Impressies van Parijs

De afgelopen dagen ben ik na vele, vele jaren weer eens in Parijs geweest. Een paar dagen uitwaaaien aan de Seine, even de gedachten verzetten, even heel veel wandelen, even je vergapen aan al het moois dat de stad te bieden heeft.

Eén ding is echter wéér niet gelukt: plezier beleven aan het Louvre. Het zal vast aan mij liggen, maar ik kan het niet verdragen, de massale drukte, de enorme omvang, de overdaad, en het vele middelmatige dat er ook te zien is.

De foto’s zijn gemaakt door Mari-Anne.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

zaterdag 06 januari 2007 :: 13.12 uur

14 Comments

14 reacties

  1. Het glas in lood venster in Notre Dame is in het echt veel mooier dan op de foto.

    Het Prado is buiten kijf het mooiste museum van de wereld en alles wat er hangt is klasse.

    Reactie door ACE — zaterdag 6 januari 2007 @ 16.11 uur

  2. Goed plan om er even tussenuit te gaan; inspiratie zul je er zeker opdoen. De foto’s komen erg uitnodigend over en bezorgen mij kriebels.
    Weer eens Parijs bezoeken staat wederom op mijn lijstje voor 2007!

    Reactie door Bernd Zwart — zaterdag 6 januari 2007 @ 16.14 uur

  3. Welkom thuis en wat een prima weer om in
    Parijs uit te waaien en wandelen was vast een stuk belangrijker. Zelf moet ik het de
    laatste jaren ook niet meer hebben van soms
    te intensief verwarmde ruimten.
    Maar graag sluit ik me bij Bernd aan, het
    nodigt uit naar al die bekende plekken.
    Mari-anne heeft het uitstekend weergegeven
    en….die pet….staat ook leuk…maar wij
    hadden ook wel een foto van de voorkant wil-
    len zien of een keer van jullie beiden!
    De overgang naar het kleine Nederland is dan
    even héél groot en op dit moment net zo min
    overzichtelijk te noemen. Sterkte dus in de
    komende tijd. Santé!

    Reactie door Madelief — zaterdag 6 januari 2007 @ 16.20 uur

  4. MijnZus heeft ook een Louvre-fobie.
    Ik kwam de laatste keer uit de grond bij dat plein voor de ingang, zag die enorme poort en die mensen, ben terstond de grond weer in gegaan op naar de eerste de beste Bureau Tabac. Aldaar mijn best doende om de ober te overtuigen dat ik geen Engels wens te spreken in Frankrijk maar Frans. Paris aujourd’hui…

    Reactie door MijnZus — zaterdag 6 januari 2007 @ 18.55 uur

  5. Ook voor mij is het jaren geleden dat ik in Parijs was, een lichte heimwee heb ik daaraan overgehouden, maar nu ik dit zie steekt de heimwee naar Parijs erg hevig de kop op.
    Hoop dat jullie het naar de zin gehad hebben.

    Reactie door Bert — zaterdag 6 januari 2007 @ 21.45 uur

  6. Een ding, voor alle schoonheid van de wereld word ik stil van, en dan zie ik nog niet eens alles.

    Reactie door Bas Schoutsen — zaterdag 6 januari 2007 @ 23.48 uur

  7. Madelief, vooruit dan, maar of je er erg mee geholpen bent?

    Reactie door Jan Marijnissen — zondag 7 januari 2007 @ 0.07 uur

  8. Grandioze foto. Jan stiekem gniffelend en genietend, prachtig.

    Twee echte mensen, dit wordt een klassieker.

    Geweldig Madelief.

    Reactie door ACE — zondag 7 januari 2007 @ 2.20 uur

  9. Zoals de Fransen zeggen: “réculer pour mieux sauter.”

    Reactie door Olav Meijer — zondag 7 januari 2007 @ 3.15 uur

  10. Reuze bedankt en attent, tja dat leren jack
    mochten we toch ook aan de voorkant zien
    tijdens de campagne en bovendien, zagen we
    in Utrecht, dat je een charmante echtgenote
    hebt. Zelf maak ik ook graag foto’s met een
    vorm van schaduw- of spiegeleffect, bij ge-
    brek aan iemand in de buurt die dat doet!
    Ja, we zijn er erg mee geholpen, ook als
    voorbeeld voor lotgenoten, om jullie daar zo
    ontspannen even ‘er uit’ te weten, maar daar
    blijft het danook bij…! Er zal even op dit
    bezoek ‘geteerd’ moeten worden, maar feite-
    lijk onder de huidige conditie zie ik die
    uitstapjes absoluut als ook een medische
    indicatie…ja…ik weet waar ik over praat,
    en zo’n eerste jaar na de ingreep is even
    heel ongemakkelijk, maar de voorschriften
    goed naleven de eerste 12 maanden bevordert
    ook absoluut een betere conditie en ook voor
    mij geldt dat de associaties met ervaring in
    de eerste lijn, daarna naar de achtergrond
    gedrongen worden. Ook mijn vader overleed
    toen de ‘behandeling’ in het laatste experi-
    mentele stadium verkeerde en nog niet op de
    gewone patiënt van toepassing mocht zijn.
    Ja, hij schreef vaak en veel in vakbladen en
    nam absoluut te weinig rust, maar heeft zijn
    leven zeer intensief geleefd, het werd hem
    fataal! Optimisme is dus ook inderdaad echt
    levensverlengend en een frisse neus halen,
    dus blijf dat doen en schrijf de agenda niet
    helemaal vol! Toch ben ik heel erg blij dat
    er een arts in de zaal der zetels is, maar
    zelf vind ik het daar nogal koud, maar moge-
    lijk tijdens die hittegolven een verademing.
    Extreme hitte en koude vermijden doet al erg
    veel goed en is heel belangrijk tevens.
    April in Paris…..gewoon doén!!
    Fijne zondag gewenst en div. programma’s
    slaan wij nooit over, zoals ook Buitenhof!
    Agnes K. en Jan d.W vertegenwoordigden de SP
    weer naar volle tevredenheid op de TV en ja,
    de SP blijkt écht een team en in al die
    nieuwelingen heb ik ook groot vertrouwen!
    Met een hartelijke groet voor beiden,
    Madelief, au révoir!

    Reactie door Madelief — zondag 7 januari 2007 @ 5.15 uur

  11. Om zo door Parijs te slenteren heeft wel wat. Als toerist met de nodige centen op zak en het fototoestel in de aanslag om leuke plaatjes te maken. Dit is zeker niet sarcastisch bedoeld hoor.
    Hoe anders heb ik mijn tochtje naar Parijs ervaren in 1966. Liftend naar Parijs zonder één cent op zak. Dat deden we toen als een soort wedstrijd. Wie haalt het en wie haalt het niet. Bij de Hallen ( toentertijd een enorme markt) rondhangen in de hoop wat voedsel te bemachtigen.
    Lag ik op een bankje te slapen kwam er plots een mannetje aan en die legde een pakketje bij me neer en verdween zonder een woord te zeggen. Bleek het een stapel boterhammen te zijn. Ik zag er blijkbaar heel beroerd uit.
    Ook had ik mijn paspoort verloren en werd ik bij toeval door een gendarme aangehouden. Ik heb toen 2 dagen in een ondergrondse kerker gezeten in een hok met nog 10 andere ongure types.
    Van de ambassade kreeg ik een vliegticket naar Amsterdam. Mijn eerste vliegervaring. Dat was wat anders dan liften.
    Ik had het dus wel gehaald.
    Goedemorgen overigens.

    Reactie door Gandalf — zondag 7 januari 2007 @ 8.09 uur

  12. Beste Jan,

    Van echt 100% “de gedachten verzetten” zal geen sprake zijn geweest, vermoed ik. Maar ook het pogen is schoon, zou mijn vader zeggen, en dat zou reeds voldoende moeten zijn.
    Hopelijk heb je – ondanks die massaliteit, waar ik persoonlijk ook steeds niet zo goed tegen kan – toch een prettig uitje gehad en kan je er weer even tegen.

    Hartelijke groet,

    Reactie door Wilbert — zondag 7 januari 2007 @ 18.06 uur

  13. Hoi Jan,
    Ik was vorige week ook in Parijs, met oud en nieuw onder de Eifeltoren, was die nacht noggal onrustig ivm banlieu-jeugd. Ben er een beetje berooid vanaf gekomen: http://arnouthoekstra.sp.nl/weblog/2007/01/01/oud-nieuw-in-parijs-bon-annee/

    Los van dat blijft het uiteraard een prachtige stad!

    Reactie door Arnout Hoekstra — zondag 7 januari 2007 @ 18.28 uur

  14. Prijs, een heerlijke stad ik ben er ook meerdere malen geweest, heel groot en je raakt er niet uitgekeken.

    Alleen wel opvallend dat er zoveel bedelaars zitten in de metrostation, zelfs moeder met kinderen daar kreeg ik toch wel een naar gevoel van , dat zijn we hiet toch niet gewend.

    Reactie door carla — zondag 7 januari 2007 @ 20.36 uur