Arbeidsethos van Nederlanders

Telegraaf

In de Telegraaf staat een uitgebreid verslag van een onderzoek naar het arbeidsethos van de Nederlanders. Het merendeel lijkt te werken om te leven, en niet andersom.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

zondag 02 juli 2006 :: 12.45 uur

44 Comments

44 reacties

  1. Pasolini zei het al in 1975: “Een tijdperk is ten einde. Waar het fascisme niet in geslaagd was, daarin is de consumptiemaatschappij gelukt. Nooit is iemand zo normaal en zo conformistisch geweest als de huidige consument. We beleven een repressieve nivellering, waarin men geen onderscheid meer kan maken tussen een arbeider en een student, tussen een fascist en een antifascist. De arbeiders- en de boerencultuur zijn vernietigd en de waarden van de nieuwe cultuur van de consumptiemaatschappij, dit wil zeggen van het nieuwe totalitarisme, zijn repressiever dan ooit. Deze grijsheid, deze doodsheid, is vernietigend. We zijn allemaal dood, zonder dat we ons daarvan bewust zijn.”
    http://www.yabasta.be/article.php3?id_article=374

    Reactie door Sonja — zondag 2 juli 2006 @ 13.20 uur

  2. Heel interessant onderzoek.
    Alles staat of valt eigenlijk, wie wat
    wordt gevraagd, op welke leeftijd, met welke opleiding en het wordt pas leuk om
    die vraag te stellen bij het ‘scheiden van
    de markt’ en men achteraf tevens zou kunnen
    aangeven, hoe men er op 20-, 40- en 60-jarige leeftijd er over dacht.
    Zeker op 65jarige leeftijd zullen er dan
    nog frappante uitspraken volgen, en dan heb
    ben we het nog niet eens gehad over de
    hoogte van het persoonlijke/gezinsinkomen!
    Werken om te leven en werken om het leven
    van anderen te helpen betalen, maar nooit
    werken om het leven én werken van ánderen
    grotendeels in de weg te staan!
    De Telegraaf zal hoop ik vér schrijven en
    zich niet verschrijven, één van de eerste kranten die met name ‘tele’ al heel vroeg hélder ziende in ‘woord’ en ‘beeld’ wist te brengen.
    Regelmatig zien we verslaggevers en redac-
    teuren van ‘krant’ verwisselen of leveren
    de eerste copij onder alias of is het be-
    richt van ‘één van onze verslaggevers’ der-
    halve mag dat wel eens benadrukt worden
    voor diegene die zeggen deze krant absoluut
    niet te willen lezen, overigens wel graag
    de losse exx. ervan kopen, waarvan akte,nu
    we het toch over e t h o s hebben.
    Fijne zondag voor iedereen gewenst, waar
    zij zich ook mogen bevinden !

    Reactie door Madelief — zondag 2 juli 2006 @ 13.21 uur

  3. schandalig! :)

    Reactie door ipuntje — zondag 2 juli 2006 @ 13.33 uur

  4. Je loonslaaf moet wel Jan. Je weet toch ;-)

    Reactie door Maurice — zondag 2 juli 2006 @ 13.43 uur

  5. Zijn we niet allemaal verslaafd gemaakt aan consumeren?

    Zijn we niet massal vergiftigd en omgekocht door de producenten van zaken waar we heel goed zonder kunnen..

    Ik heb er bewust voor gekozen om minder te werken, minder te verdienen en minder te consumeren maar daarentegen meer te leven.

    De economie is het geslachtsdeel van de maatschappij en we lopen er schijnbaar allemaal blind achteraan..
    Wordt wakker en consumeer niet meer dan je nodig hebt, doorbreek de vicieuse cirkel van meer naar meer naar nog meer..
    We helpen op zo’n manier de wereld naar de bliksem!!

    Ik geloof dat dit onderwerp een snaartje raakt bij mij.. ben anders nooit zo militant..:-)

    Reactie door Janneman — zondag 2 juli 2006 @ 14.01 uur

  6. Hmmm, zoiets valt te lezen in de Telegraag?
    Het beeld dat deze peiling oproept valt niet samen met beeld dat teruggevonden kan worden in deze maatschappij.
    Er is ergens iets goed fout gegaan dan.
    En bijna niemand die dat kan benoemen.
    Anders dan gedwongen ondergaan.

    Reactie door Alex — zondag 2 juli 2006 @ 14.22 uur

  7. kijk vvdérs die zelf niets doen,,vinden natuurlijk dat je leeft om te werken,, liefts voor hun,,kunnen ze met een dikke cigaar achter in een auto vervoerdt worden,naar drente,,en schreeuwen dat de nederlander gezonder moet leven,minder de auto ahum,

    Reactie door ad — zondag 2 juli 2006 @ 14.24 uur

  8. Zelfs roofdieren eten om te leven, spelen, luieren.
    Kennelijk is het grootste roof(-bouw) dier geen dier maar een ander beest.
    Verder spreekt de poll mij aan daar een vader van een vriendin ooit tegen mij zei, dat vergeet ik nooit meer;
    ´je kan beter 50 gulden meer per maand verdienen ergens waar je niet zo graag werkt, dan elders waar je graag werkt 50 gulden minder´ (De man zelf werkte voor het GAK, liet zich met 52 afkeuren en ging illegale kansspelen doen…..)

    Reactie door b v d berg — zondag 2 juli 2006 @ 14.27 uur

  9. En nou maar NIET hopen dat die 49% + 37% zijn mening in beleid om gaat zetten. Heel fijn als je persoonlijk geluk nastreeft maar laat andere mensen die een carriere najagen gewoon in hun waarde. Vrijheid blijheid.

    Reactie door Joep — zondag 2 juli 2006 @ 14.48 uur

  10. De economie is het geslachtsdeel van de maatschappij en we lopen er schijnbaar allemaal blind achteraan..

    ja, nou en?

    Wordt wakker en consumeer niet meer dan je nodig hebt, doorbreek de vicieuse cirkel van meer naar meer naar nog meer..

    Dat maak ik zelf wel uit!

    We helpen op zo’n manier de wereld naar de bliksem!!

    Ja, waar maoisten en communisten het voor het zeggen hebben gaat het niet goed met het milieu nee.

    Reactie door Joep — zondag 2 juli 2006 @ 14.50 uur

  11. Ja waar gaat het nu eigenlijk om in het leven. Na je dood word je herinnerd om hoe je was als mens. Niet om je gedrag als werknemer.

    Reactie door leo beenhakker — zondag 2 juli 2006 @ 16.08 uur

  12. @ 11

    Wat een middeleeuws idee. Leven voor na de dood. Nee, geef mij de Renaissance maar: pluk de dag.

    Reactie door Joep — zondag 2 juli 2006 @ 17.09 uur

  13. 1990 – 45 uur per week werken. Overwerk werd niet uitbetaald en toch was er veel overwerk, waardoor de weken al snel van 45 naar 60 en meer gingen. Brutoloon ƒ 2880,-, maar ja, het is een opkomend en groeiend bedrijf. Je neemt genoegen met minder. 20 dagen vakantie en geen één meer. Géén ADV-dagen. Géén Kerstgratificatie of 13de maand. Een eigenaar-directeur die het woord “democratie” niet in zijn vocabulaire had en die het “verdeel en heers”- principe letterlijk uitvoerde en zijn personeelsleden tegen elkaar opzette. Die je, als je niet “meeging” in allerlei louche praktijken, je op elke cm begon te controleren en liet controleren en je collega’s daarvoor riant beloonde. De junior typiste verdiende al snel ruim ƒ 500,- meer per maand. Netto! Daarbij deed hij zjin uiterste best groter te zijn dan hij was en daardoor bracht hij zijn eigen bedrijf diep in de schulden en volgde uiteindelijk failliessement. Na mijn ziekte in 1992 (netvlies linkeroog scheurde en ik was bijna blind geweest), kwam ik in januari terug en ontdekte dat mijn stoel weg was en ik een gammel ding ervoor in de plaats had gekregen. Bovendien was mijn plek gewijzigd en zat ik midden in de zon. Erg fijn met zulke ogen… Daar bovenop beval hij iedereen om me dood te zwijgen. Halverwege 1993 kreeg ik laringhitis en in oktober stortte ik echt in elkaar. Al die jaren heb ik wel degelijk mijn uiterste best gedaan, had ik ideeën, die hij afwees en twee maanden later invoerde als zijnde ZIJN ideeën. Ik was zo groen als gras en had geen flauw benul hoe ik daar tegen kon vechten. In oktober 1993 stortte ik dan ook in elkaar. Nu zit ik in de bijstand en doe ik vrijwilligerswerk, want voltijds werken kan ik niet meer, dankzij deze meneer en ik blijk niet de enige te zijn die daar zo ziek is weggegaan. Inmiddels voel ik me stukken gelukkiger dan toen ik geld verdiende. Nu verdien ik vaak een glimlach en een schouderklopje, een attentie als ik jarig ben en heb ik geweldige vrienden gekregen. Arbeidsethos? Als het zo moet, dan is dat ronduit ongezond. Dan liever financieel arm, maar wel redelijk gelukkig.

    Reactie door L.M. Lembeck — zondag 2 juli 2006 @ 17.09 uur

  14. De meesten zeggen dat ze werken om te leven en vervolgens omschrijven ze als het grootste belang ( plezier) in hun leven hun carriere.
    Ze krijgen er zoveel zelfrespect van dat het leven waardevoller wordt dus is ‘leven’belangrijker dan werk maar niet echt……

    Maar 5% vindt dat het knappe uiterlijk enige rol speelt in de mate van kansen op een baan.
    Of….. die 95% wil blijven geloven dat ze en knap zijn en zelf op eigen ‘kracht’die baan hebben gekregen anders schaadt dat hun zelfbeeld.(Hier kan enig narcisme een rol spelen)
    Of die 5% vindt dat ze zelf weleens een baan hebben misgelopen omdat de ander knapper was en behoeft het dus ook niet aan zichzelf te wijten het was immers niet hun competentie maar hun minder ‘knappe’toet anders schaadt dat hún zelfbeeld.

    Voor je dit onderzoek houdt zou je eerst eens moeten vragen wat mensen van zichzelf vinden en vervolgens wat ze doen hoeveel uren ze werken en waarvoor…. kan interessant worden.

    Henny

    Reactie door Henny — zondag 2 juli 2006 @ 17.27 uur

  15. Allemaal flauwekul.

    De werkelijkheid is dat de Nederlander graag ca. 42-44 uur zou werken en dit bij voorkeur in 4 dagen.
    Maar dan wel die laatste (gemiddeld) zes uur belastingvrij en premievrij ontvangen.
    Ook een stukje prestatieloon op dezelfde manier uitgekeerd zal iedere werknemer omarmen.

    Geluk heeft heel veel te maken met financiële zekerheid.
    En op die manier dient het een het ander.

    Reactie door Don.Q — zondag 2 juli 2006 @ 17.46 uur

  16. Klopt als een bus..
    Hehe, eindelijk een normale stelling..:o))

    Reactie door Warrior — zondag 2 juli 2006 @ 18.08 uur

  17. Een vader van een vriending zei ooit:
    “je kunt beter 50 gulden meer per maand verdienen waar je niet zo prettig werkt, dan 50 gulden minder ergens waar je graag werkt” !
    Later liet de man, die bij het GAK werkte, zich afkeuren met 52 en startte zijn eigen illegale gokspelletjes.
    Uber-Kapitalisme, is het een ziekte?

    Reactie door B vd Berg — zondag 2 juli 2006 @ 18.49 uur

  18. De erfzonde je zult werken anders zul je niet overleven, is er ooit een andere keus geweest dan.

    Reactie door schoenmaker — zondag 2 juli 2006 @ 20.17 uur

  19. Carrièrejagers zijn persoonlijk vaak maar kortstondig gelukkig.
    Zij leven om te werken en werken niet om te leven.
    Na verloop van tijd komt dan de vraag en het besef, wat heb ik alemaal wel niet voor mijn carrière op zij gezet en gemist.
    Juist já, het persoonlijke geluk.

    Reactie door Bijdehandje — zondag 2 juli 2006 @ 20.56 uur

  20. Werken om te leven was een stuk makkelijker geweest als niet 40 % van je inkomen aan de overheid zou moeten worden afgedragen.

    (dat houdt in dat we pas vanaf woensdag geld voor onszelf kunnen gaan verdienen)

    Reactie door stephan — zondag 2 juli 2006 @ 22.21 uur

  21. Persoonlijk geluk is wel een hele brede definitie. Dus daar kan ik niet veel mee.
    Voor de ene is groot geluk een boswandeling in een herfstbos en voor een andere een geheel verzorgde vakantie naat een tropisch eiland.
    Wel hangt er overal een prijskaartje aan, en daar is een beetje carriere wel handig.

    Mijn definitie van geluk is: tevreden zijn met wat je hebt. Ik rijdt een oude outo, maar als ik deze parkeerm dan kijk ik nog altijd even achterom. Als ik de auto wer zie dan krijg ik een glimlach.
    Het is niet de mooiste auto, maar hij is van mij en dat is voor mij voldoende.

    Ik ben de gelukkige bezitter van een eigen huis. Het is een simpele rijtjeswoning in een zeer goedkope wijk. Ik heb een garage, een stalletje en een leuke tuin (die nu helemaal in de bloei staat). Mijn huis grenst niet aan een drukke straat, maar aan een voetpad (tussen de rijen huizen in). Mijn dochter kan er spelen, zonder last te krijgen van auto’s.

    Iedere keer als ik thuis ben, dan voel ik me ook thuis. Ik ben dik tevreden met mijn huis. Hoewel er veel andere, mooiere huizen zijn, heb ik niet de neiging om mij onelukkig te voelen. Ik ben blij/trots met wat ik heb.

    Dus geluk gaat niet evenredig op met betere stoffelijke dingen. Geluk is meer een ‘state of mind’. Ik ken iemand die nooit tevreden is met wat hij heeft. als ik een nieuwe luisprekerset koopt, kan hij er enkele dagen van genieten, en dan moet hij weer een duurdere/betere hebben. Deze jongen zal nooit geluk kennen. Hij wordt veblind door beter/duurder en ziet niet meer wat hij heeft, maar fixeert zich op hij niet heeft.

    Ik zit nu buiten, achter mijn laptoppie, dit te tikken. Het is heerlijk koel, en ik hoor het zachte geroezemoes van mensen, Televisies vermengd met het ruisende verre verkeer. Als ik naar boven kijk zie ik een vliegtuig en hoor het zachte gerommel. In de verste ontvouwt zich de sterrenhemel, waar de helderste sterren reeds zichtbaar zijn.

    Ben ik rijk…..niet echt. Ben ik gelukkig….reken maar.

    Reactie door Alexander — zondag 2 juli 2006 @ 22.37 uur

  22. @20 Stephan, erg kortzichtige opmerking. Zonder die 40% af te staan had je bv niet eens bij je werk kunnen komen omdat er geen fatsoenlijke weg was geweest. Of je was veel langer onderweg geweest. Tot donderdag of zo ;)

    Reactie door Marc B — zondag 2 juli 2006 @ 22.38 uur

  23. jee wat is het rustig,,last van de warmte??
    gewoon de hele dag zingen ,,denk niet wit ,,maar denk zwart,,
    wat ook wil helpen voor de echte puffers,die niet kunnen,,of willen zweten,,
    denk aan de begroting van zalm,,dat tocht ook aan alle kanten,lekker kooooool.

    Reactie door ad — zondag 2 juli 2006 @ 22.39 uur

  24. ik=hij 5e alinea

    Reactie door Alexander — zondag 2 juli 2006 @ 22.40 uur

  25. @21 Volgens mij noemen ze zo’n bijdrage ‘projectie’. Oftewel, je bereikt waarschijnlijk zelf niks, daarom klaag je maar over SP-ers.

    Reactie door Marc B — zondag 2 juli 2006 @ 22.40 uur

  26. Vrij naar Offermans:

    Over leven en werken.

    Het probleem van het rodeokapitalisme gaat vooral over de sociale en ecologische gevolgen van de versnelde economische globalisering, en over de grondstoffenroof en de uitputting van de natuur.
    De zelfingenomen en de leugen tot motto verheffende poencowboys gaan aan de uitzichtloze armoede van tallozen en aan de grondstoffenschaarste voorbij alsof het bijkomstigheden zijn.
    Het is uiterst dubieus dat men het vanzelfsprekend vindt dat ‘wij’ in onze grotendeels gestolen ‘voortreffelijkheid’ van exhibitionistisch materialisme andere volkeren een grootschalige, op verspilling gebaseerde en de illusie van meer-is-beter nastrevende economie en daarmee verbonden levenswijze opdringen waar ze absoluut niet om gevraagd hebben, maar in het voorbijgaan argeloos meegesleurd en geslachtofferd worden.
    Men kan zich niet eens voorstellen dat er mensen zijn die hun levensgeluk niet primair uitdrukken in economische termen.
    Dat is de essentie van de blinde en stupide arrogantie van de macht:
    Er is sprake van een botsing der beschavingen en deze arrogantie is daarvan de belangrijkste oorzaak.
    En het is ook laf en makkelijk en krenkend en in strijd met het fundamentele recht op zelfbeschikking van individu en de volkeren.

    Sinds lang weet ik dat de Telegraaf een foutmarge van een kilometer nodig heeft om een fatsoenlijke zin te produceren maar het aangehaalde artikel stelt duidelijk dat het overgrote deel levensgeluk verkiest boven werk en carrière.

    Reactie door hendrik dieks — zondag 2 juli 2006 @ 22.49 uur

  27. Beste Marc B

    Je wordt toch niet ontdekt als politiek wonder online hoor of dat mensen denken “wow wat een debater is Marc B en zulke goede argumenten” , dus waarom al die moeite doen klein hoofdje op sterk water. Je mag blij zijn als iemand ooit je etiket leest “leeg sp hoofdje” en je mag van geluk spreken als iemand een paar tikjes tegen je potje geeft en een paar keer schud met het potje. Ooo kijk hij heeft bubbels rond zijn hoofd, ja het is ook een sp airheadje.

    Dat is de enige aandacht die jou ooit zal toekomen beste aansteller. Je zult nooit verder komen in je leven dan een soort Walt Disney schud gimmick. Dag Marc B en nu gewoon zwijgen sulletje.

    Reactie door Nezie — zondag 2 juli 2006 @ 23.16 uur

  28. @26 Wow Nezie, gebruikte je je helderziendheid nou maar voor nuttige dingen ipv voor weblogvervuiling!

    De betreffende bijdrage is trouwens verwijderd zie ik.. hoe zou dat nou komen? ;)

    Reactie door Marc B — zondag 2 juli 2006 @ 23.33 uur

  29. Ik blijf het een onbegrijpelijke vraag vinden. Ik zie met de beste wereld niet in hoe ik ook persoonlijk geluk zou kunnen bereiken zonder succesvolle carrière. Over het persoonlijke geluk van Jan Marijnissen kan ik geen uitspraken doen, maar hij heeft zijn carrière duidelijk niet op het tweede plan gezet.
    Je gevoel van wie je bent, dat je nuttig bent, dat je een unieke bijdrage aan de wereld kunt bieden, gewaardeerd worden – het zijn allemaal dingen die je via je werk kan bereiken. Kinderen grootbrengen? Prachtig, nobel en lonend maar een eend kan het ook.

    Nu zullen er (zeker onder het SP-electoraat ;) ), mensen zijn voor wie dit niet geldt. Maar of voor alle mensen uit die Telegraaf-enquête die vlieger ook opgaat, weiger ik aan te nemen.

    Reactie door BartB — maandag 3 juli 2006 @ 0.07 uur

  30. maar??slechts?? 12% geeft aan er geen moeite mee te hebben om over ruggen van anderen hogerop te komen/slechts?? ik vind het nogal een groot getal/
    2 keer raden in welk cda/vvd/ kamp die thuis horen.
    oeps nu heb ik het veraden.

    Reactie door ad — maandag 3 juli 2006 @ 0.25 uur

  31. @25
    Het zenden van een enkel straaltje licht mag jij zien als projectie
    Maar je bent de boel hier ondertussen aardig aan het verduisteren,

    Reactie door Alex — maandag 3 juli 2006 @ 0.41 uur

  32. carriere kun je ook opbouwen zonder kapitalistische stress op te lopen .gewoon door jezelf te zijn en te volgen .en wat zijn nou spulletjes waard .voor de prozac slikkende managers raad ik deze website aan http://www.armand.nl

    Reactie door ,texas,henkie — maandag 3 juli 2006 @ 9.45 uur

  33. @29
    Je gekwaak is in ieder geval al uniek.

    Reactie door abo — maandag 3 juli 2006 @ 9.49 uur

  34. @29 “Ik zie met de beste wereld niet in hoe ik ook persoonlijk geluk zou kunnen bereiken zonder succesvolle carrière.”
    Eerlijk gezegd vind ik dit wel ernstig.
    En is de moeder van jouw kinderen een eend? Waarom niet meteen haar een baarmoeder noemen.

    Reactie door Sonja — maandag 3 juli 2006 @ 9.49 uur

  35. BartB, wat triest! Ik krijg medelijden met je, dat voor jou geluk synoniem voor een carrière en die staat synoniem voor goed materiele welvaart. Maar waarschijnlijk weet je (nog) niet beter? Ja, genoeg geld hebben om zorgenvrij te mogen leven is inderdaad geweldig. Maar wat ik eerder al zei onder nr.13: ook zonder geld kun je je heel plezierig voelen.

    Reactie door L.M. Lembeck — maandag 3 juli 2006 @ 10.01 uur

  36. @31 Alex, ik reageerde op een posting die later is weggehaald, zoals ik ook enigzins onbeholpen aangaf in @28. Jouw bijdrage werd door mij niet bedoeld.

    Reactie door Marc B — maandag 3 juli 2006 @ 10.14 uur

  37. Arbeids-ethos is belangrijk, en wat het volk wil zou mogelijk gemaakt moeten worden. Er zijn echter krachten werkzaam die de vruchten in hun zak doen verdwijnen. Bijgaand een link naar het radio-programma CoasttoCoast met David Icke. Een meer dan verhelderend relaas.

    http://www.minidvd.nl/extras/Conspiracy/David Icke-Coast2Coast.mp3

    Reactie door michael zwart — maandag 3 juli 2006 @ 12.55 uur

  38. Werkende link (hoop ik): http://www.minidvd.nl/extras/Conspiracy/David Icke-Coast2Coast.mp3

    Reactie door michael zwart — maandag 3 juli 2006 @ 12.58 uur

  39. ahum 1,,eén oudergezinnen explozief gegroeit?? eeuuu met 12 %
    2 gek dat er zoveel vrijgezellen zijn,,
    tot dat ze +- 40 zijn,,dan voelen ze zich ineens eenzaam,,maar zijn dan zo verdraait en verknipt,,dat een normaal mens het geen maand met ze uithoud,,
    maarja cariaire was zo belangrijk..

    Reactie door ad — maandag 3 juli 2006 @ 15.20 uur

  40. @ Marc B

    Nee dat kan nog wel betaald worden uit de overige bijdragen zoals brandstoftoeslagen, tol (wegenbelasting), en 45% over de aanschafwaarde van een vervoersmiddel.

    Reactie door stephan — maandag 3 juli 2006 @ 21.43 uur

  41. Als het ‘je een belangrijk mens voelen’gerelateerd is aan je baan en ben je geen mens meer zodra je die baan verliest dan is het slecht gesteld met je menszijn en je werkelijke gevoel van eigenwaarde. Voor sommige mensen verleent de baan die ze hebben en de uitstraling naar buiten toe daarvan hen het gevoel van eigenwaarde dat ze van zichzelf ontberen.

    Reactie door Henny — dinsdag 4 juli 2006 @ 10.30 uur

  42. Ik denk dat de meeste mensen hebben lopen liegen om interessant te doen, want ik hoor veel vaker dat men werkt voor het geld!!! Werk/GELD gaat voor alles…
    Hoeveel mensen vinden het werk dat ze doen niet leuk? Dat zijn er velen!

    BartB, iedereen doet maar wat en werk geeft een gevoel van belangrijk zijn…maar of het belangrijk is? Er wordt zoveel onnuttig werk gedaan wat schadelijk is voor de natuur en daarmee dus ook voor onszelf..vandaar dat er zoveel mensen niet gezond zijn in hun hoofd en in hun lichaam. Werk geeft zin aan het leven..maar heeft het leven zin en zou het ook anders kunnen?
    Kinderen opvoeden kan niet iedereen en in tegenstelling tot een eend communiceren wij vrij complex en zijn onze kinderen in het begin totaal hulpeloos en afhankelijk..de eend zwemt al snel!

    Reactie door cynthia — dinsdag 4 juli 2006 @ 11.46 uur

  43. Joep, het is je gegund..jij moet je dagen ook plukken….lees wel eerst even iets over De SP voordat je weer met mao en het communisme aan komt zitten..want dat is BEHOORLIJK ACHTERHAALD!!!!GAAAP!!!
    Wie alleen maar het geluk najaagt zal het nooit vinden

    Reactie door cynthia — dinsdag 4 juli 2006 @ 11.52 uur

  44. Lees net een artikel over arbeidsethos als religie, een stukje eruit:

    “Er was eens een groots volk dat geloofde dat de waarde van hun beschaving kwam door hun speciale relatie met de zon. Ze maakten de zon tot hun god en zochten voorspoed en geluk in het verkrijgen van gunstige voorwaarden voor hun oogsten door te proberen hun god zo goed mogelijk te behagen.

    door Jan van Knippenberg

    Mogelijk per toeval kregen ze ‘t idee dat de zon mensenbloed nodig had als een teken van dankbaarheid en loyaliteit. Langzaam aan … ”

    lees verder op:

    http://www.stelling.nl/kleintje/414/BASISINK.htm

    Reactie door Pietje af — dinsdag 4 juli 2006 @ 12.19 uur