Wachten op bevrijding

Vrij

Twee mijnwerkers in Australië wachten al negen dagen op hun bevrijding. Een kleine aardbeving zorgde ervoor dat de schacht waarin ze werkten instortte. Ze werden pas na zes dagen gevonden en zitten vast op één kilometer diepte in een krappe veiligheidskooi. De reddingswerkers moeten door zestien meter rots boren om hen te bevrijden. Een klein gaatje is al gemaakt om ze te voorzien van eten en drinken.

Ondertussen kunnen ze enkel wachten.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

donderdag 04 mei 2006 :: 11.17 uur

7 Comments

7 reacties

  1. En het duurt allemaal weer zo verrekte lang…

    Reactie door Schaapherder — donderdag 4 mei 2006 @ 14.11 uur

  2. Angstige zaak

    Reactie door Alexander — donderdag 4 mei 2006 @ 16.50 uur

  3. Even off topic vers van de pers: ‘onze jongens’ in Afghanistan wachten ook op bevrijding. Karzai heeft namelijk een terrorist als gouverneur van Uruzgan aangewezen (gniffel) en ironischer nog, daardoor is Nederland dus opeens illegaal bezig daar, hahahaha!
    Maar niet getreurd, die gouverneur wordt in no time van de terroristenlijst geschapt, let op mijn woorden.

    Reactie door Sonja — donderdag 4 mei 2006 @ 19.00 uur

  4. Sorry, hier de link:
    http://www.nrc.nl/binnenland/article304754.ece

    Reactie door Sonja — donderdag 4 mei 2006 @ 19.00 uur

  5. Het duurt misschien wel lang, maar op 1km diepte wil je geen fouten maken.
    Ze worden in ieder geval voorzien van eten en drinken, maar of ze ooit nog die mijn in willen / durven?

    Reactie door StS — vrijdag 5 mei 2006 @ 22.28 uur

  6. @5

    Durven/willen niet, maar ze zullen wel geen keus hebben, dus moeten ze wel.
    Arme mensen!
    Viva Australia, wat hebben de armen daar toch veel keus, maar niet heus.

    Reactie door Bijdehandje — zaterdag 6 mei 2006 @ 0.36 uur

  7. Mijn pa was ook mijnwerker !
    En ook hier in Limburg gebeurden ongelukken met soms tragische afloop.
    En deze ongelukken gebeurden meestal doordat de aandeelhouders en directies het niet zo nauw namen met de veiligheidsvoorschriften van de mijnbouw.
    Dus productie ging voor veiligheid.
    Met andere woorden geld ging voor mensenlevens.
    Zo was het toen in Limburg,zo is het nu in Australie,en zo is het overal in de mijnen !
    Dat klote geld gaat altijd voor !
    En het mooiste van deze tragedy is dat er bij een ongeluk met dodelijke afloop wel altijd een of andere hoogwaardigheidsbekleder zijn medeleven kwam betuigen!Toen was het de pastoor en of de burgemeester die hun komedierolletje kwamen spelen en nu zijn het meestal politici die hun diepste gevoelens komen uiten !
    Maar ze weten toch dat het zeer onveilig is in de meeste mijnen !
    Waarom hoor je ze nooit voor een ongeluk over de veiligheid ?
    Ach het zijn maar mijnwerkers net als mijn pa was !
    Ik hoop dat deze arme drommels er in ieder geval wel levend uit worden gehaald!
    Egaal wat het gaat kosten !!!!!!!!!!!

    Reactie door Peter Grootheest Junior ! — zaterdag 6 mei 2006 @ 9.58 uur