Geen Europa-superstaat!

Veel mensen hebben – net als de SP – een haat-liefdeverhouding met ‘Europa’. We moeten hier even precies zijn. Wij wonen op het continent Europa, zeker, en daarom zijn we Europeanen. Geografisch klopt dat. Tamelijk onzinnig om daar op af te willen dingen. Sterker, het feit dat we met tientallen andere volkeren en landen dit continent delen maakt dat we moeten kijken hoe we zo goed mogelijk kunnen samenwerken, tot wederzijds voordeel. Twee vreselijke wereldoorlogen, allebei op dit continent ontstaan, maken die samenwerking ook tot een niet-vrijblijvende zaak. Juist ómdat Europa aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog tot op het bot verdeeld was en ingedeeld in allianties, kon het conflict zo verschrikkelijk uit de hand lopen en miljoenen mensen het leven kosten. Dus, samenwerking móet. De noodzaak daarvan is nu zelfs nog urgenter dan in het begin van de vorige eeuw, simpelweg omdat de onderlinge verstrengeling en afhankelijkheid groter is dan honderd jaar geleden. Dat die samenwerking tot op zekere hoogte ook geïnstitutionaliseerd is, is onvermijdelijk. Raden van Ministers zijn nodig voor onderling overleg, net zoals het overleg van de presidenten en regeringsleiders tijdens de halfjaarlijkse Euro-top. Ook afspraken en controle op naleving daarvan zijn onvermijdelijk, net als het gevolg dat je daar een apparaat voor nodig hebt. Tot zover de liefde…

Maar nu de andere kant: ‘Europa’ is naar mate de integratie voortschreed in handen gevallen van wat ik de ‘Eurofielen’ noem, de mensen die als doel hebben zo snel mogelijk een superstaat Europa te vestigen. Dat zijn de federalisten die van Europa een ‘Verenigde Staten van Europa’ willen maken, met ons land als provincie van die staat. Die doelstelling gaat ons veel te ver. We willen baas blijven over de zaken in eigen huis. Dat is wel zo democratisch. Waarom moet ‘Brussel’ bepalen wat wij doen met onze overheid, onze markt, onze democratie, onze sociale zekerheid, onze zorg, ons onderwijs, onze werkgelegenheid, onze arbeidsvoorwaarden?

Laten we niet vergeten dat we de rechtstaat, de democratie en de sociale zekerheid – zeg maar, onze beschaving – hebben bevochten op de macht, welke ook. Daar is strijd voor geleverd, daar heeft bloed voor gevloeid, daar hebben mensen offers voor gebracht. Die strijd hebben wij híer geleverd, ‘Brussel’ heeft daar niets aan bijgedragen! Sterker, wat er de laatste jaren vanuit ‘Brussel’ tot ons gekomen is? De euro, het Stabiliteitspact, privatiseringen in openbaar vervoer, de Dienstenrichtlijn, de Lissabon-agenda. De laatste twee staan, kort gezegd, voor: harder en langer werken, lagere lonen, minder ontslagbescherming, minder bescherming op de werkplek.U mag binnenkort kiezen: Stem tegen de EU-Grondwet!

Deze column verscheen februari 2005 in de Tribune

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

dinsdag 01 februari 2005 :: 15.14 uur

Reacties uitgeschakeld