren zonder dat klagen hierover enig effect heeft !!

    Er is mij een geval bekend van een valse rapportage over een cliënt. Deze laatste had nl. volgens het REINTEGRATIEBUREAU geweigerd om zijn CV aan te passen volgens de amateuristische aanwijzingen van dat bureau. Tevens zou hij/zij een loopbaanonderzoek hebben geweigerd !! Aan cliënt was echter nooit een dergelijk voorstel voor een loopbaanonderzoek gedaan !!

    Het gevolg was echter wel: korting op de uitkering. Een klacht van de zijde van de cliënt heeft als enige resultaat gehad dat de korting op de uitkering niet is doorgegaan. Een onderzoek naar het waarheidsgehalte en de wanprestaties door het betreffende bureau * te * is echter geweigerd door het reintegratiebedrijf . Deze laatste instantie heeft ook schriftelijk medegedeeld dat men de documenten inzake * te M.zou vernietigen !! Een toewijzing van een ander bureau is, ondanks de schriftelijke toezegging hierover, nooit nagekomen ! Dit ondanks de interventie van een advocaat. Vanwege de ontbrekende regelgeving is een procedure om een schadevergoeding te eisen lastig en vrijwel kansloos !! Rechters kunnen immers niets met dit soort gladjakkers die tussen de mazen van de wet doorglippen.

    Gezien het bovenstaande verzoek ik u dringend om actie te ondernemen en aanvullende wet- en regelgeving te ontwerpen om een eind te maken aan de misstanden in deze “sector”.

    Dat bovenstaande kwestie geen uitzondering is bewijzen de DUIZENDEN klachten via onderstaande sites:

    Voor een nuttige tijdsbesteding tijdens uw kerstreces raad ik u aan om de onderstaande sites eens tot in detail te bestuderen. Uw zult dan zien, dat er in reïntegratieland veel mis is.

    1) Trosradar.nl >> forum: reintegratie
    2) http://kliq.web-log.nl/log/1460951 (zie m.n. de links naar de wetenschappelijke rapportages van de Stichting Economisch Onderzoek (UNIVERSITEIT AMSTERDAM)
    3) http://www.seo.nl/nl/publicaties/rapporten/2003/677.html
    (KOSTEN EN BATEN VAN REINTEGRATIEDIENSTEN 2003.
    4) “verkopen de reintegratiebureau’s knollen voor citroenen ?” etc.
    http://www.seo.nl/nl/publicaties/rapporten/2004/727.html
    Verkopen reintegratiebureaus knollen voor citroenen?
    Publicatienummer: 727
    Opdrachtgever: Raad voor Werk en Inkomen
    Auteurs: L.M. Kok, C.M.E. Groot
    Datum: 2004
    Plaats: Amsterdam (STICHTING ECONOMISCH ONDERZOEK
    Site: SEO.NL
    Waarom niet vrijgegeven voor publicatie?
    5) http://s9.invisionfree.com/Clientenraden/index.php?showtopic=19
    6) http://www.sp.nl/nieuwsberichten/040925-meldpunt_klachten_reiumlntegratiebedrijven.html
    7) http://www.janmarijnissen.nl/weblog/index.php?p=552

    6) TV UITZENDING VARA ZEMBLA: zie onderstaande link.

    http://cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/tv/vara/zembla/bb.20041209.asf

    Gaarne zie ik uw spoedige reactie tegemoet onder vermelding van concrete stappen en ik wens u alvast veel KIJK- en leesgenot tijdens uw zomerreces.

    Reactie door actiefront tegen Gapingse oplichter — vrijdag 2 juni 2006 @ 11.15 uur

  56. ARTEMIS Beroepskeuze, Loopbaanbegeleiding en Reintegratie is een erkende en hooggekwalificeerde organisatie in Nijmegen, die al ruim 20 jaar zonder enige vorm van subsidie bestaat. Er zijn 12 goed opgeleide en ervaren medewerkers werkzaam.
    We zijn aangesloten bij diverse beroepsverenigingen.

    Wij leveren zeer goed werk af op een zorgvuldige en mensvriendelijke manier.
    De resultaten die wij behalen met onze beroepskeuzebegeleiding, loopbaanadvisering, outplacement en IRO’s in opdracht van CWI/UWV zijn zeer goed.
    Onze klanten zijn vrijwel zonder uitzondering (zeer) tevreden.

    Wij voelen ons dan ook buitengewoon benadeeld door het feit dat er nog steeds via diverse websites, die hoog op Google genoteerd staan, zeer negatieve informatie verspreid wordt over die andere “Artemis” uit Middelburg (en Velp), die zich al meer dan een jaar geleden heeft opgeheven. Wij hebben hiermee helemaal niets van doen.

    Sterker nog, die sinds 2001 met zeer veel overheidssubsidies in het leven geroepen organisatie voor alternatieve Vrouwenhulpverlening heeft onze naam bijna 4 jaar lang onrechtmatig gevoerd. In deze periode is die (zeer kleine) organisatie om onverklaarbare redenen een groot aantal keer op de agenda gezet bij veel gelezen, bekeken of beluisterde media (o.a. Zembla, NOVA, de Volkskrant, De Gelderlander, Opzij en vele anderen) op de agenda gezet en uitgebreid negatief in het nieuws geweest. Hebben vooroordelen of belangen in het kader van de zg. privatisering hier wellicht iets mee te maken?

    Met deze gang van zaken zijn we als zelfstandige psychologische praktijk / adviesbureau uiteraard niet blij. We werken al lang vanuit onze idealen, we zijn de eersten in Nederland geweest op het gebied van loopbaanbegeleiding (procesmatig) en we hebben daarmee landelijk zonder al te onbescheiden te willen zijn een zeer goede naam opgebouwd.

    We vinden vier jaar lang gratis negatieve publiciteit op onze naam dan ook wel meer dan voldoende. We verzoeken dan ook vriendelijk om de sterk verouderde informatie over een Artemis reintegratiebedrijf voor WAO-vrouwen uit Middelburg/Velp, dat al lang niet meer bestaat, van deze website af te voeren. Anders moeten we wellicht alsnog gaan procederen tegen het bij voortduring schenden van onze naam.

    Hoogachtend,
    Met vriendelijke groet,

    Namens de medewerkers van ARTEMIS Beroepskeuze, Loopbaanbegeleiding en Reintegratie
    Fransestraat 36 te Nijmegen.
    024-3237503

    Reactie door ARTEMIS Loopbaanbegeleiding en Reintegratie — vrijdag 9 juni 2006 @ 18.00 uur

  57. Beste dames en heren van Artemis uit Nijmegen,

    De naam Artemis word door verschillende bedrijven uit verschillende takken van ‘sport’ (bijvoorbeeld Hotels) gebruikt. Voeren zij de naam Artemis ook onrechtmatig?
    Procederen over de op deze (en andere) site(s) gepresenteerde negatieve connotaties met betrekking tot die naam zal een vrijwel zinloze exercitie zijn. U weet dat ook, daarom plaatste u uw bericht.

    Begrijp me niet verkeerd, ik gun u uw goede naam indien u deze inderdaad bezit.

    Die Artemis (die van de rotte appelen) bezigde zelf de naam “Artemis Inspiratie”. Ik kan me erg goed voorstellen dat u liever zou zien dat bij verwijzingen naar die andere Artemis gebruik word gemaakt van die volledige naam en eventueel met plaatsnaamvermelding zodat geen verwarring kan ontstaan over welke club het gaat.
    Dit lijkt me een zeer redelijk verzoek.
    Bent u het daarmee eens?

    Artemis Inspiratie was toendertijd naar ik herinner een initiatief van Ella Vogelaar (borea) en Haro Kits (Randstad Rentree, borea).
    Als u graag wilt procederen stel ik voor dat u uw probleem bij de bron aanpakt en deze individuen gaat dagen voor schade, die u uiteraard kunt aantonen.

    Ik wens u daarbij veel suk6.

    Overigens ben ik er voor dat de bestaande (negatieve) informatie over Artemis Inspiratie gewoon blijft waar die is.
    Weghalen is toch al geen werkbare optie.

    Hoogachtend,
    Dondersteen

    Reactie door Dondersteen — vrijdag 9 juni 2006 @ 20.22 uur

  58. de BONAFIDE firma ARTEMIS moet dan ook gaan procederen tegen de RECHTBANK !!

    Het vonnis inzake ARTEMIS te Middelburg staat nl. op RECHTSPRAAK.NL !!!!!!!!

    Volgens mijn mening kunt het beste een andere naam kiezen; u kunt mensen nl. moeilijk verbieden om uw naam te associeren met die van een ander, malafide, bureau !! Hoe bonafide u zelf ook beweert te zijn !!

    Opvallend is overigens dat al dit soort bureau’tje beweert zich te onderscheiden door INTEGRITEIT, PERSOONLIJKE AANDACHT, CLIENTGERICHTHEID, ETC. ETC.

    Reactie door reintegratiedetective — vrijdag 9 juni 2006 @ 22.42 uur

  59. beste Artemis Nijmegen,

    in plaats van de media aan te pakken, kunt het beste de eigenaar /eigenaren van ARTEMIS Middelburg aanpakken !!

    Dus de bron aanpakken. Het getuigt van weinig professionaliteit dat u nu de klagers over de Middelburgse oplichtersorganisatie wilt aanpakken !!

    Misschien durft u zelfs zo ver te gaan om deze weblogopenaar dhr. Marijnissen te dreigen met juridische stappen ??

    Dat is dus wel de “wereld op z’n kop”.

    U geeft op bovenstaande wijze wel uw weinig overtuigende visitekaartje af.

    Het schermen met tevredenheid etc. van de zijde van UWV, etc. zegt me inmiddels weinig; dat doen al die bureautje’s !!

    Reactie door reintegratiedetective — maandag 12 juni 2006 @ 15.50 uur

  60. Wat betreft de initiatiefnemers van Artemis Inspiratie kan ik er naast zitten. Kits heeft in 2003 iets over dit bedrijf gezegd op zn stek in Doetinchem.
    Wie het weet mag me corrigeren.
    groet,
    Dondersteen

    Reactie door Dondersteen — maandag 12 juni 2006 @ 17.29 uur

  61. MBT visitekaarte, daar ben ik het geheel mee eens.

    Reactie door Dondersteen — maandag 12 juni 2006 @ 17.34 uur

  62. Dondersteen,

    kan je even je email adres sturen ?

    naar reintegratiedetective@hotmail.com

    ik heb nog een paar goede tips.

    gr.
    R.D.

    Reactie door reintegratiedetective — dinsdag 13 juni 2006 @ 9.23 uur

  63. Fourstar heeft 300 mensen in dienst, waarvan dertig procent voormalige cliënten, waaronder dus ook het slachtoffer van het incident met de zaagmachine. Critici zeggen dat Fourstar werklozen aanneemt op tijdelijke contracten, die precies lang genoeg duren om de uitstroompremie op te kunnen strijken.

    Reactie door reintegratiedetective — dinsdag 13 juni 2006 @ 9.27 uur

  64. FOURSTAR = GAPINGSE VERKOPER = GEBAKKEN LUCHT

    Reactie door reintegratiedetective — dinsdag 13 juni 2006 @ 9.28 uur

  65. Gapingse verkoper KAN BETER TERUG NAAR HET ZIEKENHUIS W. WAAR HIJ OP PERSONEELSZAKEN GEBAKKEN LUCHT KAN VERKOPEN.

    Reactie door REINTEGRATIEDETECTIVE — vrijdag 16 juni 2006 @ 13.53 uur

  66. R.D.

    Zet die tips dan even op deze site, kan iedereen ze gelijk zien.

    gr,
    Dondersteen

    p.s.
    Het bericht van Artemis was gezien het uitblijven van reactie niets meer dan een ordinere reclame uiting.

    Reactie door Dondersteen — vrijdag 16 juni 2006 @ 20.26 uur

  67. DONDERSTEEN,

    welke tips bedoel je ? Ik heb, zoals je hebt kunnen constateren, tientallen tips gegeven die leiden naar de verkoper van gebakken lucht.

    Een beetje intelligente lezer weet nu bij wie hij/zij uit de buurt moet blijven !!

    Het is echter onbegrijpelijk dat dit soort oplichters gewoon door kunnen gaan met hun malafide kaartenbakschuiverij !!

    Weet je nog leuke suggesties om de Gapingse verkoper aan te pakken ?? Uiteraard zijn deze van harte welkom.

    Misschien wordt het dan toch nog een lange, hete zomer voor de Gapingse verkoper !!

    collegiale groet,
    R.D.

    reintegratiedetective@hotmail.com

    Reactie door reintegratiedetective — dinsdag 20 juni 2006 @ 14.18 uur

  68. RD schrijft: “Een beetje intelligente lezer weet nu bij wie hij/zij uit de buurt moet blijven”

    Niet iedereen is even intelligent, even mondig en even goed geïnformeerd. Veel uitkeringsgerechtigden voelen zich zo geïntimideerd door de te vaak prevalerende doe-wat-ik-zeg-anders-ben-je-je-uitkering kwijt houding van uitkeringsinstanties en reïntegratiebedrijven dat ze geen kik durven te geven.

    Het vervelende is verder dat malafide bedrijven gewoon weer mee blijven dingen bij publieke aanbestedingen. Er zou dus een zware lijst moeten komen, maar die zal wel weer juridische problemen opleveren.

    En wat klachtenregelingen betreft, we hebben nog nooit gehoord dat een reïntegratiebedrijf “cliënten” bij aanvang van een traject over zo’n regeling informeerde. We hebben wel eens meegemaakt dat het plaatselijke filiaal van Hudson eerst een exemplaar van het hoofdkantoor moest laten aanrukken.

    Reactie door Clientenraad SoZA — woensdag 21 juni 2006 @ 17.39 uur

  69. adriano chelentano…

    adriano chelentano…

    Trackback door adriano chelentano — donderdag 22 juni 2006 @ 7.53 uur

  70. DE WETENSCHAPPELIJKE ONTMASKERING VAN DIT SOORT OPLICHTINGSFIRMA’S VOND ENKELE JAREN GELEDEN AL PLAATS VIA HET RAPPORT “KOSTEN EN BATEN VAN REINTEGRATIEDIENSTEN” een PUBLICATIE VAN DE STICHTING ECONOMISCH ONDERZOEK (universiteit van Amsterdam).

    U KUNT HET RAPPORT DOWNLOADEN via:

    http://www.seo.nl/nl/publicaties/rapporten/2003/677.html

    ZIE TEVENS HET ARTIKEL “CIRCUS WERKVERSCHAFFING” IN ELSEVIER (2 febr. 2002).

    ELSEVIER: (2 februari 2002)

    CIRCUS WERKVERSCHAFFING: over de zinloosheid van arbeidsbemiddeling.

    Beleidsambtenaren hebben geen flauw idee hoe effectief het beleid is dat ze voeren. Ze weten precies te vertellen hoeveel geld ze hebben uitgegeven en hoeveel “reintegratietrajecten” succesvol zijn beëindigd met uitstroom naar regulier werk. Echter, wie vraagt welke aanpak het beste werkt of hoeveel mensen ook zonder begeleiding werk hebben gevonden, komt tegenover politici te staan met de mond vol tanden.
    Dat is in het buitenland toch beter geregeld. Zoals in de Verenigde Staten. Gedurende een jaar werden in de staat Maryland 27 duizend werklozen verdeeld over verschillende werkgelegenheidsprojecten. Een van de groepen, de controlegroep, werd volledig met rust gelaten. Wat bleek ? De uitstroom naar de arbeidsmarkt was bij de projecten nauwelijks hoger dan in de categorie die geen extra begeleiding kreeg.
    Het betreft geen uniek experiment, blijkt uit een artikel in het vakblad voor economen ESB. De auteurs, Bas van der Klaauw en Gerard van den Berg (beiden verbonden aan de Vrije Universiteit in Amsterdam), wijzen erop dat in het buitenland behoorlijk wat onderzoek is gedaan naar de effecten van verschillende vormen van arbeidsmarktbeleid. Soms leidde dat tot onthutsende uitkomsten. Zo bleek het scheppen van gesubsidieerde banen in de publieke sector volstrekt nutteloos als middel om de doorstroom naar regulier werk te stimuleren. Dat ligt weliswaar anders voor mensen met een gesubsidieerde baan in de private sector (zij stromen vaker door), maar dit effect wordt tenietgedaan door de verdringing van reguliere banen. Verder blijkt uit alle buitenlandse studies dat projecten voor werkloze jongeren geen enkel effect sorteren. Jongeren die regulier werk vinden, slagen daar over het algemeen in ondanks de begeleiding die ze hebben gekregen.

    Mogelijk zijn ze op het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid ook bekend met dit soort studies. Maar vooralsnog valt daar weinig van te merken. Het motto van de opeenvolgende ministers en staatssecretarissen blijft ongewijzigd: hoe meer geld we uitgeven, des te meer werklozen en arbeidsongeschikten we aan het werk helpen.

    REACTIE op dit artikel zenden aan:

    reintegratiedetective@HOTMAIL.COM

    BRON: ELSEVIER 2 FEBR. 2002

    Reactie door reintegratiedetective — maandag 26 juni 2006 @ 14.58 uur

  71. Beste mensen,

    Ik lees vaak dit soort forums, juist omdat ik op de hoogte wil blijven van het reintegratie werkveld.

    Met veel plezier heb ik de afgelopen jaren mijn werkzaamheden gedaan voor een Arbo-dienst en een bekend Reintegratie bedrijf. “Ex-clienten” die mijn naam herkennen weten wel welke en welke vestiging. Maar dat doet niet ter zake..
    Ik moet zeggen dat ik enorm veel klachten heb gelezen op deze Internet site over reintegratie. En met name de trajecten waarin mensen terecht zijn gekomen.. en met name het ‘terecht komen in..’ bevalt me nog steeds niet.
    Ik vroeg me af of hier ook daadwerkelijk iets mee gedaan werd door alle reagerende mensen. Ik heb mij destijds (want ik ben heden niet meer werkzaam in de reintegratie) actief ingezet om de reintegratiebehoefte van mijn clienten / case load (hoe je het ook wilt noemen) te inventariseren en deze wensen ook uit te voeren. Alleen kan je natuurlijk niet iedereen tevreden houden. Reactie van mijn clientele was dat ‘ik iets voor mijzelf moest gaan beginnen’. Met alle respect, voor de geweldige mensen die ik ben tegengekomen, die op eigen kracht en / of met een stuk begeleiding stuk voor stuk harstikke goed bezig waren met (wel soms niet-of niet wilden) reintegreren.. ik heb vaak gezegd dat de problematiek van werkloosheid zichzelf niet 1,2,3, op gaat lossen.. maar dat er wel ook vanuit de politiek / overheid veel gedaan kan worden aan werkloosheids-preventie.
    Natuurlijk kan je niet alle werkloosheid tegengaan, maar wel de uitbuiting van sommige reintegratiebureaus in wat zij ‘reintegratie trajecten’ durven te noemen en dan heb ik het niet eens gehad over de ‘overlast die bedrijven ervaren..’ van het zogenaamde ‘aanwezige netwerk’.
    Ik pleit er dan ook voor om vanuit de politiek een reintegratie vraagstuk neer te zetten.. en hiermee aan de slag te gaan. En dan met name dan ook hierin voor Nederland een doel te stellen (dat gebeurt zo weinig tegenwoordig.. ja, voor een nieuwe Zorg-Wetgeving waar niemand blij van wordt).

    Zo’n aanpak zou kunnen bestaan uit preventie richting bedrijven en mensen / werknemers. Ik bedoel dus niet betuttelen.. maar INFORMEREN. We krijgen hier in Nederland allemaal onderwijs.. dit zou er ook bij moeten horen. Maar ook informeren van werkgevers en werknemers en evt. inschakelen van vakbonden. Niet mensen pas informeren op het laatste moment wanneer het noodzakelijk wordt maar hen vaardigheden en kennis bijbrengen. Hier zijn natuurlijk allerlei leuke constructies bij te bedenken.. Daar heb ik zo mijn ideeen al over. En nee, CWI, verzekeraars, Bonden en Arbo-diensten hebben hier geen tijd voor. Al suggereren ze vast van wel.. Er glippen een heleboel mensen door. En bedrijven hebben geen idee wat de consequenties zijn als ze een ‘zieke werknemer van een ander’ in dienst nemen.. laat staan als ze een ‘ww’er in dienst zouden nemen of wao’er.. (oh sorrie, WIA). Dat heb ik wel gemerkt tijdens mijn dienstverbanden. Weten wat je moet doen als je zonder werk zit, ongeacht het excuus van een slechte Nederlandse economie, is mijns inziens essentieel om te weten in werkend Nederland. En als je niet kan solliciteren of geen idee hebt wat je moet of kan doen of wie je erover moet aanspreken of uberhaupt geen idee hebt welke functie je geschikt voor bent, dan zal dat ten eerste bij de kern moeten worden aangepakt. En niet 6-2 jaar of soms langer (23 jaar ben ik ook tegengekomen) na dato van de vraag voor een client: “en nu..?”. Dat geldt ook voor ondernemend Nederland. Ken je mogelijkheden.. Maar nu is het zo geregeld dat je bakken met geld uit gaat geven aan een extern assessment bureau of reintegratie bedrijf die het zgn. Allemaal voor je uit zoekt (en het geld zelf in de zak steekt).. Nietwaar? Kan allemaal in Nederland toch?
    Ik hoop dat ik weer menig glimlach van mijn ex-clientele heb mogen bereiken met dit stuk.. En ja, ik ben bezig met een eigen bedrijf en ik hoop uiteindelijk een steentje bij te mogen dragen aan het verbeteren van deze gang van zaken. Hopelijk voor een deel al met deze reactie.. Echter denk ik dat we nog een lange weg te gaan hebben.. STAP 1….

    P.S.
    Succes allemaal! Laat je niet kisten.

    Reactie door Elsa Smit — dinsdag 4 juli 2006 @ 19.09 uur

  72. Je hoort mij niet zeggen dat alle reïntegratie bureau’s slecht zijn. Randstad Rentree vind ik dus wel slecht. Vele klachten zijn er gekomen bij de mevrouw wie mij o.a. ook als cliënt had maar daar werd niets mee gedaan. We moesten niet zeuren, kwam het op neer. Uiteindelijk bleven van mijn groep (20) 4 over. Van een groep met dezelfde grootte bleven er 3 over. En nee, ze hadden geen werk gevonden ze waren het zat om zo behandeld te worden en dat er niet naar hen geluisterd werd.

    De afgelopen 6 maanden heb ik via een ander reïntegratiebureau gewerkt naar mijn functie. Ook is er vooraf (geen idiote testjes waar later niets mee gedaan wordt) een uitgebreid gesprek geweest van wat kan je wel en niet enz. Meteen kon ik aan de slag, want sollicteren enz. kende ik wel, dat was ze wel duidelijk. Zij deden hun werk ook veel beter wat de cliënten ook zagen en motiveert.

    Helaas zijn de regels van de gemeente dat het maxmimaal via dat bureau een halfjaar mag duren en nu moet ik weer een uitkering aanvragen. Met een halfjaar werkervaring rijker dat wel.

    Reactie door Jan — woensdag 5 juli 2006 @ 21.41 uur

  73. ELSA,

    preventie van dit soort kaartenbakschuivers is het toverwoord ??

    M.a.w. hoe is het toch mogelijk, dat ondanks de meest schrijnende gevallen, er geen wettelijke mogelijkheden zijn om dit soort oplichters aan te pakken ??

    Sinds het bestaan van dit forum is er nog niets veranderd. Zelfs de Gapingse verkoper van gebakken lucht loopt nog gewoon vrij rond.

    Hoe kan dat ???

    Reactie door reintegratiedetective — zondag 9 juli 2006 @ 20.14 uur

  74. Wat moet ik nu?
    Ik heb 44 jaar gewerkt, vanaf mijn 15e jaar.
    Heb een ww uitkering omdat mijn werkgever mij te lastig vond worden naar de kinderen die mij leiding gaven en werd vorig jaar ontslagen.
    Geen punt hoor het was mooi geweest en nu de volgende generatie maar weer.
    Maar nu, na 9 maanden, heb ik een gesprek gehad waarin me werd meegedeeld dat ik weer naar werk moet gaan omzien en dat wil ik helemaal niet meer na al die strssjaren.
    Toch maar doen of zijn er voor mij nog mogelijkheden als je 6o jaar bent om dit om te buigen?

    Reactie door Hans — dinsdag 11 juli 2006 @ 13.12 uur

  75. Als ex-beleidsmedewerker van één van de grotere reïntegratiebureaus van Nederland moet mij iets van het hart:

    Zowel Hudson als Kliq beschikken over het BOREA-keurmerk reïntegratie, een door deze brancheorganisatie in het leven geroepen keurmerk met als doel de “transparantie” en “kwaliteit” van reïntegratiebedrijven te bevorderen.

    In principe gaat het bij dit keurmerk om regelrechte oplichterij: klanttevredenheidsonderzoeken zijn sterk te manipuleren omdat reïntegratiebedrijven zelf vaak mogen bepalen welke cliënten geïnterviewd worden. Het spreekt voor zich dat je dan de meest positieve aan het woord laat. Daarnaast zegt het keurmerk reïntegratie niets over de kwaliteit van een bedrijf. Zolang je je bedrijfsprocessen op orde hebt is er niet aan de hand (dus al doe je alles fout dan is het van belang dat je alles op dezelfde manier fout doet). BOREA keurmerk is niets anders dan een wassen neus, opgericht om mensen een soort garantie voor te houden die niet bestaat.

    Reactie door reintegratiedetective — woensdag 2 augustus 2006 @ 15.04 uur

  76. Kijk ook even op de Tros radar over reintegratie:
    http://forum.trosradar.nl/viewforum.php?f=59
    Daar vind je ook iets over de kliek van BOREA.

    Reactie door martyn — vrijdag 4 augustus 2006 @ 0.14 uur

  77. Twee jaar heeft mijn reïntegratietraject geduurd. Slechts 1 keer heeft mijn reïntegratiefunctionaris voor mij bemiddeld, en dan was het nog naar een onbetaalde werkervaringsplaats. Daarvoor en daarna wilde hij nergens meer over praten: niet over scholing, niet over bemiddeling, niets! Hij hing alleen de therapeut uit.

    Eén keer verwees hij mij naar de WSW. Ik startte de procedure op, maar werd toen door insiders gewaarschuwd: “Begin daar niet aan! Je wordt doodongelukkig!”

    Ik ben iemand met veel capaciteiten en een grote intelligentie. Ik vind het zelf ook niet nodig, dat ik de WSW in ga.

    Een paar weken geleden is in opdracht van mijn reïntegratiefunctionaris een mevrouw bij mij over de vloer geweest, die veel kennis van de arbeidsmarkt zou hebben. Ik heb haar van alles verteld. En dan durfde ze nog achteraf te zeggen: “Ik had het gevoel dat ze mij niet alles verteld had!”

    Ze wist niets meer te zeggen: Ze moet maar door gaan met administratief werk (ook al is dat al 2 jaar een doodlopend spoor) maar ik zou geen een werkgever weten, bij wie zij een baan zou kunnen krijgen. Ze had de WSW in moeten gaan. Eigen schuld, dat ze nu in de narigheid zit!”

    Zeker na de ervaring met mijn reïntegratiefunctionaris wil ik niets meer met instanties, hulpverleners, dossiers, rapporten etc. te maken te hebben. Ik wil een normaal leven leiden en ik wil niet, dat constant over mijn hoofd heen door andere mensen over mijn leven wordt beslist.

    Mijn reïntegratiefunctionaris deelde mij vrijdag mee, dat ik maar de WAO in moest gaan, dat die mevrouw en hij mij als afgeschreven beschouwen! Dat is gemakkelijk! Twee jaar lang vrijwel niets doen, en dan zeggen: “Ga de WAO maar in!” Net als twee jaar geleden, toen hij dat ook wilde, heb ik hem te kennen gegeven, dat dat voor mij onbespreekbaar is. Ik wil een normaal leven leiden, en daar horen WAO en WSW niet bij!

    Ik heb een klachtenprocedure tegen het UWV en het reïntegratiebedrijf lopen. Aanstaande woensdag heeft de klachtenambassadeur van het UWV Leeuwarden een gesprek over de klachten met mijn arbeidsdeskundige, mevrouw Greveling. De klachtenambassadeur heb ik een uitvoerige brief over de telefoongesprekken van afgelopen vrijdag met mijn reïntegratiefunctionaris geschreven.

    De reïntegratiefunctionaris is kwaad, omdat ik een klacht tegen hem heb ingediend. Hij zei, dat hij ook een klacht tegen mij bij het UWV zou indienen, omdat ik hem zo vaak boze correspondentie heb toegestuurd. Ik besloot om hem een stap voor te zijn, en heb dit zelf aan het UWV geschreven, ook met de reden erbij, namelijk dat het uitblijven van enige stappen van zijn kant gedurende twee jaar tot de nodige onzekerheid en achterdocht bij mij leidden, en dat ik dit niet onder stoelen of banken heb gestoken. Ik kan het motiveren.

    Dóódziek word ik van deze betutteling! Maand in, maand uit, vroeg ik aan mijn functionaris, de heer Willem Huisman van GOIN’ BETWEEN: “Willem, wil je eens voor mij onderhandelen bij het UWV”, “Willem, wil je voor mij bemiddelen?” en altijd was het antwoord “nee”. Deze mevrouw heeft ook tegen hem gezegd, dat hij door moet gaan met het zoeken naar een leerwerktraject, maar tegen mij zei hij, dat hij dat niet van plan was! Ik heb aan het UWV geschreven: “In feite is daarmee het einde van mijn traject gekomen. Ik zou niet weten waar we het nog over zouden moeten hebben in de gesprekken”.

    Op de website van http://www.kiesjereïntegratie.nl heeft de heer Huisman geschreven: “Je wilt je niet in een hokje laten stoppen”. Maar bij mij heeft hij twee jaar lang niet anders gedaan, dan mij in een hokje te stoppen! Hij weet niets anders te bedenken dan WAO, WSW, dagtherapie, etc. Hij heeft een contract getekend met het UWV voor mijn reïntegratietraject, maar heeft er niets van waar gemaakt. Zo ben ik twee jaar lang bedonderd, door een idioot, die meent, dat hij een goede therapeut is, maar noch een goede therapeut, noch een goede reïntegratiefunctionaris is!

    Gewoonlijk hoor ik altijd positieve verhalen over de IRO. Helaas, in mijn geval heeft het niet zo mogen zijn. Anderen beslisten over mijn hoofd, en er gebeurde helemaal niets!

    En van het UWV krijg ik ook geen enkele medewerking. Omdat er al eerder een paar trajecten zijn geweest – die door UWV en het eerste reïntegratiebedrijf zelf – zijn gedwarsboomd – het UWV geeft mij natuurlijk overal de schuld van – krijg ik nooit meer een nieuw traject. Mijn WW-uitkering loopt nog door tot 14 juli 2007, en dan verdwijn ik in de bijstand.

    Mijn functionaris doet zich als heel aardig en sociaal voor, maar in werkelijkheid doet hij niets! Ik ben niet de enige cliënt, die hij in de WAO schopt. Zo heeft hij mij eens verteld over een cliënt, die een voet mist, en daarvoor heeft hij ontheffing van de sollicitatieplicht aangevraagd en ook nog gekregen!! Krankzinnig gewoon!! Alsof er geen enkele baan mogelijk is voor iemand, die een lichaamsdeel mist! Daar heb ik hem fel op bekritiseerd.

    Komt hij bij een andere cliënt, die zijn huis niet op orde heeft, zegt hij ook over die cliënt tegen mij: “Die kan niet reïntegreren!” Hij bemoeit zich dus met heel andere dingen, dan waarvoor hij gecontracteerd is, zoals iemand z’n huishouden!

    Onthoud en registreer deze naam: GOIN’ BETWEEN. De heer Huisman is psychotherapeut, en mijn ervaring is altijd met dit soort lui, dat ze hun grenzen niet kennen en altijd en overal de hulpverlener willen uithangen! Bij hem gaat het ten koste van reïntegratie-activiteiten.

    Met vriendelijke groet,

    Aafke Klopman
    E-mail: aafkeklopman@chello.nl

    Reactie door Aafke Klopman — maandag 21 augustus 2006 @ 0.57 uur

  78. Aafke,

    ik vind het onbegrijpelijk dat dit soort oplichters nog steeds door kunnen gaan met hun zinloze geestelijke terreur; Martin K. te G. is ook zo’n ongelofelijke oplichter. Aan de uitkerende instantie melden dat de client zich niet cooperatief opstelt en dat soort leugens verspreiden, dat is zijn “core business”; naast uiteraard de zinloze toezending van stapeltjes vacatures !! Zogenaamd had hij tientallen opdrachtgevers in zijn “bestand”. Toevallig kon hij deze nooit te spreken krijgen wanneer er vacatures van deze bedrijven en instanties in de krant verschenen !!

    Martin K. hield zich maandenlang schuil; zijn meerwaarde als “consulent” = 0,0

    Martin, je bent een grote ELLENDELING !! die er slechts op uit is om mensen problemen te bezorgen; ondertussen vul je zelf je zakken met dit soort minderwaardige, leugenachtige activiteiten en verkoop van “GEBAKKEN LUCHT”.

    NIET DE GROETEN aan Martin K. te G.

    Reactie door reintegratiedetective — maandag 21 augustus 2006 @ 15.45 uur

  79. tablet pc reviews…

    tablet pc reviews…

    Trackback door tablet pc reviews — donderdag 24 augustus 2006 @ 10.08 uur

  80. listen to ddr music…

    listen to ddr music…

    Trackback door listen to ddr music — donderdag 24 augustus 2006 @ 12.56 uur

  81. 50 cent music clips…

    50 cent music clips…

    Trackback door 50 cent music clips — donderdag 24 augustus 2006 @ 13.12 uur

  82. listen to karaoke music by dolly parton 9 to 5…

    listen to karaoke music by dolly parton 9 to 5…

    Trackback door listen to karaoke music by dolly parton 9 to 5 — donderdag 24 augustus 2006 @ 19.04 uur

  83. live music on stage…

    live music on stage…

    Trackback door live music on stage — donderdag 24 augustus 2006 @ 19.39 uur

  84. Beste mevrouw Klopman,

    In 2005 trachtte dhr. Huisman samen met dhr. van der Werf van Stream, een collega-reintegratiebedrijf, een samenwerkingsverband op te starten.
    Ik heb van februari tot en met april dat jaar contact met beide heren gehad inzake reintegratie.
    Gedurende deze korte periode zijn de contacten geexplodeerd door toedoen van de gemene, en dus onprofessionele, handelingen van beide genoemden. Ik kan u heel goed begrijpen wat betreft de negatieve ervaringen met deze meneer (de andere was trouwens niets beter voor mij). U heeft in twee verhalen die ik op het internet heb gevonden heel helder geformuleerd over uw ervaringen met het reintegratiebureau Goin’Between. Mijn mening is dat het voor mijnheer Huisman -en zijn klanten- beter zou zijn als hij zich ging beroepen op een ander werkproject.

    Groet,

    T. Zwerver

    Reactie door t zwever — donderdag 24 augustus 2006 @ 21.43 uur

  85. zoloft side effects…

    zoloft side effects…

    Trackback door zoloft side effects — vrijdag 25 augustus 2006 @ 7.38 uur

  86. age groups of hip hop music…

    age groups of hip hop music…

    Trackback door age groups of hip hop music — dinsdag 29 augustus 2006 @ 20.56 uur

  87. manhatten beach music…

    manhatten beach music…

    Trackback door manhatten beach music — dinsdag 29 augustus 2006 @ 20.58 uur

  88. libia music…

    libia music…

    Trackback door libia music — dinsdag 29 augustus 2006 @ 20.59 uur

  89. celexa…

    celexa…

    Trackback door celexa — woensdag 30 augustus 2006 @ 1.43 uur

  90. DE WETENSCHAPPELIJKE ONTMASKERING VAN DIT SOORT OPLICHTINGSFIRMA’S VOND ENKELE JAREN GELEDEN AL PLAATS VIA HET RAPPORT “KOSTEN EN BATEN VAN REINTEGRATIEDIENSTEN” een PUBLICATIE VAN DE STICHTING ECONOMISCH ONDERZOEK (universiteit van Amsterdam).

    U KUNT HET RAPPORT DOWNLOADEN via:

    http://www.seo.nl/nl/publicaties/rapporten/2003/677.html

    ZIE TEVENS HET ARTIKEL “CIRCUS WERKVERSCHAFFING” IN ELSEVIER (2 febr. 2002).

    CIRCUS WERKVERSCHAFFING: over de zinloosheid van arbeidsbemiddeling.

    Beleidsambtenaren hebben geen flauw idee hoe effectief het beleid is dat ze voeren. Ze weten precies te vertellen hoeveel geld ze hebben uitgegeven en hoeveel “reintegratietrajecten” succesvol zijn beëindigd met uitstroom naar regulier werk. Echter, wie vraagt welke aanpak het beste werkt of hoeveel mensen ook zonder begeleiding werk hebben gevonden, komt tegenover politici te staan met de mond vol tanden.
    Dat is in het buitenland toch beter geregeld. Zoals in de Verenigde Staten. Gedurende een jaar werden in de staat Maryland 27 duizend werklozen verdeeld over verschillende werkgelegenheidsprojecten. Een van de groepen, de controlegroep, werd volledig met rust gelaten. Wat bleek ? De uitstroom naar de arbeidsmarkt was bij de projecten nauwelijks hoger dan in de categorie die geen extra begeleiding kreeg.
    Het betreft geen uniek experiment, blijkt uit een artikel in het vakblad voor economen ESB. De auteurs, Bas van der Klaauw en Gerard van den Berg (beiden verbonden aan de Vrije Universiteit in Amsterdam), wijzen erop dat in het buitenland behoorlijk wat onderzoek is gedaan naar de effecten van verschillende vormen van arbeidsmarktbeleid. Soms leidde dat tot onthutsende uitkomsten. Zo bleek het scheppen van gesubsidieerde banen in de publieke sector volstrekt nutteloos als middel om de doorstroom naar regulier werk te stimuleren. Dat ligt weliswaar anders voor mensen met een gesubsidieerde baan in de private sector (zij stromen vaker door), maar dit effect wordt tenietgedaan door de verdringing van reguliere banen. Verder blijkt uit alle buitenlandse studies dat projecten voor werkloze jongeren geen enkel effect sorteren. Jongeren die regulier werk vinden, slagen daar over het algemeen in ondanks de begeleiding die ze hebben gekregen.

    Mogelijk zijn ze op het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid ook bekend met dit soort studies. Maar vooralsnog valt daar weinig van te merken. Het motto van de opeenvolgende ministers en staatssecretarissen blijft ongewijzigd: hoe meer geld we uitgeven, des te meer werklozen en arbeidsongeschikten we aan het werk helpen.

    BRON: ELSEVIER 2 FEBR. 2002
    REACTIE op dit artikel zenden aan:

    reintegratiedetective@HOTMAIL.COM

    Zie tevens:
    http://www.reintegratieklachten.nl/

    TROSRADAR.NL

    Reactie door reintegratiedetective — woensdag 30 augustus 2006 @ 13.47 uur

  91. Best Mp3 Download Site…

    Best Mp3 Download Site…

    Trackback door Best Mp3 Download Site — woensdag 30 augustus 2006 @ 15.04 uur

  92. Ik zat 9 maanden in de WW toen ik door het UWV naar Alexander Calder Amsterdam werd gestuurd

    voor wat in de praktijk neerkwam op een verschrikkelijk vervelende en niet leerzame

    sollicitatietraining, die in de praktijk (zonder ziektedagen “leiders” mee te rekenen) gelukkig

    neerkwam op zo’n 40% van de ingeruimde tijd. Ik wilde bewust in de WW zitten omdat ik met de

    ziektewet de ervaring heb er niet meer uit te geraken. Ik moet dus niet zo zeuren zou u

    zeggen…

    Ware het niet dat ik Calder van te voren van mijn moeilijkheden op de hoogte had gesteld en had

    aangegeven dat mijn probleem in de ICT juist vooral is mijn baan te behouden, niet om er een te

    krijgen. Ook al zeg je in de ICT duidelijk “let op, ik kan vrijwel niets”, dan nog krijg je vaak

    de baan, even kort door de bocht natuurlijk…

    Ik werd doodziek van dat onzinnige gedoe bij Calder, dus heb ik op het eerstmogelijke

    telefoontje gereageerd en ben aangenomen.

    Dit ging fout, niet vanwege mij, maar vanwege de absurde toestand dat ik na 1 week een super

    belangrijk programma moest onderhouden terwijl ik de techniek overduidelijk niet onder de knie

    had. De normale werknemers waren ziek of met verlof. Veel eerder als afgesproken. Men wist dit,

    maar men was daar zelf in een zwarte pietenspel terecht gekomen. Ik werd ziek, meldde mij ziek,

    werd geantidateerd ontslagen, zogenaamd in een proeftijd. De proeftijd bestond niet, maar dit

    werd toch aan de arboarts (Commit) overgebracht, alsmede de verkeerde datum.

    De arboarts luisterde enkel naar de werkgever/klant, oordeelde mij keihard arbeidsgeschikt en zo

    zit ik 2 jaar later nog steeds in juridische procedures verstrikt en heb ik 5 maanden geen enkel

    inkomen gehad!!!

    Calder heeft nog een paar keer “geinteresseerd” gebeld, achteraf bleek het echter om mijn

    arbeidscontract te gaan dat ze nooit hadden ontvangen, maar waarmee ze 3500 euro krijgen van het

    UWV. 3500 euro voor iets waarmee ze in feite de samenleving voor gigantische kosten plaatsen van

    2 jaar ziektewet en verder, juridische procedures en manuren, etc, etc.

    Het doet mij denken aan een van mijn werkgevers waar ik nummertjes moest draaien (bepaald aantal

    klanten moest helpen). Ik hielp mensen niet van de regen in de drup, ik loste het probleem

    voortvarend en ter plekke op. Mijn buurvrouw was strict en verwees mensen enkel naar een ander

    of stuurde hen met een kluitje het riet in. Haar klanten kwamen de volgende dag wellicht bij

    mij, en ik loste het wel even op. Mijn buurvrouw draaide zo meer nummers en ik kreeg dus op mijn

    kop!!! Dit is het geheim van bureau’s als Calder!

    Ik loop nu tegen de muren op en wil aan het werk. Ik heb zelf een heel dapper traject

    uitgestippeld en zelf een opleiding uitgekozen bij een hogeschool in deeltijd, waarbij ik

    binnenkort ook parttime dien te gaan werken. Het UWV zou een gat in de lucht moeten schieten,

    toch? Nee…

    Zij willen dat je TOCH een reintegratiebureau in de armen neemt van meestal 3000 tot 5000 euro.

    Het collegegeld is 1100 euro!!! En daar zit uitgebreide en persoonlijke coaching bij inbegrepen!

    Reactie door Ronald Ruding — woensdag 6 september 2006 @ 20.54 uur

  93. lijkt op de Middelburgse (GAPINGSE) verkoper van gebakken lucht !!!

    Reactie door reintegratiedetective — vrijdag 8 september 2006 @ 22.56 uur

  94. Al mijn klachten op een rijtje:

    - AC kan mijn kans op een baan niet vergroten
    - AC heeft niets op met privacy, wisselt cv’s van diverse cliënten uit
    - AC besteed geen aandacht aan klachten
    - AC komt z’n afspraken niet na
    - AC geeft je geen inzage in je eigen dossier
    - AC heeft geen respect voor cliënten
    - AC zet zich niet voldoende in
    - AC consulenten kunnen niet goed Nederlands schrijven
    - AC heeft snel wisselende consulenten
    - AC ziet zijn cliënt als nummer
    - AC krijgt geld voor jou (zelf verworven) arbeidscontract
    - AC behandeld je als minderwaardige
    - AC kletst over mensen die uit een sociaal lagere klasse komen
    - AC uit zijn frustratie naar cliënten
    - AC liegen ronduit
    - AC is slecht voor je zelfverzekerdheid

    Conclusie: AC doet best heel wat, zo te lezen, maar moet het hier zo veel geld voor betaald krijgen?
    Het is waar, in ieder mens schuilt een crimineel!

    Reactie door Tini — zondag 10 september 2006 @ 21.34 uur

  95. Nog even voor de duidelijkheid:
    AC staat natuurlijk voor Alexander Calder

    Reactie door Tini — zondag 10 september 2006 @ 21.35 uur

  96. AC = nog erger dan Gapingse (gemeente Veere) verkoper van gebakken lucht.
    Dus oppassen voor deze in Middelburg en Goes gevestigde KAARTENBAK !!!!

    Reactie door reintegratiedetective — maandag 11 september 2006 @ 18.37 uur

  97. Bang Extreme Gang Video…

    Bang Extreme Gang Video…

    Trackback door Bang Extreme Gang Video — woensdag 13 september 2006 @ 18.36 uur

  98. zal de banenmarkt in de CWI’s weer worden vervuild door de aanwezigheid van VERKOPERS VAN GEBAKKEN LUCHT ??

    Reactie door reintegratiedetective — woensdag 20 september 2006 @ 14.22 uur

  99. één ding snap ik niet. Waarom wordt door het CWI tegen UWV gezegd en via het UWV tegen mij dat het mogelijk is om 2 maanden een cursus te volgen om zo meer kans op werk te krijgen en waarom kan dit ineens bij de eerst volgende afspraak van het CWI niet meer?

    Ik ben 24, ben 3 jaar geleden afgestudeerd. Heb allemaal tijdelijke diverse baantjes gehad omdat voor mijn het toerisme op zijn gat ligt en ik relevante werkervaring mis. Nu heb ik altijd laten zien dat ik gemotiveerd ben, maar waarom komt er niets van het CWI? En doen ze eerst een belofte en komen ze die vervolgens niet na? En wat hebben die gesprekken iedere 3 weken voor zin? Telkens wordt weer het zelfde gezegd. Maar ik schiet er niets mee op.

    De arbeidsmarkt trekt aan…daarom was er natuurlijk ook geen parkeerplek bij het CWI vandaag……zover ik het kan zien is er alleen maar meer werk in de bouw, techniek en productiewerk. Balen als je daar nou net niet in zit….

    Reactie door Jan — donderdag 21 september 2006 @ 1.57 uur

  100. En nou durft die vent ook nog te beweren dat ik breed moet gaan solliciteren en niet alleen op administratief werk, wat in de meeste gevallen te veelzijdig is en waar ik de kennis niet van heb.

    Moet ik dan honderd keer uit gaan leggen dat ik ook solliciteer als bezorger, verkoopster en weet ik het wat? En hij blijft maar zeuren over productiewerk….eeh ja, mag geen zware dingen tillen en kan niet lang staan i.v.m voet waarmee ik ooit een ongelukje heb gehad en het bot niet goed genezen is.

    Maar goed, ik zoek zelf wel een BBL opleiding.

    Reactie door Jan — donderdag 21 september 2006 @ 2.03 uur

  101. OK. JAN ga zo door. Vooral ook de 2E KAMER INLICHTEN; dat is de enige manier om de subsidiekraan, waardoor een zeer DIKKE, SUBSIDIESTRAAL, die naar deze oplichters loopt, dicht te draaien.

    CWI + andere verkoopkantoren voor gebakken lucht kunnen dan definitief dicht ! Besparing: +/- HONDERDEN MILJOENEN

    Verkoper van gebakken lucht komt overigens wel zijn gladde praatjes verkopen op de banenmarkt te MIDDELBURG (in het CWI).

    Deze hufters kunnen misschien nog ergens als kampbewaker in Noord-Korea terecht ??

    Ze beweren altijd dat als je maar wilt, wel een baan kunt bemachtigen !!

    Stuur dan even een mailtje aan het Noordkoreaanse bewind. Zijn we mooi van jullie af.

    Reactie door reintegratiedetective — donderdag 21 september 2006 @ 19.21 uur

  102. Om met begrip voor al het geklaag toch ook eens een positieve bijdrage aan deze discussie over reintegratie te leveren wil ik hierbij het volgende melden.

    Sinds het begin van de periode dat de reintegratie werkelijk werd vrijgegeven, eind 2004, in de vorm van IRO’s, heeft ons bureau te Nijmegen 86 % van de deelnemers tot eind 2005 met succes aan een gewenste baan geholpen.

    Over alle deelnemers tot nu toe, inclusief degenen die zich onlangs hebben aangemeld, dus tot november 2006, is het totale aantal geslaagde IRO-trajecten hier 67 %. Dit zijn harde, controleerbare cijfers.

    Hier zaten behoorlijk ingewikkelde trajecten bij, waarbij we ook zelf wel eens gingen twijfelen aan de haalbaarheid van de opdracht. Het ging om mannen en vrouwen van heel diverse achtergrond qua opleiding en ervaring; de leeftijd van de deelnemers liep van 20 tot boven de 60. Er zaten nogal wat veertigers en vijftigers bij; dit bleek echter niet het grote struikelblok.

    Blijkens onze ervaringen zijn bij de deelnemers en begeleiders om te kunnen slagen wel belangrijk: motivatie, (zelf)vertrouwen, doorzetten ondanks twijfels, initiatief en inventiviteit. Naast de nodige kennis, ervaring en contacten. En natuurlijk van de zijde van de begeleider echte aandacht voor de situatie van de deelnemer. Dat zijn hier geen loze woorden.
    Karateristieken van de begeleiding zijn voor ons nooit gemakkelijk benoembaar geweest, maar daarom niet minder aanwezig.

    Om niet opnieuw beticht te worden van reclame (ik zal de toevoegsels weglaten) en het afgeven van visitekaartjes (zie vanaf bijdrage 56.), we hebben met de naam al voldoende problemen gehad, zal ik zal de naam van dit bureau deze keer niet noemen.

    Ik wil hiermee wel aangeven dat het niet alleen kommer en kwel is in het land van reintegraties/IRO’s. Dat blijkt ook uit de landelijke resultaten na invoering van de Individuele Reintegratie Opdrachten.

    Dus Jan (M.), hoewel ik sympathie en respect heb voor je activiteiten destijds in Oss en Nijmegen in de medische sector, ben ik het zeker niet met je eens dat privatisering en marktwerking (wat een woorden voor het eigen initiatief van individuele personen) per definitie niet goed zouden zijn. En misschien wel socialer en meer gelijkheid bevorderend dan de alternatieven. Waarom overlaten aan de macht en mogelijke arrogantie van de gesubsidieerde grootschaligheid en anonimiteit van zuil of staat met mogelijk een onhanteeerbare starheid, logheid en ineffectiviteit, waar burgers met initiatief het heel goed zelfstandig afkunnen? Zo nodig wel met een goede eindcontrole door een objectieve, sterke overheid?

    Of ben ik nu al te optimistisch?

    Namens A.
    Reintegratie
    te Nijmegen,

    Inge Diekstra

    Reactie door Inge Diekstra — vrijdag 3 november 2006 @ 18.31 uur

  103. Jan,

    genoeg geklaagd. Het wordt weekend, dus tijd om te breinstormen:

    Is een cursus sneeuwhutten bouwen in de Amazone misschien een zinvol project voor toekomstige baanzoekenden ??

    Kan jij dit geniale idee misschien kwijt in Oost-Groningen ?? Kan VARA ZEMBLA daar weer een leuke reportage aan wijden (wellicht met medewerking van herintredende journalisten ??

    In Zeeland (GAPINGE) zit nog wel zo’n kaartenbakbeheerdertje die een afgekeurde “journalist” in zijn bak heeft zitten.
    (of is dit iets voor Charles G. ?? kan dan net terugkomend uit Washington en uitgekotst door collegae van de NOS een leuk REINTEGRATIEtrajectje volgen ??)

    gr.
    R.D.

    Reactie door reintegratiedetective — vrijdag 10 november 2006 @ 14.27 uur

  104. Remkes verdient met recht de gouden eikel
    zie bericht van 11 november ophttp://www.volkskrantblog.nl/blog/5801

    Reactie door Louis Hofman — zaterdag 11 november 2006 @ 9.59 uur

  105. volgend jaar wordt Gapingse Verkoper genomineerd voor de gouden eikel….!!

    p.s. deze prijs staat toch immers ook open voor mededinging door oplichters ??

    Reactie door reintegratiedetective — maandag 13 november 2006 @ 12.59 uur

  106. Ik heb een leuk reintgratie raadseltje!

    Ik wordt door de gemeente naar Hudson gestuurt omdat er geen ander vervolgtraject voor mij was.
    Bij Hudson moet ik een Arbeidsovereenkomst tekenen voor bepaalde duur. Maar deze is niet van Hudson zelf maar van Flexpay uitzendonderneming.Ik krijg dan ook van Flexpay per 4 weken betaald als ik niet werk.
    Als ik namelijk via een ander uitzendbureau werk krijg worden deze bij hun geregistreerd als onbetaald verlof.
    Maar aan wie moet je dan een opleiding of omscholing vragen?
    De gemeente niet omdat je namelijk met hun niets meer te maken hebt want je hebt officieel een overeenkomst dus dat is werk en geen uitkering. Niet bij Flexpay want zei doen allen je salaris betalen en de opdracht van de gemeente uitvoeren en Hudson voert alleen de opdracht uit die hem is gegeven en zit letterlijk jou door de stront te trekken bij het andere uitzend bureau omdat hij anders zijn subsidie mis loopt als je niet via hun aan het werk komt.

    RA RA wat klopt er niet aan dit systeem?

    Reactie door Melany — dinsdag 14 november 2006 @ 15.03 uur

  107. wat er niet klopt = nl. dat de grootste eikels gewoon door kunnen gaan met hun maffiamethodes.

    Uiteraard totdat er een kabinet zonder Harry Potter en VVD wordt gevormd. Dan kunnen deze georganiseerde reintegratiemisdadigers wel inpakken !!

    Dan is het ook afgelopen met de GAPINGSE OPLICHTER !! (domicilie kiezende te Middelburg en Goes)

    Reactie door reintegratiedetective — woensdag 22 november 2006 @ 20.51 uur

  108. Gapingse oplichter kan nu wel inpakken !!
    Tijdens nieuw kabinet wordt er definitief afgerekend met deze oplichtersbranche !! Uiteraard probeert Gapingse verkoper van gebakken lucht nog enige steun te krijgen via zijn gereformeerde vriendjes in de regio Walcheren..

    Zal echter niet helpen…

    Trouwens de site van deze minkukel is inmiddels ook niet meer actief.. dus..

    p.s. overigens stonden er in het verleden CV’s op van werkzoekenden !! Dezelfde CV’s hebben er +/- 5 jaar opgestaan.. !! !!!!

    Reactie door reintegratiedetective — zaterdag 25 november 2006 @ 15.42 uur

  109. f60ba4de4b3a77dca810cfd7e2d898e5

    Reactie door f60ba4de4b3a77dca810cfd7e2d898e5 — dinsdag 28 november 2006 @ 1.42 uur

  110. voor de meest trieste verhalen over deze oplichtersbranche zie:

    http://www.reintegratieklachten.nl/

    Reactie door reintegratiedetective — dinsdag 28 november 2006 @ 9.49 uur

  111. voor de meest trieste verhalen over deze oplichtersbranche zie:

    http://www.reintegratieklachten.nl/

    Reactie door reintegratiedetective — dinsdag 28 november 2006 @ 9.49

    Reactie door reintegratiedetective — dinsdag 28 november 2006 @ 9.50 uur

  112. gaat GAPINGSE OPLICHTER ook in 2007 nog verder met zijn gladde praatjes en opleuken (=vervalsen) van CV’s ?

    - meldingen aan bovenstaande email.

    Reactie door reintegratiedetective — maandag 4 december 2006 @ 10.29 uur

  113. http://www.reintegratieklachten.nl

    voor lotgenoten en/of (harde) actie !! tegen FOURSTAR, RENTREE, CALDER, etc. etc.

    Reactie door reintegratiedetective — woensdag 6 december 2006 @ 14.10 uur

  114. RENTREE = *lichter te Middelburg

    Reactie door resdfsdf — zondag 24 december 2006 @ 23.24 uur

  115. *LICHTER MARTIN zal geen rustige kerst vieren.

    Reactie door resdfsdf — maandag 25 december 2006 @ 11.25 uur

  116. gpofltc qrhmv vzdrmogi ewoxmy nvfucp golbspi kfoav

    Reactie door akvic tgozfai — donderdag 28 december 2006 @ 5.33 uur

  117. tfbeozri tfnwsbaxg bsliamnv urwhjqbco vyoklpt ptbmoql ovix http://www.ltbhmz.yevr.com

    Reactie door pfhia uavpb — donderdag 28 december 2006 @ 5.34 uur

  118. gezocht: GAPINGSE verkoper van gebakken lucht.
    Kenmerk: deze ex-ziekenhuismedewerker is een goede klant van TNT; hij verzendt nl.iedere dag stapeltjes vacatures die iederreen zo van internet kan halen.. !! Uiteraard ontvangt hij hiervoor een forse “beloning” (= uw belastinggeld)

    Reactie door reintegratiedetective — vrijdag 12 januari 2007 @ 21.12 uur

  119. NOG EEN AANTAL INDRUKWEKKENDE, SPANNENDE LINKS INZAKE DE REINTEGRATIEMAFFIA:

    Ella Vogelaar en Borea, column van Justus van Oel: http://www.justusvanoel.nl/asp/detail_text.asp?id=1353 Dat uitgerekend een oud-vakbondsbestuurder en feministe president-commissaris bij Unilever wordt, vindt ze zelf helemaal niet zo raar. ‘Voor de buitenwereld lijkt het misschien een grote overstap, maar als je er in zit zie je dat het verschil tussen vakbond en bedrijfsleven niet zo groot is.’ zie: http://www.duojob.nl/xcms/news/mid/5190/id/5815 interessante dame…

    http://www.arbo.nl/content/network/szw/docs/eindrapport_arbo_en_reintegratiedienstverlening.pdf > > > http://solidair.sp.nl/index.php?p=30 > > http://www.novatv.nl/index.cfm?REPORTAGE_ID=1803&FUSEACTION=videoaudio.details&LN=nl > > http://www.arbeidsmarktbrabant.nl/frameset.asp?http://www.arbeidsmarktbrabant.nl/nieuws/nieuws.asp?Brab=JA&week=23&jaar=2005 > > Heel interessant is de volgende brief: > > http://www.kiesjereintegratie.nl/docs/Bestemming2eKamer12mei2005.pdf (zie vooral > pagina > 5 en 6, over Borea-keurmerk = windowdressing, maar de hele tekst is > belangwekkend!) > > http://www.stichtingdebestemming.nl/ > > http://www.sp.nl/nieuws/tribune/200202/reintegratiebv.stm > > http://www.pwnet.nl/rubriek.jsp?art=15840 > > >

    Reactie door KEURMERK — donderdag 18 januari 2007 @ 18.50 uur

  120. Reïntegratie, ervaringen van uitkeringsgerechtigden

    Voorwoord
    Met ingang van januari 2001 wordt de reïntegratie van uitkeringsgerechtigden (WW-ers en WAO-ers) uitgevoerd door reïntegratiebedrijven (RIB’s). Deze reïntegratiebedrijven hebben deelgenomen aan de veiling welke medio 2000 door de Uitvoeringsinstellingen (uvi’s) werd gehouden.

    In afwijking van de situatie van voor 2001 worden de reïntegratiebedrijven nu “afgerekend” op het al dan niet werkelijk bemiddelen van de uitkeringsgerechtigden naar werk.
    Op zich stemt FNV Bondgenoten in met het beleid dat het “gemeenschapsgeld” dat wordt aangewend om de reïntegratie te verzorgen, op een doelmatige wijze wordt ingezet.
    Echter, doordat er aan de reïntegratiebedrijven zelf geen kwaliteitseisen worden gesteld, hadden wij het vermoeden dat de kwaliteit van de reïntegratie wel eens in het geding zou kunnen komen.

    In januari van dit jaar hebben wij dan ook zo’n 20.000 leden aangeschreven die wellicht met deze (nieuwe vorm van) reïntegratie te maken zouden kunnen krijgen.
    Ruim 5000 leden reageerden op deze brief en verzochten om een informatiepakket of wilden worden uitgenodigd voor een informatiebijeenkomst.
    Uiteindelijk hebben zo’n 600 leden ook daadwerkelijk een van de informatiebijeenkomsten bijgewoond.
    Op deze bijeenkomsten, die gehouden zijn in de periode februari – april, bleek al snel dat diegenen, die reeds te maken hadden gekregen met de reïntegratie, opmerkelijk vaak aangaven dat ze negatief waren over de verstrekte dienstverlening door het reïntegratiebedrijf waarnaar men door de uitvoeringsinstelling was verwezen.

    Een veelheid aan klachten kwam hierbij aan het licht.

    Om een indruk te geven van de ervaringen van de betrokkenen, hebben we in deze bundel een 20-tal mensen hun verhaal laten vertellen. Over de wijze waarop zijzelf de aangeboden reïntegratie hebben ervaren.

    Zorgvuldigheidshalve willen we hierbij vermelden dat er natuurlijk ook positieve ervaringen waren met reïntegratiebedrijven. Waaruit blijkt dat de reïntegratie wel degelijk goed en succesvol kan verlopen. De ervaring leert dat succesvolle reïntegratiebedrijven voldoen aan een aantal basiskwaliteitscriteria.

    FNV Bondgenoten

    Hans de Vries, voorzitter

    Mei 2001

    In de verhalen van de betrokkenen zijn op een aantal plaatsen voetnoten opgenomen. Deze voetnoten hebben betrekking op/verwijzen naar de lijst van kwaliteitskriteria die als bijlage achterin is opgenomen.

    Colofon

    Dit is een uitgave van de stichting FNV Pers t.b.v. FNV Bondgenoten
    Utrecht
    Juni 2001
    Opmaak en druk: FNV Bondgenoten
    R0313769.bro
    Praten, praten en geen resultaten
    In juli 2000 stelde het GAK vast dat C.W. (49) arbeidsbemiddelbaar was en stelde hem een reïntegratietraject voor. Na tien maanden van gesprekken en vooral wachten is C.W. nog geen stap verder.

    C.W. werd begin 2000 door de bedrijfsarts van het GAK voor 80 – 100% afgekeurd en mocht niet meer terug naar zijn oude werkgever. Hij was 47 jaar oud en nog nooit eerder werkloos geweest. “Het liefst ging ik direct weer aan de slag”, zegt C.W. “Ik kwam er echter al snel achter, dat het vinden van ander werk niet zo gemakkelijk was. Ik heb in de loop der jaren door zelfstudie wel veel kennis opgedaan, maar de diploma’s die ik heb zijn inmiddels verouderd.”

    Omscholen

    Daarom stelde het GAK in november 2000 voor om iets te doen aan bij- of omscholing. Reintegratie dus. C.W. vroeg zich af wat dat inhield en kreeg op aanvraag een informatieboekje van het GAK thuisgestuurd: “Niet te lezen voor de gewone man,” zegt C.W., “Een volkomen oninteressant verhaal over de geschiedenis van integratie waar ik bovendien niets van begreep. Volkomen onleesbare tekst. Ik heb het in een map gestopt en moet het nog steeds vertalen.5”
    Verder werd hij verwezen naar bemiddelingsbureau Luba Intermediair. “Ik ben thuis eens op Internet gaan zoeken, maar daar stond: Luba uitzendbureau. Dat lijkt me toch wel iets anders dan een reïntegratiebureau,” vertelt C.W. “Maar goed, ik ging naar de intake bij Luba op 1 december 2000.”

    Vaag

    Hij vervolgt: ”Dat gesprek was erg vaag. Ik kwam daar als klant, dus ik had een probleem. Er werd mij echter niets verteld over de gang van zaken, over hoe we het zouden gaan aanpakken, wat de bedoeling was5. Mijn contactpersoon vroeg mij een hoop dingen en zat van alles op een papier te krabbelen. Ik kreeg niet de indruk dat het hem veel interesseerde. Ik zocht werk, zij waren immers een uitzendbureau dus ik zei: ‘joh, kijk nou eens in die la van je wat je aan banen hebt.’ Nee, zo werkt dat hier niet, was het antwoord. Ik moest zelf een baan zoeken en zij zouden bemiddelen en adviseren. Maar ik heb in mijn hele leven nog nooit een sollicitatiebrief geschreven!”
    Bij de tweede bijeenkomst in december 2000 wordt bij C.W. een test voor kwaliteiten en vaardigheden afgenomen. Een computertest. “Ik had sterk de indruk dat ik daar aan het lijntje werd gehouden. Het hoe en waarom van de test werd me totaal niet duidelijk,” zegt hij. Een maand later, tijdens het derde gesprek, kwam C.W. zelf met het voorstel om computerles te gaan geven, aan bijvoorbeeld ouderen. Luba bleek toevallig goede connecties met SIOM, dat opleidingen verzorgt. Hij werd nu naar hen verwezen10.

    Eindelijk concrete plannen

    In februari 2001, werd C.W. uitgenodigd door SIOM. Daar volgde weer een intake. C.W.: “Dit was echt een constructief gesprek. Er werd uitgebreid ingegaan op mijn ideeën en wat voor werk ik wilde gaan doen.” Hij gaat verder: “Al snel kwam er een concreet plan op tafel voor een opleiding met daaraan gekoppeld een erkend diploma waarmee ik computerlessen zou kunnen geven. SIOM zou hiervoor een offerte voor Luba maken en verder was het wachten alleen nog op de goedkeuring. Ik was er heilig van overtuigd dat het toch nog goed zou komen. Dat ik over een poosje weer aan het werk zou zijn.”

    Opgedoekt

    Na een maand, eind maart, ontving hij echter een brief van bemiddelaar Luba. Daarin werd meegedeeld, dat Luba de samenwerking met het GAK moest stopzetten. “Natuurlijk deed men niet uit de doeken waarom dat zo was, zegt C.W.5. “De afspraken met SIOM waren hiermee dus ook van de baan. In de brief stond verder, dat het nog niet bekend was welk bureau het traject zou voortzetten. Daarover zou hij te zijner tijd worden bericht door het GAK.”
    Half april kreeg hij bericht van het GAK dat Sagen reïntegratiebedrijf alles over zal nemen. C.W.: “Nu krijg ik binnenkort wéér een mij volkomen onbekend persoon5. Wéér een intake waarin ik alles moet gaan vertellen. Ik word ziek van al dat gepraat.”
    Intussen doet hij er alles aan om zelf werk te vinden. “Als ik naar een uitzendbureau ga en ik vraag naar werk, is het: u bent te oud ben en u wilt teveel verdienen.”
    Ook op de banenmarkt ging C.W. een kijkje nemen. De plaatselijke busmaatschappij stond er met een bord: chauffeurs gezocht. Om chauffeur te worden moest je schriftelijk solliciteren en daar een curriculum vitae bijvoegen. Onbegonnen werk voor C.W. Hij zegt: “Een sollicitatietraining heeft men mij nooit voorgesteld. Er wordt gepraat en gepraat en er gebeurt niets. Ik heb nooit een plan zwart op wit gezien. Er zijn nooit vaste afspraken gemaakt. Van de gesprekken vroeg ik altijd een afschrift: nooit iets gekregen. Een vaste contactpersoon heb ik niet5. Eigenlijk ben je gewoon een nummer, waar veel geld aan wordt verdiend. Ik zit nu al zo lang thuis en kan geen kant op. Intussen loopt mijn WAO-uitkering langzamerhand naar twee jaar toe. Dat betekent voor mij binnenkort een korting van 30% op mijn uitkering!”
    C.W. kan niets anders doen dan wachten3.
    Bemiddelingsbureau: “Wij gaan ervoor!”
    Er stopt een snelle wagen voor de deur. Een jongeman in een strak pak stapt uit. Terwijl hij zijn auto centraal vergrendelt handelt hij nog even een mobiel gesprekje af. Het is de consulent van integratiebureau Agens, die een intakegesprekje komt doen.

    Je kunt zowel volledig de WAO als in de WW zitten. Hoe dat mogelijk is, dat kunnen beide uitkerende instanties niet uitleggen noch oplossen. Terwijl zij sinds maart 1999 in de WW zat werd N.J. (54) ernstig ziek. De arts van het GAK keurde haar daarom begin maart 2001 af voor 80 – 100%. RIB houdt echter vol dat N.J. als werkzoekende ingeschreven moet staan.

    Passende opleiding

    Begin maart stuurt het GAK haar een brief, waarin men heeft besloten dat bemiddelingsbureau Agens een bemiddelingsplan voor haar gaat opstellen. Een week later komt de vertegenwoordiger bij haar thuis en daarmee begint de bemiddeling.
    Nu heeft N.J. ruim twintig jaar ervaring in bestuurswerk, maatschappelijke dienstverlening, beleidswerk en dergelijke. In de politiek en ook als vrijwilliger was zij jarenlang actief. Ze heeft onlangs een advertentie van Kliq zien staan, waarin een docentenopleiding van zestien maanden wordt aangeboden voor herintreders. “Dat lijkt me nou een passende opleiding voor mij- het sluit precies aan bij mijn ervaring en ik kan met lesgeven heel zinvol werk doen. Met die lerarentekorten heb ik ook snel een baan,” redeneert N.J. tijdens de intake.

    Zoethoudertje

    Maar dat gaat niet zomaar. De vertegenwoordiger van Agens legt uit, dat N.J. bij het RIB in fase 4 is ingedeeld. Moeilijk bemiddelbaar dus. Waarom dat zo is, wordt niet duidelijk. Bovendien, in fase 4 kom je niet in aanmerking voor een scholingsbudget. Dat is heel spijtig natuurlijk. Geen nood, mevrouw kan wél in aanmerking komen voor een Wiw-baan -met minimuminkomen: als suppoost in het museum in Alkmaar. N.J. peinst er niet over: “Ik vind die Wiw-regeling niet meer dan een zoethoudertje en ik ben potdorie wel tot meer in staat.”

    Internet

    Korte tijd later ontvangt ze een brief, waarin wordt gemeld ‘dat het bemiddelingsplan van bureau Agens is goedgekeurd’. Wat dit plan behelst staat niet in de brief. Aan de telefoon kan men het haar ook niet vertellen: als zij het wil weten moet ze maar contact met het GAK opnemen. Voordat ze dat heeft kunnen doen, krijgt ze het antwoord op haar vraag al vanuit bureau Agens.
    Dat is boven verwachting snel, maar in de glossy brochure staat niet voor niets: ‘wij gaan ervoor!’. Haar consulent stuurt haar namenlijk onaangekondigd per post twee uitdraaien van vacatures van Werknet.nl. N.J.: “Als dat de bemiddeling is waar ze zoveel ophef over maken… Die vacatures had ik zelf ook wel op Internet kunnen vinden natuurlijk.” Het zijn twee banen in het welzijnswerk. De ene is voor cultureel medewerkster en de andere in de kinderopvang. Tezamen voor 20 uur per week en dat in Amsterdam, terwijl N.J. in Alkmaar woont. “Voor 20 uur per week in het welzijnswerk zou ik mijn hand toch nog steeds moeten ophouden om aan een minimuminkomen te komen. Want iedereen weet wel dat ze daar op een slof en een schoen hun werk moeten doen.”
    Daarbij komt, dat beide functies voor 7 à 8 maanden zijn. “Daar zit ‘m nou net de kneep, gaat N.J. verder. “Want bij bemiddeling naar een baan langer dan 6 maanden wordt bemiddelingsbureau Agens betaald door het GAK. Ik las nota bene in het FNV-blad, dat het bureau ook geld ontvangt als iemand zélf een baan vindt.”

    Op eigen houtje

    Wat Agens kan, kan N.J. ook: ze is zelf op Internet gaan zoeken naar een baantje. Ze is al bezig met een sollicitatieprocedure die naar verwachting positief zal uitvallen. Van bureau Agens heeft ze niets meer gehoord. “Het RIB, waar ik vreemd genoeg ook nog steeds sta ingeschreven, heeft mij überhaupt nog nooit een baan aangeboden. Ook niet in de jaren dat ik eerder stond ingeschreven,” zegt zij. “Ik vraag me ook af, hoeveel andere klanten van het GAK net zoals ik óók bij het RIB als werkzoekenden staan ingeschreven. Met al die dubbele inschrijvingen zou namenlijk het aantal werklozen en het aantal WAO’ers er heel anders uitzien.”
    Drijfzand
    Om zich voor te bereiden op de arbeidsmarkt volgt K.D. een computercursus, een sollicitatietraining en daarna nog een vervolgtraining. Toch lukt het haar niet om een baan te vinden. “Ik ben opgehouden me schuldig te voelen. Het ligt niet aan mij. Ik doe wat ik kan.”

    Toen zij 48 jaar werd, kwam K.D. in de WW. Bij het Reïntegratiebedrijf stelde zij zelf voor een cursus te volgen voor werk in de gezondheidszorg, omdat ze daar toch al jarenlange ervaring had opgedaan. Dat leek de consulent geen goed idee. “Je bent te oud voor dat werk, zei zij,” vertelt K.D. “Ik zou toch niet worden aangenomen.” Het RIB raadde haar aan zelf te solliciteren. Het lukte K.D. om een vaste baan te vinden. Zij werd echter ontslagen omdat men haar te langzaam vond. Zij draaide de Ziektewet in 1.

    Administratief nummer

    In februari 1999 meldt K.D. zich na een langdurige ziekteperiode beter en komt in de WW. Ze gaat naar Cadans voor een gesprek. Ze wil meer kans op de arbeidsmarkt krijgen. “Ik wil graag meedoen met die computercursus”, geeft zij aan. Dat kan, zegt Cadans, maar dan moet je eerst even terug naar het RIB om je in te schrijven.
    Haar consulent bij het RIB pakt het grondig aan: zij dient in februari 2000 een aanvraag in bij Cadans voor een computercursus gevolgd door een sollicitatietraining met vervolgtraining. Haar RIBconsulent vertelt haar, dat zij zelf ergens anders gaat werken en dat zij nog niet weet wie haar gaat vervangen.
    Uiterlijk in juni van dat jaar moet de cursus starten, maar K.D. hoort maandenlang niets meer. Ze wordt er zenuwachtig van en belt daarom zelf regelmatig naar het RIB om te horen hoe de stand van zaken is. Bij het RIB is ze inmiddels slechts een administratief geval geworden. Ze heeft er geen vaste consulent meer 5. Per computer blijkt 5 haar dossier te verhuizen van Amsterdam naar Purmerend naar Zaandam. Telkens krijgt ze een andere persoon aan de lijn. Een persoonlijk gesprek heeft ze niet meer. Uiteindelijk belt ze maar weer naar Cadans om te vragen hoe het nu zit, want ook van die instantie hoort ze niets. “Ik zat echt te springen om die cursus 6. Zolang ik een analfabeet op de computer ben maak ik helemaal geen kans op een baan,” vertelt K.D. Uiteindelijk kan ze in september 2000 starten. Eind goed al goed, zou je zeggen.

    Het lukt niet

    Intussen heeft ze de sollicitatietraining afgerond. Een leerzame training van een maand lang gedurende vier dagen per week. De kosten van het reisgeld, die ze al in januari declareerde, heeft ze echter vijf maanden later nog steeds niet terug. “Dat liep toch behoorlijk op, want je moest elke dag met de trein naar Amsterdam.”
    Vanaf februari 2001 is K.D. weer gaan solliciteren. “Ik kan niet zeggen, dat het geholpen heeft,” zegt zij. “Of binnen het bedrijf wordt iets geregeld, of ik ben te duur, of te oud.
    In het begin voelde ik me schuldig dat het me niet lukte om een baan te vinden. Maar dat doe ik nu niet meer. Ik ben tot de conclusie gekomen dat de bijscholing niet aansluit op wat er gevraagd wordt. Het ligt niet aan mij, ik doe wat ik kan 10.”

    Vrijblijvend en minimaal

    Inmiddels is zij bezig met de vervolgtraining. Slechts een deel van de tien cursisten mag hieraan meedoen. Waarom de consulent dit heeft besloten wordt niet duidelijk 5. Voor de vervolgtraining reist K.D. nu een middag per week naar het sollicitatiecentrum in Amsterdam. De vervolgtraining blijkt erg vrijblijvend en minimaal te zijn. K.D. hierover: “Cursisten moeten alles op eigen houtje uitzoeken zonder daar veel begeleiding bij te krijgen. Sommigen moeten van ver komen: dat kost een hoop geld en tijd. Voor vrouwen met kinderen is het een heel geregel. Het lijkt op het oog goed georganiseerd te zijn, maar de klant ervaart het heel anders.”

    Koppeling

    “Als je in Nederland in een uitkering terechtkomt, dan word je naar huis gestuurd en daar moet je maar afwachten wat er verder met je gebeurt. Er wordt niets met je gedaan. Het is net alsof je in drijfzand zit,” zegt K.D. “De koppeling tussen ziek zijn en reïntegratie wordt niet gemaakt. Als je beter wilt worden en weer aan het werk wilt, moet je dat op eigen kracht doen. Vervolgens word je van het kastje naar de muur gestuurd. Uiteindelijk levert het allemaal niets op.”
    Het is niet wat het lijkt, of toch?
    Toevallig viel de voorlichtingsbijeenkomst van de FNV tegelijkertijd met het aanbod van een baan, die J.S. aangeboden werd door de St. Integratie Werk (SIW). Hij was nu voorbereid en wist waar hij op moest letten.

    Import-export

    Via de sociale dienst werd hij begin dit jaar overgenomen door Siw. “Het intakegesprek werd 3 keer uitgesteld. Reden onbekend, maar het maakte wel een amateuristische indruk,” vindt J.S. Toen het dan eindelijk begin maart zover was waren er twee maanden verstreken6. Het leek voor zijn consulent ook allemaal nieuw te zijn11. Bij het intakegesprek werd hem gevraagd wat hij graag zou willen, waarop J.S. aangaf dat hij graag een baan wilde in de import-export, omdat hij blijkens een eerder afgenomen test daar geschikt voor zou zijn. Na dat intakegesprek ging het snel: half maart vertelde zijn consulent hem, dat hij een Wiw-baan voor hem had bij een kringloopbedrijf in de functie van export- transport medewerker. Het zou een leidinggevende baan zijn met administratiewerk.

    Toekomst

    Samen met zijn consulent van Siw ging J.S. eind maart naar het kringloopbedrijf voor een sollicitatiegesprek. “Hij had het zo goed voorbereid, dat ik de indruk kreeg op weg te zijn naar een goede voor mij passende baan,” vertelt J.S. “Maar toen begonnen de problemen al. Want bij kringloop denk ik toch vooral aan oude kleding en oude meubels. Ik vroeg daarom bij dat gesprek welk deel van de baan te maken had met export. Die chef keek me een beetje raar aan en zei, dat ze niets met het buitenland te maken hadden. Maar wie weet, zei hij, misschien is dat wel een idee voor de toekomst.” J.S. moet er nu een beetje om lachen, maar destijds het viel hem toch tegen.

    Functiebeschrijving

    Begin april ontving J.S. op zijn verzoek een functiebeschrijving van het kringloopbedrijf. “De functie heette nu management-assistent3. Het waren drie A4 vellen vol tekst, zo uitgebreid en zo vaag, dat ik er helemaal niets concreets uit kon opmaken. Ik ben daarna zelf weer naar dat bedrijf toegegaan en heb een gesprek gehad met de chef. Hij zou op papier zetten wat ik precies moest doen. Er bleek al iemand anders te zijn die hetzelfde werk deed, wat nieuw voor me was. Ik heb een verslagje gemaakt van dat gesprek en daarvan een afschrift naar mijn consulent gestuurd. Dat was in april. Begin mei heb ik een brief naar het SIW gestuurd met het verzoek om een duidelijker functiebeschrijving. Ik wil eerst zekerheid. Sindsdien heb ik er vreemd genoeg niets meer van gehoord.5”

    Nieuwe intake

    Tot zijn verbazing kreeg J.S. begin april een brief van het Arbeidsbureau. Daar moest hij komen voor weer een intake. “De dame in kwestie heb ik voorheen al heel vaak gezien. Ik vroeg, waarom ik weer een intake kreeg. ‘U bent nu toch van mij af,’ zei ik nog. Ze zei: ‘we werken een beetje samen met het SIW.’ Ik kreeg weer zes bladzijden formulieren in te vullen. Met van die stomme vragen zoals: wat is voor u belangrijk, en: waarom wilt u werken. Ik vond het niet meer te volgen en ik had eigenlijk een beetje de pest in na alles wat er met het SIW was gebeurd. Wie nou wat doet wordt steeds onduidelijker. Hoeveel je verdient met een Wiw-baan weet J.S. ook nog steeds niet5.
    Ze doen helemaal niets
    Computertechneut zonder papieren wordt werkloos en kan het voortaan schudden in de wereld van de snelle jongens

    H.H. (55) windt zich op. Hij is al drie jaar werkloos en het ziet er niet naar uit dat daar op korte termijn verandering in komt. Hij zegt verbitterd: “Die arbeidsintegratie, dat is één grote zakkenvullerij. Ze dragen mensen voor om via een uitzendbureau in een traject geplaatst te worden. Het zal hun worst wezen wat jij ook gaat doen en of jij dat lichamelijk aankan. Het is een heel smerig spelletje.”
    Zijn werk was een uit de hand gelopen hobby: hij werkte als computerinstallateur zonder opleiding 10 jaar lang in een bedrijf. Daar werd hij 4 jaar geleden ontslagen en kwam in de Ziektewet. Hij had eigenlijk een handicap, maar wilde per sé niet worden afgekeurd. Het lukte hem in de WW te komen, omdat hij dacht nog een kans te hebben om aan de bak te komen. Dat is nu al drie jaar geleden.

    Vrijwillig werken

    Hij heeft op vrijwillige basis een stuk of tachtig computers in onderhoud op een school. “Ik zou dolgelukkig zijn als ik 3 of 4 dagen in dienst genomen werd om al die machines te onderhouden. Niemand ziet kans om dat voor mij te regelen. Daar op het Arbeidsbureau roepen ze alsmaar, meneer, daar zijn regelingen voor, we gaan het voor u regelen. Maar ze hebben nog nooit iets geregeld.”
    Hij heeft in de afgelopen drie jaar vele gesprekken gehad op het RIB. Hij deed mee aan een sollicitatietraining. Van de computercursus die het RIB aanbood leerde hij niets nieuws.
    “Ik heb alles zelf geleerd, in de praktijk. Ik ben niet die clevere figuur met die HTS-opleiding,” zegt H.H. “Daar komt nog bij, dat het RIB totaal geen verstand heeft van wat automatisering inhoudt. Er zijn zoveel geledingen- ze begrijpen het niet. Die keer bijvoorbeeld toen ze mij naar een cursus stuurden in Rotterdam. Die bleek helemaal in het Engels te worden gegeven. Op Hbo-niveau. Het ging ook nog over systeembeheer, dat is een heel andere richting.”

    Schande

    “Ik heb al zoveel consulenten gehad, iedere keer als ik bij het RIB kom heb ik weer een andere. Als ik vraag naar meneer Jansen, dat is het: nee, meneer Jansen die werkt hier niet meer. Allemaal worden ze weggepromoveerd,” briest H.H. “De laatste consulent die mij in september nog te woord stond, vond het een schande dat ik niet werd geholpen. Hij zou er wat aan gaan doen. Hij zou het hélemaal uitzoeken. Nou, daar heb ik ook nooit meer wat van gehoord. En zo gaat het altijd.”
    “Ze belden mij eens op met de vraag of ik mee wou doen aan een programma voor ouderen. Daarin werd ouderen geleerd hoe ze met hun vrije tijd om konden gaan. Ik zei dat is prima; ik ben overal voor in.
    Nooit meer iets van gehoord. Integratietraject? Nooit van gehoord. Ze willen mij niet meer omscholen; ik kom nergens voor in aanmerking omdat ik te oud ben. Vandaar dat ik naar die voorlichtingsmiddag naar de FNV ben geweest. Daar stonden mijn oren wel even te klapperen.”
    Hij gaat verder: “Het was heel interessant wat ze ons daar vertelden: dat je niet zomaar met alles genoegen hoeft te nemen wat ze voor je in petto hebben. Het gaat toch om mijn inkomen? En ik heb, juist door die handicap, altijd keihard geknokt om toch aan de gang te blijven.”

    Bitter

    Hij solliciteert iedere week. “Maar, ik heb geen papieren, ik ben te oud en bovendien zijn er momenteel helemaal geen vacatures in de automatisering die passend zijn voor mij. En nogmaals, op die school is werk zat. Die docenten weten niets van computers en die werken zelf al pakweg 60 uur per week met al die extra taken die ze tegenwoordig moeten doen. Ik heb een tijd geleden alles uitgezocht, maar ze kunnen mij daar op die school zelfs niet met een loonsuppletie aannemen. Het is vanuit Den Haag niet geregeld. Terwijl er zoveel werk ligt te wachten, ook op andere scholen.”
    H.H. is bitter geworden. Hij zegt: “Ik begrijp niet hoe een staatssecretaris in Den Haag kan zeggen dat werklozen zich niet genoeg inspannen om aan werk te komen.”

    Foutje
    Stel, je zit in de WW en wil je vakantiedagen opnemen. Je dient netjes een aanvraag in, krijgt toestemming en je gaat op reis. Laat nou iemand die gegevens even kwijt zijn geraakt. En net in die tijd wil Kliq beginnen met je reïntegratietraject.

    J.P.(49), bedradingmonteur, is werkloos sinds juni 1997. Hij komt in zijn vak niet meer aan het werk. Hij wil graag weer aan de slag en wel in de bedrijfssector waarin hij 35 jaar werkzaam was. “Vanwege de pensioensopbouw,” vertelt J.P. Via het RIB krijgt hij de kans om zich om te scholen en als administrateur terug te keren in die sector. Hij doet al jaren vrijwillig veel boekhoudkundig werk en krijgt van het RIB daarom een cursus bedrijfsadministratie op MBO-niveau. De cursus duurt van maart ’99 tot december 2000.
    Desondanks lukt het hem niet aan werk te komen. De opleiding sluit niet voldoende aan bij zijn werkervaring2. “Er gaan elke week twee brieven de deur uit,” zegt J.P. Tot dusver lukt het hem niet aan werk te komen.

    Uitkering gestopt, dossier gesloten

    In december 2000 gaat J.P. op reis. Hij heeft alles netjes geregeld met het GAK voor wat betreft zijn WW-uitkering. Reisdoel en duur zijn goedgekeurd. Helaas vergeet iemand dit vast te leggen in de computer, maar dat blijkt pas als J.P. al weer terug is van zijn reis. Juist in de periode dat hij op vakantie is, krijgt Kliq de opdracht om contact met hem op te nemen voor een reïntegratietraject. Natuurlijk reageert J.P. op geen van de drie uitnodigingen want hij is op vakantie. Zodra hij terug is neemt hij contact op met Kliq. Daar weten ze nergens van. Bij navraag blijkt het GAK ook niets in de computer te hebben staan. Intussen heeft Kliq zijn dossier gesloten omdat hij drie keer niet heeft gereageerd op een oproep. Zijn dossier kan ook niet meer worden heropend. Zijn uitkering is geblokkeerd. “In de computer staat niets over uw vakantie,” zei de WW-ambtenaar. “Jammer, foutje.” 8,12.

    Regels zijn regels

    “Eigenlijk had de termijn voor mijn trajectbegeleiding moeten worden opgeschoven. Maar omdat het dossier gesloten was kon er niets meer gedaan worden. Die meneer bij Kliq kon er ook niets aan doen, dat hij vast zit aan regels,” zegt J.P. “Ik had er schoon genoeg van om met dit geklungel te maken te hebben. Trouwens, er waren zoveel banen, dat ik tegen hem zei, dat ik zelf wel zou gaan solliciteren. Ik wil nou wel eens te gelde maken wat ik heb geleerd.” Maar na vele sollicitaties is J.P. nog steeds niet aan de bak. Hij kan op zijn c.v. niet aantonen dat hij met het boekhouden ervaring heeft opgedaan binnen een bedrijf of instelling. “Het ligt er steeds aan, dat mijn profiel niet klopt met de baan die ik zoek.”

    Op de mat voor deur gaan liggen
    Als je dolgraag begeleid wilt worden naar vaste baan en je consulent bij het GAK geeft nooit thuis, wat moet dan nog doen om zijn aandacht te vangen?

    Mevrouw S. (50) heeft 28 jaar bij Philips gewerk en zit door gedwongen ontslag 2 jaar in de WW. “Ik wilde heel graag weer aan de slag, na twee jaar thuis zitten had ik het echt wel gezien. Ik had al zoveel over Wiw-banen gehoord dat ik dacht, misschien is dat ook wel iets voor mij. Ik was nieuwsgierig wat dat precies is. Ik heb toen door bemiddeling van mijn consulent bij het GAK een Wiw-baan aangenomen in de Aanvullende Thuiszorg met een proeftijd van een half jaar.”

    Wiw-baan

    Zij vertelt: “De baan op zich was perfect, het was heel mooi werk. Er was alleen zoveel ruimte, dat ging mij toch wat te ver. Iedereen kon zelf zijn wensen invullen op het werkrooster en dat is op zich prima. Maar het kwam er wel op neer dat ik drie van de vier weekenddiensten draaide, omdat iedereen het te druk had met zijn hobbies en sociale leven. Met alle respect, maar Ik vind, dat je toch een strakke lijn moet trekken. Daar kwam bij dat ik daar erge last van de rook had. Plus het minimumloon waarvoor je werkt dat vond ik ook niet ideaal. Dus ik dacht, moet je hier nou mee verder?10”

    Geen contact mogelijk

    Na haar proeftijd wilde mevrouw S. stoppen, maar dat ging zomaar niet. “Mijn vaste consulent bij het GAK was intussen overgeplaatst,” vertelt zij. “Een andere consulent zou mijn dossier overnemen, maar hoe ik ook probeerde die te pakken te krijgen, het lukte niet. Ik werd van het kastje naar de muur gestuurd5. Ik heb maandenlang moeten wachten tot ze de Wiw-baan eindelijk stopzette. Alles bij elkaar heb ik het nog een half jaar langer volgehouden in die Wiw-baan. In november vorig jaar ben ik dan eindelijk gestopt. Omdat ik zelf een andere baan had gevonden!”

    Nog steeds geen contact mogelijk

    De laatste maanden werkt zij via een uitzendbureau als telefoniste-receptioniste: “Dat is natuurlijk ook weer tijdelijk en ik wil wel een vaste baan.” Zij vervolgt: “Geen één bureau werkt aan mijn reïntegratie5. Twee maanden geleden sprak ik iemand bij de FNV, die me adviseerde een brief naar het GAK te sturen waarom ik helemaal geen begeleiding meer kreeg. Dat heb ik gedaan en ja hoor, binnen twee weken had ik een oproep gekregen voor een gesprek met een nieuwe consulente bij het GAK. Die ging er direct mee aan de slag3 en zou een verzoek indienen voor bemiddeling bij een reintegratiebureau.
    Ik moet zeggen, dat ik er alle vertrouwen in heb dat zij dat gedaan heeft. Alleen, ik heb nu een maand gewacht en nog niets gehoord.6”

    Klantenservice

    “Ik wil het GAK niet meer bellen, want dan krijg je altijd iemand anders van de klantenservice. Ze zijn heel vriendelijk hoor, maar je bent niet meer dan een naam in de computer die ze moeten opzoeken. De contactpersoon die ik wil spreken is nooit bereikbaar.” Zij gaat verder: “Uiteindelijk heb ik een brief aan mijn contactpersoon bij het GAK geschreven. Die brief stopte ik in de envelop bij mijn werkbriefje- dan móest hij hem wel krijgen. Dat is drie weken geleden, maar tot nu toe taal noch teken. Het minste wat hij kan doen is mij even bevestigen dat hij mijn brief heeft ontvangen en mij laten weten dat het in behandeling is genomen, dat is toch niet zo moeilijk?5 Hoe je je dan voelt als mens, dat is echt niet leuk2. Ik heb altijd gewerkt en nou zit ik aan dat GAK vast. Je moet kennelijk op je knieën vallen of ze je een beetje willen helpen.”

    Ik ben nu een nieuwe weg ingeslagen. Dat werk als receptioniste-telefoniste met licht administratief werk bevalt me prima. Het bedrijf is top, het personeel is prettig, maar het is toch weer ziektevervanging; ik ben bang dat ik op deze manier geen vaste baan vind. Ik wil gewoon werken en ik wordt steeds ouder. Als ze niet reageren bij dat GAK wat moet ik dan!”
    Er wordt dik aan ons verdiend
    Eind augustus 2000 werd T.V. (48) werkloos. Hij meldde hij zich de volgende dag aan bij het Arbeidsbureau, met het verzoek om mee te kunnen doen aan een opleiding met baangarantie. Na 9 maanden wachten is de cursus nog steeds niet gestart6.

    Eenendertig jaar werkte T.V. in de haven. Soms vast, soms op contractbasis. Door de Flexwet kon zijn arbeidscontract niet worden verlengd bij de ECT in de Rotterdamse Waalhaven. Dus moesten ze hem per 31 augustus laten gaan en kon hem ook geen vast contract worden aangeboden. Toevallig zag T.V. een advertentie voor de opleiding van assistent expediteur met baangarantie staan, waarmee hij onmiddellijk naar het Arbeidsbureau stapte. De opleiding sloot mooi aan bij zijn opleiding en werkervaring en zou volgens de advertentie snel starten.

    Blaren

    De consulent bij het Arbeidsbureau vertelde hem echter, dat hij niet in aanmerking kwam voor de cursus. 0mdat hij nog maar sinds kort werkloos was8. T.V. vertelt: “Ik vroeg: ‘hoe lang moet ik dan werkloos zijn om wél mee te kunnen doen?’ Toen was het antwoord: ‘Meer dan tien jaar.’ Het was dus alleen voor langdurig werklozen, maar dat werd in de advertentie niet vermeld.” T.V. was verbijsterd en woedend; hij liet het er niet bij zitten. Hij vroeg bemiddeling aan. Die kreeg hij bij reïntegratiebedrijf Kliq. “Na twee intakegesprekken en de blaren op mijn tong te hebben gepraat wist ik die consulenten eindelijk ervan te overtuigen dat mijn wens serieus kon worden genomen,” zegt T.V. “Dus ik kon meedoen aan die cursus. Volgens het contract, dat ik ter ondertekening kreeg toegestuurd, zou het hele traject ruim ƒ 4000, – kosten. Te weten ƒ 780. – voor het reïntegratieplan, voor de cursus
    ƒ 300. – en voor ‘intensieve bemiddeling’ het bedrag van ƒ 3080. -. Dat vond ik een flink bedrag, maar het GAK zou alles betalen en die gingen akkoord dus ik nam aan dat het wel goed zat.”

    Uitzendbureau

    Vervolgens vond er in oktober een voorlichtingsbijeenkomst plaats voor de zestien deelnemers.
    “Daar bleek tot mijn stomme verbazing, dat uitzendbureau Randstad ertussen zat. Voor die ‘intensieve bemiddeling’ dus. Wij kregen bovendien te horen, dat we maar een brutosalaris van ƒ 2500. – zouden krijgen! Toen ik vroeg waarom we met een minimumloon moesten beginnen, zeiden die mensen van Randstad: ‘ja, je moet eerst een stapje terugdoen.’ Terwijl zij voor die intensieve bemiddeling ƒ 3080. – per persoon ontvingen! Dat staat toch in geen verhouding tot elkaar.”
    Ondanks de financiële strop die dit T.V. zou gaan opleveren zette hij toch door. Hij wilde werken en hoopte wanneer hij eenmaal aan de slag was een beter salaris te kunnen opbouwen.

    Hoge kosten

    De cursus werd eind november 2000 uitgesteld. Reden: te weinig deelnemers, waardoor de hoge kosten een probleem zouden vormen. Kliq wilde snel een doorstart maken en stuurde T.V. in februari 2001 een nieuw contract ter ondertekening toe. T.V.: “De kosten voor de cursus waren nu ineens gestegen naar ƒ 10.000. -. Er moet kennelijk flink op verdiend worden, want waarom was de rekening ineens met ƒ 6000. – verhoogd?” Helaas, nu meldden twee van de elf deelnemers zich af, wat betekende dat het kostenplaatje opnieuw het struikelblok zou worden.
    Uiteindelijk werd de hele cursus afgelast. T.V. heeft nooit iets gehoord over een klachtenprocedure5 en een stappenplan voor zijn reïntegratie is er nooit gemaakt10.

    De aanhouder wint

    “Kliq kwam steeds met een ander baantje,” vertelt T.V. “Dan weer vroegen ze mij of ik niet als chauffeur op de bus wilde werken, of ze hadden wel een leuk baantje als parkeerwacht voor me. Maar dat wil ik allemaal niet. Ik wil gewoon terug in de haven, dat heb ik altijd gedaan en alleen daar wil ik werken.” En hij zet door. Tijdens een gesprek bij Kliq draagt hij een nieuw idee aan: waarom niet een cursusplaats inkopen direct bij het Scheepvaart en Transportcollege? Gemakkelijk te regelen en niet duur: ƒ 1350, -. Hij wil het desnoods zelf betalen, want T.V. wil en zal werken.

    Intussen heeft Kliq T.V. dus op diens aandringen aangemeld bij de Havenvakschool voor een cursus voor expediteur. Wie de begeleiding op zich gaat nemen is nog niet duidelijk5. De opleiding begint pas in september. Tegen die tijd is T.V. dertien maanden werkloos en op eigen initiatief een klein stapje verder gekomen.

    Weggegooid: bijna honderdtachtig duizend gulden

    Het is goed zakendoen met geld voor
    werkzoekenden
    In de loop van 2000 adverteert Computerij Onderwijs in Rotterdam met de volgende advertentie:

    “Nu een uitkering/ in de WAO? Straks een baan in de ICT!”

    Computerij Onderwijs biedt mensen met een uitkering de kans op een opleiding met baangarantie in de Informatie en Communicatie Technologie. De advertentie suggereert dat 12.500 mensen een vaste baan hebben gevonden.

    Op eigen initiatief reageren 9 man op deze advertentie. Met toestemming van het GAK kunnen zij deelnemen aan de cursus. Kosten: ƒ 20.000. – per persoon.

    Wanneer zij rond september 2000 zijn begonnen met de scholing bij Computerij Onderwijs komen de leerlingen erachter, dat de school op geen stukken na waarmaakt wat zij hebben voorgespiegeld.
    De algehele organisatie is een rommeltje: er blijkt geen duidelijke planning te zijn voor het onderwijs noch voor de inhoud van de cursussen, docenten zijn (soms) niet aanwezig waardoor de cursisten naar huis worden gestuurd, leerlingen krijgen nergens informatie over en moeten er zelf maar achter komen hoe en wanneer de lessen worden gegeven. Het gedeelte Sociale Vaardigheden neemt een onevenredig deel van de cursus in beslag. Het eigenlijke computeronderwijs komt na lang aandringen eindelijk van de grond met een haastig ingehuurde docent, maar stelt dan weinig voor.

    Resultaat: snuffelcursus

    Rond de jaarwisseling blijkt Gaga Educations de zaak te hebben overgenomen van Computerij Onderwijs. Zonder geïnformeerd te worden over het hoe en waarom, krijgen de cursisten achteraf een ongedateerde brief ter kennisgeving.
    Na drie maanden hebben de cursisten nauwelijks iets geleerd en hebben als resultaat slechts 1 of soms 2 certificaten in de hand.

    Waarde certificaten

    Vervolgens blijven de beloofde baangaranties uit. De gemaakte afspraken met SP&C Projecten, Baas Telecom BV bij UPC blijken stageplaatsen te zijn, waarvoor de werkgever een vergoeding per werknemer per dag ontvangt. Binnen de bedrijven waar stage wordt gelopen de echte scholing pas op gang, want de behaalde certificaten zijn absoluut onvoldoende voor een vast contract. De stagières werken maandenlang met behoud van uitkering zonder een cent te verdienen en zonder enige zekerheid op een vast contract.
    Er blijken bovendien slechte afspraken te zijn met de stageplaatsen, waardoor de stagiaires van hot naar her worden gestuurd.
    In die tijd is er geen enkele begeleiding van Gaga Educations, of enig reïntegratietraject dan ook.

    Eindresultaat:

    Slechts een enkeling heeft, met veel moeite, een vast contract weten te bemachtigen.
    De meeste cursisten hebben inmiddels afgehaakt. Gevolg: terug in de uitkering met een uitkering op minimumniveau en een emotionele harde klap. De cursisten voelen zich allemaal gebruikt, in de steek gelaten en niet serieus genomen. Er is hier sprake van uitbuiting en misbruik maken van gemeenschapsgeld: in totaal is er bijna ƒ 180.000. – weggegooid, waar werkzoekenden de dupe van zijn geworden.

    Hierna volgen 3 voorbeelden.
    Weggegooid: biina hondertachtig duizend gulden (1)

    In een diep gat gevallen
    Computerij Onderwijs (nu Gaga Educations) stuurt cursisten na drie maanden het bos in.

    Op weg naar huis kreeg P.D. (30) een telefoontje dat zijn stage er op zat en dat hij niet terug hoefde te komen. De reden daarvan heeft hij nooit vernomen5.
    Computerij Onderwijs, inmiddels was het Gaga Educations geworden, wist van niets. Er werd ook niet gekeken of er misschien iets geregeld kon worden met het bedrijf waar P.D. stage had gelopen. Hij moest er zelf maar achteraan. Het SIOM, het integratiebureau waar P.D. cliënt was, ging ervan uit dat het wel aan hem zelf zou hebben gelegen dat hij op straat was gegooid5. “Ik had er op het laatst zo genoeg van, van die hele toestand, dat ik er al helemaal geen zin meer in had,” zegt P.D.

    “Ik was zelf gaan kijken bij Computerij Onderwijs, omdat ik die advertentie had gelezen voor telecom-technicus; daar kon je een cursus volgen met baangarantie,” vertelt hij. “Iemand bij het GAK zei tegen mij, dat ik bij reïntegratiebureau SIOM moest zijn. Die gaf toestemming2, want Computerij Onderwijs stond goed bij hen bekend. Daarna had ik bij Computerij Onderwijs een gesprek met iemand van Internetbedrijf SP&C Projecten9. Het SP&C steunde dit traject en zou ons na de cursus werk verschaffen. Maar wat hij mij vertelde bleek achteraf helemaal niet te kloppen. Toen de cursus eenmaal was begonnen bleken we wekenlang hoofdzakelijk sociale vaardigheden te krijgen. We hebben volop gelachen, daar niet van, maar we kwamen natuurlijk voor onderwijs in de communicatie technologie en dat kregen we maar niet.”

    Van hot naar her

    P.D. gaat verder: “Onze groep bestond uit met een man of negen. Tijdens de cursus bleek Computerij Onderwijs ineens veranderd in Gaga Educations. Dat hoorde ik toevallig via iemand anders. Af en toe waren er geen leraren, dan werden we naar huis gestuurd. En wij maar vragen wanneer onze computerlessen nou zouden beginnen. Op een gegeven moment kregen we les van een partner van Gaga Educations. Toen begonnen we dan eindelijk met de computer te werken: we begonnen met de computer uit elkaar te halen, om te kijken wat er allemaal in zat. Enfin, op een bepaald moment gingen we stage lopen bij Planhold in Rotterdam.” Deze stage duurde een of twee weken. P.D. vindt het moeilijk alles weer terug te halen: “Het was ook zo’n puinhoop. Op een dag kwamen we daar aan, toen die lui van Planhold zeiden: ga maar terug naar Gaga Educations, de stage is afgelopen. Wij wisten van niets5. We werden maar van hot naar her gestuurd3, we begrepen er niets van. Maar we hadden inmiddels wel door dat we de dupe waren van een ongeorganiseerde bende, waar de honden geen brood van lusten.”

    MTS

    Na de stage bij Planhold moest de groep naar SP&C in Amsterdam. “Die stuurde ons naar UPC door,” zegt P.D. “We kregen met iemand van UPC eerst een gesprek. Die wist helemaal niet wat wij kwamen doen; hij dacht dat wij de MTS deden! Toen brak de hel los. Wij zeiden, dat we stage kwamen lopen. Maar die man zei, hoezo? De directeur kwam erbij en uiteindelijk hebben zij gezegd, weet je wat, we nemen jullie vandaag wel op en geven jullie les.”
    Na die dag was dit avontuur ook afgelopen. “We waren zo boos op dat SP&C, dat we na de les weer naar het kantoortje van SP&C zijn gegaan. Daar hebben we zitten praten tot ‘s avonds laat. We baalden enorm van die vent, voor ons was de maat wel vol.”
    Uiteindelijk kwam de groep weer terug bij Gaga Educations. Die heeft toen maar iemand ingehuurd om ons te leren netwerken aan te leggen en dergelijke.

    Eindelijk een echte cursus

    “SP&C had uiteindelijk met Baas Telecom afgesproken dat we naar Waddinxveen konden gaan voor twee weken opleiding. Dat waren de beste twee weken die ik al die tijd heb meegemaakt,” zegt P.D. “Maar dat liep ook niet goed af. We zouden stage lopen. Het regelen daarvan was nog een heel gedoe, want SP&C had andere contracten lopen. Baas Telecom wilde ons wel overnemen en daar was iedereen wel over te spreken. We begonnen met de stage in januari en zouden per 1 maart in vaste dienst komen. Alleen, voor mij is het niets geworden. In mei was ik nog steeds bezig met stage lopen. Al die tijd heb ik niets verdiend, maar Baas Telecom kreeg ƒ 200. – per persoon per dag uitbetaald. Dat vond ik echt vreemd. Ik had het tegen die tijd helemaal gehad. Er waren er al een heleboel afgevallen. En ik hoefde dus ineens ook niet meer terug te komen na dat telefoontje,” besluit hij.

    Het is tenslotte werk

    P.D. belt het SIOM op met de vraag wat er nu moet gebeuren. Hij had al die maanden geen contact gehad met hen en in eerste instantie reageerden ze een beetje geschokt. P.D.: “Ze vonden dat ik moest doorgaan met stage lopen. Het was tenslotte werk12. Het GAK wilde mijn uitkering zelfs stopzetten als ik niet door zou zetten! Wat kan ik nou voor werk vinden, terwijl ik geen diploma of niks heb, alleen een certificaat, waarop staat dat ik Word heb gedaan? We hebben zelfs de sollicitatiecursus die we zouden krijgen niet gehad. Het enige diploma dat ik heb, heb ik bij Baas Telecom gehaald nota bene.” Hij bleef bellen, omdat hij het geen stijl vond wat er allemaal gebeurde. Tenslotte haalde P.D. de FNV erbij. “Die namen ons wel serieus en hebben de zaak uitgezocht. Zij hebben het SIOM ervan weten te overtuigen dat er echt wat mis was met Gaga Educations.“

    Omscholen

    “Ik vind het schandalig wat er is gebeurd. Als je nagaat dat dit traject bij elkaar pakweg anderhalve ton heeft gekost voor de hele groep, terwijl het voor bijna de hele groep op niets is uitgelopen. En als je bedenkt hoeveel tijd en motivatie we erin hebben gestopt. Ik ben echt in een diep gat gevallen toen dit voorbij was,” zegt P.D. Dan, lachend: “Maar het SIOM helpt me op het moment heel erg goed. Ze hebben nu een test afgenomen en dan gaan we werken aan een complete omscholing.”
    Weggegooid: bijna honderdtachtig duizend gulden (2)

    Er wordt niets uitgelegd
    S.K. (22) was een van de mensen die bij Computerij Onderwijs kwam om in de ICT te gaan werken als computer technicus. Hij moest maandenlang wachten op een vast contract.

    Na de opleiding werd S.K. in januari 2001 naar Baas Telecom gestuurd in Amsterdam. Hij vertelt: “Ze wilden me eerst een paar weken stage laten lopen. Daarna vroeg ik of ik een vast contract kon krijgen, maar dat kon niet omdat ik geen rijbewijs had. Ik vond dat ik aan het lijntje werd gehouden. De sfeer op de afdeling beviel me ook niet. Er was ook nog een ruzie met mijn baas, die dacht dat het mij allemaal niets interesseerde. Maar dat was niet zo, het was gewoon een foutje in de communicatie. Ik kreeg echter wel de schuld. Daarom heb ik heb er in februari een punt achter gezet.”

    Bemiddelen

    Gaga probeerde de zaak te sussen, door S.K. een brief te laten schrijven naar zijn baas. S.K.: “Ik kreeg uiteindelijk wel gelijk, maar ik wou er helemaal niet meer terug. S.K.: “Ik had bovendien de baas van een andere vestiging van Baas Telecom gesproken, die tegen mij zei, dat-ie nog een mannetje nodig had op zijn afdeling in Gouda. Daar kon ik wel een vast contract krijgen, maar dat moest eerst geregeld worden. Uiteindelijk duurde dat zo lang, dat scheen heel moeilijk te zijn. Ik ben toen maar een tijdje voor een uitzendbureau gaan werken. Pas na de tiende mei kreeg ik dat contract toegestuurd.”
    S.K. heeft het nu naar zijn zin. Hij is sinds kort bij een nieuwe ploeg ingedeeld. Hij zegt: “Het was in het begin best moeilijk. Er waren collega’s die probeerden je op te zadelen met hun werk. Daar krijg je stress van. Bij de groep waar ik nu in zit gaat het goed.”

    Beter

    S.K. vindt dat er in zijn traject te weinig begeleiding is. “Ze leggen niets uit, er wordt helemaal niets gezegd. Je moet gewoon je werk doen maar je weet niet waar je aan toe bent,” zegt hij.

    weggegooid: bijna honderdtachtig duizend gulden (3)

    Toiletpapiertje
    Subsidie van ƒ20.000. – voor reïntegratietraject: wel een hoop geld voor een beginnerscursus van drie maanden. En aan de certificaten heb je niks als je voor een baas gaat werken.

    A.S. (52): “Ik had in de krant een advertentie van Computerij Onderwijs zien staan. Die hadden een opleiding in de ICT (Informatie en Communicatie Technologie) voor mensen met een uitkering. Ze garandeerden drie maanden stage en een baan in een telecombedrijf. Daar heb ik toen zelf op gereageerd. Het GAK vond het goed en zou de cursus betalen 2. De kosten waren ƒ 20.000, -. Maar als je nou kijkt wat we daarvoor hebben gekregen vind ik het weggegooid geld. We kregen een cursus sociale vaardigheid en nog een computercursus. Het duurde in totaal drie maanden. Tussendoor veranderde de opleiding ook nog in Gaga Educations. Uiteindelijk had ik twee certificaten op zak waar je niets meer mee kan dan een stage lopen van drie maanden.”

    Niet zeuren

    A.S. zit nu nog in zijn proefperiode en is er niet zeker van of hij na een half jaar weer op straat staat. “Je verdient iets meer dan bij het GAK, anders deed ik het niet. Rijk wordt je er niet van en je kunt ook niet zeggen dat je meer wil gaan verdienen. Ik kan ermee leven, het is altijd beter dan de 70% Ziektewet die ik kreeg. De meeste jongens zijn ermee gestopt, die zijn nog jong. Ik ben 52 jaar en wil graag nog werk hebben tot mijn 65e. Gewoon hard werken, je aan de regels houden en je rustig houden. Doe je dat niet dan sta je zo op straat. Als je maar eenmaal in vaste loondienst bent dan zit je goed. Dat is natuurlijk normaal. Je moet het wel van twee kanten zien: die baas wil wel dat je komt opdagen als je afspraken hebt gemaakt.”

    Doorscholen

    Pas wanneer hij een vaste aanstelling krijgt beginnen de echte vakopleidingen binnen het bedrijf. Die vinden ‘s avonds na het werk plaats en worden door het telecombedrijf bekostigd. Het niveau van deze ‘doorscholing’ liegt er niet om. “Ik moet nou zorgen dat ik iets haal, “ zegt J.S. “Ze hebben ons veel te hoog ingeschat; het is veel zwaarder dan je denkt. Je moest voor de Computerij opleidingen een vooropleiding op vbo-mavo niveau hebben, maar nu vragen ze al mensen op havo-vwo niveau 10. Ik kan toevallig goed rekenen, maar iemand met reken- of taalproblemen die kan het vergeten.”

    Certificaat stelt niets voor

    “Ik mag niet klagen,” zegt Smallendijk. “Maar er komt heel wat bij kijken bij dit werk. Aan die certificaten heb je helemaal niets; dat is eigenlijk niet meer waard dan een toiletpapiertje. Internetbedrijven, telecombedrijven, uitzendbureau’s, ze vragen altijd diploma’s. Met die cursus van drie maanden ƒ 20.000, – heeft moeten kosten vind ik een grof schandaal. Als ik alles van tevoren had geweten was ik er niet aan begonnen 4.”

    Rijbewijs

    “Een heleboel jongens werden niet aangenomen 10 door het telecombedrijf omdat ze geen rijbewijs hadden. Dat bleek een voorwaarde te zijn, maar ze waren toch door Computerij aangenomen, ” vertelt hij. Hij vervolgt: “De regering wil iedereen aan het werk hebben, maar als ze mensen die ziek zijn en mensen die buiten de boot vallen op zo’n manier gaan behandelen kom je nooit in een vaste baan. Het is gewoon geld weggeven van de maatschappij. Maar het is een keihard systeem. Als ze weten dat dit van mij komt kan ik het vergeten.”

    Spelletjes
    Zo’n traject bij een reïntegratiebureau, daar heeft W.S. (58) helemaal geen meer zin in.

    Hij is vijf jaar geleden als privéchauffeur wegbezuinigd bij een reorganisatie binnen zijn bedrijf. W.S. kreeg een schadeloosstelling, die langzamerhand daalt naar minimumloon. Een half jaar voor het ontslag werd hij verwezen naar het Arbeidsinterventiebureau van Start. “Ik ben er een paar keer geweest. Ik zat er dan wat advertenties te lezen en wat bedrijven op te bellen, maar het leverde allemaal niets op,10” vertelt hij. “Ik had daar ook zo’n coach, zoals ze dat noemden. Met hem had ik wat persoonlijke gesprekken. Verder zat ik met een stel studenten van allerlei scholen spelletjes te doen. Computerspelletjes, woordspelletjes, intelligentiespelletjes, allemaal heel leuk, maar dan ga ik toch liever tennissen of badmintonnen3.”

    VIP

    Het Arbeidsbureau belde me eens op, waarom ik nooit kwam. Zij boden mij toen een zg. VIP-cursus aan: ‘Veertigplussers in progess’. Daar moest je aan jezelf werken. Veel heeft die dag niet opgeleverd. Ook bood het Arbeidsbureau hem een keer een baan aan als taxichauffeur. Het taxibedrijf vond hem echter te oud. “Ik vond het op mijn leeftijd zelf ook te link en ik werd bovendien veel minder betaald dan als privé-chauffeur. Het Arbeidsbureau had daar wel begrip voor4 en zei toen meteen, dat ik die vacature maar moest teruggeven.” Hij zit nu thuis en heeft het druk met zijn liefhebberijen.

    Ik geef niet op

    W.S. heeft nooit problemen gehad met het GAK. Gelukkig kan hij nu zijn werkbriefjes eens per maand schriftelijk indienen. “Ik heb wel eens ruzie gemaakt met zo’n mannetje die me op een feestdag drie uur liet rijden om mijn werkbriefje te komen inleveren. Toen ik daar kwam kon ik het afgeven aan de portier want hij had een vrije dag. Zulke dingen gebeuren allemaal met je, maar langzamerhand gaat dat over. Ik maak me er niet meer druk over. Ik heb alle werkgevers in de regio al gehad en solliciteer op elke baan die in aanmerking komt. Ik geef niet op, maar ik ben te oud,” zegt hij nuchter.
    In een traject wil W.S. niet meer. “Daar gaan ze je weer leuk bezighouden of je moet 2 woorden aan je c.v. veranderen. Ik heb geen zin om met iemand van 20, 30 jaar oud weer aan mezelf te werken. Als ze nou zeggen: joh, je doet een maand een cursus en dan kan je aan het werk, dan zeg ik: akkoord, ik ga mee.1”

    Rotbaantjes

    “Als je ziet waar die begeleiding van zo’n reïntegratiebedrijven eigenlijk op neerkomt. Veel mensen hebben zoveel meegemaakt, voor hen hoeft het niet meer. Die zijn alleen maar bang om gekort te worden op hun uitkering of dat ze in een of ander rotbaantje terechtkomen als ze niet meewerken.
    Want het gaat toch hoofdzakelijk om het scoren, van we hebben wat mensen aan het werk gezet. Maar als die na een half jaar weer op straat staan kunnen ze die geen vervolg geven.12”
    Werkobject
    “Ze zitten nou wel te rotzooien om die WAO van de baan te krijgen, maar dit is gewoon werken met de botte bijl.”

    H.V. (51) bladert in het gebruikelijke dikke pak brieven, waarvan die van het GAK uitblinken in onleesbaarheid. V. zit sinds ‘85 in de WAO voor 25-35%. Hij vist uit de stapel een fraai certificaat, dat getuigt van het behalen van het theorie-examen vorkhefchauffeur, in 1998. Het praktijkexamen heeft hij niet gehaald omdat hij niet snel genoeg was 10. “Dat was wel een grote teleurstelling. Ik kon wel herexamen doen, maar dat moest ik zelf betalen. Daarna heb ik van Arbeidsintegratie nooit meer iets gehoord.”

    PTT

    In sept. 2000 krijgt V. een verwijzing naar reïntegratiebureau CAT. Hij ontvangt er een vel papier krijgt waarop in fraaie bewoordingen wordt uitgelegd ‘wat CAT allemaal voor u kan doen’, onder andere de begeleiding naar werk. Tot nu toe is dat niet gelukt.
    Begin oktober komt zijn consulent van CAT op huisbezoek voor een gesprek.
    “Het klonk allemaal wel goed en zij zou er vaart achter zetten om mij weer aan het werk te helpen. Op 12 oktober had ik weer een afspraak bij het CAT. Toen heeft mijn consulent toegezegd werk te zoeken in de groenvoorziening. Dat leek mij leuk. Maar er is niet veel van terechtgekomen. Ik kreeg wel een folder mee over de Wiw. Daar begrijp ik niets van- dat verhaaltje is mij te ingewikkeld.”
    V. bedenkt dan, dat hij wel bij de PTT kan solliciteren voor postbesteller 10. Zelf stelt hij een sollicitatiebrief op, die hij bij het CAT eerst laat lezen voordat hij hem opstuurt. Helaas, de PTT heeft geen personeel nodig.

    Geen uitstraling

    In april 2001 wordt hij weer uitgenodigd voor een gesprek bij de PTT. Wanneer hij twee dagen later op de afspraak verschijnt, blijkt degene die hem heeft uitgenodigd niet meer op die functie te zitten. Weggepromoveerd. Toch heeft V. een gesprek met een andere personeelswerker binnen het bedrijf. Maar die ziet het niet zitten met V.. Hem lijkt de afstand van huis naar werk te groot om het op de lange duur vol te kunnen houden. “Het eerste half jaar zou ik hulppostbode worden, zonder een onkostenvergoeding. Pas daarna kon vaste aanstelling worden gegeven. Dus die meneer van de PTT zei, ga naar Venray, dat is dichterbij. Dat heb ik toen gedaan, maar daar zagen ze het ook niet zitten. Trouwens, in Venray zou ik veel minder per uur verdienen. Hoe dat kan snap ik ook niet.”
    Het CAT greep in. Zijn consulent ging met V. naar de PTT. Er werd afgesproken, dat hij een proefperiode kreeg. Dat wou hij wel.
    Toch gaat deze afspraak ook niet door. De PTT laat weten genoeg personeel te hebben. “Ze waren bang dat ik het werk niet aan zou kunnen en ik had te weinig uitstraling,” zegt V. gelaten.
    Hij gaat verder: “t Werkt toch allemaal niet zoals het hoort. Eerst ga je ergens solliciteren, maar dan moet je dat eerst met het GAK overleggen of het wel kan met je WAO. Tegen die tijd is de baan al vergeven. Daar erger ik me nou zo aan.”

    Weinig interesse

    Nu knipt hij zelf advertenties uit. “De medewerkster van het reïntegratiebureau vroeg laatst of ik zelf nog wat had gevonden. Ik liet ze aan haar zien. Ze maakte er geen aantekeningen van. De volgende dag wist ze niets meer van die advertenties. Ze zei: ‘ik krijg er zoveel, dat kan ik me niet meer herinneren. Dit bedrijf ken ik helemaal niet’. Het komt allemaal zo incompleet over,” vindt hij.
    Eind mei vond V. zelf nog twee vacatures in de krant. Eén in de groenvoorziening via een uitzendbureau en één als productiemedewerker. Hij maakte een kopietje van beide advertenties en stuurde ze op naar het CAT. Donderdagochtend belde zijn consulent hem op: zij kon deze week niets meer voor hem doen. Ook niet de komende drie weken want ze ging op vakantie. “Ik heb het idee dat ik een werkobject ben voor CAT. Het lijkt wel alsof ze haar tijd vol zit te maken met mij en andere mensen. Wat moet ik hier nou mee,” zegt V..

    Jongensdroom
    Het valt soms niet mee om anderen ervan te overtuigen dat je weet wat je wilt en je moet van goeden huize komen om zó lang vol te houden dat je toch de nodige medewerking krijgt.

    Drie jaar geleden, in juni 1997, werd zelfstandig ondernemer K.P. (54) ziek: burn-out syndroom. Hij kwam bij het GAK in de WAZ. Na intensieve begeleiding krabbelde hij langzamerhand weer overeind. Eind1998 wilde P. weer gaan werken, maar nooit meer terug in zijn oude vak van bouwkundig ingenieur. Hij wilde zijn jongensdroom verwezenlijken: internationaal vrachtwagenchauffeur worden.

    Wij kunnen niets voor u doen

    Daarvoor moest hij eerst zijn groot rijbewijs halen. Hij had bedacht dat via de wet Rea er een mogelijkheid voor hem was om weer aan het werk te komen en meldde zich bij zijn arbeidsdeskundige van het GAK. Die vond het geen goed idee. P.: “Ik was voor 80 – 100% afgekeurd dus ik moest maar eens leuke dingen gaan doen1. Voor arbeidsintegratie kwam ik niet in aanmerking.” Maar daar was P. het niet mee eens. Na lang aanhouden en een aantal gesprekken ging de arbeidsdeskundige overstag en gaf hem op voor arbeidsintegratie bij reïntegratiebedrijf Passage, dat tegenwoordig deel uitmaakt van Kliq.
    Intussen zat P. niet stil en haalde maar vast op eigen kosten zijn rijbewijs C voor vrachtwagenchauffeur. “Eigenlijk ging het allemaal wat te snel, maar ik had de geraniums al lang genoeg water gegeven en de hond lag te zuchten omdat-ie weer mee uit moest,” vertelt hij. “Ik ging daarom ook maar eens langs bij het Arbeidsbureau. Daar bieden ze ook leuke cursussen aan werkzoekenden. ‘Wij kunnen niets voor u doen, want u bent arbeidsongeschikt’, zeiden ze daar.”

    Hulpverlening is wachten

    Na verloop van tijd werd P. opgeroepen door bureau Passage. Op de vraag wat zijn wensberoep was vertelde hij, dat hij internationaal vrachtwagenchauffeur wilde worden. “Het leek hun helemaal geen goed idee,” zegt P., “Ik zou dan ver beneden mijn niveau tussen allerlei ongeletterde mensen zitten en me beslist niet gelukkiger gaan voelen1.”
    Hij liet zich niet van zijn stuk brengen en duwde door. Voor de zekerheid liet bureau Passage P. een psychologische test doen, waarvan de uitslag was dat hij vrachtwagenchauffeur wilde en kon worden. Ondanks de testuitslag vond het testbureau hem echter toch niet geschikt voor dit beroep2. Men dacht meer aan het beroep van calculator of iets dergelijks. P. gaf geen krimp, “Daar griezel ik van,” zegt hij, “Ik krijg al kippenvel bij de gedachte ergens op een kantoor te moeten gaan zitten. Trouwens, ook daarvoor moet ik worden omgeschoold en studeren kan ik niet meer sinds ik ziek ben geweest.” Daarmee was ook deze testperiode op niets uitgelopen. Het testbureau zond een eindrapport naar bureau Passage. “Weer wekenlang wachten6 op een gesprek bij Passage. Hulpverlening is wachten,” is zijn conclusie.
    “Passage voerde de gesprekken nu op basis van het testrapport, dus men wilde mij niet helpen bij mijn wens om vrachtwagenchauffeur te worden3. Na een paar gesprekken zei ik uiteindelijk: ik ga mijn eigen weg wel. Je hoort nog wel van me.”

    Boete

    En zo gebeurde het. Op eigen initiatief behaalde P. zijn rijbewijs E. Na een spoedcursus slaagde hij in juli 2000 bij de eerste keer afrijden voor zijn examen. Nu kon hij ook een vrachtwagen met oplegger besturen. Inmiddels had hij contact met een transportbedrijf waarvoor hij parttime ritten kon gaan rijden. Het bedrijf ging akkoord met de gesubsidieerde Rea-regeling en zo begon P. aan zijn chauffeursbestaan. Hij werkte 2½ dag per week en viel daardoor nog netjes binnen zijn uitkering (minimumloon).

    Dreigbrieven

    Het bedrijf was tevreden over hem en bood hem na de proefperiode van drie maanden een vast contract binnen de Rea. “Het GAK was meteen gealarmeerd en stuurde mij een heel vervelende brief waarin ze dreigden dat ik een boete zou krijgen als ik ging bijverdienen! 8“ zegt P. verbolgen. Hij legt uit: “Verder was de zaak helaas niet zo gemakkelijk te regelen. Een contract van 20 of 30 uur per week bleek teveel voor mij. Ik kan nog niet uit de uitkering, dat is voor mij nog veel te riskant. Dus heb ik een middagje zitten uitrekenen dat ik niet meer dan 10 uur mag werken om in de uitkering te kunnen blijven. De werkgever ging akkoord en meldde mij vervolgens aan bij het GAK voor de Rea, zoals het hoort. Daarover kreeg ik van het GAK onmiddellijk een brief thuis met de tekst: ‘wij hebben geconstateerd dat u werkt’. Ze hielden meteen mijn uitkering in8. Ik was woedend. Ik heb natuurlijk per omgaande op gereageerd en toen heeft het GAK het, zonder excuus of wat dan ook, weer rechtgezet.”

    Integratiekosten

    “Intussen was iedereen aan mij aan het verdienen: bureau Passage voor de begeleiding die ze niet eens uitvoerden, de werkgever met de subsidie, en ikzelf werkte voor een minimuminkomen.” gaat P. verder. “Ik belde daarom Passage maar weer eens op om te zeggen dat ik mijn rijbewijzen had en ook een baan. Ik dacht, dat ze nu de door mij gemaakte kosten voor de studie wel konden vergoeden. Ook voor de cursus ADR (gevaarlijke stoffen), die ik nu moet doen. Helaas, dat kon niet meer, want dat had ik eerst moeten vragen12. Maar toen ik het vroeg vonden ze mij te snugger voor de vrachtwagen!” Na lang aandringen beloofde bureau Passage de aanvraag voor studiekostenvergoeding door te sluizen naar het GAK en over een maand of 4 wel eens verder kijken. P.: “Na maanden wachten zocht ik contact met een arbeidsdeskundige bij het GAK die ik al vaker had gesproken. Deze man was zelf bekend met het vak van vrachtwagenchauffeur en hij kende ook hoger opgeleide mensen die al jaren heel gelukkig in het transport zaten. Hij zei: weet je wat, ik geef een positief advies af en je krijgt je opleiding helemaal vergoed. Klaar.”
    Inmiddels is het geld nog steeds niet binnen. Na lang wachten en vervolgens een zoektocht in de burelen van het GAK bleek het formulier onder op een stapel te zijn terechtgekomen. Reden: er was geen officieel aanvraagformulier was ingevuld.

    Aan het handje

    P.: “Vanaf het moment dat je in een uitkering zit wordt je geacht niet meer zelfstandig na te denken. Dat doen zij wel voor je3. Je wordt bij het handje gepakt en op je vijftigste op een werkervaringsplaats gezet.”
    Een grote puinhoop
    Al bijna vier jaar lang wordt er gesleuteld aan het reïntegratieproces van H.W. Uitgescholden, genegeerd, ondergewaardeerd en aan het lijntje gehouden: niets kan hem nog verbazen.

    W. ( 52) is één van de velen, die niet met name genoemd wil worden. Hij denkt dat publicatie van zijn verhaal nadelig zou kunnen werken voor hem. Hij heeft al teveel meegemaakt. Maar eerst een korte samenvatting van de situatie.
    H. werd in februari 1989 voor 80-100% afgekeurd en kreeg een WAO-uitkering. In het begin van die tijd deed H. via Cadans nog een test om te kijken of hij in aanmerking kon komen voor de werk. Hij was echter nog niet hersteld en mocht niet werken. Vervolgens hoorde hij niets meer van Cadans.

    Vrijwilligerswerk

    In 1995 was W. weer zodanig hersteld, dat hij wilde uitzoeken wat hij nog aankon. Hij begon bij Vluchtelingenwerk Nederland als vrijwilliger. Gaandeweg werkte hij daar steeds meer uren en ontwikkelde zich op veel terreinen.

    Afgewezen door Cadans

    Een poging tot bijscholing ondernam W., door in 1996 een consulent van Cadans te vragen om een training voor het leren omgaan met studiemateriaal. “Ik dacht, ik ga me vast voorbereiden op omscholing voor de arbeidsmarkt, vertelt hij. “Na een tijd kreeg ik een afwijzing daarop. Ik was te oud en ik was eerder al afgewezen voor de werkvoorziening. Daar heb ik toen een bezwaar tegen ingediend. De arbeidsdeskundige die ik daarna sprak, de zoveelste, stelde mij in het gelijk en liet mij een beroepstest doen. Helaas kwam ik daar heel slecht uit en lag de zaak weer stil.”

    Al die tijd werkte W. als vrijwilliger bij Vluchtelingenwerk Nederland. “Eind 1998 was dat langzamerhand opgelopen tot drie dagen per week. Ik meende, dat de tijd gekomen was om mij te oriënteren op het ‘echte’ werk. Want vrijwilligerswerk is volgens Cadans geen echt werk, weet je,” zegt W.. Hij vroeg daarom Cadans om ingezet te worden op een Rea-traject. Na twee maanden6 werd hij verwezen naar GAK Arbeidsintegratie, waar een aantal gesprekken plaatsvonden met een arbeidsdeskundige. “Hij bood me eens een Melkert-baan aan10. Ik heb toen eerst advies gevraagd aan een kennis van mij, die zelf consulent is. Hij zei: begin nooit aan een Melkert-baan; als je daar eenmaal in zit kom je er nooit meer uit, 5” vertelt W.. “Bovendien heb ik bij Vluchtelingenwerk toch jarenlang op Hbo-niveau gewerkt en iets opgebouwd. Ik wil op dat niveau nu natuurlijk verder gaan.”

    Herkeuringsronde

    Ondertussen had de minister besloten alle WAO’ers te herkeuren. W. was in september 1997 aan de beurt. “De verzekeringsdeskundige van Cadans, waar ik moest verschijnen, moest beoordelen hoe ik in mijn vel zat. Hij zat een beetje te bladeren in mijn dikke dossier en vroeg mij af en toe wat. Hij bleek niets van mij af te weten. Maar aangezien hij in hooguit drie kwartier moest beoordelen wat ik wel of niet zou kunnen3, moet hij in zijn hoofd al een idee hebben gehad over het advies dat hij aan de arbeidskundige zou gaan doorgeven. Alleen vertelde hij mij dat natuurlijk niet.5”

    U krijgt niets van mij

    Vervolgens nodigt Cadans H.W. uit om bij een arbeidsdeskundige te komen om een belastbaarheidsprofiel op te stellen. H. vertelt: “Hij zag geen enkele beperking voor mij om weer aan het werk te gaan. Hij zei, dat ik op 13 maart 2000 voor 100% in de WW zou gaan. Ik vroeg wat dat inhield en of ik dan begeleiding kreeg. Hij zei, ‘u krijgt geen cent van mij’! Ik moest het zelf maar uitzoeken5. Ik wilde bijvoorbeeld wel een computeropleiding om meer kans te hebben op de arbeidsmarkt. Nee, ik kreeg ook geen opleiding van hem. Ik moest mijn eisen maar op een lijstje zetten en naar het Arbeids

    Reactie door KEURMERK — donderdag 18 januari 2007 @ 18.52 uur

  121. Naam: anoniem
    Ik heb een paar dagen geleden ‘Die vier van vier miljoen’ bekeken, een documentaire waar naar op deze site in een artikel wordt verwezen.Het is echt de moeite waard, ik heb me werkelijk rot gelachen om al die mensen die, als waren zij onderhevig aan een soort van ‘Stockholm-syndroom, deze klucht serieus namen. En,…een wethouder die de wetten met voeten treedt, inplaats van deze ‘te houden’.

    Wat hier aan de hand is heet dacht ik ‘operant conditioneren’, zoals je een hond zindelijk maakt of je hamster kunstjes leert, zo worden hier primaten (mensen) volslagen achterlijke kunstjes bijgebracht in het kader van het brengen van ‘Orde en rust’in de tent. Kregen in het kader van het brengen van dergelijke oer-nederlandse ‘Orde en rust’ mensen in voormalig Oost Indie botweg een nekschot (zie ‘Andere tijden’) als ze ook maar iets hoop op vrijheid hadden laten blijken, en ook zonder dat ook maar iets was uitgesproken; hier wordt feitelijk geanticipeerd en langdurig gemarteld door vol te houden dat een en ander volgens ‘de regeltjes’ zou verlopen.Wie stemmen hier in met dergelijke regeltjes? Juist de huidige politiek.

    Ik zag in mijn ooghoek de datum 22 december en verkeerde in de veronderstelling dat het hier 22 december 2006 betrof, maar niks hoor deze tortuur was reeds opgemerkt door de media in 2004, en het is feitelijk dus alleen maar erger geworden. In Indonesia is het tuig met veel tegen-geweld en uiteindelijk met behulp van de VN eruit geflikkerd. Van enig ‘zelfoplossend’ vermogen is dus geen sprake geweest; integendeel met het oog op Nieuw Guinea werden evenzogoed nog wat speciale Knillers achter de hand gehouden. Mensen die een paar jaar later louter uit bezuiniging op volle zee uit de krijgsmacht werden ontslagen en hier in de gehandhaafde concentratiekampen werden geplaatst. Feitelijk ook hier dezelfde streken.

    Zo’n ‘leermeester’ van een reintegratie-bedrijf doet me denken aan de bekende Melketier die je in een pakje hijst en die vervolgens (terecht?)op straat ‘wraak’ neemt op de ‘echte’ burgers. Nog botter; degene die de ander de gaskamer insloeg en er vervolgens zelf in verdween.Ik bedoel hier een verwerpelijk soort identiteits-vorming gebaseerd op een zekere macht die alleen bestreden kan worden met gelijke wapenen.

    Nu zou je kunnen denken dat wanneer men je een fluitje en een petje geeft, de sneltrein wel voor je zal stoppen, maar wat nu als dit niet gebeurt? Er zijn echter slimmere manieren om aan de onderdrukker te ontkomen dan bijv. met tegen-geweld, zie bijv hoe iemand als Ghandi dat deed!

    Het hele ideaal typische conditionerings- en vernederings-circus draait dus al vanaf 2002 op de kennek voor-onderstelde volgzaamheid van de gemiddelde Nederlander. Ik wil hier zeker niet oproepen tot werkelijke revolte maar kwaliteit kun je zeker afdwingen binnen de vigerende wetgeving. Kwaliteit kost geld en dus zal wanneer deze waanzin nog meer geld gaat kosten heel snel afgelopen zijn.

    Als reintegratie nergens toe leidt en aantoonbaar slechte kwaliteit wordt geleverd kan niemand gedwongen worden hier aan zijn/haar medewerking te verlenen. Rommel kun je op goede gronden weigeren en kan nooit een reden zijn om iemand op een uitkering te korten of deze te weigeren. Het is de uitkerende instantie als subsidie-verlener die de kwaliteit moet bewaken, en die dus zelf verantwoordelijk is en blijft voor ‘het traject’. Als achtereenvolgens de gemeenten, de bestuursrechter en een obscure club als de Centrale Raad van Beroep worden bedolven onder bezwaar- en beroepsschriften, deznoods van een hiertoe op te richten stichting, is het snel afgelopen.

    Omdat bezwaar en beroep het besluit niet schorsen, redenen waarom een bestuursrechtelijk procedure hier over jaren wordt uitgesmeerd, gaat het hier feitelijk om chantage op grond van huisuitzetting en uithongering. Zijn er juridische vakbroeders onder ons die een idee hebben hoe dergelijke chantage en de daarmee samenhangende te ondertekenen ‘overeenkomsten’ aan de hogere europese rechter voor te leggen? In de laatste europese IND-jurisprudentie is de volstrekt partijdig te achten Raad van State terecht gepasseerd, en waarom zou dit met een vergelijkbare politiek ‘hof’als de Centrale Raad van Beroep niet kunnen lukken?

    Af en toe speelt me door het hoofd een nieuwe politieke partij op te richten, zoiets als: ‘De liberale arbeiders-partij’; hebben we tenminste een echte partij voor de arbeider, dus niet ‘van de Arbeid’, en tevens een echte liberale partij! De werker zou immers mondiger moeten worden; moet je zien wat de huidige politici daar van maken.

    Reactie door keurkmerk — donderdag 25 januari 2007 @ 18.59 uur

  122. Van: Een “een echte SP,er”

    Kan Dhr Marijnisen ook met een wets voorstel
    aankomen, dat Reintregratie, en Uitzend-bureaus en gemeentehuizen die de taak opnemen van het CWI,verbannen worden naar ST-Helena ??
    Want dez lui kunnen maar EEN ding, dat is het uitzuigen van de werklozen, die voor een SCHEET EN 3 KNIKKERS onbetaalde arbeid moeten verrichten, onder het mom van “werk ervaring opdoen!!!

    Ben nu 16 jaar werkloos, 700 afwijzingen achter mij liggen en 4 omscholing gehad.

    Ben inmiddels 48 jaar geworden en vanaf 1990
    geen KNOOP meer verdiend,maar moet wel 3 monden gevuld houden…..

    Krijg langzaam terroristische neigingen naar
    deze instanties. Alles beloven, en zelf de subsidies in de kontzak steken……………

    Reactie door Jos — woensdag 31 januari 2007 @ 22.09 uur

  123. Jos,

    geniale analyse !! Kan je geen beleidsmedewerker worden bij de SP (uiteraard part-time), want dan hou je nog tijd over voor je terroristische plannen, die ik overigens zeer reeel vind. We kunnen moeilijk verwachten dat dit soort criminelen langs democratische weg zijn weg te pesten. Er is meer nodig !!

    Is er nog een Nederlandse Che Guevara in het ledenbestand van de SP te vinden die orde op zaken kan stellen om het reintegratietuig aan te pakken ??

    Reactie door a.noniem — donderdag 1 februari 2007 @ 19.10 uur

  124. in leeuwarden is sinds 1 dec 2006 ook een workstar,omdat er laast geen werk was moesten we naar amsterdam…mn dochtertje zit tussen die tijd op de naschoolse opvang,wat als ze ziek word………word gedwongen om mee te gaan…..beide lokaties zijn erg stoffig ben al weken verkouden . en schijn niet de enige te zijn…

    Reactie door soraya — woensdag 14 februari 2007 @ 21.18 uur

  125. alleenstaande moeders,worden gedwongen om te werken,er word vergeten dat een kind ook ziek kan worden er is nog wel es partime een baan te vinden maar een baan voor 32 uur is moeilijk als je lbo opleiding hebt gehad..en dan krijg je te horen je bent te oud…we weten allemaal wel dat werkgevers liever jongere mensen aannemen.

    Reactie door soraya — woensdag 14 februari 2007 @ 21.40 uur

  126. DE WETENSCHAPPELIJKE ONTMASKERING VAN DIT SOORT OPLICHTINGSFIRMA’S VOND ENKELE JAREN GELEDEN AL PLAATS VIA HET RAPPORT “KOSTEN EN BATEN VAN REINTEGRATIEDIENSTEN” een PUBLICATIE VAN DE STICHTING ECONOMISCH ONDERZOEK (universiteit van Amsterdam).

    U KUNT HET RAPPORT DOWNLOADEN via:

    http://www.seo.nl/nl/publicaties/rapporten/2003/677.html

    ZIE TEVENS HET ARTIKEL “CIRCUS WERKVERSCHAFFING” IN ELSEVIER (2 febr. 2002).

    ELSEVIER: (2 februari 2002)

    CIRCUS WERKVERSCHAFFING: over de zinloosheid van arbeidsbemiddeling.

    Beleidsambtenaren hebben geen flauw idee hoe effectief het beleid is dat ze voeren. Ze weten precies te vertellen hoeveel geld ze hebben uitgegeven en hoeveel “reintegratietrajecten” succesvol zijn beëindigd met uitstroom naar regulier werk. Echter, wie vraagt welke aanpak het beste werkt of hoeveel mensen ook zonder begeleiding werk hebben gevonden, komt tegenover politici te staan met de mond vol tanden.
    Dat is in het buitenland toch beter geregeld. Zoals in de Verenigde Staten. Gedurende een jaar werden in de staat Maryland 27 duizend werklozen verdeeld over verschillende werkgelegenheidsprojecten. Een van de groepen, de controlegroep, werd volledig met rust gelaten. Wat bleek ? De uitstroom naar de arbeidsmarkt was bij de projecten nauwelijks hoger dan in de categorie die geen extra begeleiding kreeg.
    Het betreft geen uniek experiment, blijkt uit een artikel in het vakblad voor economen ESB. De auteurs, Bas van der Klaauw en Gerard van den Berg (beiden verbonden aan de Vrije Universiteit in Amsterdam), wijzen erop dat in het buitenland behoorlijk wat onderzoek is gedaan naar de effecten van verschillende vormen van arbeidsmarktbeleid. Soms leidde dat tot onthutsende uitkomsten. Zo bleek het scheppen van gesubsidieerde banen in de publieke sector volstrekt nutteloos als middel om de doorstroom naar regulier werk te stimuleren. Dat ligt weliswaar anders voor mensen met een gesubsidieerde baan in de private sector (zij stromen vaker door), maar dit effect wordt tenietgedaan door de verdringing van reguliere banen. Verder blijkt uit alle buitenlandse studies dat projecten voor werkloze jongeren geen enkel effect sorteren. Jongeren die regulier werk vinden, slagen daar over het algemeen in ondanks de begeleiding die ze hebben gekregen.

    Mogelijk zijn ze op het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid ook bekend met dit soort studies. Maar vooralsnog valt daar weinig van te merken. Het motto van de opeenvolgende ministers en staatssecretarissen blijft ongewijzigd: hoe meer geld we uitgeven, des te meer werklozen en arbeidsongeschikten we aan het werk helpen.

    BRON: ELSEVIER 2 FEBR. 2002

    Reactie door harriej — donderdag 15 februari 2007 @ 10.08 uur

  127. Mijn bedrijfsnaam wordt genoemd in dit weblog en wil daarop een reactie geven. Het bedrijf heeft gedurende een langere periode opleidingsprojecten verzorgt met een baangarantie. Dit opleidingstraject dat uitgevoerd zou worden met in eerste instantie Computerij later Ga Ga educations is in samenwerking gegaan met Baas Telecom. De directeur daarvan had aan het bedrijf SP &C projecten toegezegd dat de betrokken cursisten na afloop van de trainingsperiode in eerste instantie door het bedrijf op detacherings basis (in loondienst van het bedrijf) niet op basis van een stage anders dan een korte praktijkervaringstage geplaatst zouden worden. Baas Telecom heeft deze toezegging ingetrokken en SP &c heeft getracht alternatieven te moeten bieden. Echter door te weinig kennis verkregen bij Ga Ga education op praktsche gebied. Konden genoemde personen niet ingezet worden. Vervolgens heeft Baas Telecom misbruik gemaakt van de situatie en de betrokken cursisten één onbetaalde stage te laten lopen. Waarvan een aantal in Amsterdam. EXpliciteit wil ik melden dat alle opleidingsprojecten die het bedrijf verzorgt heeft allen met een baangarantie heeft plaats gevonden.

    Hoogachtend,

    Herman Swart

    Reactie door Herman Swart (sp &c projecten) — dinsdag 27 februari 2007 @ 13.02 uur

  128. Herman Swart,

    even een klein lesje in spelling:

    het voltooid deelwoord VERZORGD moet dus met een -D en niet met een T.

    Verder weet iedereen in deze oplichtersbranche dat BAANGARANTIE helemaal NIETS voorstelt !!

    Dat is gewoon een truc om subsidies binnen te slepen en cursisten te lokken !

    Meestal eindigt zo’n “gegarandeerde” baan na een paar maanden weer in werkloosheid.

    Het is ook niet voor niets dat diverse instellingen en projecten steeds onder andere namen weer opduiken.

    Meestal speelt men onder een hoedje met het CWI. De CWI ambtenaar voelt zich dan ook weer nuttig en stuurt een aantal slachtoffers naar zo’n cursus Lucht Bakken (voor gevorderden).

    Zo ging het bijvoorbeeld ook met het ARTEMIS project van Jeanet de Poorter. Baanloze vrouwen kregen daar allerlei RATELBAND-achtige toestanden voorgeschoteld !! De enige die daar echt BAKKEN GELD aan heeft verdiend is J. Poorter zelf.

    Reactie door reintegratiedetective — donderdag 1 maart 2007 @ 17.08 uur

  129. zie voor nog meer ellende:

    http://www.reintegratieklachten.nl

    Reactie door kaartenbakhater — maandag 5 maart 2007 @ 16.24 uur

  130. Rekenkamer Amsterdam kraakt re-integratie van bijstandsgerechtigden
    De Amsterdamse Rekenkamer heeft scherpe kritiek op de wijze waarop de gemeente Amsterdam poogt bijstandsgerechtigden richting arbeidsmarkt te bewegen. Van alle bijstandsgerechtigden, die in de periode januari 2004 -juli 2006 een re-integratietraject volgden, vond slechts een negende deel werk.

    ‘Succes reintegratie gering’; ‘doelmatigheid beperkt’; uitvoering kan effectiever’; zie hier enkele van de conclusies van de Amsterdamse Rekenkamer over de re-integratieactiviteiten van de gemeente, die als doel hebben om bijstandsgerechtigden aan het werk te helpen. De Rekenkamer maakt onderscheid tussen trajecten voor de meest kansrijke groep uit de hoofdstedelijke bijstandspopulatie en zij die verder van de arbeidsmarkt af staan. Aan de eerste groep besteedde de gemeente tachtig miljoen euro. Per succesvolle cliënt komt dat neer op 17.000 euro. Een bijstandsuitkering kost per klant gemiddeld 13.000 euro.
    Voor de re-integratie van bijstandsklanten schakelt de gemeente particuliere bedrijven in, zoals FourstaR, Alexander Calder en Agens. Van de 163 afgesloten contracten met re-integratiebedrijven blijken er maar negen succesvol. De Rekenkamer stelt vraagtekens bij de beloningen die de bedrijven ontvangen. De gemiddelde premie voor een succesvol traject is drieduizend euro. Die wordt ook toegekend als een klant op een gesubsidieerde baan wordt geplaatst.
    De Rekenkamer vindt verder dat klantmanagers van de DWI beter moeten volgen hoe het de klant vergaat, als deze eenmaal in een re-integratietraject vergezeild geraakt is. Klantmanagers zorgen er uitstekend voor dat klanten in een traject komen, maar verliezen hen uit het oog zodra het traject begint.

    Het hele rapport:

    rekenkamer.amsterdam

    Reactie door VERNIETIGEND RAPPORT — woensdag 14 maart 2007 @ 20.37 uur

  131. ZIE PZC van 20 maart 2007

    http://www.pzc.nl/zeeland/walcheren/article1226202.ece

    Het bleef bij schroefjes en kerstbomen
    door Miriam van den Broek

    VLISSINGEN – Aad van der Stokker uit Vlissingen had verwacht dat re-integratiebedrijf Maecon ZuidWest uit Middelburg binnen enkele maanden een mooie baan voor hem zou hebben. Zo luidde immers de conclusie van het intakegesprek. Maar meer dan schroefjes inpakken en kerstbomen verkopen, heeft hij tot nu toe niet gedaan. En dat terwijl Maecon vierduizend euro krijgt om de Vlissinger te begeleiden naar werk.

    Aad van der Stokker uit Vlissingen wacht sinds de kerstdagen op een gesubsidieerde baan via re-intergratiebedrijf Maecon. foto Ruben Oreel
    Jarenlang zat Van der Stokker afgekeurd thuis. Door een aantal verdrietige gebeurtenissen kort achter elkaar, was hij niet in staat te werken. Dat was toen. Dat hij vorig jaar na zijn herkeuring weer aan de slag moest, vond hij geen enkel probleem. Hij keek er zelfs naar uit. De sociale dienst stuurde hem naar Maecon voor een gesubsidieerde ‘Sterk-door-werk-baan’. Ze zouden hem via een speciaal traject weer laten wennen aan werk zodat hij daarna de gewone arbeidsmarkt op kon. Er leek voor hem goede hoop te zijn. “Mijn inschatting is dat betrokkene binnen drie maanden kan uitstromen naar werk”, schrijft een medewerker van Maecon na het intakegesprek in het re-integratieadvies.

    Om weer in een dagelijks ritme te komen, werd Van der Stokker naar een werkplaats in Goes gestuurd. ,,Ik moest schroefjes in een zakje doen, en dat zakje in een ander zakje stoppen. Niets ten nadele van de mensen die dat doen, maar ik ben echt wel tot iets méér in staat.”

    Na twee maanden mocht hij de schroefjes laten voor wat ze waren en ging hij kerstbomen verkopen bij een tuincentrum. ,,Een medewerkster van Maecon zei dat ik daarna misschien een vast contract kon krijgen bij het tuincentrum. Maar ik ben niet gek. Ik ben 49 jaar. Natuurlijk neemt dat bedrijf mij niet in vaste dienst. Via Maecon kost ik maar vijf euro per uur.”

    Na de kerstbomenverkoop heeft Van der Stokker niet meer gewerkt. “Ze belden van Maecon dat ik kon solliciteren bij een bejaardenhuis in Goes. Dat is precies het werk dat ik zoek. Ik vroeg de medewerkster van Maecon of het bejaardenhuis op de hoogte was van mijn situatie. Dat werd beaamd. Maar toen ik daar kwam, vonden ze me te oud. En dat ik geen auto heb, zagen ze ook als minpunt.”

    Nu bijna de helft van zijn jaarcontract erop zit, heeft Van der Stokker er genoeg van en trekt hij aan de bel. ,,Voor vierduizend euro gemeenschapsgeld mogen ze echt wel meer moeite doen. Weet je wat het erge is: ik ben niet de enige. Van de twaalf mensen die ongeveer tegelijk met mij bij Maecon zijn gekomen, heeft er maar één een vaste baan gekregen. Ze kunnen me beter van dat geld een omscholingscursus laten volgen.”

    Volgens regiomanager C. Lodder van Maecon ZuidWest kan het een enkele keer voorkomen dat iemand een paar maanden zonder werk zit. ,,Aan de motivatie ligt het niet. Alle tweehonderd mensen die bij ons het re-integratietraject volgen, willen dolgraag aan de slag. En aan het aantal vacatures ligt het evenmin. We hebben meer vacatures dan mensen. Het grootste probleem is die twee te matchen”, zegt Lodder.

    “Niet iedereen is geschikt voor elke baan. En andersom is een werkgever ook heel kritisch op wie hij in huis haalt. Zolang iemand niet geplaatst is, blijven we die persoon onder de aandacht brengen van mogelijke werkgevers.”

    Omscholen is bij Maecon mogelijk, maar alleen onder bepaalde voorwaarden. “We bieden iemand een omscholingscursus aan als we die direct kunnen koppelen aan een plaatsing”, zegt Lodder. “Momenteel hebben ongeveer vijftig van de tweehonderd mensen die bij ons het re-integratietraject volgen, een omscholingscursus gedaan.”

    Reactie door DRS. JAKKES — dinsdag 20 maart 2007 @ 18.34 uur

  132. Gapingse oplichter heeft onderdak gevonden bij collega in Goes.

    Oplichters Afdeling Zeeland (OAZ) te Goes !!

    Gapingse oplichter heeft onderdak gevonden bij collega in Goes.

    Oplichters Afdeling Zeeland (OAZ) te Goes !!

    Gapingse oplichter heeft onderdak gevonden bij collega in Goes.

    Oplichters Afdeling Zeeland (OAZ) te Goes !!

    Gapingse oplichter heeft onderdak gevonden bij collega in Goes.

    Oplichters Afdeling Zeeland (OAZ) te Goes !!

    Reactie door REINTEGRATIEDOKTER — zondag 1 april 2007 @ 18.43 uur

  133. GAPINGSE OPLICHTER, voorheen actief te Middelburg, HEEFT ZIJN KAARTENBAK OVERGEDAAN AAN CONCULLEGA in Goes. Oplichters Advies Zeeland.

    Reactie door drs. Jakhals — dinsdag 3 april 2007 @ 9.23 uur

  134. Reïntegratiebureau’s misbruiken hun positie, dat is nu wel bekend. Een negende deel vond een baan, schandalig. Ik heb zelf actie ondernomen en vond een baan (niet tijdelijk).
    Positief blijven, dat is het antwoord. Drs. Jakhals cq. reïntegratiedokter enz. enz. zou ook een meer energie in het vinden van een baan moeten steken i.p.v. de eeuwig gefrustreerde en verbitterde wreker uit te hangen. Ik ben hem op verschillende sites tegengekomen en vind het een aanfluiting. We kennen inmiddels allemaal die ‘Gapingse oplichter’.
    Man, doe iets constructiefs!!!

    Reactie door Ellen — woensdag 11 april 2007 @ 10.47 uur

  135. Ellen,

    een van de meest constructieve activiteiten is bestrijding van ongedierte, uitschot, oplichters, etc.

    Zelfs de TROS wijdt een heel programma aan OPLICHTERS.

    Waarom zou een gewone burger af en toe niet eens een berichtje mogen plaatsen over de GAPINGSE OPLICHTER ?

    groet,

    Reactie door F. HAAK — woensdag 11 april 2007 @ 13.31 uur

  136. Als reintegratie nergens toe leidt en aantoonbaar slechte kwaliteit wordt geleverd kan niemand gedwongen worden hier aan zijn/haar medewerking te verlenen. Rommel kun je op goede gronden weigeren en kan nooit een reden zijn om iemand op een uitkering te korten of deze te weigeren.

    Reactie door Johan — zondag 6 mei 2007 @ 15.53 uur

  137. Helaas werkt het tóch zo!
    Wanneer je in de bijstand zit moet je meewerken, ondanks de slechte kwaliteit.
    Weiger je, wordt je echt gekort op je uitkering.
    Sociale diensten luisteren niet naar gegronde klachten. Zelfs als je al 2 jaar meewerkt zonder één enkel resultaat, wordt er niets gedaan. Zoals bovenstaande verhalen beschrijven, je staat machteloos! Rëintegratiebureau’s voegen niets toe aan je eigen zoektocht naar werk.
    Nogmaals, het is geldklopperij.

    Reactie door Jantien — maandag 7 mei 2007 @ 14.48 uur

  138. Er wordt veel te veel geld verslonden door de RIB’s als “tussenhandel”

    Een gerichte opleiding zal de kansen op werk toe laten nemen, veel onzinnige cursussen die geboden worden door RIB’s doen dat niet.

    Alle assesments, persoonlijkheidsonderzoeken en sollicitatie trainingen kosten bakken met geld voor de uitvoerende instanties en leiden nergens toe.

    De RIB’s waren succesvol in de tijd dat er overschot aan werk was, nu is er overschot aan mensen.

    Veel uitkerende instanties als gemeentelijke sociale diensten en UWV’s zien ook dat de meeste trajecten niets opleveren, maar moeten de bestaande regels uitvoeren tegen hun zin in.

    Windhandel, dat is waar meer dan 80% van de RIB’s hun geld mee verdienen over de ruggen van de mensen en de belastingbetalers heen.

    Het gaat om scoren, niet om kwaliteit maar om kwantiteit.
    Dat de persoon in kwestie na een half jaar weer op straat staat doet er niets toe, het geld is opgestreken, het turfje achter de naam gezet.

    De enkeling die wel echt succesvol wordt begeleid naar een goede baan weegt niet op tegen de enorme verspilling die door RIB’s als omzet gescoord wordt.

    En het maakt niet uit of er sprake is van grote bedrijven of kleine RIB’s, het is tijd dat je de verhalen van clienten, ex clienten en mensen die er zakelijk langs de zijlijn mee te maken hebben serieus neemt.

    Probleem voor jou lijkt te zijn, je af te vragen waarom mensen zo ontevreden zijn.
    Maar wat dat betreft spreek je voor mij als ex werknemer van een RIB echt met de stem van een Rib-er, zij zijn immers gewoon het geluid van de clienten volledig te negeren en aan zich voorbij te laten gaan, vanuit de superioriteitsgedachte dat hun stem gehoord wordt en geloofd, boven die van de client.
    Terwijl die vaak volkomen terecht zijn ontevredenheid uit!

    Reactie door bericht aan Martin K. te Gapinge — woensdag 9 mei 2007 @ 15.46 uur

  139. (onvolledige) lijst EMAILADRESSEN LEDEN DER 2E KAMER

    C.Aptroot@tweedekamer.nl, J.Atsma@tweedekamer.nl, J.vBaalen@tweedekamer.nl, W.vanBeek@tweedekamer.nl, S.Blok@tweedekamer.nl, L.Blom@tweedekamer.nl, B.vBochove@tweedekamer.nl,
    W.vandeCamp@tweedekamer.nl, Ferd.Crone@tweedekamer.nl, M.vDam@tweedekamer.nl, S.Depla@tweedekamer.nl, I.Dezentjehamming@tweedekamer.nl, J.vanDijk@tweedekamer.nl, M.vDijken@tweedekamer.nl, J.Dijsselbloem@tweedekamer.nl, W.Duyvendak@tweedekamer.nl, A.Eijsink@tweedekamer.nl,
    K.Ferrier@tweedekamer.nl, F.Halsema@tweedekamer.nl,
    W.vGent@tweedekamer.nl, M.Haverkamp@tweedekamer.nl, J.Hessels@tweedekamer.nl, B.vdVlies@tweedekamer.nl, c.jonker@tweedekamer.nl, F.Joldersma@tweedekamer.nl,
    A.Wolfsen@tweedekamer.nl, m.herben@tweedekamer.nl,
    A.C.Kant@tweedekamer.nl, jdewit@sp.nl, G.Wilders@tweedekamer.nl,
    H.Waalkens@tweedekamer.nl, A.vMiltenburg@tweedekamer.nl,
    pieter.omtzigt@tweedekamer.nl, J.Schreijer@tweedekamer.nl,
    M.dePater@tweedekamer.nl, J.Leerdam@tweedekamer.nl,
    JandeVries@tweedekamer.nl, J.tenHoopen@tweedekamer.nl,
    H.Jager@tweedekamer.nl, R.Kortenhorst@tweedekamer.nl,
    P.dKrom@tweedekamer.nl, C.Vendrik@tweedekamer.nl,
    F.dNeree@tweedekamer.nl, G.Koopmans@tweedekamer.nl,
    e.wiegman@tweedekamer.nl, C.vdStaaij@tweedekamer.nl, M.Sterk@tweedekamer.nl, D.Samsom@tweedekamer.nl

    Reactie door TIJL BRANDSMA — donderdag 10 mei 2007 @ 9.11 uur

  140. WANTED:

    COMPUTERIJ EINDHOVEN.
    DELICT: oplichten van klanten.
    Economisch delict: ESF subsidies opstrijken door het laten geven van inhoudsloze cursusjes netwerken door ONBEVOEGDE DOCENTEN !!

    SAILLANT DETAIL: vaak waren deze docenten ex-cursist !!

    Reactie door SPEURNEUS — maandag 21 mei 2007 @ 14.47 uur

  141. FRANS SWATERS HEEFT COLLEGA *PL*CHTER IN GAPINGE (GEMEENTE VEERE)
    Naam: ANTISWATERSBRIGADE
    Dezelfde truc die Frans Swaters toepast, nl. om “gouden bergen” te beloven bij het intake-gesprek, passen alle RIB’s toe.

    Zij zijn dan immers zeker van de subsidie !!
    Daarna begint de ellende; uiteraard kunnen ze hun beloften niet nakomen en de klanten zijn blij gemaakt met “een dode mus”.

    Helaas hebben ze vaak nog een andere misselijkmakende trucendoos achter de hand, nl. de volgende tactiek wordt dan toegepast: er wordt aan de uitkerende instantie gemeld dat de client zich NIET cooperatief opstelt (of iets dergelijks).

    Ze ontlopen daarmee hun eigen verantwoordelijkheid en kunnen zo nooit aansprakelijk worden gesteld (althans dat denken ze).

    Enkele RIB-goochelaars die deze truc toepassen zijn:

    1) inwoner van Gapinge en houdt kantoor te MIDDELBuRG en Goes !!!!

    2) de Computerij Eindhoven (verdachte: Anco P.)

    Reactie door Bestrijdingsdienst Reintegratie — woensdag 23 mei 2007 @ 15.41 uur

  142. oplichtingspraktijk lijkt op GAPINGSE VERKOPER van gebakken lucht. Deze reintegratiegladjakker gaat gewoon door met zijn geslijm bij overheidsinstanties !!

    Heeft zijn kaartenbak inmiddels verkocht aan OPLICHTERS ADVIES ZEELAND (OAZ) te GOES.

    Binnenkort wordt Martin K. te G. gedagvaard !!

    Reactie door martin is een mega-eikel — maandag 6 augustus 2007 @ 15.14 uur

  143. Het is een leuk verhaal,IRO, alleen ik heb ervaren dat de overheid hier zelf niet aan mee wil werken. IK had verzoek in gediend (+trajectplan) voor traject bij Midlifetop en gemotiveerd aangegeven waarom niet bij USG Restart/Loyalis. Deze is door ex-werkgever (Immigratie- en Naturalisatiedienst, dus Min. van Justitie en dus overheid) afgewezen. De reden: er is contract gesloten met Loyalis/USG Restart, en het beleid jegens voormalige rijksambtenaren laat niet toe dat hiervan afgeweken wordt. Een kopie van het trajectplan van Midlifetop heeft mijn ex-werkgever doorgestuurd naar Loyalis (kennelijk was dat dus niet zo slecht) Resultaat: 1x gesprek met een consulent van Loyalis die ik niet van te voren had gesproken en die reeds in een telefonisch gesprek kort voor het gesprek zelf dreigde met actie indien ik niet zou komen. Voorts bejegende deze consulent mij niet juist (o.a. opdringen van problemen, ontkennen van mijn gevoelens en hij meent beter dan ik te weten hoe ik mij voel). Klacht hierover werd door Loyalis afgedaan als dat dit deze consulent zich aan de werkwijze van Loyalis houdt. Men vond het niet nodig mij hierover te horen, noch werd mij de zienswijze van deze consulent medegedeeld. Er werd geen andere consulent toegewezen. Oh ja, de ex-werkgever heb ik hierover op de hoogte gehouden, maar heeft niet gereageerd. Dat zal een interessante hoorzitting worden als mijn bezwaar (na het verstrijken van de beslistermijn) behandeld zal worden.

    Reactie door Anda — vrijdag 10 augustus 2007 @ 15.02 uur

  144. http://www.arbobondgenoten.nl/arbothem/verzuim/reintegratieervaringen.pdf

    http://www.arbobondgenoten.nl/arbothem/verzuim/reintegratieervaringen.pdf

    Reactie door arbo lid — vrijdag 17 augustus 2007 @ 14.37 uur

  145. Ik ben jaren geleden door de Sociale Dienst naar een reintegratiebureau in Amsterdam gestuurd, Start geheten. We waren met een groep van circa 12, voor het meerendeel 40- en 50-plussers prachtige, uitgebreide cv’s (=werkervaring). Die jonge vrouwen van het bureau, onze “adviseurs, zouden ons weleens vertellen hoe wij een sollicitiebrief moesten schrijven. Maar eerst waren er de psychologische oefeningen. Nou, ik heb er wel WAT aan gehad, maar naar verhouding tot wat het aan geld zou kosten… veel te duur. Een van de clienten had helemaal geen zin om aan het werk te gaan, wist ook totaal niet welke richting. OP het laatst kreeg ze lumineus idee: Ik word ook reintegratie-adviseur! Zo leek het: dat die adviseurs of coaches van het reintegratie-bureau eigenlijk niks kunnen, maar dan ONS gaan vertellen dat wij een baan moeten vinden. Laten ze eerst maar bewijzen dat ze zelf een normale baan kunnen vinden! Intussen deed ik, buiten het reintegratiebureau om, gewoon wat me goed leek om te doen qua werk zoeken, ik had tenslotte voorheen altijd werk gehad en toen was dat bureau er ook niet bij geweest om mij te “helpen”. Ik vond een baan en meldde dat aan Start, want dan hoefde ik daar niet meer naar toe. Oei, wat waren ze opeens geinteresseerd! Ze wilden precies weten bij welk bedrijf ik aangenomen was, en wilden een kopie van mijn arbeidscontract ontvangen. Nou mooi niet dat ik iets verteld of gestuurd heb! Ja, maar, zeiden we, we hebben je toch geholpen? Ik zei, helemaal niet, ik heb het gewoon op mijn eigen ouwe manier gedaan. Ze drongen vreselijk aan, nog een brief of twee van ze erover ontvangen. Ik dacht: Ze krijgen vast een bom geld als ze een arbeidscontract kunnen laten zien aan hun opdrachtgever, de Sociale Dienst. Dus daar hebben ze in mijn geval naar kunnen fluiten.

    Reactie door Paula — maandag 27 augustus 2007 @ 13.29 uur

  146. http://www.pzc.nl/zeeland/algemeen/article1808862.ece
    ZIE PZC 29/08/2007

    Proces Artemis zonder verdediging
    door Emile Calon

    MIDDELBURG – Geen verdachte in de rechtszaal, geen advocaat. Het proces morgen tegen de ex-directeur van Artemis wordt bij verstek behandeld. De oprichtster (55) van het Middelburgse reïntegratiebureau komt namelijk niet vanuit Ecuador om zich te verdedigen.

    Haar advocaat E. Smit verschijnt evenmin, ‘omdat ik niet in staat ben op een goede manier voor haar belangen op te komen’. Een verzoek om als pro-deo-advocaat op te mogen treden is namelijk nog steeds niet behandeld. Bij een ongunstige uitspraak gaat hij echter wel in hoger beroep. Hij hoopt dat de financiering dan wel is geregeld, zodat hij zijn werk als raadsman kan doen.

    Morgen verschijnt wel een andere verdachte voor de Middelburgse rechters; de 57-jarige ex-partner van de directeur. Deze Middelburgse wordt door justitie gezien als medeschuldige aan fraude. Haar advocaat J. Wouters verwacht echter dat haar zaak eindigt met een vrijspraak.

    Het kan verkeren, zo weet nu ook de ex-directeur. Nog niet zo lang geleden werd ze geprezen om het werk dat ze met haar bureau deed.

    Vooral de seksespecifieke hulpverlening aan vrouwen, daar werd ze om geroemd. Na het opheffen van Artemis in 2004 riep ze ook dat ze de politiek eens flink zou opschudden. Ze zag zichzelf als een vrouwelijke Pim Fortuijn. Ze stelde dat ze met haar partij De Omkering in 2006 zeven Kamerzetels zou halen. En in 2010 maar liefst 32. Dankzij dat resultaat zou ze ook minister-president worden, voorspelde ze.

    Er is geen omkering gekomen. Zo’n partij bestaat niet eens, zo blijkt bij navraag bij de Kiesraad. Een boek van haar hand evenmin, hoewel ze in 2002 nog verzekerde dat het er snel zou komen. Dat zei ze allemaal nadat ze een baan als staatssecretaris Emancipatiezaken was misgelopen. Ze had de LPF, na de moord op de lijsttrekker, een sollicitatiebrief geschreven. Helaas voor haar bereikte die nimmer de selectiecommissie zodat ze moest toezien hoe Khee Liang Phoa ‘haar baan’ in beslag nam.

    De oprichtster van Artemis, een therapie- en opleidingscentrum in Middelburg, wilde na regionaal succes ook landelijk operen. Ze had als doel in elke provincie onbemiddelbare WAO’sters te begeleiden en aan werk te helpen. Dat uitbouwen lukte enigszins. Maar in die periode zou ze volgens justitie ook fraude hebben gepleegd.

    Augustus 2004 hief ze Artemis op. Een zwartboek over Artemis en haar politieke ambities brachten haar tot dat besluit. Enkele dagen na die aankondiging bleek ook dat het ministerie van Sociale Zaken een onderzoek deed naar fraude door Artemis.

    Nu, drie jaar later, denkt het Openbaar Ministerie voldoende bewijzen te hebben voor een veroordeling.

    Smit zelf verwacht dat in hoger beroep er niet veel overblijft van die aanklacht. Hij verzekert ook dat de ex-directeur zich graag wil verdedigen maar dat ze nu niet vanuit Ecuador naar Nederland kan komen. Volgens hem heeft ze daar enkele kleinschalige hulpprojecten voor kinderen. “Ze ligt daar beslist niet te rentenieren. Ze leeft daar heel eenvoudig.” Ook weet hij zeker dat niemand financiële schade heeft opgelopen door haar vertrek naar Latijns-Amerika. “Ze heeft alle financiële zaken afgehandeld. Ze is schuldenvrij vertrokken.”

    >>Ex-directeur van reïntegratiebureau Artemis en haar advocaat verschijnen

    morgen niet voor de

    Middelburgse rechtbank.

    Reactie door SPEURHOND — woensdag 29 augustus 2007 @ 11.39 uur

  147. MARTIN K. te Gapinge en Jeanette de P. (gevlucht naar ECUADOR) zijn wellicht de grootste reintegratie-oplichters van Nederland. Helaas blijft de overheid (2e kamer) werkloos toekijken hoe andere eenmanskaartenbakjes op dezelfde voet blijven doorgaan.

    MARTIN wil graag aangemoedigd worden tijdens de wandelmarathon in oktober.

    Reactie door zeeuwse bolus — woensdag 29 augustus 2007 @ 14.44 uur

  148. PZC 31/08/2007

    http://www.pzc.nl/zeeland/algemeen/article1818773.ece

    Eis 8 maanden in Artemiszaak
    door Emile Calon

    MIDDELBURG – Acht maanden cel. Die straf eiste officier van justitie C. Loos tegen de Middelburgse ex-directeur (55) van het reïntegratiebureau Artemis. Haar ex-vriendin (57), die volgens hem nadrukkelijk betrokken was bij het versturen van valse rekeningen, moet wat hem betreft een werkstraf krijgen van 240 uur en een voorwaardelijke celstraf van vier maanden.

    De ex-directeur was gisteren niet aanwezig in de Middelburgse rechtszaal. Volgens rechtbankpresident M. Klarenbeek leidt ze in Ecuador een bedrijfje dat zich richt op spiritueel toerisme. Haar vertrek naar dat land in 2005 betitelde hij als een vlucht omdat sinds 2004 een onderzoek loopt tegen haar, en haar ex, wegens fraude tijdens wao-trajecten. Ze zouden tal van instanties hebben opgelicht.

    Hij las een brief van haar voor waaruit ook blijkt dat ze als directeur van Artemis een vreemde manier van handelen had.

    Zo wilde een cliënt van haar een indianencursus volgen. Omdat ze wist dat het UWV daar nooit toestemming voor zou geven, declareerde ze een ondernemingscursus.

    Klarenbeek stelde dat hij zoiets echt niet anders kan zijn dan frauduleus handelen. Loos op zijn beurt voerde aan dat Artemis tal van verzonnen cursussen declareerde. Volgens hem om op die manier geld binnen te halen om het bedrijf draaiende te houden. Voor hoeveel het fraudeerde is volgens hem niet meer te achterhalen. Als voorbeeld vertelde hij wel dat alleen al de gemeente Breda een vordering heeft lopen van 175.000 euro.

    De Middelburgse ex-vriendin van de directeur ontkende dat ze ooit maar in dienst is geweest van Artemis. Ze zit al jaren in de WAO en liep alleen maar geregeld het bedrijf binnen om praatjes te maken met cliënten en personeel. Klarenbeek vond haar verklaring nogal vreemd. Hij hield haar voor dat velen haar zagen als trainer, als coach, als lid van het managementteam en als de rechterhand van de directeur.

    Hij hield haar ook een brief voor waarin ze zich voorstelde als manager algemene financiële zaken. Volgens haar raadsman J. Wouters berust dat allemaal op misverstanden. Volgens hem was ze alleen als partner nauw betrokken bij de bedrijfsvoering maar had ze officieel daar niets te zeggen.

    Uitspraak woensdag 12 september.

    Reactie door SPEURHOND — vrijdag 31 augustus 2007 @ 19.27 uur

  149. Ik heb (overigens veel te laat) een aanbod gekregen van het CWI om een persoonlijk reintegratietraject te starten, toen mijn WW uitkering bijna ophield.
    Ik ben toen naar Randstad HR (te Sittard) gegaan. Deze hebben echter geen enkele moeite gedaan mij aan een baan te helpen, sterker nog, toen het traject ten einde liep, boden ze mij ‘als laatste redmiddel’ een baan aan bij een sociale werkplaats (ik ben MBO+ opgeleid IT specialist met 6 jaar werkervaring), waar zij (opnieuw) een leuke som geld voor kregen als ik hierop was ingegaan.
    Ze hebben mij één keer een fatsoendelijke vacature aangeboden, waar ik vervolgens nooit meer iets over hoorde, tot ik zelf na 3 weken bij de potentiële werkgever ging informeren. Zij kenden mijn reintegratie begeleider wel, maar hadden nooit contact met hem gehad over mij specifiek, en hadden derhalve ook via een geheel andere weg deze vacature reeds ingevuld.
    Voor de rest was het: “Hier is onze vacaturebank, zoek maar”, hetgeen ik dus al bijna een jaar aan het doen was zonder hun ‘hulp’.

    Eén grote geldmelkerij als je et mij vraagt.

    Reactie door Martin Verdacht — maandag 10 september 2007 @ 15.01 uur

  150. Met grote verbazing lees ik hoe de verhalen over Artemis in Middelburg maar door gaan en door gaan. Dit is niet meer met tomaten gooien maar met stront gooien. Is dat waar de SP voor staat? Ook pertinente onwaarheden leiden een eigen leven en mensen kunnen anoniem hun woordje doen op deze site. Artemis heeft jarenlang heel goed werk geleverd, en is daarna uit de bocht gevlogen. Dat is een groot gemis want in de jaren 1993-1998 hadden we goede resultaten en de meeste vrouwen die ik (nu nog) ken zijn er beter uit gekomen dan ze waren toen ze binnenstapten. Wat bezielt mensen toch om hun rancune te koesteren? Waar zijn de bevlogen vrouwen gebleven die er voor gaan staan, zichzelf neerzetten vanuit hun kracht en inspiratie?

    Reactie door Yvonne Wagenaar — zondag 30 september 2007 @ 13.06 uur

  151. yvonne,

    NOGAL ZIELIG DAT JE NAAR ECUADOR GEVLUCHTE OPLICHTSTER IN BESCHERMING WIL NEMEN. HET FEIT DAT ACTIES PERMANENT ZIJN EN NIET ZULLEN STOPPEN, WORDT VEROORZAAKT DOOR HET TOTALE UITBLIJVEN VAN ENIGE VERANDERING. DEZELFDE OPLICHTERS (Martin K.uit Gapinge / Jeanette Poorter (ondergedoken in Ecuador) en honderden andere malafide kaartenbakhouders, kunnen rustig doorgaan met hun geschuif, gedraai etc. en werkzoekenden aan het lijntje houden en vacatures toezenden die mensen zo van het internet kunnen halen of uitknippen uit de krant. Dat deze oplichters nog steeds duizenden euro’s verdienen met het uitknippen en kopieren van advertenties is een SCHANDE voor de NEDERLANDSE BANANENREPUBLIEK.

    Reactie door yvonne is een loser — woensdag 17 oktober 2007 @ 12.54 uur

  152. Tja na een aantal jaar zijn de klachten over reintergratie nog steeds hetzelfde, allemaal zakkenvullers en ambtenaren die geen reet doen. Het beste wat je kan doen is gewoon je cv op monsterboard zetten en binnen een maand heb je een baan. Is bij mij ook gelukt, na 3 jaar lang bij hopenloze reintergratiebuor’s gezeten te hebben die geen bal voor je doen, heb ik uiteindelijk de stap genomen om te verhuizen naar Rotterdam mijn cv op mosnterboard te zetten, zelf doorleren en heb nu een baan in de ICT als Frontend/PHP Ontwikkelaar in Delft. Prima naar me zin en ben eindelijk verlost van die trieste reintergratieburo’s!!! Die reintergratie trajechten moeten ze maar eens afschaffen.

    Slap geouwehoer daar, bezigheids therapie en voor de rest kunnen ze niets!!!!
    Je moet zelf ook wel wat doorzettings vermogen tonen en niet zeggen ik kan het niet … Gewoon Doen!!!

    Reactie door Black Identity — maandag 5 november 2007 @ 22.30 uur

  153. Zien wat iedereen ziet, doen wat niemand doet. Gewoon goed motivatie, niet afhankelijk worden van zo’n schaap reintergratieburo … zet je cv op internet als monsterboard en wat ik al eerder zei je hebt zo een baan, jij word benaderd en niet andersom, dit zijn je kwaliteiten dat zet je op je cv en de werkgevers komen naar jou toe. Draai de rollen nu maar eens om, laat ze maar voor jou lopen inplaats van andersom. De standaard procedure van sollicitatie brieven schrijven dat is zeau 1999, dan beland je op een stapel, maar dat is wat die reintergratie buro’s je proberen wijs te maken, tijd rekken, met computers omgaan is ook wel handig want zelfs een uitkering aanvragen gaat digitaal tegenwoordig.

    Mensen die een baan zoeken, f**k die reintergratieburo’s reintergratie coaches jobhunters en andere bullshit, laat werkegevers jou zoeken en niet andersom.

    Reactie door Black Identity — maandag 5 november 2007 @ 22.34 uur