Appel

Karel Appel

Karel Appel, Nederlands beroemdste na-oorlogse kunstenaar is op 85-jarige leeftijd overleden

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

vrijdag 05 mei 2006 :: 10.45 uur

44 Comments

44 reacties

  1. Ik persoonlijk vind dat Karel Appel gelijk had toen hij zei `Ik knoei maar wat aan´

    Ik erger me groen en geel aan al die mensen die zo dweepen met dat soort ´kunst´.

    Kunst is in mijn ogen iets wat niet door iedereen zomaar gemaakt kan worden.
    De naam zegt het ook al ´kunst´ dat is iets wat niet iedereen kan, dit soort ´kunst´ kan jan en alleman, het wordt echter gehypt door zo genaamde kunst´liefhebbers´ zodat iedereen er mee gaat hypen.
    Een soort kunst PR dus.

    Ik snap trouwens niet wanneer de omslag van functioneel kunst (zoals de sixtijnse kapel) naar modieuze kunst zoals Appel is geweest.

    Vroeger gaf men een kunstenaar een doelgerichte opdracht zoals ‘leuk de sixtijnse kapel eens op’
    Nu wordt er teveel kunst gemaakt zonder dat er eigenlijk een markt voor is.
    Een soort inflatie van kunst eigenlijk dus.

    Reactie door Ronald — vrijdag 5 mei 2006 @ 10.57 uur

  2. Precies Ronald, jij weet teminste wat échte kunst is! Neem nou de Soviet-Unie, die heeft echt een fantastische collectie opleuking opgebouwd in de loop der jaren. Nee, geef kunstenaars nooit de vrijheid, want daar komen alleen maar modieuze gedrochten van. Ze moeten dienstbaar blijven aan Staat en Volk, en vooral niet de fantasie de vrije loop laten, dat kan nog wel eens gevaarlijk zijn ook: iedereen weet toch wat een ‘verfbom’ is?

    Reactie door Sonja — vrijdag 5 mei 2006 @ 11.52 uur

  3. Ronald ik ben het totaal niet eens net jouw visie op kunst.
    Wanneer je smaak anders is dan wat Appel heeft gemaakt, dan heeft dat niets met kunst te maken.
    Kunst uitingen kunnen in zeer vele soorten voorkomen, zelfs in het geschreven woord.
    Daar behoef je het niet mee eens zijn het blijft kunst.
    En wanneer er mensen zijn die voor de kunst van Appel willen betalen, is dat een bewijs dat er behoefte aan is.

    Reactie door Ouwe Dirk — vrijdag 5 mei 2006 @ 11.53 uur

  4. @Sonja, het gaat niet om vrijheid voor kunstenaars zodat ze kunnen maken wat ze willen, het gaat er om dat er nu eerst geproduceerd wordt om het vervolgens te verpatsen, vroeger was dat andersom, men maakte kunst op bestelling.
    Dat hield in dat een kunstenaar inspeelde op een vraag, nu produceerd men eerst kunst en probeert men achteraf door hyping van zogenaamde kunstkenners een vraag te creeren.
    Eigenlijk het zelfde principe als reclame, men verzint een produkt en probeert het te slijten middels reclame.

    @Ouwe Dirk, het gaat er niet om wat ik mooi vind, want ik vind ook lang niet alle oude meesters mooi en alle nieuwe kunst lelijk hoor.

    Maar kunst produceren om het achteraf te verkopen aan een willekeurige koper noem ik geen kunst maar produktie werk.

    Echte kunstenaars doen dat niet, ongeacht wat ze produceren, kunst moet een doel hebben, niet eerst kunst maken om vervolgens achteraf een doel verzinnen.

    Hoeveel gebouwen cq openbare plekken worden wel niet verziekt omdat men er kunst in plaatst die er niet bij past die van de plank wordt gekocht vanwege de naam van de kunstenaar.

    Dus eerst gebouw / openbare plek creeren en dan pas een kunstenaar een opdracht verstrekken, dat is functioneel kunst, de rest is pure commercie.

    Reactie door Ronald — vrijdag 5 mei 2006 @ 12.02 uur

  5. Sonja, dat is beslist een visie die niet klopt.
    Nog niet zo lang geleden ben ik naar Leningrad geweest, tegenwoordig St.Petersburg, en daar heb ik dagenlang de musea’s bezocht.
    En je vind daar alle soorten kunst.
    Ook moderne kunst.
    En, ik ben in het imposante museum van Russische kunst geweest.
    Daar is bewezen dat tijdens de Sowjets prachtige kunst is gelevert, wat ook de tijdens de koude oorlog hier in het westen wordt beweert. Geweldige kunst! Klasse, waar vele zogenaamde kunstenaars een voorbeeld aan kunnen nemen, daar spreekt vakmanschap uit, wat bij vele huidige kunstenaars niet aanwezig is.
    Dat stoord mij in hoge mate, en daardoor krijg je dat alles over één kam geschoren wordt, bij beoordeling van kunst.

    Reactie door Ouwe Dirk — vrijdag 5 mei 2006 @ 12.11 uur

  6. Ik ben ook niet echt onder de de indruk van Appel, maar ik weet niet of dit terecht is of niet, daar veel mensen hem wel goed vinden. Ik hou niet zo van de moderne kunst, maar meer van de oude meesters. Vooral geschilderde taferelen die iets vastleggen, bijvoorbeeld een gebeurtenis, of emoties vallen bij mij wel goed.

    Kunst is voor mij goed als ik er naar kan kijken zonder verveeld te worden. Goede kunst slijt niet. Ik heb een ding voor oude gebouwen, kastelen, paleizen en kerken. Ik kan daar uren in ronddwalen. Een maand later kan ik er weer naar toe gaan, het het allemaal nog eens dunnetjes overdoen.

    Ronald: ik ben het niet eens dat kunst een marktwaarde moet hebben. Kust is waardevol als het mensen aan het denken zet, of een situatie even van een andere kant belicht. Kunst kan zo het ‘out of the box’ denken stimuleren, en dan is het nuttig.

    Rembrandt is misschien wel de meest gewilde schilder, maar doet mij persoonlijk niets. Ik heb langer voor schilderijen gestaan die door onbekende schilders gemaakt werden en gewoon in een paleizen hangen.

    Ik heb eens in Krakau een schilderij gezien dat dwars door mij ziel ging. Ik kan je niet zeggen waarom, maar het was geweldig. Ik ben vier keer terug gegaan om het te bekijken. Helaas was de kunststenaar niet aanwezig anders had ik het gekocht.
    Grappig was dat andere mensen het schilderij niet eens zagen. Het raakte hun gewoonweg niet.

    dus de waarde van kunst is eigelijk wat je erzelf inlegt. En daar is vaak geen makrtwaarde op te plakken.

    Reactie door Alexander — vrijdag 5 mei 2006 @ 12.12 uur

  7. @Alexander,

    Ik zeg ook niet dat kunst een marktwaarde moet hebben.
    Ik vind het juist ironisch dat je dat nu schrijft aangezien de meeste hedendaagse kunstenaars juist kunst produceren uit dat oogpunt.

    Ik vind dat kunst gemaakt moet worden met een doel, tegenwoordig lopen er een hoop kunstenaars rond die aan de lopende band produceren in de hoop met dat ene kunstwerk bekendheid te verwerven zodat ie de andere meuk kan slijten.

    Net zoals sommige muzikanten hopen op die ene hit zodat ze de andere bagger die ze produceren kunnen verkopen aan zogenaamde ‘kenners’

    Ik ben in ik weet niet hoveel gebouwen geweest waar een ‘kunstwerk’ hing dat daar alleen maar hing omdat er een bepaalde naam op stond.

    Ik ben het met je eens dat kunst je moet raken, het beste voorbeeld daarvan is herman brood, inderdaad er zaten best mooie schilderijen tussen, maar de meeste mensen hebben een brood aan de muur puur vanwege de naam.

    Reactie door Ronald — vrijdag 5 mei 2006 @ 12.25 uur

  8. (1) Ronald

    Ken je het sprookje van…
    “De nieuwe kleren an de keizer”???

    Reactie door Warrior — vrijdag 5 mei 2006 @ 12.41 uur

  9. @Warrior, je hebt gelijk

    Reactie door Ronald — vrijdag 5 mei 2006 @ 12.46 uur

  10. Ronald heeft Appels tekst netter weergegeven dan ie was. In feite luidde die: Ik rotzooi maar wat aan.
    Ik denk dat iedereen in staat is tot hetgeen Appel presteerde. Alleen de moed ontbreekt doorgaans om de emoties zo af te reageren en dat als kunst aan te bieden. De kunst`kenner` waardeert dat soort waaghalzerij en is er als de kippen bij om het als kunst te erkennen.
    Hoe meer lieden hij door zijn gezag kan beinvloeden hoe hoger stijgt de (commerciele) waarde.
    De affaire van Meegeren is voor mij nog altijd een treffend voorbeeld van de ontmaskering van kunstkenners.
    Voor mij is alleen datgene kunst, dat ik persoonlijk als zodanig kan apprecieren hoe ook een ander daarover moge denken.

    Reactie door Durkje — vrijdag 5 mei 2006 @ 13.15 uur

  11. Ronald (8)

    Nou dan zijn we het grotendeels eens. commercie en creativiteit kunnen mooi samen gaan, en veel geld opleveren, maar het commercie kan geen creativiteit beheersen.

    Ik vind Herman Brood ook erg leuke schilderijen hebben, en ik zou er graag een willen hebben, maar helaas zijn ze erg duur. Maar zijn kunst bevalt mij.

    Ik ben met je eens dat veel mensen juist een (semi) beroemde schilder aan de muur hebben hangen om allerlijk redenen 9opscheppen, (investering, goede smaak tonen), naar niet echt onder de indruk zijn van de meester.

    Tja en de huidige kunstenaars…… misschien heb je wel gelijk……

    maar, de grote meesters van 100en jaren geleden werden ook niet door hun tijdgenoten gewaardeerd. Misschien geld het ook voor de huidige lichting kunstenaars.
    Over 200 jaar is een kubus van bouten en plaatstaal misschien miljoenen euro’s waard.

    Reactie door Alexander — vrijdag 5 mei 2006 @ 13.32 uur

  12. Ronald, die “hyping” waar jij het over hebt heeft niets met kunst te maken, noch met de kunstenaar, noch met kwaliteit. De Nederlandse kunstenaar staat wat de (veronderstelde) markt betreft helemaal onderaan de financiële ladder, en de mensen die er werkelijk iets aan verdienen zijn ambtenaren, museumdirecteuren en handelaars. Ook fotografen, journalisten, curatoren, drukkers, etc. verdienen een goede boterham. Dat Appel in Frankrijk woonde was geen toeval, en dat vrijwel alle grote Nederlandse kunstenaars zijn geëmigreerd ook niet. Je roept maar wat, maar je hebt geen idee.

    Ouwe Dirk, of je die Soviet-kunst mooi vind of niet staat los van het feit dat er alleen maar kunst werd toegestaan wanneer het ter meerdere glorie van de staat en de revolutie was, de rest was Entartete Kunst, en is vergelijkbaar met de kunst uit Nazi-Duitsland. Vrije kunst was gewoonweg verboden.

    Een schilderij, een boek, een CD. Je vind het goed of je vind het niet goed, smaken verschillen nu eenmaal. En wanneer we het over ‘markt’, hypes en ‘reclame’ gaan hebben, dan valt de beeldende kunst helemaal in het niets bij de bestseller- en platenmarkt.

    Reactie door Sonja — vrijdag 5 mei 2006 @ 13.32 uur

  13. Trouwens, ik ben ook absoluut geen Appelfan, maar je gaat Van Gogh toch ook niet veroordelen omdat zijn modellen geen reetveter dragen. Cultureel erfgoed mensen, laten we er zuinig op zijn, de beeldenstorm en boekverbrandingen hebben al genoeg schade aangericht dacht ik zo.

    Reactie door Sonja — vrijdag 5 mei 2006 @ 17.21 uur

  14. Of het nu op bestelling is of niet, kunst blijft een kwestie van smaak of wansmaak.

    Ik hanteer de definitie, dat kunst gevoelsverhogend moet werken. Van Karel Appels werken wordt ik niet vrolijk, noch die van Mondriaan of H. Brood. Maar kijk eens naar een schilderij van Vermeer en voel wat het met je doet. Mijn favoriete schilder is Jack Shalatain overigens.

    Reactie door ReneR — vrijdag 5 mei 2006 @ 19.30 uur

  15. Ik zie dat er noal wat kunstbarbaren tussen zitten hier.
    Ben zelf in het bezit van een Karel Appel en beslist dit is geen massaproduktie.
    Waarschijnlijk verdubbelt het schilderij wel binnen de korste keren in waarde van wat hij nu al waard is.
    Zie je wel vaker als een goede kunstenaar héén gegaan is.
    Ik voel me RIJK.

    Reactie door Bijdehandje — vrijdag 5 mei 2006 @ 21.12 uur

  16. 15 U bent een bofferd Bijdehandje met een
    echte “Appel” in huis, goed voor ‘de dorst’
    en dat Kareltje uit de Dapperstraat zo be-
    roemd zou worden had hij vast nooit ge-
    dacht.
    ‘t Bijzondere van de schilder vond ik dat
    je soms zijn werken van heel dichtbij be-
    kijkend, amper kon zien wat het voorstelde
    en zo merkte ik bij een bijeenkomst in een
    raadhuis dat daar zijn ‘vogels’ hingen.
    Dat werkstuk, was op een afstand van 6 mtr
    fantastisch om te zien.
    Ik meen dat hij letterlijk zei bij een
    vraaggesprek: “Ik rotzooi maar wat an!”.
    Hij verwierf hiermee wereldfaam, een mooi
    voorbeeld voor het huidige Kabinet: op af-
    stand beter naar de resultaten kijken !
    Noch op 6 meter, noch op 60 km lukt me dat
    bij dit Kabinet. Moet ik om oogdruppels
    gaan vragen?

    Reactie door Kemphaan — vrijdag 5 mei 2006 @ 23.31 uur

  17. @16

    Nee, geen nood Kemphaan, u heeft naar mijn mening geen oogdruppels nodig, volgens mij ziet u het nog aardig helder.
    Weet u trouwens dat karel Appel zijn eerste schilderij voor zijn moeder was? Een stilleven, gehéél in ouderwetse stijl zoals het een schilder betaamt. Zou zo een Rembrandt kunnen zijn.
    Appel rotzooide niet zo maar iets aan en hij heeft wel degelijk een goede kunst opleiding gehad en is gewoon meegegroeid met zijn tijd, vandaar ook de zoveel verschillende stijlen van hem.
    Ik voel me steeds rijker worden.

    Reactie door Bijdehandje — zaterdag 6 mei 2006 @ 0.23 uur

  18. Karel Appel was een van de kunstenaars die, samen met de andere leden van de in 1948 opgerichte COBRA-groep, het klassieke, in die tijd ook sterk heersende ideaal van een realistische schilderkunst overboord heeft gezet.

    Appel verwierp vanaf het begin van zijn kunstenaarsschap het schilderen volgens een bepaalde, geaccepteerde stijl en met vastomlijnde thema’s die als het ware het kunstwerk ‘inkaderden’ nog voordat er íets op het doek geschilderd was. Landschappen, portretten van (veelal) vrouwen, of ‘beesten’: hij schilderde het. Maar dan niet in een waarheidsgetrouwe impressie, en in een duidelijke afbakening van wát op het doek geschilderd zou worden, maar juist vooral als expressie. Bij niemand duidelijker dan Karel Appel wás schilderen per definitie expressie. Een expressie van iets dat zich niet in een herkenbare vorm of beeld laat afbakenen. Zijn expressie van een landschap is niet het landschap in een afgebakend geheel, als iets dat is vastgelegd in een moment of tijdsspanne, maar de expressie van een landschap dat gemakkelijk overgaat in een expressie van een gezicht. Een gezicht als landschap of een landschap als gezicht. Wat het écht is, dat is niet waar het Appel om gaat. Appel richt zich er eerder op om in zijn kunstwerken een beweging over te brengen, een beweging van iets wat niet in een vaste vorm of toestand is te brengen. Van een beweging die zelf intense expressie wordt zodra zijn kleuren niet meer te ‘vangen’ zijn in vastomlijnde vormen, maar daar als het ware ‘uitspringen’. Wat Appel uitbeeldt, is niet het beeld van een landschap of een portret van een vrouw in een expressief ‘kleurenpalet’, maar de expressie van kleuren die, in dikke onregelmatige lagen aangebracht, ‘iets’ van een gezicht laten zien, of ‘iets’ van de gestalte van een vogel of van een kat.

    Misleidende vormen: Appels schilderingen van katten zijn tegelijkertijd ook schilderingen van vogels of van vissen. Van ‘beesten’ die net als het gezicht of het landschap niet in een vaste herkenbare vorm zijn te plaatsen, maar eerder uit hun vorm lijken te treden. Een vorm die niet vastomlijnd is, maar in beweging, continu in beweging is. Een beweging die de aanschouwer van het kunstwerk ook ‘meevoert’ in het werk, zodra de aanschouwer geprikkeld wordt door deze beweging van vormen en vage contouren. Karel Appel stelt de aanschouwer voortdurend op de proef: wat zich op het eerste moment nog als een herkenbare vorm in het kunstwerk manifesteert, wordt een volgend moment al weer tenietgedaan. De expressie die Karel Appel in zijn kunstwerken teweeg brengt is in dat opzicht tegelijk zichtbaar als onzichtbaar aanwezig: zichtbaar in de kleuren die zijn gebruikt, onzichtbaar als het gaat om de effecten die het zien van het kunstwerk bij de aanschouwer teweeg brengt.

    Zonder twijfel heeft Karel Appel een belangrijke bijdrage geleverd aan de verandering van de gangbare opvattingen over ‘kunst’. Want moet kunst per definitie een uitbeelding zijn van een bepaalde toestand in de realiteit, van een realiteit die ook door fotografie is vast te leggen (en dat soms ook als kunst)? Of moet kunst zich eerder richten op het uitbeelden van een andere werkelijkheid, van een werkelijkheid die niet in vaste vormen is uit te drukken? Van een werkelijkheid waar we ons eigenlijk, bewust of onbewust, van lijken te hebben afgekeerd door het dagelijks zien van beelden op TV, in de krant en op internet?

    Misschien is wel de grootste verdienste van Karel Appel dat zijn kunstwerken ‘ons’ ook op een andere manier naar de werkelijkheid leren te kijken (zoals ik dat zelf ook heb ondervonden toen ik enige jaren terug een scriptie over Appel – en ’11 september’ – schreef).

    Wat dat betreft is te hopen dat naast de vele reproducties die er zijn van werken van Rembrandt, Van Gogh, Mondriaan en zovele andere bekende schilders in de (verre) toekomst ook reproducties van werken van Karel Appel gemaakt worden. Zodat er naast de miljoenen afbeeldingen van ‘Nachtwachten’, ‘Melkmeisjes’ en ‘Zonnnebloemen’ die werelwijd in omloop zijn straks ook een aantal ‘Appels’ te vinden zijn.

    Het zou een mooie manier zijn om ook onze moderne kunst niet slechts in musea te koesteren, maar ook daarbuiten voor een breder publiek toegankelijk te maken.

    Reactie door David Tompot — zaterdag 6 mei 2006 @ 7.39 uur

  19. Kunst is ook muziek ,wat bij de een mooi in de oren klinkt, is bij de ander vals.
    Kunst is ook schilderen wat bij de een mooi door de ogen komt is bij de ander lelijk.
    Discussie wat is mooi en niet mooi is zinloos.

    Reactie door dobje — zaterdag 6 mei 2006 @ 10.35 uur

  20. David, je kunt al een Appel in huis hebben voor 100 euro dus hoe breed toegankelijk wil je het hebben? Maar ja, dat is voor de meeste mensen te duur, want ze moeten ook nog een tweede hypotheek en een auto en een breedbektv.
    Dan had je nog Artotheken, waar je kunst kon huren of kopen op afbetaling, maar die moesten privatiseren, en werd dat weer te duur. Dan had je ook nog gratis toegang in musea, maar die moesten privatiseren. En dan had je ook nog schildercursussen in buurthuizen, maar die moesten ook privatiseren.

    De Appel ‘replicas’ zijn al jarenlang overal te vind. Op koektrommels, aardewerk, stropdassen, gordijnen, bankstellen, etc. Dat geldt ook voor Mondriaan en Picasso. Men vergeet dat achter elk ontworpen product ooit een kunstenaar heeft gezeten. Designers halen daar ook hun inspiratie vandaan. Haal je opeens al die kunstenaars weg dan lopen we over 50 jaar allemaal in dezelfde grijze pakjes, rijden in dezelfde grijze auto, en wonen we in dezelfde grijze woonkazernes. En nu de meeste kunstcommissies zijn ontslagen wegens bezuiniging, is het alleen de staat (de politiek) nog die bepaalt welke kunstenaar mag blijven werken en welke zich moet laten omscholen (meestal tot sociaal/maatschappelijk werker in een achterstandswijk). Staatskunst dus, geheel naar Stalinistische snit.

    Gelukkig had Appel nog het lef om te zeggen “Ik rotzooi maar wat aan.” In Den Haag durft niemand dat te zeggen.

    Reactie door Sonja — zaterdag 6 mei 2006 @ 10.54 uur

  21. @18

    Mooi verwoord David, je weet Appel op de juiste manier te waarderen.

    @19 Gelijk, niet iedereen vind het mooi, maar je kunt wel leren kunst te waarderen.

    @20 Een replica op een koektrommel is nog geen reproductie.

    Reactie door Bijdehandje — zaterdag 6 mei 2006 @ 11.56 uur

  22. De schepper en ieder moet maar voor zich uit maken wie dat had kunnen zijn heeft het grootste stuk kunst gemaakt, de aarde en zijn natuur.
    Maar deze kunst van niet te evenaren schoonheid wordt door het wezen de mens omzeep geholpen.
    Het tekent deze arrogantie dat we de wanproducten als van Appel of Mondriaan als kunst beschouwen.

    Reactie door Jofel — zaterdag 6 mei 2006 @ 13.33 uur

  23. Oei Jofel, maar hoe moet het nou wanneer mensen jou als wanproduct gaan zien?

    Bijdehandje: dat is het wel.

    Reactie door Sonja — zaterdag 6 mei 2006 @ 14.18 uur

  24. @23
    Dat is het niet.
    Een reproductie hangt aan de muur en is geen afgebeeld fotootje op een koektrommel!

    Reactie door Bijdehandje — zaterdag 6 mei 2006 @ 14.37 uur

  25. Zullen we het er op houden dat het een kwestie van smaak is?
    Wat te denken van Anton Heijboer? Als je zag hoe hij zijn kunstwerken maakte….
    Ik denk wel eens…zou die man zich niet kapot gelachen hebben om de gemakkelijke manier waarop hij bergen geld verdiende?
    Ik vond het niks, maar who cares.. Ieder zijn smaak…

    Reactie door Warrior — zaterdag 6 mei 2006 @ 17.16 uur

  26. Vroeger, in de tijd van de snip en die zonnebloem en wat was het.. een vuurtoren, was er straks ook een appelflap gedrukt.

    Reactie door Schaapherder — zaterdag 6 mei 2006 @ 17.55 uur

  27. 20 (Sonja)

    Ik bedoel meer die werken van Appel die nu (of straks) in musea hangen en die, als ze in reproductievorm zouden verschijnen, het anders misschien onbeminde kunstwerk voor een veel breder publiek toegankelijk maakt.

    En wat betreft de designartikelen: ook Corneille maakt, naast zijn vele schilderingen op doek, voor fabrikanten afbeeldingen ter decoratie van serviesgoed. Maar het betreft dan wel producten waar het kunstaspect een wat ondergeschikte rol speelt ten opzichte van het nut dat zo’n product heeft (design moet toch op een bepaalde manier ‘passen’ bij het product, zeker als het om een zo ‘kleurgevoelig’ product gaat als een das).

    Als je dus echt wilt kennismaken met kunstwerken van Appel of Corneille, dan zou je eerst de aandacht moeten richten op (reproducties van) afbeeldingen die de kunstenaar als kunstwerk heeft gecreëerd. En pas in de tweede plaats op afbeeldingen die door de kunstenaar gemaakt zijn om als decoratief of designvol element te worden aangebracht op kopjes, dienbladen, kledingstukken of andere zaken die op een bepaalde manier ‘gebruikt’ worden (en dus een nut dienen).

    Reactie door David Tompot — zaterdag 6 mei 2006 @ 18.07 uur

  28. Appel is een groot kunstenaar die door Nederlanders het land uitgejaagd is en pas als hij veel erkenning krijgt in het buitenland door Nederlanders met gejuich als nederlander wordt binnengehaald, een nederlander om trots op te zijn.

    Niet om zijn kunst dus maar om zijn financiele waarde en het aanzien van nederland in het buitenland of nederlanders in het..

    Wij zijn en blijven handelaren. Alleen voor geld en/of mensen met geld en macht doen we alles.
    Het zijn van een groot kunstenaar is onbelangrijk het zijn van een groot kunstenaar met geld en aanzien daar zijn we trots op.

    Veel geld voor ontwikkelingswerk, opgeheven vingertje m.b.t. mensenrechten maar met een vet contract voor energieleveranties in de hand doen we een goed woordje voor Kazachstan waar de mensenrechten met voeten getreden worden.

    Tel uit je winst.

    Reactie door Henny — zaterdag 6 mei 2006 @ 18.36 uur

  29. Als wij een schilder op het niveau van Karel Appel moesten zoeken, dan waren wij meteen uitgezocht.

    De kleuterschool ligt hier namelijk niet ver vandaan.

    Wat Karel Appel kon, kan de hedendaagse kleuter ook, alleen beschikt de kleuter niet over het vermogen om er een mooi en tegelijkertijd bedriegend verhaal bij te vertellen, juist daarin profileert Karel Appeel zich van de kleuter.

    Ik was op de kleuterschool, nu ook nog, net zo’ n goede schilder!

    En daar betaalt men ‘tientallen miljoenen’ voor ?

    Schurk !

    Reactie door T. Bijlsma — zaterdag 6 mei 2006 @ 21.14 uur

  30. Alweer iemand die echte kunst niet naar waarde weet te schatten.
    Zou zeggen, ga terug naar de kleuterschool en probeer het maar eens na te maken. Lukt je niet. Appel is KUNST is velerlei vormen, waarschijnlijk ken je niet al zijn werken en perioden.

    Reactie door Bijdehandje — zaterdag 6 mei 2006 @ 21.43 uur

  31. Het is in elk geval nooit vervangbaar door een miljoen, ook al zijn er dergelijke idioten aanwezig die het willen kopen voor tientallen miljoenen. Ik ben eens benieuwd, in tegenstelling tot mijn zwakte voor kunst, hoe jouw vermogen voor waarde zich uit in dit waardeloze, zogenaamde kunstwerk.

    Reactie door T. Bijlsma — zaterdag 6 mei 2006 @ 21.47 uur

  32. Niet de kwaliteit bepaalt wat mooi is, of de massa, maar een elitair clubje wat zichzelf instand houd door de schijn op te houden dat zij en dan ook alleen zij het alleen recht hebben op goede smaak.
    Een voorval van enige jaren geleden doet me weer eens glimlachen als ik er aan denk.
    In die tijd moest iedere BNer ook kunstschilder zijn, en de telegraaf bejubelde het grootse werk van en J.Krabbe.
    Tot mijn spijt vond ik het (maar wie ben ik) het naieve kunst zonder oorspronkelijkheid en al helemaal geen techniek.
    Maar dat is persoonlijk.
    In diezelfde Telegraaf stond ook een kop
    POLITIE JAAGT OP NEPKUNSTENAARS !!!
    Het betrof hier studenten die wat bij wilden verdienen met sentimentele edoch knap getekende werkjes van dieren.
    Jonge poesjes en hondjes enzo.
    Niet mijn smaak maar omdat nu meteen nepkunstenaars te neomen .
    Ik heb hier de politie eens over gebeld en gevraagd waarom er wel op die studenten gejaagd werd maar niet op J.Krabbe.
    Na veel gestotter wist de dienstdoende agent mij te vertellen dat ze op advies van zeer deskundige mensen tot de conclusie waren gekomen.
    Ik heb nog geprobeerd om de criteria daarvan te achterhalen, immers het zou toch fijn zijn om einelijk eens te kunnen vaststellen wat wel of geen kunst is.
    Helaas die konden ze me niet geven.
    Wat ik wil zeggen is:
    We hebben geen leidraad om te bepalen wat wel of geen kunst is, wat de een mooi vind kan de ander weer leijk vinden.
    Helaas bepaalt snobisme nu vaak wat mooi is, inplaats van “een poging” tot objectiviteit.
    Karel Appel ?
    Bekijk het eens zo, ik wed dat Rembrand zonder problemen een Appel zou kunnen schilderen.
    Maar andersom daar twijfl ik aan.

    Reactie door Toergenjev — zaterdag 6 mei 2006 @ 22.07 uur

  33. @1.Ronald, en gelijk heb je!

    Reactie door Elsa De Leeuwin — zondag 7 mei 2006 @ 1.14 uur

  34. Toergenjev, elk jaar zie ik ze weer aan de deur. Het zijn geen kunstenaars, het zijn geen studenten en het zijn geen kunstwerken. Ze verkopen reproducties voor een veels te hoge prijs voor een niet bestaand goed doel zonder colportagevergunning. En nogmaals, alles wat met kust te maken heeft in de trant van faam, prijs en kwaliteit heeft niets met de kunst of de kunstenaars zelf te maken. Het zijn de mensen eromheen, die er een goede boterham aan verdienen. Jullie moeten eens ophouden om kunstenaars zo zwart te maken.

    Reactie door Sonja — zondag 7 mei 2006 @ 9.41 uur

  35. @23
    Ik neem aan dat we het hebben over de
    geschilderde wanproducten van deze mensen.

    Reactie door Jofel — zondag 7 mei 2006 @ 10.33 uur

  36. 34.Ach ja, waarom zouden makers van die troep in de omgang geen aimabele mensen kunnen zijn?

    Reactie door leonidas — zondag 7 mei 2006 @ 10.58 uur

  37. Wat ik eigenlijk wilde zeggen is dat Karel Appel een groot kunstenaar is en dat datgene wat de wereld daarmee doet(er een beleggingsobject van maken) niets afdoet aan de kunst en/of de schilder.

    Reactie door Henny — zondag 7 mei 2006 @ 18.30 uur

  38. #15 Bijdehandje

    Dan heb je het dus vooral in je bezit om er flink aan te verdienen….maar als je het een mooi schilderij vind, dan zou je het niet weg doen.

    Reactie door ReneR — zondag 7 mei 2006 @ 20.14 uur

  39. @38
    Ik heb het niet in mijn bezit om er aan te verdienen, ik heb het omdat ik het mooi vind. Verkopen doe ik niet, van z’n lang zal ze leven niet, en als ik dood ben schenk ik het aan een museum, zodat anderen van dit meesterwerk kunnen genieten.

    Reactie door Bijdehandje — maandag 8 mei 2006 @ 0.32 uur

  40. wat een balle ding

    Reactie door hapseflapsje — maandag 8 mei 2006 @ 16.55 uur

  41. @ Ronald (1 en 4):

    Als kunstenaars alleen maar zouden inhaken op een reeds bestaande vraag of mode, zou er geen enkele kunstVERNIEUWING plaatsvinden. Gelukkig zijn er steeds weer eigenwijze kunstenaars die iets origineels creëren (avant-garde), soms dwars tegen heersende opvattingen over “kunst” in. Zo zijn b.v. de impressionisten ook eens begonnen. (“Impressionisten” was oorspronkelijk een scheldwoord (het zou slechts om “impressies” gaan); later is deze term als “geuzennaam” door de beweging overgenomen). Vele later beroemd geworden kunstenaars zijn tijdens hun leven verguisd.

    Er bestaat natuurlijk geen algemeen geldige definitie van wat “kunst” is. En al helemaal is niet objectief vast te stellen wat “goede” of “mindere/slechte” kunst is. Kwestie van smaak, die naar tijd en plaats sterk kan variëren.
    Wat mij betreft geldt ook, dat ik emotioneel “geraakt” moet worden door een kunstwerk, om het mooi te kunnen vinden.

    En eh, Ronald: als je denkt, dat je net zo goed kan aanrotzooien als Appel: probeer het eens!

    In Madrid heb ik een paar jaar geleden de “Guernica” van Picasso bekeken. Heel wat anders dan de naturalistische voorstellingen van b.v. Hollandse meesters in de 17e eeuw, maar -zeker met de kennis van het afschuwelijke bombardement op dit stadje tijdens de Spanse Burgeroorlog in het achterhoofd- een (voor mij) zéér aangrijpend kunstwerk, waar je heel lang bij stil kunt staan!

    @ Oudwe Dirk (5):

    Ik vrees toch ook wel, dat de meest bijzondere kunst tijdens het Sowjet-tijdperk in Rusland niet door de “socialistich realistische” kunstenaars, maar door niet-partijgebonden, veelal ondergronds werkende kunstenaars is gemaakt.

    Reactie door Olav Meijer — maandag 8 mei 2006 @ 17.30 uur

  42. @40 Hapseflapsie, wat een ballenaam.

    Reactie door Bijdehandje — maandag 8 mei 2006 @ 17.45 uur

  43. Olav, inderdaad “indrukwekkend”

    Reactie door Henny — maandag 8 mei 2006 @ 19.59 uur

  44. neuk muh

    Reactie door kutjuh — zondag 28 mei 2006 @ 19.08 uur