De weg kwijt

Walvis in de Thames, Londen.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

vrijdag 20 januari 2006 :: 21.55 uur

28 Comments

28 reacties

  1. De weg kwijt…..wie niet ?

    Ik hoop dat dat arme dier de weg terug vind.

    Reactie door Toergenjev — vrijdag 20 januari 2006 @ 23.32 uur

  2. Te hopen dat ie op zijn zwemschreden op tijd weet om te keren voor het laag tij wordt!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — zaterdag 21 januari 2006 @ 0.38 uur

  3. Zijn dit nu de slachtoffers van een samenscholing.? ?

    Reactie door Gonja — zaterdag 21 januari 2006 @ 0.52 uur

  4. Is zijn doopnaam John-Peter?

    Reactie door Gekke Gerrit — zaterdag 21 januari 2006 @ 10.03 uur

  5. De omgekeerde wereld.
    Daar gaan de schepsels vermoedelijk dood
    als ze ZOET water tegenkomen, denk ik,
    in tegenstelling tot verschillende van hun
    soortgenoten die er áán gáán als ze ZOUT
    water rond de kieuwen bemerken.
    Hiér hebben we het met zijn allen kennelijk
    nog niet ZOUT genoeg gegéten zelfs.
    Stroomopwaarts, schijnen sommigen onder ons
    lang vol te houden, totdat de sluizen hun
    werk gaan doen! Kom laten wij nog enkele
    weken even kijken en bij het stemmen niet
    talmen…..bij het zien van dát soort….!

    Wat, wie..?…doet is dus wél gedaan?
    Beveel gerust uw stembiljet in handen van?
    Laat nu de Overheid maar zorgen…?
    Staat op en strijd de goede strijd….
    …ten behoeve van wié bereid…..in op-
    dracht van WIE?
    GOED GELOVIG NEDERLAND, ZUIVER OP DE GRAAD,
    ZIT STRAKS BOVEN OP DIE KAST, KABINET !

    Reactie door Madelief — zaterdag 21 januari 2006 @ 10.08 uur

  6. Zou een bootje dat onderwater walvisgeluiden maakt, het dier niet naar open zee weten te lokken?

    Reactie door e.krul — zaterdag 21 januari 2006 @ 10.32 uur

  7. Ik hoorde vanmorgen op de radio dat het dier een hoofdwond heeft en biologen denken nu dat hij zich niet meer kan oriënteren, ook gezien het zwempatroon van het dier.
    Waarom proberen ze het dier niet te vangen en te onderzoeken en desnoods te laten inslapen? Als het inderdaad zo ernstig verwond is, is laten creperen monsterlijk, toch? En er zijn zoveel zeebiologen en mensen die met walvissen en dolfijnen werken, dat hulp mogelijk moet zijn?? Gisteren was ik direct heel verdrietig toen ik dit zag en hoorde. Al die vrolijke mensen die het geweldig vinden, hebben geen idee hoe angstig dit dier moet zijn. Een walvis die dit doet is niet in orde. En dus vind ik het ontzettend zielig dat niemand iets wil(kan?) doen.

    Reactie door Lydia — zaterdag 21 januari 2006 @ 10.52 uur

  8. Voor dit nobel dier, zou ik het water inspringen, om te helpen of te redden.
    Voor het kabinet zou ik een loden reddingsboei naar ze toe werpen, en kijken hoe ze ondergaan.

    Reactie door Hoezo ? — zaterdag 21 januari 2006 @ 11.07 uur

  9. Ik vind dit ook vreselijk zielig. Ik denk wel dat de Britten er werkelijk alles aan zullen doen dit prachtige dier nog te redden, het in veiligheid te brengen.

    Reactie door mona — zaterdag 21 januari 2006 @ 13.11 uur

  10. Ik vind dit voorval niet gek, er wordt zoveel rotzooi in de oceanen gedumpt. Ook metaal, dan weet je niet meer waar de NOORD POOL ligt. Dus @8 Hoezo ?, dat lood is niet zo’n geweldig idee.
    @ 5 Madelief, ik wil wel strijden. Vindt het jammer dat ik heb gestreden om in leven te blijven om een van de slachtoffers te worden van dit
    kabinet wat ons allemaal leeggezuigt.
    @9 mona, zijn we niet allemaal prachtige dieren.
    @7 Lydia, ze mogen mij ook in laten slapen.

    Reactie door Elsa.de.Leeuwin — zaterdag 21 januari 2006 @ 13.31 uur

  11. @10 Elsa Ik heb zo mijn twijfels, ook vandaag als ik denk aan de commissie van emolumenten die zorgtoeslag /compensatie
    willen.
    Beterschap en sterkte!

    Reactie door mona — zaterdag 21 januari 2006 @ 13.53 uur

  12. @10, Kom op0 Elsa.de.Leeuwin, bij jouw alias moet ik dus ook altijd denken aan die
    film van Columbia Pictures…en…uh….een
    Leeuw(in), maakt zich zo lang mogelijk waar
    en daar houd ik jou dus ook voor.
    Zo lang jij een lief dier bent en ik een
    blommetje, laten we ons niet vertrappen,
    noch geven we de Overheid die (door ONS)
    óver ons gesteld werd, de hánden vrij om
    maar onder van alles en nog wat hún hand-
    tekening te zetten, die niet de ónze tevens
    kan vertegenwoordigen.
    Door middel van onze STEM werden zij
    GERECHTIGD ONS te VERTEGENWOORDIGEN, dat wil dus niét zeggen, dat zij ‘carte
    blanche’ kregen om te hándelen naar éigen
    inzicht, zonder ruggespraak met óns te
    blijven houden, en ZO is ‘t maar net!
    De nieuwe Wet mbt overlijden heeft bepaald
    dat (vroeger per testament) de lángst over-
    blijvende het kapitaal mag beheren waarvan
    de eerst overledene misschien wel een ge-
    deelte voor háár nazaten had bedoeld al was
    het soms maar symbolisch of om ze op de
    been te houden, mocht hen wat overkomen, zo
    als goed ouderschap te doen gebruikelijk
    was.
    De Overheid van nu, moet niet zich niet
    gaan gedragen als een vader, die in zijn
    ééntje opmaakt wat er nog is en zijn kin-
    deren of kleinkinderen niets achterlaat in
    geval hen wat mocht overkomen.
    De vader die slecht zorgt voor zijn kinderen brengt daar niet zelden een
    vicieuze cirkel op gang en dan in een neer-
    waartse spiraal.
    Bij wie zulke voorbeelden van toepassing
    zijn, keert dat voorbeeld terug bij de na
    hen volgende generatie.
    Een landelijke overheid dient erop toe te
    zien dat árme ouderen, via én door regel-
    geving, niet nodeloos ten ondergaan, maar
    evenzo dient die overheid erop toe te zien
    dat nazaten géén overgebleven moeder of
    vader kunnen ‘uitknijpen’.
    Zelf moeten we dus ervoor zorgen dat
    anderen niet gaan overkomen, wat wij ons-
    zelf ook niet toewensen, dus…Elsa….we
    zijn er nog niet klaar mee, en als je weer
    terugkomt ga je ons vast weer een handje
    meehelpen!
    Mocht je voor dit jaar geen eenvoudig lid-
    maatschap kunnen financieren, gezien al die
    extra uitgaven die er bij een opname om de
    hoek komen kijken, bied ik je dit voor dit
    en het volgende jaar aan, als je dat op
    prijs zou stellen. Geef je dus evt. rustig
    op, zodat je ook de Tribune kunt ontvangen
    en ik garandeer je dat de rest wel in orde
    komt door overleg met het Hoofdkantoor SP.
    Rust zoveel mogelijk nog uit voordat je vertrekt en ontvang als vast van ons hier
    de hartelijke groeten en sterkte!.Liefs M.

    Reactie door Madelief — zaterdag 21 januari 2006 @ 14.38 uur

  13. Ik vind dit ook vreselijk zielig. Wellicht kunnen de Britten het dier nog elders lokken. Nu de klimaatverandering steeds duidelijker wordt en de golfstromen van richting veranderen, raken ook deze dieren in de war.

    Reactie door Henk — zaterdag 21 januari 2006 @ 15.48 uur

  14. Soms proberen dieren mensen wat duidelijk te maken, nu ook?

    Reactie door Jansonius — zaterdag 21 januari 2006 @ 16.07 uur

  15. Ongetwijfeld is het dier zich doodgescrokken toen hij omhoog keek in de Theems.

    Reactie door e.krul — zaterdag 21 januari 2006 @ 16.16 uur

  16. Britse dierenartsen en zeebiologen hebben vandaag kans gezien het dier nader te onderzoeken, omdat het moedwillig strandde. Bij eb konden ze erbij, maar volgens de verslaggever zag het er niet goed uit. Hopenlijk laten ze het arme dier dan rustig inslapen, zodat het uit zijn/haar lijden verlost is.

    Elsa, ik weet natuurlijk helemaal niet waarom je in het ziekenhuis bent, maar je zoekt nog steeds ocntact via de weblogs en daar ben ik blij om. Dat gevoel van je ken ik uit eigen ervaring, meis. Probeer door te zetten en te blijven leven, lieverd. Er is toch nog veel waar ook jij weer van zult kunnen gaan genieten. Dat beloof ik je. In Helmond zit, geloof ik, een stichting X6. Vraag eens na of ze er nog zijn en bel die mensen eens? Dat zijn echte kanjers! En daarom ben ik er ook nog, nu genietend van zoveel mooie dingen, Elsa. Ondanks pijn en narigheid kunnen kleine dingen je toch blijven bekoren. Houdt vol he?? En inderdaad, zet een mooie bos witte margrieten naast je en denk aan Madeliefjes… ;)

    Reactie door Lydia — zaterdag 21 januari 2006 @ 16.37 uur

  17. Het zal ongetwijfeld vaker gebeuren dat dieren op plaatsen komen waar ze normaal gesproken niet komen; in het dichtbevolkte West-Europa is het echter meer opvallend, tel daarbij de enorme media aandacht bij op en zie daar, een nieuw spektakel houdt de mens bezig.

    Ik hoop dat het dier uitgezet kan worden in de zee of opgevangen kan worden, maar daar de dieren stressgevoelig zijn kan ik me voorstellen dat dit een lastige klus is.

    Reactie door Dostojevski — zaterdag 21 januari 2006 @ 16.54 uur

  18. @16 Dank je Lydia, niet dat ik het ergens
    aan verdiend heb, maar eenmaal de dood bij-
    na praktisch in de ogen gezien hebbend,
    let niets mij meer het hart dan maar wat
    hoger proberen te dragen, nou net niet hele
    maal op de tong, maar indien….het pil-
    letje of pufje vlakbij de hand…lijkt mij
    ogenschijnlijk érger tot op heden bespaard
    te zijn gebleven. Punt één wil ik nog niet,
    punt twee heb IK niets te willen maar je
    weet maar nooit, punt drie heb ik met velen
    gemeen: WE GAAN NOG NIET NAAR ‘THUIS’, NOG
    LANGE NIET, NOG LANGE NIET, WE GAAN NOG
    NIET NAAR ‘THUIS’, ÉÉRST HOUDEN WE HIÉR
    HUIS. Dat geldt voor allen hier die er el-
    kaar ook voor weten te vinden, op te zoe-
    ken en te willen steunen, dwars door alle
    ellende, moeiten en zorgen van dit, ons
    léven nú, heen! Alle toeschouwers en gásten
    hier, die dat niet kunnen aanvoelen hebben
    niets begrepen van álle lezingen waarmee
    Agnes het afgelopen jaar het land mee heeft
    afgereisd, al dan niet samen met partijge-
    noten de mensen heeft weten te vinden en te
    bemoedigen. Zij werden tot fakkeldragers en
    wachten op nog veel meer hulp en inlevings-
    vermogen van medeNederlandse ingezetenen.
    Die hoeven de wég én het léven niét kwijt te raken, géén van die allen die zoeken
    naar waarheid en/in de communicatie!Kom op!

    Reactie door Madelief — zaterdag 21 januari 2006 @ 17.17 uur

  19. De plaatselijke Teppanyaki-boer is al op de kade gesignaleerd met een harpoen… Hij houdt zich momenteel schuil ter hoogte van King William Street.

    Groeten,

    Reactie door Enrico — zaterdag 21 januari 2006 @ 18.58 uur

  20. Helaas, beest is overleden bij de poging het naar zee terug te brengen.
    Bleek een stuk eerder op de Thames oever een jong dood te liggen, mogelijk is dit de reden van het zwemmen in de Thames van d moeder walvis.

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — zaterdag 21 januari 2006 @ 20.52 uur

  21. Oh verdomme! Verdomme, verdomme, verdomme! Eerst Keiko en nu deze walvis. Ze zijn voor mij HET toonbeeld van vrijheid. Ze is in ieder geval niet meer angstig nu…. GVD!

    Reactie door Lydia — zaterdag 21 januari 2006 @ 21.14 uur

  22. Ja, vreselijk, Lydia, in Londen is men ook van de kaart!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — zaterdag 21 januari 2006 @ 21.33 uur

  23. Dat is inderdaad wel een heel triest bericht. Het arme beest. Vergeet ook niet even aan de duizenden dolfijnen die jaarlijks in visnetten verzuipen. Dat zuigt ook vreselijk zwaar.

    Reactie door ouwereus — zaterdag 21 januari 2006 @ 23.32 uur

  24. #19

    Als hij dan toch doodgaat, kun je er nog het beste iets nuttigs mee doen, zoals kattevoer.

    Reactie door ReneR — zondag 22 januari 2006 @ 15.23 uur

  25. In Londen zijn ze inderdaad ook van de kaart… een walvis, hoezeer ik dit dier zijn leven in vrede en schoon water ook gun, is tenslotte meer waard dan een mensenleven in Irak en/of Afghanistan.

    Het kabinet is ook de weg kwijt. God weet…

    Reactie door Henny — zondag 22 januari 2006 @ 19.07 uur

  26. @ 25

    Ik heb nog nooit een walvis een vliegtuig zien kapen, een bomaanslag zien uitvoeren of een half volk zien vergassen.

    Groeten,

    Reactie door Enrico — zondag 22 januari 2006 @ 20.12 uur

  27. Hoorde vanmorgen dat een Duitse zoöloog de aandacht voor het beest maar ziekelijk vond.
    Volgens de nieuwslezer was de man waarschijnlijk jaloers, dat het dier de Elbe niet ingezwommen was.

    Reactie door Anja — maandag 23 januari 2006 @ 9.25 uur

  28. Ik meende bij het dier de trekken van minister Pechtold te herkennen…..

    Reactie door Olav Meijer — dinsdag 24 januari 2006 @ 22.18 uur