Wat wil(de) jij later worden?

Volgens een onderzoek van het uitzendbureau Randstad is voor 6 op de 10 werkenden hun jongens-/meisjesdroom uitgekomen. Ze zijn geworden wat ze tussen hun tiende en twintigste droomden.

Top 5 van droombanen (ongeacht of ze uitkwamen) was:

1. Leraar
2. Verpleegster
3. Piloot
4. Politieagent
5. Dierenarts

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

woensdag 10 augustus 2005 :: 11.12 uur

72 Comments

72 reacties

  1. Wat was jouw droombaan Jan?

    Die van mij is altijd geweest om dierenverzorgster te mogen zijn in een dierentuin. Maar dat was te zwaar voor me.

    Ik werd op mijn 18e jaar al afgekeurd maar mocht wel vrijwilligerswerk doen met dieren. Hoe leuk bedacht toch. Je word afgekeurd en je mag wel als vrijwilligster werken in een dierenasiel honden en kattenhokken schoonmaken en de honden uitlaten. Je mag werken als vrijwilligster in een Papegaaienopvangcentrum waar ik eerst in de quarentaine werkte de eerste opvang van papegaaien en kaketoes en later in de ziekenboeg. Dat mocht allemaal vrijwillig net zoals het werken in een tehuis voor dubbelgehandicapten en mee helpen met creatieve therapie en later de mensen helpen met eten geven. Als ook heb ik als vrijwilligster in het bejaardentehuis koffie en thee gezet voor de bejaarde mensen en met de eenzame vaak een praatje gemaakt of een gezelschapsspel gedaan. En dan heb ik nog als vrijwilligster in een bibliotheek van een basisschool gewerkt. Dat mag je allemaal als je 100 % bent afgekeurd. Dus mijn droombaan heb ik nooit gevonden ze wilden me al vroeg achter de geraniums zetten. Maar dat liet ik niet toe.

    Momenteel heb ik geen vrijwilligerswerk maar ik ga het later wel weer zoeken omdat ik bezig wil blijven en me nuttig wil voelen. Je snapt vast wel wat ik bedoel.

    Reactie door Paula Buisman — woensdag 10 augustus 2005 @ 11.30 uur

  2. toch nog best veel, 6 van de 10 ;). Ik wilde vroeger een poppetje uit Sesamstraat worden. Gelukkig is die droom nooit uitgekomen ;)

    Reactie door Michel — woensdag 10 augustus 2005 @ 11.30 uur

  3. Ondanks dat ik een vrouw ben uit de tijd van de ‘Kies exact’ reclame, ben ik uiteindelijk toch een andere kant opgegaan. Wilde ik eerst nog zakenvrouw worden…?!? Heb ik toch mijn meisjesdroom in vervulling laten gaan… Het onderwijs! Maar wel met een zakelijk kantje, ik sta nl niet de hele week voor de klas.

    Reactie door mariekefotografeert — woensdag 10 augustus 2005 @ 11.48 uur

  4. De jeugd van tegenwoordig lijkt dus nog steeds op de jeugd van heel vroeger.

    Dus geen

    1. Gangsta
    2. Pimp
    3. Hustler
    4. Ho
    5. Naaktmodel

    Zoals de EO al zei: Er is hoop!

    Reactie door Barry — woensdag 10 augustus 2005 @ 11.52 uur

  5. 1. hahaha, wat een humor!
    Ik wilde Alexis worden uit Dynasty; ook maar goed dat die droom niet is uitgekomen, anders hadden plastisch chirurgen mijn gezicht nu ook zo strak getrokken dat ik niet meer kan lachen.

    Reactie door kaatje — woensdag 10 augustus 2005 @ 11.54 uur

  6. Ooit moest ik als 10-jarige een formulier invullen over wat ik wilde worden.
    Ik wist het toen echt niet, dus schreef ik putjes-schepper op zee.
    Het werk wat ik nu doe is erg leuk, zolang de managers maar uit buurt blijven.
    Zodra die apepakken verschijnen heb ik vaak het idee dat ik zinloos werk verricht…

    Reactie door Gekke Gerrit — woensdag 10 augustus 2005 @ 12.13 uur

  7. De meeste dromen zijn bedrog, en vooral die van de minima. Ik was niets, ik ben niets, en in Nederland zal ik ook nooit wat worden. En voor wat ik nog wel heb, zal ik moeten emigreren om dat te behouden. Wat heb je aan een droom, als je al geen bestaansrecht meer hebt. Ik ben wel geworden wat de meesten onder ons voorspeld hadden, en dat is arm.

    Is getekend: een positieve Nederlander.

    Reactie door The Scarlet Pimpernel. — woensdag 10 augustus 2005 @ 12.17 uur

  8. Ja worden wat je eigenlijk wilt zijn DAT is de kunst.
    Ik denk dat toch nog veel kinderen worden wat hun ouders zijn,of in ieder geval die richting uitgaan.

    Het zou beter zijn om als je een jaar of 40 bent terug te kijken WAT dan jou kwaliteiten echt zijn en dan op een goedkope manier bijscholen.

    Ik speelde als klein kind al winkeltje in de kelder van mijn oma.
    Nu wat ben ik geworden……..12 ambachten 13 ongelukken.
    Ass,cheffin bij V&D(top van inkopers werd te zwaar toen werden die allemaal chef) dus langere wachtijd voor een 18 jarige.
    Ben toen het reiswezen in gegaan.Reisbureau-employee.Reisleidster.
    Ja en dan is het hek van de dam.
    Leer je dat als een groep niet echt gezellig is je na 10 of 14 dagen gewoon weer een nieuwe krijgt.
    Ik heb gemerkt dat dat het breekpunt is.
    Je blijft dan steeds zoeken naar nieuwe zaken.
    Dus heb ik gewerkt voor uitzendbureau’s
    In alle hoedanigheden kom je dan binnen.
    Totdat je te oud voor een plek wordt dan ben je te duur en is flex werken out.
    Ben toen de beveiliging in gegaan(droom,neejoh) pure noodzaak.
    Daar vele diploma’s gehaald en eind van het lied WAO dankzij Bijlmerramp dus.
    Thuis zitten en wachten wachten en nog eens wachten.

    En de kwaliteiten die je in huis hebt(of had) daar zit nu niemand op te wachten want je kan toch niet continu iets bieden.

    Dus droombaan………..velen maar in zicht van de haven steeds gestrand.

    Reactie door anita — woensdag 10 augustus 2005 @ 12.24 uur

  9. 1 dj (ben ik 3 maanden geweest in vera)
    2 iets politieks
    3 ???????????????????????

    Reactie door jelle — woensdag 10 augustus 2005 @ 12.25 uur

  10. Ik wil later leraar worden (op de universiteit)!

    Reactie door Farshad — woensdag 10 augustus 2005 @ 12.51 uur

  11. @9 In de Oosterstraat? Ken ik nog uit de tijd dat Hans Dulfer daar wel eens blies.

    Reactie door Gandalf — woensdag 10 augustus 2005 @ 12.53 uur

  12. O ja, ik wilde dierenoppasser worden. Toen ik klein was woonde ik vlakbij diergaarde Blijdorp en de apenoppasser heette Cris Baris. Die kwam ook wel eens bij ons thuis en stond in die tijd in “hoog”aanzien. Vandaar.

    Reactie door Gandalf — woensdag 10 augustus 2005 @ 12.55 uur

  13. Toen ik zeventien was werd er over meisjes nagedacht over werk totaan je huwelijk, voor mijn broer werd gedacht hoe hij het geizn later kon onderhoden. Ik werd zoals al mijn 5 zssen verpleegster. Daarna gingen al de meiden hun man onderstenen in hun huwelijk en carriere, architecten, bakwezen, artsen etc. Ik trouwde een horecafanaat en zakenfamilie. Toen kwam de hoos scheidingen omdat vrowen een beetje teveel rechten op gingen eisen in hun ogen en werd je vervangen door, jonger en naiever. Dan kun je met die spotjes op 30 jarige leeftijd nog eens opniew beginnen. Bedrijfskndige Informatica naast je baan om te kunnen leven met je kid. Kom je de IT wereld in waar ineens wel alles om ged draait, zonde van je mooie ideeen hoe IT iets moois bij kan dragen. Dan loop je door al je ervaring tegen een glazen plafond aan en kom je erdoor heen op[ een plek wat ze de glazen klif noemen (gedoemd te mislukken). Dan begin je voor jezelf en stamp je een paar zaken uit de grond. Maar ook dan is “gunnen” en Old boys network aan de orde van de dag. Ze vragen zelfs als ze binnenkomen of de baas er ook is. Ben nu met belangstelling die hele markt en je positie aan het bestuderen, typ bij monsterboard “huisvrouw” in….geen enkele vacature. Bij het arbeidsbureau noemen ze het herintredenr in werk…..hoezo herintreden?…..hebben vrouwen niet gewerkt dan in huis? Heb nu mijn geld geteld en kan volgens mij als je met weinig tevreden ben een heel eind halen tot mijn pensioen en jezelf zijn is toch wel het mooiste wat je kunt bereiken. Maar eigenlijk ben ik nog te jong en teveel ideeen en ervaring om niks te doen. Maar ja wie zit er nu te wachten op een vrouw die meer ervaring heeft dan de directeur en verstandiger dan een minister die nog nooit in zijn vakgebied gewerkt heeft. Hoezo flopemancipatie…..

    Reactie door Ninka — woensdag 10 augustus 2005 @ 13.03 uur

  14. Ik wilde vroeger in de wegenbouw, en warempel, ik heb het gedaan. Ik vond het altijd ontzettend fascinerend hoe deze vakmannen, van een baan zand of puin, een mooie aangelegde straat, of snelweg maakte. Ik ging naar school en leerde voor vakman weg en waterbouw, en had in de tussentijd een baan als leerling straatmaker. Waanzinnig. Wat een vrijheid. Na zeven jaren werken, bleek dat mijn knieën het niet aankonden. Wat anders dan? Van de een op de andere dag, ging ik van de wegenbouw naar de procesindustrie. En weer naar school. Na het behalen van mijn diploma, was ik inmiddels doorgegroeid tot allround procesoperator. Jawel, werken was mijn lust en mijn leven. Na acht jaar ging mijn rug er aan. Gewoon langzaam, en niet in eens. Opgebrand en uitgeblust, moest ik noodgedwongen weer ander werk zoeken. Dat is gelukt, en ik kwam bij de thuiszorg. Een geweldig iets. Nu zit ik thuis, omdat ik bijna niet meer lopen kan, en wordt ik door het UWV en de gemeenten van het kastje naar het muurtje gestuurd. Klachten worden niet behandeld, en ze laten je met een gezin, rondkomen van 845 euro per maand. 39 jaar, en afgedankt door het systeem. Ik probeer nu om schrijver te worden, en ben al druk op weg. Nu nog een uitgever.

    Reactie door opgebrand lontje — woensdag 10 augustus 2005 @ 13.32 uur

  15. Vroeger heb ik van Karl May de hele Winnetou-reeks en bijna de hele Kara Ben Nemsi-reeks gelezen. Het leek mij een schitterend leven: rondreizen, boeken schrijven en daarmee je brood verdienen. Schrijver worden, dat leek me prachtig.

    Reactie door Fjodor — woensdag 10 augustus 2005 @ 13.34 uur

  16. Ik heb altijd verpleegster willen worden, maar in 1968 ging men anders om met leerlingen. De cultuur in de ziekenhuizen was blindelings gehoorzamen met de ogen neergeslagen en owee als je ze recht in de ogen aankeek. Dan was je hondsbrutaal. Helaas was, en ben, ik dat. Nog steeds. Ik heb enorme moeite met authoriteiten en onzinnige bevelen. Uiteindelijk bleek ik een toptelefoniste te zijn en heb ik dat werk ook gedaan tot en met klanten- en klachtenservice aan toe en verder wat Public Relations en Marketingwerkzaamheden voor een kleine luchtvaartmij in Rotterdam. Nu doe ik vrijwilligerswerk voor een Sociaal Netwerk, maak ik een knipselkrant voor het bestuur, waar ik zelf ook in zit en ben ik lid van de redactie van hun tweejaarlijkse krant. En als dit volgend jaar misschien ophoudt, dan kan ik altijd terecht als telefoniste voor tien uur in de week (meer kan ik niet meer helaas) bij De Voedselbank hier. Maar ik wil wel altijd iets doen voor anderen…. nooit alleen voor mezelf.

    Reactie door L.M. Lembeck — woensdag 10 augustus 2005 @ 13.55 uur

  17. Na jaren te hebben nagedacht wat ik wilde worden, heb ik toch maar besloten te zijn wie ik ben.

    Reactie door Alex — woensdag 10 augustus 2005 @ 14.11 uur

  18. Ik wilde leraar worden, maar kwam er op de Pabo achter dat (gemiddeld) dertig joelende kinderen voor je neus echt geen eitje is. :-D

    Ik heb toen maar, mede op advies van de Pabo, gezocht naar een alternatieve carrière…

    Reactie door Marco — woensdag 10 augustus 2005 @ 14.17 uur

  19. Ik wilde vroeger altijd Captain Kirk worden… To boldy go where no man has gone before! Iets later wilde ik Zefram Cochrane worden, in Star Trek de uitvinder van de warpdrive… Helaas iets dat niet allemaal gelukt, dus ben ik maar gewoon wetenschapper geworden…

    Reactie door JackRandom — woensdag 10 augustus 2005 @ 14.19 uur

  20. 17 JackRondom

    Ben je eigenlijk toch geworden wat je wilde worden.

    Reactie door e.krul — woensdag 10 augustus 2005 @ 14.38 uur

  21. Zeeman, en veel verre landen zien.
    Ik ben dus ook zo`n geluksvogel geweest.

    Reactie door leen — woensdag 10 augustus 2005 @ 14.42 uur

  22. inbreker

    dat is wel voor een deel gelukt.
    maar toen kwam de vrouw.

    Reactie door dominee — woensdag 10 augustus 2005 @ 14.56 uur

  23. In 1972-1973 zat ik in de 6e klas van de lagere school en ging onze klas op bezoek bij de LTS om te kijken wat daar nu precies gedaan werd. Houtbewerking, voertuigen en metaalbewerking. Met stijgende verbazing zag ik hoe van een vormeloze klomp staal met relatief weinig moeite een mooie, gladde ronde vorm met een satijnachtige glans werd gemaakt. Dat was het! Metaal bewerking! Dat zou het worden.
    ‘s Avonds aan tafel werd dit voornemen bikkelhard te kop ingedrukt: de LTS was alleen voor jongens. Bedenk maar iets anders.
    Ik ben nu 43, heb veel verschillende banen gehad en eerlijk gezegd weet ik nog steeds niet wat ik wil worden.

    Reactie door frances — woensdag 10 augustus 2005 @ 15.31 uur

  24. Ja, ik heb ook nog een tijdje overwogen om acteur te worden (drama academie), maar dat werd bij mij thuis de kop in gedrukt. Er zou geen droog brood mee te verdienen zijn (klopt ook wel).

    Nu is het mijn hobby, dus toch nog een heel klein beetje geworden wat ik wilde worden. ;-)

    Reactie door Marco — woensdag 10 augustus 2005 @ 15.49 uur

  25. Eerst wilde ik Madonna worden, maar toen mijn moeder vertelde dat dat niet kon moest het maar tandarts worden. Tot dat ik een keer heel hard werd uitgelachen: ‘dan moet je de hele dag in vieze monden kijken’ zei een klasgenootje. Hmmm. Toen was ik snel genezen.

    Toen wilde ik graag óf sportverslaggever worden óf oorlogcorrespondente. Dat laatste in navolging van O. Fallaci.

    Beide niet geworden, maar ja wie weet. Ik ben nog jong, wie weet zoek Talpa nog wel een vrouwelijke voetbalverslaggever…

    Reactie door Renske — woensdag 10 augustus 2005 @ 16.32 uur

  26. op mijn 10de schilder,omdat vaders dat ook was?
    timmerman,7 jaar gedaan.
    droom uitgekomen.hobby bouwkundig tekenaar 22 jaar geweest,
    nu thuis ivm ogen,ziekte,dus droom en hobby,zijn verleden tijd,
    maar we vinden wel weer wat anders,hoop ik.

    Reactie door ad — woensdag 10 augustus 2005 @ 17.12 uur

  27. politieagent ! ben blij dat ik het niet geworden ben!je bent en blijft de waakhond van het kapitaal .dus vind ik het uitermate stom dat een politieagent zich in elkaar laat slaan om de rijkdommen van het grootkapitaal te beschermen .ik heb nu een motorzaak dat is ook niks maar tenminste iets.

    Reactie door texas henkie — woensdag 10 augustus 2005 @ 17.39 uur

  28. Ik wilde postbode worden vroeger.
    Is ook gebeurt en over drie maanden heb ik dat 40 jaar vol gehouden. Op naar de VUT.

    Reactie door Eef — woensdag 10 augustus 2005 @ 17.41 uur

  29. Geboren in een middenstandsgezin was het voorAL belangrijk je middenstandsdiploma te halen!! Dan kon je tenminste altijd een eigen zaak beginnen. Nou dat is aardig mislukt in de jaren 70, bijna failliet. Met huishoudschool als öpleiding” heb ik mij door hard werken het vak boekhouder eigen gemaakt. Ik was zó trots, op eigen kracht, zonder opleiding!! Goede baan, eigen huis, gescheiden, 2 kinderen, zorgen voor mijn bejaarde ouders, ziek. Niet meer kunnen werken. Afgeschreven. Zielig? Ben je gek!

    Reactie door Mary — woensdag 10 augustus 2005 @ 17.52 uur

  30. ‘s Werelds beste weblogger ;-)

    Reactie door eazy — woensdag 10 augustus 2005 @ 17.53 uur

  31. Ik wilde op de motor bij de rijkspolitie, daarna chauffeur, piloot,archeoloog, militair (!…)muzikant…Alleen de muziek is gelukt, hoewel niet ‘professioneel’maar wel substantieel. Doe nu PR en begeleiding in soc.maatsch.werk (sociale activering)en besef nu wel dat je van alles kan willen worden, maar dat je ook altijd iemand kan zijn.

    Reactie door Kees — woensdag 10 augustus 2005 @ 18.33 uur

  32. Miljonair met wonen op een eiland van hoog bounty gehalte.

    Reactie door folkert de lepper — woensdag 10 augustus 2005 @ 18.40 uur

  33. Dat later komt aardig dichtbij, nog 1 jaartje studie te gaan, eerst nog verdiepingstage daarna afstudeer. Afstuderen ga ik misschien in amerika doen, als ik alles kan regelen.

    Reactie door Evert Tigchelaar jr — woensdag 10 augustus 2005 @ 19.22 uur

  34. Ik wilde altijd dierenarts worden en later is dat afgezakt naar dierenverzorgster (was wat realistischer)en ik wou kunstenaar worden. Dus nadat ik de nodige opleidingen, die mij tot dierenverzorgster hadden moeten brengen, heb doorgelopen, ben ik na wat omzwerfingen de kunstacademie gaan doen. En nu? Nu ben ik afgestudeerd “kunstenaar” en werk als bijbaan in….ja wel een dierenwinkel. Dus ik denk dat ik na veel omzwerfingen toch wel zo’n beetje de dingen heb gedaan die ik vroeger wou doen, al is het in een andere vorm gegoten dan ik had voorzien.

    Reactie door Wailet — woensdag 10 augustus 2005 @ 19.37 uur

  35. Ik wou piloot worden maar kon het wel schudden want was bebrild, en later op keuring toen ik grondpersoneel wou worden
    zei ik van zenuwen bij RAF: Rote Armee Fraction in plaats van Royal Air Force en sindsdien zit ik in een BVD-dosjé.

    Reactie door C.Tilyx — woensdag 10 augustus 2005 @ 19.40 uur

  36. #28 Eef.
    Wel verdiende vut.Hoop dat je er nog lang plezier van mag hebben.
    Groetjes Anita

    Reactie door anita — woensdag 10 augustus 2005 @ 19.48 uur

  37. Dank je wel Anita.
    Met mijn veertiende gaan werken, dus nog net op tijd, op 1 december in de VUT. Na 1 januari wordt dat moeilijker met al die belastingmaatregelen die door onze lieverdjes in Den-haag worden ingevoerd.
    Groetjes,
    Eef

    Reactie door Eef — woensdag 10 augustus 2005 @ 20.04 uur

  38. Politicus.

    Reactie door Barend — woensdag 10 augustus 2005 @ 20.17 uur

  39. Gek genoeg was ik vroeger altijd met papiertjes in de weer, tekenen, stempelen, ordenen en jawel: na jaren en jaren in de produktie te hebben gewerkt en ‘s avonds nog wat geleerd te hebben, mag ik tegenwoordig aan een bureau werken. :)

    Reactie door Helma D. — woensdag 10 augustus 2005 @ 20.39 uur

  40. Ik wilde vroeger stewardess of secretaresse worden. En dat laatste ben ik geworden. Pas op latere leeftijd kwam ‘brandweervrouw’ in me op, en dat ben ik dan ook (vrijwilliger), sinds 13 jaar geleden :)

    Reactie door IngeB — woensdag 10 augustus 2005 @ 20.48 uur

  41. eef(28)het is je van harte gegund .mocht je je vervelen .er is genoeg te doen om balkenende en zijn club op andere gedachten te brengen .

    Reactie door texas henkie — woensdag 10 augustus 2005 @ 22.45 uur

  42. sorry vergeten .even kijken dus op http://www.keerhettij.nl

    Reactie door texas henkie — woensdag 10 augustus 2005 @ 22.45 uur

  43. ik wou vroeger altijd boekenschrijfster worden, en ik zou de hele wereld rondreizen, maar helaas… ik ben financieel medewerker geworden en dit jaar ga ik kamperen in Spanje. Maar ik ben niet ontevreden hoor hahahaha

    Reactie door Karin — woensdag 10 augustus 2005 @ 22.51 uur

  44. Ik wilde alleen maar Moeder worden.Ik was enig kind en wou graag veel kindertjes!!Het werden er uiteindelijk drie en nou ben ik Oma van zes kleinkinderen !! Mijn droom kwam uit !!

    Reactie door Diny — woensdag 10 augustus 2005 @ 23.04 uur

  45. Ik wou later normaal worden. Helaas ben ik alleen maar verder van de norm geworden.

    Peter

    Reactie door Ishamael — woensdag 10 augustus 2005 @ 23.31 uur

  46. Later,zou ik na mijn opleiding, hopelijk wel een mooie baan vinden en veel geld verdienen. De opleiding is aardig gelukt, de baan die er bij hoorde, heb ik nooit kunnen krijgen. Wat rest is de Bijstand…en dat al vele jaren lang… Niet meer dromen mensen!

    Reactie door JE. Mulder — donderdag 11 augustus 2005 @ 2.54 uur

  47. @45
    Om met Theo Tijssen ( Kees de jongen) te spreken: “Altijd blijven dromen Kees”.
    Goede morgen overigens.

    Reactie door Gandalf — donderdag 11 augustus 2005 @ 7.13 uur

  48. @45(Jan)

    Bij sociale studies hoort meestal een aansluitende baan bij de overheid. Als die er niet is, heb je een probleem. Dat is rot voor degene die zo’n studie gedaan heeft. Maar goed, de fout ligt dan ook wel een klein beetje bij jezelf, toch?

    Reactie door geldwolfje — donderdag 11 augustus 2005 @ 7.49 uur

  49. On-topic. Ik wilde vroeger astronaut worden (zoals de helft van de jongetjes). Ik ben nu IT-er, maar dat is (bijna) net zo leuk, denk ik.

    Reactie door geldwolfje — donderdag 11 augustus 2005 @ 7.51 uur

  50. Vroeger wilde ik schrijfster worden… en dat ben ik nu! Samen met mijn man Marco -die eveneens auteur is- leid ik een echt kunstenaarsbestaan.
    Onzeker? Soms.
    Gelukkig? Ja.

    Als kind maakte ik al prentenboeken. Via een lange omweg langs verschillende opleidingen, het onderwijs met moeilijk lerende kinderen en de WAO kwam ik erachter dat mijn hart nog steeds bij het schrijven en schilderen lag. Ik heb de penselen weer opgepakt en inmiddels is de publicatie van mijn eerste boek een feit.

    Marco en ik hebben ervaren dat je vaak op onbegrip, vooroordelen en vastgeroeste overtuigingen stuit wanneer je niet de conventionele paden wil bewandelen. Juist dan is het belangrijk om vol te houden!

    Het heeft veel doorzettingsvermogen gevergd, maar mijn droom is dus zeker uitgekomen! :-)

    Reactie door Marco, Marian en Maus — donderdag 11 augustus 2005 @ 11.48 uur

  51. Op de vraag van mijn ouders, wat ik later zou willen worden, heb ik ooit eens geantwoord: “Outcast!”

    Ze waren nogal geschokt. Het bleek naderhand best mee te vallen. :)

    Reactie door Olav Meijer — donderdag 11 augustus 2005 @ 14.18 uur

  52. @ Dominee (22):

    Zo, dus de vrouw was de “spelbreker” voor de inbreker? :)

    Reactie door Olav Meijer — donderdag 11 augustus 2005 @ 14.32 uur

  53. Ik wou altijd bij de Maffia werd ik misschien minister.

    Reactie door Jofel — donderdag 11 augustus 2005 @ 14.40 uur

  54. @ Jofel (53):

    Je hoeft het nog niet op te geven. Volgens mij groeien je kansen met de dag….. :)

    Reactie door Olav Meijer — donderdag 11 augustus 2005 @ 15.03 uur

  55. 52 olav

    niet echt.
    de verantwoording riep.
    maar nu werk ik al 12 jaar en heb al 14 bazen gehad.
    dat is echt afzien zeker in het begin ik bedoel qua geld dan.
    je verdiend als inbreker toch redelijk loon.
    en soms krijg je zelfs gratis onderdak van de staat.

    Reactie door braakwater — donderdag 11 augustus 2005 @ 15.04 uur

  56. nu een zakelijker baantje..heb ik heel even voor een klas groep 8 gestaan en dat was mijn droomjob..voor een klas met kids /dan wel basisschool..maar ja typisch onderwijswereldje vaak en balletje rolde anders..zit nu in de dienstverlening,maar verlang vaak naar het schoolbord en de geur van krijt..met kinderen omgaan en sporten,toneel,muziek,tekenen…eigenlijk het hele SP-programma hihi…ja droom verder nu..ach

    Reactie door eric — vrijdag 12 augustus 2005 @ 13.38 uur

  57. Het is mischien aardig om belangrijk te zijn. Het is in elk geval belangrijk om aardig te zijn.

    Reactie door niks — vrijdag 12 augustus 2005 @ 15.32 uur

  58. Ik wilde altijd financieel adviseur worden bij de Fortis Bank. Dan kon ik straffeloos mij klanten oplichten met groeivermogen producten.

    Reactie door hoekandat — zaterdag 13 augustus 2005 @ 1.05 uur

  59. Assistente van een kinderarts had ik best willen worden, maar ook dat zou een opleiding intern betekend hebben en nadat ik op 15jarige leeftijd een MULO-A diploma
    op zak had waren er bezwaren om het huis uit te gaan. Mogelijk was de toelatingsleeftijd toen ook nog minimaal 16 of 17. De oplossing om het bedrijfsleven in te gaan en er allemogelijke cursussen voor te volgen heeft er toe geleid dat ik het er best naar mijn zin had, maar mijn hartewens kreeg ik niet vervuld en ‘je ouders tot toorn aanzetten, was in die tijd al helemaal úit den bóze’, van ‘ruziesfeer’
    hield ik al helemaal niet, en na de oorlog
    spáárden veel mensen, thuisgebleven, voor het huwelijk dat ze zouden aangaan en waren bij mij thuis de overgebleven gezinsleden ook die mening toegedaan, met de daartoe aangepaste gekozen administratieve funkties.
    Assertiviteit was in die tijd een geheel en
    al vréémd woord. Is familie dan ook nog al aardig calvinistisch behoudend van aard, is
    je droom aan flarden. Ik wed dat menigeen
    het ook zo in haar tijd tegenkwam. Jongens
    gingen het huis uit om in dienst te moeten en dát werd héél normaal gevonden. Daarna
    was menigeen al snel achter mammies pappot
    verdwenen en extern wonen was voor jongens vaak een keuze en die werd gedoogd, omdat
    hen niets zou kunnen overkomen, en als dat nu eens waar was gebleken??Echt niet dus!!
    Ik heb het voorrecht gehad een dochter en een zoon op de wereld te mogen zetten en
    zélf op te voeden, met af en toe even via
    een uitzendbureau inspringen als het econo-
    misch niet mee zat, maar altijd in de uren
    dat de kinderen IN school zaten.
    Zij hebben overigens wel onze volle mede-
    werking gehad om te mogen worden wat ze wilden. Ook mochten ze extern wonen, juist
    zij !! Ook zou medewerking verleend zijn aan het talen studeren in het buitenland,
    iets dat ik ook graag had gewild maar niet
    werd toegestaan: dat moest dan maar evt. via de Volksuniversiteit of de betreffende Ambassade cursussen, Alliance Francaise etc
    In die tijd een dure Schoeversopleiding bekostigen was er voor mij niet bij, in
    tegenstelling destijds voor het vak van
    verpleegster,(je zou dan leerling zijn en kost en inwoning werden gefinancierd door je eigen werk-aandeel ter plekke), en heb ik dus maar volstaan met de Steno’s Ned.
    Fr.Du.en Eng.uiteraard voorafgegaan door
    Typen en zag ik mijn ontspanning in paard
    rijden en het snel halen van een Rijbewijs.
    Rond mijn 23ste leerde ik mijn man kennen
    en net had ik besloten dan toch misschien de Sociale Academie of i.d. te gaan doen,
    maar heb daar toen vanaf gezien.
    Weinig vrije tijd in die jaren, als je om
    07.30 naar je werk ging en rond 18.00 weer
    thuis was en er ook op zaterdag nog werd gewerkt tot 12.30 uur. Dan in die tijd nog
    gebruikelijk, op zondag niét uitslapen maar alle uitleg rondom dogma’s aanhoren,en
    op zijn gunstigst naast al je studielessen
    ‘s avonds en het bijkomende huiswerk, één
    maal per 14 dagen een avondje ontspannen en
    dansen. Een cursus ‘eigen kleding maken’was
    in die tijd niet ongebruikelijk en met collectebussen lopen een sociaal gebeuren.
    Op andermans kinderen oppassen deed je gratis en met Kerst ontving je er dan een
    kadootje voor. Toestemming kreeg ik wel voor het maken van een ‘beschermde’groeps-
    vakantiereis, maar vrij reizen met collega’s toen ik nog bij een luchtvaartmij
    werkte werd ook niet toegestaan. Ik was toen nog géén 21 (nu:is dat 18). Dat ik er
    niet een enorme depressie van heb opgelopen is me nog steeds een raadsel, maar zie met dit item komt het wel in één
    klap boven tafel, en fair vond ik het zeker niet, omdat ik een heel goed opgevoede, keurige teener en twen was.
    De mogelijke angst van ouders in die tijd is mogelijk te verklaren in een stuk onverwerkte oorlogstijd, en de eerste krantenberichten dat er meisjes “au pair”
    ‘verdwenen’. Een ángstig aangelegde oudere
    zus, die kwa info toen dicht bij het vuur zat, met nog in haar kielzog de waarschuwingen, die haar als kleuter hier en daar toch ter ore zijn gekomen, mbt de
    ‘bezetter’. Derhalve zij zich manifesteerde als een toch wat erg introvert typetje tegenover mijn veel meer extravert zijn, hebben tot de conclusie geleid dat ik echt wel niet de
    enige zal zijn, maar hier misschien wel de eerste, die juist over die naschoolse
    periode, tot een evt. gebonden raken aan,
    een bepaald ander perspectief voor ogen had met ook daaraan gekoppelde andere invalshoeken en beslissingen en véél meer
    keuze kunnen maken in wat je bezighield en met wie je dat had willen delen.
    Mijn kinderen zitten economisch goed te paard en daar ben ik reuze trots op.
    De huidige manier van een baan vasthouden
    betekent nu voor mij dat ik 6 dagen per maand mijn kleinzoon (vanaf zijn 4e maand)
    mag verzorgen en opnieuw opvoeden, met de
    kleuters hier in mijn nieuwe (sinds 5 jr)
    woonplaats, waar merendeels de ouders toch
    tweeverdieners móéten zijn en niet ieders
    gezinsleven even florissant genoemd moet
    worden. Veelal ook weer massa-ontslag, en
    nog érger de dréiging die ervan uitgaat:
    ik heb met hen te doen, maar ook met de kleintjes waar dat soms wel eens op wordt
    afgereageerd. Terugziende ben ik dus NU
    blij dat ik in ‘mijn klein hoekje’ toch nog
    wat te betekenen heb, en die kleuters??
    Bonzen op de voordeur, of ik er wel bén, en
    vertellen hun kinderverdrietjes, en word
    ik gemakshalve ook maar met ‘oma ‘aangesproken: ze zoeken aandacht en een houvast. Stabiliteit ontbreekt hen
    vaak en worden ook vanaf 3 jaar rustig op
    een gemeentespeelveld alleen gelaten ‘op
    goed geluk’ omdat mamma een uurtje bood-
    schapjes gaat doen of anderhalf uur sporten. DIE kant is het inmiddels aan het opgaan, alsof dat vanzelfspreken en normaal is. Dáár maak ik me grote zorgen over nu al jarenlang beweerd wordt dat vrouwen zonder betáálde baan eigenlijk niets voorstellen binnen het aangeprate imago van wat men modern noemt.
    Heb ik dus de boot gemist? Ja en toch nee !

    Reactie door Madelief — zaterdag 13 augustus 2005 @ 10.07 uur

  60. Oh, ja, en uit respect ‘fiets ik zelf over niemand heen’ en vraag me af hoe sommige
    mensen dan wel pillen van boeken lezen.
    Voor de goede orde, huishoudelijke hulp heb ik nooit gehad, ook niet in tijden dat
    dat misschien voor de hand lag.
    Alle huish.machines doen hun werk(besparing) perfect en ik zal me mijn leven lang weten te redden, maar soms een boodschap voor iemand doen, of voor je kunnen laten meenemen is een handeling die nu nog bestáát, maar hoe lang nog??
    Overigens moeten sommige huisvrouwen wel
    duizendpoten zijn omdat er nog meer is dan
    apparaten bedienen en dat beróép is dus
    absoluut ondergewaardeerd, dus als iemand
    dat graag wilde worden en erin slaagde is
    dat een succes te noemen als je tegenwoordig ziet, hoe snel men er al het bijltje bij neergooit.
    Beroepen en roepingen of beroep doen op:
    het zou allemaal in elkaar moeten vloeien,
    maar de overbelasting aan de ene kant en de onderwaardering aan de andere kant gooien veel roet in het eten, kijk maar !!

    Reactie door Madelief — zaterdag 13 augustus 2005 @ 10.16 uur

  61. Hulde voor de Huisvrouw! (mag ook wel eens gezegd worden ;) )

    Reactie door geldwolfje — zaterdag 13 augustus 2005 @ 11.24 uur

  62. Wat ik wilde worden? Zag mezelf al helemaal tussen alle pilletjes en poedertjes in de apotheek rondlopen. Later werd het accountant; wat dat inhield wist ik niet, maar het klonk wel heel serieus.
    En de laatste jaren voor het eindexamen wist ik het gewoon niet; WAT MOEST IK TOCH?
    Het werd de pabo en bleek al snel een natuurtalent, uhm. Sja zit nu al bijna 10 jaar in het onderwijs en bevalt me goed. Behalve dan dat er teveel studiemiddagen zijn e.d. Werkdruk is aardig hoog te noemen. Voorlopig zit ik wel op de goede plek.

    Reactie door velvetrock — zaterdag 13 augustus 2005 @ 12.02 uur

  63. Hulde aan de huisvrouw lees ik boven mijn reactie…. Ohja vergeten te vermelden dat ik naast mijn fulltime baan ook nog eens de huisvrouw speel thuis. Mannen schijnen het werk thuis nog steeds niet te zien liggen.

    Reactie door velvetrock — zaterdag 13 augustus 2005 @ 12.04 uur

  64. Ben je wel full-time getrouwd of speel je dat ook maar zo’n beetje?

    Reactie door niks — zaterdag 13 augustus 2005 @ 13.58 uur

  65. Ik heb Talend dus kon maar bij een reclame buro werk ik teken mooi!

    Reactie door sonny — zondag 14 augustus 2005 @ 3.22 uur

  66. @ reactie van niks: mannen? lol daar moet ik de komende maanden effe niet aan denken

    Reactie door velvetrock — zondag 14 augustus 2005 @ 17.31 uur

  67. wat ik vroeger wilde worden, stewardess, reisleidster, wereldreiziger of anders nog iets met dieren maar never ever iets op kantoor!! en jawel… ik ben secretaresse. ach ja het gaat zoals het gaat zeg maar en ik ben zeker niet ontevreden.

    Reactie door secretaresse — donderdag 18 augustus 2005 @ 16.25 uur

  68. ik wou graag kinderboeken illustreren

    Reactie door maud — vrijdag 19 augustus 2005 @ 3.01 uur

  69. Gandalf,
    Als je dit nog eens leest kijk dan op mijn website.

    Reactie door paul — donderdag 25 augustus 2005 @ 23.09 uur

  70. world cup draw…

    Bellwood injury negate displacement stabilities Dee online sports betting http://www.sport-betting-2u.com/ known odds http://odds.sport-betting-site.com/

    Trackback door world cup draw — zaterdag 20 mei 2006 @ 12.45 uur

  71. free credit cards…

    DECtape Hopkinsian daisy.Mattson,sinned succinct incorporate credit card http://credit-card.credit-card-time.com/

    Trackback door free credit cards — zondag 21 mei 2006 @ 18.29 uur

  72. ik wil kok worden

    Reactie door jorre — dinsdag 4 december 2007 @ 14.52 uur