Auschwitz en Gedichtendag

Auswitsch Birkenau

Deze dag, 27 januari 2005, staat in het teken van twee zaken:

Het is zestig jaar geleden dat Russische troepen Auschwitz bevrijdden.
Het is in België en in Nederland vandaag Gedichtendag.

Is dit een mens

Gij die veilig leeft
In uw beschutte huizen,
Gij die ‘s avonds thuiskomt
Bij warme spijs en dierbare gezichten:

Bedenkt of dit een man is
Die werkt in de modder
Die geen vrede kent
Die vecht om een stuk brood
Die sterft om een ja of een nee.
Bedenkt of dit een vrouw is
Zonder haar en zonder naam
Zonder herinnering aan wat was
Met lege ogen en koude schoot
Als een kikvors in de winter

Bedenkt dat dit geweest is:
Ik beveel u deze woorden.
Grift ze in uw hart
Waar ge gaat waar ge staat
Bij het opstaan bij het slapen gaan:
Zegt ze voort aan uw kinderen.

Of uw huis begeve u,
Ziekte verlamme u,
Uw nageslacht wende zich van u.
>

(Inleidend gedicht in ‘De Getuigenissen’ van Primo Levi)

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

donderdag 27 januari 2005 :: 12.53 uur

47 Comments

47 reacties

  1. raar hoor, dat nu 60 jaar later,.. waar iedereen vind dat ze zoveel meer weten en zoveel meer zijn… nog steeds zoveel mensen rondlopen die een ander haten om geloof huidskleur of achtergrond…

    beetje hardleers zijn mensen wel eh…

    Reactie door patrick — donderdag 27 januari 2005 @ 13.07 uur

  2. Rouwverwerking

    Om de stilte van zacht daglicht heen
    vinden vogels jouw ziel,
    hun vlucht maakt dat ik lach en ween,
    daar, waar die stilte viel

    De tijd gaat waar de zon dat wil,
    ik kijk naar wat beweegt,
    zo draait jouw schaduw om mijn spil
    als de dag zich langzaam leegt

    De dageraad ben ik voorbij,
    hoezeer ben jij me na
    als in vogelvlucht jouw ziel in mij
    maakt dat ik verder ga…

    Madelijne

    Reactie door M.Pleines — donderdag 27 januari 2005 @ 13.38 uur

  3. Nog nooit ben ik in Auschwitz (dit is de correcte spelling, Jan) geweest, maar ik wil er absoluut nog naartoe. Het kamp staat natuurlijk ook symbool voor de vele andere ,gruwelijke concentratiekampen, en vormt een blijvende waarschuwing tegen fascisme en racisme in het algemeen. Wie de strijd tegen deze laatste verschijnselen is toegedaan, zou misschien tenminste eenmaal in zijn leven naar Auschwitz moeten gaan…..

    Reactie door Olav Meijer — donderdag 27 januari 2005 @ 14.10 uur

  4. Als het een geloof is dat ‘ons’ of het westen veracht, is het niet zo vreemd Patrick. Probeer het van twee kanten te bekijken.
    Mooi gedicht van levi. Heftig.

    Reactie door Ali — donderdag 27 januari 2005 @ 14.11 uur

  5. Tuurlijk is dat wel vreemd Ali, je kunt toch niet zo een grote groep mensen haten terwijl je ze niet eens is allemaal kent. Bovendien schiet je er helemaal niets mee op om kwaad met kwaad te vergelden…

    greetz patrick

    Reactie door patrick — donderdag 27 januari 2005 @ 14.15 uur

  6. Dat doet de gemiddelde Nederlander ook niet, kwaad met kwaad vergelden. Mohammed B. krijgt toch alle aandacht en respect? Maar Theo is door hem ritueel afgeslacht door dat geloof, weet je nog wel? Toch gaan wij niet moorden. Maar veel van deze gelovigen bedreigen velen van ons wel.

    Reactie door Ali — donderdag 27 januari 2005 @ 14.25 uur

  7. na ik ben nog nooit bedreigd hoor.. en k hep zat vrienden die moslim zijn..

    Reactie door patrick — donderdag 27 januari 2005 @ 14.49 uur

  8. Ali en Patrick: het is goed zo.

    Reactie door Jan Marijnissen — donderdag 27 januari 2005 @ 15.00 uur

  9. Na lezing van Primo Levi was ik ooit dagenlang van de kaart, na lezing van Durlacher niet minder. In Durlacher wordt oa. ook de Deense houding jegens de Joden uit de doeken gedaan. Wij Nederlanders hebben vreselijk gefaald, besef ik eens te meer. Zie ook NRC Handelsblad van 24-1(?). Je wordt als mens ZEER ZEER nederig bij het lezen van deze boeken en verhalen. En als je je al tegenover Iemand zou moeten verantwoorden, dan kroop je het liefst onder de grond om Zijn oordeel niet te hoeven horen. Nu ik een zoontje heb van anderhalf, verdiep ik mij enigszins in kinderliteratuur en ben zo aanbeland bij Bedrich Fritta, een Tsjechische jood die in Auschwitz is omgekomen. Zijn tekeningen voor zijn eveneens in Theresienstadt gevangen zoontje van twee werden uitgegeven onder de naam De Dag dat Tommy Drie Werd. De tekeningen en het verhaal van Fritta (en zijn zoon die overleefde en op zijn 40ste(?) verjaardag de tekeningen kreeg) zijn even hartverscheurend als het verhaal van Levi en Durlacher. Voor wie meer wil weten: http://www.vredeseducatie.nl/tommy/prentenboek.htm

    Reactie door Paul — donderdag 27 januari 2005 @ 15.08 uur

  10. Mijn joodse grootvader pleegde in de oorlog zelfmoord uit angst voor wat hem te wachten stond…Zijn motto was, zo vertelde mijn moeder mij: “een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest..” Het is wrang…wrang wanneer angst je raadgever is. Ik hoop dat mensen hun angst kunnen overwinnen door zich te realiseren dat elke veroordeling zowel henzelf als de ander veroordeelt tot angst en dat iedereen zal kiezen voor de essentie die het leven uiteindelijk is…

    Reactie door M.Pleines — donderdag 27 januari 2005 @ 15.09 uur

  11. Gisteren gekeken naar de documentaire Broken silence. Ik vind dit een aangrijpend levensverhaal.

    (EO)omroep gids:
    Bewogen documentaire waarin Ruth Elias haar verhaal verteld. Broken silence
    Bewogen documentaire waarin Ruth Elias haar levensverhaal vertelt. In 1943 werd ze naar concentratiekamp Theresienstadt gestuurd, waarna ze uiteindelijk in Auschwitz terecht komt. In Auschwitz bevalt Ruth van een dochter. Voor Jozef Mengele is deze baby slechts het zoveelste proefkonijn voor een van de vele medische experimenten. Ruth kan het lijden van haar dochter niet aanzien en besluit het jonge leventje met een morfine-injectie te beëindigen. Ruth heeft Auschwitz overleefd maar draagt de last van het verleden en in het bijzonder de dood van haar dochter altijd met zich mee. In deze documentaire gaat ze terug naar Auschwitz en vertelt ze haar verhaal aan Jip Wijngaarden, beroemd door haar rol als Anne Frank in Het dagboek van Anne Frank.

    Reactie door chrisinactie — donderdag 27 januari 2005 @ 15.21 uur

  12. http://www.farshadbashir.nl/viewtopic.php?t=148

    Reactie door Farshad Bashir — donderdag 27 januari 2005 @ 16.39 uur

  13. Ik heb jaren geleden Auschwitz-1 en Auschwitz- 2(= Birkenau) bezocht. Het is een sinistere plaats, vooral Birkenau. Het zou voor veel mensen goed zijn daar eens naar toe te gaan, als je de waanzin van de vernietiging van mensen nooit hebt kunnen begrijpen, dan kun je die waanzin op een hele wezenloze manier daar nog voelen. Het is de overtreffende trap in beestachtigheid die je daar nog kunt voelen als je de restanten kinderkleding ziet liggen.

    Reactie door Henk — donderdag 27 januari 2005 @ 16.42 uur

  14. Het meest indrukwekkende boek allertijden is voor mij ‘Is dit een Mens’ van Primo Levi. Ook ‘Het Respijt’ van dezelfde schrijver is een aanrader…..

    Reactie door marilou — donderdag 27 januari 2005 @ 16.59 uur

  15. Henk,#13
    heb ook beide kampen bezocht het is onbeschrijfelijk wat er daar gebeurd is, denk dat een mens er zelf geweest moet zijn om
    het enigzins te begrijpen wat voor vreselijks daar heeft plaats gevonden, al blijft het onbegrijpelijk wat mensen aangedaan kan worden, beestachtig moeten deze mensen zijn geweest die het uit gevoerd hebben.

    Reactie door folkert de lepper — donderdag 27 januari 2005 @ 17.45 uur

  16. Nog nooit Auschwitz bezocht ik zal dat ook nooit doen. Zelf ben ik 52 en nu en altijd vindt ik het onbegrijpelijk dat mensen dit elkaar aandoen. Het ergste is dat we nooit geleerd hebben van Auschwitz in Sebrenica werden mensen afgevoerd we lieten het toe, Koerden werden afgeslacht en Saddam was Europa’s en het westen beste vriend, ook betaalde we de oorlog met Iran vooral met wapens, Cambodja meer dan een miljoen, Afrika een veelvoud ervan. Het gebeurd nog steeds Chili Argentinië en nog steeds kijken we toe Tsjetsjenië , Palestina en het gaat verder. De mensheid blijft het doen lijkt het wel. Respectloos met elkaar omgaan, is een van de oorzaken geloof etnische afkomst zijn de andere dingen die meespelen, maar hoofdoorzaak is machtsmisbruik geld en wapenhandel eigenlijk is het een drie-eenheid.

    Reactie door Harry Sangers — donderdag 27 januari 2005 @ 18.54 uur

  17. Harry Sangers,
    het beest in de mens zit er ondanks alle redenerings vermogen welke mensen bezitten nog altijd in, dat maakt het des te erger dieren kunnen niet beredeneren mensen wel.

    Reactie door folkert de lepper — donderdag 27 januari 2005 @ 19.33 uur

  18. Ik heb werkelijk geen woorden om Auswitsch te beschrijven. Enkel treurnis over de verschrikkingen. Enkel hoop dat het zich nooit zal herhalen. :(

    Reactie door Daniël O. — donderdag 27 januari 2005 @ 20.12 uur

  19. Op een lijst van artiesten,
    in de oorlog vermoord,
    staat een naam waarvan ik nog nooit had gehoord,
    dus keek ik er met verwondering naar:
    Ben Ali Libi. Goochelaar.

    Met een lach en een smoes en een goocheldoos
    en een alibi dat-ie zorgvuldig koos,
    scharrelde hij de kost bij elkaar:
    Ben Ali Libi, de goochelaar.

    Toen vonden de vrienden van de weduwe Rost
    dat Nederland nodig moest worden verlost
    van het wereldwijd joods-bolsjewistisch gevaar
    Ze bedoelden natuurlijk die goochelaar.

    Wie zo dikwijls een duif of een bloem had verstopt,
    kon zichzelf niet verstoppen toen er hard werd geklopt.
    Er stond al een overvalwagen klaar
    voor Ben Ali Libi, de goochelaar.

    In’t concentratiekamp heeft hij misschien
    zijn aardigste trucs nog wel eens laten zien
    met een lach en een smoes, een misleidend gebaar,
    Ben Ali Libi, de goochelaar.

    EN ALTIJD ALS IK EEN SCHREEUWER ZIE
    MET EEN ALTERNATIEF VOOR DE DEMOCRATIE,
    DENK IK: JOU PARADIJS, HOEVEEL RUIMTE IS DAAR
    VOOR BEN ALI LIBI, DE GOOCHELAAR.

    Voor Ben Ali Libi, de kleine schlemiel?
    Hij ruste in vrede,
    God hebbe zijn ziel.

    gedicht: Willem Wilmink.

    Reactie door Joke Faas — donderdag 27 januari 2005 @ 20.19 uur

  20. De mens is van nature slecht. Goedheid is het resultaat van bewuste activiteit.

    Reactie door ACCEPT — donderdag 27 januari 2005 @ 20.56 uur

  21. Wat bij mij, na mijn bezoek aan Auschwitz in 1995, het duidelijkst voor ogen stond is het feit dat dit soort massale misdaden tegen de menselijkheid vooral binnen collectivistische ideologieën en religies hebben plaatsgevonden. Denk in dat verband behalve aan Nazi-Duitsland ook eens aan de Sovjet-Unie onder Stalin of de volksrepubliek China onder Mao of het bewind van de islamitische republiek Iran of wat mij betreft het nationalistische Servië.
    Collectivisme stelt het belang van het individu ondergeschikt aan het collectieve belang. Het gevaar bestaat dat het individu wordt vertrapt, onder verwijzing naar en met rechtvaardiging van ideologie of religie.
    Ik vind het daarom van het grootste belang dat in een samenleving een individu onvoorwaardelijke vrijheid van denken heeft, vrijheid van meningsuiting heeft, dat een individu in alle vrijheid keuzes kan maken en voor die keuzes en de gevolgen daarvan ook zelf verantwoordelijk moet zijn.
    Want als éen ding duidelijk is geworden na de Auschwitz-tragedie is dat de daders zich nauwelijks verantwoordelijk voelden; ze deden hun werk, het collectief was verantwoordelijk, dus uiteindelijk niemand.

    Reactie door Henk — donderdag 27 januari 2005 @ 21.50 uur

  22. De mens heeft van nature zowel goede als slechte eigenschappen..
    Zowel goedheid als slechtheid reflecteren binnen het geweten, goedheid komt voort uit liefde en redelijkheid, slechtheid komt voort uit verwaarlozing van het geweten…

    Reactie door M.Pleines — donderdag 27 januari 2005 @ 21.50 uur

  23. Mag ik de bezoekers van dit log even wijzen op het bestaan van een elf uur durende documentaire “Shoah” genaamd, die op indringende en soms adembenemende wijze overlevenden van de Holocaust hun verhaal laat doen. De VPRO heeft Shoah in 1986 en 1994 uitgezonden. Ik heb de elf uren (twee avonden) als in een roes afgekeken. Het is deze documentaire geweest die me als het ware naar Polen heeft gesleurd. Daar trof mij de zinsnede die ik ooit van de dichter Armando las, hij sprak over schuldig landschap. Dat voelde ook zo toen ik er was. Schuldig landschap.

    Reactie door Henk — donderdag 27 januari 2005 @ 22.01 uur

  24. Pas Dachau bezocht, Onder zo.n grote “douchkop” gestaan, in een toendertijd nog niet in gebruik genomen gaskamer, museum bezocht, hangt foto van een jood die weet dat ze (-20) onderkoelingsproeven met hem gaan doen, moest onwillekeurig aan het regime balkenende denken.

    Reactie door Jansonius — donderdag 27 januari 2005 @ 22.12 uur

  25. oh wee de mens
    die getuige was
    die de dood in de ogen keek
    en die de dood bracht
    ooh wee de mens
    die de geschiedenis las
    die desondanks koos voor onwetendheid
    en die excusus bedacht
    oh wee de mens
    die kiest voor het kwade
    in woord, gedachten en daad
    oh wee de mens
    die zijn eigen ziel verraad

    Reactie door dekker — donderdag 27 januari 2005 @ 22.41 uur

  26. Henk, ik kan je alle boeken van Armando van harte aanbevelen.Hij schrijft heel indringend over de 2e w.o.:” De straat en het struikgewas heeft mij veel geleerd over de 2e w.o.

    Reactie door Ellen — donderdag 27 januari 2005 @ 23.00 uur

  27. Heb net een essay afgerond over de film ‘Der ewige Jude’ van Nazi propaganda cineast Fritz Hippler. Een walgelijke maar zeer geraffineerde documentaire achtige film over het jodendom. Als je ziet hoe daarin joden worden afgeschilderd dan knijpt je keel dicht. Met het citeren van de Thora probeert hij aan te tonen dat het een gevaarlijk paraciterend volk betreft dat een grote bedreiging is voor het arische ‘ras’. Datzelfde doet hij door wandaden van een enkeling te projecteren op een heel volk. In de film wordt regelrecht toegewerkt naar de holocaust. Ik heb de film een tiental keer gekeken maar je went er nooit aan.

    Reactie door Eelco Eikenaar — vrijdag 28 januari 2005 @ 0.13 uur

  28. Het is m’n verjaardag. Maar elk jaar weer overvalt me het doordringende besef dat zovele levens gewoon vermaak waren voor anderen. Ik had toen ook kunnen leven.

    En als ik dan rondkijk in deze wereld……..
    Ik denk dat we heel alert moeten zijn.
    Voor mij is pesten dan ook iets wat de kern van deze grote misdaden in zich draagt.

    Ik zou zo graag een nationale campagne tegen pesten gerealiseerd zien!

    Reactie door Molly — vrijdag 28 januari 2005 @ 0.55 uur

  29. Of tegen sadisme, Molly, het sadisme dat ook “pesten” in zich draagt is meer dan weerzinwekkend. Die documentaire “Shoah”, heb ook ik gevolgd, ik heb daar letterlijk niet van kunnen slapen…

    Reactie door M.Pleines — vrijdag 28 januari 2005 @ 2.08 uur

  30. Ik heb de avond van de dichter gekeken op ned 3 en cultuurbarbaar als ik ben, viel ik niet voor een dichter, maar voor de prachtige stem van zangeres Wende Snijders… wat kan die mooi zingen zeg! Dicht jij zelf wel eens Jan?

    Reactie door Indra — vrijdag 28 januari 2005 @ 9.23 uur

  31. @ Henk (23):

    Inderdaad, Henk, “schuldig landschap” is een heel treffende uitdrukking. Enkele jaren geleden ben ik nl. wel in Bergen-Belsen geweest, waar o.a. Anne Frank het leven liet. Er hing een beklemmende sfeer. Ik kreeg sterk het gevoel dat het gebeurde nog aanwezig was, alsof de bomen die de plaats omzoomden het vast hielden.
    Iets soortgelijks overviel mij toen ik in oktober vorig jaar buiten Granada (in Andalucía) de berg opliep naar de plaats, waar de progressieve dichter Federico Garcia Lorca aan het begin van de Spaanse Burgeroorlog (1936) was geëxecuteerd.

    Reactie door Olav Meijer — vrijdag 28 januari 2005 @ 10.27 uur

  32. De mooiste droom was…
    wakker worden uit de nachtmerrie
    maar weinigen viel dit ten deel
    de werkelijkheid, koud als staal
    hield greep op de gebeurtenissen

    toch durfde men te dromen…
    van nooit meer…
    maar de werkelijkheid, koud als staal
    spreek niet die taal
    zal men ooit uit de nachtmerrie ontwaken?

    Reactie door e.krul — vrijdag 28 januari 2005 @ 11.05 uur

  33. Auschwitz, Dachau, Bergen Belsen, Mauthausen, Treblinka, Sobibor e.a oorden van verschrikking zouden de wereld van vandaag wakker moeten houden.
    Vooral dat deel van de wereld dat Duitsland heet. Maar wat zien we, 30% wil het in het geheel niet waar hebben en 70% ERGERT zich eraan dat “we” de Duitsers nog steeds verantwoordelijk houden voor deze slachting. Beieren was de laatste deelstaat waar nog maar recent de ” Verneinung ” strafbaar werd gesteld. Veel Duitsers vinden het allemaal niet zo heel erg ( meer ) en wil dat “we” er maar eens over moeten ophouden. Dat zouden we kunnen doen, ware het niet dat in datzelfde Duitsland neo- nazi´s openlijk provocerend over straat kunnen gaan en het publiek schaapachtig mak aan de kant staat toe te kijken. Tégendemonstraties worden door de politie met harde hand uiteen geramd, want het bruine tuig heeft ook rechten! Ook op politiek niveau wordt uitermate omzichtig omgesprongen met het wel/ niet verbieden van de NDP, en dat in het kader van de democratische grondbeginselen in de republiek. En dan vindt men vooral belangrijk wat het BUITENLAND wel van het hedendaagse Duitsland zal denken. Dat door dit geteisem ontelbare mensen ( weer )leed en pijn wordt aangedaan telt kennelijk niet. En het “bruine vocht” drupt onstuitbaar verder in heel veel ( democratische ) Europese landen, en de neo´s zijn er maar wat trots op. Ook in ons land worden de democratische vrijheden van extreem rechts zorgvuldig gekoesterd, eerder nog worden tegenstanders de mond gesnoerd want…het recht moet zijn loop hebben. Ook in de Nederlandse politiek zijn figuren die, ooit, warme ” bruine ” sympathiën hadden van harte welkom. Zodra hard, keihard, wordt opgetreden tegen het neo fascisme van vandaag heeft het herdenken van toen weer zin. Het kan gewoon niet zo zijn dat individuen “gebruik” kunnen maken van een grondwettelijk recht om daarmee anderen, vooral emotioneel, te terroriseren.

    Reactie door Wim — vrijdag 28 januari 2005 @ 12.31 uur

  34. @Wim, zo redenerend moet ook het communisme en het daarmee samenhangende socialisme verboden worden, dat heeft ook een hoop doden en leed veroorzaakt (stalin alleen al zo’n 20 tot 30 miljoen doden).

    Maar goed hoe walgelijk deze bruinhemden ook zijn, ook zij hebben rechten, als je daar aan tornt ben je zelf niks beter als de lieden die je probeerd te bestrijden.
    Met het verbieden veroorzaak je alleen dat men ondergronds gaat en dat ze dan helemaal niet meer te bestrijden zijn d.m.v. een democratische discussie.

    En voor wat betreft die 70% van de duitsers dat kan ik me goed voorstellen want 70% van die huidige duitse bevolking heeft inderdaad niks te maken met wat er is gebeurd want die waren of nog niet geboren toen het gebeurde of nog een kind.
    Mensen moeten inderdaad eens onder ogen gaan zien dat je de huidige na oorlogse duitse generaties dit niet kunt blijven nadragen, net zo min dat het reëel is om Nederland hun slaven verleden te blijven nadragen.

    Herdenken is daarintegen wel goed, maar niet op een bepaalde datum maar door in het straatbeeld aan het verleden te herinneren, kleine monumenten werken beter als massale herdenkingen op een bepaalde dag.
    (en het is vaak ook nog mooier als wat heden ten dage voor kunst moet door gaan ;-) )

    Reactie door Ronald — vrijdag 28 januari 2005 @ 17.10 uur

  35. Hier nog een gedicht van Primo Levi:

    Herkennen jullie ons? Wij zijn de schapen van het getto,
    duizend jaar geschoren, niet anders gewend.
    Wij zijn de kleermakers, de klerken en de zangers,
    vaal geworden in de schaduw van het Kruis.
    Nu hebben we de paden in hert bos leren kennen,
    we hebben leren schieten, en schieten raak.

    Zo ik niet voor mijzelf kies, wie zal voor mij kiezen?
    Zo ik dit niet doe, wat dan? En zo niet nu, wanneer dan?

    Onze broeders zijn ten hemel gevaren
    door de schoorstenen van Sobibor en Treblinka,
    ze hebben hun graf in de lucht gegraven.
    Wij alleen zijn in leven gebleven
    voor de eer van ons volk dat is ten onder gegaan,
    om wraak te nemen en te getuigen.

    Zo ik niet voor mijzelf kies, wie zal voor mij kiezen?
    Zo ik dit niet doe, wat dan? En zo niet nu, wanneer dan?

    Wij zijn de zonen van David, de onbuigzamen van Massada.
    Elk onzer draagt in zijn zak een steen
    die Goliaths voorhoofd heeft gespleten.
    Broeders, laat achter u Europa met zijn graven:
    trekt met ons mee, op naar het land
    waar we mens onder mensen zullen zijn.

    Zo ik niet voor mijzelf kies, wie zal voor mij kiezen?
    Zo ik dit niet doe, wat dan? En zo niet nu, wanneer dan?

    Primo Levi, Zo niet nu, wanneer dan?

    Mazzel & broge, Evert

    Reactie door Evert Wesker — vrijdag 28 januari 2005 @ 21.05 uur

  36. Na 60 jaar leeft nog de woede ik zie,
    een wereld van angst noemt men democratie.
    We bouwen muren en sterven daar,
    voor Ben Ali Libi, de goochelaar.

    Als we weer een plaats vinden die we willen veranderen,
    of uitbuiten voor onze eigen belangen
    Denk ik aan dit, misschien woont daar
    ook een Ben Ali Libi, een goochelaar.

    Reactie door CB — zaterdag 29 januari 2005 @ 9.01 uur

  37. @21,23 Henk, vind ik het even wat oppervlakkig, hoor. Ik denk dat je hier aan voorbij gaat dat passiviteit in bovengenoemde situatie gelijk is aan medeplichtig zijn aan de misdaden. Denk even na hoeveel landen en burgers hebben toen eraan mee gedaan. Daar waar men niet mee eens was gingen mensen sicht tegen verzetten.

    Niet zo lang geleden heeft dhr Sharon in een speech bevestigt dat de geallierden wisten ervan, maar deden niets en tot voor kort hebben ontkend dat ze weet van hadden. ???.

    Reactie door Bo Tor — zondag 30 januari 2005 @ 20.43 uur

  38. Ik heb geconstateerd dat de bijdrage van T. Scheepbouwer, degene die de holocaust afdoet als een perfide leugen van de Joden, als reaktie op mijn bijdrage nr.34 van dit forum is verwijderd. Enerzijds terecht en begrijpelijk. Anderzijds heeft het mij met de neus op de feiten gedrukt dat de aanhangers van David Irving niet zijn verdwenen. Ze zijn onder ons. Het gif waarvan ik in nr. 34 spreek drupt nog steeds. Ik begrijp en accepteer dat de redaktie de bijdrage heeft verwijderd omdat zo een wel zeer onfrisse discussie kan worden voorkomen. Rest mij te benadrukken dat WIJ ALLEN meer dan genoeg reden hebben alert te zijn en te blijven. En voor diegenen die meer willen weten, toets eens het zoekbegrip “Holocaust” in en lees en huiver.

    Reactie door Wim — maandag 31 januari 2005 @ 12.38 uur

  39. Speude bradeloos
    Het haast u langzaam, van de grieken,
    is meer dan ooit weer actueel.
    Onthaasten,koppen kranten, in rubrieken,
    voor mensen met agenda`s vo en veel

    Het onthaasten is een doel geworden,
    als snelheid,in zo menig sport.
    Het leven dreigt in deze te verworden:
    tot immer gaan,waaraan bezinning schort

    Wie welzijn wil en waarlijk leven,
    met hoge waarden,wijd en zijd,
    zal in zijn haasten ruimte geven,
    voor een vertraging op zijn tijd!

    O

    Reactie door sabineke — vrijdag 4 februari 2005 @ 0.08 uur

  40. baccarat

    baccarat Is it honest for me to go and sit there on communion day and drink the wine and eat the bread while feeling it all to be mummery?

    Trackback door baccarat — vrijdag 29 april 2005 @ 5.04 uur

  41. Ben Ali Bibi, prachtig en vreselijk tegelijk, pijnlijk en zo vol van haat tegen die gruwelijke Tweede Wereldoorlog.

    Overigens wil ik nog wel even kwijt dat er helaas talloze mensen in Nederland zijn die de houding van de Nederlanders tijdens de bezetting te negatief bekijken.
    Tuurlijk waren we niet allemaal helden maar ook niet allemaal passief of fout zoals we de afgelopen decenia wel eens te horen kregen.
    Er was minder verzet dan er had moeten zijn maar het was nog altijd veel meer dan men tegenwoordig lijkt te denken.
    Gelukkig komt daar nu verandering in.
    Vlak na de oorlog was iedereen enorm trots en was er heel veel aandacht voor de helden van het verzet en hoe dapper het volk was.
    In de jaren 60-70-80 werd hier hard tegenaan geschopt door de jongere generatie, het klopte niet, er waren ook veel foute mensen tijdens de oorlog geweest, etc.
    Dit was goed, er moest ook serieus en kritisch naar ons verleden gekeken worden.
    Maar ik denk dat we doorschoten en we ons nu collectief schamen en zelfs de minister president en de koningin naar buiten toe meer aandacht schenken aan dat er zo veel mensen waren die in Nederland niets deden of fout waren, ipv dat ze aandacht schenken aan de velen die juist wel goed waren.
    Recent zijn historici juist weer aan het relativeren, situaties in verschillende landen zijn niet vergelijkbaar, de situatie in bezet nederland was uniek.
    Cijfers alleen geven geen verklaringen, achtergronden moeten ook vermeld worden, kijk bv naar het enorme percentage joden dat uit nederland weggevoerd werd, waarom was dat, heus niet alleen omdat de andere Nederlanders zich dit allemaal niet aantrokken.

    Iedereen die nog steeds een bijzonder negatief beeld heeft over het ‘Nederlandse volk’in oorlogstijd heeft wil ik aanraden het artikel “De mythe van de passiviteit” van de NIOD directeur te lezen;
    http://nederland4045.web-log.nl/log/2757494

    Ik hoop ook dat mijnheer Marijnissen met zijn terechte wens voor een nationaal historisch museum zich wil gaan inzetten voor een soort rehabilitatie van de oorlogsgeneratie en het misplaatste minderwaardigheidscomplex van dit land.
    Hoe dan ook, laten we weer wat relativerender kijken naar ons verleden, we waren niet allemaal goed maar het wordt tijd dat er nu weer wat aandacht is voor het feit dat we ook niet allemaal laf, ongeinteresseerd en fout waren.

    Reactie door nederland 40-45 — maandag 8 augustus 2005 @ 22.30 uur

  42. op de nationale gedichtendag 2006 – 26 januari 2006 zal ik optreden in de openbare bibliotheek te amsterdam en op de dicht-slam-rap manifestatie te boxtel – daar zal ik – en nog steeds is het noodzakelijk – het volgende korte gedicht uitspreken:

    hoeveel verdonk
    kun je “stauen”
    in een trein
    naar auswitsch?

    Reactie door pom wolff — vrijdag 6 januari 2006 @ 16.59 uur

  43. en de doden van schiphol – december 2005 – zal ik gedenken met dit gedicht -

    de hete oven van verdonk

    voor het laatst gezien
    in de gevangenis
    vitalii khylovii

    verkoold, niet uitgezet
    in ander land
    nog steeds dezelfde kleren aan

    halina, kom snel langs
    vitalii’s laatste woorden
    en wéér staat er een gedicht in deze krant:

    mijn kinderen
    noemden hem al papa
    we wilden woensdag trouwen

    Reactie door pom wolff — vrijdag 6 januari 2006 @ 17.02 uur

  44. Ik heb WO-2 niet meegemaakt, ik ben van 1955.
    Maar: ik heb vanuit mijn familie die de
    oorlog wél hebben meegemaakt, verschrikkelijke verhalen gehoord.
    Voor mij zelf zou ik “graag” (!) wel eens wat foto’s zien, over wat er toendertijd allemaal is gebeurd.
    Ik zeg “graag “, omdat ik deze foto’s niet voor m’n lol ga bekijken, maar omdat ik wel eens wil zien wat er gebeurd is.
    Ook zou ik deze foto’s eens aan mijn dochter willen laten zien, maar dat doe ik pas als ze wat ouder is (Ze is nu pas 11 , en vindt haar er nú nog wel wat te jong voor!).

    Reactie door Gerrit Gerrits — vrijdag 14 april 2006 @ 20.44 uur

  45. hoi

    Reactie door joy — maandag 12 juni 2006 @ 10.10 uur

  46. “stauen” ???

    Die Pom Wolff kan niet spellen.

    Reactie door Liz L. — vrijdag 15 september 2006 @ 18.14 uur

  47. Adorno

    Reactie door Pieter — vrijdag 1 december 2006 @ 15.52 uur