1 + 1 = 3

Ruim de helft van de beginnende studenten aan een pedagogische academie, rekent slechter dan de beste kinderen van groep 8 van het basisonderwijs. Maar liefst 53 procent van de eerstejaars brengt het er beroerder af dan de beste 20 procent van groep 8.

Het onderwijs holt achteruit. De tweede fase (studiehuis) en het ‘nieuwe leren’ zorgden er al voor dat de leerlingen steeds minder inhoudelijke kennis hebben.

Dit probleem is nu dus ook zichtbaar bij leraren in spe. Ook hier is het ‘nieuwe leren’ ingevoerd. Uit een rapport van de onderwijsraad blijkt dat studenten 80% van hun tijd bezig zijn met didactische vorming en slechts 20% met vakinhoud.

Je kon op je vingers natellen wat de gevolgen van dit doorgeschoten ‘nieuwe leren’, waar de SP al sinds de invoering tegen heeft geprotesteerd, zouden zijn. Maar ja, sommigen rekenen slecht, ook in de politiek.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

maandag 02 januari 2006 :: 14.03 uur

81 Comments

81 reacties

  1. Huh, 1 + 1 was toch 5 …….

    Reactie door Sis — maandag 2 januari 2006 @ 14.08 uur

  2. Wat er weer niet bij wordt vermeld is dat de pabo’s, zeker die in Haarlem, eisen stelt aan de studenten voordat ze naar het 2e jaar mogen.
    Ze moeten voor rekenen, grammatica en spelling 70% bij overgang naar het 2e jaar hebben en 80% naar het 3e jaar. Halen ze dat niet, dan is het einde oefening.
    Echter, ben ik het deels met Jan eens. Het onderwijs op de pabo holt achteruit. Ik zit nog net in de “bezemploeg” die nog met het curriculum werkt van pabo Haarlem. Het jaar na mij werkt al met het curriculum van INHOLLAND, waarin pabo Haarlem is opgegaan. Ik vraag me zo nu en dan af waar zij mee bezig zijn.
    Ook de leerkrachten van de pabo hebben de handen in hun haar en zien het vaak niet meer zitten.
    Armoede slaat toe in het gehele Nederlandse onderwijs. Ik studeer dit jaar af aan de pabo en hoop in ieder geval snel op een baan. Zo kan ik op de basisschool in ieder geval proberen mijn positieve steentje bij te dragen.

    Reactie door Patrick — maandag 2 januari 2006 @ 14.15 uur

  3. Patrick, zet ‘m op! Mensen zoals jij hebben we hard nodig.

    Reactie door Jan Marijnissen — maandag 2 januari 2006 @ 14.20 uur

  4. Dank je Jan. Doet me goed…

    Reactie door Patrick — maandag 2 januari 2006 @ 14.21 uur

  5. Niet alleen op de PABO’s zie je dat het niveau van wiskunde en rekenkunde van studenten afneemt. Het is overigens wel een ernstige zaak dat jonge volwassenen, wat veel PABO-studenten toch zijn, minder goed kunnen rekenen dan basisschool-kinderen. Dan is er op de middelbare scholen toch iets mis, want die jonge volwassenen waren ooit ook basisschool-kinderen….

    Op de HTS-en en TU-s klaagt men er ook al jaren over dat het wiskunde-niveau van beginnende studenten erg laag is. Een vak als wiskunde wordt doorgaans moeilijk gevonden en om leerlingen toch te stimuleren om wiskunde in hun vakkenpakket te nemen, proberen leerkrachten op de middelbare scholen het wiskunde-onderwijs aantrekkelijker te maken. Dit doen ze voor een deel door de wiskunde meer tastbaar te maken, door het te laten aansluiten op de praktijk en de belevingswereld van de leerlingen.

    Aan de ene kant is dat goed, maar het nadeel is dat de leerlingen minder goed getraind zijn in het abstracte wiskundige denken. En de gevolgen daarvan zie je dan op de HTS-en en TU-s, beginnende studenten hebben t.o.v. vroeger een achterstand als het gaat om het abstracte wiskundige denken. Toch zijn de afgestudeerde HTS-ers en TU-ers van nu niet minder goed dan hun voorgangers.

    En zo ik denk dat eenmaal afgestudeerde PABO-ers ook prima kunnen rekenen en spellen.

    Reactie door Nathan — maandag 2 januari 2006 @ 14.37 uur

  6. Beste Jan Marijnissen

    Misschien kan de SP verdergaande vernieuwingen in het onderwijs politiek agenderen. Binnen het middelbare beroepsonderwijs waart inmiddels het spook van het “competentiegerichte leren” rond. Het komt er grofweg op neer dat een leraar geen les meer geeft, maar voornamelijk coacht. Het klinkt op voorhand niet eens zo slecht, maar de praktische uitwerking is vaak nog zó onvolkomen dat hele grote groepen studenten het slachtoffer van wéér een modegril zullen worden.

    De ROC’s wrijven in hun handen. Klasse-assistenten voor een laag loon voor de klas en docenten die op de achtergrond wat toetsen ontwikkelen en dossiers aftekenen.

    Onderwijskundige idioterie zit op de troon. Politiek doe hier iets aan en geef weer macht terug aan de vele gemotiveerde en capabele docenten die dit land rijk is.
    Mensen die graag willen, maar vaak al jaren lang gefrustreerd worden bij de uitoefening van hun beroep. Gefrustreerd door de bureaucratie.

    Reactie door Tim — maandag 2 januari 2006 @ 14.51 uur

  7. @1 Sis,

    Je vergist je, 1+1 = een handje vol.
    Dus 5.

    Reactie door Anja — maandag 2 januari 2006 @ 15.01 uur

  8. Mijn oudste zoon zit op de bèste
    VMBO-school van Nederland.

    Althans dat wordt beweerd.
    Scholengemeenschap Were-di in Valkenswaard.
    Dit omdat hij ADHD heeft en dyslectisch is.
    Ze werken hier ook met een dyslectie-paspoort.
    Op zich een goed idee, maar heb daar weleens mijn vraagtekens bij, zeker omdat de Nederlandse taal op deze manier nooit goed geleerd wordt.
    Te pas en te onpas uren uitvallen en zo’n kind weer onverwachts voor je neus staat.

    Mij lijkt het nuttiger om deze kinderen bijles te geven in de Nederlandse taal, zodat ze hun tijd die uit gevallen is op school goed benutten.

    Ik moet eerlijk zeggen, de school is niet slecht, maar als ik sommige leraren meemaak in hun manier van aanpak, denk ik soms bij mezelf, kerel had een vak geleerd, want je bakt er hélemaal niets van.

    Vorig jaar meegemaakt dat hij moest nablijven.
    Hij gaat altijd op de fiets en het is een dikke 15 km.
    Dus als moeder ben je ongerust, ben naar school gereden en die jongen zit in de hal op een stoeltje bij de muur een stripboekje door te bladeren.
    Degene van wie hij moest nablijven was naar huis.
    Heb mijn beklag gedaan en gezegd dat de betreffende leraar als hij iemand na laat blijven, zelf ook aanwezig dient te zijn en ook zijn verantwoordelijkheid moet nemen.
    Hadden ze geen antwoord op.

    Van de 2 uur die hij daar had moeten zitten, heb ik zelf maar 3 kwartier van gemaakt.

    Doodleuk gezegd;
    meekomen jij, boeken lezen doe je thuis maar, maar dan wel boeken waar je wat van opsteekt en je Nederlands van vooruit gaat.

    Reactie door Anja — maandag 2 januari 2006 @ 15.17 uur

  9. Oud nieuws, Jan. Dit is al enkele jaren bekend. Niet alleen kunnen ze niet rekenen, ze kunnen onze eigen moedertaal nauwelijks correct spreken en schrijven. Zolang basisschooldirecteuren en -leerkrachten het hebben over: Hun zijn en Hun hebben een grotere auto als mijn, heb ik erg weinig hoop op een toekomst, waarin men onze mooie taal fatsoenlijk beheerst. Als DIT al fout gaat, hoe gaat het dan met de grammatika? Brrrr!

    Reactie door L.M. Lembeck — maandag 2 januari 2006 @ 16.05 uur

  10. “quote: Plato”
    EEN: Je kan het meervoud niet onderscheiden zonder EEN. De studie van EEN in datgene dat de geest leid tot een visie van de realiteit

    EEN + EEN = TWEE de geboorte van dualiteit!

    “quote: Sir Isaac Newton”
    TWEE: voor elke actie is er een gelijkwaardige tegengestelde actie.

    Als iedereen is zou leren tellen van 1 tot 10….

    BOEK:
    “A beginners guide to constructing the universe – A voyage from 1 to 10″
    door: Michael S. Schneider
    ISBN 0-06-016939-7
    een aanrader dit boek!

    Reactie door Toine — maandag 2 januari 2006 @ 16.38 uur

  11. @ 8

    Go Anja !

    Ik had vroeger eens ´corvee´ gekregen op de lagere school. Een beetje een feeks van een lerares, als je het mij vraagt.

    Ik stond daar dus lerarenkopjes af te wassen (stonken naar de beroemde walgelijke mix van oude koffie en sigarettenrook), toen na vijf minuten mijn moeder de school inkwam. “Kopjes afwassen?! Die jongen is hier om te leren!”, beet ze de betreffende lerares toe (die overigens al met de jas aan in de gang op het punt stond weg te gaan).

    Enfin, ik pakte snel mijn fiets, werd daarbij nog even door de lerares gehinderd, maar een duw van mijn moeder hielp me in de goede richting. De dag erna een officiele klacht bij de directie ingediend en de lerares NOOIT meer gesproken.

    D.w.z. nooit meer gesproken op school. Een jaar of twaalf later was ik met mijn vaders auto onderweg toen er ineens vanuit het duister een onverlichte Renault de weg opdraaide. Ik ben tien minuten kwijt, maar herinner me nog precies dat de nummerplaat van mijn vaders auto ter hoogte van het gaspedaal zat (en het was voordien een flinke wagen). Je raadt het al: ik had de auto van de lerares vol in de flank geramd en toen ze half hysterisch riep “had je nou ZO´N hekel aan me?”, had ze nog niet door dat het haar eigen fout was. Daarna heb ik haar trouwens ECHT nooit meer gezien.

    Groeten,

    Reactie door Enrico — maandag 2 januari 2006 @ 16.44 uur

  12. Ik denk dat enige nuance hier op z’n plaats is en daar wil ik als pabo-docent graag voor zorgen. Ik vind dat studenten, opleiders en leerkrachten onrecht wordt aangedaan met deze kritiek:

    Er lijkt een nieuw spel te zijn waar journalisten zich graag mee vermaken. Kent u dat? Pabootje pesten. Om de paar weken verschijnen er berichten in de krant, waarin staat dat het met de opleidingen in ons land èn met de studenten droevig gesteld is. De bron daarvoor zijn altijd lieden die al of niet gehinderd door enige deskundigheid hun unverfrohren opvattingen ventileren. Zo schijnen die studenten een soort randdebielen te zijn, die de elementaire beginselen van spelling en grammatica niet beheersen, kunnen niet rekenen boven de 10, hebben problemen met veters strikken en spenderen het leeuwendeel van hun vierjarige opleiding aan feesten, knippen, plakken, overschrijven en meeliften. En dát moet kinderen lesgeven. Die studenten worden bovendien nog opgeleid door stoffige, wereldvreemde types, die in geen jaren een kind hebben gezien, zichzelf niet vernieuwen en decennia lang op routine draaien. U snapt het: de natie is in gevaar!

    Opvallend is, dat ieder gedegen onderzoek ontbreekt. Men vindt maar wat, men roept maar wat, geheel naar de waan van de dag. Onderbouwing? Argumenten? Gedegen onderzoek? Ik heb het niet kunnen vinden. Wellicht dat het laatste Cito-onderzoek dat wel biedt.

    Nu was er ooit een tijd dat journalisten kritisch waren en voor publicatie hun gegevens verifieerden, onder meer door het toepassen van hoor en wederhoor en het raadplegen van mensen die er wèl verstand van hebben. Zo niet de Nederlandse kranten. Er hoeft er maar één iets te blaten over Pabo’s of ze blaten het allemaal na. Het gaat niet om feiten, maar om lawaai, leescijfers, sensatie. En als je het als journalist allemaal een beetje rellerig brengt, heb je nog kans dat Twee Vandaag of Nova het item verder opblazen.

    Nou hoeven we mekaar geen mietje te noemen. Onder ons gezegd: als ik sommige verslagen van studenten lees moet ik ook wel eens de neiging onderdrukken om een rode pen te hanteren… En we weten ook dat het rekenen veel studenten niet komt aanwaaien. De vraag is echter of het wel fair is de bal op de helft van de Pabo’s te leggen. Is er bijvoorbeeld in het voortgezet onderwijs niets gebeurd op het gebied van rekenen en taal? Heeft men dat daar maar laten zitten? En als je als student merkt dat je rekenen en spelling niet op niveau zijn: dan is dat toch jou taak om dat te verhelpen? We zijn toch grote mensen?

    Het effect van deze berichtgeving is rampzalig. Het verlaagt de status van de leraar en van de opleider. Het stelt ons allemaal in een kwaad daglicht en zet ertoe aan ons als onderwijsmensen niet serieus te nemen. Het leidt ertoe dat er aan onze deskundigheid en integriteit wordt getwijfeld, ook door ouders die die berichten lezen. Het brengt met zich mee dat “men” over het hoofd ziet dat dag in dag uit duizenden leraren en studenten in Nederland hun uiterste best doen om iets van de kinderen, die aan hun zorgen zijn toevertrouwd, te maken en er alles uit te halen wat erin zit. En dat die mensen daarmee een bijzonder waardevolle bijdrage aan de samenleving leveren. Berichtgeving die dat effect heeft is onjuist, kwalijk en unfair. Daar komt nog bij dat Pabo’s door de enorme bezuinigingen amper het hoofd boven water kunnen houden, terwijl geëist wordt dat we alles maar aan moeten nemen en ook nog de hoogste kwaliteit leveren.

    De Pabo waar ik werk werd doorgelicht door de NQA, een club van geleerde onderzoekers. Die sprak waardering uit voor ons opleidingsprogramma: “Jullie leiden goede leraren op. Het personeel is competent en enthousiast.” Uit gesprekken met studenten, docenten en werkveld en uit het werk van studenten dat ter inzage lag, concludeerde NQA dat we echt op HBO-niveau opleiden. Zo, dat kunnen de heren critici in hun zak steken! Dat betekent niet dat we nu achterover kunnen leunen. (Mensen die dat liever doen horen niet in het onderwijs thuis). We werken verder aan verbetering, tegen alle tegenwerking en demoraliserende kritiek in.

    De rampen die de media schetsen lijken mij al lang sterk overdreven. Uit eigen waarneming en ervaring weet ik dat dit niet klopt en dat ons beroep aanzien
    en respect verdient. Een voorbeeld: op dit moment houd ik 9 evaluatiegesprekken met mijn vierdejaars studenten en hun mentoren over de voortgang in de stage. Wat mij opvalt is de betrokken manier waarop mentoren de studenten begeleiden, die aan hun zorg zijn toevertrouwd. Ze hoeven dat namelijk helemaal niet te doen, maar ze doen het, naast hun eigen werk op school. Daarnaast zie ik hoe studenten hun eigen ontwikkeling serieus terhand nemen als ze de ruimte krijgen, zoeken naar manieren waarop ze beter kunnen worden, risico’s nemen en ongebaande paden betreden. Met vallen en opstaan werken aan jezelf als persoon èn als leraar. En dan is er ook nog de wisselwerking, uitwisseling tussen studemt en mentor, waar beiden “beter” van worden. Dat vind ik geweldig om te zien: the power of learning. Dáár ontstaat rijk en goed onderwijs, en dáár hebben alle kinderen baat bij. Maar dat lees ik nooit in de kranten. Aan de goede dingen die gebeuren en de vooruitgang die is geboekt – in weerwil van de omstandigheden – wordt geheel voorbijgegaan. Dat is immers niet interessant….

    Reactie door Jan — maandag 2 januari 2006 @ 16.54 uur

  13. @ Jan

    Wat mij verbaast, is dat dit jou verbaast.

    Dit is ook niet iets van de laatste jaren, vermoed ik. Hooguit is er meer aandacht voor, waardoor het probleem groter lijkt dan pakweg twintig jaar geleden.

    Het heeft met meer te maken dan het onderwijssysteem. Sterker nog, volgens mij is dat onderwijssysteem van minder invloed dan de algemene beschaving in onze samenleving.

    De ´alles-moet-kunnen´-mentaliteit die ons een grotere vrijheid lijkt te bezorgen, werkt in de praktijk averechts. Er moet weer discipline en gezag in de maatschappij komen. Balkenende heeft de lachers op z´n hand als hij de woorden ´normen en waarden´ uitspreekt, maar hij heeft daar wel een punt.

    Ik hoor hier en daar dat kinderen op school worden gepest als ze goede cijfers halen. De ambitie om te presteren op school wordt niet gewaardeerd door klasgenoten. Niemand durft nog een uurtje hangen in het winkelcentrum af te zeggen omdat-ie huiswerk moet maken.

    Spijbelen hard aanpakken, beloningsstructuur voor goede leerlingen, verbieden van petjes en andere hiphop-activiteiten, leraren verplicht bijscholen gedurende 4% van hun werktijd… weet ik veel, er zijn tal van maatregelen die je kunt verzinnen om het onderwijs te verbeteren.

    Groeten,

    Reactie door Enrico — maandag 2 januari 2006 @ 16.56 uur

  14. En weer niemand die beseft dat de slechte kwaliteit van het onderwijs een direct gevolg is van het feit dat de overheid zich er zonodig mee moet bemoeien.

    Geef het middelbaar en hoger onderwijs vrij, de vrije markt zou nooit leraren accepteren die niet kunnen rekenen en nooit leerlingen afleveren die na hun opleiding nergens aan de bak kunnen komen. Dat soort scholen zouden namelijk erg snel failliet zijn.

    Reactie door HenriOsewoudt — maandag 2 januari 2006 @ 17.05 uur

  15. @12 Jan,

    Beste Jan,

    Ik heb een aantal vragen aan/voor jou.

    1. Heb jezelf schoolgaande kinderen?

    2. Benje tevreden over de kwaliteit van onderwijs t.o.v. hoe het er vroeger aan toeging?

    3. Denk je dat die betrokkenheid van de PABO-studenten in het echte onderwijs stand houden?

    Mijn ervaring met schoolgaande kinderen (al 14 jaar lang) is wat leerkrachten betreft niet rooskleurig te noemen.
    Zeker niet als een ouder vanaf groep 3 al aan moet geven waar het kind geen kaas van heeft gegeten, waar de schoolleiding, inclusief leerkrachten gewoon aan voorbij gaan, ook de jonkies die net van de PABO afkwamen, heb ik hier toch grote vraagtekens bij.

    Ik snap best dat je de groep die jij vertegenwoordigt
    (sorry een d, of een t of dt, ik weet het even niet meer, ga uit van de regel jij speelt)
    wilt verdedigen, ongetwijfeld zullen er ook goeie tussen zitten, maar over het algemeen genomen véél te weinig.

    Reactie door Anja — maandag 2 januari 2006 @ 17.09 uur

  16. HenriOsewoud, voor een deel ben ik het met je eens. Immers, als argument voor alle onderwijskundige experimenten wordt vaak als argument een betere aansluiting met de arbeidsmarkt genoemd.
    Nou, als dát zo is, laat scholen dan maar met elkaar concurreren en laat ze ieder voor zich maar een programma ontwikkelen dat aan de gestelde eisen voldoet en controleer als inspectie op het gerealiseerde eindniveau.
    Wat men nu doet is voor veel te veel geld de belastingbetaler eenheidsworst door de mond stuwen.
    Niet omdat het wel en wee van de studenten ze zoveel interesseert, maar omdat het onderwijskundig middenveld hierin een mogelijkheid heeft gevonden om langdurig te parasiteren op de zak van de belastingbetaler, waarbij de kwaliteit van het onderwijs en de veelzijdigheid van het onderwijsaanbod ze niet kan schelen.

    Reactie door Tim — maandag 2 januari 2006 @ 17.18 uur

  17. Terug met die, telraam en flikker die texas instruments uit het raam!

    Reactie door Henk Gras — maandag 2 januari 2006 @ 17.34 uur

  18. Tja… Weinig verrassend deze resultaten moet ik eerlijk zeggen. ‘De jeugd van tegenwoordig’ (oh wat voel ik me nu oud…) weet haast niks meer. Algemene ontwikkeling = 0. Spelling? Daar heb je toch spellingscontrole voor op de pc? Rekenen? Daar heb je toch een rekenmachine voor? Schrijven gebeurd haast met de MSN taal om het zo maar eens te zeggen. Overal afkortingen, ook op proefwerken op school (weet ik van een vriendin van mij die op het VMBO werkt). Etc.. Maar wat kun je er aan doen vraag ik me dan af als zelfs het niveau op de PABO’s al zo vreselijk laag ligt…
    Afgezien van zelf een opleiding tot leraar gaan volgen, maar dat ik daar nou zin in heb is ook wat veel gezegd.

    Reactie door Mirella — maandag 2 januari 2006 @ 17.43 uur

  19. Ennuh… 1 + 1 = 11 toch? ;)

    Reactie door Mirella — maandag 2 januari 2006 @ 17.44 uur

  20. De vraag is waarom moet ik nu nog kunnen rekenen.
    Misschien voor een of ander leuk klassen programmaatje op de TV.
    Al blijk wel uit deze programmaatjes dat dit fenomeen al een tijdje aan de gang is
    Ik heb me wel eens verbaasd dat mijn schoonzoon met 4 keer zoveel tegels voor douche thuiskwam dan nodig, omdat hij de arrogantie had om dit even zonder rekenmachine uit te rekenen.
    De onbeholpenheid van een caissière als de kassa kapot is lachwekkend.
    Al heb ik gevoel dat het een eenzijdige kant op gaat, want altijd is de rekening te hoog en moet ik zien dat ik mijn geld maar weer terug krijgt.
    Volgens mij zit het niet kunnen rekenen heel diep geworteld in onze maatschappij en de voorbeelden vliegen ons dagelijks door de media om de oren.
    Misschien kan de zo verfoeide en door het bedrijfs leven uit gekotste grijze generatie hier de helpende hand reiken.

    Reactie door Jofel — maandag 2 januari 2006 @ 17.46 uur

  21. @11 Enrico,

    Ook ik ben vroeger regelmatig op de gang gezet op school.
    Tot op een keer ik maar van de congiërge ramen moest gaan lappen.
    Nou mooi niet dus.

    Wat was het geval.
    Ik had een zaterdagsbaantje bij een dierenwinkel en iemand had mij daar aan de slag gezien, ja wel, ramen lappen.

    Toen kwam de vraag, waarom niet je doet het daar op zaterdag zo goed?

    Waarop mijn antwoord was, daar word ik betaald en hier niet.

    Zelfs tig jaar geleden kwam het onderwijspersoneel al te kort om kinderen die te mondig waren te motiveren.

    Jammer genoeg is het wat dat betreft niet zo veel veranderd.
    Als ze tegengas geven, wordt het uitgelegd als brutaal of het is een dwarsligger.

    Trouwens, slimme moeder heb jij.

    Reactie door Anja — maandag 2 januari 2006 @ 17.57 uur

  22. @19 Mirella,

    Toch geen bijles nodig hoop ik?
    (geintje) ;)

    Reactie door Anja — maandag 2 januari 2006 @ 17.58 uur

  23. @ 11, 13

    “De ´alles-moet-kunnen´-mentaliteit die ons een grotere vrijheid lijkt te bezorgen, werkt in de praktijk averechts. Er moet weer discipline en gezag in de maatschappij komen. Balkenende heeft de lachers op z´n hand als hij de woorden ´normen en waarden´ uitspreekt, maar hij heeft daar wel een punt.”

    Maar als een school jou dan aanspreekt op discipline, dan heeft de lerares het gedaan en moet je moeder je redden. Slappe hap.

    Inderdaad dat noem ik nou een “alles moet kunnen mentaliteit”.

    Reactie door Ed Sorrento — maandag 2 januari 2006 @ 18.00 uur

  24. best leuk dat huidige onderwijs .mijn dochter is nl hoogbegaafd (volgens de school)dus mag ze een klas overslaan en krijgt ze franse ! les om haar nog eninzins te boeien . volgens mij is ze niks verder als ik in mijn jeugd maar is de rest achter . wij spelen veel spelletjes met haar en reizen graag en daarmee leerd ze veel .op de computer zit ze gemiddeld 1 uur per week .en ze word op tijd de straat opgeschopt om te spelen .kortom de ouderwetse manier en de beste zeker weten .p.s ze is 7 jaar

    Reactie door ,texas, henkie — maandag 2 januari 2006 @ 18.08 uur

  25. @23
    Over normen en waarden.
    Ik moet wel zeggen dat ik nu lig te schateren.

    Maar is het wel zo en daar heb je wel gelijk in, dat er meer discipline in die scholen gelegd kan worden.

    Reactie door Jofel — maandag 2 januari 2006 @ 18.11 uur

  26. @ Mirella (19):

    In het TWEEtallig stelsel geldt: 11 = 3. Kortom, het is niet altijd zo simpel als het lijkt! :)

    Reactie door Olav Meijer — maandag 2 januari 2006 @ 18.37 uur

  27. @14 HenriOsewoudt,

    Tuurlijk jonge, even een beetje onderbouwing a.u.b., of is dat te moeilijk?
    Dat zou ik wel denken, want blijkbaar kan een vvd geen andere oplossing bedenken dan marktwerking.

    Reactie door Evert Tigchelaar jr — maandag 2 januari 2006 @ 19.22 uur

  28. @23 Ed,

    Je gaat hier wel even voorbij aan het hoe en waarom.
    Was het wel terecht?
    In het geval van mijn zoon in ieder gaval niet.
    Die zat hier na te blijven vanwege streken van een ander, die het verrekte om te zeggen dat hij de schuldige was.

    Dus dan laat ik hem niet opdraaien voor de rotstreken van een ander, omdat hij de mentaliteit heeft een ander niet te verlinken en er zelf de dupe van wordt, heeft hij deze hulp soms nodig.

    En dan is moeders hélemaal géén slappe hap, maar broodnodig.

    Kijk dat jong van mij, zit een gezonde dosis rottigheid in, maar wat hij niet heeft gedaan, draait hij ook niet voorop!.
    En zo simpel werkt het.
    Hij weet hoever hij gaan kan, gaat hij over die grens heen, geen medelijden, zelf om gevraagd, maar zo niet dan moet degene die het wèl gedaan heeft de ballen hebben om dit te zeggen.
    En dit is wat ik hem èlke keer weer voorhou, je hoeft een ander niet in te dekken, dat doen ze bij jou ook niet.

    Deze knul moet opkomen voor zichzelf en ik kan je zeggen dat het een hele klus is om hem dat te leren.

    Reactie door Anja — maandag 2 januari 2006 @ 19.31 uur

  29. @28

    Jammer dat je het zo hebt aangepakt, Anja.
    Je zoon had er voor gekozen een medeleerling niet te verlinken, hoewel hij daardoor tegen een straf zou aanlopen voor iets dat hij niet had misdaan. Jij hebt hem voor de konsekenties van die keuze willen behoeden en hem daardoor ten onrechte het idee gegeven dat solidariteit (in dit geval met een medeleerling) op een koopje gaat. Als het mijn zoon was geweest had ik het hem niet zo makkelijk gemaakt.

    Reactie door Ed Sorrento — maandag 2 januari 2006 @ 20.11 uur

  30. @ 23

    Ed,

    Dit zal zo´n beetje rond 1981 geweest zijn, ik was toen 10. Ik kan je mededelen dat ik een strenge opvoeding heb gehad en dat ik niet wegkwam met een vermanende vinger.

    Het geval zoals beschreven was toen hoogst uitzonderlijk, zeker op mijn basisschool.

    Groeten,

    Reactie door Enrico — maandag 2 januari 2006 @ 20.11 uur

  31. Allereerst:

    1 + 1 = 2 of 0 (dan reken je in het binaire stelsel) :-)

    Verder: Ik vraag mij af: Leren de kinderen nog de tafels van 10? En andere handigheden bij hoofdrekenen?

    Want inderdaad: Als je hun rekenmalochempie in de puin stampt zijn velen verloren, kunnen ze ineens niet veel meer. En gevoel voor getal grootte is ook vaak ver te zoeken. Daarom kunnen mensen – inclusief journalisten! – (door politici) vaak zo gemakkelijk worden belazerd.

    Dat slechte rekenen geldt overigens ook voor 1e jaars natuurkunde studenten aan de universiteit. Die waren, tot schrik van de (hoog)leraren aldaar maar zeer matig tot het maken van vrij elementaire wiskunde sommen in staat als ze hun rekenmalochempie niet mochten gebruiken …

    Mazzel & broge, Evert
    ____________________________

    PS: Voor de laatste groep – die 1e jaars – met alleen pen en papier een eenvoudig sommetje: Wat is i tot de macht i?

    Het antwoord: e tot de macht -pi/2 (dat is ongeveer 0.21)

    Zoek nu zelf maar uit hoe je daar aan komt … :-)

    Reactie door Evert Wesker — maandag 2 januari 2006 @ 20.39 uur

  32. typo 0 moet 10 zijn.

    Evert

    Reactie door Evert Wesker — maandag 2 januari 2006 @ 20.39 uur

  33. Beste Jan,
    Volgensmij heeft dit “niet kunnen rekenen” niets met tweede fase onderwijs te maken. Je hoeft namelijk op het voortgezet onderwijs eigenlijk nooit meer te hoofdrekenen. Je beschikt namelijk over een rekenmachine. Deze rekenmachine brengt luiheid met zich mee. Even nadenken over 19+17 is er niet meer bij. Nee dat tik je in op je zakjapanner.

    In de pre-”tweede fase tijd” hadden ze ook al van deze dingen, en ik denk dat je toen een onderzoek naar hetzelfde had gedaan, je hetzelfde reslutaat zou krijgen.

    Reactie door Vaagheidssyndroom — maandag 2 januari 2006 @ 20.51 uur

  34. Grote fan van Jan Marijnissen maar moet altijd alles zo negatief benaderd worden. Heb altijd geleerd dat je met een realistische doch positieve instelling het verst komt.Wij hadden vroeger op het gymnasium óók rekenmachine’s die we mochten gebruiken en woordenboeken Nederlands. Zelf tijdens het examen was een rekenmachine toegestaan en dan praat ik over 25 jaar geleden. En voor @31; Ja, de kinderen leren in groep 4 (klas 2 vroeger) de tafels 1 t/m 11 en moeten die ook beheersen eind van het jaar. Ook niks nieuws. Ik denk dat de invoering van het studiehuis een grotere boosdoener is geweest, veel opppervlakkige kennis en weinig diepte en inhoud. Kennis verwatert als die niet onderhouden wordt en door teveel het accent te leggen op vaardigheden en te weinig op feitenkennis krijg je na de middelbare school dus studenten die van alles een beetje maar van een beetje weinig weten.

    Reactie door Sannie — maandag 2 januari 2006 @ 21.31 uur

  35. Het aller ergste is dat er onderwijzers aan de PABO’s afstuderen en vervolgens les gaan geven aan uw en mijn kinderen die geen benul hebben van rekenkundige breuken. Zelf meegemaakt!
    Ik heb daar de betreffende onderwijzeres op aangesproken en ze hoorde het overduidelijk in Keulen donderen.
    Paar weken later zat ze in de ziektewet en vervolgens niets meer van haar vernomen (nu ongeveer 2 jaar geleden)

    Reactie door Pascal — maandag 2 januari 2006 @ 21.49 uur

  36. Krijgt regelmatig de Pabo gids in mijn brieven bus,nu begrijp ik dat 1+1 drie is.

    Reactie door schoenmaker — maandag 2 januari 2006 @ 21.55 uur

  37. Gewoon terug naar de tijd voor invoering van de mammoetwet……..

    Reactie door Peter — maandag 2 januari 2006 @ 22.12 uur

  38. Hallo, Jan, ik ken veel onderwijzers en die hebben verschillende PABO’s doorlopen, het is bij hen net als bij elke school, de een is beter dan de ander en daar hebben we dacht ik de inspectie voor.

    Die 2e fase in het middelbaar vindt ik een absurde uitvinding, veel te veel eigen inzichten bij pubers vol hormonen en leerkrachten die meer coachen dan onderwijzen.

    Ik heb het genoegen te mogen smaken onze oudste als eerste hiermee te hebben gehad en toen ben ik me rot geschrokken:De ouders van klas 5 werden bijeen geroepen vlak voor kerst en van de Gymnasiumklas en 2 VWO klassen zouden er met dit rapport van de 90 leerlingen slechts 3 overgaan met dit rapport en het kwam er op neer dat wij ouders de kinderen niet goed genoeg stimuleerden!!!

    Ik ben toen gaan rondbellen naar de diverse scholengemeenschappen in de buurt(5)van de 40 belast uren die er in de tweede fase per week dienen te zijn , kreeg onze oudste zoon 17 uur les, rest zelfstudie, er was nog een school die hetzelfde was en er waren 3 scholen die op 29 en een 31 uur les.

    Als ouders hebben we toen aan de bel getrokken bij de school en gelukkig is er toen actie gekomen en meer les.

    Het gevolg van de tweede fase is wel geweest dat onze zoon het plezier, wat hij heel erg had, in leren is verleerd, wat resulteerde in aardig wat tijdsverlies met de vervolg studie, gelukkig lijkt hij nu de draad weer op te kunnen pakken maar het heeft veel gekost!

    En dat vind ik wordt volledig vergeten bij het onderwijs in de tweede fase, je kunt het alleen goed overleven als je een boekenwurm bent, anders is het lang in het diepe zwemmen.

    Maar ze gaan het geloof ik al weer omgooien(onze dochter is de laatste groep van deze tweede fase) en nu hoor ik geluiden opgaan om de tweede fase al in de onderbouw te laten beginnen, dan kan ik je een ding verzekeren, nog meer voortijdige schoolverlaters!!!

    Die Mamoetwet was slecht, tweede fase nog slechter!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — maandag 2 januari 2006 @ 22.18 uur

  39. @Patrick, goed, joh, zet hem op met die laatste loodjes!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — maandag 2 januari 2006 @ 22.19 uur

  40. @27 Evert Tigchelaar jr
    Onderbouwing genoeg, lees alle reacties er maar ‘ns op na. De overheid slaagt er niet in een schoolsysteem op te bouwen dat aansluit op de arbeidsmarkt. Niet zo verwonderlijk want zij heeft er geen direkt belang bij het goed te verzorgen. En dus verwordt ook het onderwijs tot een woud van regelgeving door ambtenaren achter hun bureautjes bedacht. Het is een enorme schande iets zo belangrijks als onderwijs over te laten aan de overheid. De vrije markt heeft een groot direkt belang bij goed en betaalbaar onderwijs en is dus de aangewezen partij om dit te verzorgen.

    En ik ben geen VVD’er, ook die partij denkt namelijk alleen nog maar in overheids-gerichte oplossingen.

    Reactie door HenriOsewoudt — maandag 2 januari 2006 @ 22.30 uur

  41. Het Studiehuis is best een goed idee, maar dan moet eerst de puberteit afgeschaft worden.

    Reactie door Ed Sorrento — maandag 2 januari 2006 @ 22.31 uur

  42. @29 Ed,

    Hij heeft die medeleerling tot op heden nog steeds niet verlinkt.
    Eigenlijk doodjammer.
    Had hij het maar in zich om niet voor de rotzooi van een ander op te draaien.
    Het probleem met mijn oudste zoon is dat hij vaak te eerlijk is en opdraait voor de ellende die een ander veroorzaakt en daar dan ook dankbaar misbruik van maakt.
    Het zit er bij hem gewoon niet in om een ander te verlinken.
    Te prijzen, maar niet altijd.
    Zeker niet als hij zelf daar de dupe van wordt.
    Als hij constant de dupe wordt van de streken van een ander, omdat ze denken, nou die houdt z’n mond wel, vind ik dat betreurenswaardig.

    Reactie door Anja — maandag 2 januari 2006 @ 22.32 uur

  43. @37 Peter,

    Ben het met je eens dat sinds de invoering van de mammoetwet het er niet op vooruit is gegaan.

    Reactie door Anja — maandag 2 januari 2006 @ 22.36 uur

  44. @ 40 Henri Osewoudt

    Slechte regulering moet je vervangen door goede. Onze overheid heeft ooit een excellent onderwijssysteem op poten gezet dat ons grote welvaart heeft gebracht en menig Nobelprijswinnaar. Ik zie niet in waarom die overheid dat nu opeens niet meer zou kunnen.

    De verloedering die we momenteel in het hoger onderwijs zien plaatsvinden, zijn juist mede in de hand gewerkt door de introductie van zgn. “marktgericht” werken.

    Reactie door Ed Sorrento — maandag 2 januari 2006 @ 22.47 uur

  45. GEEN OVERHEIDSINMENINGEN IN HET ONDERWIJS, WEL INSPECTIE OVERHEIDSHALVE.
    Ik vind het verontrustend te lezen dat Pabo studenten maar 20% van hun studie aan vakkennis besteden en dat de rest aan didactiek zou gaan.

    Ik wil het vertrouwen in de PABO opleidingen niet ondermijnen.
    Toch zet ik mijn zorg over deze bevindingen van de onderwijsraad uiteen.
    Het is onduidelijk waar deze didactiek voor zou dienen als men te weinig vakkennis in huis heeft om over te kunnen dragen.

    Wat ik me als docent, die met de 2e fase heeft gewerkt, daarbij enigszins voor kan stellen is is dat je je leerlingen didactisch nog op weg helpt hoe ze het beste kunnen Googelen!
    Laat deze voorstelling nooit tot volledige waarheid komen. Het internet kan de plaats van een docent nimmer innemen.
    Er lagen overheids plannen om de overwegend mislukte 2e fase door te sluisen naar de onderbouw alwaar er met begeleiders verder mee gewerkt zou worden.

    Mijn eigen ervaring van de invoer van de 2e fase/studie huis in het MO is dat het niet anders dan tot een afname van niveau en inhoudelijke kennis van de leerling heef geleid.
    Hoe een soort 2e fase/studiehuis in de onderbouw wel vruchten af zou werpen, is mij dan ok een raadsel. Dat je door een begeleider in de onderbouw hiervoor aan te stellen bezuinigt, is wel duidelijk.

    Als docent die nog kon tellen,kon je al bij introductie en voor de invoer ervan, op je vingers na tellen dat de kwaliteit van onderwijs met de 2e fase af zou nemen.
    Daarnaast zorgde de vermindering van les-contacturen ook voor een sociale verarming tussen leerling en docent.
    Zoals bekend en eerder op dit log genoemd werd de docent een soort begeleider die
    zelfstandig uitgevoerd projecten van de leerling aftekende. Deelvakken resulteerden in een versnippering van het vak voor leerling en docent.
    @14
    De overheid zou zich m.i. inderdaad niet moeten bemoeien met vernieuwingen in het onderwijs, maar dit aan de werkvloer zelf moeten overlaten.
    Er zijn wel degelijk mensen en met name juist docenten en leraren, die zich beseffen dat overheidsinmenging aan de grondlag van de verslechterende kwaliteit van het onderwijs ligt.
    Ze hebben er n.l. direct mee te maken!
    Het onderwijs is nu eemaal een beroep dat je zonder motivatie voor je vak en leerlingen niet goed kan uitoefenen.
    Er is niets demotiverende voor een docent
    dan middelmatige en onder de maat werkstukken van een leerling af te tekenen omdat het zonder les moeilijk meer inhoud kan krijgen, de leerlingen nog maar onvoldoende zelf te kennen etc.
    Een vakbekwame en bevlogen docent vertrekt liever dan dat hij zich hier voor leent.
    Het motiveert een docent om samen met de leerling het beste uit de leerling te halen.
    Het is m.i. daarom eenvoudiger dan het lijkt om weer kwaliteit in het onderwijs terug te brengen.
    Het beroep van docent en leraar dient in ere te worden hersteld. Hij of zij moet de ruimte weer krijgen om les te geven.
    Scholen moeten in ere worden hersteld, ze kunnen uitstekend en zelf voor de nodige onderwijsvernieuwingen zorg dragen.
    Dit is toch meer dan logisch gezien scholen zich af moeten stemmen op de leerlingen, de aard en niveau van het onderwijs dat zij geven.

    Ik hoop van harte dat in komende debatten overheidsinmenging in het onderwijs op de schop gaat. En dat dit plaats mag vinden zonder het onderwijs aan de vrije markt over te leveren.

    Reactie door mona — maandag 2 januari 2006 @ 23.00 uur

  46. Zoals Zalm zou zeggen, dan maar een jaartje later professor!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — maandag 2 januari 2006 @ 23.01 uur

  47. Heb een MULO-A diploma en moest op 12 vakken examen doen. Daaronder HOOFDrekenen. Niet mijn beste vak, maar ik heb er vandaag de dag nog steeds plezier van als ik mijn boodschappen doe. Ik weet bij de kassa op de euro nauwkeurig wat ik in mijn karretje heb liggen en ik rond altijd af naar boven tijdens het winkelen. Kom je nooit voor lelijke verrassingen te staan.
    Sabineke, van ganser harte eens! Met de Mammoetwet is het onderwijs naar de Filistijnen gegaan!

    Reactie door Lydia — maandag 2 januari 2006 @ 23.14 uur

  48. Eens Mona, vakken moeten weer terug bij de leraar, en leren terug bij leerling.

    Al die projecten, uren plak en tekenwerk, i.p.v. leren en absurd dat bij de talen gekozen kon worden uit 2 vakken i.p.v. een taal in zijn geheel!

    Ook bij geschiedenis en aardrijkskunde vreemde vervlakkingen waardoor verbanden minder worden i.p.v.meer.

    Ik heb geen hoofd voor cijfers maar manlief zegt dat wiskunde wel nu verder gaat dan in zijn HBS B tijd.maar ook wel veel verandert is!

    En dan ook weer die nieuwe spelling, weer poen voor de boekenmakers, minder voor de ouders.

    Ik heb zelfs gehoord dat die tweede fase het onmogelijk maakt om van school te verwisselen, aangezien ze zo verschillend werken.

    Ik ben voor een systeem dat er ook voor zorgt dat scholen dezelfde systemen gebruiken, immers dan pas kun je als ouder pas echt een goede keuze maken, bovendien kunnen boeken veel langer mee en uitgewisseld worden na gebruik!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — maandag 2 januari 2006 @ 23.14 uur

  49. Toen ik in de jaren 50/60 naar school ging had ik al een hekel aan het rekenvak.
    Toch moest men toen zijn best doen om het rekenen en vooral het hoofdrekenen onder de knie krijgen.
    Ik begrijp dat nu zelfs rekenapparaten zijn toegestaan in het vervolg onderwijs, waar men geen hoofd rekenen meer krijgt als een onderwijsvorm.
    Een moeilijke som oplossen is niet zo moeilijk meer want ze kunnen gebruik maken van die zo makkelijke mini rekenaars, dan is die som dan ook erg gemakkelijk opgelost.
    Vroeger was dat niet zo en moest men met zijn/haar kennis van de lagere school het probleem van rekenen zelf oplossen.
    Het huidige probleem met het rekenen is juist die moderne calculator, je hoeft maar een rekenkundig probleem in te toetsen en hup daar is het juiste antwoordt.
    Natuurlijk is dat erg mooi maar je hoeft niet meer logisch te gaan denken om tot een juiste antwoordt te komen.
    In het voortgezet onderwijs was er vroeger ook met moeilijke berekeningen hoofdkennis nodig om een eindexamen tot een goed recht te brengen.
    Omdat ik niet sterk was in rekenen, was ik wel enorm trots dat ik toch een voldoende kreeg tijdens mijn eind-examen.
    Het is voor mij dan ook duidelijk dat Pabo studenten deze problemen gaan voelen omdat ze niet hebben geleerd om na hun basisschool toch door te gaan met hoofd rekenen.
    Ik stel dan ook voor om na de basisschool het hoodrekenen weer in te voeren zonder moderne middellen als een calculator en pas bij een vervolgstudie deze dingen te gaan gebruiken.
    Het zal zeker bijdragen aan het onderwijs voor Pabo studenten die ten slotte zelf in de toekoemst les gaan geven aan kinderen!

    Reactie door Hendrik — dinsdag 3 januari 2006 @ 1.07 uur

  50. “Hem z’n vader zei toen tegen mij…..”
    Nederlands: spreektaal van een onderwijzer
    in groep 6 anno 1985.
    Ondanks zijn ‘leuke aanpak’ van de kinderen
    moest dat toen al niet getolereerd worden.

    Abacus als hulpmiddel: waarom?
    Gevolg: jongelui zien soms ná het ‘pinnen’
    pas dat de kaas voor 39.80 werd aangeslagen
    i.p.v. 3, 98.

    Van hoofdrekenen wordt geen leuke of leer-
    zame les gemaakt, al dan niet met foefjes
    die het nog extra kunnen vereenvoudigen in
    dénken.

    Waarom niet de tafels tot 20 erin stampen,
    want dat is een leven lang gemák.
    Gevolg is dat jongeren met een eigen reke-
    ning wél de bank bellen voor hun saldo maar
    niet wéten wat er die maand nog moet worden
    afgeschreven, ‘dat zien ze dan wel’!

    De zotste verhalen hoor je dan van deze en
    gene.
    Als oefening zou al vroeg in het v.o. een
    leuke opdracht gemaakt kunnen worden van ‘n
    huishoudbudget uitwerken i.p.v. die voor-
    beelden uitwerken die weinig tot de ver-
    beelding spreken.

    Van je één, twee, drie, één twee drie, er
    dansles en rhytmische gymnastiek bij geven
    zou de aandacht voor moeilijke en makkelijke vakken kunnen verdiepen door ge-
    bruik te maken van een gezonde afwisseling.
    Roosters beter afstellen op het opnemings-
    vermogen én incasseringsvermogen zou ont-
    spannend lessen volgen beter mogelijk moe-
    ten maken.

    Opbouwende kritiek van ouders serieuzer
    nemen of erover in gesprek durven gaan, kan
    ook verbeterend werken i.p.v. zo veel moge-
    lijk de boot af te houden. Helaas staat
    daar het onderwijs om bekend, vanaf het mo-
    ment dat het met mácht kon omgaan, maar
    feitelijk is die tijd voorbij en wordt meer
    en meer door de samenleving getoetst aan de
    praktijkvoorbeelden van ‘eisen ‘. Een nor-
    mering die niet worden gehaald, al jaar en
    dag! Het onder druk moeten werken is tot en
    met bekend, maar jongelui onder pressie te
    doén presteren eist tactiek en pedagogiek,
    waarbij ook ouders thuis een groter aandeel
    zouden kunnen hebben in de thuis-opvoeding,
    maar ‘de maatschappij’ dwingt hen vaak tot
    arbeid, waar het eigenlijk niet op zijn
    plaats is en een ouder minder gelegenheid
    krijgt die opvoeding te begeleiden.

    De manco’s zijn te vinden op verschillende
    gronden en slechts structurele herwaarde-
    ring van de begeleiding van een scholier
    zal verbetering kunnen brengen.

    Reactie door Madelief — dinsdag 3 januari 2006 @ 3.14 uur

  51. @42 Anja, helaas moet ik Ed Sorrento grotendeels gelijkgeven dat het ingrijpen door ouders meestal niet bijdraagt aan het bijbrengen van moreel en discipline. Blijkbaar was verlinken aan z’m moeder een stuk makkelijker daan aan de docent. Ik zou je de vraag willen stellen wat jouw zoon door jouw ingrijpen nu heeft geleerd.

    Zelf heb ik ook regelmatig onterecht wat uurtjes schoolplein moeten vegen en tabellen moeten schrijven met hoofdsteden van provincies. Zelf heb ik het gevoel dat ik hier wel wat van heb geleerd.

    Reactie door Stephan — dinsdag 3 januari 2006 @ 3.23 uur

  52. Het lijkt me een goede reden om geen kinderen te willen opvoeden in Nederland, tenzij je voldoende geld hebt voor privé onderwijs.

    Reactie door geldwolfje — dinsdag 3 januari 2006 @ 6.52 uur

  53. @52, Geldwolfje,
    niemand kan in de toekomst kijken!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — dinsdag 3 januari 2006 @ 11.01 uur

  54. “Het huidige probleem met het rekenen is juist die moderne calculator, je hoeft maar een rekenkundig probleem in te toetsen en hup daar is het juiste antwoordt. Natuurlijk is dat erg mooi maar je hoeft niet meer logisch te gaan denken om tot een juiste antwoordt te komen.”

    Een paar middelbare scholieren die ik ken rekenen met zo’n grafische rekenmachine. Ze weten zelf amper meer hoe ze snijpunten van lijnen en parabolen met de assen moeten uitrekenen. Ze typen de vergelijkingen in in de rekenmachine en die maakt een mooi tekeningetje.

    Niet alleen het niet meer weten hoe je tot een antwoord komt is het probleem. Ook het blindelings vertrouwen op rekenmachines is een probleem.

    Je ziet dat ook in de techniek. Men voert formules en schema’s in in de computer, de computer berekent de uitkomsten. En vervolgens neemt men deze voor waar aan.

    Het zelf schatten van het antwoord of het zelf even grof doorrekenen van een elektronische schakeling om te controleren of het antwoord van de computer ongeveer overeenkomt is er vaak niet meer bij. Kijk, de computer zal het allemaal wel ongeveer goed uitrekenen. Maar het zijn nog altijd mensen die schema’s maken, getallen en formules invoeren.

    Veel vaardigheden en kennis worden wel aangeleerd, maar door allerlei technische hulpmiddelen verleerd men het ook weer, omdat men de vaardigheden vervolgens amper nog toepast.

    Reactie door Nathan — dinsdag 3 januari 2006 @ 11.42 uur

  55. alles wordt weer over een kam geschoren, zelf ben ik student aan de pabo in ‘s Hertogenbosh. En in mijn klas is er op een uitzondering nagelaten niemand die problemen heeft met rekenonderwijs. Waar is het eigenlijk op gebaseerd, is er onderzoek geweest en zo ja, waar is het dan.

    Er zullen heus wel andere studenten zijn die het rekenen niet voor de 100% onder de knie hebben. Maar is het niet veel belangrijker dat de kennis van de Nederlandse taal beheerst wordt. Maar dat is zeker het vermelden niet waard.

    groeten

    Reactie door Regenboog — dinsdag 3 januari 2006 @ 12.08 uur

  56. #14 “Geef het middelbaar en hoger onderwijs vrij, de vrije markt zou nooit leraren accepteren die niet kunnen rekenen en nooit leerlingen afleveren die na hun opleiding nergens aan de bak kunnen komen. Dat soort scholen zouden namelijk erg snel failliet zijn.”

    Ik ben bang dat dit wat te optimistisch is gesteld: In de vrije markt is men strikt en alleen geinteresseerd in winstmarges. En de makkelijkste weg is dan om je op massaproduktie te richten en niet zo zeer op kwaliteit.

    Helaas zitten we nu in de situatie dat de politiek 0,0 interesse heeft in onderwijs. Het wordt gezien als een grote kostenpost die niets oplevert op het moment dat de modale volksvertegenwoordiger makkelijke baantjes buiten Den Haag wil gaan scoren. Bezuinigen dus.

    Het huidige dominante geloof dicteert dat de beste manier om die bezuinigingen mogelijk te maken, het introduceren van marktwerking is. Laat het bedrijfsleven het maar uitzoeken, die willen toch zo nodig opgeleide arbeidskrachten hebben?

    Als je het onderwijs bedrijfsmatig wilt inrichten heb je natuurlijk moderne managers uit het bedrijfsleven nodig om al die amateurs te vervangen die voorheen dachten dat ze leiding aan scholen konden geven. Helaas was je net bezig rigoreus te bezuinigen, zodat je bepaald niet de beste managers kunt aantrekken. Maar goed, die managers komen er, en de trend is dat de leiding van scholen steeds minder binding met het onderwijs heeft. Ik vergelijk het maar met een verkeerspolitie waar je steeds meer mensen vervangt door figuren zonder rijbewijs.

    Dat betekent dat er steeds meer schades ontstaan die in een werkelijk vrije markt inderdaad intolerabel zouden zijn. Maar dat hoogste doel van die vrije markt in het onderwijs is nog lang niet bereikt en de financiering van staatswege blijft voorlopig gewoon doorgaan. Er gaat echter steeds meer geld naar dekking van schades. Dat, en de jaarlijkse bezuinigingen betekenen dat er alsmaar minder geld overblijft voor feitelijk onderwijs.

    Ik zie werkelijk geen enkele aanwijzing dat er iets ten goede gaat keren in het onderwijs. Er wordt wel geblaat over alle nieuwe fantastische dingen die men implementeert, maar veelal is dat alleen maar bedoeld om de werkelijke schaal van de bezuinigingen te camoufleren. Maar zelfs al zou morgen in de politiek het licht doorbreken en iedereen zou alles op alles zetten om het onderwijs weer het solide fundament van onze *gehele* maatschappij te maken, dan nog kan je niet de, wat is het, E20.000.000.000 (twintig miljard euri) of zoiets, die de laatste decennia uit het onderwijs zijn weggeroofd goedmaken. In het beste geval zal het een halve tot een hele eeuw duren voordat je weer terug bij af bent.

    Intussen kan ikzelf alleen maar proberen mijn eigen best te doen.

    Ik hoop dat anderen het bovenstaande verhaal met argumenten en constateringen naar de prullebak kunnen verwijzen.

    Reactie door pablito — dinsdag 3 januari 2006 @ 12.12 uur

  57. Eigenlijk denk ik dat een aantal onderdelen die zijn geïntroduceerd in het voortgezet onderwijs wel goede kanten hebben. Het zelfstandig en oplossingsgericht werken is iets dat in later zeker terugkomt. Wel moet wat meer basiskennis worden bijgebracht zodat bredere verbanden kunnen worden herkend.
    Zover ik op dit moment in mijn omgeving kan zien is blijkbaar het herkennen en corrigeren van gebrek aan concentratie en zelfdiscipline bij leerlingen nog een probleem. Ook lijken docenten hier en daar nog problemen te hebben met het beoordelen van de kwaliteit van ingeleverde stukken, ook of wellicht plagiaat is gepleegd. Dit laatste wordt nu in het hoger onderwijs onderkend, maar waar hebben ze dat truukje geleerd?

    Reactie door Stephan — dinsdag 3 januari 2006 @ 12.48 uur

  58. Waarom worden kleuterdocenten op de PABO verplicht ook les te geven aan de bovenbouw, en andersom terwijl dit toch echt zeer verschillende vakken zijn? Waarom worden scholen aangezet tot gesjoemel omdat de cito-uitslagen bepalend zijn voor én de subsidie, én -dankzij die openbaarheid van de cijfers- voor de aanmeldingen? Waarom is de ouderparticipatie zo belachelijk ver doorgevoerd? (staan ze ook de tandarts te vertellen hoe die de kiezen moet vullen?) Waarom hebben we nog steeds dat verdeeldheid zaaiende bijzonder onderwijs? (zijn we bang dat het CDA het algemeen kiesrecht weer terug wil draaien?). Waarom is het percentage BNP dat in onderwijs gestoken wordt zoveel lager dan bij de buurlanden?

    Het is nog een wonder dat er nog kinderen zijn die wel kunnen lezen, schrijven en rekenen!

    Reactie door Rik — dinsdag 3 januari 2006 @ 12.59 uur

  59. @12 Jan, ik ben het helemaal met jou eens. Nu moet de Pabo in het stof bijten na dat universitair, HBO en VMBO een tik hebben gekregen. Oorzaak de belachelijke veranderingen van Staatssecretarissen en Ministers van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen.
    In welk hoenderhok staat de volgende knuppel? Ouders weten het toch beter: Docenten en leerkrachten hebben een gemakkelijk leven, zei hebben immers altijd vrij? Ouders moeten/willen werken, dat is belangrijker dan kinderen opvoeden. De school moet dat maar doen. Respect voor leerkrachten bestaat niet meer.
    Nee, die worden bedreigd, vernederd en lichamelijk geweld
    is tegewoordig heel normaal.
    Nu staan de beste stuurlui staan wal.
    Zelf heb ik de PA succes vol beeindigd. Het is een prachtig vak maar geef jongeren die in het onderwijs willen gaan het advies om in het bedrijfsleven te proberen te een goede baan te zoeken. Bah, de D.J. Radio 2 haalt nu het onderwijs door het slijk. Weer een stuurman aan wal! Had hij maar betere cijfers gehaald, dan vertelde hij iets zinnigs over NORMEN en WAARDEN.
    Een leerkracht.

    Reactie door Elsa.de.Leeuwin — dinsdag 3 januari 2006 @ 13.25 uur

  60. In het boek: Een Robot Droomt van Isaac Asimov staat het verhaal Project Hoofdrekenen. He verhaal gaat uit van het feit dat niemand meet uit zijn hoofd kan rekenen, omdat machines dat overgenomen hebben. Totdat een kleine man gevonden werd die het nog wel kon. Helaas loopt het verhaal niet zo fijn af voor die man, maar de essentie is duidelijk: we zijn veel te afhankelijk van machines geworden!

    Reactie door L.M. Lembeck — dinsdag 3 januari 2006 @ 14.06 uur

  61. @51 Stephan,

    Wat hij hiervan geleerd heeft?
    Dat is dat hij niet voor de rotzooi van een ander op draait, dat die ander zijn eigen verantwoordelijkheid moet nemen.

    En eindelijk heb ik hem zover, dat als het weer raak is, hij z’n mede-klasgenoot er nu op aanspreekt en het nu wel goed onderling geregeld wordt.

    Als een kind het niet alleen kan, is hulp van een ouder soms gewènst.

    Reactie door Anja — dinsdag 3 januari 2006 @ 14.20 uur

  62. Dit onderwerp staat al weer onder het lijstje webissues.
    Ik vind het echt jammer dat er niet meer tijd voor centrale onderwerpen als onderwijs op het web gegeven wordt.
    Ik heb b.v. nu alleen heel even tijd om verdere reacties snel door te nemen. Ik vind dit ook jammer van de gegeven inzet van de deelnemers.

    groet
    mona

    Reactie door mona — dinsdag 3 januari 2006 @ 14.45 uur

  63. @62, Ja Mona, ik voel ook wel voor een landelijke forum discussie over bepaalde zaken als, zorg, onderwijs, welzijn, Europa!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — dinsdag 3 januari 2006 @ 14.56 uur

  64. @ Sannie (34):

    Zelf stam ik uit het “prehistorische” tijdperk waarin noch woordenboeken, noch rekenmachines mochten worden gebruikt bij proefwerken en examens! Toch kwamen we er wel uit. Misschien juist wel daardoor???

    @ Pablito (56):

    Inderdaad zal Nederland veel meer moeten gaan investeren in alle sectoren van het onderwijs -in Europa besteden we zo ongeveer het laagste percentage van de openbare middelen aan dit doel-, wil het op den duur kunnen bijblijven wat betreft de noodzakelijke kennisontwikkeling.

    Reactie door Olav Meijer — dinsdag 3 januari 2006 @ 15.20 uur

  65. Wat wel waar is is dat 1+1 wel 3 kan worden.

    Reactie door e.krul — dinsdag 3 januari 2006 @ 16.22 uur

  66. Er zijn ook mensen die in hun eentje wel met z`n negenen zijn.

    Reactie door e.krul — dinsdag 3 januari 2006 @ 16.22 uur

  67. Hoe wonderlijk die mens!

    Reactie door e.krul — dinsdag 3 januari 2006 @ 16.23 uur

  68. @ Kruk (67):

    Een “schitterend ongeluk” van de evolutie? :)

    Reactie door Olav Meijer — dinsdag 3 januari 2006 @ 18.04 uur

  69. Pardon reeds: KruLLL natuurlijk!

    Reactie door Olav Meijer — dinsdag 3 januari 2006 @ 18.05 uur

  70. @66 Krul,

    Jàh Krul,

    Vroeger was ik schizofreen,
    maar nu gaat het weer goed met ons.

    Reactie door Anja — dinsdag 3 januari 2006 @ 19.24 uur

  71. 70 Anja

    Fijn dat het weer goed met jullie gaat, eenheid in verscheidenheid.

    68 Olav Meijer

    Op dit moment een beetje Kruk ja! Ha ha.

    Reactie door e.krul — dinsdag 3 januari 2006 @ 19.36 uur

  72. @71 Krul,

    We voelen ons (inmiddels met 14) zo gelukkig, dat wil je niet weten man.
    We lachen ons te pletter in ons ééntje. :P

    Reactie door Anja — dinsdag 3 januari 2006 @ 20.47 uur

  73. @56 pablito

    “Ik hoop dat anderen het bovenstaande verhaal met argumenten en constateringen naar de prullebak kunnen verwijzen. ”

    Ik hoop van niet, want of je het nu leuk vindt of niet, hij heeft wel gelijk. Ben je zelf misschien zo’n docent die niet kan rekenen en moeite heeft met taal?

    Reactie door geldwolfje — woensdag 4 januari 2006 @ 7.03 uur

  74. #73 Hmm, het is mij niet helemaal duidelijk: Wie is “hij” die wel gelijk heeft?

    Mijn bedoeling met de zin die je aanhaalt is dat ik hoop dat mijn sombere visie @56 onterecht is en dat iemand dat kan aantonen.

    Verder ben ik geen docent en voor rekenen heb ik computers ;-).

    Ik heb weinig moeite met taal, tenzij je het over frans of spaans hebt :-). Ik gebruik nooit een spelling- of gramatica-checker.

    Ik ben een eenvoudige computertechneut op een school.

    Reactie door pablito — woensdag 4 januari 2006 @ 14.44 uur

  75. #74 en dat blijkt wel: het is natuurlijk “grammatica” ;-)

    (had even een Homer Simpson-moment, D’OH!)

    Reactie door pablito — woensdag 4 januari 2006 @ 14.48 uur

  76. @74 pab(lit)o (?) ;)

    De “hij” was de heer Osewoudt (reactie 14), op wie jij reageerde.

    Van jouw eigen mening kan ik helaas geen chocola maken (figuurlijk dus).

    Groeten,

    Reactie door geldwolfje — woensdag 4 januari 2006 @ 18.58 uur

  77. #76 ah, snap het.

    Wat de chocola betreft, ik ben benieuwd wat je onduidelijk vindt…

    Reactie door pablito — donderdag 5 januari 2006 @ 7.25 uur

  78. @77 pablito

    Ik zal je eerlijk zeggen dat ik behalve het citaat en de onderste alinea de post niet eens gelezen had. Dat was ook niet nodig, want ik achtte de kans klein dat er iets in zou staan dat mijn goedkeuring zou kunnen wegdragen of dat uberhaupt nieuw zou blijken te zijn. Maar goed, ik heb je post alsnog even inhoudelijk bestudeerd.

    Allereerst de opmerking over dat “men in de vrije markt strikt en alleen geinteresseerd [is] in winstmarges”. Of dat zo is? De ene persoon zal daar wel alleen in geinteresseerd zijn. De andere niet. Er is dus geen ‘men’. Ik probeer zelf een gezonde balans vast te houden tussen hoe leuk ik mijn werk vind en hoeveel ik ermee verdien. Ik zou meer kunnen verdienen door vervelender werk te doen, maar ik zou daar niet gelukkiger van worden. Hiermee heb ik deze opmerking m.i. dus weerlegd.

    Vervolgens de opmerking dat men zich zal richten op massaproductie en niet op kwaliteit. Ik zou eerder het omgekeerde verwachten. Grote bedrijven (en zeker multinationals) hebben tegenwoordig belastingvoordelen ten opzichte van kleine bedrijven. Juist deze grote bedrijven richten zich vaak op massa-productie. Ik zou verwachten dat in een vrije markt hun aantal afnemen. Ook hebben deze bedrijven, of beter gezegd: de mensen die er werken, speciale voordelen in de vorm van bescherming ten opzichte van schuldeisers. Het is dus niet alleen de belasting, maar een heel pakket aan voorkeursmaatregelen genomen door onze Staat om deze bedrijven maar in Nederland te houden. Als grote bedrijven gelijk werden behandeld als kleine bedrijven zou m.i. de gerichtheid op massa-productie juist af in plaats van toenemen.

    Overigens zitten er ook wel goede punten in je post. De opmerking dat onderwijs “Het wordt gezien als een grote kostenpost die niets oplevert op het moment dat de modale volksvertegenwoordiger makkelijke baantjes buiten Den Haag wil gaan scoren” treft zeker doel. Dat is eigenlijk een waarheid die voor alle sectoren geldt die de overheid zich in de loop der tijd van heeft meester gemaakt. Ook voor de zorg geldt dit bijvoorbeeld.

    Jouw mening dat “het huidige dominante geloof” marktwerking is, deel ik niet. Ik zie eerder een toename van de socialistische denkbeelden. Overigens had ik graag gezien dat je wel gelijk had, maar ik vraag me af waar je dat uit opmaakt.

    De rest van de post gaat teveel inhoudelijk in op de wijze waarop het onderwijs zou moeten worden ingericht. Je geeft niet aan welke maatstaven je wilt hanteren om te meten of er vooruitgang is geboekt. Ik durft te wedden dat die maatstaven volstrekt willekeurig gekozen zouden zijn als je ze wel had vermeld. Mijn maatstaaf of een school op langere termijn succesvol is, zou zijn dat mensen bereid zijn enorm hoge bedragen te betalen om er onderwijs te mogen volgen. Een alternatieve maatstaf (en realistisch) is de totale winst van een bepaalde school over een langere termijn (zeg tien jaar).

    Maar goed, het was weer leuk. Ik ga eens wat doen.

    Groeten,

    Reactie door geldwolfje — vrijdag 6 januari 2006 @ 7.24 uur

  79. Een weekje terug stond ergens in de media: “Veel eerstejaars pabostudenten kunnen niet rekenen.” Een schokkend bericht, dat inderdaad waar is.
    Het ligt namelijk niet aan de Pabo’s, maar aan de middelbare scholen waar ze vandaan komen. De Tweede Kamer wil ingrijpen door wiskunde verplicht te stellen bij het examen voor pabostudenten. Gelijk hebben ze! Het wiskunde onderwijs moet dan wel goed zijn!
    Maar sinds de artikelen heb ik het meermalen moeten horen. Kan je wel rekenen? Blijkbaar was het lezen van het woordje eerstejaars te lastig voor de gemiddelde Nederlander die ik tegenkwam. Feit is dat aan het einde van het eerste jaar je 80% moet scoren bij de meeste Pabo’s voor rekenen, grammatica en spelling. Anders ga je gewoon niet door naar het volgende jaar. Die duimschroeven worden op andere Pabo’s wat later aangeschroefd. Uiteindelijk gaat het percentage voor het afstudeerjaar nog verder omhoog.
    Ook in mijn tijd bij NS merkte ik vaak dat mensen artikelen alleen lezen zoals ze dat willen. De media die berichten al ongenuanceerd brengen, maken dat er vaak niet beter op. Ligt dat aan de media? Nee en ja. Journalisten op tv en in de krant hebben beperkte tijd of ruimte om hun bericht over te brengen. Dan gaat dat soms ten koste van de nuance. Lezers moeten wat beter tussen de regels door lezen. De nuance in dit bericht is te vinden in het woordje eerstejaars. Maar journalisten maken zich ook vaak schuldig aan het klakkeloos overnemen van berichten van anderen.
    Iedereen heeft dus een beetje boter op z’n hoofd. Maar feit is dat veel mensen die ik tegenkom – op z’n Duits gezegd – graag hinein interpretieren. Als ze vervolgens slecht lezen, wordt hun waarheid een andere dan de werkelijkheid. Veel Nederlanders kunnen blijkbaar niet lezen.

    Reactie door Patrick — zaterdag 7 januari 2006 @ 15.13 uur

  80. @39 Sabineke, bedankt :-)

    Reactie door Patrick — zaterdag 7 januari 2006 @ 15.19 uur

  81. #78

    > “Allereerst de opmerking over dat “men in de vrije markt strikt en alleen geinteresseerd [is] in winstmarges”. Of dat zo is? De ene persoon zal daar wel alleen in geinteresseerd zijn. De andere niet. Er is dus geen ‘men’. Ik probeer zelf een gezonde balans vast te houden tussen hoe leuk ik mijn werk vind en hoeveel ik ermee verdien. Ik zou meer kunnen verdienen door vervelender werk te doen, maar ik zou daar niet gelukkiger van worden. Hiermee heb ik deze opmerking m.i. dus weerlegd.”

    Goed argument. Ik realiseer me dat ik persoonlijk een reeks bedrijven ken waar men vooral bezig is met wat men leuk vindt en nuttig, en men de winstmarge als middel tot het doel ziet. Al deze bedrijven zijn BV’s of varianten daarop.
    Aan de andere kant van het spectrum zijn er een boel bedrijven waar optimalisering van de winstmarge het enige doel is en al het andere daaraan ondergeschikt.

    Om het bij het onderwijs te houden: Waar gaat het mis?
    Ik denk dat het mis gaat waar het management van scholen op te grote afstand komt te staan van het feitelijke, inhoudelijke werk dat het verzorgen van onderwijs met zich mee brengt en de vakkennis die daarvoor nodig is.

    De enige manier die ik mij kan bedenken om dat te voorkomen is om *alle* managers, dus ook de directeuren, te verplichten om zelf les te geven, minimaal een volledig cursustraject het hele jaar door. Aantoonbaar succes daarin zou een harde voorwaarde voor uitoefening van de functie moeten zijn.

    Mooi praktijkvoorbeeld van die afstand heb ikzelf meegemaakt: Er werden video-beamers gekocht met computer-gestuurde white-boards om in lokalen op te hangen. Er waren uiteraard niet genoeg om alle lokalen te voorzien, dus moesten er keuzes gemaakt worden. De ICT-afdeling vond, omdat deze apparatuur met computers te maken had, dat de computerlokalen ermee uitgerust moesten worden. De docenten vonden juist dat het in de niet-computerlokalen moest komen omdat men in de computerlokalen veel meer naar de eigen monitor kijkt dan naar een centraal geprojecteerd beeld. Centraal lesgeven, waarbij projectie van groot nut kan zijn, gebeurt juist in niet-computerlokalen. Nadat dus de apparatuur in de computerlokalen was opgehangen, eiste de ICT-afdeling vervolgens dat de indeling van de computerlokalen aan centraal lesgeven werd aangepast.

    > “Vervolgens de opmerking dat men zich zal richten op massaproductie en niet op kwaliteit. Ik zou eerder het omgekeerde verwachten. Grote bedrijven (en zeker multinationals) hebben tegenwoordig belastingvoordelen ten opzichte van kleine bedrijven. Juist deze grote bedrijven richten zich vaak op massa-productie. Ik zou verwachten dat in een vrije markt hun aantal afnemen. Ook hebben deze bedrijven, of beter gezegd: de mensen die er werken, speciale voordelen in de vorm van bescherming ten opzichte van schuldeisers. Het is dus niet alleen de belasting, maar een heel pakket aan voorkeursmaatregelen genomen door onze Staat om deze bedrijven maar in Nederland te houden. Als grote bedrijven gelijk werden behandeld als kleine bedrijven zou m.i. de gerichtheid op massa-productie juist af in plaats van toenemen.”

    De regering heeft aangegeven in zijn beleid dat het onderwijs bedrijfsmatiger (goedkoper) moet gaan werken. Misschien heb ik oorzaak en gevolg niet goed begrepen, maar het lijkt erop dat dit ertoe geleid heeft dat men aan het fuseren is geslagen.

    Een mooi voorbeeld van deze “Groot is goed en veel is lekker”-trend is de Hogeschool Inholland, en die staat niet hoog aangeschreven als het om kwaliteit gaat. Er zijn meer van die fusiemonsters. Op de een of andere manier neigt men op dit moment naar grotere instellingen en mindere kwaliteit, al schreeuwt iedereen (managers in het onderwijs) dat juist de schaalvergroting de middelen verschaft om hogere kwaliteit te bereiken.

    > “Jouw mening dat “het huidige dominante geloof” marktwerking is, deel ik niet. Ik zie eerder een toename van de socialistische denkbeelden.”

    Ik doelde op het dominante geloof in de regering, die de mond vol heeft van marktwerking enz. Het onderwijs kan zich daar niet aan onttrekken. Je hebt denk ik gelijk dat socialistische denkbeelden in opmars zijn, de SP is daar een voorbeeld van. Ironisch genoeg lijken de bestuursvormen die nu in het onderwijs zijn ontstaan, juist de stalinistische kant op te gaan.

    > “De rest van de post gaat teveel inhoudelijk in op de wijze waarop het onderwijs zou moeten worden ingericht. Je geeft niet aan welke maatstaven je wilt hanteren om te meten of er vooruitgang is geboekt. Ik durft te wedden dat die maatstaven volstrekt willekeurig gekozen zouden zijn als je ze wel had vermeld.”

    Dat heb ik inderdaad niet aangegeven, maar jij komt er nu mee.
    Overigens worden er overal “functie en Waarderings-Systemen” geimplementeerd voor het personeel. Op zich kan dat een heel goede zaak zijn. “Door meten tot weten” zei Heike Kamerlingh Onnes ooit.
    Men wil in ieder geval het idee hebben dat langs ieder aspect van functioneren een of andere maatlat gelegd kan worden. Die maatlatten moeten echter ontworpen worden. Wie neemt de maat van de ontwerpers van die maatlatten? En weten de gebruikers ervan wat ze feitelijk meten?

    > “Mijn maatstaaf of een school op langere termijn succesvol is, zou zijn dat mensen bereid zijn enorm hoge bedragen te betalen om er onderwijs te mogen volgen.”

    Lijkt mij op het eerste gezicht een prima maatstaf. Als er dan maar wel voor gezorgd wordt dat iedereen dat onderwijs kan volgen en niet alleen diegenen die die enorm hoge bedragen ook feitelijk kunnen neerleggen.

    > “Een alternatieve maatstaf (en realistisch) is de totale winst van een bepaalde school over een langere termijn (zeg tien jaar).”

    Als je winst als in geld bedoelt, dan zie ik daar niets in. Dat is het inwisselen van de middelen voor het doel.

    Uiteindelijk gaat het om de totale “winst” voor de gehele samenleving van goed onderwijs. Hoe kwantificeer je dat?

    Reactie door pablito — woensdag 11 januari 2006 @ 16.06 uur