Ruimere kinderopvang weinig effect op arbeidsdeelname

Het uitvoeren van de motie Van Aartsen-Bos, wat scholen verplicht om voor- en naschoolse opvang te organiseren, kan zorgen voor een toename van het gebruik van formele opvang door ouders van basisschoolkinderen. De macro-economische effecten hiervan zijn echter beperkt.

Empirische studies geven aan dat lagere opvangkosten van formele opvang met name leiden tot het vervangen van andere vormen van opvang door formele opvang, en in veel mindere mate tot een hogere arbeidsparticipatie. Ook in een recente studie van SCP-onderzoekers (‘Hoe het werkt met kinderen’) geeft slechts een klein deel van de ouders van jonge kinderen aan dat een gebrek aan goedkope, betrouwbare of flexibele opvang een potentieel obstakel vormt om te gaan werken of om meer uren te gaan werken.

Gezien de geringe invloed op de arbeidsparticipatie zijn ook de effecten voor de macro-economie beperkt. Zelfs wanneer we uitgaan van een aanzienlijk verschil tussen het huidige en het gewenste gebruik, dan is het effect op de totale arbeidsparticipatie hooguit in de orde van enkele duizenden arbeidsplaatsen, vooral voor moeders. (CPB)

In normaal Nederlands betekent dit dat de motie Van Aarsten/ Bos, die scholen verplicht om per 1 januari 2007 voor-, tussen- en naschoolse opvang te organiseren, geen enkel nut heeft. Behalve dan dat het scholen voor enorme problemen zet.

Het is prima wanneer scholen in overleg met de ouders kijken wat de mogelijkheden zijn, maar de wijze waarop Van Aartsen en Bos de scholen voor het blok proberen te zetten is onverantwoord. En de opmerking van Van Aartsen ‘daar kunnen we toch prima bijstandsmoeders voor inzetten’ geeft aan hoe men het belang van (een goede opvoeding en begeleiding van) het kind onderschat.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

donderdag 16 maart 2006 :: 19.54 uur

99 Comments

99 reacties

  1. Zoals altijd praat Bos uit eigen belang, heeft pas zijn tweede kind erbij.
    En daarvoor ga je zelfs met v Aartsen samen op de WC zitten.
    Niks vreemd aan deze PVDA strategie

    Reactie door Jofel — donderdag 16 maart 2006 @ 20.11 uur

  2. En dan te bedenken dat ik 25 jaar geleden tussen de middag warm at met mijn beide ouders en na half vier buiten speelde tot etenstijd om zes uur. Er zullen genoeg kinderen zijn die de hele dag 7:30 tot 18:30 op school moeten zitten. Wat een wereld.

    Reactie door Edward — donderdag 16 maart 2006 @ 20.14 uur

  3. Inderdaad Edward (2),
    Ik behoor tot de gelukigen die samen met mijn vriendin vier kinderen (9,7 en 2x 5) mag groot brengen. Ik zie genoeg mensen blikken naar ons werpen vanwege de harmonische sfeer die ons gezinnetje uitstraalt. Dit gaat echter niet vanzelf het vereist veel moeite van bijde ouders om continu te overwegen hoe je het beste met situaties om kunt gaan (en dit ten uitvoer te brengen. Nu achteraf (nou ja achteraf) kan ik zeggen dat het de moeite waard is (geweest) en dat de, laten we zeggen, eerste vier levensjaren van een kind zo bepalend zijn.
    Ik zou wensen dat er juist meer ruimte komt voor mensen die deze moeite willen nemen.
    Dit betaalt zich m.i. namelijk in een duizendvoud terug. Thuis EN voor de maatschappij !

    Reactie door Stevan — donderdag 16 maart 2006 @ 20.39 uur

  4. Ik ben het helemaal eens met Stevan. Ik ben een aantal jaren in de gelukkige omstandigheid geweest mijn journalistieke werk te kunnen combineren met het moederschap. Inmiddels ben ik fulltime moeder. Bewust. Sommigen vinden het heel ouderwets, maar ik geloof nog steeds dat het voor de ontwikkeling van een kind heel goed is dat het kind de volledige aandacht en liefde van de ouder(s) heeft. Een moeder die thuis je verhalen aanhoort is toch een heel andere opvang dan een ‘juf’ die je met de groep moet delen.

    En dan de praktijk. Mijn zoontje zit op een basisschool, het gebouw bevat twee basisscholen. Onlangs hebben ze vanwege de explosieve groei al twee noodlokalen moeten bijplaatsen. Er is een leerlingenstop maar tegen broertjes/zusjes van al aanwezige leerlingen kun je moeilijk ‘nee’ zeggen als ze de schoolleeftijd bereiken. De school zal dus nog meer groeien.
    Nu zijn ze al verplicht de peuterspeelzaal erbij te nemen, tijdelijk in een andere school en met de wanhoop hoe dat in de toekomst moet. En dan straks ook de naschoolse opvang?
    En mijn gemeente gaat juist een FLINKE buitenschoolse opvang voor de hele regio bouwen in het piepkleine straatje waar ik woon. Dat is dus al bij voorbaat over de balk?
    CDA heeft altijd als motto dat het gezin de hoeksteen van de samenleving is. Misschien zouden ze er een beetje meer in kunnen investeren zodat ouders zélf hun kinderen kunnen opvoeden.

    Reactie door Monique — donderdag 16 maart 2006 @ 20.54 uur

  5. Ik gun ieder zijn/haar eigen vrije keus over de manier van het verzorgen en opvoeden van kinderen. Maar kom alstjeblieft niet allemaal met het cda/sgp verhaal dat de kinderen bij moeder thuis het beste af zijn. Als ik zie hoeveel van die “thuiskinderen” ‘s ochtends om half acht al voor telekids of weet ik veel wat voor pulpzender hangen dan wens ik ze van harte een leuk en leerzaam kinderdagverblijf toe.

    Reactie door twijfelaar — donderdag 16 maart 2006 @ 21.05 uur

  6. @5-twijfelaar,
    Ik zei ook niet dat de kinderen beter af zijn als het voor de tv hangt en geen aandacht krijgt. Ik zei dat het beter is als een moeder of vader tijd heeft voor een kind en luisterd naar de verhalen, troost, aandacht geeft enz.
    En hoe leuk een kinderdagverblijf ook mag zijn, dat kan geen oppas vervangen!

    Reactie door Monique — donderdag 16 maart 2006 @ 21.15 uur

  7. @6 Monique
    Voel je niet aangesproken, doe ik ook niet.
    Ik ben al lang opgehouden met discussieren over wat het beste is voor je kinderen. In de eerste plaats weet niemand dat en ten tweede vindt elke ouder dat zijn/haar methode het beste is.
    Het enige waar ik me nog wel over opwind is de zelfingenomenheid van moeders die niet kunnen/willen/hoeven werken en dat dan meteen maar als het ideaalbeeld proberen te verkopen. Vooral die dames met een echtgenoot die zat verdient hebben makkelijk praten, brrrrrrrrr……
    En om bij het onderwerp te blijven: wij (vader-moeder-zoon-zoon) hebben positieve ervaringen met een professioneel gerund KDV, ik zie helemaal niet wat een normale basisschool nog kan toevoegen op dit vlak.

    Reactie door twijfelaar — donderdag 16 maart 2006 @ 21.29 uur

  8. Ik denk dat je de scholen met een groot probleem opzadelt als ze ook nog eens de kinderopvang moeten gaan regelen.
    Zelf pleit ik voor een beetje meedenkende werkgever zodat je onder schooltijd kunt werken.
    Ik weet dat niet iedereen in de voor mij ideale situatie zit maar ik werk altijd onder schooltijd, eerst kind naar school dan naar mijn werk van 9 tot half 3 en op tijd weer terug en dat 3 keer per week. Misschien moeten we het moeders weer mogelijk maken om part-time te werken en onder schooltijd. Kan natuurlijk niet als je torenhoge lasten hebt, dan wordt je daardoor verplicht meer en langer te werken. Ik heb overigens de eerste jaren na de geboorte helemaal niet gewerkt maar ben pas weer begonnen toen mijn kind 7 was..

    Reactie door irene — donderdag 16 maart 2006 @ 21.30 uur

  9. In ons streven naar de 24 uurs economie, het binnen zeer korte tijd vervullen van onze materialistische wensen is het toch wel lastig met die kinderen.
    Het is vreemd dat die last bij anderen op de schouders wordt gelegd.

    Reactie door Jofel — donderdag 16 maart 2006 @ 21.51 uur

  10. Ik weet nog zo net niet of wij streven naar een 24-uurs economie, ik in ieder geval niet, ik vind dat dat door je strot geduwd wordt. Ik heb een kind en wil dat graag en wil er ook graag voor zorgen, zelf.

    Reactie door irene — donderdag 16 maart 2006 @ 21.54 uur

  11. Tja, mijn moeder zei dat ik haar 3 maanden negeerde toen zij begon met werken. Hoewel zij het erg modern hadden geregeld, ik mag niet klagen. Mijn vader zorgde toen full time voor mij. Met mij is het ook weer goed gekomen en tussen mij en mijn ma gelukkig ook! Maar toch…

    Nu is “mijn leven een vacature en ben ik de sollicitant”. Gelukkig heb ik geen kinderen, ik zou niet weten hoe ik het moest combineren.

    Ergens moet er een balans komen. Ik vind het vreemd dat er nu erg veel babies zijn van 3 maanden die in de creche worden gedumpt. In sommige situaties is er wellicht geen andere oplossing. Maar waarom is de pil dan uitgevonden?

    Ik ben dus wat ouderwets voor een kind van toch wel een feministische generatie en ik vind dat een baby recht heeft op fulltime moeder danwel vaderliefde tot aan zijn 4e jaar, waar deze vanaf 2 jaar op chreche paar uurtjes voor het socializen. En dat vanaf start lagere school waar het voor sommigen toch een hel is (ondergetekende vaak wel zo ervaren ja) thuis een vader of moeder op je wacht met een kopje thee en een verantwoorde rijstwafel met appelstroop is het minste toch wel vinnik.

    Dan zijn er dus nog al die statistieken over het feit dat vrouwen in andere landen veel meer werken en veel meer geëmancipeerd zijn. Ja nogal wiedus met een aupair uit Maleisie die vervolgens haar gezin in de steek laat uit economisch noodzakelijke motieven.

    Het mooiste zou gewoon zijn de mogelijkheit tot gedeelde zorg tussen vader en moeder.

    Voor vrouwen die niet anders kunnen dan werken, uiteraard goede opvang en dan hopen dat whatever goed uitpakt voor iedereen.

    Dus wat heeft de emancipatie ons gebracht? solliciteren en werken tot je erbij neervalt voor beiden sexen. Thanx a bunch.

    (misschien zo’n lange reactie door een chronisch behoefte aan aandacht, moet zelf maar eens een blogje beginnen)

    Reactie door Asha — donderdag 16 maart 2006 @ 22.08 uur

  12. oeps mogelijkheid met een d. sorry

    Reactie door Asha — donderdag 16 maart 2006 @ 22.14 uur

  13. In de materialistische samenleving van VVD en PvdA(beter gezegd partij van bestuurders) de kinderen zijn geen kinderen meer maar toekomstige productiemiddelen. Volgens Van Aartsen en BOS, de beschikbaarheid van slaven(de ouders) voor de arbeidsmarkt gaat boven alles inclusief het welzijn van kinderen. Kennelijk denken ze dat de kinderen hebben geen ouderlijke liefde nodig. De ouders worden verantwoordelijk gesteld voor de opvoeding van hun kinderen maar ze krijgen te weinig tijd om hun kinderen opvoeden. Hoezo ouders verantwoordelijk? Hoezo normen en waarden?

    Reactie door khosrow — donderdag 16 maart 2006 @ 22.17 uur

  14. Ik ben juist hartstikke voor zo’n opvang op school, maar dan niet door bijstandsmoeders. Dit werk moet gedaan worden door goed opgeleide leidsters. En volgens mij kan dit prima door de school ingehuurd worden bij externe opvanginstellingen. Ik erger me aan de toon op dit forum alsof je een slechte ouder bent als je je kind naar een BSO brengt. Mijn oudste dochter gaat niet naar de BSO maar vraagt regelmatig of zij daar ook naar toe mag omdat het zo gezellig daar is.

    Reactie door Karin — donderdag 16 maart 2006 @ 22.22 uur

  15. @14
    Het is inderdaad lekker makkelijk.
    De school moet het maar regelen.

    Reactie door Jofel — donderdag 16 maart 2006 @ 22.24 uur

  16. @7-Twijfelaar,
    Ik weet dat je mij niet persoonlijk bedoeld, maar ik ben helaas niet een van die ouders die zwemmen in het geld. Integendeel :(
    Maar , en nu moet jij je niet aangesproken voelen hoor want ik heb het dus NIET over jou, er woont hier vlakbij een stel met twee kinderen. Koopwoning, twee auto’s. De kids worden ‘s morgens al om half 8 bij de oppas afgezet en om 7 uur ‘s avonds weer gehaald (dan kunnen ze meteen thuis hun bed in). In de weekenden zitten ze ook vaak bij die oppas want dan wil moeders tijd besteden aan zichzelf en haar lover. Dan vraag ik me dus serieus af waarom zo iemand überhaupt ooit aan kinderen begonnen is, ze kijkt er amper naar om! Ik ken gelukkig ook ouders die werken en van oppassen gebruik maken maar die wel degelijk aandacht besteden aan de kinderen, liefde geven. Waar het mij om gaat is dat als je kinderen wilt, je een commitment aangaat voor de rest van je leven. Ongeacht of je nu gebruik maakt van een KDV of thuisblijft, je moet zorgen dat je kinderen de aandacht en liefde krijgen waar ze recht op hebben.
    Dan voorkom je gewoon ontzettend veel problemen, want als ze aandacht tekort komen dan gaan ze aandacht vragen in negatieve zin.
    Ik vind dat een KDV een toevoeging moet zijn op de verzorging van de ouders en geen vervanging. Het mag nooit een asiel worden waar je je kinderen dumpt en ze alleen ophaalt om te gaan slapen. En als ik dan hoor dat men al pleit voor een 24-uurs KDV dan gaan mijn nekharen toch wel een beetje omhoog staan.

    Reactie door Monique — donderdag 16 maart 2006 @ 22.24 uur

  17. De school bestaat tegenwoordig uit leraren ‘en ouders. Je moet het niet moeilijker maken dan het is. De school moet ruimte beschikbaar stellen, maar ik bedoel maar dat de opvang ingehuurd kan worden, en dat het wat dat betreft best meevalt.

    Reactie door Karin — donderdag 16 maart 2006 @ 22.26 uur

  18. @14-Karin
    Nee, ouders die gebruik maken van een KDV of BSO zijn niet slechter dan ouders die thuisblijven. Maar de nuance he, ouders die hun kinderen dúmpen. Die vind ik wel slechter!
    Maar dat type ouders zie je ook met een rotvaart naar school rijden, piepende remmen, deur open, kind springt eruit (zat ook niet in de gordel want dat kost extra tijd) en soms rijd Pa/Moe alweer weg als de deur nog niet eens dichtzit. En dan heb je het niet over grote kinderen maar kleintjes van 5 á 6 jaar die normaal door Mamma of Pappa in de klas worden gebracht.
    Dáár ben ik dus tegen.

    Reactie door Monique — donderdag 16 maart 2006 @ 22.28 uur

  19. Maar waarom moet dat op school.
    Het lijk me voorde kinderen leuker om na de hele dag op school ergens anders te vertoeven.
    Je maakt het je zo wel erg makkelijk.
    Als ik 8 uur op mijn werk zit ben ik ook blij als ik het pand kan verlaten.
    Verschrikkelijk van 7.30 tot 19.00 in een gebouw gedrukt te worden.

    Reactie door Jofel — donderdag 16 maart 2006 @ 22.31 uur

  20. @18) Monique.
    Ik ben het helemaal met je eens. Daarvoor heb je geen kinderen. Maar ik strijd wel tegen het beeld, alsof je een slechte ouder bent als je werkt en je kind naar een Creche, of BSO gaat. Ik heb juist goede ervaringen met de creche. Mijn kinderen hebben het altijd geweldig gevonden, en zijn nooit met tegenzin heengeweest. Iedereen maakt zijn eigen keuze daarin. En ik denk niet dat je daarin kan oordelen in goed en slecht.
    Er zijn slechte ouders onder werkende en niet-werkende ouders. En er zijn goede en slechte creches.

    Reactie door Karin — donderdag 16 maart 2006 @ 22.34 uur

  21. @19 Jofel
    De BSO is geen verlenging van de schooldag. Er zijn andere leidsters en er is ander speelgoed. Het is geen strafkamp hoor.

    Reactie door Karin — donderdag 16 maart 2006 @ 22.36 uur

  22. Mischien moeten we het woord school vervangen voor dag internaat.

    Reactie door Jofel — donderdag 16 maart 2006 @ 22.36 uur

  23. Dat betekent dat het geen naschoolse opvang moet heten maar een leuke buurthuis gebeuren waar kinderen vrijwillig naar toe gaan. Dat is natuurlijk wel heel erg leuk voor kinderen en ik denk in deze tijd ook heel erg nodig. want na de rijstwafel bleef ik niet de hele tijd aan moeders/vaders rokken hangen maar ging ik buiten spelen of idd naar een buurthuis om vriendjes te ontmoeten.

    Reactie door Asha — donderdag 16 maart 2006 @ 22.36 uur

  24. @ 22) Jofel

    Reactie door Karin — donderdag 16 maart 2006 @ 22.39 uur

  25. @ 22)
    Jammer dat je er zo negatief over bent. Heb je zelf vervelende ervaringen hiermee gehad?

    Reactie door Karin — donderdag 16 maart 2006 @ 22.40 uur

  26. Dat zeg ik ook niet maar elke dag van 7.30 tot 19.00 op gesloten zitten in een gebouw dat is erg.
    Dan is in een gevangenis zitten ook niet meer erg daar heeft men ook voor afleiding gezorgd.
    Daar moet een kind toch fobieën aan over houden.
    Kom als ouder in beweging en bedenk leukere en creatievere oplossingen die leuker zijn voor het kind, maar wat meer werk kost van de ouders.

    Reactie door Jofel — donderdag 16 maart 2006 @ 22.41 uur

  27. Wel knap overdreven hoor van 7.30 uur tot 19.00 uur. Dat zijn de openingstijden, maar bijna niemand brengt zijn kind zolang heen. Bijna alle kinderen zijn voor 17.00 opgehaald door de ouders. Volgens mij heb je wel een heel zwart beeld van de creche.

    Reactie door Karin — donderdag 16 maart 2006 @ 22.52 uur

  28. Monique, we zijn het wel redelijk eens denk ik, gaat wel een beetje ten koste van de dynamiek in deze discussie maar gelukkig hebben we jofel nog.
    In bijdrage 16 beschrijf jij ouderlijk gedrag wat volgens mij onder de noemer “emotionele verwaarlozing” valt, oftewel geen contact met je kinderen. Als je een deel van de verzorging van de kinderen aan anderen overlaat loop je risico’s op dit vlak ongeacht of het een KDV, oppas of opa/oma betreft. Maar zoals ik eerder al schreef, je loopt hetzelfde risico als je de kinderen van vroeg tot laat aan de tv (of computer) toevertrouwd.
    En ik ben het zelfs eens met jofel in 26, ik ben idd blij dat mijn kinderen niet van 8.15 tot 17.30 in hetzelfde gebouw met de zelfde begeleiders zitten. Die 2 uurtjes BSO (3x per week) is voor de kinderen een heel andere omgeving dan de school. Wel leuk om te vertellen is misschien het volgende.
    Soms denk ik op vrijdag een goede daad te verrichten door mijn mannetjes reeds om 1/2 4 van de bso te halen. Werk ik me een slag in de rondte om maar op tijd te zijn en kom met het zweet op mijn voorhoofd binnengestapt, zeggen ze doodleuk: “ach papa we zijn net zo lekker aan t spelen, kan je straks niet terugkomen” :)

    Reactie door twijfelaar — donderdag 16 maart 2006 @ 23.04 uur

  29. Van Dale:
    créche> oppascentrum voor kinderen>
    kinderbewaarplaats
    Bewaarplaats> bergruimte waarin men iets lange tijd kan bewaren

    Reactie door Wattenstaafie — donderdag 16 maart 2006 @ 23.09 uur

  30. @11 Asha,

    Dat lijkt me geen gek idee van je om zelf een logje te beginnen, maar volgens mij heb je er al ééntje, althans je probeert het over te nemen.
    Jammer meid, zal je niet lukken, zeker hier niet.

    Reactie door TOMAAT — donderdag 16 maart 2006 @ 23.29 uur

  31. Weer worden de kinderen ondergeschikt gemaakt aan de grillen van meer en meest.

    Mijn dochter (6 jaar) komt thuis wanneer de moeder ook thuis is. Dit is een keuze die we gemaakt hebben.

    Ok, financieel gaan we er op achteruit, maar we redden het. We kunnen net een autootje rijden en wonen in een goed maar bescheiden huis. Boodschappen moeten bij de Aldi en Lidl gehaald worden, naar mijn dochter kan haar verhaal kwijt als ze uit school komt, en dat is me heel veel waard.

    Reactie door alexander — donderdag 16 maart 2006 @ 23.32 uur

  32. En als aanvulling op het beeld geschetst door Jofel (26) is onderstaande helaas mijn visie.

    Ongeacht of het nu in onze maatschappij gedwongen door financiële noodzaak cq carrière geaccepteerd is of niet, vind ik het dagelijks langdurig verblijven in de créche voor het kind maar een armzalig substituut.

    Daarnaast begrijp ik ook wel dat het inherent is aan onze moderne maatschappij, maar het laat voor mij onverlet dat het verre van ideaal voor de kinderen is.

    Kinderen hebben het door als ouders geen tijd voor ze hebben, altijd maar haast hebben.
    En het is niet fijn als het kind zich niet lekker voelt, om de ‘rit uit te moeten zitten’ totdat het wordt opgehaald en eindelijk lekker thuis in het bedje ziek kan zijn.

    Reactie door Wattenstaafie — donderdag 16 maart 2006 @ 23.38 uur

  33. @31 Alexander

    Kijk dat is beter geregeld.
    Dat is commitment!! En daar doel ik ook precies op in mijn reacties 29 en 32

    Fijn voor je kids! Dan maar naar de Lidl!

    Groet

    Reactie door Wattenstaafie — donderdag 16 maart 2006 @ 23.46 uur

  34. Een onderwerp wat na aan mijn hart ligt:Kinderopvang!!
    sinds vorig jaar wet kinderopvang;kinderopvang wordt eindelijk serieus genomen, alle leidsters dienen gediplomeerd en kinder EHBO, het gebruikte meteriaal, ergonomisch, hoeveel kinderen op de groep hangt af van de grootte van de ruimte en de hoeveelheid leidsters hangt af van de leeftijden, gemiddeld 9 kindjes van 0-2 en 2 leidsters, van 0-4, max 13 en 2 leidsters en van 2-4 max 9 met 1 leidster en 1 ouderhulp of stagiere.Ook de hygiene regels werden erg aangescherpt.Dit bracht dus heel veel kosten mee.Tegelijkertijd werd de verplichte bijdrage verdeeld over 2 werkgevers en de ouders, losgelaten, werkgevers zijn nu niet meer verplicht bij te dragen.Gevolg:minder kinderaanmeldingen en een aantal redde het dus niet, gevolg meer werkloosheid bij leidsters!Ander gevolg:een bedrijf wat bijdrage voor kinderopvang ving van werkgevers en ouders, kwam in de problemen doordat wergevers niet meer hoefde te betalen, ouders in de problemen omdat er voor hun kind niet was betaald, compleet chaos voor alle betrokkenen bij dat tussen bedrijf!

    En dan komt nu die schoolopvang:scholen mogen dit zelf regelen, dus of zelf of inhuren van ruimte bij kinderopvang!

    Heel veel scholen kampen met giga achterstand in onderhoud, voldoen dus niet aan gestelde hygiene eisen, wederom veel extra kosten, ook zal er veel materiaal aangeschaft moeten worden, immers na school zijn de groep 1/2 vaak bekaf en moeten even kunnen relaxen, ook die voorziening is er niet.Ook levert die scholenopvang natuurlijk concurrentie op voor kinderdagverblijven met voor en naschoolse opvang, omdat scholen waarschijnlijk iets compensatie krijgen voor de kosten, in mijn ogen valse concurrentie dus!Verder is nog niet duidelijk of de kwalificaties voor de leidsters dezelfde zullen zijn als voor de kinderopvang!

    Kortom het wordt weer typisch Nederlands halfbakken geregeld en het beoogde resultaat:meer vrouwen aan het werk niet gehaald!

    Wie gaat controleren? Nu doet bij kinderopvang de GGen GD dat, een inspecteur dient, geloof ik, 40 plaatsen per jaar te beoordelen, dat redden ze nu al niet laat staan als er ook nog de scholen bijkomen!

    Als wat voor de toekomst wil dien je zo goed mogelijk voor je kinderen te zorgen, dit betekent ,in mijn ogen, niet bezuinigen op opvang en scholing maar juist hier prioriteit geven!

    Typisch weer zeggen dat je dat je het beste voor hebt en het tegendeel doen!

    Een moreel oordeel over kinderopvang heb ik niet maar als je het wilt moet je het wel GOED doen!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — vrijdag 17 maart 2006 @ 0.25 uur

  35. @32, Wattenstaafje,
    Ter je geruststelling, als een kind ziek is worden altijd ouders gewaarschuwd en meestal komen die ook meteen!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — vrijdag 17 maart 2006 @ 0.27 uur

  36. Kinderopvang is zeker een belangrijk punt binnen de welzijnssector. Het is ondoenelijk om basisscholen voor een blok te zetten door verplicht naschoolse opvang te bieden. Veel beter is dit om gewoonweg de ouders zelf te laten regelen.

    Reactie door Niels — vrijdag 17 maart 2006 @ 0.31 uur

  37. Is het geen goed idee, als we onze kinderen meteen na de geboorte afstaan aan de overheid? Dat heeft van allerlei geweldige voordelen. We hoeven ons niet meer bezig te houden met van allerei lastige dingen die het hebben van kinderen met zich mee brengt en kunnen ons ongestoord op onze carriere en persoonlijke ontwikkeling storten. En de kinderen worden meteen gevormd tot de ideale model burgers die de economie dadelijk nodig heeft. Lijkt me helemaal geweldig!

    Reactie door eilan — vrijdag 17 maart 2006 @ 2.00 uur

  38. Ik bedoel niks pensoonlijks maar.
    Je vraag wel eens aan mensen waarom neem jij geen hond.
    Als antwoord,ik werk dan zit hij de hele dag alleen.
    En zou ik hem om 7.00 voor het werk naar het asiel moeten brengen en in de avond om 19.00 weer pas op kunnen halen.
    Dat vind ik zielig de helen dag achter het hek.
    Het is gek dat we daar voor kinderen minder moeite mee hebben

    Reactie door Jofel — vrijdag 17 maart 2006 @ 7.30 uur

  39. Ik kan alleen voor mijzelf spreken, iedereen mag een eigen mening hebben natuurlijk. Maar ik vond en vind het belangrijk dat mijn kinderen MIJN kinderen bleven. Dus mijn opvoeding, mijn aandacht, moeder die knuffelt als ze gevallen zijn, moeder die luisterd als ze probleempjes hebben (van liefdesverdriet tot ‘ze pesten me omdat mijn sporttas een roze randje heeft!’).
    En ik kan trots zeggen dat mijn twee oudste kinderen (19 en 20) beiden studeren, geen drugs gebruiken en ik heb nooit politie aan de deur gehad i.v.m. slopen of andere ellende.
    Let wel, ik zeg niet dat kinderen uit de opvang dat wel doen! Maar ik ben ervan overtuigt dat de opvoeding van een proffesional altijd anders is dan van vader of moeder die veel meer instinctief aanvoelen en echt betrokken zijn bij het kind.
    Ik krijg vaak het idee dat een stel wel kinderen wil (en soms omdat babies zo leuk zijn of omdat IEDEREEN ze nou eenmaal heeft) maar ze willen ook wel een groot huis, en een carriére, twee auto’s en natuurlijk zomervakantie én wintersport. En om het gemis bij de kinderen te compenseren krijgen die merkkleding en dure kado’s.
    En de ouders zijn niet alleen belangrijk als opvang maar JUIST als de kinderen wat ouder worden. Dan komen de sociale probleempjes (verliefd enz.), het begrip en bewustzijn wat er in de wereld speelt.
    Ik had met mijn pubers vrijwel elke dag hele gesprekken. Kwamen ze zelf mee. ‘Mam, wat vind jij van….? Ik hoorde op tv dat….?’ Ik geloof niet dat een opvang dat kan, die geven HUN visie, niet de mijne.
    Ik ben al jaren niet op vakantie geweest en dat zit er nog jaren niet in. Ik werk met boodschappenlijstjes aan de hand van aanbiedingen. En Zeeman is mijn modezaak. En?
    Ik ben dolgelukkig!

    Reactie door Monique — vrijdag 17 maart 2006 @ 7.48 uur

  40. Ik ben een stukje zin vergeten, moet zijn ‘en ouders zijn niet alleen belangrijk bij de opvang van de kinderen als die klein zijn maar JUIST als de kinderen wat ouder worden.’

    Reactie door Monique — vrijdag 17 maart 2006 @ 7.50 uur

  41. Kinderen worden maar naar een cresh gebracht, van acht tot vijf, worden opgehaald, gaan in badje en eten en slapen.
    vertel mij is, wat of die ouders aan hun kindje hebben.
    Ze kennen hun kind bijna niet, ze missen zoveel leuke momenten.
    Ik heb vier jongens grootgebracht, ik was altijd voor de jongens in de weer, ook op school, omdat ik daar bij betrokken wilde blijven, ik was thuis tussen de middag, om lekker aan tafel te eten.
    Om drie uur, de verhalen aanhoren, wat altijd zo gezellig was, dan gingen ze lekker buiten spelen, tot half zes, eten in bad en tv kijken,of met z’n allen een spelletje spelen, en dan lekker met een verhaaltje gaan slapen.
    Of op woensdag middag, lekker het bos met ze in, met slecht weer, werd mijn keuken omgebouwd tot knutselkamer, mijn kinderen werden neit voor de tv gezet, In het weekend mochten ze wel eens een leuke videoband gaan huren.
    Kinderen hebben ritme nodig, en liefde en aandacht,en structuur, vooral van de ouders.
    Het is jammer genoeg ook zo, dat veel vrouwen moeten werken,dat is de moderne tijd, want van één loontje is niet meer rond te komen.
    En dat vind ik zo triest, dat er moeders zijn, die thuis voor hun kinderen zouden willen zorgen, maar dat gewoon niet meer financieel op kunnen brengen, en wel moeten, Ik heb vier dagen in de week, drie jaar lang op mijn kleindochtertje gepast, ik moet er niet aan denken, dat ze haar, op een cresh hadden gedaan.
    En wat merk ik nu aan me kleindochter, dat ze liever bij oma blijft als naar huis gaat, me schoondochter weet niet eens goed, wat of haar lievelingsdingen zijn, dat moet ze aan mij vragen.
    Ik heb met liefde opgepast, maar zelf vind ik, dat een moeder zelf haar kindje groot moet brengen, als dat finacieel haalbaar is.
    Maar ja, nood breekt wet
    dus als het dan toch moet, dan liever bij mij, waar ze volop liefde en aandacht krijgt, dan op een cresh, waar ze niets om haar geven,waar ze één van de vele kinderen is, en alle gezichtjes met één doekje worden afgenomen.
    dan nog liever een thuis oppas, zodat je kind, nog in zijn eigen vertrouwde omgeving is, die eerste vier zo belangrijke jaartjes van zijn leventje .

    Er was een mooi programma laatst op discovery, ging over kinderen die zonder moeder moeten opgroeien, die kinderen, kunnen later agressief en asociaal gedrag gaan vertonen, omdat ze nooit genoeg liefde en aandacht, juist in die zo belangrijke jonge jaren, hebben gekregen.
    Van hun moeder, moederliefde is juist in die jonge jaren heel erg belangrijk, voor de ontwikkeling van het kind.
    Ze schijnen dan één of ander stofje niet aan te maken.
    Net als de sleutel kinderen, ik vind het niet zo gek hoor, wat er allemaal met de jeugd gebeurd, en dat ze ontsporen.
    Ouders hebben geen tijd meer om hun kind op te voeden laat staan er mee te spelen.
    Zijn druk met werken en sporten en het huishouden, ach dat is maar bijzaak het huishouden, doen we in het weekend wel.
    Maar helaas, de moderne maatschappij van tegenwoordig, dwingt ook veel moeders om te gaan werken.
    En dat is jammer en triest.
    Het zijn me nogal geen uren zeg,, om acht uur na school, om half twaalf niet even lekker naar huis, voor een broodje, en om drie uur, ook niet naar huis, om lekker met vriendjes buiten te spelen.
    Het zijn me nogal geen lange dagen, voor een kind.
    Nee ik vind dit geen goede ontwikkeling.

    Mevr van Keken

    Reactie door Mevr van Keken — vrijdag 17 maart 2006 @ 7.58 uur

  42. Ja dat van die bijstandsmoeders bied natuurlijk wel ongekende mogelijkheden. Je gaat naar een gemeente, die trekt een blik bijstandsmoeders voor je open. Et voila! In Amsterdam is er een commercieel bedrijf, die bijstandsmoeders heeft gekregen van de gemeente, om de pleeen bij mensen thuis schoon te maken. Nou hoe wil je nou nog makkelijker rijk worden over de rug van iemand anders ellende? En je kunt er mee doen en laten wat je wilt, want ze hebben toch niets in de pap te brokkelen. Las het pas ook op internet: “Bijstandsmoeders zonder poen laten zich in alle gaten doen”. Om ze dan ook meteen weer op je kinderen los te laten, gaat wel weer heel erg ver natuurlijk. Maarruh…..ff tussen jou en mij hè……ik zat er pas eentje een beetje te bekijken……zo’n bijstandsmoeder…..terwijl ze mijn schoenen schoon likte……ennuh…..deze had toch wel verdacht veel trekjes van een echt mens hoor. Ja wat moet je daar dan weer mee hè? Kunnen we daar weer over gaan discussiëren.

    Reactie door Mieke — vrijdag 17 maart 2006 @ 8.07 uur

  43. Waar ik me in deze discussie heel erg aan erger aan het vooroordeel dat je als werkende moeder de kinderen geen aandacht geeft wanneer ze van de BSO KDV komen –
    thuis zijn – het gaat om de kwaliteit van de aandacht. Kinderen compenseren met speelgoed etc is erg kort door de bocht, gebeurt bij de meeste werkende ouders niet.
    Ik bestrijd het dat het goed is dat je als moeder alleen voor je kinderen zorgt, een goed alternatief is hierbij dat andere volwassenen je kind andere dingen leren, een aanvulling van je eigen opvoeding.
    De kinderen die met meerder volwassenen te maken hebben leren dat niet iedereen het zelfde is / denkt / doet, etc. Krijgen een ruimerblikveld naar de maatschappij toe. We leven nameliijk als gezin niet op een eilandje.
    Daarnaast spelen de kinderen op een BSO/KDV met andere kinderen ook buiten in een veilige speelruimte onder toezicht zover dat nodig is.
    Vind dat nu maar eens veilige speelruimte in Nederland in je woonomgeving.

    Wat betreft voorschool en naschoolse opvang te laten regelen door scholen heb ik maar één antwoord: “Schoenmaker blijf bij je leest”.

    * Vrouwen die een uitkering krijgen, hebben een pedagogische opleiding nodig en sociaal inzicht om te kunnen werken in een BSO wil je tevreden kinderen (ouders) hebben die met plezier en goed begeleid/ zelfbeeld in het leven komen te staan.

    Reactie door chrisinactie — vrijdag 17 maart 2006 @ 9.14 uur

  44. Heel terecht dat dhr Marijnissen hier aandacht voor vraagt. Diederik is zelfs ervaringsdeskundige met drie jonge kinderen. Vaak denk ik wel eens dat kinderenbij hun ouders (vaker de moeder) thuis beter af zijn dan op BSO/Opvang, helemaal als je ze aflevert bij zo’n opvang. Maar aan de andere kant, wil en kan ik zelf ook niet veel thuis zijn en wil mijn echtgenote ook werken. Bovendien beleven de kinderen veel plezier op school/creche/bso etc.

    Ouders moeten zelf maar kunnen beslissen, maar een kind en ouders thuis moeten we maar niet te snel als ouderwets bestempelen.

    Wat niet moet onderschat worden is dat het een gigantisch georganiseer is om eea voor elkaar te krijgen met meerdere kinderen, hoeveel er afgestemd moet worden en ook hoeveel het kost. Dat zou toch wel wat beter geregeld mogen worden in Nederland.

    Reactie door Diederik — vrijdag 17 maart 2006 @ 9.31 uur

  45. Waarom wordt er hier alleen voornamelijk over de moeders gesproken?
    Hebben de vaders óók geenplichten t.a.v. de opvoeding?
    ===========================================

    @4 Monique,

    Was jij bij de oudste 2 kinderen ook bewust thuis gebleven om te zorgen?
    Of is dit alleen het geval bij de jongste van 7?
    Deze vraag n.a.v. jouw auto-ongeluk.
    groet,

    Reactie door TOMAAT — vrijdag 17 maart 2006 @ 9.51 uur

  46. @ 45) Tomaat
    Ik kreeg laatst tijdens een sollicitatiegesprek de vraag: wat doet u als uw kinderen ziek worden?
    Zouden ze dat ook vragen aan een man??

    Reactie door Karin — vrijdag 17 maart 2006 @ 10.14 uur

  47. @ Karin

    Je hebt zeker een punt!
    Maar het laat natuurlijk onverlet waar Tomaat op doelt in zijn reactie boven de ==========

    Groet

    Reactie door Wattenstaafie — vrijdag 17 maart 2006 @ 10.25 uur

  48. @46

    Dat denk ik niet.

    Reactie door TOMAAT — vrijdag 17 maart 2006 @ 10.26 uur

  49. @14 Karin
    waarschijnlijk is dat niet alleen omdat dat zo gezellig lijkt,maar is het ook het effect van het niet kunnen spelen met je vriendjes en vriendinnetjes bij je voor de deur,na schooltijd….
    omdat alle vriendjes/dinnetjes op de BSO/NSO zitten.
    daarbij is het MOETEN er ook niet bij.
    maar de dagen die kinderen tegenwoordig moeten maken ivm dit fenomeen vind ik wel een kwalijke zaak.
    ze moeten nog eerder uit bed,om optijd op de VSO te zijn,ze komen om 18.00 pas van de NSO af[en moeten de reis naar huis nog]
    en daarna? eten en naar bed…..
    morgen weer om 6.00 op!

    Reactie door iew — vrijdag 17 maart 2006 @ 10.54 uur

  50. @45 Natuurlijk hebben Vaders een rol in de opvoeding. Dat er meer over moeders wordt gesproken is wel te verklaren, het is namelijk zo dat in het overgrote deel in Nederland de zorg in de eerste kinderjaren voor een groot deel bij de moeder terecht komt. Dat is een feit.

    Vervolgens kun je je wel afvragen of dat komt omdat mannen hun verantwoordelijkheid niet nemen, of omdat moeders daar nu eenmaal beter geschikt voor zijn.

    Reactie door Diederik — vrijdag 17 maart 2006 @ 10.55 uur

  51. @50
    salarisschalen…. heeft hier ook invloed op.
    mannen verdienen nog steeds meer dan vrouwen in het algemeen.
    en een kind is vanaf de geboorte voor een deel afhankelijk van de moeder,maar daarna niet meer en is de andere ouder vaak net zo goed om die taak op zich te nemen[uitzonderingen daargelaten]
    de rechten van de vrouw zijn een stuk gelijker gemaakt aan die van de man,maar andersom dus niet….
    maar nu dwaal ik af naar scheiding en alimentatiezaken[daar gaat Donner nu wel even een puinhoop van maken]
    in vele andere landen is het ook al geaccepteerd dat een man net zo goed kinderen kan verzorgen/opvoeden, dit is hier in Nederland nog steeds niet volledig geaccepteerd. mannen kunnen vaak vanwege wetten hun verantwoording niet nemen.
    ik als alleenstaand vader met een kiddo van 7,loop hier constant tegen aan.
    ik word namelijk gewoon beschouwd als alleenstaande, als werkzoekende.
    huisvrouwenbaantjes voor alleenstaande moeders…. word mij geweigerd.
    er word van mij gewoon verwacht ivm sollicitatieplicht dat ik mn kind maar even dump bij deze of gene buurvrouw/man.
    alleen al een plek krijgen bij een KDV of NSO is al bijna niet te doen.
    scholen hiermee belasten gaat straks een heeeeeeeel groot probleem creeeren!
    daar is nu al geen plek meer voor overblijvers…… VOL

    Reactie door iew — vrijdag 17 maart 2006 @ 11.12 uur

  52. @ 30
    Sorry als ik overkom die het probeert over te nemen, was een beetje te veel ego in het geding idd. Voortaan zal ik alleen inhoudelijk reageren op fora, groet.

    Reactie door Asha — vrijdag 17 maart 2006 @ 11.37 uur

  53. @50/51 Iew

    Je hebt hier wel een punt te pakken en natuurlijk zijn er uitzonderingen, maar over het algemeen wordt de vrouw álleen als vanzelf sprekend in de rol geduwd van de verzorgende die maar thuis dient te blijven bij haar kroost.

    Ook zijn er genoeg vrouwen die qua salaris meer binnen brengen dan de man en toch part-time moeten gaan werken, omdat dit gewoon weg wordt verwacht.

    Persoonlijk vind ik, kinderen is de wens van 2 mensen samen, dus ook de verantwoordelijkheid en opvoeding samen.

    Reactie door TOMAAT — vrijdag 17 maart 2006 @ 11.44 uur

  54. @45-Tomaat,
    Ik kreeg het ongeluk toen mijn oudste twee 4 en 5 jaar oud waren. Ik was toen inderdaad ook bewust thuis voor ze. Zonder in details te treden kan ik wel stellen dat ik geen prettige jeugd heb gehad en ik (ik was erg jong) droomde ervan moeder te zijn, kopje thee, memory spelen met de kids enz. (heel idealistisch dus). Mijn droombeeld heb ik regelmatig een beetje bij moeten schaven, maar uiteindelijk ben ik heel blij geweest dat ik toen die beslissing genomen heb.

    Ergens anders bestrijd iemand het feit dat het voor een kind beter is door moeder of vader alleen opgevoed te worden omdat het via een kinderopvang met meerdere volwassenen in aanraking komt?
    Sorry hoor maar dat is dus klinkklare onzin! De kinderen komen zowiezo met andere volwassenen en hun regels in aanraking. Wat dacht je van school? Bij vriendjes thuis? Bij familie? Het is natuurlijk een belachelijke stelling om te zeggen dat je als verzorgende vader/moeder een eilandje creeërt!

    Reactie door Monique — vrijdag 17 maart 2006 @ 11.45 uur

  55. Tomaat,
    Het is prima als mannen en vrouwen besluiten om in gelijke mate voor hun kinderen te zorgen.

    Maar is het ook prima zoals in de meeste gevallen dat de vrouw hierin “meer” doet? Voor veel feministen is dat ouderwets, maar het blijkt dat het gros van de bevolking het zo regelt.

    Zelf ben ik er niet uit. Zegt het feit dat het al sinds mensenheugenis al zo is en in alle culturen en zelfs bij de meeste dieren, misschien iets over dat dit natuurlijk is?

    Reactie door Diederik — vrijdag 17 maart 2006 @ 11.59 uur

  56. @54 Monique,

    Uit je eerdere stukjes is al gebleken dat je geen leuke tijden hebt gekend, ik vroeg het alleen n.a.v. dat auto-ongeluk.
    En wat betreft je laatste alinea; kan het alleen maar met je eens zijn.
    =========================================

    @52 Asha,

    Ben bang dat je me verkeerd begrijpt.

    Reactie door TOMAAT — vrijdag 17 maart 2006 @ 12.03 uur

  57. Wat een onzin discussie. KDV en BSO bestaan nu eenmaal en zijn ook nodig. Niet iedere ouder kan ervoor kiezen om thuis te blijven, denk bijv. aan de alleenstaande ouders (meestal moeders). Het punt is hoe je die opvang vervolgens in wilt richten. Nu moeten de kinderen na school door een leidster van school worden opgehaald en is het vaak een eind lopen naar de BSO waar ze vervolgens twee uur later weer door de ouder(s) opgehaald worden. Opvang op school is helemaal niet zo’n gekke optie. De school regelt dit natuurlijk niet zelf maar besteedt dat uit aan professionele kinderopvanginstanties die er nu ook al zijn. Het gaat er puur om dat het gebouw beschikbaar is voor de opvang en let wel, het gaat hier alleen om de nachoolse opvang (BSO) en dus niet om de kinderdagverblijven voor de kinderen t/m 4 jaar. De kinderen die na schooltijd van de naschoolse opvang gebruikmaken kunnen dan bijv. leuke sportactiviteiten doen in de gymzaal, iets wat nu op de BSO niet mogelijk is omdat de ruimte daar niet geschikt voor is. Ikzelf zie hier alleen maar voordelen in! En wat de discussie betreft over of het wel of niet goed is voor de kinderen: Dat ligt er mijns inziens aan of ouders daar een redelijk evenwicht in vinden. Kinderen die 5 dagen in de week van 7:30u tot 18:00u naar de opvang gaan zie je bijna niet(en lijkt me inderdaad niet goed), vaak gaat het om twee of drie dagen en zitten de kinderen daar ook niet tot 18:00u maar ben je gewoon net niet op tijd klaar met werken om je kind om 15:00u op te halen en wordt het dus bijv 16:30u. Schijnbaar kan deze discussie niet gevoerd worden zonder in overdrijvngen te vervallen.
    En wat de arbeidsparticipatie van vrouwen betreft een leuk en verhelderend citaat van Dorien Peurs: “Indien er geen ingrijpende maatregelen genomen worden om de sociale rol van het ouderschap in evenwicht te brengen met de sociale rol van het werknemerschap, dan zullen machteloze moeders gedwongen zijn hun kinderen uit te leveren aan bureaucratische en oncontroleerbare instituties. Het instituut van hele-dagopvang van kinderen is het voorspelbare sluitstuk van de zogenaamde emancipatie van vrouwen. Het is het exemplarische bewijs dat er al gaande deze emancipatie iets ernstig mis is gegaan met de politieke vertaling van de eisen van economische en lichamelijke zelbeschikking van vrouwen. Deze eisen blijken slechts te zijn ingewilligd voor zover ze aan de economische behoeften van de bestaande orde tegemoet komen, maar niet waar ze de bestaande orde tot verandering dwingen. Vooralsnog heeft dat vrouwen slechts ‘The right to enter a men’s world’ opgeleverd.

    Reactie door Sannie — vrijdag 17 maart 2006 @ 12.20 uur

  58. @57 Sannie,

    Wat een (grotendeels) onzin verhaal.
    Blijf het even helder en in het juiste perspectief zien.

    Reactie door TOMAAT — vrijdag 17 maart 2006 @ 12.32 uur

  59. Het is van de gekke dat scholen gedwongen worden om kinderen van 7.00 tot 19.00 uur op te vangen.
    Hierdoor zijn zij gedwongen om ouders die hun kinderen de hele week op deze manier onderbrengen,om daar aan mee te werken.
    Terwijl ze op dat moment meewerken aan verwaarlozen van het ouderschap en psychisch kapot maken van een kind,door mee te werken aan “de bed uit bed in” generatie.
    Nog erger is het dat deze verplichting om daar aan mee te werken wordt opgelegd door een overheid,met de brullende slogan normen en waarden.

    Reactie door Jofel — vrijdag 17 maart 2006 @ 12.48 uur

  60. @58 Tomaat,
    Ik zet in ieder geval een verhaal neer en niet alleen one-liners zoals jij met je reactie doet.
    Ik beweer niet dat je het eens moet zijn met mijn visie op vrouwen die werken en kinderopvang maar daarom is het nog geen onzinverhaal.
    Kun je me even uitleggen wat er dan volgens jou tot de onzin behoort in plaats vanl alleen maar te roepen dat het onzin is?
    Inhoudelijk reageren heet nl. een discussie.

    Reactie door Sannie — vrijdag 17 maart 2006 @ 12.53 uur

  61. @ 58) Sannie
    Ik ben het wel met je verhaal eens. Jammer dat mensen zo overdrijven als het gaat over kinderen die naar de opvang gaan.

    Reactie door Karin — vrijdag 17 maart 2006 @ 12.56 uur

  62. De basis van onze maatschappij is nog steeds het gezin. Het gezin als zelfstandig geheel, met eigen rechten en plichten. Wanneer in dat gezin iets gebeurd of verandert, dan treft het alle leden van dat gezin, de ouders en de kinderen. In zo’n kleine gemeenschap zijn de mogelijkheden tot ontplooing daarom beperkt, door de onderlinge afhankelijkheid. En dan zijn het altijd de kinderen die de rekening moeten betalen, omdat zij het meest kwetsbaar zijn.
    De oplossing is niet: nog een spleelzaal, nog meer kinderopvang, maar andere samenlevingsvormen, mat meerdere mensen, gezinnen, samen, samen dingen doen, zodat er meer ruimte komt voor persoonlijke ontwikkeling en kinderen ook de eigen plek krijgen die ze nodig hebben, die ze niet vinden bij buitenschoolse opvang e.d..
    Groet,
    Amita

    Reactie door Amita — vrijdag 17 maart 2006 @ 13.00 uur

  63. @ 61 Karin
    Dank je Karin.
    Mijn kinderen gaan ook naar de opvang (BSO) en wel drie dagen per week van 9:00u tot 15:00u in de schoolvakanties.
    Ik werk nl. tussen schooltijden en kan ze de rest van het jaar dus gewoon om 15:00u ophalen om gezellig thee met ze te drinken, koekjes te bakken en ze de aandacht liefde en steun te geven die ze nodig hebben.
    Een schril contrast met het beeld dat hier door sommigen wordt geschetst over naschoolse opvang.

    Reactie door Sannie — vrijdag 17 maart 2006 @ 13.08 uur

  64. Het gemak waarmee ouders de kinderen onder kunnen brengen bij scholen,zal velen verleiden tot het meer en langer gebruik maken van deze mogelijkheid.
    Ik sta nog steeds verbaasd waarmee hier sommige het schijnbaar normaal vinden dat andere de lasten moeten dragen van hun kinderen.
    En nogmaals totaal ontbreekt om voor de kinderen andere leuke creatieve manier te bedenken voor opvang.

    Reactie door Jofel — vrijdag 17 maart 2006 @ 13.10 uur

  65. @57
    1) is totaal vanuit het oogpunt van 2 ouders.
    2)heeft het emancipatiestukje ook te maken met het feit dat het hier nog steeds niet geaccepteerd is dat ook een man,dit zou kunnen[alleenstaand ouder!]
    3)gaat het mij om het punt dat er “veel”en niet zoals u zegt “weinig” kinderen zijn die te weinig rust krijgen,ivm dit fenomeen.
    3)de kinderdagverblijven nu voor NSO,VSO,en dagopvang zorgen,maar zoals ik al eerder heb aangegeven word alles maar gefundeert op de randstad/dicht bevolkte gebieden,en gezinnen “met” vader “en” moeder.
    en dit ‘The right to enter a men’s world’ geld andersom ook!
    zeker als het gaat om alleenstaand ouderschap/kinderbescherming/echtscheiding/werk
    daar moet eens een keer evenwicht in gezocht worden!
    ik heb er dagelijks mee te maken,dus kom alsublieft niet met dit soort fabeltjes.

    Reactie door iew — vrijdag 17 maart 2006 @ 13.22 uur

  66. @Algemeen, kinderopvang van scholen zou moeten gaan om opvang van 7 tot 19. 00 uur, dat is het plan, dus dat betekent ook voorschoolse opvang, immers nu beginnen scholen meest 8.30-8.45 uur!
    Plan behelsde ook dat de bijstands moeders dit zouden kunnen gaan doen, meet meebrenging van eigen kinderen onder 5 jaar!Opleiding is nu volgens wet geregeld, sinds 2005, dat is een opleiding van 3 jaar op MBO niveau.Het lijkt me behoorlijk veel gevraagd van de bijstands moeder:werken van 6.45 uur tot 8.30/8.45 uur, zelf naar school tot(ik noem maar wat)14 uur, dan weer aan het werk van 15 uur tot 19 uur, dan naar huis, koken, eigen kinderen aandacht geven en naar bed, dan huishoudklussen en dan nog huiswerk voor de opleiding.Persoonlijk zou ik instorten onder zoveel druk en het schuld gevoel naar eigen kinderen!

    Het punt of opvang goed is? Deskundigen gaan er van uit, en middels onderzoek is bewezen, dat moeder dan wel vader dat beiden even goed kunnen, tot zover de kwalificatie ouderrol!

    Feit blijft dat die ouderol sterk afhankelijk is van buitenstaande faktoren, de tijd die je kunt investeren in zorg is minder afhankelijk dan je eigen inzet, eigen inzet hangt mede af wat je rol lijkt te zijn in de maatschappij, werkende moeders ervaren het vaak als luxe, dat andere moeders niet werken, de nietwerkende wordt dan ook veel gebruikt binnen de scholen voor heel veel paticipatie binnen die scholen.Het wordt als belachelijk gezien dat je niet meewerkt aan school activiteiten als je niet werkt, zowel uit de scholen als uit de maatschappij.En scholen vragen nogal wat:leesmoeder, overblijfmoeder, fesstcommissie ouder, versier ouder, klusouder, uitje rijouder,koffieouder en ook nu al naschool cursus ouder!

    De alleenstaande moeder heeft het zwaar en vaak wordt ze ook nogals eens finanieel in de steek gelaten door ex partner, heel veel allimantatie wordt niet of te weinig gegeven!Dan ook de wissel die een rechtzaak trekt op degene met de kinderen.

    De vraag of scholen zullen kiezen voor buiten school opang hangt sterk af met de vergoeding die geboden zal gaan worden en of die in relatie staat tot de kosten die er zijn voor de huidige opvang buiten de scholen.

    Naar mijn idee wordt er momenteel veel teveel van de wensen van werkgever gekeken dan naar wat de maatschappij wil of kan leveren!

    Vast staat(en dat heeft studie uitgewezen en zijn deskundigen het over eens)dat een kind behoefte heeft aan continiteit in affectie, dus zowel van thuis als van maatschappij, dit laatste wordt, naar mijn idee te weinig door de politiek gewaarborgd!

    Ten aanzien van het lopen naar kinderopvang en dit zou te ver zijn:bewegen is goed, zeker voor kinderen in de groei.Bewegen is oefening niet alleen van ledematen, maar ook van de hersenactiviteit die ermee verbonden is!Ook binnen scholing zou dit beter kunnen, stilzitten en kennis nemen is belangrijk, de kennis eigen maken door oefening in breedste zin, mogelijk nog meer!

    Zelf heb ik ervaring als ouder, mijn kinderen zijn beiden op een kinderdagverblijf geweest van 2-4 jaar, aangezien wij dit belangrijk achtten, omdat we niet in een buurt woonden en het ons dus handig leek dat ze voor de basisschool leerden met andere kinderen om te gaan en andere vormen van autoriteiet(de maatschappij heeft immers vele vormen daarvan) Het is prima bevallen, zowel vanuit de kinderen als van ons.Verder ben ik sinds 1999 werkzaam in de kinderopvang en heb een opleiding hiertoe, naast mijn verpleegkundig diploma, gevolgd)Mijn man en ik hebben altijd beiden gezorgd en gewerkt, maar ons vooral beseft dat de kinderen er door onze toedoen zijn!

    Ik vind(als maatschappij) dat we kinderzorg ondergeschoven hebben op elk gebied; zorg,voedsel,huisvesting, scholing en toekomst en dat baart me grote zorgen.
    De huidige hardheid en snelle veroordeling van mensen is niet goed, vooral omdat meer en meer wetenschap aantoont dat veel asociale stoornissen voorkomen kunnen worden door vroegtijdige signalering en training.Perssonlijk vind ik dan dat de overheid een heel grote taak heeft hierin, immers je wilt toch geen zieke samenleving nalaten aan volgende generaties.

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — vrijdag 17 maart 2006 @ 13.29 uur

  67. @75 Iew,

    Iew,

    Ik stond op het punt om reactie op Sannie te plaatsen, maar je bent me net voor, heb er dus ook niets meer aan toe te voegen.

    Reactie door TOMAAT — vrijdag 17 maart 2006 @ 13.31 uur

  68. @ 64 Jofel
    Het gemak waarmee ouders de kinderen onder kunnen brengen bij scholen,zal velen verleiden tot het meer en langer gebruik maken van deze mogelijkheid.
    Ik sta nog steeds verbaasd waarmee hier sommige het schijnbaar normaal vinden dat andere de lasten moeten dragen van hun kinderen.
    En nogmaals totaal ontbreekt om voor de kinderen andere leuke creatieve manier te bedenken voor opvang.

    Reactie van Jofel — vrijdag 17 maart 2006 @ 13.10

    Je argumentatie over het langer en meer brengen klopt niet. Immers; je krijgt alleen plek en een vergoeding via de belastingen als je daadwerkelijk werkt op de dagen dat je je kind naar de opvang brengt. Je kunt dus niet ‘zomaar even’ je kind naar de opvang brengen zoals jij suggereert. En ook als dat zou kunnen (wat niet zo is) zijn de kosten die hieraan verbonden zijn niet op te brengen omdat er dan dus geen tegemoetkoming via de belastingen is.
    Verder, als je doelt op het dragen van de lasten op het finacieel bijdragen door de belasting wil ik daarover het volgende kwijt: ik draag ook via de belastingen bij aan allerlei dingen waar ik geen gebruik van maak, dat heet solidariteit.
    Als je met ‘lasten dragen’ doelt op de opvang zelf; het is niet zo dat werkende moeders de totale zorg uitbesteden (zou ik niet willlen in ieder geval)maar dat er gewoon een stukje opvang gerealiseerd wordt omdat werktijden nu eenmaal niet altijd samenvallen met schooltijden. Zie mijn commentaar onder @ 63.
    Verder ben ik het er wel mee eens dat er qua creativiteit wel meer te bereiken valt dan nu het geval is. Het probleem is dan echter dat er maatschappelijke veranderingen moeten plaatsvinden om het vrouwen inderdaad mogelijk te maken werk en gezin beter te combineren.
    En tot slot voor degenen die vinden dat moeders thuis voor de kinderen moeten zorgen; niet iedereen heeft die keuze. Ik ben bijv. een alleenstaande moeder en zal dus moeten werken om in mijn onderhoud te voorzien. Van liefde, aandacht enz kunnen mijn kinderen immers niet eten (ook een belangrijke levensbehoefte).

    Reactie door Sannie — vrijdag 17 maart 2006 @ 13.34 uur

  69. @ 65 Iew
    Ik ben dus ook een aleenstaande ouder en begrijp je reactie dan ook niet dat mijn verhaal voortkomt uit het oogpunt van twee ouders.

    Reactie door Sannie — vrijdag 17 maart 2006 @ 13.37 uur

  70. Uitgaande van het feit dat elke opvoeder
    uniek is, geldt nog steeds het patroon van
    vader, moeder, en de overgeërfde voorléél-modellen daarvan.
    Even los daarvan vraagt Diederik zich af hoe het in de natuur geregeld is, en als je
    dan ziet, dat het ook daar het verschilt in
    opvatting en er zowel traditionele voorbeel
    den te vinden zijn, als de hypermoderne van
    onze tijd (alsof wij het daarvan zouden heb
    ben afgekeken), zag ik een jaar terug zelfs
    een vrij onbekende ‘beer’achtige diersoort,
    waar het toeging als in een commune, nog
    meer gedisciplineerd dan mensen kunnen.

    Zelfs in Nederland bestonden die communes
    in de jaren zeventig in de buurt van Ijmui-
    den. Het is misschien wel verrassend om
    eens vanuit die hoek hier mensen aan het
    woord te laten om hun ervaringen van toen
    tegen het daglicht te houden en ons uit te
    leggen, welke verplichtingen of vrij(b)lij-
    vendheden hen ten deel vielen, en ook wélke
    konsekwenties dat had voor de rest van hun
    leven. Hoe het eigen evenwicht werd verlo-
    ren misschien of juist werd versterkt !
    Wát het hen aan essentieels voor de rest
    van hun leven heeft opgeleverd.

    Wat Alexander, Jofel en Wattenstaafie be-
    schrijven is overduidelijk en waar ik zelf
    zag, hoe mensen voor 2 kleuters en een 2-ling, zo wat onderuit gingen aan de gigan-
    tische inspanningen die het met zich mee-
    bracht, kan ik me dus ook van KDV nog
    steeds niet voorstellen, dat de aantallen
    leiders/sters in verhouding tot de leef-
    tijden van de gebrachte kinderen, obtimaal
    en/of verantwoord is.

    Met verschonen en ‘voeren’ komt men al ei-
    genlijk tijd tekort, laat staan dat je nog
    tijd hebt om zo’n baby rustig een ‘boertje’
    te laten doen en er op de arm op je gemak
    een liedje voor te zingen.

    Zieke kinderen, worden soms al halfziek ge
    bracht, en als ouder zie je dat vaak aan-
    komen, maar kan het ook volkomen onverwacht
    binnen enkele uurtjes ‘toeslaan’.

    Het allerergste is, voor elk kind tot 4 het
    jouw eigen ritme op te dringen, en geen van
    beide verzorgers ‘in wil leveren’ om zich
    althans de eerste 3 jaren te verplaatsen in
    de biologisch klok van de kleinsten.

    Er wordt wat mee afgesjouwd en menigeen
    kotst danook de 1e snel gegeven fles, weer
    uit, als er ook geen tijd voor dat alles-
    belangrijke ‘boertje’ wordt genomen, en de
    baby zich niet behagelijk naar eigen belie-
    ven kan uitrekken, om en om draaien, en
    ligt te kraaien van plezier (wie hóórt dat
    dan nog tegenwoordig). Rechtop in de baby-
    sit, achterin de auto, terwijl voor het
    ruggetje languit liggen altijd ‘geboden’was

    Neem een TV programma dat als aquarium kan
    dienen, koop een babypop met cassetteband-
    jes, neem dan desnoods een echte hond of
    kat, maar wat meer respect voor zijne maje-
    steit de baby, die in alle waarden latend
    waar hij recht op heeft en er groot mee
    moet groeien, is toch wel het minste wat je
    voor een aantal jaren in je leven dan moet
    willen opbrengen.

    Nogmaals, dat er opvangcentra zijn, is prachtig, maar ze moeten er zijn, omdat het
    niét anders kán, en natuurlijk die aanpas-
    sing enkele maanden voor de leerplichtige
    leeftijd is mooi, maar zou ook 5 mogen zijn. Iedereen kan altijd zorgen voor het
    contact met ándere kinderen in de eigen om
    geving, en inderdaad, dan heb je er ook al
    le inspanningen en drukten thuis van, maar
    daar had het kind niet om gevraagd: dat wil
    (de) je zelf, danook die eigen verantwoorde
    lijkheid en vormgeving binnen de eigen mo-
    gelijkheden. Rust, ruimte en regelmatig,
    en dat eeuwige van hot naar her sjouwen en
    insukkelen op de verkeerde momenten?
    Wat je ziet en hoort is vaak om te huilen!

    Reactie door Madelief — vrijdag 17 maart 2006 @ 13.39 uur

  71. @ 65 Iew
    Nog een toevoeging. De emancipatie is vanuit haar geschiedenis natuurlijk door vrouwenen in gang gebracht om vrouwen een meer gelijkwaardige positie te geven ten opzichte van mannen, denk vooral ook aan economische zelfstandigheid. Dit heeft er echter toe geleid dat dat vrouwen inmiddels allerlei rechten (die intussen meer lijken op plichten, vooral met betrekking tot de arbeidsmarkt ) hebben maar dat dit niet is geresulteerd in een vorm waarin de vrouw ook in evenwicht haar zorgtaken kan vervullen.Je krijgt hiermee dus inderdaad een situatie waarin vrouwen jakkeren en rennen tussen baan, opvang, zorgtaken etc. en dat vind ik een kwalijke ontwikkeling, met name voor de kinderen die hierbij betrokken zijn. Dit geldt dus ook voor jou (ook al ben je een man) aangezien jij de zorgtaken op je neemt.Ik denk dat we elkaar wat dat betreft dus beter begrijpen dan misschien uit mijn verhaal duidelijk is geworden.

    Reactie door Sannie — vrijdag 17 maart 2006 @ 13.53 uur

  72. @68
    “Ik ben bijv. een alleenstaande moeder en zal dus moeten werken om in mijn onderhoud te voorzien. Van liefde, aandacht enz kunnen mijn kinderen immers niet eten (ook een belangrijke levensbehoefte).”
    hier geef je eigenlijk je eigen antwoord al.

    2 ouder gezinnen met allebei een baan kunnen dus die andere oplossing wel realiseren[vaak]
    1 ouder gezinnen al een stuk moeilijker of helemaal niet.
    en een man die als bouwvakker om 7 uur al op zn werk moet zijn……[get the picture?]
    ook is er voor mij geen deeltijdbaantje hoor,als man.
    ook geen huismannenbaantjes.
    dus de situatie die jij schetst is meer van toepassing op 2 ouder gezinnen.
    maar als ik een baan vind mag ik em niet weigeren,ook al heb ik geen kinderopvang.
    nee dumpen bij een buurvrouw of zo word er dan gezegd.alsof mn buurvrouw tegenwoordig iedere dag wel thuis is….
    bijna iedereen werkt tegenwoordig met 2.
    en als je ver van je familie vandaan woont heb je ook geen optie om bij oma of iets dergelijks te brengen.
    dus de situatie die u hier schetst is meer van toepassing op 2 ouder gezinnen.
    op wat latere leeftijd worden het vaak sleutelkinderen zoals dat heet,want hoe ouder ze worden hoe duurder… en gaan ouders vaak weer meer werken.

    Reactie door iew — vrijdag 17 maart 2006 @ 14.10 uur

  73. @70-Madelief,
    Aan jouw duidelijke stuk heb ik gewoon niets meer toe te voegen. Perfect!

    @all,
    Ik denk dat we allemaal de noodzaak van KDV en BSO voor éénoudergezinnen wel begrijpen en ook toejuichen. Maar (en ik spreek nu even voor mijzelf) vind het dus belachelijk als mensen daar gebruik van maken terwijl er financieel niet de noodzaak is dat beiden werken. Van die stellen die veel en ver op vakantie moeten, dure auto’s en natuurlijk de indrukwekkende carriére. In dat geval moet je gewoon niet aan kinderen beginnen! Moeder (of vader) zijn is OOK een carriére, waarin je steeds promotie maakt als je ziet hoe je kind evenwichtig en tot een zelfstandige volwassene opgroeit! Als je daar geen tijd voor hebt en liever geld verdiend, dan moet je er gewoon nog eens HEEL goed nadenken waarom je een kind wilt.
    En nogmaals: ik bedoel dus niet de alleenstaanden of de gezinnen die uit pure noodzaak werken.
    Alhoewel ik soms de verhalen hoor dat het ECHT nodig is dat moeders werkt, want tsjaaaaaaaa die vakantie in Oostenrijk met Kerst kost toch ook wat en wat dacht je van de zomervakantie in Mexico? Dan moet moeders wel werken en het kind dumpen.
    Voor ZULKE gevallen heb ik (sorry) dus geen respect.

    Reactie door Monique — vrijdag 17 maart 2006 @ 14.23 uur

  74. Karin en Sannie.

    Het is niet echt overdreven (in mijn ogen) dat de huidige maatschappij geen plaats in voor moeders die graag bij hun kinderen willen zitten.

    Economie is op afstand de eerste prioriteit.

    In de praktijk vinden de meeste mensen er wel een goede middenweg in tussen economische noodzaak en de wens om bij de kinderen te zijn. Helaas wordt dit sinds BEII steeds moeilijke gemaakt. Van de ene kant stijgen de vaste lasten flink, en zijn de inkomsten bevroren. Mensen die er voor willen kiezen om bij hun kinderen te zijn. kunnen dit nog maar net bolwerken.

    Als ik een voorbeeld mag geven dat betrekking heeft op mijzelf.
    Wij hebben er voor gekozen om zoveel mogelijk thuis te zijn voor mijn dochter. Dat wil zeggen dat mijn vrouw dit opzich nam. Ik zorgde voor de inkomsten (omdat ik gewoon meer kon verdienen).

    Deze keuze was niet zonder consequenties. We konden geen riant huis kopen en geen om-de-drie-jaar een nieuwe auto. Ook mijn TV is niet zo plat als een dubbeltje.

    Nu ligt het anders. Ik moet nu bezuinigen op verwarming (ik ga niet in de kou zitten, maar stook overdag bij met een Zibro) vaste telefoon krant bladen heb ik niet meer.
    Naarmate belangrijke basisfaciliteiten duurder worden merk ik dat het steeds lastiger wordt om mijn overtuiging vol te houden.

    Toch sta ik nog steeds achter mijn keuze, alhoewel ik toch ook wel weer een andere auto zou willen, of een computergestuurde droogautomaat. Het zit er helaas niet in.

    Als jullie, Karin en Sannie andere keuzes maken, is dit jullie keuze. Maar mijn betoog blijft dat de basislevensbehoefte (energie, huisvesing, onderwijs, zorg e.d) beschikbaar moet zijn voor mensen die niet met twee mensen full time willen werken.

    Wel vind ik dat creche, een balangrijke toevoeging is voor de ontwikkeling van de kinderen. Ik heb mijn dochter ook naar de creche gestuurd, voor drie dagdelen.
    Dan kan ze ook met andere kinderen en mensen omgaan.
    Maar kinderen 5 dagen per week 8 uur op de creche, is gewoonweg niet mijn ding…..

    Alexander

    Reactie door alexander — vrijdag 17 maart 2006 @ 14.24 uur

  75. @ 72 Iew
    Zoals ik al zei denk ik dat we elkaar beter begrijpen dan op het eerste oog duidelijk was. Ik herken de problemen nl. allemaal. De geestelijke- en tijdsinspanning die je moet leveren als alleenstaande ouder en dan nog een maatschappij die van je verwacht en je inmiddels ook verplicht te werken. De gebrekkige kinderopvang, wachtlijsten, geen goede aansluiting met werk. Om nog maar te zwijgen over het feit dat je haast gedwongen wordt je kinderen inderdaad ‘uit te besteden’ ongeacht wat dit voor je kinderen (en jezelf) betekent. Hier heeft inderdaad de gedachte dat zowel man als vrouw moeten participeren op de arbeidsmartkt geleid tot een puur economisch belang en heeft dit niet geleid tot maatschappelijke veranderingen om zorg- en werktaken te combineren. Ik ben het met je eens dat met name de alleenstaande ouders hier de dupe van zijn. Die hebben nl. geen keuze. En dan hebben we het nog niet eens over het feit dat alleenstaande ouders, ook als ze werken, vaak tot de minima behoren en op of onder de armoedegrens leven en de wissel die dat trekt binnen een gezin.

    Reactie door Sannie — vrijdag 17 maart 2006 @ 14.28 uur

  76. Met emancipatie is niks mis, maar het is nu eenmaal zo dat de vrouw kinderen baart dat is zo gegeven door de natuur, ook heeft de natuur gegeven dat de vrouw dit kind kan voorzien in haar natuurlijke behoeften.
    We hoeven maar in de natuur te kijken hoe daar de jongen door hun moeders worden opgevoed, en de behoefte en leren van de moeder een zeer grote rol speelt.
    De vraag is of je dit natuurlijk gegeven totaal ongeschikt moet maken aan de emancipatie en of je hiermee niet in druist tegen wat de natuur wil en eist .
    Je ontkomt niet aan gevoelens en zintuigen die alleen de moeder haar kind kan geven.
    En laten we deze behoeftes wel of niet gedwongen op zij zetten.
    Met alle gevolgen van dien.

    Reactie door Jofel — vrijdag 17 maart 2006 @ 14.34 uur

  77. @ 73 Monique
    Jammer dat deze discussie al jaren steeds weer vervalt tot een discussie over of het wel of niet een betere ouder zijn als je wel of niet thuis blijft bij je kinderen i.p.v. een discussie over hoe je de kinderopvang en de maatschappij (denk aan werkgevers en overheid) zo kunt inrichten dat iedereen die dat wil kan participeren zonder dat de kinderen of de ouders daar onder lijden.

    Reactie door Sannie — vrijdag 17 maart 2006 @ 14.46 uur

  78. @ 74) ALexander.
    Mijn kinderen zijn nooit 5 dagen naar een creche geweest en ik weet uit ervaring dat bijna niemand dat doet. Er wordt gezien de reacties veel te veel uitgegaan van het doemscenario van tweeverdieners die allebei fulltime werken en het kind fulltime naar de creche doen van 7.30 uur tot 18.30 uur. Dit heb ik werkelijk nog nooit gezien. De gemiddelde ouder brengt zijn kind 2 of 3 dagen per week naar de creche. En de gemiddelde ouder werkt niet om die dure vakantie, dure auto of zoiets, maar gewoon om geld te verdienen om rond te komen en niet je hand te hoeven ophouden voor een uitkering.

    Reactie door Karin — vrijdag 17 maart 2006 @ 14.52 uur

  79. het probleem is het “moeten” zowel voor 2 oudergezinnen als voor éénoudergezinnen.
    alleen vangen de één oudergezinnen en kinderen de harde klappen.
    de KDV zijn goed en er werken gediplomeerd pedagogisch personeel.
    om het nu te gaan verleggen naar de school,en daar uitkeringsgerechtigden voor in te gaan zetten,om ze aan werk te helpen….
    dan loop je dus de kans dat er ongekwalificeerd personeel werkt,die “moeten” werken.[ongemotiveerd]
    erg fijn gevoel,dat mijn kind dan ook door een ongeintereseerd “ik moet” persoon kan worden verzorgd.
    en zijn er veel grotere risico’s aan verbonden als er iets fout gaat,want wie is er verantwoordelijk als een kind daardoor schade oploopt? omdat er iemand pedagogisch heel erg onverantwoord met kinderen omgaat?
    de school? de sociale dienst die dit persoon heeft verplicht dat te gaan doen?de ouder?
    als dit dus een taak van de scholen word,hoeveel personeel komt er dan op straat te staan,mensen met diploma hiervoor?
    zijn KDV’s dan niet meer nodig?
    en zo rijzen er denk ik nog wel meer vragen….
    het is denk ik beter om de KDV’s uit te breiden.
    waar is het eigenlijk goed voor[welke voordelen]om scholen dit te laten gaan doen??
    het KDV hier heeft alle opvang KDV,NSO,BSO,VSO en zit naast de school,vanwege de goede samenwerking en het dicht bij elkaar liggen is dit een prima werkend systeem.[waarom nu weer veranderen?]
    bouw naast iedere school een soortgelijke opvang,en je creeerd plaatsen en ook banen.
    het gebrek aan,los je namelijk niet op door het probleem te verplaatsen.
    zoals ik het nu bekijk is het een maatregel van het kabinet om weer zoveel mogenlijk mensen uit de uikering te slingeren, en niet om het probleem op te lossen.

    Reactie door iew — vrijdag 17 maart 2006 @ 15.15 uur

  80. @76 Ik ben het met u eens. Daarbij, ook het werken kan een positief voorbeeld zijn voor kinderen. Als je opgroeit in een gezin waar men niet kan of wil werken, is dat geen pre voor participatie in de maatschappij.

    Reactie door Diederik — vrijdag 17 maart 2006 @ 15.30 uur

  81. @ 78 Karin.

    Mijn ervaring is heel anders. Er zijn mensen die het wel doen.
    Ik zeg niet dat jij het ook doet.
    Het gaat mij er om dat de basis moet zijn dat ieder zijn eigen keuze moet maken, maar dat de basisbehoefte gegarandeerd moet zijn. (zorg, onderwijs, energie, huisvesting)

    Je bevestigd wat ik schreef. “In de praktijk vinden de meeste mensen er wel een goede middenweg in tussen economische noodzaak en de wens om bij de kinderen te zijn.” Veel mensen weten er nog goed mee om te gaan. Maar wat zal er gebeuren als de duimschroeven nóg harder aangadraait worden. Dan zullen de gezinnen verder moeten opschuiven van drie dagen per week de kinderen wegbrengen naar vier dagen worden, of uiteindelijk zelfs vijf.

    Het probleem is de blindheid van BEII voor de gezinnen die anders willen.
    De kinderen zijn altijd de sluitpost in het huidige beleid.

    Het is toch frappant dat er pas problemen onstaan met de luchtvervuiling op het moment er niet meer gebouwd mag worden.
    dus dat een paar CARA patienten het loodje leggen is niet zo’n probleem, maar dat er niet meer gebouwd mag worden is de trigger om het beleid te veranderen.

    Rare jongens die liberalen….

    Reactie door alexander — vrijdag 17 maart 2006 @ 15.36 uur

  82. @Sannie,
    Dat vind ik ook, de discussie of je een betere ouder bent als je thuis blijft zou niet zo mogen zijn en onderzoek wijst uit dat dat ook niet het geval is.
    Armoede financieel zorgt voor veel grotere sociale conseqenties, daar zou het over dienen te gaan!Waarom worden financieel arme mensen als minder beschouwd door meer financieel daadkrachtigen.

    Heel de discussie zou dienen te gaan om het belang van het kind, immers die is onze toekomst!

    @,Madelief,
    onderzoek wijst echt uit dat kinderopvang niet schadelijk is, soms zelfs beter is!
    Heel veel opvoedkundige problemen worden nu besproken, binnen ouders onderling en tussen leiding en ouders.
    Ook hulp kan nodig zijn, de moeilijke was, blijft veelal binnen huiskamers hangen, dat was vroeger en is nog zo, meerdere ogen geven soms betere oplossingen.

    In mijn ervaring als leidster kan ik ouders’ onzekerheden verminderen, dit werkt ook positief voor het kind.

    De waan van de heb is een gegeven in een maatschappij die economie hoog heeft, dit ouders verwijten is niet geheel terecht, immers heel onze wereld is op verkoop gericht, psychologen werken mee in de reclame wereld en de kunst van het weerstaan van, is een heel moeilijke!
    Ook dient niet vergeten te worden dat ouders van nu een heel andere jeugd hebben gehad dan voor hen, het nee zeggen tegen een wens kwam minder voor, dan b.v. in mijn tijd.

    Soms is het zelfs in het belang van het kind om 5 dagen op de opvang te vertoeven, dit om ouder problemen te ontlasten voor het kind.

    De vraag is echter moeten scholen die opvang gaan bieden??

    Het feit dat veel kinderen ook op diverse verenigingen zitten maakt een en ander lastig, moet dit binnen de opvang gebeuren? Hoe zit het met diversiteit, ga je niet zorgen dat kinderen de hele dag met dezelfde kinderen zitten en creer je dan geen onwenselijke groepsvorming?

    Voorbeeld, ik was met mijn dochter naar een open dag van een nieuwe universiteit van Middelburg, kinderen verblijven intern door de week, er waren 2 uitgaans mogelijkheden van de uni geregeld voor de kinderen.Het eten wordt ook gezamelijk gedaan.
    Commentaar van mijn dochter:Mam, je ziet week in week uit 3 jaar dezelfde mensen, wat nu als je er niet tussen past???

    Zelf denk ik dus, ook gezien het feit dat ouders er maar 5% meer door gaan werken, dat het scholen project niet nodig is.
    Er zijn vele soorten opvang:aupair, gastouder, nanny, kinderopvang, tussenschoolse opvang en na schoolse opvang.
    Het enige wat nog erg weinig is, is avond/nachtopvang, voor werkers in de ploegendienst zou dat misschien prettig zijn.Zeker als ze alleenstaande zijn.

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — vrijdag 17 maart 2006 @ 15.45 uur

  83. @80-Diederik,
    ‘Als je opgroeit in een gezin waar men niet kan of wil werken, is dat geen pre voor participatie in de maatschappij’ ?

    Sorry hoor, maar in de gezinnen waar een of beide ouders niet KAN werken zouden kinderen dus ook niet willen werken? Dat is dus gewoon onzin. Dan zouden kinderen van bijv. zieke of gehandicapte ouders niet willen werken. Vaak zien deze kinderen hoe erg het is als je door gezondheid aan huis gebonden bent, zeker als die ouder graag WIL maar niet KAN. Kinderen van ouders die niet WILLEN werken hebben misschien ook minder zin om te gaan werken, maar zeg die zin niet in combinatie met iemand die niet KAN werken!

    Reactie door Monique — vrijdag 17 maart 2006 @ 15.47 uur

  84. @82 Monique

    Amen!

    Reactie door iew — vrijdag 17 maart 2006 @ 15.52 uur

  85. Diederik, vergeet ook niet dat kinderen vaak tegengesteld doen aan ouders.
    Armoede financieel kleeft wel vaak aan generaties vast

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — vrijdag 17 maart 2006 @ 16.26 uur

  86. Zolang vrouwen nog steeds niet serieus genomen worden in het bedrijfsleven (salarissen en posities) moet je er helemaal niet intrappen in dit soort afleidende manouvres. Ze hebben gewoon weer een onderwerp gevonden waardoor opnieuw de kern weer ontweken word. Smoes nummer 893. Die banen zijn er gewoon niet en je word nog steeds niet serieus genomen. Laten ze dat eerst maar eens oplossen en in de tussentijd drinken de vrouwen maar gewoon lekker thee met de kids als ze daar zin in hebben.

    Reactie door Ninka — vrijdag 17 maart 2006 @ 18.05 uur

  87. @ 86)
    Ik begrijp dat jij geen baan kan vinden?

    Reactie door Karin — vrijdag 17 maart 2006 @ 18.57 uur

  88. Volgens mij is de discussie wat nou het beste is voor je kind, een ouder thuis of naar een opvang, niet zo relevant. Volgens mij is het belangrijk voor een kind dat een ouder handeld in overeenstemming met zijn/haar eigen overtuiging/gevoel daarover. Dat geeft een kind een veilig gevoel. Het gaat pas mis wanneer ouders, gedwongen worden door bijv. de omstandigheden, te moeten handelen tegen hun eigen gevoel van wat het beste is. Dat komt als een zware last bij kinderen te liggen, heb ik helaas zelf als kind ervaren.

    Reactie door Mieke — vrijdag 17 maart 2006 @ 20.16 uur

  89. Een waar woord; Mieke!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — vrijdag 17 maart 2006 @ 21.52 uur

  90. @88
    Er zijn veel gevallen bekend waar het kind wel zeker het slachtoffer is van de overtuiging van de ouders.

    Reactie door Jofel — vrijdag 17 maart 2006 @ 22.03 uur

  91. @87
    Die baan hoef ik niet meer, opgelost door voor mezelf te beginnen en hoop een betere werkgever te zijn.

    Reactie door Ninka — vrijdag 17 maart 2006 @ 23.59 uur

  92. Mieke heeft het uitstekend verwoord en uit
    respect voor haar gevoelens is elke bij-
    komende vraag een pijnlijke.
    Echter haar werd kennelijk goed duidelijk
    gemaakt dat er géén keuze was om het op de
    reguliere manier op te lossen.

    Vaker kwam ik tegen, vooral vrouwen die reageren met: mijn moeder was er nooit…
    zucht…(van betrokkene).
    Alle opvang zou plezierig moeten kunnen zijn, en is niet het adres voor ‘probleem-
    bespreking’.Die wordt specifiek bij consul-
    tatiebureau’s ondergebracht en de eigen
    vrienden, familie, buren en bekenden binnen
    de sfeer van de leef- en woonomgeving van
    het kind zelf, en maken meer en diepgaand contact daartoe mogelijk.

    Nog nooit heb ik gezien, dat je een baby,
    peuter, kleuter, kind niét tekort zou doen,
    vroeger of later,als je het zijn NESTWARMTE
    VROEGTIJDIG ONTNEEMT, of al heel vroeg ver-
    stoort. Onaangepast gedrag is niét zélden
    het gevolg. Het is een van aanleg stérk
    kind dat een dergelijke bejegening, tekort,
    weet te óverléven, maar blijft een ver weg
    diep verdrietig gevoel met zich meedragen.
    Baby’s kunnen daar al binnen 3 maanden be-
    hoorlijk neurotisch van worden en zelfs
    couveusekinderen, daarna in bedjes, tot en
    met verzorgd door vakmensen, die zich daar
    niets van herinneren, lopen in de vroege
    jeugd meer kwetsures op dan men wil weten.
    Als dat al leidt tot verkramping en baby-
    massages en bezoeken aan kinderpsychologen,
    dan blijkt telkens weer dat het ontbreken
    aan normale NESTWARMTE IN DE EERSTE 8 LE-
    VENSJAREN, een verarming voor het léven kan
    betekenen en dan hebben we het over een be-
    geleiding van ‘gezond’ denkende opvoeders!

    Niet voor niets is er en leerstoel voor
    “Conflictuologie” bijgekomen en is er dus
    ook een grote belangstelling voor Ortho-
    pedagogiek. Beide studies kregen in de loop der jaren hun eigen aandacht en werden
    niet meer ondergeschoven bij Psychologie
    op zich. Dat die afsplitsingen nodig waren
    is dus een teken aan de wand !

    Menig volwassene weet voor zichzelf heel
    goed te analyseren, wanneer hij voor het
    eerst zich een verschoppeling of verstotene
    ging voelen en voelde zich opgelaten met
    tóch juist dat soort negatieve gevoelens
    van hardwerkende, intelligente lieve ouders
    die er echter de voorkeur aan gaven de kleuter te doen opvangen door de inwonende dienstbode.

    Op huishoudelijk comfort van ouders heeft
    al menig kind zijn nek gebroken, het niet
    zichzelf geheel en al kunnen zijn door
    ondergebracht te zijn bij derden is proef-
    ondervindelijk menig kind veel te zwaar ge-
    vallen en bleef dus niét zónder gevolgen.

    Het is geen verrijking gebleken als ouders
    niet primair voor het kind weten te kiezen
    dat ze zo graag wilden hebben.

    Alle verschijningsvormen van plaatsvervang-
    ende gezinsopvang zijn toe te juichen als
    zich een noodzaak daartoe aandient, maar
    een kind bloot stellen aan een primair ma-
    terialistisch ingesteld zijn van ouders, betekent dan dat zij ook tot statussymbool
    werden gemáákt en verheven.

    Als dan ook nog blijkt dat de statussymbo-
    len zich niet volgens een verwachtingspa-
    troon van de ouders gedragen, en het speel-
    tje niet opgeborgen kan worden, is al snel
    het geduld op en het kwaad aan het kind al
    geschied !

    Reactie door Madelief — zaterdag 18 maart 2006 @ 5.11 uur

  93. Wat ik vreemd vind, is dat Pedagogen, Othopedagogen, Psygologen, zich niet meer roeren in deze discussie!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — zondag 19 maart 2006 @ 0.20 uur

  94. @93 Exact Sabineke, dat was dus ook wat me
    al tijden lang opvalt en waarom ik die stu-
    die richtingen noemde !

    Echter een bakker verdient ook helemaal
    niks, noppes nada, als hij geen brood bakt
    voor hongerige magen, hoe krijg je die dus
    hongerig?

    Nederland moet aan werkverschaffing doen en
    dure studies moeten terugverdiend worden en
    de investering eruit gehaald.

    Nederland is eigenwijs met een eigen wijze
    van regeren en zette een stop op de studie
    richting medicijnen. Mensen met enorme kwa-
    liteiten werden niet toegestaan, i.b.v.een
    hoogst mogelijke score, om toegelaten te
    worden tot die studierichting.

    Nederland kan niet plannen en nu zijn er
    eigenlijk artsen tekort én specialisten.

    Nederland heeft nog steeds geen goed sy-
    steem om deze tak ‘van dienst’ zorgvuldig
    en verantwoord te honoreren.

    Nederland heeft mensen die door deze manier
    van regeren naar de knoppen gaan, maar

    Nederland weet daarin te voorzien, middels
    de nieuwe studierichtingen en zorgt voor
    “brood op de plank” en “schept werkgelegen-heid” voor een grote schare ‘zielszorgers’
    die helemaal niet overbelast zouden moeten
    raken a priori ook de studierichting niét!

    Nederland wéét het beter, nu moet Nederland
    dat ook nog gaan DOEN, uitvoeren!

    Nederlandse kranten koppen:
    Nederlandse kinderen gaan naar de knoppen,
    Nederlanders ijzersterk in ‘toppen’
    Nederlanders ‘behouden’niet, maar ‘droppen’
    Nederlanders, eigenwijs, niet te stoppen.
    Nederland lijkt totaal te gaan floppen:
    Nederland gaat zich laten kloppen,
    Nederland kijk toch uit je doppen.

    Iemands toekomst met geluk bezegelen
    lukt niet als men het prille begin ervan wist te ontregelen !

    Fijne zondag Sabineke!

    Reactie door Madelief — zondag 19 maart 2006 @ 5.15 uur

  95. je kan geen “gezonde” toekomst opbouwen,met een “ongezond” land….
    voor de toekomst van “onze” kinderen is het motto.
    “wij” zijn dus hedendaags niet meer dan…
    en hebben dus geen recht op…
    en met de “toekomst van onze” kinderen bedoelen de heren ook “HUN” kinderen en niet die van de bevolking als je het mij vraagt.
    in Europa gaat het er namelijk allang niet meer om, wat een ander land te bieden heeft, maar om wat er te halen valt….
    en hier geven we alles dus maar weg…
    de gulden,normen en waarden,wetten,regels etc etc…

    Reactie door iew — zondag 19 maart 2006 @ 10.29 uur

  96. Tja, regels kunnen alleen de intelligentie weergeven van de makers dan wel het compromis!

    Juist de keuze van een sociaal beroep, lijkt mij, in huidige tijd, het niet roeren, een schande!

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — zondag 19 maart 2006 @ 11.08 uur

  97. Ma en vrouw aan de arbeid : voor een inkomen ; zoals toen de gulden nog betaalmiddel was : en nu mag ook de alleenstaande weer extra bij-drage in het genot van de twee-verdiender ;
    de opvoeding en zorg komt op verantwoording van de Staat ( lijkt wel als in het oude communistische China ).
    Als je kind 6 jaar is pleur je hem naar school , je geef hem 1 tientje en hij koop maar zijn eigen voetr in de kantine van de school (chips , een vette hpa en Cola )

    Reactie door fred — zondag 19 maart 2006 @ 15.02 uur

  98. We willen meer , meer ,meer zeggen de werkgevers :Hun onuitputterlijk drang om het hoerenkorps ( managers ) onbeperkt te laten verrijken :heeft op de arbeider ( man , vouw ,kind ) een nog verder uitzuigende werking .

    Wat uiteindelijk leidt tot een verloederde arbeider : een slaaf

    Reactie door fred — zondag 19 maart 2006 @ 15.32 uur

  99. Liefs zou Aartsen natuurlijk staats-kinder-gestichten op willen richten waar de Balkenelenede normen en waarden in het kind worden geslagen ,om ze daarna als brave arbeiders in te zetten bij een werkgever ,tegen een hongerig loontje : Ik ziet zijn arrogante smoel al smullen .

    Reactie door fred — zondag 19 maart 2006 @ 15.36 uur