Pierre Courbois

Vanmiddag Musis Sacrum in Arnhem: Een jazzconcert van Pierre Courbois ter gelegenheid van zijn 65ste verjaardag. Nu ben ik geen kenner van jazz. Ik weet er veel te weinig van en ik luister er (te) weinig naar. Ik ken Pierre zelf langer en beter dan de jazz, zo gezegd.

Pierre heeft mee aan de basis gestaan van Festival Tomaat, en heeft daar met zijn muzikanten ook meer dan eens gespeeld.

Ik vond het een fantastisch concert. Zijn muziek is toegankelijker voor een leek, als ik, dan ik tevoren gedacht had. Ik ga me verder verdiepen in de jazz…

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

zondag 17 april 2005 :: 18.13 uur

34 Comments

34 reacties

  1. Gelijk heb je Jan.
    Je bent er dus ook meteen uitgetrokken na het programma Buitenhof.
    En als groot sportliefhebber zag je voor deze middag ook “de mist” niet meer optrekken dus weinig wielerplezier te verwachten.
    Dan liever een middagje jazz.
    Ook geen verstand van maar het doet wel aan onze jeugd denken.
    Toen we nog barstens vol ideeën waren…

    Reactie door Tom — zondag 17 april 2005 @ 18.24 uur

  2. Haal de ónderste toon boven,Jan.
    Veel luisterplezier!

    Reactie door Reintje — zondag 17 april 2005 @ 18.44 uur

  3. Ik heb ook niet zoveel met Jazz, mijn vader was echter een liefhebber en ook een vriendin van mij.In Haarlem had je de Jazzclub, daar ben ik dus een aantal keren geweest en heb er een keer mijn vader mee naar toe genomen, dierbare herinnering!Gelukkig is er muziek in het leven!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — zondag 17 april 2005 @ 19.05 uur

  4. Volgens mij zit het met jazz zo. Je moet het (eerst) live horen. Dat kan fantastisch zijn. Ik heb wel eens een swingend concert in het Bimhuis in Amsterdam meegemaakt. Het oude Bimhuis dan. Ik wil trouwens heel graag naar het nieuwe ‘muziekcomplex’ daar aan het water…
    Dat was een goede ervaring, dus ik begrijp hoe jouw middag was JM.

    Live is het goed Jazz. Althans het biedt perspectief. En natuurlijk zijn er prachtige cd’s gemaakt. Je moet alleen het geluk hebben dat een kenner je kan adviseren.

    Maar mijn liefde voor de Argentijnse tango (niet de westerse) is pas echt groot. Het is jammer dat Osvaldo Pugliese is overleden maar zijn muziek heeft mij eens, in 1989 (in Carre), helemaal gegrepen. Het is bijna a way of living. (De Argentijnen doen het trouwens vrij goed in dit land, qua taal niet zo maar ze hebben het wel naar hun zin, vooral als Nederland tegen Argentinie moet voetballen, eigenlijk ook een soort tango, toch?! Met Maradonna zeker….)

    En ik dans hem ook. In deze dans en muziek zit alles: hartstocht, verlangen, heimwee en liefde zeker ook. Jan, ik zie jou hem nog niet zo snel dansen maar wie weet, als je naar de goede muziek luistert (Craayenhof, voor het huwelijk met Maxima: sexteto canyengue), wie weet wat het dan allemaal nog met je doet! Naast mijn grote liefde, is de tango (muziek en dans) de beste ervaring die ik in dit leven heb meegemaakt.

    Zonder muziek kun je eigenlijk niet leven. Hoewel, toen mijn vader, 2 jaar geleden overleed, taalde hij in zijn laatste maanden niet meer naar muziek. Ik vond dat vreselijk maar zo gaat het blijkbaar. (Muziek was voor mijn vader ook een hele grote hobby.)

    Uiteindelijk blijft er weinig over wat nog belangrijjk is voor een mens.

    Reactie door Annelies — zondag 17 april 2005 @ 19.28 uur

  5. Groot gelijk, Jan! Ik heb iets tegen jazz, maar hoor altijd van alle jazzliefhebbers dat ik eerst eens de moeite moet doen om echt te luisteren en het beeld wat er vroeger bij hoorde los te laten. Ondertussen ga ik me toch eerst eens door mijn 12-delige cursus Klassieke Muziek heenploeteren, en dan door mijn cursus tekenen en schilderen, en dan die hele stapel ongelezen boeken doorwerken. Maar geniet ervan!

    Reactie door Joan van der Lingen — zondag 17 april 2005 @ 19.41 uur

  6. Annelies, meid, we hebben wat gemeen! Ik houd ook van Argentijnse tango. Heb een vriendin in Buenos Aires wonen en zie er al zeer naar uit daar te gaan logeren.

    Reactie door Joan van der Lingen — zondag 17 april 2005 @ 19.44 uur

  7. 4)Als dat wat uiteindelijk belangrijk is,dan maar écht over-
    blijft,ben ik dik tevreden.

    Reactie door Reintje — zondag 17 april 2005 @ 19.51 uur

  8. Hoe is het mogelijk he Joan! Mijn (dans)partner en ik willen ook heel graag naar Argentinie. En het gaat er ook zeker van komen als het aan ons ligt. Ik heb zelfs al een basiscursus Spaans gevolgd. Dat is wel nodig. Al zegt lichaamstaal natuurlijk, zeker voor de tango, genoeg.
    Misschien kom ik wel niket meer terug.

    Het is wel een machocultuur, en daar ben ik niet dol op, maar ooit heb ik met Lalo (van Lalo y Mirta) gedanst en je moet weten dat ik 1 meter 78 ben en ik lieg niet als ik zeg dat ik op zijn kale kruin uitkeek.. Toch hebben we heerlijk gedanst. Een echte maestro die Lalo.

    Het beste is het om er in december naartoe te gaan. Dan is het daar lente. En dan kun je van tangosalon naar tangosalon gaan… elke avond is het raak. Het is een verslaving. Of dans je zelf niet?

    Reactie door Annelies — zondag 17 april 2005 @ 19.57 uur

  9. Ik heb absoluut geen verstand van Jazz, maar ik heb wel een rapportage over hem gezien.
    Wat me opviel was zijn liefde voor muziek. Hoewel de verschillende stijlen aan mij verspild zijn, was ik gefascineerd door zijn onbegrensde passie voor Jazz. Hij is een van de beste Jazz muzikanten en hij gewoon gebleven zonder real-life-soap.

    Alexander

    Reactie door alexander — zondag 17 april 2005 @ 20.18 uur

  10. Nee, ik dans zelf niet, of ik dans wel, maar geen tango. Maar ik vind wel de muziek heerlijk. Een vriendin van mij is al twee keer naar Buenos Aires geweest, de salons daar af, en zei dat het een heerlijk relaxte sfeer was, met ook vrouwen en mannen van alle leeftijden, hoort daar gewoon bij het leven. Ik ben trouwens wel, inmiddels al 5 jaar terug dus toen was het nog niet zo’n huwelijksmarkt, naar Santiago de Cuba geweest, en kreeg daar dansles (vooral Salsa en Son) van Cubaanse dansers van het Tropicana-ballet. Cubaanse muziek vind ik ook heerlijk, je hoort het daar ook overal. En als je gewoon op een terras zit komt er altijd wel iemand op je af, soms een mannetje van 80, dat vind ik juist zo grappig, hier onvoorstelbaar, die vraagt of je wilt dansen op de altijd aanwezige live muziek daar. Heerlijk! Het is er nu inderdaad dik herfst, haast winter. Mijn vriendin vertelde dat het heel raar Pasen vieren was.

    Reactie door Joan van der Lingen — zondag 17 april 2005 @ 20.23 uur

  11. 10 was voor 8.

    Reactie door Joan van der Lingen — zondag 17 april 2005 @ 20.23 uur

  12. Dag Jan

    Na vele jaren te luisteren en te leren van jou (politieke) adviezen,
    een klein bescheiden adviesje van mij.
    Zomaar gaan zitten luisteren naar pure Jazz werkt vaak niet bij verstokte Rock& Roll liefhebbers. De Ierse zanger Van Morrison
    kan je een heel eind op weg helpen. De verfijnde Jazz invloeden
    in zijn muziek (veel naar luisteren)leren je moeiteloos van deze stijl te gaan houden en verder op zoek te gaan.
    Vooral zijn vroege werk zoals:-Astral Weeks 1968
    -Moondance 1970
    -Into the music 1979
    Buiten de prachtige muziek op deze CD’s zijn ze voorzien van de mooiste teksten.
    (Mocht je deze muziek al kennen, beschouw dit berichtje als niet verstuurd!!!!)

    Reactie door Joke Faas — zondag 17 april 2005 @ 20.32 uur

  13. van Morrison is fantastisch inderdaad…ik houd van muziek zolang er soul in zit, of dat nu de soul is van Jagger, Stevie Wonder of Ella Fitzgerald… als ze me aan het huilen krijgen is het goed….ook Bach en Mahler dus….

    Reactie door Madelijne Pleines — zondag 17 april 2005 @ 20.51 uur

  14. In mijn computer heb ik nu moby.hotel zitten.

    Reactie door Jan Marijnissen — zondag 17 april 2005 @ 21.38 uur

  15. moby, is dat niet die persoon die altijd door eminem gedist wordt? :-)

    Reactie door Patrick — zondag 17 april 2005 @ 21.41 uur

  16. Ben eenmaal in het Musis Sacrum geweest, naar een klassiek concert, gegeven door (net) afgestuurde van de eh conservatorium. Zou in eerste instantie geleid door Jaap van Zweden zijn, maar hij was te ongeduldig, met de jonge studenten ( :S …de jeugd, misschien nog wel jong,.. maar toch zeker de toekomst, en daarom de moeite waard?).

    Je kunt met muziek zoveel kanten op, en er veel in kwijt. Voor ieder verdriet, wel een nummer met de juiste tekst (tracy chapman, verdriet maar tegelijkertijd hoopgevend). Eens lekker rustig wegdromen (de vier jaar getijden). Als je vrolijk bent ( een Paul Simon, Phil Collins).. Of un boze bui (eminem ofcourse, of linkin park). Van jazz weet ik niet veel, ken alleen Tom Waits, maar die valt geloof ik niet helemaal onder jazz

    Je kunt je door middel van muziek af zetten tegen ouders, klasgenoten..wie dan ook.

    De geschiedenis en muziek samen, is ook de moeite waard… (de slavernij en blues)

    Reactie door Patrick — zondag 17 april 2005 @ 22.09 uur

  17. Als je echt heel hartstochtelijk wilt huilen, dan moet je naar de film “Death in Venice” gaan, naar het boek van Thomas Mann, maar in de film ging het over Mahler…ik ben er wel drie dagen kapot van geweest…

    Maar ik dwaal hiermee wel van de Jazz af…

    Reactie door Madelijne Pleines — zondag 17 april 2005 @ 22.57 uur

  18. Is Pierre Courbois eigenlijk op enigerlei wijze gerelateerd aan Kitty Courbois? (goede actrice…)

    Reactie door Madelijne Pleines — zondag 17 april 2005 @ 23.03 uur

  19. Inderdaad, Van Morisson (Moondance is geweldig), Ella Fitzgerald met haar zijden stem, een van de weinige LP’s die ik nog draai “The Cole Porter Songbook” maakt van iedereen een jazzliefhebber, en als we toch in de jaren ’50 zitten het werk van Dave Brubeck ..

    Jammer dat zoveel mensen jazz nog steeds associëren met Big Band of Dixieland. Als je mij ergens mee op de kast krijgt is het wel dat zenuweklarinettengedoe van de Dutch Swing College Band en zo. Doet me gelijk denken aan VVD-recepties, middenstanders in double-breasted colbertjes en slecht gestreken dames met parels en gouden schoentjes. Bah. Rita Reys en Pim Jacobs: knap hoor maar vooral voor het foute volk.

    Jazz was zo’n 50 jaar de heersende muziekstijl, en er is heel veel moois gemaakt. Als je dat maar weet.

    Reactie door Olav ten Broek — maandag 18 april 2005 @ 0.07 uur

  20. En o ja: gisteren op TV natuurlijk het ongelooflijk trieste verhaal “the Pianist”, maar ook genoten van de muziek van Chopin en vandaag weer eens zijn twee pianoconcerten gedraaid. Dat is niks vergankelijks, dat is absoluut tijdloos.

    Reactie door Olav ten Broek — maandag 18 april 2005 @ 0.12 uur

  21. Cole Porter en Dave Brubeck maken van mij het tegendeel van een jazzliefhebber, Olav. Maar Ella Fitzgerald gaat al meer die richting op en Billie Holliday ook. Alleen zie ik dat nooit als jazz. Bij jazz heb ik die associatie met trompetten. Ole Satchmo en zo.

    Reactie door Joan van der Lingen — maandag 18 april 2005 @ 0.51 uur

  22. Mijn eerste interesse voor muziek laat zich samenvatten met ‘als het maar hard is’.
    Mijn eerste leuke jazz-ervaring was eigenlijk jazzrock: Mahavishnu Orchestra. Complexe stuff,maar wat een kracht ging er van uit!
    Zoals met alles wat ik niet gelijk vatte, beet ik mij er net zo hard in vast tot het mij logisch klonk en ben ik gaan doorgronden wat daar gebeurde (speel zelf ook).
    Van daar uit ben ik steeds meer gaan ontdekken.
    Nu leert mijn vrouw langzaam maar zeker mijn collectie waarderen en leert zij mij om niet zo’n snob te zijn. :)

    Maar muzikanten die het over muziek hebben en het als het ware ‘ademen’ zijn een verademing, hun privé-perikelen interesseren mij doorgaans geen f…

    Reactie door Paul — maandag 18 april 2005 @ 7.47 uur

  23. Als je de krenten uit de pap weet te halen valt er erg veel te genieten hoor! Ik luister vooral naar hardbop (stijl van tussen midden jaren 50 tot begin jaren 60, is niets vvd-igs aan!). Mag ik jullie op het spoor van een drietal meesterwerken zetten? Begin eens met Blue train van John Coltrane uit 1957 (dan weet je meteen wat hardbop is), luister dan naar Soul station van Hank Mobley (blues bop?) en tenslotte Song for my father van Horace Silver (titelnummer later “geleend” door Steely Dan in Ricky don’t lose that number). Zit dat er in en wil je verder, waag je dan aan mijn favoriete jazzplaat: Idle moments van gitarist Grant Green en (o.a.) saxofonist Joe Henderson: beter dan dit is er niet (maar dat is natuurlijk persoonlijk).

    En o ja, Madeleine, Death in Venice gaat niet óver Mahler, er wordt muziek van ‘m in de film gebruikt (al moet ik toegeven dat Dirk Bogarde wel enigzins op Mahler lijkt in de film).

    Reactie door Erik — maandag 18 april 2005 @ 9.50 uur

  24. Ja, inderdaad, Erik, John Coltrane vind ik ook heel aangenaam. Maar wist alweer niet dat het jazz was. Ik ben uit principe nooit naar North Sea Jazz geweest, omdat ik dat associeerde met hoeheetie en z´n klarinet, met dat kalende hoofd en die bril die vroeger fractievoorzitter van de VVD was, ik heb dat vaker momenteel dat ik niet op namen kom. Maar iedereen vertelt me dat ik me daar overheen moet zetten en dat ik veel heel goeie muziek mis. Misschien is het als met de meeste vooroordelen, als je ze toetst aan de realiteit blijkt er niets van over te blijven.

    Reactie door Joan van der Lingen — maandag 18 april 2005 @ 10.37 uur

  25. Dijkstal, bedoel ik.

    Reactie door Joan van der Lingen — maandag 18 april 2005 @ 10.38 uur

  26. Zelfs tussen die ‘VVD’-stijl zitten krenten.
    Door alle negatieve associaties heeft het even geduurd voordat ik ze op het spoor kwam. Ik weet helaas geen namen.

    Reactie door Paul — maandag 18 april 2005 @ 10.39 uur

  27. Joan, Coltrane’s stijl is geëvolueerd van recht-toe-recht-aan bop (snel, complexe solo’s maar vreselijk swingend) naar quasi-symphonisch, religieus getint expirimenteel eind jaren 60 (weet niet hoe ik het anders moet omschrijven). Ik vind de vroege Coltrane mijlen beter, zoals de genoemde Blue train maar ook z’n werk met toen nog jonge Miles Davis (nee, hij speelde toen nog niet Time after time!) is niet te versmaden: Kind of blue is prachtig (ik heb jazz”haters” meegemaakt die overstag gingen hierdoor). North Sea programmeert tegenwoordig zo ongeveer alles, van soul tot r&b tot halve hiphop(!)….met jazz heeft het weinig meer te maken, maar dat zou ook kunnen liggen aan het feit dat de meeste musici van net na de oorlog erg oud beginnen te worden en de jongere generatie er andere voorkeuren op na houdt.

    Reactie door Erik — maandag 18 april 2005 @ 11.31 uur

  28. Mijn schoonvader, een verfent trompettist, heeft mij er op gewezen dat Miles Davis technisch gezien helemaal niet zo goed speelde. Wel was hij uiterst muzikaal en geniaal in het verzamelen van de juiste mensen voor een project.

    Kind of blue was mijn eerste kennismaking.
    Bitches Brew en Sketches of Spain spraken mij ook erg aan.

    Via verwijzigingen door Jeff Beck en Joni Mitchell ben ik mij nu in Charlie Mingus aan het verdiepen.

    Reactie door Paul — maandag 18 april 2005 @ 11.43 uur

  29. Hoi Jan, ik ben blij dat je onze muziek leuk vond gisteren!
    Heb je helaas maar heel even gesproken, maar dat halen we wel weer eens een keer in hoop ik.
    Ik ben trots op het feit dat meedere generaties in mijn Vijfkwarts Sextet vertegenwoordig zijn, van 33 jaar tot 65 dus.
    Als je hulp nodig hebt met je in de Jazz te verdiepen, geef even een gil!
    Groeten en bedankt ook namens al mijn bandleden.
    Pierre Courbois.

    Ps. Kittie is is inderdaad een van mijn zusters.

    Reactie door pierre courbois — maandag 18 april 2005 @ 16.07 uur

  30. 23)Je hebt gelijk. Er speelde tegelijk “componist” en, door de muziek,”Mahler” door mijn hoofd….vandaar de vergissing…

    29)Dacht ook al enige gelijkenis te zien, ja…,leuk!

    Reactie door Madelijne Pleines — maandag 18 april 2005 @ 17.25 uur

  31. Is dat familie van Barend Courbois ?
    Zal wel trouwens…

    Reactie door Bram Volkers — dinsdag 19 april 2005 @ 17.08 uur

  32. Aan Bram Volkers,(31)
    Inderdaad is dat familie: Barend is mijn zoon.
    Ben heel trots op hem!
    Trouwens ook op mijn dochter Daniëlle en haar twee kinderen Bobbie (12) en Boris (8).
    Groeten, Pierre.

    Reactie door pierre courbois — dinsdag 19 april 2005 @ 18.20 uur

  33. Zondag is Pierre Courbois in Vrije Geluiden van de VPRO, ´s ochtens om 11.00 uur voor Buitenhof.

    Reactie door Joan van der Lingen — donderdag 21 april 2005 @ 22.15 uur

  34. betting on…

    histograms Mathematica serf shuns petter perfumes betting http://betting.sport-betting-fun.com/

    Trackback door betting on — woensdag 17 mei 2006 @ 19.37 uur