Dichters voor vrede

dinsdag 21 maart 2006 :: 21.58 uur

Op 21 maart 1960 demonstreerde een grote groep zwarte Zuid-Afrikanen tegen de zogenaamde pasjeswetten van dat land. Door middel van die pasjes werd zwarten de toegang ontzegd voor bepaalde gebieden, alleen maar om hun huidskleur. Het was een vreedzaam protest die dag in Sharpeville. Toch schoot de Zuid-Afrikaanse politie 70 demonstranten dood. Daarom hebben de Verenigde Naties (VN) enkele jaren later deze dag uitgeroepen tot de Internationale Dag tegen Racisme.

Vandaag is het toevalligerwijs ook nog de werelddag van de poezië. Om deze twee dagen in stijl te verbinden heb ik aan de Woorddansers gevraagd of ik één van de nummers van hun album ‘Woordenaars’ mocht laten horen, getiteld: Dichters voor vrede. De Woorddansers traden ook op in Politiek Café Nighttown Rotterdam, dat ik bezocht tijdens mijn 7 maart tour.


Ook dichters hebben de antwoorden niet
Maar dichters stellen de beste vragen

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Mocht je het mooi vinden, via deze site kun je het boek met bijbehorende CD bestellen.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

15 Comments

15 reacties

  1. jeah,just what we need

    Reactie door niet — dinsdag 21 maart 2006 @ 22.09 uur

  2. Da’s lang niet gek. Beetje tussen rap en dichten in, pakkende teksten(“Angst…heeft sterren en strepen”): smaakt naar meer…

    Reactie door J3roen — dinsdag 21 maart 2006 @ 22.24 uur

  3. Ik ben tegen rassisme en ik houd van gedichten, echter niet zo erg van rap, de muziek leidt me teveel af van wat er gezegd wordt

    Reactie door Sabineke van Schie-Pleines — woensdag 22 maart 2006 @ 0.44 uur

  4. Zondagskind/Oorlogskind

    Vrede en vreugd in de ogen van mijn kleinkind
    Die grote kralen die van tevredenheid stralen
    In die grote ogen is het dat ik geluk en liefde vind
    En hoop ik dat het nooit zal doven

    Oorlog in de ogen van een kind te lezen
    Waarom moet dat zijn wereld wezen
    Bruut de onschuld vermoord
    Dat is toch ongehoord

    Mijn kleindochter lacht als we haar
    Haar dagelijkse eten geven
    Goed doorvoed klein gezond meisje
    Zoals het hoort en moet
    In slaap gezongen door een oud wijsje

    Zomaar een kind in een oorlogsland
    Smekend om voedsel met open hand
    Waar hij moet vechten voor zijn zo jonge leven
    Brood mager lege ogen maar hij gaat maar door
    Ogen waar helemaal geen kind meer in is te lezen

    Mijn kleindochter word met vol buikje in slaap gewiegd
    En zachtjes en warm in haar bedje gelegd
    Maar daarvoor had ze eerst nog veel pret
    Er word over haar gewaakt dat word nog geen moment gestaakt

    Een kind in een arm of oorlogsland hij is bang
    Het word nacht en er staat niemand voor hem op wacht
    Twee angstige ogen die in het donker blijven staren
    Heel angstig en heel alleen zonder ouders
    Helemaal nergens kan hij heen
    Als dat je niet diep van binnen raakt
    Dan heb je een hart van steen

    Zij slaapt veilig en tevreden en lacht naar het leven
    Hij is angstig wakker koud en alleen
    En wacht op de volgende angstige dag
    Als hij dat nog beleven mag
    Maar zij word de volgende morgen begroet
    Met een lieve lach
    En dan wacht haar weer
    Een veilige liefdevolle dag
    Maar dat kind in dat arme oorlogsland
    Staat weer smekend met een open hand
    Hopend dat hij wat voedsel vind

    Liefs Jet

    Reactie door Mevr van Keken — woensdag 22 maart 2006 @ 7.51 uur

  5. Oorlog

    Het idee
    de ander
    te kunnen bestoken
    geeft schijnbaar kracht
    aan wie zich
    verslaanbaar acht

    wat is macht…
    niets anders dan
    een schuilplaats
    voor het onzekere
    het niet benoembare
    gevoel van dreiging

    hoor…
    hoe de hemel lacht
    om deze rusteloze angst
    terwijl de aarde kraakt
    onder ons zwaar gewicht
    en geduldig wacht.

    E.Krul

    Reactie door e.krul — woensdag 22 maart 2006 @ 10.36 uur

  6. Dit kabinet

    Dit kabinet
    schijt op ons hoofd
    graaft kuilen
    onder onze voeten
    en als men valt
    dan lappen zij
    de povere broek
    met lapjes
    voor het bloeden op
    verwachten daar voor
    dankbaarheid
    is dat niet
    om te huilen!

    E.krul

    Reactie door e.krul — woensdag 22 maart 2006 @ 10.44 uur

  7. Ook op deze dag kwam Wlders, ondersteund door de Burke stichting, met het voorstel artikel 1 van de Grondwet, anti discriminatie artikel, maar af te schaffen danwel om te vormen tot een artikel waarbij moslims gediscrimineerd kunnen worden. :-((

    Roelf

    Reactie door R. van Bergen — woensdag 22 maart 2006 @ 11.43 uur

  8. @5 en @6 Krul, prachtig, ga ze úitgeven,
    en daaronder “nadruk verboden, zonder toe-
    stemming van de dichteres”.
    Voel je je goed vandaag? Lente, en een nieuw geluid, ‘t is te horen. De zachte
    buitenlucht zal ons straks weer goed doen,
    maar nu ff niet, helaas! Fijne dag, bedankt
    en groetjes Madelief.

    Reactie door Madelief — woensdag 22 maart 2006 @ 12.54 uur

  9. @5/6, Krul

    Hee Krul, kei goed! Daar zou je echt iets mee moeten doen. Heb je ooit een uitgever benaderd?

    Reactie door J3roen — woensdag 22 maart 2006 @ 15.15 uur

  10. @4, Mevrouw Van Keken,

    Dat heeft U prachtig geschreven, Mevrouw Van Keken!

    Reactie door J3roen — woensdag 22 maart 2006 @ 15.19 uur

  11. De Donner und Blitzkrieg Rap
    (onder het geweld van marcherende laarzen)

    ik ben Donner van justitie
    met mijn hand gestrekt vooruit
    leid ik onze inquisitie
    lever burgers heel graag uit

    aan mijn medeterroristen
    Heil aan de BigBrother-staat
    en de CIA-saddisten
    weten met verzet wel raad

    al het recht dat buig ik krommer
    zelf bepaal ik elke straf
    je ontkomt echt niet aan Dommer
    want je ligt zo in je graf

    ik als Christen Nederlander
    vindt een tegenstem verspilt
    want ik weet toch als geen ander
    mijn God heeft het zo gewild

    zo breng ik de blijde boodschap
    medialand aan mijn zij
    en mijn propagandachef-rap
    Gott mit uns, Arbeit macht frei

    Sieg Heil, Sieg Heil, Sieg Heil

    Reactie door ko de dok — woensdag 22 maart 2006 @ 21.55 uur

  12. @11
    Loopt lekker, het ritme is goed!

    Reactie door Wattenstaafie — woensdag 22 maart 2006 @ 23.53 uur

  13. 12

    Loopt lekker
    ritme goed
    maar het stamp
    en wekt vrees op!

    Reactie door e.krul — donderdag 23 maart 2006 @ 12.57 uur

  14. E. Krul, jouw gedicht is prachtig en krachtig en zvertelt zoveel. Tranen in mijn ogen, want na heel wat geweld in Bussum, huiselijk en stalking, en een strafzaak die 3 jaar duurde, inmiddels enkele jaren geleden, merk ik nog de gevolgen daarvan. Alle mensen, kinderen en dieren over de hele wereld wens ik alleen maar VREDE toe.
    Hier een gedicht van mij in het Frans.
    Als iemand wil dat het vertaal, dan kan dat, maar dan klinkt het niet meer hetzelfde.

    Lamswaarde, 9 juli 2006, mijn 41ste verjaardag

    Max,mon petit bébé
    Je t’aime le plus dans le monde entier
    Tu es mon Amour
    Pour toujours

    Tellement de plaisir
    Je veux te dire
    Qu’heureusement tu es-là
    On y va, on y va?

    Max, mon cher chien
    Tu me fais du bien
    Parfois du mal aussi
    Mais je t’en fais autant
    Mal et bien, dans le temps

    Plein de kaka et pipi
    Toujours aller dehors
    Mais c’est bien pour mon corps
    Nos esprits se réunissent
    Et je m’en fou de ce qu’ils disent

    Que je te parle encore en Français
    Tu n’es pas un chien Hollandais
    Et je me sens encore une étrangère
    Dans mon pays plat sur cette terre

    On a mal du pays, n’est-ce pas?
    Oui, on y va, on y va!
    Un jour mon chéri
    On va partir d’ici

    La Hollande et la France
    Il n’y a pas de balance
    Ces deux pays si différents
    La France nous manque tellement

    La Réunion surtout, ah oui
    Cette île, Max, c’est ton pays
    Tu pleure de tristesse mon chien
    Je pleure avec toi, tiens!

    Ces deux mois là-bas ensemble
    Quand j’y pense, je tremble
    Plaisir et angoisse
    Plein de joie et de menace
    Nullepart il y a de la sécurité
    Mais on s’est partout éclaté
    Une jolie fille avec son chien
    Moi et Max, mon soutien

    Mon cher Royal Bourbon
    Max, ma seule inspiration
    Tu me donne de l’amour
    La jeunesse pour toujours

    Ne va jamais mourir, d’accord?
    Tu es devenu si fort
    Au début tu étais si malade
    Petit chien qui se balade

    Dans la rue tu m’as trouvé
    A Saint-Gilles, je t’ai sauvé
    La Réunion, on l’a quitté
    Mais on y est retourné

    Juste toi et moi
    Dans l’avion des Pays-Bas
    Par Paris et encore 12 heures
    Toi dans une cage, tu avais peur

    Mais une fois arrivé à Saint-Denis
    Tu as fait tout de suite pipi
    Contre le premier palmier
    Et tu as senti l’air avec ton nez

    Comme l’air tropical sent bon
    On y danse tout en rond…
    Le soleil, les gens, la nature
    L’étranger est notre futur

    Reactie door Ellen Hoffmann — vrijdag 5 januari 2007 @ 17.04 uur

  15. wat een mooie dingen!! moest er bij huilen.

    Reactie door anoniem — donderdag 12 april 2007 @ 15.45 uur