De stad

Sao Paulo heeft zo’n 15 miljoen inwoners. Vanaf één van de hoogste punten van het centrum zie zo ver als het oog kan reiken alleen wolkenkrabbers. Manhattan is er niks bij, laat staan Amsterdam of Rotterdam. SP (de afkorting leidde wel ‘ns tot verwarring…) is de derde stad van de wereld.

De ‘explosie’ van de stad is begonnen in de jaren zestig. Behalve een kleine, uiterst rijke toplaag herbergt de stad ook een grote middenklasse van arm tot redelijk verdienend, en een grote groep van mensen die leeft in de zogenaamde favella’s, de zelfgebouwde krottenwijken.

Het minimumloon bedraagt 260 Reaal per maand. Het modale salaris ligt op zo’n 800 Reaal. Voor één Euro krijg je zo’n drie Reaal. Ik moet er wel bij zeggen: de kosten voor levensonderhoud in Brazilië veel lager liggen dan in ons land. Veel bevoorrechte Brazilianen hebben een jonge ‘huisslaaf’. Deze vrouwen staan de hele dag klaar (van half zes in de ochtend tot 11 uur in de avond) voor zo’n 500 Reaal. Alle dure huizen hebben dan ook een piepklein kamertje nabij de keuken waar het meisje kan slapen.
Een redelijke flat kost zo’n 400 Reaal.
Kinderarbied komt nog relatief veel voor.

Standenverschillen verhinderen niet – ik heb dat van horen zeggen, maar ook uit eigen waarneming – dat mensen elkaar fatsoenlijk bejegenen. Er wordt niet neergekeken op mensen die minder hebben. Natuurlijk, het is een generalisatie, maar het viel me op.

We waren samen met Jolanda (l), die veel voor ons gedaan heeft, op bezoek bij een gezin in een van de vele buitenwijken van Sao Paulo. We waren te gast bij (van rechts naar links) Fabiano, Estela, moeder Josefa, en Junior. Ze wonen in een huis met ‘n woonkamer, twee slaapkamers en een keuken. We hebben lang gepraat over het leven in SP.
Wat me diep raakte: de trots en de hoop, de ambitie om er iets van te maken.

Fabiano werkt in een kledingzaak, Junior doet stanswerk in een mataalbedrijf, Josefa heeft even geen werk en moeder helpt ergens in de huishouding. Alle drie de kinderen willen studeren. Maar dat gaat zo maar niet. De private universiteiten zijn veel te duur en voor de publieke universiteiten moet je toelatingsexamen doen. Dat lijkt rechtvaardig maar is het niet. De aansluiting is slecht en je moet bijlessen nemen, wil je het examen kunnen halen. Maar dat is, je raad het al, weer voor heel veel mensen onbetaalbaar. De kinderen van Josefa blijven hopen…

Jolanda, ze geeft les op een private universiteit, zegt als we de wijk verlaten: ‘Ik vind dat het systeem moet veranderen. Waarom is het Braziliaanse voetbalelftal zo goed? Omdat er héél veel voetballers zijn. We moeten zorgen dat veel meer kinderen kunnen doorleren, dat we ambities niet frustreren maar juist stimuleren. Zo worden we als land beter. We moeten allemaal gaan voetballen…’

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

zondag 05 december 2004 :: 0.10 uur

9 Comments

9 reacties

  1. Eigelijk is het overal hetzelfde.
    Als de verschil tussen de laagstverdienende en de hoogst verdienende te hoog is levert dit alleen maar narigheid op.
    Een hele samenleving is dan in dienst van enkele mensen.
    Als de supprijken iets van hujn welvaart wilden delen, dan konden meer mensen gaan studeren, en zo het land beter kunnen ontwikkelen.
    Nu laten ze dit potienteel liggen. Een gemotiveerde arts zal uiteindelijk veel beter werk afleveren dan een arts die niet gemotiveerd is. Of deze arm of rijk is zal niet zo’n rol spelen.
    Ook hier is weer hel zelfde liedje. Veel mensen moeten lijden voor de privileges van de minderheid.

    Reactie door alexander — zondag 5 december 2004 @ 11.20 uur

  2. Als we niet uitkijken , gaan we hier hetzelfde krijgen : de armsten tegen minilonen laten werken voor de rijkeren , zeker als het plan doorgaat, om mensen beneden het minimum loon te laten werken , en er als bedrijf nog voor wordt beloond ook , en wel van de centen die ze uitsparen om iemand goekoop aan te nemen !

    pfffffff

    Reactie door Gerard van Sprundel — zondag 5 december 2004 @ 11.36 uur

  3. Gearard,

    Dit is nu in volle gang. Europa wil dat bedrijven uit andere landen zich overal in Europa zich kunnen vestigen en produceren volgens de wetten die afkomstig zijn van het land van herkomst.
    Dus alle verworvenheden in Nederland worden in een klap teniet gedaan. Het hoofdkantoor moet dan wel in een land staan waar niet zo nauw gekeken wordt op arbeidsomstandigheden.
    Dus uiteidelijk kan alles. Als een land de arbeidsvoorwaarden laag houdt, dan vluchten alle hoofdkantoren daar heen en levert voor dat land veel welvaart op.
    Deze uitgeklede woorwaarden mogen ze dan toepassen in alle landen van Europa. Dus in het Nederlandse geval: de bonden mogen afspreken wat ze willen, het geld alleen voor Nederlandse bedrijven. Een buitenland bedrijf heeft helemaal niets met dit te maken.
    Dit is het ticket naar de middeleewen. We hebben gepiekt in onze sociale welvaart staat. Over vijf jaar halen we America rechts in, als we met zijn allen blijven slapen.

    Reactie door alexander — zondag 5 december 2004 @ 11.51 uur

  4. Ben het helemaal met je eens Alexander.

    Het gruweltraject is allang ingezet is, vrees ik, niet meer te stoppen. Alles draait om geld en macht en winstbejag.
    Mensen zijn niet meer belangrijk in deze.

    Welkom in de Middeleeuwen, de uitbuiting kan beginnen.

    Het arme volk zal de Normen en Waardenkreet, met hoongelach verwelkomen!

    Reactie door krul — zondag 5 december 2004 @ 16.33 uur

  5. Mee eens heren. En laten we op alle manieren zien te voorkomen dat dat hier ook zo gaat werken. En beter, dat we ervoor zorgen dat mensen het op andere continenten ook beter krijgen.

    Het viel mij vorig jaar in Brazilie ook op dat de mensen door de lagen van de bevolking heen respectvoller met elkaar omgaan. Ouderen omdat ze een boel wijsheid hebben (of liefdevol, als ze een beetje warrig worden), maar ook jongeren – zij hebben de toekomst en energie – en mensen met de minder betaalde banen, zoals dienstmeisjes. Het is niet: ‘Huh, zij hebben een min baantje.’ Maar: ‘Tof, gelukkig, ze hebben werk. Zo kunnen ze zichzelf en evt. broertjes en zusjes en de rest van de familie helpen aan een studie (of anderszins vooruit helpen, bijvoorbeeld met landbouwwerktuigen of een bootje om touristen in rond te varen of een andere investering).’
    Tuurlijk, het zou nog beter zijn als de overheid zou zorgen voor echt onderwijs voor iederen, maar zolang dat geen werkelijkheid is.

    Overigens, in het durpke waar m’n oom woont (Marau, Bahia, een dagreis per boot en bus onder Salvador) zijn vier scholen. Ter vergelijking, er is 1 supermarkt, 1 bakker, 1 schoenenwinkel 1 kerk en geen bank.
    Elke ochtend worden er vanaf vijf uur kiddies per boot van de mangrove-eilandjes en per bus uit de dorpjes in de omgeving gehaald om naar school te gaan. Een enkeling full time. De meesten een aantal dagdelen – de avond telt ook mee – per week. Ook in de niet-stedelijke gebieden ziet men het belang van onderwijs echt in en heeft men er nogal wat voor over.

    Reactie door liesken — maandag 6 december 2004 @ 1.56 uur

  6. Je hoeft ook niet zo veel te verdienen. Net zoals in Brazilie moeten de lasten hier veel meer naar beneden. Daar zal onze economie dan ook weer van profiteren. Dan is het zelfs bespreekbaar om onder het huidige minimum te gaan werken of dit niveau te verlagen. Heel simpel; als je maar 150 euro huur hoeft te betalen; dan hou je ook veel meer over om uit te geven in die doodzieke economie van nederland.

    Het is gewoonweg op sterven na doodgemaakt door het grenzeloze egoisme van hoog naar laag. En vergeet niet ook de eerzucht van bestuurders als Netelenbosch; die graag wat lintjes willen doorknippen en hun naam voor eeuwig verbonden willen zien met een project als de Betuwelijn. Pas nu komt het CPB ook eens met een kritische noot over deze verspilling. De verantwoordelijken ploegen nog steeds voort en mogen dit land nog zieker maken dan ie al is.

    Reactie door ReneR — maandag 6 december 2004 @ 15.00 uur

  7. Als ik zo je verhaal lees Jan dan merk ik dat voor heel veel mensen in Sao Paulo temprament, levensgeluk en respect belangrijker zijn dat materieel bezit of status. Wat moet er volgens jou gebeuren om de graai mentaliteit van bezitterige mensen en vooral ondernemingen te veranderen, zowel daar als hier?
    Want is er geen sociaal besef meer bij hoger opgeleiden? en heeft egoisme het daar ook gewonnen van sociaal beleid? Hier in Nederland is dat helaas zo en zijn we eigenlijk een onderontwikkeld land zonder eigen gezicht geworden.
    We lopen hier achter een pro amerikaans masochistisch materialistisch kabinet aan dat alleen maar volgt en niet meer leidt. Afhankelijk van multinationals stropdassen en coca cola! Ik mis de sociale leiders en zie ook hier alleen hebzucht en macht.
    Waar liggen de verschillen en wie is er beter af; de Braziliaan of de Nederlander? Kun je daar een antwoord op geven? het liefst in de tweede kamer! Want het wordt de hoogste tijd dat er binnen de 2e kamer een leider opstaat die eindelijk eens een keer HEEL KWAAD wordt! en een DAAD stelt die het kabinet wakker schud. Doe niet alleen die stropdas af maar rol je mouwen eens op en trek je jas demonstratief uit als je weg loopt van het spreekgestoelte en laat bretels zien want het is moeilijk om in dit land nog de broek op te houden! Dat geeft weer hoe een groot deel van je stemmers over dit beleid denken en mooie woorden alleen helpen daar niet meer! Ik hoop dat je snapt dat daden meer zeggen dan woorden en die daden hebben helaas al mensenlevens gekost omdat ze negatief zijn. Laat met humor en een serieuze ondertoon dit kabinet voor schut staan. Dat hebben we meer nodig dan het zoveelste debat met een motie die wordt weg gestemt. Geen Motie maar positieve E-motie daar wacht ik op! En met mij denk ik veel meer SP bewoners! Ik hoop dat je daarvoor naar Brazilie bent geweest! Dat temprament missen we hier! en verkeerde gevoelens nemen te veel de overhand. Doe daar wat aan! je bent ook MIJN vertegenwoordiger! Succes!

    Reactie door Ben — dinsdag 7 december 2004 @ 10.45 uur

  8. Helemaal raak Ben Applaus!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Reactie door krul — dinsdag 7 december 2004 @ 10.56 uur

  9. @7 Ben

    Ik kon het zelf geschreven hebben.

    Reactie door ACCEPT — zaterdag 11 december 2004 @ 18.57 uur