Sorrydemocratie

Het woord is inderdaad ‘sorrydemocratie’.

In tegenstelling tot mijn veronderstelling in 2Vandaag stamt het woord niet uit de periode van Paars II maar Paars I.

Zie hier ‘de geboorte van de Sorry-Democratie’.

Uit ‘Effe Dimmen’ (1998):

(…)
Hadden Bolkestein en Wallage bij het aantreden van het kabinet-Kok niet beiden expliciet gezegd dat falende bewindspersonen hun biezen konden pakken? In plaats van deze ferme opstelling kregen we te maken met een soort ‘Sorry-Democratie’. In het normale intermenselijke verkeer is het aanbieden en aanvaarden van excuses de normaalste zaak van de wereld. Maar dat normale intermenselijke verkeer is niet te vergelijken met het verkeer tussen Kamer en kabinet. De Kamer, de volksvertegenwoordiging, is immers controleur van de regering en dient er op te kunnen vertrouwen dat de informatie van het kabinet aan de Kamer correct is.

De uitzending is overigens hier te bekijken.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

maandag 17 oktober 2005 :: 19.06 uur

28 Comments

28 reacties

  1. Wie haben es gewuszt und wollten es jedoch nicht wissen. “Sado-Democratie”

    Reactie door Alex — maandag 17 oktober 2005 @ 19.21 uur

  2. Sorry, we leven in een democratie.

    De boter loopt in gesmolten staat en in straaltjes af van de hoofden der oppositie.
    Opeens waren we het na Pim Fortuyn eens dat “dualisme” in woord en daad zou moeten worden omarmd. Inhoud en dus invulling van dit dualisme deed niet echt ter zake.
    We zagen afgelopen weken enige vormen van dit “dualisme” in de Tweede Kamer.
    Dit “dualisme” werd meedogenloos afgestraft door juist deze oppositie.
    Ineens ging het gewoon weer om tweedracht zaaien en niet over meedenken en innoveren.
    (Een uitzondering makend voor Mevr. Van Gent op enige onderdelen)
    De verder uitstekende politicus Jan Marijnissen/SP wist, mede door ervaring in dit metier, onmiddellijk hoe toe te slaan en de gasbrander te plaatsen op de smeltende boter.

    Sorry-Democratie?
    Mag ik sorry zeggen voor de manier waarop de SP zich heeft gedragen?

    Reactie door Liberaal-Socialist — maandag 17 oktober 2005 @ 19.38 uur

  3. Ten eerste: Stamt het woord uit 1998.

    Ten tweede: Als dualisme niet door de kamer en het kabinet omarmt is. Waarom zou de SP het dan wel doen.

    Ten derde: Natuurlijk mag je sorry zeggen. We leven tensloten in een democratie.

    Reactie door Bert — maandag 17 oktober 2005 @ 20.25 uur

  4. Sorrydemocratie staat vooralsnog niet op de on line Dikke van Dale. En de echte heb ik nog niet in huis. Ik zal je op je woord geloven maar dat is nog nooit echt tegen gevallen, Jan.

    Reactie door Jelle — maandag 17 oktober 2005 @ 20.30 uur

  5. Je kunt het dualisme niet omarmen omdat dat inhoud dat je op alle fronten bereidt zou moeten zijn te zoeken naar een compromis. Het onderwerp ter discussie stellen en zoeken naar een gezamelijke oplossing. Dat is in onze samenleving nog lang niet mogelijk. Kijk in de gemeenteraden. Het is naief om te denken dat wij mensen tot dit soort vormen van besluitvorming nu in staat zijn. Misschien in de toekomst als we inzien dat het leed van anderen of het geluk van anderen onszelf net zo treft als de ander.
    We hebben nog lang niet een eenheidsbewustzijn waar een win-win oplossing het doel is waarnaar wij streven.

    Reactie door Tamiem — maandag 17 oktober 2005 @ 21.02 uur

  6. @5 Taniem.
    t.a.v je laatste zin het volgende.
    We hebben dit eenheidsbewustzijn altijd al gehad. Helaas strekte het zich tot dusver niet verder uit dan de stam, groep of clan waartoe we behoorden.

    Reactie door Alex — maandag 17 oktober 2005 @ 21.10 uur

  7. Ik denk dat Jan Marijnissen in Effe Dimmen, en de uitvinding van het woord sorry-democratie, zijn teleurstelling laat zien over de arena waar hij in terecht was gekomen. Ik kan me dat best voorstellen. Erich Fromm schreef jaren geleden al over de frustratie die je oploopt in de politiek.

    ‘We hebben hoop, vertrouwen en standvastigheid nodig. Niet van bovenaf opgelegd door wie of wat dan ook, maar vanuit onze eigen identiteit, integriteit en standvastigheid.
    Standvastigheid is het vermogen nee te kunnen zeggen wanneer de wereld ja wenst te horen.

    In een democratie ben je vrij in je politieke keuze. Deze politieke vrijheid zal NIET ten onder gaan aan frustratie en onwaarachtigheid als we kiezen voor: liefde en verantwoordelijkheid, compassie en solidariteit, redelijkheid, vertrouwen en integriteit.
    Een vrije maatschappij is voor mij een maatschappij waar mensen zich nauw verbonden voelen en tegelijkertijd vrij zijn, deel van een geheel en toch onafhankelijk.’

    (bovenstaande is ontleend aan het boek van Erich Fromm-De revolutie van de hoop 1968′)

    Reactie door Tamiem — maandag 17 oktober 2005 @ 21.15 uur

  8. Natuurlijk leven we in een ‘sorrydemocratie’. We nemen tenslotte niet zelf de beslissingen en de overheid ook al niet.

    WIE DAN WEL???????

    Sorry over deze vraag kan niet gecorrespondeerd worden.

    Reactie door Peter Hoopman — maandag 17 oktober 2005 @ 21.18 uur

  9. ach zo!!!!!!

    Reactie door gaf — maandag 17 oktober 2005 @ 21.22 uur

  10. Sorry Peter maar ik doe het toch lekker wel.

    Wie neemt dan wel de beslissingen?

    Dat moeten we zelf doen. D.m.v. onze stem, ons handelen in het dagelijks leven, onze participatie en betrokkenheid met deze samenleving. Ik gooi er even wat kreten in:

    -Een morele samenleving ontstaat door verandering van fundamentele denkgewoonten van de leden ervan.

    -Reflectie, zelfcorrectie en zelfsturing zijn eigenschappen die maken dat we verantwoordelijk zijn voor ons eigen handelen.

    Ik noem maar wat zijstraten die ik hier en daar uit boeken heb gehaald. Ik geloof echt dat het met onszelf moet beginnen. We moeten groeien van afhankelijk naar zelfstandig. Zlefrespect en respect voor het welzijn van elke ander lid van onze samenleving.

    Reactie door Tamiem — maandag 17 oktober 2005 @ 21.37 uur

  11. Wie neemt de beslissingen?
    Laat ik ook eens Erich Fromm citeren, en wel uit ‘De angst voor vrijheid’, uit 1941:
    ‘In plaats van openlijk gezag heerst nu een anonym gezag, vermomd als gezond verstand, wetenschap, psychische gezondheid, het normale, of de openbare mening. [...] Het is, alsof men door een onzichtbare vijand beschoten wordt. Er is niemand tegen wie, en niets waartegen men terug zou kunnen vechten.’

    Reactie door Simon — maandag 17 oktober 2005 @ 23.25 uur

  12. Dank je wel Simon. Mooi dat je laat zien hoe hij de maatschappij en het denken van de mens anno 1941 beschijft.
    Ik zie zelfs op dit log dat bevolkingsgroepen tegen elkaar worden uitgespeeld. Jong tegen oud, zwart tegen wit, rechts tegen links. De krachten die Fromm beschrijft zijn ook nu aan het werk denk ik.

    Erich Fromm schrijft in “De revolutie van de hoop”:
    De neiging technische vooruitgang als de opperste waarde te beschouwen houdt niet alleen nauw verband met de overdreven nadruk die we leggen op het intellect, maar ook dat we ons aangetrokken voelen tot het niet-levende(mechanische).
    Dit lijdt tot onverschilligheid i.p.v. tot “eerbied voor het leven”.

    Mensen die zich tot het niet-levende aangetrokken voelen prefereren “wet en gezag” boven de levende structuren, bureaucratische boven de meer spontane methoden, machines boven levende wezens, herhaling boven originaliteit, strikte ordelijkheid boven uitbundigheid en het vergaren boven het delen en geven.
    Deze mensen willen het leven onder controle houden, omdat ze voor de onvoorspelbare en niet te regelen spontaniteit bang zijn.””

    Wat de SP te doen staat is zorgen dat mensen inzien dat deze regering niet houdt van het leven maar van de mens als machine(consument, ding).

    Reactie door Tamiem — maandag 17 oktober 2005 @ 23.33 uur

  13. De beslissing om te stemmen nemen we allemaal zelf ja.
    Maar met de coalitievorming staan we weer helemaal buiten spel.
    Dan gaan de heren de buit verdelen op een manier die niemand in de hand heeft.
    Vervolgens kunnen ze 4 jaar lang doen en laten wat ze willen want alles is vastgelegd in een regeeraccoord.
    De oppositie stribbeld wel wat tegen maar krijgen geen poot aan de grond.
    Het moet anders maar ik weet niet hoe!!!!

    Reactie door frans van enckevort — dinsdag 18 oktober 2005 @ 0.33 uur

  14. Democratie, is dat wat de gemeenschap wilt wat er gebeurt? Beweeg de gemeenschap! He dat is lastig, blijkt uit ervaring. Wil de gemeenschap dan niet dat er iets gebeurt. Ja en Nee, Ja als ze er voordeel bij hebben, nee als ze er nadeel bij hebben. Het is de mens zelf die best iets wil doen voor een ander, het compromis sluiten, maar vaak per definitie alleen als hij er zelf iets beter van wordt dan de ander. Je vecht voor je eigen ideeen, je eigen voldoening, je eigen behoefte. Ergens is er een tekort, want niemand zal aan de onderkant van de balans willen zitten. O ja die zijn er wel, derde wereld landen, de daklozen, enz enz. uiteindelijk kiest iedereen voor zichzelf.

    Frans -> Anarchisme misschien?

    Reactie door Jos — dinsdag 18 oktober 2005 @ 0.45 uur

  15. Wat deze Regering betreft,maakt de VVD de dienst uit. Helaas,maar het is niet anders.

    Reactie door JE. Mulder — dinsdag 18 oktober 2005 @ 5.05 uur

  16. @13
    Ik reageer hier even op de zin “Het moet anders maar ik weet niet hoe!!!!”
    De genoemde frustratie zoals bij coalitievorming en de duur van een regeerperiode van 4 jaar kan n.l. anders. Dat heb ik eerder op Jan’s log naar voren gebracht.

    De onvrede van de burgers over dit kabinet loopt de spuigaten uit. Het zou daarom mogelijk moeten zijn om een tussentijdse volksraadpleging te houden. Na 2 jaar een stemming in de kamer of er wel dan niet een referendum komt. Bij 1/3 vóór van de kamer komt er een referendum. Die verhouding is nodig om onderlinge afspraken van regeringspartijen tegen te gaan. Pas daarna mag de burger zich uitspreken. Als een regering het redelijk doet, heeft ze niets te vrezen van een referendum. Het is daarom ook een stok achter de deur. Daarbij heeft het een positieve uitwerking op de betrokkenheid van de burgers bij de politiek.
    Een regering is er voor ons, de mensen in dit land en niet andersom.
    Goede morgen overigens.

    Reactie door Gandalf — dinsdag 18 oktober 2005 @ 6.40 uur

  17. Ben bang; dat dit nieuw begrip steeds meer zijn beloop krijgt in de toekomstige nederlandse politiek….

    Mischien kun je hier eerder spreken van een sorry-diktatuur en sorry-vriendjespolitiek.

    Het is tijd voor de revolutie

    Reactie door ReneR — dinsdag 18 oktober 2005 @ 8.17 uur

  18. Moet je bij je baas mee aaankomen als je de zoveelste blunder hebt gemaakt!
    Ttouwens bij je baas kun je de zoveelste blunder niet eens maken, die stuurt je zeker eerder op pad!

    Reactie door wever — dinsdag 18 oktober 2005 @ 10.36 uur

  19. Mea culpa: er komt een dag dat ook Jan Marijnissen sorry moet gaan zeggen, voor de vele toezeggingen en beloften die hij heeft gemaakt, maar niet waar kan maken.

    Ik blijf het zeggen. Het is altijd makkelijker te roepen hoe iets niet moet gebeuren, dan constructief aan te geven hoe het dan wel moet. De politieke dagdromen van de oppositie neigen vaak naar een vorm van utopisch wenselijkheidsdenken. Maar wat als de rode waas (waan) is opgetrokken? Dan rest de realiteit van alle dag en die is in het gemeen weerbarstiger dan de vaak prachtige vergezichten die door de “oppositiegangers” worden geschilderd.
    Het bedrijven van illusiepolitiek, het schetsen van populistische luchtspiegelingen vallen vaak in goede aarde bij de minder kritische (bedeelde) kiezersgroep. Dat dunkt mij ook de kracht van politici die bedreven zijn in het beloven van gouden bergen.
    Het is een vorm van verheven zelfbedrog waarmee de ongenoegens van veel mensen tot valse hoop wordt “getranscedenteerd”. Jan Marijnissen maar ook Wouter Bos en Femke Halsema weten zeer goed de sentimenten van de burger te bespelen door ze in hun ‘eigen taal’ naar de mond te praten.

    Maar alle mooie woorden ten spijt; het gaat er niet om wie de ‘taal van de straat’ het beste aanvoelt en weet te verwoorden, maar om de zeggingskracht die van het gesproken woord uitgaat. En ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat politici er alles aan doen om tot de verbeelding te spreken, zonder daadwerkelijk iets te zeggen. Dat noemen we ook wel de kunst van de retoriek. En Jan Marijnissen heeft dit kunstje, als een van de langstzittende kamerleden, aardig onder de knie gekregen.

    Mij hoor je niet zeggen dat hij zo nu en dan niet ook iets aardigs weet te zeggen. Soms is datgene wat hij te berde brengt zelfs steekhoudend. Maar door de bank genomen, is ook veel wat Jan Marijnissen zijn gehoor voorhoudt voorgebakken lucht. ‘Der Jan’ bouwt nog al eens luchtkastelen op de maatschappelijke puinhopen die hij vaak zo treffend weet te verwoorden. Berekenend, maar niet doorgerekend, komt zijn optreden mij vaak over.

    Volgens Jan en zijn SP zwemmen we in het geld, maar wordt het niet eerlijk en rechtvaardig besteed (verdeeld). Maar hij denkt daarbij vaak alleen maar aan de onderkant van de samenleving. Zelden of nooit hoor je hem over de grenzen van solidariteit die ook voor de hogere inkomens in zicht komen. Het oppositionele riedeltje dat de sterkste schouders ook de zwaarste lasten moeten dragen is slechts de halve ‘waarheid’. De andere helft wordt voor het gemak maar al te graag verzwegen. Het schisma dat bij de SP bestaat, zeker waar het de middengroepen betreft, wordt niet belicht met het SP-toverwoord bij uitstek: tweedeling.

    Het maakt veel kiezers al op voorhand argwanend of de SP wel in staat is om het groter algemeen belang te dienen. Als ik Jan Marijnissen hoor spreken dan lijkt het regelmatig of ik Joop de Uyl hoor praten. Het ging er Joop niet om mensen ‘rijker’ te maken, maar om ze minder arm te houden. Een uitkering noemde Joop een sociaal recht. Op de vraag wie zal dat betalen was zelfs een hilarisch liedje gecomponeerd, ik meen over Jelle Zeilstra.
    In feite vind ik dit ook de makke van de oppositie. Plannen en ideeën genoeg, maar op de vraag of het ook allemaal haalbaar (betaalbaar) is houden ze zich behendig op de vlakte. Overigens ook bij de SP kent solidariteit grenzen. Het voorbeeld van de Poolse truckers is veelzeggend. Plots komt Jan in het geweer om de ‘eigen’ truckers, tegen zoveel oneerlijke concurrentie, in bescherming te nemen. Dan geeft de SP plots met de vlam in de pijp tegengas, en vervliegen de idealen van grenzeloze solidariteit.

    Ik stel me dan de vraag, wat zou daar de achterliggende gedachten van kunnen zijn? Gokt de SP misschien op wat extra stemmen of sympathie? Zonder twijfel Jan Marijnissen is aardig gebekt. Hij is gepokt en gemazeld door het politieke bedrijf. Maar mij maakt niemand wijs dat ook Jan Marijnissen de zaak soms ‘belubbert’… Het wil er bij mij namelijk niet in dat Jan Marijnissen van alle kamerleden de enige zou zijn die zijn tong op het hart heeft liggen en zich nooit bedient van een leugentje om bestwil! Als ik het verkeerd zie, hoor ik graag argumenten waar dat uit blijkt. Wordt ook deze reactie verwijderd dan rest de conclusie dat ik het bij het rechte eind heb, maar dat de SP nog niet klaar is om de hele waarheid te laten horen!…

    Reactie door Di Luca Da Luci — dinsdag 18 oktober 2005 @ 11.41 uur

  20. Sorry-democratie… wie bepalen dit soort democratie…zij met een sociaal-defect.

    Reactie door e.krul — dinsdag 18 oktober 2005 @ 16.29 uur

  21. sans scrupules democratie
    SCHANDAAL democratie
    schooiers democratie
    slinkse democratie
    smartelijke democratie
    straffeloze democratie
    scheit democratie
    stront democratie
    schuinmarcheerders democratie
    spilzieke democratie
    stoelendans democratie
    stelers en rovers democratie

    en zo kan ik doorgan steeds weer en weer…

    Reactie door C.F. — donderdag 20 oktober 2005 @ 8.41 uur

  22. ZO, 19, LUCI DA ar kijk ik van op.
    Wie zich ook van een ‘leugentje om bestwil
    zou bedienen’hoeft nog niet schuldig te
    zijn aan gróve leugens, lijkt mij.

    Door die aantijging echter aan het adres van dhr Marijnissen te verbinden en met
    “belubbert” te kwalificeren, stuur je aan op een suggestie in een bepaalde hoek, waarvan de verantwoording geheel en al voor
    jezelf is, en dus ook de reakties daarop.

    Zelf krijg ik de indruk dat je elke keer
    hier je eigen ‘licht’ wil zien doven, zo
    de wind waait waait mijn vlammetje, en
    bespeur ik niets van een solidariteit waar-
    naar je lijkt te hunkeren, integendeel, met
    je insinuaties doe je keer op keer je best
    de ‘zwarte piet’ bij anderen te leggen en
    hen te doen bewegen jouw zienswijze te wil-
    len volgen.

    Als dát niet aan jouw wensen voldoet, pro-
    beer je het maar weer onder een ander alias en wáár je vandaag de andere helft
    liet van je ‘split personality’ hing waar-
    schijnlijk af of je vlammetje brandde in een zuurstofrijke, danwel zuurstofarme om-
    geving.

    Op deze wijze jouw tactieken vervolgende
    zul je bemerken uiteindelijk in een volkomen zuurstofarme omgeving jouw ‘licht’
    te zien doven: ramen en deuren zullen dicht
    gaan en blijven.

    Berékenend is tékenend voor jouw eigen op-
    treden en hoef je niet als een ‘bommetje’
    onder de SP te komen leggen in allerlei be-
    woordingen, het zal je niet lukken.

    Iedereen hiér heeft jouw ‘woordspelletje’
    al lang door over transparant gesproken
    dan. De politicus Marijnissen’s interpre-
    taties anderszins te willen betitelen
    komt niet in enig woordenboek voor en die
    illusie om dát te bereiken vindt hier voor-lopig althans geen navolging.

    Mocht je je ‘vriendjes’ van je eigen site
    hierna weer komen laten opdraven, weten WIJ al weer meer dan genoeg.

    Overigens zie je e.e.a. verkéérd en verbindt er maar vast je conclusie aan dat
    je er niet op uit bent ‘gráág tegenargu-
    menten te horen’ want niemand hier is ver-
    plicht jou een overzicht te doen toekomen
    van strikt persoonlijk gedrag, laat staan,
    web-houder dezes, daarover verslag te moeten doen aan zijn ‘gasten’.

    Het getuigt van bovenmatige arrogantie om
    te vinden dat zo mogelijk:
    “De SP nog niet klaar is om de hele waar-
    heid te laten horen”.

    WAT HET OOK IS dan is dáár zorgvuldig over
    nagedacht en menen dat je je naam als
    ‘lontje’ te moeten gaan gebruiken is de in-
    vulling die je erzelf aan geeft.

    Echter tot je eigen grote verbazing werd
    jouw “bijdrage” niét verwijderd. Zo zo !
    WAT had je in de gedachte dan?
    JOUW INFORMATIE HIER DAN LOS TE LATEN??
    Want dié suggestie wek je!”

    Wil je dhr Marijnissen of de SP een flinke
    hak zetten of denken in verwarring te
    brengen? Dat zal je dan niet lukken.
    Solidariteit gaat verder dan de voorstel-
    ling die jij je ervan maakt en ook hier zal
    gelden dat “niets ménselijks ons vreemd is”

    Bovendien laten solidair ingestelde mensen
    zich in met een gedrag dat slinks kruiperig
    overkomt en zelfs de grootste politieke
    dwarsligger/tegenstander zal zich daarvan
    distanciëren. Voor mooi-draaierij van bo-
    venstaande uitlatingen en het “ánders be-
    doeld te hebben” is vermoedelijk in de toe-
    komst nog weinig ruimte over.

    Ziekelijke nieuwsgierigheid wordt nl niet
    beantwoord, en wat mensen privé kan over-
    komen, kan iedereen overkomen trouwens, is
    niet belangrijk op dit ter beschikking ge-
    stelde log.

    Wat de bedoelingen volgens jou waren van
    Drs. J. den Uyl zou je nog aan zijn dochter in de 2e Kamer kunnen voorleggen en
    haar om bevestiging vragen en ik ben dan
    heel benieuwd naar haar lézing.

    Oh ja, di luca da LUCI,Da…da da da da

    P.S. Ter ondersteunig en vergelijk:
    “Der Jan” is en blijft zichzélf !!

    Reactie door Madelief — donderdag 20 oktober 2005 @ 10.43 uur

  23. Toevoeging 21.

    Bovendien laten solidair ingestelde mensen
    zich ABSOLUUT NOOIT in met een gedrag dat
    slinks kruiperig overkomt….etc.

    P.S.Eenvoud herkent zich in eerlijkheid en
    eerlijkheid herkenbaar in alle eenvoud!

    Reactie door Madelief — donderdag 20 oktober 2005 @ 10.51 uur

  24. Wat is er op tegen om zoals “Der Jan” ‘zijn’ kiezers een spiegel voorhoudt, omgekeerd hem ook een spiegel voor te houden? Je wilt toch niet beweren dat “Der Jan” daar zogenaamd het alleenrecht op heeft! Het is in tegenstelling tot wat jij beweert volstrekt niet mijn bedoeling Jan Marijnissen als mens op de hak te nemen. Wel poog ik het ‘politieke instituut’ de SP, waar hij nu eenmaal de spreekstalmeester van is (het boegbeeld mag ook als mensen dat sympathieker vinden klinken) vanuit mijn perspectief te belichten. Dat ik dan wel eens in een wat benauwende omgeving terecht kom is evident aan de ruimte die de partij zichzelf en anderen toestaat om te zeggen waar het op staat.

    De intentie waarmee ik mijn woorden kracht bijzet is wederkerig aan de stelligheid waarmee “Der Jan” zijn woorden uitspreekt. Als dat dan bij de meer argeloze lezer overkomt als gelijkhebberig, dan dient de verklaring daarvoor in eerste instantie bij de (morele) zelfverzekerdheid van “Der Jan” zelf te worden gezocht – een deugd waar in beginsels trouwens niets mis mee is.

    Ik bemerk trouwens beste Madelief, dat je nog al vaak van de /wij/ vorm gebruik maakt. Ik denk wel te begrijpen waarom! Ik daarentegen spreek in het gemeen namens mezelf, en heb het niet nodig opzichtig ‘medestanders’ te zoeken voor mijn mening. Volgens mij is het dan ook zo, dat wat jij mij in dit verband in de schoenen tracht te schuiven, in wezen uit jouw eigen ‘kokervisie’ komt. Ik zal maar zeggen wie de schoen past trekt hem aan.

    In jouw toevoeging zeg je iets zeer betekenisvol, namelijk:

    “Eenvoud herkent zich in eerlijkheid en eerlijkheid (is) herkenbaar in alle eenvoud”

    Mag ik daar dan het volgende nog aan toevoegen?

    “Kennis is macht, maar voor de sommigen geldt, te veel en te lang macht doet kennis verstommen.” En als het erom gaat of wie van ons beiden een eerlijkere dan wel een oneerlijkere leugenaar is, dan is dat vanuit mijn optiek alles behalve een uitgemaakte zaak.

    Het is mij trouwens een raadsel waaruit jij denkt te kunnen opmaken dat ik geen medevriendelijkheid ken. Je doet het nu voorkomen alsof ik slechts met en voor mezelf zou leven, en dat ik geen enkele betrokkenheid aan de dag zou leggen voor de mensen om mij heen. Is het misschien mogelijk te beargumenteren waarom jij die mening over mij bent toegedaan?

    Afsluitend wil ik graag jouw (eigen) woorden, namelijk:

    “Zelf krijg ik de indruk dat je elke keer
    hier je eigen ‘licht’ wil zien doven, zo
    de wind waait, waait mijn vlammetje, (…)
    Op deze wijze jouw tactieken vervolgende
    zul je bemerken uiteindelijk in een volkomen zuurstofarme omgeving jouw ‘licht’
    te zien doven: ramen en deuren zullen dicht
    gaan en blijven.”

    belichten met (mijn) volgende woorden: ‘De vlam is voor zichzelf niet zo licht als voor anderen voor wie zij brandt; zo ook de wijze’…

    Reactie door Di Luca Da Luci — vrijdag 21 oktober 2005 @ 10.31 uur

  25. Sorry, ik heb voor mij beurt gesproken. Zoals te lezen wordt dan toch mijn tegenantwoord geaccepteerd! Waarvoor hulde…

    Reactie door Di Luca Da Luci — vrijdag 21 oktober 2005 @ 10.32 uur

  26. Sinds 1998.
    En het wordt alleen maar erger.
    Het is de hoogste tijd voor een Manifest van de Volwaardige Democratie.
    Aan het werk.

    Reactie door hendrik dieks — donderdag 18 mei 2006 @ 18.46 uur

  27. @ Tamiem en C.F.

    Sterk en fraai gesteld.
    Dank en bewondering.
    Ga voort met vertrouwen.

    Reactie door hendrik dieks — donderdag 18 mei 2006 @ 19.51 uur

  28. Je mag gerust sorry zeggen als je geheel onbewust zonder de bedoeling te hebben om… etc. een foutje hebt gemaakt. Daar zal niet iedereen over vallen. Het gaat er hier echter om dat er bewust danwel door grove nalatigheid (meestal omdat je het toch niet zo serieus neemt, wat ook een keuze is)zogenamde fouten maakt omdat dat je beter uitkomt en er vervolgens ook nog over liegt, of bijvoorbaat liegt omdat je je doel wil bereiken. In dat laatste is geen enkel excuus voor “Sorry” Eerlijkheid in de politiek is een must omdat het volk anders via de tweede kamer geen controle kan uitoefenen de meest essentiele taak m.b.t. democratie.

    Hier past geen enkele ‘sorry’.
    Hier past ‘ verantwoordelijkheid’ dragen en nemen en de consequenties daarvan.

    De ‘gelofte’heb je niet voor niets afgelegd.

    Reactie door Henny — vrijdag 19 mei 2006 @ 7.26 uur