Ondermaatse kennis door tweede fase

Een berichtje in de categorie, ‘zie je wel’.

Uit evaluatie van de tweede fase, ook wel studiehuis genoemd, blijkt dat de kennis van de schoolverlaters drastisch is gedaald. Met name in de economische, technische en natuurwetenschappelijke studierichtingen doen zich problemen voor. Van de studieleiders in deze richtingen ziet zestig tot zeventig procent een achteruitgang in vakkennis.

Als positief effect ziet de minister dat meer scholieren hun examens halen, en doorstromen naar HBO of universiteit, maar daar tegenover staat dat het aantal uitvallers in het eerste jaar is toegenomen. Het aantal studenten dat in het eerste jaar minder dan de helft van de studiepunten behaalt (de norm voor de prestatiebeurs) daalt nog steeds.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

woensdag 19 oktober 2005 :: 11.26 uur

22 Comments

22 reacties

  1. Halloooooooooooo, is hier iemand?

    Reactie door Gandalf — woensdag 19 oktober 2005 @ 15.38 uur

  2. Leuk, en ik ga nog wel een economische opleiding doen na dit jaartje Havo 5.

    Reactie door Meneer Vis — woensdag 19 oktober 2005 @ 16.28 uur

  3. Is misschien deel van een verborgen agenda, des regerings.

    Het dommer maken van de massa zodat ze weer onbelemmerd hun gang kunnen gaan, dwz. “met minder kritische kiezers die graag excellentie zeggen”.

    Reactie door Johan Smeets — woensdag 19 oktober 2005 @ 19.27 uur

  4. @Johan
    Ik had gehoopt dat je ook bij dit onderwerp even sorry zou zeggen.

    Reactie door Tamiem — woensdag 19 oktober 2005 @ 22.29 uur

  5. Qoute: “Als positief effect ziet de minister dat meer scholieren hun examens halen”. Goh wat een positief effect! De examens zijn veel makkelijker geworden en meer scholieren halen het examen. Wat een prestaties toch weer…

    Het studiehuis maakt scholieren lui en berekenend. Ik heb zelf 1,5 jaar geleden examen gedaan en heb genoten van het studiehuis. Doordat naast het eindexamen ook proefwerken en werkstukken meetellen voor je eindcijfer, kan je heel goed inschatten hoe je ervoor staat. Als je voor een vak al een 8 hebt staan, weet je dat je op het examen nog maar een 3 hoeft te halen. Daar ga je dan ook voor, en niets meer. Wie hoger haalt dan een 6, heeft teveel gedaan of je maakt per ongeluk je examen te goed.

    Ik ben nu tweedejaars student en heb veel medestudenten in het eerste jaar zien afvallen. Dat heeft echter weinig te maken met de resultaten op de middelbare school. Als je minder dan de helft van het aantal studiepunten haalt, ligt dat echt niet aan kennisgebrek. Dat komt eerder door motivatieproblemen e.d.

    PS. Kunnen al die blaters op deze log een andere speelplek gaan zoeken? Anders keiharde censuur s.v.p. Of ben ik een te serieuze zeur die bovenstaande “grappige” berichten niet op waarde weet te schatten?

    Reactie door Simon — woensdag 19 oktober 2005 @ 22.58 uur

  6. Goed onderwijs voor iedereen is de basis van elke democratie en essentieel voor een kennis-samenleving. Het huidige onderwijs is lang niet technisch genoeg, terwijl de wereld steeds technischer wordt. Volgens mij wordt het tijd om lezen, schrijven en rekenen uit te breiden met leren programmeren.

    In plaats daarvan hebben we nu een studiehuis waar vrijwel geen echte kennis en inzicht wordt onderwezen, alleen nog maar populaire meningen en zienswijzen. Geen wonder dat vervolg opleidingen dan te zwaar worden.

    We geven veel te veel toe aan mythes van “leerproblemen”, maar vergeten dat die zelfde kinderen zichzelf hebben leren lopen, aankleden, praten, etc. Dezelfde kinderen zijn dus eens geniaal geweest; Waarom zijn ze dat op school dan niet?

    Leerproblemen bestaan niet. Ik heb zelf dyslexie/dysgraphy. dat is net zo min een leerprobleem als dat linkshandigheid een leerprobleem is. De enige reden dat ik, en waarschijnlijk elk kind met “leerproblemen”, soms niet mee kon komen was slecht onderwijs door matige/slechte docenten die hun emotionele problemen op hun klas projecteerden.

    Kunnen we de opleidingen van docenten zo maken dat ALLE docenten, net zo goed (of gezond?) worden als de top 1% van tegenwoordig?

    Reactie door Gideon — woensdag 19 oktober 2005 @ 23.29 uur

  7. 5 Simon, álles wat hier te berde wordt ge-
    bracht wordt ook al in kranten en tijd-
    schriften gebrácht, maar krijgen bepaalde
    onderwerpen nog een ‘sausje’toe.
    De SP heeft een speciale, zeer serieuze
    Discussiesite, en hoewel ik je volkomen be
    grijp, is het toch zo dat de boog niet al-
    tijd gespannen kan zijn en bij tijd en wijle het hier ook héél serieus en hárd kan
    toegaan. Te grote spanningen bijv binnen de
    Zorg vereisen soms een tegenhanger tegen
    álle kommer en kwel van elke dag, die voor
    velen letterlijk onberékenbare toekomst be
    tekent en igv twijfel, lees hier het archief dan maar eens door, stérkte !Groet,

    Reactie door Madelief — donderdag 20 oktober 2005 @ 6.11 uur

  8. 6. Gideon. Dergelijke verhalen hoorde ik
    toevallig meer en soms bleek dan dat het
    onderwijzend personeel dyslectie consta-
    teerden, maar de ouders die diagnose eigen-
    lijk niet aankonden en het gegeven ontken-den. In principe ruimden docenten ook vaak
    tijd in om dergelijke leerlingen extra te
    helpen en werd voor ‘onderwijsbegeleiding
    extra’ gezorgd.
    Wie zat er bij jou thuis om je op te vangen
    en je gedeeltelijk bij het huiswerk te
    helpen, één van de twee, zo mogelijk?
    Zelf zag ik bij buren in de familie zo’n
    knaap die in die schooltijd dat zélf nog
    niet kon verwerken, ging spijbelen en de
    bus nam naar de grote stad om áf te rea-
    geren. Vertel eens Gideon hoe werd er voor
    jou aan dit probleem gewérkt?
    Misschien moesten bijv. jouw ouders allebei
    werken of was je jong en studeerde er één
    van beiden nog misschien?
    Van dat antwoord kunnen we veel léren,groet

    Reactie door Madelief — donderdag 20 oktober 2005 @ 6.21 uur

  9. Mijn school wist er van, maar deed het af als zijnde “domheid”. Ze wilden mij zelfs liever dumpen in het speciaal onderwijs. De school heeft nooit verteld dat het dyslexie was, dat ontdekten we pas op de middelbare school.

    Het rare is dat dit probleem er eigenlijk alleen was in groep 3 en 4 en in groep 6 en 7. Steeds bij dezelfde docenten.

    Mijn ouders (relatief ouder dan de meeste ouders) hebben mij al die tijd aangemoedigd om te leren en geholpen waar het kon. Mede daardoor kon ik al vrij vroeg de stap maken dat enkele docenten geen idee hebben waar ze het over hebben, dit gaf mij de vrijheid om hun mening over mij te negeren.

    Later op de middelbare school bleek mijn leerprobleem ook gekoppeld te zijn aan bepaalde docenten. Dat is gewoon raar als je het mij vraagt.

    Achteraf werd mij duidelijk dat lang niet alle docenten psychisch gezond zijn en dat het wellicht niet erg verstandig zou zijn om kinderen die hun eigen psyche nog moeten ontwikkelen zo veel tijd bij deze mensen te laten door brengen. Vooral omdat ze (onbewust) veel van hun eigen bagage op de kinderen zullen projecteren.

    Dit is mijn persoonlijk verhaal. Ik ken ook genoeg ouders die net zo ongezond zijn voor hun kinderen dus jouw voorbeeld komt ook voor.

    Dat bevestigd mij echter in mijn mening: Leerproblemen worden veroorzaakt door de omgeving van het kind en zijn geen onderdeel van het kind.

    Waarom men zoveel energie en moeite steekt in de kinderen is logische: Zowel de docenten als de ouders kun je niet dwingen hun gedrag te veranderen, dus richt men zich op de enige die men wel kan/mag dwingen om te veranderen, het kind. Soms werkt het, vaak werkt het ook niet. Het werkt volgens mij alleen als de omgeving veranderd door andere oorzaken.

    Reactie door Gideon — donderdag 20 oktober 2005 @ 9.26 uur

  10. Ik zie nog steeds de waanzin hier van de verdergaande intellectualisering van de nederlandse bevolking.

    Met een MBO opleiding kom je steeds vaker gewoon niet meer aan de bak; zelfs niet achter de kassa.

    waar moet dat naar leiden?

    Reactie door ReneR — donderdag 20 oktober 2005 @ 9.42 uur

  11. 10

    Naar lijden!

    Reactie door e.krul — donderdag 20 oktober 2005 @ 10.18 uur

  12. @10

    Voor de renaissance hadden we in europa een samenleving waarbij kennis slechts was voorbehouden aan een kleine elite en de meeste mensen konden niet lezen of schrijven. Zelfs een staartdeling was voor de meeste hoger opgeleiden niet te doen, daarvoor moest je gaan studeren in het arabisch gebied. Nu had dat te maken met puur technologische beperkingen zonder boeken kun je niet leren lezen bijvoorbeeld.

    Sindsdien hebben we leren lezen, schrijven, later ook steeds meer rekenen. We hebben ons ontwikkeld. Dit kan echter alleen als deze kennis door vrijwel iedereen gedeeld wordt. De intellectualisering waar jij het overhebt is dus al eeuwen bezig en zal waarschijnlijk ook nog wel een paar eeuwen doorgaan.

    Hier en daar is er tijdelijk verzet tegen geweest, denk aan de culturele revolutie van Mao, maar uiteindelijk blijken de voordelen voor de samenleving gewoon groter dan de nadelen voor enkele individuen.

    Door vergaande intellectualisering van de bevolking werd democratie mogelijk, werd de welvaart eerlijker verdeeld en nam de productiviteit enorm toe. Helaas nam ook de urbanisatie en energie verbruik disproportioneel enorm toe.

    Sinds de laatste helft van de 20ste eeuw zien we helaas in veel westerse landen dat het onderwijs niveau afneemt. Mede door een aantal culturele revoluties en de opkomst van (arme) twee-verdiener gezinnen keert een steeds groter deel van de bevolking zich af van de kennissamenleving waar we naar op weg waren.

    Ik heb geen idee hoe iemand dit zou moeten aanpakken, of wat de beste oplossing zou zijn. We hebben als volk nog nooit een keuze gemaakt waar we heen willen.

    Reactie door Gideon — donderdag 20 oktober 2005 @ 12.38 uur

  13. En wie heeft indertijd het studiehuis ingevoerd (Huiskamervraag?)
    Juist: Mevr. Netelenbos van de PvdA.

    Reactie door JE. Mulder — donderdag 20 oktober 2005 @ 14.12 uur

  14. Het Studiehuis zou je kunnen zien als de Betuwelijn van het onderwijs. Beide projecten werden doorgedrukt door mevrouw
    Netelenbos.

    Reactie door Ed Sorrento — donderdag 20 oktober 2005 @ 23.35 uur

  15. Het is zo jammer om te horen dat er zoveel mooie dingen worden beloofd, waar in de praktijk niet alleen niets van terecht blijkt te komen, maar waar het zelfs lijkt alsof dat met opzet is gebeurd.

    Nu kan ik me persoonlijk niet voorstellen dat de regering met opzet een mislukt project opzet, dus zal ik het moeten wijten aan een gebrek aan levenswijsheid of een gebrek aan realisme.

    Ik bedoel; kenniseconomie. Wat een betoverend woord, wat een waarheid zit daarin opgesloten. Natuurlijk kan een land niet alleen functioneren op betweters, er moet natuurlijk ook geschilderd en gebouwd worden. Maar het idee erachter klinkt nobel genoeg: krik het gemiddeld kennisniveau van de bevolking op, waardoor een kritischer denkende bevolking betere beslissingen kan nemen en gefundeerde standpunten kan delen met anderen; wat uiteindelijk zal leiden tot een beter functionerend beleid.

    Dat is de theorie.
    De praktijk echter is een ander verhaal.
    De tweede fase is rampzalig gebleken voor het kennisniveau van schoolverlaters, en als er naar de signalen gekeken werd vanuit de mensen die werkzaam waren in de onderwijssector, dan had dit kunnen worden voorkomen.

    Ikzelf zat in de eerste lichting scholieren die voor te maken kreeg met het studiehuis, als oefening voor het komende jaar dat er volledig aan zou moeten geloven. Het werd al snel duidelijk dat zowel leraren en leraressen, als de leerlingen, de valkuilen in het systeem hadden erkend.

    Het tweede fase project gaf de leerlingen teveel vrijheid, die ze, kinderen dat ze zijn, niet aankonden. En de leraren verloren hun beetje grip op de leerlingen, doordat die keer op keer vertrokken naar het studiehuis als ze geen zin hadden in de les.

    De miscommunicatie door de mensen in de desbetreffende sector en de beleidsmakers in Den Haag is hiermee weer eens uiterst pijnlijk geillustreerd.

    Gezien de uitkomsten had men in plaats van “kenniseconomie” evengoed de term “paprikachips” kunnen bezigen.

    Gezien het beleid slaan beide termen evenveel nergens op.

    Reactie door Harmageddon — vrijdag 21 oktober 2005 @ 0.07 uur

  16. Ik heb sterk de indruk dat dit niet alleen voor de exacte vakken geldt, maar ook voor voor een vak als geschiedenis.
    Wederom een indicatie voor me dat het neo-liberalisme/conservatisme bezig is een Orwelliaanse samenleving naar ’1984′ te scheppen: zonder verleden geen heden, zonder heden geen toekomst, met daarmee de volmaakte staat van stagnatie. Onwetendheid is tenslotte kracht, nietwaar? Ik ken collega’s die wel het programma Big Brother kennen, maar niet weten uit welk boek dit eigenlijk komt………

    Reactie door Erik van Donk — vrijdag 21 oktober 2005 @ 0.37 uur

  17. Als ik heel eerlijk ben dan heb ik heus wel een verklaring waarom het sinds de tweede helft van de 20ste eeuw zoveel slechter ging, en vooral in de laatste 25 jaar.

    Televisie.

    Ik bedoel niet het kastje of zelfs de technologie, hoewel je ook daar vraagtekens bij kunt stellen. Nee, ik heb het vooral de zenders.

    Een hele generatie is getraind in televisie kijken. Heeft geleerd dat problemen eenvoudig kunnen worden opgelost, dat het goede altijd overwint, en heeft een hele rare kijk ontwikkeld op de wereld gebeurtenissen.

    De realiteit is dat problemen vaak complex zijn en dat ze vaak niet echt goed zijn uit te leggen in 2 minuten video. Door de eisen van het format worden de meeste onderwerpen eenzijdig, onvolledig en vaak veel te extreem behandeld: vermoedens of indicaties worden snel zekerheden.

    Ook de negative invloed van reclame (30 seconde video die er op geoptimaliseerd is om je aandacht te grijpen) mag in dit verband ook niet worden onderschat. Getraind door de reclame is het erg lastig om je langere tijd nog te concentreren op de realiteit, want de fantasy van de televisie is veel interessanter.

    Dit is geen complot, het is gewoon hoe de media werkt binnen het tv formaat. TV werkt gewoon beter als het de aandacht grijpt voor korte tijd en dan het weer grijpt. Onder tussen gaat je stress omhoog, wordt je moe zonder iets te doen, en leer je heel fout gedrag.

    Lees eens Kill the Television…

    Reactie door Gideon — vrijdag 21 oktober 2005 @ 1.48 uur

  18. @ 17:
    Gideon,

    Leuk artikel, en je slaat de spijker op z’n kop v.w.b. de simplificering in de manier van denken bij mensen (het was op TV, dus is het waar). Van de andere kant, het kost mij steeds minder moeite de TV aan te zetten, gelet op de hoeveelheid zooi die wordt uitgezonden…..

    Wat dacht je trouwens van de zoveelste spellingsherziening van de Nederlandse taal? Newspeak or what?

    Reactie door Erik van Donk — vrijdag 21 oktober 2005 @ 12.22 uur

  19. De nieuwe spelling vind ik eigenlijk erg overbodig. Ik denk dat Nederlands van het volk is en dat het niet aan de overheid is om mensen te vertellen wat de goede spelling is. Wellicht is het de moeite waard om te onderzoeken hoe mensen woorden spellen, maar om regels op te leggen (en dan arbitrair uitzonderingen daarop de maken) vind ik zonde van de tijd en moeite.

    Wat betreft onderwijs had ik voor mijzelf altijd twee regels:

    1. Als het moeilijk is dan doe ik iets op de verkeerde manier.

    2. Als het niet moeilijk is dan is het niet de moeite waard.

    Voorbeeld: Een zware steen optillen is moeilijk als je het met blote handen moet doen, maar als je een katrol gebruikt is het makkelijker. Daarna moet je echter op zoek gaan naar zwaardere steen als je verder wilt dan alleen het katrol.

    Reactie door Gideon — vrijdag 21 oktober 2005 @ 20.07 uur

  20. De Tweede Fase is gewoon één grote flop. Mensen kunnen niet goed leren omdat veel leraren niet mógen helpen. De regering moet zich niet met het onderwijs bezig houden, dat mogen de schoolbesturen lekker doen. Samen met elke leerlingenraad, en ouderraad van elke school in de stad/provincie/land.

    Reactie door Bryan — maandag 7 november 2005 @ 20.27 uur

  21. Ik zit zelf op moment in de 2e fase en vind het eigelijk ook heel slordig. Ik vind dat je niet goed word begeleid in het plannen en het zelfstandig dingen oplossen. Leraren mogen wel helpen in het studiehuis maar ze mogen geen klassikale uitleg geven. Dat vind ik het irritantste aan het studiehuis. Je gaat samen met je klas en een docent in het studiehuis hangen, pakt je boeken, en zit vervolgens het hele uur te praten over dingen die niks met het vak te maken hebben. Af en toe komt de leraar dan langs om te zeggen of je nog bij de stof bent. Tuurlijk zeg je dat je alles hebt gedaan en vervolgens ga je verder met je verhaal. Kortom het zou wel kunnen werken alleen zouden ze het geleidelijker moeten invoeren. Er zijn nu eenmaal geen leerlingen die uit zichzelf alles doen wat op hun planning staat. Die planning klopt vaak ook niet! Het is de ene week te weinig en de andere week heb je bergen huiswerk. Kortom je word er gewoon lui van. Ik vind het ook echt een flop! maar ik weet zeker dat veel leerlingen het lekker vinden alleen maar omdat ze geen reet uitvoeren!!!

    Reactie door Dionne — vrijdag 2 december 2005 @ 14.01 uur

  22. Mijn naam is Danielle. Ik ben sinds begin september werkzaam als stagiair bij Kanteff Speech Proccesing.
    Dit bedrijf is gespecialiseerd in ICT oplossingen voor dyslexie. Zelf heb ik een lichte vorm van dyslexie en gebruik deze hulpmiddelen nu ook. Daarom wil ik jullie het een en ander over vertellen, misschien hebben jullie hier wat aan.

    Uit onderzoek is gebleken dat spraakherkenning een hulpmiddel kan zijn voor mensen met dyslexie.

    Hoe werkt spraakherkenning?
    Je praat gewoon (door headset met microfoon) tegen je computer en de woorden verschijnen onmiddellijk in documenten en e-mail berichten. Dat is makkelijk voor je huiswerk, werkstukken en noem maar op.
    Je kan ook Internet met je stem besturen of lekker chatten met vrienden.

    ClaroRead
    is een tekst-naar-spraakprogramma (voorlezen en scannen).
    Het is speciaal ontwikkeld voor mensen met een leeshandicap.
    ClaroRead helpt bij het lezen, bekijken en opmaken van tekst.
    ClaroRead kan tekst voorlezen die op de computer staat. Het maakt niet uit of deze tekst in een tekstverwerkingsprogramma staat of zich op het internet bevindt of een PDF bestand is.
    ClaroRead leest de complete tekst voor, woord voor woord of letter voor letter.
    Ook is eenvoudig de lettergrootte en achtergrond kleur te veranderen.

    Uniek is de ingebouwde scanfunctie van ClaroRead. ClaroRead kan met behulp van een scanner tekst binnenhalen en deze voorlezen. Zo kunnen delen van een boek voorgelezen worden maar ook stencils, proefwerken, pagina’s uit werkboeken of een brief.
    Ook kan je de binnengehaalde tekst bewerken door bijvoorbeeld tekst toe te voegen.

    ClaroRead is een programma dat voorleest in verschillende talen. Standaard beschikt het programma over drie talen: Nederlands, Engels en Duits. Er kunnen meerdere talen toegevoegd worden.
    ClaroRead kan de vreemde talen uitspreken. Hier kan hulp geboden worden bij het lezen van buitenlandse teksten of het leren van woordjes. Vaak leren mensen met taalproblematiek de vreemde talen fonetisch. ClaroRead spreekt de woorden uit, zodat de uitspraak en klankherkenning wordt verbeterd.

    Zelf werk ik sinds het begin van mijn stage met de spraakherkenning en Claroread, dat is ten goede gekomen van mijn dyslexie. Het kost mij nu veel minder moeite om verslagen te lezen en te schrijven.

    Wil je meer weten?
    Neem dan contact op met Kanteff Speech Processing tel: 023 5657 200

    Reactie door Danielle — maandag 24 september 2007 @ 11.14 uur