Een kleine stap

Als het aan de Kamer ligt krijgen de de ondernemingsraden informatierecht over de inkomens aan de top van het bedrijf. Het initiatief-wetsvoorstel is woensdag aangenomen door de Kamer. Op deze manier creëren we in elk geval de broodnodige openheid.

Maar iets ter informatie geven is natuurlijk iets heel anders dan bijvoorbeeld een koppeling tussen de ontwikkeling van de lonen van de werknemers en de top.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

donderdag 19 mei 2005 :: 12.08 uur

15 Comments

15 reacties

  1. ach, het is een stap in de goede richting. Nu de middelen nog om de graaiers daadwerkelijk aan te pakken…

    Reactie door kaatje — donderdag 19 mei 2005 @ 12.14 uur

  2. Die openheid zou vanzelfsprekend moeten zijn, nu wordt het weer aangeboden als zou het een enorm “voorrecht” zijn….de arrogantie zeg!

    Reactie door Madelijne Pleines — donderdag 19 mei 2005 @ 12.31 uur

  3. volgens mij is een loonskoppeling een klein begin.
    Heel vaak dient de werkgever een ander belang dan de werknemer.Wanneer werknemers ontslagen worden, is dit vaak goed voor de onderneming in de ogen van de aandeelhouders. De ondernemingen zouden echt teruggegeven moeten worden aan de werknemers, m.i is dit in een kapitalistische maatschappij een illusie.
    Ik zie steeds vaker op de weblog mensen vragen om meer eerlijkheid in de verdeling zoals het beginnen van eigen ziekenhuizen een eigen energiebedrijf, een eigen vakbond, een eigen woningbouwvereniging. Is dit een droom, of zouden we dit gezamenlijk echt kunnen verwezenlijken?

    Reactie door kaatje — donderdag 19 mei 2005 @ 13.04 uur

  4. 3)Ik denk dat verwezenlijking van een dergelijke “droom” het rechtste kamp te veel in de kaart zou spelen Kaatje, want je zou jezelf hiermee onherroepelijk afhankelijk maken van “marktwerking” binnen de huidige situatie…Naar mijn idee is het vele malen zinvoller om te strijden voor een maatschappij waarbinnen de verantwoordelijkheden weer dáár liggen waar die ook de zuivere en algemene belangen vertegenwoordigen en dat solidariteit weer georganiseerd wordt…is óók een droom, maar idealen zijn een prima uitgangspunt wat mij betreft.

    Reactie door Madelijne Pleines — donderdag 19 mei 2005 @ 13.17 uur

  5. @3

    Ik vind niet dat je bedrijven moet teruggeven aan de werknemers. Dat zou ook onterecht zijn omdat het, zeker in geval van kleinere bedrijven, de werkgever/ondernemer is die het bedrijf met eigen handen heeft opgebouwd. Bij grotere bedrijven ligt dat iets anders.

    Het gezamenlijke belang van werkgever en werknemers is het in stand houden van het bedrijf. Hiervoor is het nodig om te kunnen investeren in het bedrijf en het geld dat daarvoor nodig is moet uit de winst worden behaald. Werkgever en werknemers vormen een team.

    Het wordt tijd dat werkgevers en werknemers zich dat gaan realiseren en zich realiseren dat ze elkaar nodig hebben. De werkgever om te voorzien in arbeid en arbeidsmiddelen (kantoor, machines, computers, salaris) en de werknemer om het werk te verrichten.

    Reactie door Fjodor — donderdag 19 mei 2005 @ 13.40 uur

  6. @ Fjoror

    Teruggeven is een erg groot woord, maar het zou geen kwaad kunnen als de medewerkers was meer in de pap te brokkelen hebben.
    De meeste bedrijven zullen er informeel ook wel voor openstaan.
    Kleine bedrijven hebben het eenmaal ingebakken dat men beter naar eklaar luistert omdat de belangen eerder inelkaars verlengde liggen.
    Dus het meer inbreng regelen van de medewerker zal niet zo’n effect hebben op een klein bedrijf. Het gebeurt al van nature.

    Bij grotere bedrijven ligt dit inderdaad anders. De belangen kunnen tegengesteld zijn. (beurs, aandelen, korte en langetermijn). Dus zal de inmenging in de grotere bedrijven ook veel meer inpact hebben en dus niet gewenst.

    Alexander

    Reactie door alexander — donderdag 19 mei 2005 @ 14.19 uur

  7. Alexander,

    Mijn ervaring is juist dat je binnen grotere bedrijven via de ondernemingsraad nog iets in de melk te brokkelen hebt, al is het niet veel.
    In kleinere bedrijven heeft men geen ondernemingsraad, juist daar wordt je volledig monddood gemaakt.
    Madeleine ik denk dat we in de discussie komen op het punt of je van binnenuit de zaken gaat veranderen of van buiten af. Ik vind beide, we zouden in ieder geval kunnen beginnen met een eigen vakbond. Het FNV wordt door veel leden uitgekotst.

    Reactie door kaatje — donderdag 19 mei 2005 @ 14.24 uur

  8. Het hangt er een beetje van af wat je klein noemt. In bedrijven met minder dan 50 werknemers is er redelijk wat controle. De werkgever en de werknemers staan daar vrij dicht bij elkaar en werknemers kunnen daar best wat voor elkaar krijgen. Bij middelgrote bedrijven is de afstand tussen werkgever en werknemers al flink wat groter, bij de grote bedrijven is er helemaal een grote afstand.

    Ik heb zelf in een bedrijf met ongeveer 10 werknemers gewerkt en daar kun je heel direct op de directeur afstappen om je mening over de gang van zaken kenbaar te maken. Tussen de middag gingen we ook gezamenlijk lunchen. In kleine bedrijven heb je een veel sterker wij-gevoel, je voelt je als werknemer ook meer betrokken. Dat komt ook doordat je in een klein bedrijf direct het resultaat van jouw bijdrage kunt zien.

    Nu werk ik bij een groot bedrijf met zo’n 800 werknemers en daar is dat compleet anders.

    Maar het hangt natuurlijk ook sterk af van het karakter van het bedrijf en in welke regio van Nederland je zit. Ik heb ervaren dat in bedrijven in het westen bijvoorbeeld heel andere mentaliteit heerst dan in het noorden. En in een productiebedrijf liggen de verhoudingen weer heel anders dan in een bedrijf dat vooral kantoorwerk doet.

    Reactie door Nathan — donderdag 19 mei 2005 @ 15.07 uur

  9. Er was Heel veel comotie over de topinkomens van Nuon en Essent.

    Maar ik vraag mij af wat het topinkomen is bij Eneco !!!

    Dit is ook geen kleintje maar niemand weet iets over het topinkomen bij dit bedrijf dat in de beurt van Rotterdam stroom en gas levert.

    Graag jullie hulp lezers.

    Reactie door Jean-Paul — donderdag 19 mei 2005 @ 15.52 uur

  10. 7) Een politieke partij als de SP die nu (gelukkig) sterk aan zetels wint, lijkt mij een veel betere start dan initiatieven die een partij de politiek zou laten overschrijden…laten we het vooral helder houden…

    Reactie door Madelijne Pleines — donderdag 19 mei 2005 @ 16.50 uur

  11. Jan Marijnissen

    Ik heb zelf in de O.R. gezeten.

    De O.R. stelt in eigenlijk alle gevallen geen moer voor en men is bang om eens echt z’n mond open te trekken. Ik heb het eens gedaan en ik zit nu met de gevolgen daarvan. Bazen en P&O of “human resource” managers hebben een geheugen als een olifant; wanneer het hen uitkomt. Grote mond gehad? Promotie kun je vergeten. Reorganisatie? jij staat bovenaan de wegschop-lijst.

    Bovendien beschouwen de bonden als FNV en CNV de O.R. als hun domein. En laatstgenoemden kunnen wij nun ook beschouwen als onze politieke tegenstanders. Je weet wel waarom…

    Als je als onafhankelijhk lid (zoals ik) mee wilt dingen naar een plak in die O.R. moet je verdomme eerst wel 20 of meer handtekeningen verzamelen; terwijl zo’n FNV-schaap zich zo in kan laten schrijven. Is dat nou democratie en openheid binnen een bedrijf? Is dat echte medezeggenschap?? Corrupte kliek.

    Reactie door ReneR — donderdag 19 mei 2005 @ 16.52 uur

  12. Ik heb ook in de OR gezeten.
    Hoewel ik dit een zeer nuttig orgaan vind hangt het sterk van de leiding van een organisatie af hoe deze zich manifesteert.
    Is een leiding nors, gesloten, autistisch, dan worden instemmingsverzoeken of adviesaanvragen vaak een papieren oorlog, met als resultaat dat allees alleen maar vertraagt.

    Is een leiding open, luisterend, extrovert dan kan een OR een zeer belangrijk functie bekleden binnen de organisatie. Bestuurders en OR kunnen samen zoeken naar goede oplossingen.

    Of een OR nuttig is of niet kun je in zijn algemeenheid niet zeggen. Het is een beetje hetzelfde als werkoverleg. In een situatie hangen de mensen wat met een bak koffie aan een tafel en luisteren naar de monoloog van hun baas en in een ander bedrijf worden daadwerkelijk verbeteringen gerealiseerd

    Reactie door alexander — donderdag 19 mei 2005 @ 17.16 uur

  13. Ondernemen is het samengaan van kapitaal en arbeid.
    De grote fout is, dat het kapitaal hier de dienst uit maakt en zo de arbeid discrimineert, – en dus een oneerlijke verdeling van de opbrengsten veroorzaakt.
    Beide elementen, beide onmisbaar in een onderneming, dienen de zelfde waardering te krijgen.
    Een en ander is gegroeid uit een historische situatie van grote armoede en werkeloosheid. Er is hard gevochten voor meer rechten en erkenning van de arbeid. In de tegenwoordige situatie neemt de werkeloosheid weer toe, waardoor het kapitaal de kans krijgt zijn eigen belang meer te versterken, mede door het ontbreken van sterk tegenspel door vakbondenen en een regering die zelf in dienst staat van het kapitaal.
    Wat nodig is, is een sociale hervorming, een herstel van de sociale afbraak, waardoor een menswaardig bestaan mogelijk is voor iedereen. Eerst hier in ons eigen land, dan in Europa en dan in de rest van de wereld, anders . . . vul zelf maar in.
    Een klein voordeel van deze tijd is de doorzichtigheid, het is een begin.
    Groet,
    Amita.

    Reactie door Amita — donderdag 19 mei 2005 @ 18.19 uur

  14. Ach ja Amita, de geschiedenis herhaald zich.

    Reactie door E.Krul — donderdag 19 mei 2005 @ 22.38 uur

  15. Volgens mij denken ze echt dat het meerendeel van de bevolking een laag iq heeft ofzo!! Wat hebben we hier nou aan= Er moeten regels komen en zij die dit niet willen zitten voor geld en zijn niet geschikt! Het trekt verkeerde mensen aan! Laten we leren van Amerik a.u.b.

    Reactie door cynthia — zondag 22 mei 2005 @ 11.42 uur