Poule des Doods

Vrijdagavond zag ik bij Netwerk een erg aandoenlijke reportage over de Poule des Doods. (Klinkt akelig, maar staat voor iets waar we trots op mogen zijn.)

Veel mensen sterven eenzaam: geen familie, geen vrienden, geen belangstellende buren. Ik vind het een blijk van beschaving dat de gemeente Amsterdam voor die mensen een uitvaart regelt met alles erop en eraan, inclusief muziek, bloemen, en koffie en cake na.

Behalve de doodgraver zijn er ook mensen van de Sociale Dienst bij aanwezig. Ze hebben zelfs dichters bereid gevonden een speciaal gedicht voor de overledene te schrijven en voor te dragen…

(Maar, wat treurig, dat we inmiddels zo ver zijn. Eenzaamheid zal – als we niks doen – een steeds groter probleem worden.)

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

zondag 22 januari 2006 :: 0.02 uur

29 Comments

29 reacties

  1. Nou, dan wordt er in ieder geval met respect voor de overledene gehandeld.

    Het is inderdaad iets van deze tijd, dat mensen vereenzamen, door deze koele maatschappij, waar ieder maar voor zichzelf opkomt en niet voor de ander.

    Reactie door Nicole Halmans — zondag 22 januari 2006 @ 0.52 uur

  2. Ik heb het ook gezien.
    Mee eens Jan, maar het neemt mijn gevoel van machteloosheid niet weg.
    We kunnen maar zo weinig voor anderen doen soms.

    Reactie door Toergenjev — zondag 22 januari 2006 @ 0.58 uur

  3. Ook ik heb het gezien, volgens mij is het niet alleen van deze tijd.Vond wel dat de begrafenis mooi was en ik vind het heel goed dat ze het zo doen!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — zondag 22 januari 2006 @ 1.13 uur

  4. De oplossing is om in uitzettingscentra voor asielzoekers een pamflet te verspreiden waarin Sameritanen worden verzocht zich te melden. Moeten ze wel willen beloven Nederlands te zullen spreken op straat.

    Reactie door Anton — zondag 22 januari 2006 @ 1.38 uur

  5. Het is goed bedoeld, zondermeer, maar ik vind dat het trekjes van absurdistisch theater heeft.
    Monty Python zou er iets moois van maken.

    Reactie door Henk — zondag 22 januari 2006 @ 2.06 uur

  6. I vind het zeer medelevend van de gemeente Amsterdam,mar niet voor de ditbijzijnde medebewoners, ik vind het niet meer dan je morele plicht om je buurt een beetje in de gaten te houdenik woon zelf in een invalide woning en ihebmetmijn buurman afgesproken ook een gehadikapte dat we elkaar in de gaten houden mocht eenvan ons vallen en we zien elkaar en dag niet dan ga ik zelfpolshogte nemen, wat er is

    Reactie door ronald — zondag 22 januari 2006 @ 2.14 uur

  7. Initiatief is mooi inderdaad. Maar ehm…wat is akelijk? Je bedoelt akelig, neem ik aan.

    Reactie door Gerbert — zondag 22 januari 2006 @ 2.43 uur

  8. Beste Jan ook ik heb de reportage poule des doods gezien.
    En aangezien ik de elende waar wij burgers mee geconfronteerd worden als ondraaglijk begin te ervaren zit ik ook nu midden in de nacht over al dit leed te piekeren.
    We glijden af naar een gevoelloze maatschappij waar ieder alleen nog maar voor zich zelf probeert te overleven.
    Diep en diep intriest vind ik hoe er mensen in alle eenzaamheid aan hun einde komen bewust of onbewust.
    Ik vraag me dan ook wel eens af hoe mijn einde er uit zal zien want ook ik moet er voor waken dat ik me niet helmaal ga af keren van deze egoistische maatschappij.
    Ik vind het dan ook waardeloos nu er zich een kans voordoet om dit ultra-rechtse kabinet te wippen de linkse partijen met name de PVDA zo vaag blijft in een hoop vraagstukken ?
    Ik zou het verraad vinden aan het volk indien men deze kans onbenut laat.
    Ik ben er dan inmiddels ook van overtuigt dat ook dit weer puur met egoisme te maken heeft want men wil in het pluche blijven zitten egaal samen met wie !
    Dus Jan vertrouw deze PVDA maar nooit.
    En wees niet meer zo lief en laat je tanden wat meer zien aan Woutertje !
    Als je kans hebt op de TV zeg het volk dan dat de PVDA deze kans laat liggen en ook waarom !
    Ik ga weer proberen te slapen !
    Welterusten en tot de dichters van Amsterdam bedankt voor wat u voor deze overleden mensen doet !

    Met Vriendelijke Groet !

    Reactie door Peter Grootheest Junior ! — zondag 22 januari 2006 @ 3.05 uur

  9. Dat is fijn dat dat zo gedaan wordt maar vind er weinig barmhartigs aan. Die mensne gaan er onder werktijd heen, voor hen is het een onderdeel van hun werk. ik vraag me af als dat niet zou zijn, wat er dan nog van terecht zou komen. Eerlijk gezegd gezien de huidige tijden, denk ik bar weinig ..

    @2: mensne kunnen heel veel doen, ze doen het alleen vaak niet.

    Reactie door CiNNeR — zondag 22 januari 2006 @ 3.10 uur

  10. Wordt alleen maar erger.
    Als straks die kinderloze carrieremakers een jaar of 80 zijn en overlijden, dan staat ook niemand aan hun graf.!!!

    Petje af trouwens voor die dichters, die in hun vrije tijd naar zo’n begrafenis gaan en nog een gedicht maken ook.
    Klasse hoor!

    Dat Sociale Dienst medewerkers er ook zijn is wel goed, maar het zou beter zijn als die de buren van zo’n overledene zouden informeren over de begrafenis e.d.
    Wellicht dat er dan misschien iemand naar toe gaat.
    Nu wordt alles in stilte geregeld en weet niemand wat er gaande is

    Op Dela.nl kun je stemmen op
    de uitvaartmuziek top 50.
    3x raden wie er nu op nummer 1 staat.

    Reactie door engine 54 — zondag 22 januari 2006 @ 3.32 uur

  11. Dat meerdere gemeenten het voorbeeld van de gemeente Amsterdam mogen volgen.

    Vereenzaming van veel mensen is een direct gevolg van een verschijnsel dat we in Nederland (en Europa) al veel langer aanwezig is, maar als normaal (en ook als norm) zijn gaan beschouwen. Uit de anonimisering waar ik hier op doel beginnen de negatieve effecten zich nu steeds scherper af te tekenen. Het in de jaren tachtig hooggehouden ideaal van de moderne samenleving, waarin niet meer solidariteit en sociale controle, maar anonimiteit de bindende factor moest worden, heeft ons nu een erfenis achtergelaten. De schaduwzijde van een medaille die zijn glans inmiddels al heeft verloren.

    Die medaille weer te willen oppoetsen zou een miskenning zijn van de problemen die in deze nog sterk geïndividualiseerde samenleving steeds meer opduiken. Zoals daar dus is het probleem van de vereenzaming van veel (oude) mensen. En de schrijnende toestanden van mensen die eenzaam zijn gestorven, in hun eigen huis. Onopgemerkt gebleven in de stilte van eenzaamheid.

    Eenzaamheid: misschien onmogelijk om als probleem op te lossen. Maar door vaker naar in eenzaaamheid levende mensen om te kijken kunnen we wel iets doen om deze mensen wat aanspraak te bieden. Zodat ze zich in ieder geval niet (of minder)eenzaam hoeven te voelen.

    Reactie door David Tompot — zondag 22 januari 2006 @ 4.40 uur

  12. Dat meerdere gemeenten het voorbeeld van de gemeente Amsterdam mogen volgen.

    Vereenzaming van veel mensen is een direct gevolg van een verschijnsel dat we in Nederland (en Europa) al veel langer aanwezig is, maar als normaal (en ook als norm) zijn gaan beschouwen. Uit de anonimisering waar ik hier op doel beginnen de negatieve effecten zich nu steeds scherper af te tekenen. Het in de jaren tachtig hooggehouden ideaal van de moderne samenleving, waarin niet meer solidariteit en sociale controle, maar anonimiteit de bindende factor moest worden, heeft ons nu een erfenis achtergelaten. De schaduwzijde van een medaille die zijn glans inmiddels al heeft verloren.

    Die medaille weer te willen oppoetsen zou een miskenning zijn van de problemen die in deze nog sterk geïndividualiseerde samenleving steeds meer opduiken. Zoals daar dus is het probleem van de vereenzaming van veel (oude) mensen. En de schrijnende toestanden van mensen die eenzaam zijn gestorven, in hun eigen huis. Onopgemerkt gebleven in de stilte van eenzaamheid.

    Eenzaamheid: misschien onmogelijk om als probleem op te lossen. Maar door vaker naar in eenzaaamheid levende mensen om te kijken kunnen we wel iets doen om deze mensen wat aanspraak te bieden. Zodat ze zich in ieder geval niet (of minder)eenzaam hoeven te voelen.

    Reactie door David Tompot — zondag 22 januari 2006 @ 4.40 uur

  13. Ik krijg altijd een mailtje van Netwerk met info over het onderwerp. Is best handig, dan weet je vooraf waar het over gaat. Zo ook de poule des doods. Naast de triestheid van het onderwerp was het ook een mooie en integer gemaakte reportage. Het was ook aardig om de oude Vinkenoog ( ik mag eigenlijk niet roken van de dokter) weer eens te zien en te horen.
    Goedemorgen overigens.

    Reactie door Gandalf — zondag 22 januari 2006 @ 8.24 uur

  14. Jammer dat er blijkbaar alleen aandacht is voor de mens na zijn dood.

    Als die aandacht er eerder geweest was, was hij/zij misschien niet dood geweest.

    Reactie door Henny — zondag 22 januari 2006 @ 10.39 uur

  15. Mooi verwoord, David! Maar komt het niet ook deels door de te ver doorgeslagen individualisering? Ikke, ikke, ikke en de rest kan stikke…?? Het egoïsme viert hoogtij tegenwoordig. Meer dan ooit. Jonge, gezonde mensen willen niet meer betalen voor hun zieke medemensen. Een akelig voorbeeld is de No-Claim die zieken en gehandicapten voluit moeten betalen, om de gezonde mensen financieel bij te staan.
    Ik heb de documentaire gezien en weet bv dat medewerkers van de Sociale Dienst niet HOEVEN, maar juist WILLEN. Een uitvaart is nooit leuk, maar het besef en de wil zijn er wel om mensen niet helemaal eenzaam “op reis” te sturen. En dat is mooi. Stukje beschaving dat we vast moeten houden.
    Vereenzaming gaat een levensgroot probleem worden, dus zou ik de oude, vertrouwde telefooncircel in eren willen herstellen. Zo is er controle en contact en een gevoel van verantwoordelijkheid voor de andere leden van de circel.

    Reactie door Lydia — zondag 22 januari 2006 @ 10.42 uur

  16. netwerk heeft soms reportages waarmee ze de spijker op de kop slaan.

    Reactie door alexander — zondag 22 januari 2006 @ 11.18 uur

  17. Jan, we hebben in De Dikke van Dale gekeken, maar akelijk komt niet voor, is het toch niet akelig?

    Reactie door Karin — zondag 22 januari 2006 @ 11.23 uur

  18. @3 Sabineke,

    Je hebt gelijk. het wordt afgedaan als een probleem van deze tijd, maar dit probleem is al tientallen jaren aan de gang.
    Het is wel zo dat het steeds meer en erger wordt, maar beslist geen nieuw verschijnsel.
    Mensen zouden wat meer met elkaar begaan moeten zijn en beter op elkaar moeten gaan letten, in positieve zin.
    Zoals in @6 door Ronald al gezegd werd.
    En dat vind ik positief, maar er zijn natuurlijk ook gevallen waarin geen afspraken te maken zijn.
    Om nu te zeggen dat ik die uitvaart mooi vond?
    NEE. Ik vond het eigenlijk diep triest. Waardeer het wel wat die dichters belangeloos doen, maar verder is het voor de gemeente gewoon hun werk, zo ook voor de begrafenisonderneming.

    Reactie door Anja — zondag 22 januari 2006 @ 11.32 uur

  19. De kwaliteit van de samenleving meet je aan de onderkant. Helaas wordt dit vaak vergeten!

    Reactie door Rob R — zondag 22 januari 2006 @ 11.38 uur

  20. @18, Maar Anja, ze doen het toch maar op toch eerbiedige wijze, terwijl juist omdat er geen publiek is er heel anders omgesprongen kan worden!
    Zelf betrapte ik de begrafenisondernemer van mijn vader aan de telefoon:nee, duurt niet lang, is een tussendoortje!
    Iedreen die zijn werk op integere en zorgvuldige manier doet en er niet alleen maar zit om geld te verdienen, verdient in mijn ogen, zeker in de huidige wereld een compliment!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — zondag 22 januari 2006 @ 14.43 uur

  21. Beetje raar idee dan, om wellicht dure ambtenaren in te huren of baanvak poolers, om met een zuur gezicht achter zo’n kist aan te gaan lopen. Ze kennen de inhoud niet eens.

    de dode heeft er toch niks meer aan. En het kostenplaatje kan beter ergens anders in Amsterdam aan besteed worden lijkt me.

    Reactie door ReneR — zondag 22 januari 2006 @ 15.05 uur

  22. @20 Sabineke,

    Dat ben ik wel met je eens, maar met dat triest bedoelde ik meer dat het gebeurt zonder nabestaanden.

    Wat die begrafenisondernemer van jouw vader betreft, zo iets moet niet kunnen en niet mogen.
    Totaal respectloos.

    En of het er altijd zo aan toegaat zoals we nu op TV hebben gezien, heb er toch vraagtekens bij, onder het oog van de camera laten ze zich natuurlijk wel van hun beste kant zien.

    Reactie door Anja — zondag 22 januari 2006 @ 15.19 uur

  23. het is niet iets van deze tijd. ik denk dat het er altijd al is geweest. alleen word er nu meer aandacht aan geschonken. en @14 henny, aandacht of niet, mensen gaan toch een keer dood. dus om daar nu weer de huidige samenleving de schuld van te geven.

    Reactie door tom — zondag 22 januari 2006 @ 16.41 uur

  24. @22 Tom,
    Helemaal gelijk, dood gaan we allemaal, dat is de enige zekerheid in dit leven die we hebben.
    Maar natuurlijk wel triest als het op deze manier gebeurt.

    Reactie door Anja — zondag 22 januari 2006 @ 17.42 uur

  25. 23. Tom dat weet ik maar al te goed en het is maar goed dat het leven eindig is.

    De essentie van wat ik probeer te zeggen is dat de manier waarop deze mensen vaak dood gaan schrijnend is. ” De eenzame dood” (vaak een gevolg van een eenzaam leven) Vaak hoor je dat mensen na weken dood te zijn pas gevonden worden.

    Ik bepleit wat meer aandacht voor elkaar in deze maatschappij, minder sociale uitsluiting en ja er zullen altijd einzelgangers zijn en die zijn er altijd geweest.

    Bij deze reportage dringt zich bij mij dan ook eerder het beeld op van die eenzaam stervende mens dan de begrafenis zelf, daar weet hij/zij niets meer van.

    Dit wil niet zeggen dat ik de gemeente hiervoor niet waardeer.

    Reactie door Henny — zondag 22 januari 2006 @ 19.54 uur

  26. @Henny, Ja maar sommigen van ons kiezen voor eenzaamheid, zijn gelukkiger met zichzelf, deze mevrouw verkoos ervoor om op zichzelf te blijven wonen, kan ik wel begrijpen, verpleegtehuizen staan niet vol met een stukje privee terrein.
    Wat dat betreft geloof ik zelf wel in de pil van Drion, of hoe die ook weer heten mag, heb je de regie er toch zelf over!
    Mijn begravenis/crematie mogen de nabestaande organiseren zoals zij het prettig vinden, wat mij betreft gaan ze feesten, ikzelf vind begrafenissen vreselijk!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — maandag 23 januari 2006 @ 1.16 uur

  27. Het hele probleem, misschien wel àlle problemen zitten ‘m daar toch in?
    In de vier woordjes tussen de streepjes in de laatste regel. -als we niks doen-.
    En we “doen” steeds weiniger. Omdat we het te druk hebben met werken en het geld weer uitgeven. We zijn immers voorgehouden dat het geluk dáár in zit

    Reactie door Jan Nijman — maandag 23 januari 2006 @ 11.55 uur

  28. 10

    Waarom zouden er geen mensen aan het graf staan van dode kinderloze carriere makers?

    Deze uitspraak ontgaat mij.

    Volgens jou hebben ze dus verder niemand.

    Mensen die eenzaam sterven en eenzaam begraven worden, hebben zich, door welke reden dan ook, afgezonderd van deze samenleving, deze samenleving is namelijk ook niet betrokken meer, dus dat lukt al vrij snel.

    Is het niet opvallend hoeveel aandacht dit item krijgt!

    Reactie door e.krul — dinsdag 24 januari 2006 @ 10.26 uur

  29. Krantenberichtje.

    Heel klein op pagina vier linksonder in het hoekje, ” vrouw ligt meer dan een jaar dood in huis.”
    En mijn gedachten zweven weg op die enkele neergeschreven woorden in de krant, en componeren op die manier mijn eigen geschreven woorden.

    Niemand hield van haar en nu is ze dood,
    Ze was al meer dan een jaar vergeten, en er is dus geen enkele nood.
    Want er was uiteindelijk geen mens te vinden die wat verloor.
    Lang leven het vergeten leven,
    want ook als een vergeten mens wacht je uiteindelijk de rust van de dood.

    Een klein berichtje, zo klein dat je het alweer vergeten bent als je de pagina omgeslagen hebt. En morgen gaat de krant bij het oud papier.
    En zij over drie dagen door de pijp van het crematorium het leven van alledag uit.

    Reactie door Simon Schavemaker — dinsdag 24 januari 2006 @ 15.23 uur