www.europa.eu

Internet is een ideaal communicatiemiddel. Ook voor de overheid richting de burgers. De website van het Europees parlement gaat met zijn tijd mee en is vanaf morgen volledig vernieuwd. En ze nemen het serieus, de opening wordt verricht door voorzitter van het parlement, Josep Borrell.

Vanuit het persbericht:

De website is helemaal vernieuwd met het oog op een snellere en gemakkelijker toegang tot de informatie over de besluiten van de Europese volksvertegenwoordigers. De website biedt het volgende:

Snelle en gemakkelijke toegang tot alle relevante informatie, die realtime wordt ververst.
Een website met informatie voor diverse typen gebruikers, van algemeen publiek tot experts, die rekening houdt met mensen in 25 lidstaten.
Grotere zichtbaarheid van het parlementaire werk van de leden van het Parlement en live uitzendingen van belangrijke gebeurtenissen

De officiële presentatie van de website is rechtstreeks te volgen op 13 september tussen 10.00-10.30 uur.

Ik ben benieuwd of ze deze doelstellingen halen, maar meer transparantie via het internet is een goede zaak.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

maandag 12 september 2005 :: 19.23 uur

14 Comments

14 reacties

  1. Hmm, ziet er niet slecht uit :)

    Reactie door Lode — maandag 12 september 2005 @ 19.46 uur

  2. Pfff, Jan toch!
    “Snelle en gemakkelijke toegang tot alle relevante informatie, die realtime wordt ververst.”
    Jij weet toch uit ervaring hoe moeilijk het zelfs voor een parlementarier is om alle informatie boven water te krijgen. Of slaat juist dat ‘relevante’ daar op? Dat alleen die informatie wordt gegeven die door het europees bestuur als relevant wordt aangemerkt. Volgens mij is niet meer dan schijnopenheid.

    Reactie door René — maandag 12 september 2005 @ 20.31 uur

  3. Zo lijkt alles straks openheid te zijn, alleen dat wat men kwijt wil natuurlijk!

    Reactie door e.krul — maandag 12 september 2005 @ 20.36 uur

  4. Ik mis een weblog.

    Jammer, maar het zal wel niet de bedoeling zijn dat er op het beleid gereageerd gaat worden.
    Men heeft door het referendum voor één Europese grondwet gezien waar dat toe leidt.

    Reactie door hanri — maandag 12 september 2005 @ 21.10 uur

  5. ideale propaganda machine voor barrosso,blair, berlusconi,balkenende ,shit wat heb ik een hekel aan de B !kortom koren op de molen van de rechtse kliek.

    Reactie door texas henkie — maandag 12 september 2005 @ 21.28 uur

  6. mss dat ze hier http://frontpage.fok.nl/nieuws/57603 eerst iets aan kunnen doen dan

    Reactie door redst@r — maandag 12 september 2005 @ 22.06 uur

  7. Dat werd hoog tijd ook. Die website tot nu toe is een waardeloos gedrocht waar je binnen de kortste keren verdwaald. Goeie zaak.

    Reactie door Freek Bersch — maandag 12 september 2005 @ 22.16 uur

  8. @3 zo is het krul, en dichter bij huis dan je denkt!

    Reactie door Barend — maandag 12 september 2005 @ 23.10 uur

  9. Al die afspraken binnen de EU is dit eigenlijk ook geen Kartelvorming.
    Zie de afspraken over het energiebeleid.

    Reactie door leen — dinsdag 13 september 2005 @ 9.07 uur

  10. Henk, ik heb een beter woord dan hekel. Alleen, dat begint wel weer met een “B”.
    Ik BAAAAAL van de EU. Ik báál van die bemoeizucht, van dat afbreken van alles dat we hebben opgebouwd, van die arrogantie, van die geldsmijterij! Kortom, ik Baal stevig!

    Reactie door L.M. Lembeck — dinsdag 13 september 2005 @ 19.25 uur

  11. lembeck .mee ens tot de 24 september http://www.keerhettij.nl

    Reactie door texas henkie — dinsdag 13 september 2005 @ 21.29 uur

  12. Belangrijke informatie wordt natuurlijk achtergehouden.De website kan gebruikt worden om de mensen een rad voor de ogen te draaien!

    Reactie door JE. Mulder — woensdag 14 september 2005 @ 4.58 uur

  13. Het nieuwe Europa: de energieke grootmacht.
    Door Henry Gruijters en Jeroen van der Wees

    2010. Er vormen zich democratieën om Rusland heen. Rusland voelt zich bedreigd en draait de gaskraan naar Europa dicht. Een samenwerking met supermacht China is geboren. In het Midden-Oosten is Irak het nieuwe Vietnam: er is wederom een geopolitiek. Olie is zo essentieel voor de industrie, het verkeer en daarmee de hele economie dat landen ervoor zullen vechten als er een tekort ontstaat. Amerika en Europa dreigen in te grijpen als hun energiereserves op zijn. De wereldverhoudingen liggen aan puin en een energieoorlog is niet meer af te wenden.

    Dit is geen nieuw beeld: tijdens de Koude Oorlog was er bijna sprake geweest van een dergelijk scenario. Toen was het communisme het grote gevaar, nu lijkt olie het nieuwe politieke wapen. Na het vallen van de muur dacht Europa dat heel de wereld een globalisering zou doormaken tot één grote vrijmarkt en dat de geopolitiek hiermee over was. Nadat Rusland begin dit jaar de gaskraan dichtdraaide bij Oekraïne, werd Europa echter wakker geschud. ‘De relatie tussen politiek en energie is terug van weggeweest’, zegt George Verberg, oud-hoofddirecteur van de Gasunie. Volgens ons is die relatie er altijd al geweest, maar is het probleem nog groter geworden nu Europa maar geringe tijd terug kan vallen op eigen voorraden. Als Rusland haar energie als een politiek machtsmiddel gebruikt kan Europa zonder een eigen energienetwerk makkelijk ten prooi vallen aan chantage. De noodzaak van een Europees energiebeleid is dus behoorlijk, al niet van levensbelang.

    ‘De vraag naar primaire energie wordt voor 37% gedekt door olie, voor 26% door kolen en voor 21% door gas. De fossiele brandstoffen voorzien dus in 84% van de energievraag.’ (bron: nrc.nl, ‘Over de krant’, ‘Energie’)
    Als je nagaat dat Rusland met haar gasvoorraden (het Russische Gazprom is `s werelds grootste gasbedrijf en voorziet ongeveer een kwart van Europa van gas) en het Midden-Oosten met haar olievoorraden hier het grootste belang in hebben, wordt de afhankelijkheid van Europa direct al duidelijk. De lidstaten van de EU hebben niet genoeg ‘energiedraagkracht’ om dit probleem met hun eigen fossiele brandstoffen op te lossen. Daarnaast heeft Amerika, om de levering van fossiele brandstoffen naar Europa en haar eigen continent meer zekerheid te geven, het instabiele Midden-Oosten al geprobeerd te stabiliseren met de inval van Irak. Helaas heeft dit daar geleid tot een nog grotere argwaan voor het Westen. Rusland is eveneens een twijfelachtige bron van energie: deze onbetrouwbare handelspartner heeft al meerdere keren in het verleden haar gaskraan dichtgedraaid. Ook heeft het geen effect als Europa als consument het gas uit Rusland of de olie uit het MO weigert: ze kunnen hun energie ook elders in de wereld, bijv. aan de groeiende markt van KIein-Azië, kwijt.
    Welke macht heeft Europa dan wel? En, beter gezegd, hoe zou Europa haar macht terug kunnen krijgen?

    Tot een samenwerking met Rusland of het MO zal het dus niet komen. Men pleit daarom nu voor een gezamenlijk Europees energiebeleid. De Poolse premier Kaczynski kwam zelfs met het idee voor een ‘energie-NAVO’. Dit zit er echter niet in doordat sommige EU-lidstaten met gas- en olievoorraden hun nationale belangen verdedigen. Hierdoor zal een compromis moeten worden gesloten waarbij enerzijds een algemeen energiebeleid voor Europa ontstaat, en anderzijds de betreffende landen nog steeds hun voorraden kunnen benutten.

    Wij hebben hiervoor een oplossing. Nu is er nog een beleid waarbij voorop staat dat in elk land afzonderlijk verschillende energiebedrijven moeten zijn: liberalisering van de nationale energiemarkt. Als het echter landsgrenzen overschrijdt, zien we dat er vaak nog sprake is van protectionisme. Zo is er kort geleden een fusie tussen een Italiaans en Frans/Belgisch energiebedrijf niet doorgegaan – puur omdat de Franse regering dit tegenhield. Willen we een centraal Europees energiebeleid, dan moet er iets gedaan worden aan de verhoudingen tussen de verschillende lidstaten. Vele critici vinden het protectionisme terecht: zij zijn van mening dat de globalisering een gevaar is omdat men dan een stukje vrijheid voor eigen energie kwijtraakt. Nationalistische liberalisering keuren ze wel goed. Het gevaar bij voortzetting de nationalisering van de energiemarkt is dat men veel meer afhankelijk is van een energiemacht als Rusland: als er dan tekorten dreigen, is er helemaal geen vrijheid voor Europa op energiegebied. Wij hebben, zoals gezegd, een tussenweg: er kan ook een centraal liberaal energienetwerk komen, waarop alle ‘energieconsumenten’ van de EU zijn aangesloten. Enkele grote concurrerende energiebedrijven zullen overblijven. De EU-lidstaten met gas- en olievoorraden blijven hun voorraden distribueren binnen Europa, de energie-import van buiten Europa wordt geminimaliseerd en met de winst zal door de grote bedrijven en Brussel (het centrale punt van leiding) vervolgens worden geïnvesteerd in nieuwe, schonere energiebronnen. Deze nieuwe energiebronnen zullen vervolgens zorgen voor onafhankelijkheid doordat Europa hiermee kan voorzien in haar eigen energiebehoefte. Hier gaan we in de volgende alinea verder op in.
    Velen zullen wellicht denken dat de energieprijs binnen Europa door een dergelijk beleid omhoog zal gaan: desalniettemin denken wij dat met een aanhouding van de huidige energiebronnen dit ook zal gebeuren. Dit beleid zal op ten duur juist zorgen voor een lagere energieprijs, want de (relatieve) kosten van nieuwe energiebronnen liggen lager dan de kosten van schaarse fossiele brandstoffen. Want hoe schaarser olie wordt, des te duurder het is om olie te verkrijgen.

    Zoals u in alinea 3 kunt zien, is Europa op het moment erg afhankelijk van de voorraden fossiele brandstoffen elders in de wereld.
    Hoe is deze afhankelijkheid op te lossen? De Vries zegt hierover: ‘Zolang olie de belangrijkste brandstof ter wereld blijft zullen geopolitiek en energie met elkaar verweven blijven’. Aangezien het probleem ligt bij de fossiele brandstoffen, is het voor de hand liggend dat we nieuwe bronnen van energie gaan ontwikkelen. Hierbij kun je denken aan waterkracht, kernenergie en overige zoals wind- en zonne-energie. De onuitputbare energiebronnen uit dit rijtje zijn stuk voor stuk schoner en (vaak op ten duur) goedkoper dan fossiele brandstoffen. Er is dus veel voor te zeggen deze energiebronnen zo snel mogelijk verder te ontwikkelen.
    Een probleem hierbij is het bestaan van vele barrières voor het plaatsen van parken waarin deze energie kan worden opgewekt. Een ander probleem is dat weinig mensen zich ervan bewust zijn dat bijv. zonnecollectoren zorgen voor een schone, duurzame én goedkope bron van energie. Het laatste en grootste probleem is de grote investeringen die nodig zijn voor de aanschaf van deze energiebronnen. Twee belangrijke punten in het centrale Europese energiebeleid moeten dus de marketing van deze onuitputbare energiebronnen en het verwijderen van de ontelbare regels zijn.

    Kernenergie kan de oplossing zijn voor het laatste grotere probleem. Als we kijken naar de rendementscijfers heeft kernenergie het hoogste rendement: het ‘kernproces’ levert per productiegang de meeste energie op. Er zijn echter problemen. Door hedendaagse veiligheidsmaatregelen is het gevaar minimaal, maar bij bijna elk productieproces van welk product dan ook is er sprake van een risico en dat is dus bij de productie van kernenergie niet anders. Bij de kernproductie wordt het gevaar vaak hoger geacht door de betrekking van giftige, radioactieve stoffen bij het proces, maar dit is vaak ongegrond: door de situering van kerncentrales op meer afgelegen en gunstiger plekken kan het probleem deels worden opgelost, de extreem hoge veiligheidseisen – het klinkt misschien niet als genoeg maar het is waar – zorgen voor een 99.9% veilige kernproductie.
    Dan rest er nog het grootste probleem: waar laten we het kernafval? Tegenwoordig wordt het kernafval opgeslagen in mijnen. De bodem neemt de radioactieve stoffen op en verwerkt ze. Dit duurt vaak wel echter wel lang. Dit ‘natuurlijk-recyclen’ vindt men over het algemeen een groot probleem, maar in vergelijking met het probleem van fossiele brandstoffen stelt het weinig voor. De CO2 uitstoot druist namelijk niet alleen tegen het Kyoto-protocol in maar kan ook ons hedendaagse leefmilieu totaal veranderen tot een onbewoonbare wereld. Als we naar de lange termijn gevolgen kijken van het – nu nog langdurig – recyclen van kernafval zijn deze te overzien.
    Natuurlijk zijn sommige van deze gevolgen van het recyclen van kernafval negatief, maar als er amper meer kerncentrales worden gebouwd zal er ook geen motivatie zijn de problemen die kernafval met zich meebrengt, op te lossen. En wie weet is kernenergie net díe oplossing voor ons energieprobleem.

    Europa schrikt wakker, maar moet in zijn hernieuwde scherpe blik niet vergeten te veranderen. De dagen van de lethargie – domweg Amerika volgend – zijn over.
    Een Europa dat niet bang hoeft te zijn om onder een politieke en economische dictatuur van de oliestaten te komen. Dit zien wij in een algemeen europees energie beleid.

    Wij zien een Europa voor ons dat totaal zelfvoorzienend is op energiegebied door een centraal liberaal energiebeleid en de ontwikkeling van nieuwe energiebronnen. Die investeringen worden gefinaceerd door winsten behaald met fossiele brandstoffen en kernenergie. Dit is in het belang van alle landen binnen Europa, en daarmee de wereld. Er ontstaat een alternatief voor het industriële China en het imperialistische Amerika. Doordat Europa niet meer afhankelijk is van olie hoeft het geen geopolitiek meer te voeren. De politieke afwegingen zijn hierdoor onafhankelijk van de energie en Europa kan vrij handelen als een grootmacht. De barrières zijn opgeheven. Europa is een nieuwe vooruitstrevende grootmacht met een hernieuwd imago.

    Reactie door Henry Gruijters — vrijdag 26 mei 2006 @ 19.54 uur

  14. lees dat maar jan, geen angst voor europa, zoek toenadering of ga ten onder. Europa is de toekomst de politiek van nederland luisterd alleen naar jou omdat het volk op jou stemt omdat je scheeuw wat ze willen horen. De wijze Da Vinchi zie ooit ‘waar gescheeuwd wordt is geen wijsheid’ en de staatsman churchill zie dit ‘Een politicus denkt aan de volgende verkiezing, een staatsman aan de toekomst’

    Reactie door lawrence Mathieson — zaterdag 10 juni 2006 @ 19.59 uur