‘Rendementseisen hebben vaak dramatische gevolgen’

Het inwilligen van de kortetermijnrendementseisen van aandeelhouders heeft te vaak dramatische gevolgen voor het voortbestaan van het bedrijf. Een bestuurder die te ver meegaat, kan zijn onderneming zelfs een faillissement in sturen. Dit is de conclusie die de Amerikaanse kredietbeoordelaar Standard & Poor’s (S&P) trekt in het rapport ‘As Shareholders Gain, Creditors Often Lose’.

Aandeelhouders eisen steeds vaker van bestuurders handelingen die het rendement op hun aandelenpakket verhogen. Het gevolg is dat de bestuursvoorzitter aandelen inkoopt, extra dividend uitkeert, herstructureringen doorvoert of het bedrijf aan een private equity-partij verkoopt tegen een premie. Deze handelingen zijn goed voor de aandeelhouder, maar vaak slecht voor de kredietwaardigheid van het bedrijf.
(Man. Onl.)

Uit eerder onderzoek van de NRC bleek dat de afgelopen zeven maanden voor 22 miljard aan Nederlandse ondernemingen is gekocht door private-equity partijen. 1 op de 50 werknemers in de marktsector werkt inmiddels voor zo’n investeerder.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

donderdag 17 augustus 2006 :: 13.46 uur

41 Comments

41 reacties

  1. Dat is beetje het risico van het naar de beurs gaan van ondernemingen. Grotere ondernemingen moeten wel naar de beurs om voldoende financiele middelen te kunnen krijgen voor hun voortbestaan.

    Door de beursgang creeer je tegelijkertijd de mogelijkheid voor een overname.

    Reactie door Stephan — donderdag 17 augustus 2006 @ 14.01 uur

  2. Kijk, daar hebben we het “globaliserende” kapitalisme. (Oftewel – voor de liefhebbers op dit log – wat meneer Uljanov ongeveer een eeuw geleden “imperialisme” of “dictatuur van het financierskapitaal” noemde.) Om in hedendaagse bewoordingen te blijven: Op zaterdag 5 augustus peilt het dagblad Trouw de stemming onder de financiële jongens en meisjes (p.12) onder de kop: “OPLUCHTING OP BEURZEN NA TEGENVALLER BANENGROEI IN VS”

    Reactie door William Peters — donderdag 17 augustus 2006 @ 14.26 uur

  3. Het is vanzelfsprekend, dat alle kosten en investeringen moeten worden betaald uit winst van een bedrijf. Al enkele jaren moeten de resultaten op korte termijn worden gerealiseerd én aan aandeelhouders worden uitgekeerd.
    Dat heeft 2 voordelen: de beleggers worden rijk én de de overheid, omdat er winst-belasting wordt geheven ( mits er geen vrijstelling is.)
    Dat betekend dus geen geld voor personeel, innovatie en investering.
    In gewoon nederland: hoe kleed ik een bedrijf uit.!!!
    En dat doen we, uitverkopen, goed-lopende bedrijven in een liquide probleem helpen.
    We praten over buitenlandse investeerders met “durf-kapitaal”. Het beste wat er is..!!
    Niet dus.. het zijn gewoon ratten, winst-makers en bedrijfs-slopers.
    De gek die het in Nederland voor “durf-kapitaal” heeft ingevoerd… moeten ze ophangen.
    Tegen dit soort figuren, de zogenaamde “cashers”, moet worden opgetreden om de bedrijven en de werkgelegenheid te behouden.

    Reactie door Leftfoot — donderdag 17 augustus 2006 @ 16.39 uur

  4. Tja, zo kun je alles interpreteren als je wilt.

    S&P beoordeelt de kredietwaardigheid van bedrijven. Het is natuurlijk niet vreemd dat als een bedrijf meer uitgeeft waar niets tegenover staat (dividend, aandelen terugkopen e.d.) dat de kredietwaardigheid omlaag gaat.

    Overigens is het een fabeltje dat iedere aandeelhouder voor de korte termijn gaat. Het merendeel zijn gewoon beleggers (pensioenfondsen voor een groot deel).

    De dividenten zijn overigens nou niet om naar huis te schrijven hoor dus er wordt weer veel onzin geschreven hier. Dividend van Shell is bijvoorbeeld een lachertje.

    Ik merk tevens dat de SP een nieuwe vijand heeft nl. de private equity fondsen. Tot op heden heb ik nog geen enkele gedegen motivering hiervoor gelezen. Graag wil ik een dan ook een feitelijke onderbouwing dat Private equity fondsen slecht zijn

    Reactie door Maurits — donderdag 17 augustus 2006 @ 17.17 uur

  5. “Graag wil ik een dan ook een feitelijke onderbouwing dat Private equity fondsen slecht zijn”

    Nou hier is er een.

    de investeerders investeren alleen in bedrijven die een redement kunnen garanderen, die hoger is dan de vastgestelde spaarvergoedingen door de banken. Daardoor is de prognose van winst van levensbelang. Dit is als het ware hun reclamebord.
    Als een bedrijf goed gaat, dan kan het makkelijk kapitaal aantrekken, om nog beter te kunnen gaan, wat nog meer kapitaal aantrekt.
    Bedrijven die het moelijk hebben kunnen daarentegen vrijwel geen kapitaal meer aantrekken bij investeerders, omdat de investeerders niet gebonden zijn aan het bedrijf, maar aan het resultaat en hun geld inzetten waar het wel goed gaat.

    Dus óf het gaat heel goed, óf het gaat heel slecht. Bedrijven die het niet zo goed gaat zullen afvallen, (soms is dit terecht) maar soms kunnen bedrijven omvallen, die door een kapitaalinjectie goed geholpen hadden kunnen worden.

    Dit schept een sfeer bij de organisaties dat ze alle truuken uit de kast moeten halen om de belegger tevreden te houden.
    Dit kan varieren tot oppoesten van de cijfers, tot boekhoudfraude.
    Ook slaat dit terug op de bedrijfvoering. Als een organisatie niet zo denderend draait, zal deze er alles aan doen om de (korte termijn) winstgevendheid te vergroten, om de aandacht van de belegger niet te verliezen, om toch genoeg kapitaal te kunnen aantrekken voor de toekomst te garanderen.
    Dit gaat gepaard met rigoreuze bezuinigingsronden en ontslagen.

    Het heeft ook effect op de goedlopende bedrijven. Deze willen zich wapenen voor het feit dat zij niet meer interesant worden voor de belegger en zullen dus ook hun winsten flink willen verhogen. Meestal wordt dit gedaan door in de kosten te snijden.
    Hoe meer winst, hoe meer kapitaal er aangetrokken kan worden.

    Reactie door Alexander — donderdag 17 augustus 2006 @ 17.39 uur

  6. Ach, toen was daar Nina Brink ( WorldOnline) plotsklaps op de beurs, maar voordat ze ging eerst even de toekomst van de kinderen veiligstellen en dat deed ze ook goed fl.: 500.000.000.00 jawel 500 miljoen gulden voor haar kinderen op de spaarrekening.
    WorldOnline verdween van het toneel zo ook onze Nina met haar centjes voor de kids.

    @ 1 Stephan

    Dat is beetje het risico van het naar de beurs gaan van ondernemingen. Grotere ondernemingen moeten wel naar de beurs om voldoende financiele middelen te kunnen krijgen voor hun voortbestaan.
    ———
    Nee om hun zakken te vullen anders niet, het is gewoon handel kopen en verkopen, dus hier geen l#lpraatjes verkopen, zo romantisch is een beurs niet, nee verre van dat.

    Door de beursgang creeer je tegelijkertijd de mogelijkheid voor een overname.
    ——————-

    En kun je overtollig persioneel lozen, je zakken vullen, goede bedrijven uithollen en dat onder de noemer.. “overname”
    Laat me niet lachen, witte boorden criminaliteit.

    Reactie door Pool — donderdag 17 augustus 2006 @ 18.17 uur

  7. Kapitalistische redeneringen zijn in de regel gebaseerd op het egoïsme in de mens.

    Bolkestein heeft weer een boek geschreven, waarin de individuele slechte eigenschappen, die Mandeville (die kende ik nog niet, was zelfs ver voor mijn tijd) vaststelde als het grote goed.
    Dat waren “Wedijver, IJdelheid, hebzucht, eerzucht, consumentisme, genotzucht, onbetrouwbaarheid, liegen, bedriegen enz.”.

    En onze Bolkestein wil deze naargeestigheden tot het VVD standpunt maken.
    Maar hierin vergist hij zich toch!
    Dat was allang VVD praktijk.
    Wees er trots op!

    Reactie door Ouwe Dirk — donderdag 17 augustus 2006 @ 18.38 uur

  8. @Pool

    Je slaat een paar stappen over, een beursgang is op de eerste plaats bedoeld om vreemd, risicodragend, kapitaal te krijgen.

    (bij een faillissement krijgt de aandeelhouder niets en is zijn centen kwijt)

    Reactie door stephan — donderdag 17 augustus 2006 @ 19.19 uur

  9. Dit is inderdaad een reëel risico, de bijna-ondergang van Ahold is hier een bijvoorbeeld van. De RvB had zich toegelegd op een jaarlijkse groei van 15%. In de markt waar Ahold actief is, is zo’n groei alleen te halen door andere bedrijven over te nemen. Dat gebeurde dan ook, tegen te hoge prijzen. Uiteindelijk klapte de zeepbel, 1 miljard dollar aan te vorderen kortingen op de balans van een dochtermaatschappij bleken niet te bestaan en er was gerommeld met de consolidatie van deelnemingen. De moraal van het verhaal is dat een gezond rendement prima is maar overdaad schaadt.

    Reactie door Martin — donderdag 17 augustus 2006 @ 19.39 uur

  10. Overwaarde – Afschrijving
    We houden het simpel.

    Hoe is het mogelijk dat bedrijven worden gekocht en daarna verkocht na splitsing en dat met deze actie enorme winsten worden gemaakt.

    Onder andere, want anders wordt het wel ingewikkeld.
    Dit heeft sterk te maken met ons belastingsysteem.

    Als je als onderneming bijvoorbeeld onroerend goed aankoopt schrijf je de aankoop af van de winst over een meestal vooraf vastgestelde periode. (fiscaal arrangement)
    Zo kan het gebeuren dat een zeer waardevol stuk onroerend goed na jaren op de balans staat voor 1 Euro.
    Ook andere ‘assets’ zoals ‘brand’ worden afgeschreven.
    Zo kan het zijn dat op de balans een uitstekende merknaam slechts wordt gewaardeerd met
    1 Euro.
    Ook op ‘Human capital’ kan worden afgeschreven zodat dit leidt tot een verwaarloosbare waarde.
    (expertise en kwaliteit van het personeel)

    Alles natuurlijk beurstechnisch.

    In vooral de Angelsaksische wereld is men ‘beurstechnisch’ veel verder dan Nederland.
    Men kijkt gewoon naar de echte intrinsieke waarde van elk onderdeel van een organisatie en maakt daarna de som.

    En deze som is vooral in Nederland veelal hoger dan de beurswaarde.

    Reactie door Bertoli — donderdag 17 augustus 2006 @ 20.10 uur

  11. @5 Alexander

    Geef nou eens een feitelijke onderbouwing waarom een private equity fonds slecht is en niet weer wat ongefundeerd geblaat wat ik al zoveel lees.

    Dus praktijkvoorbeeld?

    Reactie door Maurits — donderdag 17 augustus 2006 @ 22.13 uur

  12. Praktijkvoorbeeld:

    Enron

    Reactie door Alexander — donderdag 17 augustus 2006 @ 22.43 uur

  13. ter verduidelijking: het gaat mij niet zo zeer over de private equity fonds constructie, maar over het korte termijn denken om de winst te kunnen blijven garanderen.

    Een voorveeld van overmatig accent op de winst is paracetamol.
    Deze pijnstiller is een zeer succesvcol medicijn, dat zich in de praktijk al bewezen heeft. Miljoenen mensen hebben dit geslikt en baat bij gehad.
    Toch proberen bedrijven dit geneesmiddel op de achtergrond te drukken.
    De reden is dat de patenten op paracetamols zijn afgelopen en iedereen deze kan maken. De megawinsten zijn er niet meer mee te halen. Dus moeten mensen de ibuprofen en andere rommel slikken, want daar zijn de patenten nog geldig en kunnen winsten geboekt worden, ongeacht of de paracetamol een veel betere pijnstiller is (en ontstekingsremmer)

    Het doel is door de middelen voorbijgestreeft. Het doel ‘goede medicijnen maken, is vervangen door winstmaximalisatie, om het kapitaal in vorm van de belegger vast te houden.

    Zo zijn er meerdere voorbeelden (roundup) waarbij de industrie alles doet wat er in zijn macht is om de aandeehouder tevreden te houden

    Reactie door Alexander — donderdag 17 augustus 2006 @ 22.59 uur

  14. Aandeelhouders zijn in het gustigste geval voorwaardenscheppend maar zijn in de meeste gevallen oogsters voor de appels rijp zijn.
    Zien is pakken.
    Aandeelhouders kennen geen bedrijfsemphatie en zullen vaak alleen oog hebben voor het resultaat op één enkel moment zonder de toekomstbeloften van een bedrijf op waarde te schatten.
    De achilleshiel van dat systeem.
    Vaak zijn bedrijven die zich onthouden van de beursgang, flexibeler en hebben een beter stamina en kennen minder druk op de werkvloer.

    Reactie door Rob van der zon — donderdag 17 augustus 2006 @ 23.17 uur

  15. @13 Alexander

    Maurits heeft nu je onderbouwing. Duidelijker kan het niet worden verkocht. Chapeau! Benieuwd of het bij hem overkomt!

    Reactie door Wattenstaafie — donderdag 17 augustus 2006 @ 23.59 uur

  16. @13, dank voor je uitleg maar het gaat mij toch echt expliciet over de private equity fondsen, dat staat ook in m’n eerdere post.

    Dat korte termijnvisies vaak nadelig kunnen zijn zal niemand ontkennen. Jouw voorbeeld m.b.t. paracetamol kan ik niet onderschrijven (hier nog volop verkrijgbaar), maar de geneesmiddelen industrie is er inderdaad wel een die aardig ‘rot’ is.

    Dus nogmaals (voor iemand anders, wellicht een SP kamerlid): “Graag wil ik een dan ook een feitelijke onderbouwing dat Private equity fondsen slecht zijn”

    Reactie door Maurits — vrijdag 18 augustus 2006 @ 1.22 uur

  17. @14
    Vaak zijn bedrijven die zich onthouden van de beursgang, flexibeler en hebben een beter stamina en kennen minder druk op de werkvloer.

    Dat is zeker zo, als je ziet aan wat voor reguleringen en voorwaarden een bedrijf moet doen om op die beurs te zitten. Daarom halen veel van die Private Equity fondsen ze ook van de beurs af ;)

    Reactie door Maurits — vrijdag 18 augustus 2006 @ 1.24 uur

  18. Rendement is vanuit de financiële wereld bekeken totaal niet te vergelijken met rendement bekeken vanuit een samenleving (=democratie.)

    Helaas is de overheid (en politiek) al heel lang geleden met vakantie gegaan en vragen we ons vandaag verbaasd af: waarom het toch zover gekomen is met de veloedering van de democratie.

    Reactie door Peter Hoopman — vrijdag 18 augustus 2006 @ 12.48 uur

  19. @ 13 Maurits.

    Het gaat niet om de verkrijgbaarheid, maar om de marketing. Er zijn voldoende andere bedrijven die dit gelukkig wel nog paracetamols produceren, en genoeg nemen met een veel kleinere marge. Alleen hebben deze bedrijven niet de middelen om gigantische campanges te starten. Gelukkig is mijn huisarts nog van de oude stempel, en adviseert niet vanuit zijn beurs, maar vanuit mijn belang.

    Reactie door Alexander — vrijdag 18 augustus 2006 @ 13.34 uur

  20. Enkele jaren geleden vroegen ze tijdens het achterbankgesprek aan Fritz Frohlich (was destijds de financiele man van Akzo Nobel)wat zijn specialiteit was. De man zei zonder blikken of blozen:” Bedreifen opsplietsen und sanieren.” Of je nu wilt of niet, dit soort jongens trekken de investeerders aan, omdat ze op korte termijn grote winsten kunnen behalen. Ze moeten nu ook wel heel erg snel wezen, want China hamstert de nikkel voorraden en creeert hiermee voor zichzelf binnen afzienbare tijd een enorm belangrijk monopolie. Dan is het afgelopen met de westerse jongens.

    Reactie door kaatje — vrijdag 18 augustus 2006 @ 13.49 uur

  21. Oh mijn god, dus jij vindt een bedrijf dat z’n product wilt promoten en verkopen al verdervelijk.

    Nee, dat is inderdaad het allerbeste argument tegen het kapitalisme. Ik stel voor per direct alles te nationaliseren. Inclusief Unox, belachelijk natuurlijk dat ze zo’n verwerpelijke nieuwjaarsduik doen om hun product te promoten

    Reactie door Maurits — vrijdag 18 augustus 2006 @ 13.56 uur

  22. @ 20 Maurits

    Waarom overdrijf je zo. Heb je soms een minderwaardigheidscomplex ?

    Het gaat niet om het promoten van een product, het gaat om een verkeerde voorstelling van zaken geven.
    Centen uit mensen trekken, door ze bang te maken, of wat op de mouw te spelden is heel wat anders. Als je erwensoep weer eens beter gevuld is, is een leugen van een hele andere orde dan een inferieur medicijn verkopen en het goede spul laten liggen.
    Hoe kun je erwensoep vergelijken met medicijnen.

    Daarbij heb ook helemaal niets gezegt over het kapitalisme. Ik ben vóór winstmaken, maar niet voor winstmaximalisatie.
    Waarom kan jij dit niet snappen ?
    Is het socialisatie of genetisch?

    Reactie door Alexander — vrijdag 18 augustus 2006 @ 14.14 uur

  23. in een socialistisch stelsel hebben we weer andere problemen.

    Reactie door hans wiegel — vrijdag 18 augustus 2006 @ 15.32 uur

  24. 23. Oh, ja wat dan?

    Reactie door kaatje — vrijdag 18 augustus 2006 @ 15.49 uur

  25. corrupte ambtenaren, een staat die alles controleert, stagnerende productie, tekorten, fraude, machtsmisbruik, een controle-apparaat voor de bevolking, geen serviceverlening van mensen aan elkaar, luiheid, ongemotiveerde en cynische bevolking, mileiuverontreiniging, doe maar een greep…

    Reactie door hans wiegel — vrijdag 18 augustus 2006 @ 16.34 uur

  26. @22

    Als ik een advertentie lees van Daihutsu ren ik ook niet direct naar de dealer toe.

    Mensen zijn vrij om Ibuprofen of wat dan ook te verkiezen boven paracetamol.

    Kun je misschien een voorbeeld geven van zo’n ‘inferieur’ medicijn aangezien het door een complete rits van testen en onderzoeken moet voordat het uberhaupt de markt op mag.

    Reactie door Maurits — vrijdag 18 augustus 2006 @ 17.48 uur

  27. @4
    Inderdaad, het maakt weinig uit of we door de hond (“nette beleggers”) of de kat(“durfkapitalisten”) gebeten worden. Voorbeeld? Kijk eens naar de ontwikkeling van je eigen pensioenpremie in de afgelopen jaren.

    Reactie door William Peters — vrijdag 18 augustus 2006 @ 18.40 uur

  28. @27, ik volg je even niet.

    Ik zit niet zo in de pensioenen en zou dus niet weten wat de premies doen.

    Reactie door Maurits — vrijdag 18 augustus 2006 @ 19.50 uur

  29. @ 28 Maurits

    Ons Mauritsje volgt niets, hij heeft een heeeeel laaaaag IQ.
    Dus hij weet ook niet wat een pensioen is of betekent.
    Onze Maurits zit aan de medicijnen.. maar dan moet je wel een voorbeeld van een medicijn geven anders snap tie het niet.
    Onze Maurits werkt ook niet want hij weet niet wat de premies doen.

    Reactie door Pool — vrijdag 18 augustus 2006 @ 21.17 uur

  30. Pool, tja dat is de straf als je probeert te discussieren met rechts Nederland.
    Als het hun niet past gaan ze of zeer overdreven reageren en alles in het belachelijke trekken, of ze snappen het niet.

    Maurits doet het zowle het ene als het andere.

    Reactie door Alexander — vrijdag 18 augustus 2006 @ 22.30 uur

  31. @ 25,

    Je omschrijft de situatie zoals deze nu, na BEIII is. Alleen tekorten hebben (sommige) mensen nog niet.

    Reactie door Alexander — vrijdag 18 augustus 2006 @ 22.32 uur

  32. Het stijgen van de pensioenpremies heeft voornamelijk andere oorzaken dan private equity fondsen. Een oorzaak is het nieuwe Financieel ToetsingsKader dat opgelegd is aan de pensioenfondsen door de DNB. Deze stelt voorwaarden aan risicospreiding waardoor pensioenfondsen gedwongen worden om te schakelen van zakelijke waarden naar vastrentende waarden. Verder zijn nieuwe internationale verslagleggingsregels van toepassing (o.a. FAS regel 87 en IAS regel 19) waarbij Defined Benefits op de balans een risicovolle lading krijgen, zeker als die belegd worden in zakelijke waarden. Dit kost S&P rating.
    Kortom, de werkelijkheid is wat complexer dan domweg roepen dat pensioenpremies omhoog gaan vanwege de private equity fondsen.

    Reactie door Harry — vrijdag 18 augustus 2006 @ 23.37 uur

  33. @ Pool en Alexander

    Zeer lage reactie, een beetje jammer van jullie.

    De reden waarom ik me niet zo bezig hou met pensioenen is omdat ik enerzijds zelf wel zorg voor een potje en anderzijds de pensioenpremie zelf compleet via werkgever gaat. En nee, daar weet ik niet alles van, helemaal niet in een historische context gezien.

    Vergeet echter niet dat pensioenfondsen de grootste beleggers zijn die ook een aanzienlijk belang hebben in die private equity fondsen alsmede de hedge funds. Dit is weliswaar een niet al te groot deel omdat statuten een groter risico niet ‘tolereren’.

    In feite zou je dus moeten profiteren van de huidige trend.

    Het verhaal van Harry verklaart een hoop (ervan uitgaande dat het waar is) en verbaasd me dan ook niets. Overheidsregulering kost immers een boel geld (uiteraard betaalt de burger dat, alles voor de solidariteit ;) )

    Reactie door Maurits — zaterdag 19 augustus 2006 @ 0.39 uur

  34. Beetje jammer dat niemand reageert op mijn reactie mbt de nikkel.
    25. wat jij allemaal uitkraamt, lijkt me meer iets voor en rechts regime dan voor links.
    Zeker mbt een staat die alles controleert, was het je nog niet opgevallen dat we onder het neo-cons regiem steeds meer privacy moeten prijs geven? Geen serviceverlening? Nee, met de huidige liberalisatie gaat het natuurlijk prima! Wat een service! Fraude? we hebben nog nooit zoveel fraude gezien als het door Bush geleide regiem, waar wij helaas ook onder vallen. Nee, Hans Wiegel, je zwetst en je kan niets hard maken, ook jij begaat een drogreden. je behoort je trouwens ook niet uit te geven voor iemand die je niet bent.

    Reactie door kaatje — zaterdag 19 augustus 2006 @ 2.24 uur

  35. Het ABP heeft 5,1 mlrd (zo’n 2%) belegd in private equity. Dus dat valt nog wel mee.

    Ik denk dat de overheid fiscale instrumenten zou moeten ontwikkelen om dit soort transacties op maatschappelijk verantwoorde wijze te reguleren. Ik denk aan het omzetten van Vennootschapsbelasting en Inkomstenbelasting van topbestuurders naar een belasting op basis van waardecreatie. Indien een onderneming aantoonbaar waarde creëert zou een onderneming hiervoor beloond moeten worden. Aan waarde denk ik aan financiele paramters als aandeelhouderswaarde en dividenden, het verhogen van de embedded value, het verlagen van het economisch kapitaal, het optimaliseren van het risiscoprofiel (ratings) dat soort dingen. Maar óók: het scheppen van banen, het scheppen van goede arbeidsomstandigheden (salarissen), concrete verbeteringen aan het milieu, verlaging van werkloosheid onder allochtonen, een laag ziekteverzuim, en het meedoen aan maatschappelijke projecten zoals sponsoring van cultuur en natuur.
    Nu is de vennootschapsbelasting een straf voor bedrijven die het goed doen en ik vind dat niet juist. Zo’n belastingregiem zou je dan ook kunnen inzetten bij het opsplitsen en saneren van bedrijfsonderdelen. Immers, de belastingen zouden omhoog gaan waardoor de contante waarde van zo’n onderdeel omlaag gaat en minder relevant wordt om te saneren.

    Reactie door Harry — zaterdag 19 augustus 2006 @ 11.53 uur

  36. Dit verhaal heb ik al meer dan eens hier verteld.De oplossing is dat de ondernemingsraad unaniem accoord moet gaan.
    Dit accoord moet t.a.v. de verkoop van een bedrijf dwingend worden voorgeschreven.
    Dan is het probleem opgelost.

    Reactie door Maan Arkenbosch — zaterdag 19 augustus 2006 @ 14.45 uur

  37. Hans Wiegel te Diever stelde in een
    intervieuw, dat hij geen computer had, maar wel zijn kinderen !
    Nooit te oud om te leren, of kan de
    nep-Hans Wiegel een ander alias gaan ge-
    bruiken?

    Reactie door Madelief — zaterdag 19 augustus 2006 @ 19.01 uur

  38. @35: Welja joh, nog meer regels en ambtenaren.

    Reactie door Maurits — zaterdag 19 augustus 2006 @ 22.20 uur

  39. Ja bedrijven zijn net als gok-automaten voor beleggers ! Alles is tevens gebaseerd op korte termijn denken ;logische natuurlijk voor de aandeelhouders ,maar problematisch voor de werknemers en hun gezinnen : echter het laatste is toch een kostenpost !

    Reactie door Fred — maandag 21 augustus 2006 @ 17.42 uur

  40. Wauw … indrukwekkende verhalen van Harry. Spreekt goed Engels. Spreekt zoals een manager: “Vertrouw mij maar, ik zal jouw geld goed beleggen” En met die nieuwe Amerikaanse boekhoudregels (sorry voor het simpele taalgebruik) kan deze manager zelfs zeggen: “wat jouw geld…? het is míjn geld!”

    Reactie door William Peters — maandag 21 augustus 2006 @ 20.02 uur

  41. @40 William
    Er zijn verschillende stelsels van boekhoudregels. In Nederland geldt IFRS, in de USA geldt US GAAP. Als een beursgenoteerd Nederlands bedrijf vestigingen heeft in de USA moeten verschillende jaarverslagen opgeleverd worden met verschillende getallen. Voor Nederland gelden dus die Amerikaanse regels niet en omgekeerd ook niet.
    In Nederland en de Angelsaksische landen is er sprake van een systeem van pensioenfondsen. Pensioengeld gaat in een stichting. In andere landen, bijvoorbeeld Duitsland, wordt pensioengeld direkt op de balans van de onderneming gezet. Daar gaat de onderneming dan nog steeds over, terwijl het beheer over het geld van het pensioenfonds geregeld wordt door het bestuur en de deelnemersraad. Niks managers dus.
    Een uitgangspunt van een pensioenfonds is solidariteit. Vrouwen met mannen, jong met oud enzovoorts. Je kunt een keuze maken of je het eens bent met het principe van solidariteit, of met het individuele polissen. Zelf ben ik daar trouwens nog niet uit want ik zie van uitgangspunten beide voordelen.
    Ik vind trouwens wel dat pensioenfondsen een maatschappelijke functie hebben en niet mee mogen doen aan het opsplitsen en saneren van duurzaam winstgevende bedrijfsonderdelen. Immers: het pensioenfonds moet rendement halen voor de werknemers. Maar vervolgens dezelfde werknemers op straat te zetten is dan wel een ironische paradox. Verder heeft een pensioenfonds er belang bij dat het draagvlak van premiebetalers zo breed mogelijk blijft indien pensioenfondsen hun premies vaststellen op basis van doorsneepremie. Minder werknemers betekent minder premiebetalers en dus een gemiddelde hogere premie per actieve deelnemer. Afgezien daarvan zal ook de dekkingsgraad in gevaar kunnen komen.

    Reactie door Harry — dinsdag 22 augustus 2006 @ 17.46 uur