Onderwijsraad eens met analyse SP

Er zijn sterke signalen dat er een niveauverlies is voor de vakken Nederlands en wiskunde in alle onderwijssectoren.

Dat schrijft de Onderwijsraad in het rapport ‘Versteviging van kennis in het onderwijs‘ (pdf). Door het kennistekort bij studenten, komen universiteiten en hogescholen steeds vaker met ‘oplapcursussen’. De raad waarschuwt ook dat onderwijsvernieuwing niet ten koste mag gaan van de inhoud, en dat de kwaliteit van leraren omhoog moet. In de Volkskrant zegt voorzitter Fons van Wieringen:

Wat je wel ziet, is dat in Nederland vernieuwingen vaak over de hele breedte worden doorgevoerd zonder dat eerst bewezen is dat ze werken. Nu weer in het MBO: dat moet helemaal over op competentiegericht onderwijs. Voor een deel van de studenten is dat goed, maar waarom moeten alle studenten daar aan?

Opvallend, want dat is precies wat SP-Kamerlid Jasper van Dijk begin deze week schreef.

Van Wieringen legt ook uit waarom het competentiegericht onderwijs volgens hem niet zaligmakend is:

De jeugd heeft tegenwoordig onder meer internet en sms. Daarmee beschikken ze over heel veel middelen om in hun eigen wereld te blijven, en in die wereld bepalen ze zelf wat waar is en wat niet. Bovendien zijn de regels in die wereld heel informeel, en dat maakt de afstand tot een formeel systeem als leren op school groter.

Onderwijsvernieuwingen zoals het competentiegericht leren (leren in de praktijk) zijn een poging om daaraan iets te doen. Maar in die aanpak ga je helemaal mee met die jongeren, en dat is niet goed. Het onderwijs moet juist de jongeren meenemen. Zo van: stap in voor een reis buiten je eigen wereld.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

vrijdag 08 december 2006 :: 15.02 uur

20 Comments

20 reacties

  1. Is het plagiaat van van Wieringen?
    Maar het bewijs is hiermee geleverd wanneer twee mensen zonder van elkaar te weten tot de zelfde conclusie komen.!

    Reactie door Ouwe Dirk — vrijdag 8 december 2006 @ 17.35 uur

  2. De vernieuwingsdrang van de overheid maakt inderdaad veel kapot. Zelf heb ik gemengde gevoelens over de competentiegerichtheid. Het moet in ieder geval niet afgewongen worden door OCW. Scholen (leerkrachten) weten zelf het beste wat en hoe ze moeten onderwijzen.

    Op mijn HBO (Van Hall, Leeuwarden, opleiding Diermanagement 3e jaar) vind ik het goed gaan, al heb ik geen vergelijkingsmateriaal met hoe het vroeger was. De docenten klagen over het competentiegerichte, maar ik vind dat ik ook veel theorie krijg. De opleiding is behoorlijk pittig (in de goede zin des woords). Voorheen was ik behoorlijk sceptisch, baalde dat ik niet wat eerder met de studie was begonnen, want ik hou erg van studeren, boeken lezen, etc, maar het valt me 100 procent mee.

    Het enige jammere vind ik dat maar liefst vier modules op gebied van dierfysiologie, immunologie, etc, zijn afgeschaft. Het is nu meer gericht op ecologie ipv biologie. Maar hoe je het wendt of keert, de studie leidt op tot ecoloog, en minder tot bioloog. Dus ik denk dat de studie vooral veel gerichter is geworden, juist meer de diepte in gaat.

    Beetje lange monoloog is het geworden…..

    Reactie door Ellen — vrijdag 8 december 2006 @ 17.37 uur

  3. Ik heb niet veel verstand van onderwijs, maar dat kennistekort en n.a. daarvan de ‘oplapcursussen’, verbaast me niet.
    Bij mijn eigen kinderen verwonder ik me vaak dat ze bepaalde dingen niet weten , terwijl in mijn ogen vanzelfsprekend is.

    Reactie door Bert — vrijdag 8 december 2006 @ 18.35 uur

  4. Het VWO hoort ook bij de nalatigheid inzichtelijk, qua competentie en ontwikkelings groei van de lln en daarna studenten echt onderwijs/colleges te geven aan eisen aande student te stellen.
    Ook het VWO is onder niveau.
    Waarna je afgestudeerden krijgt, uitzonderingen natuurlijk nagelaten, die onvoldoende niveau hebben en hun heil elders zoeken.

    Reactie door maria — vrijdag 8 december 2006 @ 18.55 uur

  5. Zoals Rutte als noemde, we halen ze wel uit het buitenland. Niks mee om beganadige studenten hier te verkomen.
    Wel vreselijk mis omdat wij ze dadelijk amper kunnen ‘leveren’.

    Reactie door maria — vrijdag 8 december 2006 @ 18.59 uur

  6. @5 Maria, Zo is Rutte niet alleen de uitverkoper van Nederland. De V.V.D. ziet zo de mogelijkheid om de toekomst van de Nederlandse jeugd dom te houden. Persoonlijk vind ik het een misdaad om de jeugd gedegen onderwijs te onthouden. Wat voor Lijsttrekker is dat nu! Heeft de demisionaire Minister President niet in de gaten dat zijn geliefde V.V.D. zo iets waardevols aan het vernietigen is.
    Ik denk van niet, die leeft gewoon nog in het V.O.C. (slavernij periode).
    Om te huilen…..

    Reactie door Els — vrijdag 8 december 2006 @ 21.48 uur

  7. Je kunt en moet terecht heel kritisch zijn over nieuwe vormen van onderwijs. Een paar kanttekeningen: Elk onderwijs – ook competentiegericht onderwijs – kun je beter en slechter uitvoeren. En het staat of valt altijd met de mensen die het geven. Maar ook: Laten we niet doen alsof het traditionele onderwijs op alle punten zo succesvol was (denk aan blijven zitten, iedereen verplicht hetzelfde moeten doen, geen ruimte voor tempo- en niveauverschillen, “ieder voor zich”-cultuur). Het is in ieder geval niet langs de meetlat gelegd waar het compententiegericht onderwijs nu aan moet voldoen: “Het moet eerst bewezen worden”. Goed onderwijs is een kwestie van gezond verstand: het goede behouden, kijken hoe de maatschappij en de leerlingen daarin veranderen. En kijken wat er nodig is om dat te bereiken.

    Paul

    Reactie door Paul — vrijdag 8 december 2006 @ 23.03 uur

  8. Volgens mij hadden we in havo 4 en havo 5 (bijvoorbeeld) voor de tweede fase 5 keer 50 minuten les… In de tweedefase was dat 5 keer 40 minuten! Dan is 20% minder contacttijd… dus? Reken maar na! Bij wiskunde is de interactie tussen docent, leerling en lesstof van cruciaal belang… dus tja wat verwacht je dan eigenlijk?

    Kijk of dat nu competentiegericht, klassiek of grof ouderwets is maakt niet uit! Onderwijs gaat om relatie! Niet om gezeur!

    Reactie door Frits de Kat — zaterdag 9 december 2006 @ 0.45 uur

  9. Sinds begin jaren ’90, maar eigenlijk al sinds de Mulo Mavo werd is de kwaliteit van het onderwijs ten onder gegaan aan allerlei bureaucratische vernieuwingsdrang. Toch heb ik goede hoop dat de wal het schip keert want volgens mij zijn de meeste mensen in dit land en ook het gros van de politieke partijen het erover eens dat het zo niet langer kan..

    Maar dan een paar vragen aan Paul,

    wat is er zo verkeerd aan zitten blijven, wat is er mis mee dat iedereen een zelfde basis moet hebben en wat is er mis mee dat er eenzelfde basistempo voor iedereen is of willen we nu op eens het montessorisysteem de hemel inprijzen….?

    Reactie door Balans — zaterdag 9 december 2006 @ 8.30 uur

  10. Dag Jan en iedereen,

    Onderwijs was naar mijn mening altijd al selectief. Er wordt bepaald wie, wat en waar hij of zij mag leren. Dat gold zeker vroeger, bij christelijke scholen van elk pluimage.

    Toen de oorlog zeven maanden gaande was, werd ik als kind van arme, gescheiden ouders, vlak voor Kerstmis, door de kinderbescherming weggeplukt op mijn school en in een gesticht geplaatst.
    Nonnen waren daar de baas. Er was een interne school. Leerkrachten van buiten gaven er les. Het was een BLO-school.
    Wat ik voordat het Kerstmis werd, al in de tweede klas op mijn vorige school had geleerd; (ouw en auw: De auto kon nauwelijks door de straat. Die vrouw is oud) enzovoorts. – - ik ken het hele lesje nog van buiten – - werd veel later pas in de interne gestichtsschool behandeld.

    Een 8 voor godsdienst was er meer in tel dan een tien voor rekenen!
    De lees- en andere lesboekjes had ik al uit, soms nog voordat die werden uitgedeeld.
    Ik verveelde mij heel erg op die school.

    Omdat ik graag boeken las – - een bezigheid waar de meest andere jongens niet van hielden – - wist het vaak allemaal al wat ik kreeg voorgeschoteld.
    Ze noemden mij de professor. Ik had kennis over zaken, waar kinderen uit hogere klassen en zelfs de nonnen niets wisten. En ik stelde irritante vragen die bij de kapelaan, de onderwijzers en de nonnen verlegenheid en ergernis opwekten.
    Toen ik een jaar of tien was, kreeg ik van de hoofdnon een leesverbod.
    “Van lezen word je gek!” was haar mening. Dat moest ik voortaan stiekem doen.

    Voor wat ik zou willen leren en weten, was volgens de groepsleiding en de school, ik nog veel te jong.
    “Daar ben jij nog niet aan toe. Er zijn andere, hogere scholen waar jij dat kan leren.”

    Met hulp van deels latijnse nonnenboeken, (de Metten en de Completen) en een missaal, leerde ik mij zelf een mondje potjeslatijn. Maar dat mocht niet. Het kerkboek dat ik daarvoor mee nam naar de kapel, – - gekregen van mijn moeder – - werd mij afgepakt en omgeruild voor het kinderlijke Jezus en ik, waar geen woord Latijn in stond.

    Ik had door mijn gelees al een goed taalgevoel.De kapelaan die weet kreeg van van mijn latijnse taalescapades, legde, om mij in de luren te kunnen leggen een willekeurige latijnse zin uit zijn brevier voor en vroeg; “En wat betekent: Et substantia mea apud te est?”
    Het betekent (betekende) volgens de nederlandse vertaling, in werkelijkheid: Mijn hoop, die is op U. Dat wist ik.
    Maar ik zei: Ik heb op U gepoept!
    (Taal is soms toch wel wonderlijk)

    Toen was de bok vet, en er werd daarna ernstig over gedacht en gepraat, om mij maar naar een gekkenhuis te sturen!

    Wij werden tot en met geindoctrineerd, en moesten geen te hoge verwachtingen over ons zelf koesteren. Nederig en dienstbaar moesten wij worden, Met de hoed in de hand door het hele land.

    In liedjes die wij leerden, zoals: O jongens, als ik rijk was, ik wist wat ik deed, werd de armoedeplicht voor kinderen als ik, tussen de regels door nog eens extra benadrukt.

    Al wij na zes klassen onderwijs elf of twaalf jaar waren dan werden wij veelal uitbesteed bij boeren. Daar maakten wij in ruil voor eten, kleding en zakgeld, dikwijls lange dagen. Tot wij meerderjarig waren.
    Daarna werden wij zonder kennis, onderdak en bijna geen geld, eerder met schuld aan de kinderbescherming, op straat
    En onervaren als wij waren in de harde wereld, moesten wij het daarna, zonder hulp maar zien te rooien.

    Noodgedwongen werd ik mijnwerker toen ik een jaar of twintig was geworden.

    Zou het tegenwoordig vaak nog altijd zo gaan, Of is het misschien allemaal erger dan toen?

    Groeten van Haras.

    Reactie door Haras mormolus — zaterdag 9 december 2006 @ 11.05 uur

  11. Competentie is gemakkelijk en vaag : het leidt niet tot kennisvergroting !

    Reactie door fred — zaterdag 9 december 2006 @ 13.47 uur

  12. Het onderwijs in de wiskunde is de afgelopen decennia vernietigd door er een leerproces van te maken of het onder te brengen in “vaag” competentie gericht leren.

    De afgelopen kabinetsperiode is dat versterkt door onbenullen als mavo-grietje Verhoeven, die wilde dat ‘bijgelovige fantasien’ door de wetenschap serieus genomen worden en ‘historicus’ Rutte (van historici heb ik ondertussen ontdekt dat ze over de gscheidenis van de laatste honderd jaar nauwelijks een waarheid en volop leugens hebben kunnen produceren).

    Voor goede wiskunde-opleiding is het nodig om inzichten te verwerven. Dat leer je niet achter de computer. Dat moet je ontdekken met ondersteuning van goed-opgeleide leraren die je op het rechte pad kunnen helpen als je de mist in dreigt te gaan. Een computer kan niet ontdekken wat je fouten veroorzaakt.

    Wiskunde is een vaardigheid die essentieel is voor een hoogtechnologische samenleving. Niet iedereen heeft het nodig, maar de samenaleving heeft wel een flink aantal wiskundig geschoolden nodig. De vaardigheden heb je op de gekste plakken nodig.

    Nederland stormt op een ramp af, die grote economische gevolgen zal hebben.

    Reactie door Drob — zaterdag 9 december 2006 @ 22.41 uur

  13. Het is niet verstandig om ‘competentiegericht leren’ of allerlei andere onderwijsvernieuwingen aan te wijzen als oorzaak van bijvoorbeeld falend wiskundeonderwijs. Ook dat gezeur over de vermeende gevolgen van het gebruik van GR, formulekaart of computer is nauwelijks zinvol. Men baseert zich daarbij ook weer op misopvattingen, vooroordelen en gebrek aan goed onderzoek. Het probleem is ‘echt’ veel ingewikkelder en moeilijker dan sommigen ons willen doen geloven…

    Maar ja, dit vakje is wel een beetje te klein voor een grondige analyse…:-)

    Reactie door Frits de Kat — zondag 10 december 2006 @ 2.22 uur

  14. De hele wereld omringt ons in aanschouwelijkheid.
    De hele natuur leert alleen door aanschouwelijkheid.
    (De hemelen vertellen Gods eer- in de zichtbare majesteit der sterren.)
    Maar wij zien niet. We moeten leren zien. En dat doen we niet met de ogen.
    We zien met de ziel. En daarom moet de ziel gewekt worden….
    Goed onderwijs richt zich van hart tot hart en niet van hoofd tot hoofd.
    Eerst het hart levend maken. Wek de wil en laat het kind los. Dan zal het u leegvragen.

    Ligthart 100 jaar geleden.

    Reactie door Henny — zondag 10 december 2006 @ 9.51 uur

  15. @Frits de Kat

    Er is erg veel verwarring over wat wiskunde is. Wat veel mensen ‘wiskunde’ noemen is eigenlijk (geavanceerd) rekenen en het toepassen van aangeleerde regeltjes. Dat zijn vaardigehden die met een computer aangeleerd kunnen worden en best wel eens met competentie gericht onderwijs.

    Maar echte wiskunde is toch iets anders. Misschien het beste omschrijven als een systeem van deduceren opbasis van axioma’s. Bij het reken onderwijs gaat men van een stelsel axioma’s uit (ze worden meestal niet als zodanig geleerd). In de wiskunde zijn vele stelels axioma’s mogelijk. Beroemd is het geval van Einstein die niet vertrouwd was met een bepaald stelsel axioma’s. Hij kende alleen de wiskunde met het axioma dat twee rechte lijnen elkaar niet snijden en dat moest hij loslaten. Hij is na zijn speciale relativiteitsleer van Lorentz-Einstein lang bezig geweest om zich vertrouwd te maken met een andere wiskunde, waarbij parallelle lijnen elkaar wel kunnen snijden, waarmee hij uiteindelijk de algemene relativiteitstheorie kon ontwikkelen.

    Natuurlijk hoeft niet iedereen een Einstein te worden. Maar het omgaan met andere stelsels axioma’s is een belangrijk deel van de wiskunde. En de basis van het kunnen werken met een stelsel axioma’s moet al op de middelbare school gelegd worden. En dat gebeurt niet meer.

    Het belang van deze vaardigheden wordt nauwelijks ingezien.

    Reactie door Drob — zondag 10 december 2006 @ 10.18 uur

  16. @ Henny, dat heb je mooi verwoord. De verwondering doorgeven is essentieel in het onderwijs.

    Bij nader inzien is mijn conclusie in reactie (2) te positief over mijn persoonlijke ervaringen met competentiegericht onderwijs. Het had moeten zijn dat ik het niet weet. Ik weet niet of het positief dan wel negatief heeft uitgepakt op onze hogeschool.

    Feit is dat ik het erg jammer vind dat ik de vakken die ik noemde, die over dierkennis, de werking van het lichaam, de biologische vakken zeg maar, moet missen. Anderzijds is de opleiding wel erg gericht op ecologie, populaties en statistiek, wat voor de diepte weer goed is.

    Conclusie dus: ik weet het niet. Dit is puur gebaseerd op mijn persoonlijke ervaringen, op niveau voortgezet onderwijs lijkt me de competentiegerichtheid niet goed, al ben ik hierin een leek.

    Reactie door Ellen — zondag 10 december 2006 @ 13.35 uur

  17. Cool trouwens dat de SP steeds meer wordt gezien als DE onderwijspartij. In die zin heeft ze de fakkel overgenomen van D66. Wat mij betreft wordt nog meer benadrukt in de media wat voor goede plannen de SP heeft voor het onderwijs.

    Onderwijs is essentieel voor de samenleving, het is de toekomst, een investering in menselijk kapitaal.

    Ook moeten we af van de anonieme leerfabrieken waarin kwetsbare leerlingen zich ‘unheimisch’ voelen en sneller gaan spijbelen.

    Reactie door Ellen — zondag 10 december 2006 @ 14.33 uur

  18. Ik vind het nog steeds jammer dat MBO, HBO etc allemaal dezelfde manier van didactiek hebben. Op de lagere scholen heb je zoveel soorten dalton, montesorie, jenaplan, vrije scholen of de reguliere didactiek. Tenslotte is ook leren iets wat bij iedere individu anders werkt. De leert van uitleg en luisteren de ander juist van zelf uitzoeken, boeken lezen of meer projectmatig werken.
    Laat dus Dalton, montesorie, jenaplan, vrije scholendidactiek ook meer worden toegepast op VMBO, HAVO, VWO, MBO, HBO etc. Dan zal een ieder vast ergens aansluiting vinden in een prettige manier van leren.

    Reactie door Keetje — maandag 11 december 2006 @ 13.39 uur

  19. @Drob e.a.

    Dit is wel aardig! Want het gaat je kennelijk niet om de manier waarop we leerlingen wiskunde leren maar over de
    inhoud! En dat is ook zo!:-)

    Daarom vind ik de nadruk op de kwalijke gevolgen van ‘het nieuwe leren’ of anderszins niet terecht en contraproductief, omdat het wiskundeonderwijs gewoon moet gaan over wiskunde… en of dat nu Montessori, klassiek of ‘nieuw leren’ is maakt dan, lijkt me, geen verschil als het maar goed onderwijs is!

    Daarnaast vind ik dat ouders en kinderen moeten kunnen kiezen voor het onderwijs dat ze het meest geschikt vinden. Alles heeft voor- en nadelen… maar gooi niet alles op een hoop! Ik vind zelf Montessori-onderwijs geweldig voor die leerlingen die dat kunnen, maar volstrekt ongeschikt voor andere leerlingen… enz… nou ja…

    Kortom: toets alles en behoud het goede!

    Reactie door Frits de Kat — maandag 11 december 2006 @ 21.39 uur

  20. Behoud het goede…..

    Hoofdrekenen, grammatica, spelling, nederlandse topopgrafie, vaderlandse geschiedenis en basiskennis van biologie zijn naast lezen en schrijven essentieel voor goed basisonderwijs.

    Als kinderen van 12 jaar geen 45 x 24 uit het hoofd uit kunnen rekenen, niet weten wat onderwerp en persoonsvorm zijn, niet weten of een woord een d of een t aan het eind heeft, niet weten dat de hoofdstad van Noord-Holland Haarlem is, dat in februari 1953 een grote overstroming Zeeland blank zette en dat men ook niet iets weet over zoogdieren, tja dan is er weinig goeds behouden vrees ik alhoewel er veel nieuws is onderzocht…..

    Reactie door Balans — maandag 11 december 2006 @ 23.07 uur