‘Tour of Duty…’

M.A.S.H, Tour of Duty, Band of Brothers en dan nu ‘Over There’, een drama-serie over de oorlog Irak.

Wat zijn er al veel series gemaakt over oorlogen. Allemaal belichten ze de absurde kant ervan. Het leed, de emotie, de verwarring, maar ook de inmense kameraadschap van eenvoudige soldaten aan het front. Het is goed dat ze achteraf gemaakt worden. Een goed geschoten serie kan je enorme koude rillingen geven. ‘Nooit meer oorlog. Laten we het in godsnaam koste wat kost voorkomen.’

De meeste series en films nemen een oorlog uit een verder verleden. Wat mag ik verwachten van een drama-serie over een onrechtmatige oorlog, die nog elke dag slachtoffers eist? Dat riekt naar het snelle geld, maar dat is niet het ergste. De maker zegt geen politieke standpunten te willen uitbeelden. Maar wanneer er in de openingsaflevering enkel vijandelijke dode soldaten in beeld worden gebracht, dan begint het wel erg op propaganda te lijken. Wil men de publieke moraal opvijzelen nu de oorlog in Irak door steeds meer mensen in eigen land wordt veroordeeld?

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

woensdag 13 juli 2005 :: 21.51 uur

18 Comments

18 reacties

  1. Ik lees:
    In fact, Bochco said, he agreed to make the upcoming series “Over There” — a first-of-its-kind contemporary war drama about U.S. troops in combat and their families back home — only after convincing himself that the show could be done “in a completely apolitical way.”
    “I don’t think you have to deal at all with the politics of it,” Bochco told Reuters in an interview. “Ultimately, a young man being shot at in a firefight has absolutely no interest in politics.”

    De maker van o.a. Hill Street Blues en NYPD. Dus weten we meteen wat we voorgeschoteld krijgen: Amerikaanse helden en Evil Arabieren. Geen uiteengereten kinderlijkjes in Fallujah of seksuele intimidatie van de Amerikaanse helden van gevangen “ragheads”. Om maar wat te noemen. En daar het Amerikaanse commerciële hapsnap serie is, gesponsord door andere commerciële hapsnappers, uitgezonden op een medium dat inmiddels wel bekend is als staatspropagandaapparaat, zal er niets maar dan ook niets in voorkomen dat ook maar één vraag stelt over de illegale oorlog in Irak. En daarom wordt deze serie wederom een politiek vehikel.

    Reactie door Sonja — woensdag 13 juli 2005 @ 22.45 uur

  2. Ik geloof dat uit het volgende stuk duidelijk wordt dat deze Bochco zich wel verzet tegen de machtige geldschieters.

    “We unfortunately live in a time where we no longer have broadcasting philosophies,” Bochco believes. “We have divisions of giant companies who do staggering amounts of business with the government. Because of their size and responsibility to shareholders, they’re prepared to accommodate anything rather than take on the government in ways that could cost money and damage their relationship with advertisers.”

    That’s the new reality. And what upsets Bochco perhaps more than anything isn’t the fact his show has to relinquish hard-won freedoms and water down his product 11 years in; it’s that he’s the victim of what he sees as mere political jockeying.

    Reactie door Alie Dekker — woensdag 13 juli 2005 @ 23.00 uur

  3. Hoi Jan,
    Vanavond heb ik op RTL4 de oorlogsfilm die in twee delen is uitgezonden gezien van Danielle Steels’s, Message from Nam.
    Dit ging over de verschrikkelijke oorlog in Viëtnam. De film had fragmenten van romantiek en de werkelijkheid van de oorlogsdrama die zich in Viëtnam heeft afgespeeld. Hoe de soldaten omkwamen door de vijand. Hoe viëtnamese vrouwen zelfmoord pleegden en ook hun kinderen ombrachten uit pure wanhoop. Verschrikkelijk wat zich in Viëtnam heeft afgespeeld.
    Mijn mening is dat iedere goed gemaakte oorlogsfilm een propaganda is om de medemens duidelijk te maken dat we het nog lang niet mogen vergeten wat er allemaal gaande is in de wereld. Oorlog, dood en verderf. Of hoe je het ook noemen wilt.
    Verschrikkelijk is het en blijft het. En toch weten de filmmakers ons de mens te intreseren om hun film toch te gaan kijken.
    Want de film die ik vanavond op RTL4 heb gezien was zo werkelijk net of je recht in de oorlog van Viëtnam stapte.

    Reactie door Paula Buisman — woensdag 13 juli 2005 @ 23.05 uur

  4. “The Animals”:

    We’ve got to get out of this place
    If it’s the last we ever do
    We’ve got to get out of this place
    Girl there is better place for me and you

    … :(

    Reactie door L.M. Lembeck — donderdag 14 juli 2005 @ 9.06 uur

  5. @Alie, er staat toch “And what upsets Bochco perhaps more than anything … that he’s the victim of what he sees as mere political jockeying.” Hij beklaagt zich dus – omdat hij in het gareel ‘moet’ blijven. En tja, klagen kunnen we allemaal. Maar dat is nog niet het lef hebben om een standpunt te hebben en je eigen ideeën door te drukken.

    @ Paula, ‘Vietnam’ is een comfortabel vehikel geworden om de ongenoegens van pacifisten en democraten te faciliteren. Tegen de oorlog in Vietnam zijn is volkomen legitiem geworden – nou, hoera hoor, na 40 jaar. 40 jaar geleden werd je ervoor in elkaar geslagen en/of opgesloten.

    Reactie door Sonja — donderdag 14 juli 2005 @ 9.19 uur

  6. Wordt er bij deze serie ook bijverteld dat Bush deze oorlog zelf is begonnen, op leugens, en zonder VN-mandaat? En dat
    vorige week is gebleken dat door Amerikaans troepengeweld al 39.000 Irakezen, burgers en militairen, zijn omgelegd?
    Anders krijgen we weer zo’n zoetsappig MASH-filmpje:`Suicide is painless’ zou ik
    toch maar niet draaien want je zou het Iraakse verzet op een idee kunnen brengen.
    Zelf hield ik me in 1969 al bezig met de Vietnamkwestie. Waar haalden de Amerikanen het recht vandaan om Vietnamese dorpen af te branden net als de indianenkampen uit hun vaderlandse geschiedenis? Hoe durfden Richard Nixon en Spiro Agnew te beweren dat God Amerika zou zegenen en vrijwaren van andersdenkenden?
    Het is 36 jaar later.
    Ik meende de boosheid van toen te hebben opgeborgen in het laatje met oude rommel.
    Vandaag nemen George W. Bush en Donald Rumsfeld de plaats in van Richard Nixon en Spiro Agnew, ja dat figuur dat uitkraamde: `I like the smell of napalm in the morning’!
    Terug bij af in 1969, zo lijkt het.
    Er is wel een verschil. Nu weet ik dankzij de acht jaar van Clinton (en ook vier jaar Jimmy Carter) dat Amerika, door Democraten geregeerd, niet per definitie een autoritair land hoeft te zijn. Integendeel.
    Helaas zit thans zit de hele wereld weer opgescheept met de tunnelvisie van Republikeinen die de Washington administratie beheren. Onafhankelijk denken wordt in Amerika weer gezien als links en dus verwerpelijk. Het is erger dan in 1969.
    De christenfundamentalistische sekten uit de Amerikaanse Bible Belt bepalen het werelds gezag met meer macht en politiek invloed dan ooit tevoren.
    Als het gaat om de belangen van een democratische wereld te behartigen moet Amerika leren bukken om pluriform te denken. Het is weer tijd voor een goede anti-oorlogsfilm, Michaël Moore weet wel hoe dat moet!

    Reactie door C.Tilyx — donderdag 14 juli 2005 @ 9.32 uur

  7. Geheel met jullie eens, Sonja (nr. 1) en Tilyx (nr. 6)! Klinkklare onzin natuurlijk, dat deze serie niet politiek zou (kunnen) zijn. Helemaal al niet omdat de in strijd met het volkenrecht gevoerde oorlog in Irak, met een burgeroorlog als bijkomend verschijnsel, nog steeds gaande is, de Amerikaanse militairen en hun hulpjes nog in Irak verblijven, en het drijfzand waarin de westerse helden zich hebben begeven zich steeds verder uitbreidt. Ik heb het nooit zo gehad op dit soort series en films. Ook M.A.S.H. was b.v. in feite, hoezeer ook verhuld onder “hunor”, propaganda voor de Amerikaanse oorlogvoering in Oost-Azië. (Dat was nog tijdens de oorlog in Vietnam, waartegen ik zelf ook heb gedemonstreerd e.d. en waardoor ik ook strafrechtelijk ben vervolgd).Om maar te zwijgen over een propagandafilm als “De groene baretten”. Je moet wel een plank voor je hoofd hebben als je in dit soort praatjes als die van Bochco gelooft.

    Reactie door Olav Meijer — donderdag 14 juli 2005 @ 9.54 uur

  8. Waarheids getrouw?

    Het zal wel weer brainwashing zijn, zoals continue iedereen gemanipuleerd wordt.

    Saddam, Bush, Nixon, Nero, Hitler etc, allemaal 1 pot nat, de wereld is beter af zonder hen allemaal.

    Echte vrede bereikt men zonder vechten.

    Reactie door Johan Smeets — donderdag 14 juli 2005 @ 10.04 uur

  9. Ben met @8 helemaal eens: oorlog is middel voor criminelen.

    Reactie door Walking Bull — donderdag 14 juli 2005 @ 10.21 uur

  10. Ik heb ergens eens gelezen, dat het Amerikaanse ministerie van defensie weigert materiaal beschikbaar te stellen als het plot hun niet aanstaat. Het plot moet eerst goedgekeurd worden. Eventueel moeten er wijzigen gemaakt worden, want er moet wel voor gezorgd worden dat mensen zich bijvoorbeeld niet tegen de oorlog in Irak keren. Op die manier zijn alle oorlogfilms en -series gewoon propaganda natuurlijk.

    Reactie door Jeroen Dekkers — donderdag 14 juli 2005 @ 11.21 uur

  11. Lijkt mij een mooi promotie filmpje voor de volgende verkiezingen in de vs voor bush.
    Wat stoere soldaten die Irak bevrijden en er democratie brengen.

    Niet bepaald de films waar ik van hou.

    Reactie door Evert Tigchelaar jr — donderdag 14 juli 2005 @ 12.21 uur

  12. Het Pentagon helpt graag bij de produktie van oorlogs-en legergerelateerde tv-series en bioscoopfilms. Maar daar staat uiteraard het een en ander tegenover…zie bijvoorbeeld J.A.G.

    Reactie door Johnito — donderdag 14 juli 2005 @ 14.09 uur

  13. @ Jeroen (10):

    Klopt. Over precies hetzelfde onderwerp heb ik een keer een TV-programma gezien.

    Reactie door Olav Meijer — donderdag 14 juli 2005 @ 17.23 uur

  14. Jimmy Carter was de laatste echte Democrat.

    Reactie door Sonja — vrijdag 15 juli 2005 @ 1.08 uur

  15. Heeft iemand de “Rising Sun” van Michael Crichton gelezen. Voor mij is het alweer een aantal jaren geleden. Op het eerste gezicht een detective verhaal, maar Crichton haalt een interesant onderwerp aan.
    Volgens hem is voor Amerika de economy een onderdeel van het militair apparaat. Een sterke economy garandeert een sterk militair apparaat in de USA. Omgekeert beschouwd de USA iedere bedreiging van hun economie als een aanval op hun militaire dominantie. Aldus Crichton.
    Ik kan me hier alleen maar bij aansluiten.

    Mvg,

    Robert

    Reactie door Rob de Kuster — vrijdag 15 juli 2005 @ 18.41 uur

  16. @ 15 Rob de Kuster: Ik kan je sterk de nieuwste van Michael Crichton aanbevelen:
    `State of Fear’, ofwel `Staat van Angst’ (Nederlandse titel) waarin hij stelt dat het militair-industrieel complex is vervangen door een een politiek-commercieel georganiseerd media-georienteerd stelsel dat erop uit is om de burger in een voortdurende toestand van angst te houden.
    In dit boek neemt Crichton voor het eerst een gedurfde politieke stellingname à la zijn voornaamgenoot Moore, welke hem in
    Amerikaans Republikeinse kringen absoluut niet in dank zal worden afgenomen.
    (Ligt reeds als Sprinter in de Openbare Bibliotheken)

    Reactie door C.Tilyx — vrijdag 15 juli 2005 @ 21.12 uur

  17. @16. Dank je voor de tip. Heb ik nog niet gelezen, ga ik binnenkort zeker doen.
    Zit momenteel met m’n neus in de Da Vince Code van Dan Brown.

    Mvg,

    Robert

    Reactie door Rob de Kuster — vrijdag 15 juli 2005 @ 21.54 uur

  18. Leuk is dat. Alsof er al niet genoeg domme dingen op de TV zijn, wil men een serie over de oorlog in Irak maken. Het zal wel weer iets worden als in de trent van “The Patriot” met Mel Gibson. Ik vind het leuk en aardig dat er überhaubt een serie over de Irak-oorlog gemaakt word, maar laar het patriotisme dan eventjes weg en haal wat Irak-veteranen van beide kanten naar de set voor advies. Maar ik denk dat die film dan nooit gemaakt zal worden als het realistisch is.

    Reactie door Jürgen — maandag 18 juli 2005 @ 23.20 uur