Goed voornemen

Eenzaamheid wordt een steeds groter probleem. Door ziekte, handicap of ouderdom kunnen mensen in rap tempo vereenzamen. Daarom begint de Landelijke vereniging voor mantelzorgers en vrijwilligerszorg Mezzo de campagne ‘een handje helpen’. Hun motto: met een uurtje in de week kun je een leven veranderen. Op de nieuwe site Handje Helpen kun je meer informatie lezen.

Weet je niet wat je precies kan doen? Deze test kan je misschien ‘een handje helpen’.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

maandag 02 januari 2006 :: 12.14 uur

43 Comments

43 reacties

  1. Ja, je hebt vrijwilligers nodig als een hoop zaken uit banen worden weg ‘bezuinigd’

    Mijn stelling is geef zorg terug aan de zorgwerkers!

    Het was vroeger gewoon dat je met patienten/clienten een ommetje maakte ging winkelen een spelletje speelde maar nee dat is geen werk, paperassen, zorgplannen etc is veel belangrijker geworden dan de personen waarover het gaat, controle en nog eens controle, niemand vertrouwd nog iemand, dus nog maar weer controle.

    Graag zorg terug waar het hoort en onderwijs idem en eigenlijk gewoon de waarde die ieder mens bezit, of hij nu mee doet in het geheel of niet.

    Afschaffen dat idiote idee dat alles een financieel plaatje heeft en geld verwordt tot doel!!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — maandag 2 januari 2006 @ 12.25 uur

  2. Met de groei van het aantal tweeverdieners is de zorg voor anderen steeds verder geprofessionaliseerd. Eenzaamheid wordt inderdaad een steeds groter probleem.
    Ik zag dat probleem een aantal jaren terug het treffendst uitgebeeld in een cartoon: De kinderen gaven hun moeder in het verzorgingstehuis een mobiele telefoon cadeau en zeiden “zo moeder, nu hoeven we niet meer iedere keer hierheen te komen om te horen hoe het met je gaat”.

    Reactie door Tim — maandag 2 januari 2006 @ 12.29 uur

  3. Eenzaamheid op latere leeftijd begint al bij hoe de (over-)groot ouders stemden.
    Velen kunnen of willen dat niet bevatten.

    De mens, toch een soort programmeerbare vleesrobot, wordt gevormd door de generaties voor hen en het kennelijk latente en veel verspreide ‘laat anderen maar stikken gen’ is al decennia on-top en dus actief.
    Zelfs mensen in bejaardentehuizen zijn wel eens eenzaam? of daar niet?

    Reactie door Baren d — maandag 2 januari 2006 @ 12.30 uur

  4. @Tim,
    als zorgwekende moet ik je even corrigeren, onze handen worden steeds meer gebonden om geen inhoudelijke zorg te geven en zels basis schiet regelmatig te kort!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — maandag 2 januari 2006 @ 12.37 uur

  5. Behoudens de vakantie met zijn ouders zórg
    ik vanaf zijn 4e maand, 6, soms 8 dagen in
    de maand op mijn kleinzoon, niet alleen als
    oma, maar ook als (uiteraard gratis) kinder
    opvang. Zo kan ik toch binnen redelijke
    grenzen aan vrijwilligerswerkdoen. Daarbij
    hoort danook het ‘mee laten doen’ met buur-
    kindertjes in mijn buurt, die veelvuldig komen langswippen, ook als hij er niet is.
    Wonend in een buurt waar voornamelijk beide
    ouders (moeten) werken, is een extra aanloop of (thuis wetende !) vraagbaak al
    meerdere malen zeker niet overbodig gebleken. De aktiviteiten zijn prima in
    overeenstemming te brengen nu ik zelf een
    chronisch patiënt (angina pectoris) gewor-
    den ben. Bij mijn evt. uitvallen neemt het
    andere grootouderpaar de opvang over en ook
    is er de kans op ‘ruilen’.
    Grote voorkeur heeft voor mij nog altijd
    dat kinderen de eerste jaren door de ouders
    continu zelf worden opgevoed, maar hun kind
    is dus op ma, di en do goed onderdak en wo
    en vr is één van de ouders dus thuis bij
    hun kind. Het zal mij grote moeite kosten
    de kleuter op zijn 4e te moeten gaan missen: we zijn erg aan elkaar gehecht !
    Ook niet-kleinkinderen zouden in hun eigen
    buurt vaker bij iemand moeten kunnen binnenlopen: zij vinden dat heerlijk en ontvangen extra aandacht en het zijn altijd de meest vermakelijke, praatjes- en
    babbeltjes makers. Al flink veel oudere ben
    je dan ook de ouders nog wel eens tot (op-
    vang én vraagbaak)steun! Je kijkt weer heel
    anders tegen hun problemen aan of herkent
    ze onmiddellijk, ‘n geruststelling kan dan
    wonderen doen ! De aangeboren ‘grappen en
    ondeugendheden, spitsvondigheden etc.’
    lijken wel samengevat in een bekend gen of
    dna structuur, leuk om dat herhááld te zien! Kinderopvang is dus een áánrader !

    Reactie door Madelief — maandag 2 januari 2006 @ 12.40 uur

  6. Het komt volgens mij door de angst dat we deze maatschappij hebben/krijgen, imers een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest, dus controle wordt belangrijker dan het doel vaarvoor controle is opgericht.

    Ik ben erg voor een landelijk debat hierover, wat we nu als maatschappij willen maar ik vrees dat dat ons niet wordt gegegunt net zoals Europa debat!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — maandag 2 januari 2006 @ 12.43 uur

  7. @2 Tim,

    Tot zo’n 15 jaar geleden was ik ook een twee-verdiener en van plan te blijven werken tot mijn pensioen.
    Helaas heeft het lot anders beslist.
    Als je met een handicap (door medisch falen) komt te zitten, word je in een hokje geduwd, bent aan huis gebonden en alle (meeste) sociale contacten verdwijnen met het verstrijken van de tijd.
    Ik zou graag eens met mensen iets ondernemen, die hier zelf niet meer toe in staat zijn, maar ben het zelf helaas ook niet.
    Zit echt aan huis vast.
    En jà, ook ik voel me dan weleens eenzaam, maar gelukkig voor mij, ben ik niet alleen.
    Al zijn dit wèl 2 verschillende dingen.

    Reactie door Anja — maandag 2 januari 2006 @ 13.04 uur

  8. @1 Sabineke

    geheel mee eens,
    de mantelzorgers, vrijwillgers en voedselbankmedewerkers institutionaliseren de armoede.

    - Het minimumloon moet omhoog
    - er moeten meer mensen een GEWONE betaalde zorgbaan krijgen

    Als SP vrijwilligers als oplossing ziet lijkt het er veel op dat zij een onderdeel zijn van de illuminati agenda voor het creeren van een elite-socialistische heilstaat met een paar rijken en vervolgens een leger aan vrijwilligers cq. slaven.

    Reactie door Toine — maandag 2 januari 2006 @ 13.26 uur

  9. Ik heb het vrijwilligerswerk pas opgezegt wegens het verdwalen in de ambtelijke rompslomp dat overheidsorganisaties zo eigen is. (toch nog 5 jaar gedaan)

    Reactie door Stephan — maandag 2 januari 2006 @ 13.27 uur

  10. Wie geen plezier vindt in eenzaamheid zal niet van de vrijheid houden.

    Deze uitspraak van Shopenhauer is mij op het lijf geschreven.
    Wat ik wil zeggen is dat mensen eenzaamheid verschillend kunnen ervaren.
    Natuurlijk moet er wel aandacht zijn voor mensen die onvrijwillig vereenzamen.

    Reactie door Eric — maandag 2 januari 2006 @ 13.30 uur

  11. Laat mij even zeggen dat het niet alleen ziekte etc is waarom mensen vereenzamen.
    Ook desinteresse van familie en omgeving kan een oorzaak zijn. Omdat je het moeilijk vindt met mensen om te gaan, maar daar wel je best voor doet. Omdat je iets afwijkt van de norm die mensen stellen. Omdat je niet knap wordt gevonden door mensen.
    Dat is een grote groep mensen die al vanaf de middelbare school buiten de boot vallen. (Misschien niet als object voor pesten oid)
    Deze mensen vereenzamen al op vroege leeftijd. Maar niemand kijkt naar ze om. Als ze daar hun best voor doen, sportscholen, verenigingen etc, dan helpt dat ook niet. Want hetzelfde wat ze overkwam op school, overkomt ze daar ook.
    Die mensen vechten voor hun maatschappelijke positie. Daar kunnen ze zich tenminste nog – vanwege hun kennis en kunde – staande houden. Maar ook dan gaan ze nog steeds alleen naar huis en op vakantie.
    Programma’s als Idols etc doen daar nog vrolijk aan mee. Als je een mooie stem hebt, maar er niet uit ziet, dan val je ook al buiten de boot.
    Ook de politiek heeft weinig oog voor hen. Overigens worden ze nog eens gestraft door het CDA met hun – alleen gezinnen tellen- beleid, omdat ze alleenstaand zijn. Gelukkig zijn er mensen die binnen de norm vallen, die daar ook over mee kunnen praten, dus dat deel van het verhaal in ieder geval kunnen bevestigen.
    Het is een feit dat alles in onze maatschappij nog altijd op gezinnen en meerdere personen huishoudens is ingericht. Terwijl alleenstaande de kosten altijd alleen moeten opbrengen. Het enige waar echt rekening gehouden is met alleenstaanden is bij de gemeentebelastingen. Daar kun je het aangeven.
    Maar ook bij het boodschappen doen, koop je zo goed als alles voor minimaal 2.
    Misschien zal je daar vreemd van opkijken, maar ook dat helpt de vereenzaming. Geloof me, ik weet waar ik het over heb. Het is een groep die bij de hulpverlening buiten de boot valt.
    De campagne een paar jaar geleden over eenzaamheid, die ging ervan uit dat mensen het wel wilde melden als ze iemand als eenzaam in hun omgeving zagen. Maar die campagne gaat uit van het verkeerde uitgangspunt. Eenzame mensen vallen niet op.

    Reactie door Anoniem — maandag 2 januari 2006 @ 13.41 uur

  12. geef die eenzamen een computer met internet en vertel ze hoe ze moeten chatten en hoe ze op forums kunnen bijdragen en de eenzaamheid verdwijnd als sneeuw voor de zon.

    Ze leren zo nieuwe mensen kennen en leren eindelijk hoe de maatschappij ECHT in elkaar zit. De waarheid maakt je vrij…. geef die mensen nog even de waarheid voordat ze sterven, dan zijn ze voor het eerst vrij van de politieke, gelovige en zakelijke charlatans.

    Reactie door Toine — maandag 2 januari 2006 @ 13.42 uur

  13. Doe al heel veel vrijwillig voor anderen, is ook logisch natuurlijk.

    het kan ook uit eigen initiatief

    Reactie door e.krul — maandag 2 januari 2006 @ 14.00 uur

  14. 1 sabineke

    Ik ben het helemaal eens met je stelling de zorg terug te geven aan de zorgwerkers.
    Het lijkt mij ook de enige manier om toenemende sociale eenzaamheid te bestrijden en daarnaast de zorgwerkers in ere te herstellen.
    Dit zowel voor de zorgbehoevenden als de wegbezuinigden in de zorg.
    Dit ok voor het onderwijs zoals je noemt, die scholen die het zonder b.v. concierge (te duur voor de lumpsum) moet rooien.
    En die gemotiveerde ID concierges die zich bij hadden laten scholen en nu wellicht weer thuis zitten of ander werk verrichten om nauwelijks mee rond te komen.

    Het is m.i. dan ook symtoombestrijding om de toenemende armoede en eenzaamheid met meer vrijwilligers aan te moeten gaan omdat het overheidsbeleid er lak aan heeft.
    De boodschap moet via ons allen bij de politiek terecht komen.
    How about: De Nieuwe Zorgplicht
    Voor Zorgbehoevenden en Zorgwerkers?!

    Reactie door mona — maandag 2 januari 2006 @ 14.04 uur

  15. 8 Toine

    Duidelijk en krachtig neergezet.
    De SP moet ons m.i. wel informeren maar moet zich verder verre houden van een oproep voor meer vrijwilligers.
    Helemaal mee eens dus!

    Reactie door mona — maandag 2 januari 2006 @ 14.24 uur

  16. Ik doe ook vrijwilligers werk naast een fulltime baan en een studie.
    Naar mijn idee, als je iets kunt bijdragen voor anderen, doe dat dan.
    Niet alleen wachten op de overheid, maar ook zelf iets bijdragen , dat heet toch solidariteit ?

    Reactie door Eric — maandag 2 januari 2006 @ 14.37 uur

  17. @8 Toine.
    Nu moet ik me zeker schamen dat ik vrijwilligerswerk doe?
    @12 Ironisch bedoelt zeker?

    Reactie door Gandalf — maandag 2 januari 2006 @ 15.05 uur

  18. Goede zaak vrijwilligerswerk. Ik heb het járen gedaan. Weliswaar (nog) niet in de zorg, wel dieren/vogelopvang en theaters.

    Maar het moet niet te ver gaan, met dat vrijwilligerswerk … Solidariteit en iets bijdragen voor anderen ben ik helemaal voor, maar betaalde banen creeëren ook!

    Reactie door Pietje af — maandag 2 januari 2006 @ 15.06 uur

  19. @11 Anoniem,
    Is dit niet ook een beeld wat je van jezelf creëert?
    Ik weet ook uit ervaring dat ik me soms ontzettend eenzaam voel, maar vraag me daarbij wel meteen af waarom?
    Als anderen jou niet kunnen/willen accepteren zoals je bent, zegt dat toch meer over hun dan over jou.
    Ieder mens mag er zijn, ook jij en ik.
    Trouwens goed van je, dat je hier reageert.
    Blijven doen!

    Reactie door Anja — maandag 2 januari 2006 @ 15.29 uur

  20. Vrijwillgerswerk, het woord zegt het al, het is werk.

    Maar mag natuurlijk niet als regulier werk gezien worden.

    Regulier werk is noodzakelijk en genereerd geld.

    Of is regulier werk soms ook noodzakelijk maar brengt niet meteen geld in het laatje?

    Dan is, mensen die verzorgt/geholpen worden waar nodig, beter in hun vel zitten en minder psychische/fysieke klachten zullen ontwikkelen, toch ook pure winst!

    Meer betaalde banen i.p.v. vrijwilligers!

    Reactie door Johan Smeets — maandag 2 januari 2006 @ 15.41 uur

  21. Eerst moet erkent worden of het belangrijk is of niet en dan specificeren als arbeid. Timmermannen werken toch ook niet vrijwillig? Of eens bezuinigen in Den Haag, salarissen gigantisch laag maken, vervolgens zeggen dat ze toch erg belangrijk zijn en vragen of ze het voor niks willen doen. Ook absurd toch? Op deze site staat haarfijn uitgelegd dat zorgtaken maar eens serieus genomen moeten worden en serieus betekend betaald, simpel in deze maatschappij. http://www.e-mama.be
    Zolang alle beroepsgroepen betaald willen krijgen snap ik niet dat dit vrijwillig zo moeten. Zolang er geen timmerman, politie, groenteboer, fietsemaker het bij mij voor niks doet en gewoon een factuur stuurt zie ik niet in waarom ik het wel voor niks zo moeten doen. Hier moet de kachel ook branden.

    Reactie door Ninka — maandag 2 januari 2006 @ 15.55 uur

  22. @17 Gandalf

    Natuurlijk mag iedereen iets onbetaald voor een ander doen. Ook ik doe dit.

    ECHTER!! Als het een structureel karakter krijgt en het een vervanging van betaald werk wordt is het uitvoeren van dit soort vrijwilligerswerk inderdaad contra-productief indien je werkelijke solidariteit nastreeft.

    Structureel vrijwilligersWERK is niets anders dan GRATIS werken en zo het corrupte systeem in stand houden.

    En ik heb het nu dus NIET over de mensen die zondag een wedstrijdje voedbal fluiten of de lijnen trekken en de vlaggen plaatsen. Dit soort vrijwilligerswerk binnen verenigingen is het ECHTE vrijwilligerswerk.

    nog steeds hoor ik het op het journaal zeggen “de voedselbanken worden populairder”, op dat moment besefte ik de achterliggende agenda om de armoede/zorg hulp door vrijwilligers te institutionaliseren. Dit speelt alleen dit corrupte hierarchische politieke machts-systeem in de kaart. En of dit nu het naamplaatje socialistisch, communistisch of kapitalistisch krijgt maakt in het geheel niet uit. De gecreerde tegenstellingen werken al 2000+ jaar en zo worden de mensen bespeeld en bedrogen door de elite-klasse.

    De laatste tijd valt het mij op dat de SP langzaam afzakt in zijn stellingnames en minder principieel wordt. Dit baart mij zorgen.

    Reactie door Toine — maandag 2 januari 2006 @ 16.17 uur

  23. vrijwilligers werk vanuit de bijstand is vrijwel onmogelijk .daar sociale diensten zo achterdochtig zijn als de pest. je moet door een vernederende ambtelijke molen want het feit dat je iets voor niks!!!!!!! wild doen vanuit een maatschappelijkke betrokkenheid gaat er bij de ambtenaren niet in (die er na werktijd zelf een betaald advies bureau bij hebben )
    vrijwilligerswerk word pas toegestaan als er eerst door het c.w.i. u.w.v.reintegratie bureau(meestal aangevuld met een nutteloos medisch advies)gemeente (landelijke subsidies )vet!!!!! aan verdiend is .dit land is ziek .harstikke ziek .
    mensen met een uitkering moeten eens een beter zelfbeeld krijgen wand zij zijn de motor van onze economie .want van deze mensen zijn afhankelijk.
    1.ambtenaren van sociale zaken
    2.u.w.v.
    3.reintgratie bedrijven
    4.c.w.i.
    5.maatschappelijk werk (in veel gevallen )
    6.vetbetaalde bezwaarcommissies
    7.maatschappelijkke organisaties .zoals bus.anbo.boog.ennoem maar op
    als alle uitkerings gerechtigde morgen zouden gaan werken komen deze mensen thuis te zitten dus blijft het aantal per saldo het zelfde .
    meer werk minder regels .weet je nog ?

    Reactie door ,texas, henkie — maandag 2 januari 2006 @ 18.00 uur

  24. Tja, die test… daarvan word je niet veel wijzer.

    Ik heb de test even gedaan uit naam van mijn schoonmoeder, die eruit komt als artistiek, maar niet ondernemend.

    Ik wil haar graag in het vrijwilligersleger, al was het maar uit dankbaarheid voor dertig jaar bijstand.

    Ha. Ze ziet me aankomen…

    Groeten,

    Reactie door Enrico — maandag 2 januari 2006 @ 18.36 uur

  25. Jan,
    Wat vindt je van de uitspraken van Wouter Bos ivm de coalitie in 2007?
    Speelt Bos soms ‘n spelletje?
    Volgens mij heeft hij ‘n probleem met z’n achterban: Rechterzijde en de linkerzijde.Als hij zo blijft aanzwabberen, dan kan dat tegen hem keren.Wouter Bos kijkt te veel naar de peilingen, er is maar 1 peiling.Toch vind ik dat het moet kunnen, dat de drie progressieve partijen met ‘n aantal progressieve punten naar de verkiezingen in 2007 moet gaan. Het congres van de Pvda moet daar volgens mij over beslissen.De Heerlernaar, Frans Timmermans,[Kamerlid] heeft ‘n paar weken terug zich zeer negatief uitgelaten over de sp. Volgens mij is hij nog kwaad ivm de uitslag van de Euro-Referendum.Als Wouter Bos zich ”socialist” noemt, dan moet hij er ook naar handelen,of voelt hij zich ‘n tweede Blair in wording? Wil je mij hier antwoord opgeven? Ik wens jou en de Fractie ‘n aangenaam tomaat jaar! Vriendelijke groet,Ben Tarici.

    Reactie door Ben Tarici — maandag 2 januari 2006 @ 18.36 uur

  26. @25 Enrico,

    Nou volgens de test ben ik ordelijk, intellectueel en artistiek.

    Volgens mij klopt alleen het laatste.
    Ik schilder namelijk, maar voor de rest ben ik niet ordelijk, wel consequent.
    En of ik intellectueel ben?
    Ja wie gaat dit nu van zich zelf beweren?

    Ik niet in ieder geval. Weet wèl dat ik niet op mijn achterhoofd gevallen ben, maar daar houdt het ook mee op.

    Reactie door Anja — maandag 2 januari 2006 @ 19.39 uur

  27. Momenteel verleen ik mantelzorg voor mijn moeder, ze is dementerende en het is als enigskind zijnde ontzettend moeilijk..soms krijg ik hulp maar dat kan ook niet altijd.
    Het schrijnende is, dat mijn moeder niet zo van het sociale leven houdt en denkt dat ik alles maar met haar moet oplossen. Uitstapjes maken is leuk maar ik heb ook een eigen leven. Gelukkig kan de thuiszorg nog inspringen, maar we zijn momenteel aan het kijken of een verzorgingstehuis voor haar beter is ivm haar dementie.

    Mantelzorg is leuk, maar voor mij wordt het momenteel overbelast omdat ik de angst heb dat het toch op een gegeven ogenblik mis kan gaan.
    Binnenkort krijgt ze een paar tests om te kijken hoe het met haar gesteld is, ze heeft ook al een paar dagen in de week dagopvang.
    Maar ze lijd aan depressies, en heeft nog een andere ziekte en vaak is ze zo koppig dat ze geen medicijnen slikt.
    Met alle gevolgen vandien.
    Het is geen pretje zo, want ik ben bezorgd. Echt bezorgd, en ik kan niet 24 uur per dag bij haar aanwezig zijn….

    Vreselijk gewoon, ik hoop dat er hopenlijk een urgentieverklarig komt.

    Reactie door Nicole Halmans — maandag 2 januari 2006 @ 21.01 uur

  28. Er is ook bij haar sprake van verwardheid, dat ze momenten heeft dat ze moeite heeft met de normale dingen op een goede volgorde te doen.
    Ik trek het me zo aan omdat het mijn eigen moeder is. Je eigen vlees en bloed.
    Mijn moeder is nu immers in een fase waar ze niet meer goed alleen kan wonen…

    Reactie door Nicole Halmans — maandag 2 januari 2006 @ 21.08 uur

  29. @Even voor alle duidelijkheid, ik veroordeel geheel niet sociaal gedrag naar anderen op vrijwillige basis maar ik heb gemerkt dat heel veel zorg uit zorg weg is en dat dit mondjes maat door vrijwilligers terug komt maar het moet naar mijn idee gewoon terug in de baan, tenzij we er met z’n allen voor kiezen dat we weer teruggaan naar het jaar kruikie en ons zieke/zwakke weer in familieplek opvangen.Zolang we willen dat iedereen zijn/haar eigen plek heeft in de maatschappij, zullen we daar met zijn allen ook iets voor moeten regelen en dus die zorg terug in de banen!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — maandag 2 januari 2006 @ 21.27 uur

  30. @Gandalf,
    Fantastisch dat je het wilt doen, ik zal je het verhaal doen wat mij heeft doen beseffen dat vrijwilligers werk geen goede keuze is, omdat men er op gaat rekenen, de vrijwilligheid valt hierdoor weg en het belast de vrijwillig persoon te veel!

    Ik werkte in een ziekenhuis in Haarlem, daar worden door de UVW verschillende vrijwillige taken in gevuld o.a. het fruit schoonmaken en uitdelen op afdelingen, op de afdeling waar ik erkte was ook zo’n mevrouw(een lieverd eerste klas)zij deed dit werk al 7 jaar op die afdeling, elke dinsdag en donderdag, super maar goed haar man overlijdt heel plotseling, toch na twee weken is ze al weer present. Na een maand krijgt ze van haar schoonzus een uitnodiging om te komen overwinteren in Spanje, nou dat wil ze uiteraard.Ze gaat naar degene van UVW, die het regelt en vraagt vrij voor 4 maanden;het antwoord, nou ja als het moet moet het maar als je terug komt moet je opnieuw solliciteren voor deze plek!!!!

    Dat is toch te gek voor woorden!

    Vandaar mede mijn bezorgdheid voor en over vrijwilligers werk.

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — maandag 2 januari 2006 @ 21.37 uur

  31. @27, 28, Nicole,
    Je zit in een heel lastige situatie, ik kan me je bezorgdheid goed indenken!

    Wat ik je kan aanraden is huisarts en maatschappelijkwerk mee in te schakelen, dan verloopt e.a. mogelijk soepeler en wat ook nog een mogelijkheid is om via thuiszorg huisalarm voor 24 uur in te schakelen, dit is een soort kastje aan koordje voor om de hals en hiermee kan je moeder ten alle tijden hulp op roepen.

    Heel veel sterkte ermee.

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — maandag 2 januari 2006 @ 21.41 uur

  32. Bedankt Sabineke, momenteel komt de thuiszorg, en binnenkort krijgt ze wat van die testen op de dagbehandeling, ik moet ook aanwezig zijn voor een gesprek, en de huisdokter wordt ook momenteel op de hoogte gebracht als ze de medicijnen niet slikt en hoe haar geestelijke gesteldheid is.
    Binnenkort komt ook een psycholoog om haar te testen.

    Ik zal je zeggen dat ik blij ben dat dit al zover geregeld is..maar het brengt wel stress met zich mee.

    Nog een ander voorbeeld, Sabineke, over het feit dat mensen vaak in de steek worden gelaten…zoals beschreven ben ik enigskind…en toen mijn vader in het ziekenhuis lag, en ik nog een veertigurige werkweek had, was het vanzelfsprekend dat ik mijn moeder dagelijks thuis kwam ophalen om bij ons te blijven eten om daarna met haar dan naar het ziekenhuis te gaan.
    En weet je…toen dagelijks bezoek bij mijn vader was…hij had kanker en is eraan overleden…vroeg het bezoek hoe het met mijn vader (is te begrijpen natuurlijk) was…hoe het met mijn moeder was…maar ik werd niet gevraagd alhoewel ik de dochter was…ik voelde me ook niet al te best natuurlijk, en de druk die ik toen had..na mijn werk mijn moeder op te vangen…niemand die me gevraagd heeft om het een keertje over te nemen…nee, na het ziekenbezoek ging iedereen lekker naar huis toe..
    Totdat ik iemand eens gevraagd had om het over te nemen…dat werd dan gedaan voor die keer…maar niet van harte….
    Begrijp je? Ik heb al vaker dus voor hete vuren gestaan..maar NIEMAND die mijn situatie gegreep.
    Nu het geval met mijn moeder heb ik het kenbaar gemaakt aan de personen waar mijn moeder contact mee heeft, mensen die ervoor geleerd hebben.

    Reactie door Nicole Halmans — maandag 2 januari 2006 @ 22.06 uur

  33. Er moet veel veranderen in de mentaliteit van de mensen.

    Reactie door Nicole Halmans — maandag 2 januari 2006 @ 22.08 uur

  34. @32/33 Nicole het is waar mantelzorgers worden vaak vergeten, tenzij ze het zelf hebben meegemaakt, tenminste zo is mijn ervaring.

    Het is goed dat er mogelijk ook thuishulp bij haar komt, ook t.a.v. medicijn inname, vreemde ogen willen nog wel eens dwingen, waardoor jij ook gedeelde verantwoordelijkheid kan krijgen en ook echt proberen tijd voor je zelf daarin in teruimen, is belangrijk om het vol te kunnen houden!

    Wat ook zou kunnen is hulp van verdere familie, misschien kunnen zij een keertje meer op visite komen.En soms zijn er ook
    mensen van de buurt of kerk die langs kunnen gaan, ik weet bij ons in de buurt van een kerk die zo’n netwerk heeft om juist mantelzorg even te kunnen ontlasten.

    Maar het is zwaar, ik weet ook dat veel mensen het idee heben van het is mijn probleem, niet van de ander en dus er niet over praten, mijn advies is gewoon doen, het kan prettige en leuke reacties geven.

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — maandag 2 januari 2006 @ 22.46 uur

  35. @33 Nicole,

    Ik begrijp je situatie helemaal. Mijn moeder is op 24-12 2005 gestorven, op mijn 25-jarige huwelijk.(we hadden geen moeder/dochter relatie)
    Betere datum had ze niet kunnen kiezen. Ze is hier zelfs nog even komen spoken.

    Nou habben wij thuis 7 kinderen, maar ik ben de enige die buiten het bootje piest.
    Het zgn, zwarte schaap van de familie.
    Ik moet zeggen, ook al kan ik niet met de rest van mijn (de oudste uitgezonderd) broers en zusters overweg, (ik heb er echt niets mee) ze hebben goed voor mijn moeder gezorgd tot het einde aan toe.
    En ook al heb ik verder niets met ze, ben er toch wel dankbaar voor.
    Wat betreft jou, denk om jezelf en geef je moeder de hulp die ze nodig heeft (ook al is het een verpleeghuis) Jij hebt ook recht op een eigen leven.
    Het zorgen uit handen geven is ook een kunst.
    Heus het is niet makkelijk, wil de situatie van mij ook niet vergelijken met die van jou, maar denk wel om jezelf.

    Heelveel sterkte gewnest.
    Anja

    Reactie door Anja — maandag 2 januari 2006 @ 22.55 uur

  36. Sory voor het 2x plaatsen, er is hier weer iets mis.

    Reactie door Anja — maandag 2 januari 2006 @ 22.58 uur

  37. Bedankt voor de steun.

    Ik hoop ook dat er spoedig een oplossing komt, mijn moeder is niet de gemakkelijkste persoon, kan bijzonder koppig zijn.
    Het is rot om het te schrijven, maar dat maakt het zelfs voor de thuiszorg moeilijk, ivm medicijnen innemen. Maar zoals ik al schreef: de dokter wordt ervan op de hoogte gebracht, het wordt geregistreerd. Dit in verband met het bespreken van haar (toekomstige) situatie.

    Ja, mantelzorg wordt ontzettend onderschat, er wordt altijd beweerd dat de kinderen het maar moeten oplossen, maar als je enigskind bent?

    Anja, ik hoop dat je moeder een goede geest is, omdat je zoals je schreef uit de boot viel.
    Ik heb zelf ook ervaringen op dat gebied meegemaakt.

    Reactie door Nicole Halmans — maandag 2 januari 2006 @ 23.43 uur

  38. Dank voor je reactie @22 Toine. Mijn simpele opmerking @17 was bedoelt om een reactie te ontlokken. Wat betreft het standpunt van de SP, ik denk dat het hoofdzakelijk gaat om de nood te ledigen en hulp te bieden daar waar nodig. Dat het een noodzakelijk ( kwaad ) is en er gebruik wordt gemaakt van goedwillende mensen, structureel en schaamteloos zal bij de SP ook duidelijk zijn.
    Ik en nog een aantal andere vrijwilligers runnen een kantine op een middelbare school. We hebben een rooster voor het hele schooljaar. Een keer per week 3,5 uur. Zonder vergoeding. Als dit veranderd zal worden en er een vergoeding tegenover staat, gaat dat ten koste van andere zaken. Is dit nu misbruik of gebruik maken van. Waar ligt de grens? Ook breng ik de Tribune rond in de wijk. Dat is een kleine bijdrage die ik op die manier lever.
    Zijn er voorbeelden van vrijwilligers werk waarvan je kan zeggen dit is echt misbruik maken gratis arbeidskracht en zou eigenlijk gewoon betaald werk moeten zijn? Ik ken ze zo een twee drie niet noemen maar ze zullen er wellicht zijn.
    Goedemorgen overigens.

    Reactie door Gandalf — dinsdag 3 januari 2006 @ 8.08 uur

  39. @38, Gandalf in verzorging zat vroeger tijd voor wandeling, een bakkie troost, haarverzorging, op vakantie gaan, een winkel bezoek en ga zo maar door.
    Nu moet zelfs in ziekenhuis familie zorg op zich nemen, in sommige situaties!
    Als vrijwilligers het soms niet zouden doen, of mantelzorgers dan treed er nog meer sociaal isolement op, kortom graag terug waar het hoort, in de baan!

    Maakt namelijk ook de baan leuker en geestelijk draagvoller!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — dinsdag 3 januari 2006 @ 15.02 uur

  40. @38 Gandalf

    Uiteindelijk beslis je zelf wat je nog aanvaardbaar vindt.

    De tribune rondbrengen is voor een partij/vereniging en vindt ik dus wel vrijwilligerswerk. De kantine in de school dat deed vroeger iedereen.

    Het gaat mij meer om vrijwilligerswerk dat betaald werk verdringt. En de zorg is hiervan een goed voorbeeld. Dit is dus inclusief mantel zorg voor je ouders. Het is natuurlijk mooi als naast de professionele betaalde zorg ook de familie voor de gezelligheid eens langskomt, echter als het structureel wordt en zoals in verhalen gelezen in vorige reacties zelfs overbelastend wordt is er sprake van overheids-laksheid ofwel een overheid die zijn verantwoordelijkheid niet neemt en het afwenteld op de goedwillende (arme) burgers.

    Reactie door Toine — dinsdag 3 januari 2006 @ 15.11 uur

  41. Vrwijwilligerswerk zou ik graag willen oppakken; helaas wordt dit onmogelijk gemaakt. Als je in een WIA procedure zit en je geeft aan dat je vrijwilligerswerk doet, is dit voldoende grond om je meteen goed te keuren. Als je een uurtje in de week in een bejaardenhuis kan schaken met een oudere, kun je namelijk ook 40 uur werken, is de redenering.
    Eerst dit zieke systeem weg.

    Reactie door kaatje — dinsdag 3 januari 2006 @ 15.21 uur

  42. 41 Kaatje

    Moet je gewoon niet aangeven, niemand kan je verbieden vrijwillig iets voor een ander te doen. Er is zoveel te bedenken.

    Reactie door e.krul — dinsdag 3 januari 2006 @ 19.38 uur

  43. Of ben je verplicht nu in huis op de bank te zitten en naar buiten te staren?

    Reactie door e.krul — dinsdag 3 januari 2006 @ 19.38 uur