Den Haag Sculptuur

Van 1 juni tot en met 31 augustus zijn er tijdens ‘Den Haag Sculptuur 2006‘ beelden te bezichtigen van Fernando Botero. De Colombiaanse beeldhouwer/ schilder is een van de bekendste kunstenaars van Latijns Amerika. Naast zijn sculpturen zijn in ‘Escher in het Paleis’ ook vijftig recente tekeningen van hem te zien, waaronder tien waar hij zijn woede toont over de martelingen in de Abu Ghraib-gevangenis.

De beelden staan onder de bomen op het Lange Voorhout. Meer informatie over zijn Abu Ghraib-serie vind je hier.

Fernando

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

donderdag 01 juni 2006 :: 23.26 uur

15 Comments

15 reacties

  1. moet zo’n man nou ook een half jaar op een visum wachten?

    Reactie door ipuntje — vrijdag 2 juni 2006 @ 8.05 uur

  2. Ik begrijp best dat hij erg kwaad is, maar hoef ik alsjeblieft de beelden niet mooi te vinden? Zelfs weerzinwekkend?

    Reactie door L.M. Lembeck — vrijdag 2 juni 2006 @ 8.17 uur

  3. Goeden morgen vrienden SP.

    Botero vind ik een fantastische kunstenaar, heb al veel tentoonstellingen van hem gezien, vooral met dikke dames!
    Potsierlijk, maar mooi???

    En mevr. Lembeck, mooi is voor een kunstenaar een ander begrip dan dat U er over heeft, en dat kan allemaal.
    Dat is een kwestie van smaak, en U weet dat daar geen oordeel over te geven is.
    En het is zeer waarschijnlijk de bedoeling van Botero dat U dit kunstwerk weerzinswekkend MOET vinden!
    Daarom heeft hij zijn doel bereikt!

    Reactie door Ouwe Dirk — vrijdag 2 juni 2006 @ 8.29 uur

  4. In tegenstelling tot zijn andere werken kan ik deze serie nu erg waarderen, maar ik hou dan ook in geruime mate van maatschappij-kritische kunstuitingen. Ik denk dat ik maar een dagje cultuur ga happen in Den Haag binnenkort.

    Reactie door Godpipo — vrijdag 2 juni 2006 @ 9.43 uur

  5. Vanuit esthetisch oogpunt ben ik ook geen liefhebber van Botero’s producten. Maar evenals Godpipo kan ik desondanks het uiten van zijn woede over Abu Ghraib zeer waarderen.

    Reactie door Olav Meijer — vrijdag 2 juni 2006 @ 11.27 uur

  6. Groots wat deze kunstenaar heeft weten vast
    te leggen voor direct 1000 jaar lang van
    wat zich niet in zijn hoofd afspeelde over
    het begine van de jaren 2000, maar wat in
    werkelijkheid heeft plaatsgevonden.
    Ongeëvenaard, hoe deze Fernanco Botero ge-
    schiedenis gaat schrijven, langdurend, en
    binnen de kring van beroemde schilders.
    Zijn gevoel voor werkelijkheid en sfeer is
    uniek te noemen en de registratie ervan in
    alle opzichten van heel grote waarde.

    Reactie door Madelief — vrijdag 2 juni 2006 @ 13.06 uur

  7. Een van de zeldzame kunstenaars die iets beters doet voor de wereld dan het strelen van de eigen ego. Mijn ontwerp voor een beeld voor de Tweede Kamer als commentaar op Abu Grahib (ouder dan de Botero-hype overigens) werd meteen van tafel geveegd – door de PvdA.

    Reactie door Sonja — vrijdag 2 juni 2006 @ 20.13 uur

  8. Botero houdt duidelijk van ‘iets meer gevulde lichamen’ (ik voel me weer helemaal gewaardeerd, hahahahaha).
    Maar serieus: het zijn prachtige schilderijen qua techniek. Het zijn geen beelden waar je blij van wordt, dat zeker niet. Het probleem hiermee is dat je op dit moment ziet dat de schilder boos is om wat er gebeurd (is). Maar over 100 jaar, weet men zijn standpunt dan ook of ziet men de schilderijen dan als iets waar hij het wél mee eens was? Zo aanschouwen wij immers ook schilderijen van veldslagen e.d., nooit als kritiek…
    Daarom denk ik, maar dat is persoonlijk, dat je in een kunstwerk wel je emotie maar niet je mening neer kunt zetten. Omdat het geschreven commentaar erbij ontbreekt kan het in de toekomst totaal verkeerd uitgelegd worden.

    Reactie door Monique — vrijdag 2 juni 2006 @ 22.23 uur

  9. n.b.
    Bij het plaatje in het log klopt een detail niet: de linkerman is duidelijk heel gezet (zeg maar dik) en je ziet zijn ribbenkast zitten…

    Reactie door Monique — vrijdag 2 juni 2006 @ 22.26 uur

  10. Sorry Monique er lopen nu eenmaal niet bij
    uitstek maatjes 46 t/m 56 langs het strand
    en lijk je dus weinig bloot te zien, maar
    geloof me maar dat zijn geen ribben, maar
    dikke ribbels vet, een uitgestulpt wasbord
    lijkt er dan meer op, echt waar. Toegegeven
    dat het wat ‘minder uit (=IN) de verf’ is
    gekomen.
    Vraag blijft dan hoe je de emotie los van
    de mening zou willen koppelen en waarom zou
    de mening wel geschreven of beschreven mo-
    gen worden in meterslange archieven met nog
    zelfs de moeilijkheid er een juiste inter-
    pretatie aan te geven, maar niet in geschil
    derde vorm becommentarieerd mogen worden?
    Vertaal dan in jouw termen:
    Jeanne d’Arc op een schavot en Jezus aan
    het Kruis, geschilderd.
    Mijnentwege spréken de schilderijen van
    Botero meer en duidelijker boekdelen dan de
    pen van een enkele schrijver of verslaglegger vermag vast te leggen!
    Alles in het leven valt of staat met de
    manier waarop je tegen de dingen aankijkt,
    lijkt me ! Overigens zal het geschreven
    commentaar van vele zijden deze schilderijen blijven begeleiden, zoals dat
    met andere belangrijke werken ook het geval
    was/is ! Voor verkeerde uitleg ben ik niet
    bang: wel voor mensen die er op uit zijn
    bewust te chargeren wat essentieel is.

    Reactie door Madelief — zaterdag 3 juni 2006 @ 4.17 uur

  11. Ze hebben toch al de Haagse Sculptuur in levende lijve ?

    Reactie door Fred — zaterdag 3 juni 2006 @ 13.59 uur

  12. @10-Madelief,
    Bij het linkermannetje zie je duidelijk de ribben, dat zijn geen vetrollen hoor want je ziet duidelijk de ribbenboog bij het middenrif lopen :)

    Maar op je voorbeeld terug te komen. Bij schilderijen van belangrijke figuren is het meestal wel duidelijk wat de mening van de schilder is, dat is het lijden van die persoon in kaart brengen. Bij ‘anonieme’ slachtoffers is dat vaak moeilijker. Al bij de oude Egyptenaren zie je afbeeldingen van de farao die hoofden afhakt van zijn tegenstanders. Ook in de westerse cultuur kom je schilderijen tegen van veldslagen of zelfs martelingen die daarvan een verheerlijking zijn.
    Nu weet men dat dit schilderijen zijn van een tegenstander. Maar over 100 jaar? Misschien denkt men dan dat het geschilderd is door de mensen die de folteringen uitvoerden, zo van ‘dit is wat er gebeurd als je fout bent’ (ala middeleeuwse schilderijen).
    Ik ben geen kunstenaar, maar als ik het lijden van de Abu Grahib zou uitbeelden, dan zou ik een folter-tafereel zoals boven afbeelden met daarvoor het verbijsterde kind of vrouw van het slachtoffer (ja, kinderen moeten toekijken hoe hun ouders gemarteld worden door de VS en omgekeerd!). Dan breng je de wanhoop, de afkeer en dus ook het statement van de schilder in beeld.

    Reactie door Monique — zaterdag 3 juni 2006 @ 22.32 uur

  13. @12 Monique, misschien dat de schilder dat
    nu achterwege kon laten, omdat de werkelijk
    heid in alle opzichten is vastgelegd en digitaal nooit meer uit te wissen valt,
    noch fotografisch met ontwikkelmethoden op
    ouderwets papier. Van de schilder is dan
    zeker bekend hoe hij over de dingen dacht,
    lijkt me. In der Beschrenkung zeigt sich der Meister, remember?
    Prettige avond allemaal ! Madelief.

    Reactie door Madelief — zondag 4 juni 2006 @ 17.47 uur

  14. @13-madelief: Er zal over 100 jaar zeker bekend zijn dat veel mensen tegen deze martelingen waren, maar ook dat er mensen vóór waren. Hoe kan men dan bepalen wat de mening van deze schilder was? De foto’s van vernederingen in de Abu Ghraib waren ook niet genomen omdat men het zo vreselijk vond. En in WOII maakten de nazi’s ook fotoreportages in ghetto’s en concentratiekampen. Achteraf kunnen we zeggen dat veel mensen dat vreselijk vonden en vinden, maar degene die de foto maakte vond het niet erg.
    Begrijp je wat ik bedoel?

    Reactie door Monique — maandag 5 juni 2006 @ 8.50 uur

  15. Monique (9 en 12):

    Dat is nu eenmaal de vrijheid van de kunstenaar! Paradoxen zijn in de kunst niet ongewoon, toch? Overigens: Botero vervaardigt ALTIJD zeer gezette mensfiguren -dat is zijn “handelsmerk”-, dus ik denk dat hij met die ribben DESONDANKS de ontberingen in de gevangenis heeft willen aanduiden.

    Reactie door Olav Meijer — dinsdag 6 juni 2006 @ 14.35 uur