Ambtenaren vaak op politieke kleur benoemd

De bemoeienis van regerende politieke partijen met benoemingen van topambtenaren is sinds de jaren zestig van de vorige eeuw alleen maar toegenomen. Dat stelt de Maastrichtse onderzoeker dr. N. Baakman in de Staatscourant van vandaag. (BN de Stem).

De regering en de politiek zijn verantwoordelijk voor het uitzetten van beleid. De topambtenaren die dit moeten uitvoeren, moeten mensen zijn die zich hebben bewezen op hun vakgebied. Hun politieke voorkeur zou daarbij niet uit moeten maken, tenzij je graag een stel ja-knikkers in de top wil hebben.

Benoemingen op kleur zijn uiterst gevaarlijk voor een goed bestuur. Ministers krijgen hierdoor minder tegenspraak, waardoor een tunnelvisie mogelijk is. Ook zullen ambtenaren sneller geneigd zijn de hand boven het hoofd van ‘hun’ minister te houden. Terwijl je toch van deskundige ambtenaren mag verwachten dat ze creatief en kritisch meewerken aan het beleid.

Maar veelal gaat het gewoon om vriendjespolitiek en baantjes toeschuiven, en daar heb ik een enorm broertje dood aan.

Een mooi voorbeeld is trouwens het aantal VVD-ers in de zorg.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

donderdag 20 april 2006 :: 11.02 uur

14 Comments

14 reacties

  1. tja, ambtenaren, de vierde macht in de politiek.
    Dit geldt echter vooral voor die ambtenaren, die een wat hogere beslissingsbevoegdheid hebben.
    Daarnaast zijn er ook een heleboel uitvoerende ambtenaren, die een goede prestatie in een drukke baan neerzetten, maar dat zijn dan ook geen VVD-ers.
    Groet,
    Amita

    Reactie door Amita — donderdag 20 april 2006 @ 11.12 uur

  2. Volgens mij zitten er al flink wat ja-knikkers in de kamer.

    Reactie door Alexander — donderdag 20 april 2006 @ 11.58 uur

  3. Dat is geen nieuws.

    Wie wist dat niet?

    Doctor N. Baakman blijkbaar niet.

    Maar ach hij heeft er een leuk onderzoekje aan gewijd.

    Hoe was dat ook weer?

    Oude wijn in nieuwe zakken.
    Of een blind paard.
    Één oog koning, enz.

    Reactie door Ouwe Dirk — donderdag 20 april 2006 @ 12.04 uur

  4. Voor mij ook geen nieuws.

    Reactie door Sonja — donderdag 20 april 2006 @ 12.10 uur

  5. Het meest opmerkelijke vind ik de voorzitter van de Fisiotherapeuten.

    Eenhoorn heeft de VVD geleid naar de bekende kabinetsmaatregelen, juist in de zorg. Maatregelen waar ook fisiotherapeuten grote bezwaren hebben, bij monde van hun voorzitter, jawel de oud voorzitter van de VVD.

    Hoe krijg je het als, laten we hopen intelligente mensen als fisiotherapeuten, voor elkaar om juist zo iemand als voorzitter aan te stellen?

    Roelf

    Reactie door R. van Bergen — donderdag 20 april 2006 @ 12.15 uur

  6. Tja, het is triest genoeg, maar wie solliciteert naar ambtenaar in een polder- gemeente, moet in zijn/haar cv er vooral niet bijzetten dat men actief SP-er is, dan kun je het wel schudden.
    Beter is om als links persoon, die in de ambtenarij wil infiltreren, een `degelijke’ cv te bedenken, zodat je als linkse undercover in het overheidsssysteem van binnenuit de klepels kunt observeren om vervolgens royaal de grote klok te luiden. Vooral bij defensie is er veel behoefte aan kritisch personeel!

    Reactie door Emiel — donderdag 20 april 2006 @ 16.43 uur

  7. Dat verklaart de belangenverstrengeling in dit land. Het gaat niet om de belangen van de burgers maar vooral om de belangen van de touwtrekkers. Het gaat niet om competenties(want dat hebben ze in een gemeente als Rotterdam helemaal niet) maar het gaat vooral om de jaknikkende vermogen van de ambtenaars.

    Reactie door khossrow — donderdag 20 april 2006 @ 17.49 uur

  8. Alsof je een log van http://www.hoeiboei.nl hebt gelezen Jan.

    Ik heb hier een tekst van dezelfde strekking uit de context van het onderwerp “ambtocratie en islamocratie” gehaald. Het ondersteund ietwat uitvoeriger dit onderwerp.

    En inderdaad. Door de benoeming van politieke vrienden op belangrijke posities bouw je in mijn ogen aan een zieke; corrupte samenleving. De hele zooi manipuleert er lekker op los.

    Hier het betoog uit Hoeiboei:

    “Mijn stelling is dat Nederland in feite geen democratie is maar een Ambtocratie. Menigeen associeert ambtenarij met Paarse Krokodillen maar mijn stelling gaat verder. Het zijn de ambtelijke organisaties die feitelijk de macht hebben en niet het volk. Politieke partijen zijn daarom niet meer afhankelijk van hun kiezers en kunnen schaamteloos hun electoraat schofferen ten gunste van de ambtenarij. Uiteindelijk hebben partijen voor hun machtsbehoud meer te duchten van ambtenaren dan van kiezers. De ambtenarij is uiteraard – uit lijfsbehoud – overwegend links. Het is ook linkse prietpraat over de Zielige Mensch waarmee ambtenaren meer beleid (=meer budget uit geroofd geld) legitimeren. Intussen zijn ieders ogen wel op de politiek gericht maar ministers gaan nooit wezenlijk tegen hun eigen ambtenaren in en parlementariërs zijn te druk met de actualiteit. Regering en parlement slikken de voorgekookte ambtelijke kunststukjes voor zoete koek. Parlementaire invloed op die kunststukjes is marginaal – een beetje plussen en minnen op details. Nederlandse partijen zijn daarom, met wat kleurverschillen, ook allemaal links. Nooit de ambtelijke macht tegen je krijgen door te ver buiten de spelregels van de Ambtocratie te treden.

    De vermeende kloof tussen burger en politiek is zo’n leugen waarmee onze aandacht afgeleid wordt van het bestaan van de Ambtocratie. Er gaapt niet zo zeer een onoverbrugbare kloof tussen burger en politiek maar er staat een ondoordringbare muur tussen die ambtenarij heet. Het gaat er niet om die denkbeeldige kloof kleiner te maken met een softe aanpak maar om het slechten van die muur met harde maatregelen. Ambtenaren zullen hun macht nooit vrijwillig opgeven. Zij confisqueren en herverdelen immers de helft van ons BNP – niet in de laatste plaats aan zichzelf – en vinden dat het land van hen is. Complexe, overbodige wetgeving en vage subsidiedoelen zijn het gevolg en zijn – in hoge mate – bedoeld om het bestaansrecht van nog meer ambtenarij te legitimeren. Parlement en regering zijn qua mankracht en budget niet opgewassen tegen de ministeries. Nederland is een Ambtenaren staat pur sang. Wat de gestaalde kaders in de voormalige DDR met harde hand niet is gelukt, gaat in Nederland geheel vrijwillig en vanzelf.

    Representatieve democratie zou – volgens naïevelingen – voldoende moeten zijn maar heeft het afgelegd tegen de Ambtocratie. Logisch ook, aangezien vrijwel iedereen in Nederland afhankelijk is (gemaakt) van de overheid. Een grote groep (waaronder ambtenaren) direct door uitkeringen of subsidies én een grote groep indirect door de immense belastingdruk. De overheid confisqueert immers op grote schaal geld en geeft, als beloning voor goed gedrag, kleine beetjes daarvan terug. Het zware belastingregime veroorzaakt aldus een wijdverbreide afhankelijkheid van de overheid. De netto-ontvangers (uitkeringstrekkers, (semi-)ambtenaren en andere subsidie-ontvangers) zijn niet meer vrij om tegen hun politieke broodheren te stemmen. De netto-betalers, met name de gewoonverdieners, zijn óók niet meer vrij naar eigen opvatting te stemmen, zij hebben het belang dat de fiscale molensteen om hun nek niet nóg zwaarder wordt én dat de schamele maar inmiddels onmisbare aftrekposten niet in gevaar komen. Kortom, nagenoeg heel Nederland is overgeleverd aan de Ambtocratie. Nederland is, alweer met kleurverschillen, dan ook helemaal links – stel je voor ook maar iets te missen bij de herverdeling van de centen.

    Ronald Reagan had gelijk: de overheid is niet de oplossing, de overheid is het probleem. Het zal niet verbazen dat vrijwel niemand zijn stem verheft tegen deze ambtelijke almacht en ook niet dat er geen partij is die dat voor ons doet. Sterker nog, een overheid die zó diep ingrijpt in mensenlevens is per definitie gecorrumpeerd en zal de verleiding niet weerstaan de greep op het volk te versterken. Politieke steun wordt gekocht met subsidies of fiscale voordeeltjes terwijl het overheidsnet zich rond ons sluit. We zijn allemaal (netto-ontvangers én -betalers) kreupele, willoze pionnen in een wereld die de overheid ons bedacht heeft. En met een parlementaire ‘democratie’ om ons te doen geloven dat we het zelf willen. Intussen brengt de overheid – ondanks krankzinnige budgetten – niets terecht van haar drie kerntaken: veiligheid, onderwijs en zorg. Er wordt veel werk gemaakt van (=veel gemeenschapsgeld besteed aan) beleid en managen terwijl de uitvoering terugvalt tot middeleeuwse proporties. Een almachtige, oncontroleerbare staatsmacht leidt tot grote rampen. Theodore Dalrymple beschrijft in The Dystopian Imagination op heldere wijze hoe Orwell’s 1984 en Huxley’s Brave New World werkelijkheid geworden zijn”.

    Het is tijd voor de revolutie

    Reactie door ReneR — donderdag 20 april 2006 @ 17.52 uur

  9. Klunnelige , incompetente managers DULDEN geen Kritiek .
    Ze zien de arbeider slecht als een kostenpost .

    Reactie door Fred — donderdag 20 april 2006 @ 18.17 uur

  10. Dat is natuurlijk dezelfde wat in America plaats vindt : Als er een politieke wisseling plaats vindt worden gelijk topambtemaren eruit getrapt !
    Wel ,dit is misschien wel een gunstig teken !

    Reactie door Fred — donderdag 20 april 2006 @ 18.19 uur

  11. Emiel, helemaal mee eens. Bestuurlijke ervaring staat goed op een CV, totdat ze vragen voor welke partij, als je zegt dat dit niet relevant is, denken ze al gauw dat je bij een extreem-rechtse partij hoort. Als je vermeld dat dit voor de SP is, kun je een baan meteen wel shaken. Zou leuk zijn hiernaar eens een onderzoekje te doen om het te bewijzen door gelijkwaardige CV’s met enkel het verschil van partij m.b.t bestuurlijke ervaring in te sturen.

    Reactie door kaatje — vrijdag 21 april 2006 @ 10.37 uur

  12. Is dit geen discriminatie ?

    Reactie door Fred — vrijdag 21 april 2006 @ 16.19 uur

  13. @ 12(Fred)
    Dit is een klassieke voorbeeld van discriminatie. Maar dat mag allemaal in Nederland.

    Reactie door Khosrow — woensdag 26 april 2006 @ 14.03 uur

  14. Inteelt heeft op tal van vlakken destructieve
    neveneffecten… Bepaalde belangrijke eigenschappen kúnnen er door verdwijnen.

    Eigenlijk zouden we af eens moeten van PARTIJpolitiek en ‘t moeten gaan zoeken in brede caolities…

    Reactie door Lezer — donderdag 27 april 2006 @ 13.06 uur