De Jordaan

zondag 11 februari 2007 :: 18.35 uur

Vandaag heb ik samen met en op uitnodiging van (herken je ‘m?) onder leiding van twee echte kenners een rondleiding gehad door de Jordaan in Amsterdam. Het onderwerp: de geschiedenis van de wijk, en dan vooral de sociale geschiedenis, inclusief de opkomst van de SDB en de SDAP.


Mijn gastheer naast Anne Frank.

De tocht begon – hoe kan het ook anders – bij het kleine museum van schrijver, onderwijzer, vakbondsman en Tweede Kamerlid Theo Thijssen (1879 – 1943). Als je ook een fan bent van zijn werk, dan moet je hier zeker eens gaan kijken. Het museum is gevestigd op de verdieping waar Theo is geboren en getogen, en waar zijn vader zijn schoenwinkeltje had.


Voor het TT-museum waar veel dingen die voorkomen in bijvoorbeeld ‘Kees, de jongen’ zijn terug te vinden.


De tocht leidde langs allerlei plekken die belangrijk waren in de sociale strijd eind 19e en begin 20ste eeuw. Plekken die een rol hebben gespeeld bij het Kermis-, Paling-, Aardappel- en Jordaanoproer. Onderwijl werd ons verteld over de woon-, leef- en werkomstandigheden van de Jordanezen in die tijd.


Hier krijgen we uitleg over de ‘zwembadpas’.


Voor de deur bij het huis waar eens Piet Schröder woonde. De kleermaker die behoorde tot de eerste groep socialisten die zich verenigde in de SDB, de Sociaal-democratische Bond.


Op de steen aan de gevel van de school met diens naam staat een tekst van TT: ‘Het natuurlijke vermogen van de mens is lief te hebben.’


De afsluiting van de bijna drie uur durende wandeling was bij het monument ter ere van TT op de hoek van de Linden- en de Brouwersgracht.


Bij het Anne Frankhuis aan de overkant van de Prinsengracht was het – zoals altijd – weer lang wachten om binnen te kunnen.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

59 Comments

59 reacties

  1. Moeilijk te zeggen, zonder rood mutsje…

    Reactie door Wilbert — zondag 11 februari 2007 @ 18.54 uur

  2. Kees de jongen, van Theo Tijssen heb ik gelezen en herlezen en herlezen enz.
    Ik heb in Amsterdam gewoond, maar zoals dat vaker is, ga je niet gauw naar de highlights van je eigen stad.
    Schandalig eigenlijk.

    Reactie door Gandalf — zondag 11 februari 2007 @ 18.58 uur

  3. Is het Huub misschien?

    Reactie door erik — zondag 11 februari 2007 @ 18.58 uur

  4. De Jordaan …

    Nog maar een jaar of 50 geleden woonden achter iedere voordeur 50 tot 100 mensen, hele gezinnen op een kamertje, er waren kelderwoninkjes zonder licht of lucht. De pandjeshuizen, het verhuizen voor 1 cent, de drankorgels, het leven op straat omdat het binnen niet te harden was, het is hier pas twee generaties geleden. De “goede oude tijd” bestaat hier echt niet!

    Johnny Jordaan is inmiddels vervangen door Yuppie Jordaan, en die Yuppies geven heerlijk af op alles wat met het socialisme te maken heeft. Wisten ze maar, dat al die verworvenheden waarvan zij zo graag mee-profiteren, met bloed, zweet en tranen zijn bevochten uit de wanhoop en de honger van o.a. de oude Jordaan.

    Reactie door Olav ten Broek — zondag 11 februari 2007 @ 19.56 uur

  5. Het rode mutsje hoort er inderdaad bij, maar volgens mij weten we allbei wie het is Wilbert…

    Reactie door bert — zondag 11 februari 2007 @ 20.04 uur

  6. Slingertje toch? :)

    Reactie door Helma D. — zondag 11 februari 2007 @ 20.31 uur

  7. Het is absoluut Harry Slinger met wie ik
    samen de Bruidssluierplanten heb staan snoeien in de tuin van Pieter Goemans, compo-
    nist Pieter Goemans, mijn voormalige buurman.
    Ja we hebben samen mooi staan lachen!
    Pieter werd heel erg ziek en kwam geschrokken
    naar mij toe.
    “Aan de Amsterdamse grachten heb ik heel mijn
    hart voor altijd verpand”was van zijn hand en zijn as werd verspreid over de Prinsen-
    gracht, waar jaarlijks het Grachtenconcert
    wordt gehouden, rondstreeks mijn verjaardag,
    en zijn lied steevast door het publiek wordt
    gezongen. Harry was goed voor Pieter en we
    hadden twee maal contact waar ik met ple-
    zier op terugzie. Madelief!

    Reactie door Madelief — zondag 11 februari 2007 @ 20.39 uur

  8. de sfeer in de jordaan is tegenwoordig toch wel het andere uiterste: yuppen die lopen te vreten en te zuipen in quasi-culturele eettentjes terwijl ze geen idee hebben waar ze zijn, wat ze eten, en wat er buiten henzelf omgaat in de maatschappij.

    Reactie door johan — zondag 11 februari 2007 @ 20.40 uur

  9. Je loog tegen mij…Ik dacht al wat heeft Huub korte beentjes!

    Reactie door erik — zondag 11 februari 2007 @ 20.42 uur

  10. Maar dan niet die Slingertje van Ricky & Slingertje, dacht ik.
    Maar wel dezelfde voornaam als “De harige aap”. Ha ha. Of zoiets.

    Reactie door Wilbert — zondag 11 februari 2007 @ 21.02 uur

  11. @ 7 Madelief

    Het is zeer zeker Harry Slinger van Drukwerk leuk van dat je samen met hem een klusje bij old Pieter Goemans deed.
    Helaas is Pieter Goemans enkele jaren geleden al overleden.

    Harry had ook nog z’n cafe “Drukwerk” aan de Singel, ik weet alleen niet of dit cafe nog bestaat.

    Als ik onbescheiden mag zijn…. heb je vroeger niet in de Madelievenstraat gewoond ???? ( vandaar je pseudoniem Madelief) ik heb een tijd in de 3e Egelantiersdwarsstraat gewoond op de hoek met de Tuinstraat en keek ik zo de Madelievenstraat in.
    Leuke tijd daar in de Jordaan,… liefde en leed. arm en rijk, geluk en ellende en dat alles op vierkante vierkante kilometer.
    En de humor, die nooit verloren gaat.

    Reactie door Pool — zondag 11 februari 2007 @ 22.05 uur

  12. Goed zo Jan. De geschiedenis af en toe induiken is een prima zaak. Zeker met Harry Slinger erbij. Prima kerel en nog Jordanees van oorsprong ook. Ik heb nog een interview met hem gedaan voor de SP ivm de gemeenteraadsverkiezingen in Zaanstad vorig jaar. Zie ook http://zaanstreek.sp.nl/verkiezingen/harry_slinger_zaanstreek_was_altijd_al_rood.shtml

    Groeten, Willem.

    Reactie door Willem Croese — zondag 11 februari 2007 @ 23.41 uur

  13. Leuke buurt honderd jaar terug Pool, dáár was
    de zaak van mijn overgrootvader gevestigd.
    Mijn grootmoeder was er hoofd van de school in de Willemsstr. maar grootvader zelf had ‘n
    winkelketen toen en publiceerde nog wat econ.
    werken, zijn contacten lagen in, jawel, Den
    Haag, en gaf lezingen door het hele land.
    Mijn pa woonde achter het concertgebouw en vanuit zijn studeerkamer kon hij zomers elk
    concert volgen. Mijn moeder woonde in zuid
    en zij ontmoetten elkaar door veel intensief
    verenigingswerk etc. samen speelden zij klas-
    sieke muziek op piano en dwarsfluit. Ook had ma een kinderkoortje en was zeer muzikaal, heeft niet willen kiezen voor een concertpo-
    dium. In haar nadagen begeleidde ze de jonge-
    re garde naar of op ‘n podium! Zelf zong ik
    destijds in één van de grote A’damse koren
    mee: heerlijk om met muziek opgegroeid te zijn Pool! Je neemt het je levenlang mee!
    Wie weet is er ook vandaag nog een bezoek gebracht aan de Looiersgracht en de sfeer zou er vandaag met net iets méér groen veel
    feestelijker zijn geweest, maar de wandel-
    temperatuur ideaal ! Mijn ouders en kinderen hebben allemaal banen aan de hoofdgrachten van Amsterdam gehad: geen enkele stad in Nederland gaat boven Amsterdam.
    Het is natuurlijk niet voor niets de hoofd-
    stad van Nederland, waar het hele jaar door leven in de brouwerij is en altijd iets te
    doen!
    Dát verhoudingsgewijs zo weinig inwoners in
    hun eigen Amsterdamse Bos recreëren is me een
    raadsel: de beste ‘longen’ van Amsterdam, met
    veel sportevenementen op nationaal nivo.
    Zelf reed ik er paard en fietste er graag of
    huurde een boot! Sleetje rijden vanaf div.
    heuvels waar ook skiën en langlaufen mogelijk
    is en een klein jachthaventje. Ruitersport-
    en roeiwedstrijden trekken veel bekijks en
    daar drie uur rondlopen is ook zeker aan te
    bevelen en in de zomer ‘s avonds naar een echt openluchttheater, iedereen met zijn pick
    nickmandje als ware het Italië en ach klein
    Venetië is op die manier geheel compleet!
    Zo is ‘t wel weer wélletjes Pool !

    Reactie door Madelief — maandag 12 februari 2007 @ 2.02 uur

  14. @ Madelief Te gek! ‘k Heb zelf ook erg genoten van Harry toen ik “licht” deed bij, ik denk één van de laatste theatertourtjes van Drukwerk. Van die mensen die even je leven aanraken en je met een glimlach verder laten gaan. Derde foto ook sterk, een lachende Jan met de Pet.

    Reactie door Frietje zonder — maandag 12 februari 2007 @ 4.56 uur

  15. Ik heb vier jaar in een buitenwijk van Amsterdam gewoond (Weesp). Ik mis het lopen aan de grachten, vanaf Amsterdam Centraal, lekker slenteren en alle drukte in je opnemend. Als ik jullie verhalen lees, mis ik de mogelijkheid om lekker te kunnen ‘verkennen’ en mijn vroegere leven in het algemeen weer enorm. Mooie herinneringen. Nu, in de Achterhoek geniet ik van andere dingen. In een tempo dat mijn lichaam, en belangrijker mijn hersenpan, aankan.

    Goede morgen, Erik

    Reactie door erik — maandag 12 februari 2007 @ 8.55 uur

  16. Ook goede morgen (mijn??) Erik!
    Zolang je herinneringen koestert en kunt
    eren, kunnen ze je nooit vertéren.
    In de jaren dat ik zelf een baan had op één
    van de grachten, er nog niet zoveel hinder-
    lijke ‘reclame’ werd toegestaan, het ‘ont-
    waken van de stad’ ‘s morgens tussen 7 en 9,
    één van de meest bijzondere ervaringen was,
    langzaam zag je de stad (economisch !) gaan
    ademhalen, en véégde men in de middenstand de
    eigen stoep nog schoon, bekéék of het buiten-
    meubilair wel aanlokkelijk genoeg was opge-
    steld, ontdeed drogend de stoeltjes van de
    ochtenddauw, en streek de eerste vroege fo-
    rens neer op een terras en dronk er zijn kof-
    fie. Zelf lopend door de Leidsestraat, ruik
    ik nog steeds de koffie die Dikker & Thijs
    toen brandde ergens in een souterrain op een
    hoekpand (Prinsengracht??)
    De elke keer opnieuw vernieuwende straat-in-
    deling heb ik intussen zeker 4 keer zien aan-
    passen in hartje stad.
    Evengoed lag ik in een ziekenhuis naast ie-
    mand die ‘s avonds in het schemerdonker was
    gevallen in zo’n souterrain-gát! Die ongeluk
    ken zullen ook de afgelopen 15 jaar nog wel
    zijn voorgevallen!
    Met een Portje en Osseworstsnacks op het
    Leidseplein ben ik net zo tevreden als een
    broodje warm vlees op de Ten Katemarkt.
    Een broodje half-om in een steegje net zo
    leuk als een tafel bespreken ergens op het
    Rembrandtsplein, een pilsje in het gezellig-
    ste kroegje op het Waterlooplein (naast de
    stoffeerder Kruymel) en werd de straat er-
    achter zo verbouwd dat ik het na-oorlogse
    huis van mijn overgrootvader nooit meer zal
    zien. Het vroegere Museumplein waar ooit nog
    gevoetbald werd door de omwonende jeugd die
    daar ná schooltijd ‘plék’ vonden en nu het
    Vondelpark in dienst van publiek en muziek!
    Erik, mét jou geniet ik nu ook van héél an-
    dere dingen en nog kan ik regelmatig een dag-
    je ‘grote stad’ doen en kom er ‘opgeladen’
    van terug, maar constateer tevens dat ik dan
    ‘buiten’ diréct de ‘frisse lúcht ruik’…en
    hoe heerlijk dat ook is voor velen van ons..
    het baart me tevens grote, grote zorgen,mbt
    het toenemende aantal copd-klachten van men-
    sen die nog nooit een cigaret hebben gerookt
    maar wel geacht werden in ‘werktijd’ méé te
    roken mét ánderen.
    De Jordaan ademt nog steeds met ontzettend
    veel ‘gezond verstand’ en was ooit de Aorta
    van de stad en heeft nooit de betiteling ge-
    had een “no go area” te zijn en zál dat dan
    ook nooit krijgen.
    Kopers, laten daar nog liever het hele huis
    opnieuw optrekken, áchter de gevel, en leggen
    erop tóé, dan te kiezen voor een moderne flat. Mooie stad Erik, en wéét dat alles heel
    ‘betrekkelijk’ kan zijn, als de basis in je
    leven bestaat uit een toch ‘tevreden willen
    zijn’. Proberen te blijven zingen Erik, goed
    voor onze ademhaling en een fijne dag gewenst
    aan allen, en als het lente is dan breng ik
    ………(?)…..! Madelief groet jou i.h.b.
    vandáág!

    Reactie door Madelief — maandag 12 februari 2007 @ 10.59 uur

  17. Ja hallo zeg, ik kan ook nog wel een duit in het nostalgische zakje doen.
    Amsterdam 1956. Ik verbleef er in een tehuis aan de Vossiusstraat, bij het Vondelpark.
    Ik was 8 jaar en op een dag reden er tanks over de Vondelbrug. Dat had iets temaken met Hongarije. Dat beeld blijft je bij. Zo ook de zondagse broodmaaltijd om een uur of 6. Alle kindertjes aan lange tafels verplicht de zondagse witte boterham met één plakje ham en een sinasappel.(Als ik nu na al die jaren een sinasappel pel, komt dat beeld weer boven) En na afloop van de maaltijd uit volle borst “de dag door Uwe gunst ontvangen is weer voorbij de nacht genaakt” zingen terwijl door de hoge ramen van de eetzaal de ondergaande zon de huizenrij aan de overkant rood kleurde en het gezang van de merels door de open ramen naar binnen klonk.

    Zo, dat is er uit.
    Verders niet van die prettige herinneringen aan die tijd.

    Reactie door Gandalf — maandag 12 februari 2007 @ 13.29 uur

  18. @iedereen: Ja off-topic!

    Hallo Jan – wist het nergens anders op je BloG te plaatsen dus dan maar hier.
    Vandaag in de volkskrant een goed stuk over schrijver Willem van Toorn(althans naar de mening van de afdeling Dordrecht), ook de stellingname van Adriaan Geuze hebben we er voor de duidelijkheid in verwerkt – al met al een goed provincie verhaal:
    Schrijver Willem van Toorn, die zich in het verleden al vaker boos heeft gemaakt om de vernietiging van het Nederlandse landschap, maakt zich in zijn afgelopen vrijdag verschenen essay Projekt Nederland bijzonder kwaad op de opeenvolgende kabinetten-Balkenende. Die kabinneten hebben de regie over de inrichting van het Nederlandse landschap geheel uit handen gegeven aan de lagere overheden vindt Van Toorn. Daarmee is volgens Van Toorn het kwaad enkele jaren geleden ingezet, omdat niemand meer het overzicht heeft en het ontbreekt aan een echt debat over wat er met het Nederlandse landschap moet gebeuren.
    Hier zou de Nota Ruimte uit 2004 van het ministerie van VROM een uitgangspunt moeten zijn. Maar die is dat allerminst, omdat de nota niet als uitgangspunten voor het ruimtelijk beleid in het volle Nederland de elementen kwaliteit, zorgvuldigheid of soberheid gebruikt, maar de opvatting dat de ruimte optimaal gebruikt moet worden om de internationale concurrentiepositie van Nederland te versterken.De vernietiging van het landschap heeft daarmee volgens Van Toorn ruim baan gekregen en is zich in snel tempo aan het voltrekken. De teloorgang is volgens Van Toorn met name te zien bij de afslagen van de snelwegen. Daar heeft elke gemeente die over een afrit beschikt, zich overgegeven aan projectontwikkelaars, die hen de meest profijtelijke bedrijfsterreinen voorspiegelen. Niet de vraag naar bedrijfsgebouwen regeert de opdrachten van de met elkaar concurrerende gemeenten, maar het aanbod en de voorspiegelingen van de projectontwikkelaars. Daarna rest in veel gevallen niets meer dan leegstand, een verrommeld terrein of een door kantoren, showrooms en loodsen bedorven landschap.Als voorbeeld van lelijkheid noemt Van Toorn het uitzicht vanaf de A2 op Zaltbommel aan de Waal, waar de karakteristieke toren is verdwenen achter een muur van kantoren en waar het centrum van het stadje alleen via onduidelijke bedrijfsterreinen en kantorencomplexen is te benaderen. Ook Veenendaal wordt genoemd. Het dorp poogt zich een dynamische en stadse allure aan te meten, maar komt niet verder dan een reeks autoshowrooms langs de A12. Naast de woede over de verrommeling van het landschap, maakt Van Toorn zich ook boos over wat hij de vertrutting van de woonwijken noemt. Nieuw gebouwde huizen die worden uitgerust met geveltjes, hekjes,trappetjes en ornamenten uit een vervlogen tijd.

    Met zijn opstelling toont Van Toorn zich een geestverwant van landschapsarchitect Adriaan Geuze, oprichter van landsschaps/architectenburo West8 en een geboren Dordrtenaar. Geuze toont zich ongerust over de landschappelijke ontwikkelingen tussen Rotterdam en Gouda, waar op het laagste punt van Nederland een nieuwe wijk gaat worden gebouwd. Want stelt Geuze: geen sector is in zo’n diepe impasse geraakt als de ruimtelijke ordening. Zo ziet hij met lede ogen dat het Groene Hart wordt opgegeven; dit unieke landschap van duizend jaar oude veenpolders met zijn ‘goddelijke licht’ dreigt definitief te bezwijken onder de ambities van wethouders en projectontwikkelaars. Adriaan Geuze voert al jaren een eenmansoorlog tegen het bureaucratisch-planologisch complex waarbij projectontwikkelaars, planologen, architecten, politiek en overheden elkaar met bestemmingsplannen en beroepsprocedures in de greep houden. Volgens Geuze zouden alle seinen direct op rood moeten gaan als overheden zich als projectontwikkelaars gaan presenteren. Door de druk op de ruimte in de Randstad wordt steeds meer polderlandschap in gebruik genomen. Geconsumeerd volgens Geuze. Het ooit heilig verklaarde groene hart wordt volgebouwd met afzichtelijke bedrijventerreinen, infrastructuur op meters hoge betonnen constructies en eenvormige vinexwijken. Van de pittoreske doorkijkjes is bijna geen sprake meer. Geuze verwijt de babyboomgeneratie dit verval: “De babyboomers richten in het weidelandschap van Nederland evenveel schade aan als de Talibaan aan het culturele erfgoed van Afghanistan.” Er wordt volgens Geuze tegenwoordig te onzorgvuldig omgegaan met het landschap dat onze voorouders met zoveel zorg hebben gebouwd en onderhouden: “Nederland kent een traditie van het bouwen aan de natuur, zowel fysiek als mentaal. Dit ging in het verleden altijd gepaard met een groot optimisme, er werd gezorgd voor ruimte in de toekomst, ruimte voor vooruitgang en verandering. Tegenwoordig wordt er niet meer zo zorgvuldig met het aan de zee onttrokken land omgegaan. In kwetsbaar laagliggend gebied worden grote Vinex-wijken gebouwd. En tegelijkertijd zijn er geen grote landprojecten meer, een vooruitstrevende toekomstvisie over het landschap ontbreekt.”
    “Iedereen die ik spreek vindt Nederland steeds lelijker worden. Het land verrommelt, we hebben geen vogels meer, geen paddestoelen en dadelijk verzuipen we. Als jij nu in de auto stapt en over de A15 rijdt, dan rijd je langs 120 kilometer geluidswal van de Betuwelijn. Die weg is aangelegd met Marshallhulp eind jaren vijftig, een verhoogde route zodat de automobilist van het rivierenlandschap kon genieten. En nu rijd je langs een 120 kilometer lange betonnen Berlijnse Muur. Heb jij daarom gevraagd? En waar is het loket waar we kunnen klagen?”.

    !Reden te meer om ook 7 maart weer SP te stemmen – NU – ZEKER – SP!

    Bron: artikel De Volkskrant en VPRO’s tegenlicht over Geuze

    Reactie door Erno van Zeben — maandag 12 februari 2007 @ 14.02 uur

  19. @8 20.40 uur Johan:

    Dat is een ontwikkeling die je in alle aantrekkelijke, oude binnensteden ziet.

    Ik woon in ‘s-Hertogenbosch, een inmiddels al meer dan 800 jaar oude stad.
    Mijn grootvader van moeders kant woonde vroeger in het hartje van de stad in een letterlijk zeer schilderachtig hofje.
    Vaak zijn daar schilders geweest om al het zichtbare moois vast te leggen. En dat hofje werd bewoond door doodgewone, hardwerkende z.g. “volksmensen”.

    De binnensteden worden nu min of meer geruisloos ingelijfd ten behoeve van de beter gesitueerden.
    En de minder verdienenden (in geld wel te verstaan!) worden verbannen naar, vaak oerlelijke, buitenwijken waar ze soms opgehokt lijken te zitten in de talrijke flatgebouwen.

    En het echte “leven” is uit de steden verdwenen… (natuurlijk mede veroorzaakt door het tijdgeestgebonden individualisme, liever te benoemen als ver doorgeschoten egoisme.)

    Harrie V.

    Reactie door Harrieke — maandag 12 februari 2007 @ 14.16 uur

  20. @ 15 Erik

    Ik woon nu in het midden van het land, maar met weemoed denk ik terug aan die tijd in de Jordaan.
    Wat ik hier zo mis is het straatleven, en verder alles wat Madelief hier over heeft geschreven, maar het meeste mis ik het gescheld op elkaar, echt in de Jordaan heb ik geleerd m’n bekje te roeren.
    Zelf bezocht ik nog wel eens cafe De Tap en De 2 Zwaantjes op de Prinsengracht en cafe Corso op de Oudezijds Achterburgwal want daar werkte m’n neef James die dikke met die grote handen en grote snor.

    Reactie door Pool — maandag 12 februari 2007 @ 14.33 uur

  21. Nou Pool, dan moet je in die buurt ook wel
    dat cafékeldertje kennen “stoot je hoofd
    niet”, maar elke Jordanees die daar lekker
    op dreef was, stootte natuurlijk zijn hoofd
    wél als ie weer vertrok na iedereen te hebben
    doen schateren van het lachen, over bijv.
    z’n appel- en perenboom in zijn achtertuin.
    Vermoedelijk zitten daar nog steeds mensen,
    die zich die komediant goed weten te herin-
    neren, tenzij zijn ‘lorum’-interieur hem toch parten is gaan spelen, nadat hij groot-
    verbruiker is geworden!
    Oh ja???????

    Reactie door Madelief — maandag 12 februari 2007 @ 15.39 uur

  22. Gandalf, Tja, daar ergens om de hoek in die
    buurt heb ik er een zomer psych. rapporten
    zitten uittypen met het zicht op het Vondel-
    park, een instituut dat van naam in die tijd
    overbekend was, en hun uitspraken nu onge-
    twijfeld anders hadden geformuleerd, nú weten
    de wat ze toén niét wisten.
    Kan ik je tegengekomen zijn Gandalf, ik op weg naar een lunch en frisse neus en moge-
    lijk jij met je schooltas op weg naar een
    kopje thee ná schooltijd, of langshollend
    omdat jullie mochten gaan voetballen?

    P.S. Overigens goed nieuws: sprak ik vanmor-
    gen nog mijn zorgen uit bij De Jordaan over
    Amsterdamse ‘longen’,…zojuist meldde de
    NOS dat Amsterdam wat aanpassingen dienaan-
    gaande van plan is….nu maar hopen, dat die
    plannen niet op de bekende ‘plank’ blijven
    liggen, maar op de tafel uitgewerkt worden!
    Pas, toen jij er vast al vertrokken was Gan-
    dalf, organiseerde men grootscheepse festivi
    teiten in het Vondelpark, dus de resesrve-
    longen die ze daar hebben moeten wel heel
    regelmatig en vakkundig doorgelicht worden
    en niet veranderd in ‘ijzeren’ exemplaren!

    Reactie door Madelief — maandag 12 februari 2007 @ 15.49 uur

  23. Erik, liep jij in Amsterdam soms ook te
    zingen van: “Ikke ga er ééntje pikken…..de
    oubollige tijd van de pikketanusjes, de ge-
    moedelijke klap op de schouder, die tegen-
    woordig al vrij snel agressief beantwoord met
    een strategisch geplaatste ‘réchtse’, waar-
    bij dan het ‘sorry’ net ff te laat komt, of
    was dat weer ná jouw tijd, nadat je vertrok
    uit de stad met al zijn ‘moppen’?

    Reactie door Madelief — maandag 12 februari 2007 @ 15.52 uur

  24. @20 Pool.

    En zo kwamen wij elkaar weer tegen, wij woonden begin jaren dertig in Oostzaan. Ik kan mij nog voor de geest halen dat wij met de pont het IJ overgingen op familie bezoek op de Elandsgracht, ook bij ome Jan en tante Bet (die hadden een Harley), Ik zie haar nog met haar dikke achterwerk achter op de motor, ook bij tante Gerritje, die was getrouwd met Gerben Wagennaar, ik denk dat mijn vader daar besmet is met linkse ideeen, zo vader zo zoon. Wat is er van het oude Mokum overgebleven?
    Madelief, Dee belt Woensdag na 9 uur.

    Reactie door d'olle Henk — maandag 12 februari 2007 @ 16.04 uur

  25. Leuke rondleiding!
    De meneer (zonder het rode petje) heb ik onlangs nog ontmoet op de nieuwsjaarsbijeenkomst van de SP afdeling Zaanstreek. Hij woont al jaren in Zaanstad en was ook lijstduwer voor de SP bij de gemeenteraadsverkiezingen van vorig jaar. :-)

    Reactie door Irene — maandag 12 februari 2007 @ 16.04 uur

  26. Waarom, o waarom kun je talijke oude binnensteden als het ware in je hart sluiten, ze weerspiegelen de “menselijke maat”, en krijg je geen echt “hier – wil – ik – wonen – gevoel” in de meeste, 20 ste eeuwse wijken?

    Volgens mij wordt het hoog tijd dat veel kritiekloos aanvaarde, de ijdelheid strelende, zelfingenoemen verhalen van zich stedebouwkundigen noemenden eens met normale woorden worden beargumenteerd.

    Ik meen dat o.a. in de bundel “Buitelingen” van wijlen Godfried Bomans deze zelfingenomen ijdelheid al flink op de hak genoemen is: gewoon een groot rond gat in een willekeurige muur, zich op de borst kloppend van “daar zeggen ze tegen mij, kunstenaar, toch niets van”, “een wijds perspectief op de wereld biedend” genoemd, vindt Bomans gewoon een lelijk waaigat, want zo voelt het aan en ziet het er uit.
    Mogelijk zijn de gebezigde bewoordingen anders, ik heb alleen de essentie van het verhaal onthouden.

    Als het door TALRIJKE mensen gewoon als slecht en lelijk wordt aangevoeld, DAN IS HET GEWOON SLECHT EN LELIJK!! en daarmee uit.
    Maar ja, “de mensen” wordt niet om hun mening gevraagd…

    Harrie V.

    Reactie door Harrieke — maandag 12 februari 2007 @ 16.38 uur

  27. @26 Aanvulling:

    Ik denk dat het, altijd latent aanwezige, gevoel van “niet echt in je woonomgeving geworteld zijn” een van de stressbepalende factoren in onze samenleving is. Bovendien wordt dit gevoel voortdurend gevoed door de ergerlijke en dwaze “er moet voortdurend verandering zijn”- kretologie, toegespitst als die is op voornamelijk economische aannames.

    Ik wil ook verandering – heel graag zelfs! – maar dan verandering die, in overeenstemming met het SP-programma, de gehele samenleving en met name de zwakkeren ten goede komt.

    Harrie V.

    Reactie door Harrieke — maandag 12 februari 2007 @ 17.05 uur

  28. RONDJE NEDERLAND

    Leuk, al die verhalen over de steden in ons ‘grote’ land!

    Madelief vroeg me of ik nog vrolijk in Amsterdam heb lopen zingen. Ik denk het niet. Van 1992 t/m 1996 woonde ik in Weesp. Daarna naar Huizen aan het Gooimeer verhuisd. Mijn werklocatie was ook in die tijd Weesp, dus kwam ik nog wel regelmatig in Amsterdam (voor m’n werk of privé). Hardop zingen op straat Madelief, zal ik daar waarschijnlijk niet gedaan hebben. Ik ben redelijk zuinig op m’n voortanden moet je weten. Nee, de tijd en de plaats waren er niet meer naar. In de Achterhoek daarentegen, zing ik nog regelmatig hardop in de frisse lucht. Bijvoorbeeld als ik met mijn zoontje fiets of met de scootmobiel op weg ben. Het is met name die relatieve veiligheid geweest dat we in 2002 besloten weer naar de Achterhoek terug te keren.
    In 1997 kreeg ik mijn auto-ongeluk waardoor ik in de WAO belande. Ik had dientengevolge geen werk meer waarvoor ik in het westen moest blijven. Bovendien was er in het oosten des lands meer mantelzorg voorhanden.

    Amsterdam trok me wel altijd. Het aanbod aan cultuur in al zijn vormen. Ik herinner me nog de winter van 1996, geloof ik. Het vroor toen nog echt! De grachten waren grotendeels bevroren, en het was heerlijk om gewoon ‘doelloos’ net zo lang te blijven lopen tot het donker werd. Amsterdam had (heeft?) een georganiseerde openstelling van haar stadstuinen. Alle tuinen van historische grachtenpanden worden dan voor het publiek opengesteld. Waarschijnlijk als tegenprestatie voor de verkregen subsidies op de panden.

    Harrieke schreef dat hij in
    ‘s-Hertogenbosch woont. Toevallig. Ik ben daar geboren. Een kennis van ons woonde in de Ridderstraat. Een heel oud huis. Als kind was het spannend om vanuit het toiletraampje naar buiten te gluren. Ik geloof dat je dan uitzicht op het oude stadhuis had!

    Door studie heb ik ook nog Nijmegen en Utrecht mogen leren kennen. Ja, herinneringen, ze houden je letterlijk op
    de been Madelief!

    Smakelijk eten allemaal, Eik

    Reactie door erik — maandag 12 februari 2007 @ 17.09 uur

  29. @ Erno van Zeben.

    Prima artikel, mensen moeten zich achter de oren beginnen te krabben of dit vooruitgang betekend. Zoals bekend zijn de meeste mensen in deze bloemkolenrepubliek niet zo ge- interesseerd in cultureel erfgoed.
    Je had het over Veenendaal, dat ken ik sinds de jaren 30, nu niet herkenbaar meer, ook Leiderdorp waar ik een 30 jaar gewoond heb, onherkenbaar.
    Nu woon ik z’n 30 jaar in NO Groningen ook daar in kader van in de vaart der volkeren
    (vooruitgang) worden offers gebracht die onherstelbaar zijn.
    Kijk naar Delfzijl, acties hebben wij moeten voeren om een kerk te redden, gebouwd in de 13e eeuw als een romanogotische kerk.
    “Dorpen verdwenen, kerk moet blijven”
    Voor de inrichting van het industrieterrein Delfzijl in de 60er jaren moesten de dorpen Weiwerd, Heveskes en Oterdum wijken.

    Ook kerkhoven werden verwijderd. Zand erover en het industrie terrein was klaar, na zo’n 40 jaar ligt het nog braak. Als enig aandenken staat er nog de kerk van Heveskes.

    Hele wijken sociale woningen worden nu afgebroken voor een betere soort woning voor de kapitaal krachtigen. Industrie gaat achteruit en worden naar het buitenland verplaatst, Lang leve de vooruitgang. God zij dank woon ik op een heel klein terpdorpje, waar geen nieuwbouw gepleegd mag worden alleen her en verbouw anders gingen die cultuurbarbaren daar ook hun gram halen.

    Reactie door d'olle Henk — maandag 12 februari 2007 @ 17.41 uur

  30. JA Erik, en zo lang ik nog kan en niet te
    zeer gehinderd wordt, ga ik evt. morgen een
    hele lange dag flink stappen, maar dan moeten
    de sterren en speciaal de Noordster me wel
    erg goedgezind zijn, heel toevallig.
    Gezellig dat je er bent vandaag. Grappig idee
    dat soms onze hersens nog enige voeten in de
    aarde kunnen hebben en dat dan zo positief
    mogelijk te kunnen zien, maar dan wel figúúr-
    lijk natuurlijk. Fijne avond voor jou en na-
    tuurlijk ook voor alle liefhebbers van dit
    log en wel heel speciaal diegenen die de SP
    zeer toegenegen zijn…én erop stémmen!!!
    Groetjes en tot kijk! Madelief!

    Reactie door Madelief — maandag 12 februari 2007 @ 18.27 uur

  31. @ Erik (28):

    Citaat: “Door studie heb ik ook nog Nijmegen en Utrecht mogen leren kennen.”

    Zo is het, Erik: “mogen”! Niet toevallig noem je de twee oudste steden van Nederland, al daterend uit de Romeinse tijd.
    Utrecht mag er ook wezen, zeker nadat het sinds eind jaren zestig dat erg provinciaalse karakter heeft afgelegd, in de jaren zeventig door “Vrij Nederland” zelfs enige tijd als dé actiestad van Nederland is beschouwd, en -mede als gevolg van de komst van betongezwel Hoog Catharijne- meer aandacht heeft gekregen voor haar historische bijzonderheden, zoals b.v. (naast natuurlijk de Domtoren e.d.) de werven aan de Oude en Nieuwe Gracht.

    Amsterdam is voor mij altijd meer een stad geweest om uit te gaan. Mijn geweldigste ervaring met space cake was dan ook in de Bijlmer, pardon, Amsterdam-Zuidoost…..

    Reactie door Olav Meijer — maandag 12 februari 2007 @ 18.41 uur

  32. @30

    Ja, het was me een dagje wel. Oky, Doky morgen.

    Reactie door d'olle Henk — maandag 12 februari 2007 @ 19.15 uur

  33. JA, dat zou mij óók bést lijken!

    Toch at ik het liefst m’n cake, uit Grootmoe-
    ders tijd, het liefst in de tuin van één van
    Amsterdam’s voorsteden.
    Het betongezwel ‘lange en korte katrien’ heb
    ik zien bouwen en binnenkort gaat de boel
    daar weer opnieuw op de schop en komt er ook
    zelfs nog een grachtje bij, zodat het door-
    gaande verkeer zeker per ponton wordt omge-
    leid (???)!
    Naar mijn smaak zouden alle bestaande wer-
    ven veel smaakvoller kunnen worden ingericht
    en vind ik die van Alphen aan de Rijn net
    iets romantischer, nu!
    Het grote voordeel van Utrecht blijft toch,
    dat je midden in de stad per trein kunt arri-
    veren en direct in een straal van 3 km onge-
    hinderd kunt wandelen en winkelen en de tram
    naar IJsselstein en Nieuwegein een prima tra-
    ject heeft gekregen.
    Op het dakterras van V&D de hele stad bezien
    is ook iets om als voorbeeld te doen gelden
    voor veel steden die dat nog niet hebben in
    ons land.
    Om bekende redenen werd het dakrestaurant in
    de Amsterdamse haven destijds gesloten: een
    duik in het IJ meende men ook zonder spring-
    plank wel te kunnen maken met vooropgezet
    plan om die duik niét te willen doen slagen!
    Zulke domme zetten domineren tevens de vrije
    uitkijk voor 99 % van het publieksrestaurant.
    Veel steden zouden een veel aantrekkelijker
    aanzien kunnen hebben als niet slechts door
    ‘n te geselecteerde groep projectontwikke-
    laars en architekten er de dienst zouden uit-
    maken, met veel te weinig afvaardiging vanuit
    de bevolking. De maquettes worden veelal in
    gemeentehuizen als ‘fait accompli’ tentoon ge
    steld en that ‘s it!. Zo zie je naast klas-
    sieke vormgeving van gebouwen en monumenten
    werkstukken verrijzen die meer doen denken
    aan een mammoet ‘krul’ doen denken dan een
    futuristische publieksruimte!
    Utrecht geeft meer het gevoél van veilig kun-
    nen uitgaan en alles heeft te maken met ver-
    lichting en het doen openblijven van ‘ruim -
    ten’ waarbij men dan evt. om hulp kan vragen.
    In Utrecht kan iedereen zijn kind laten stu-
    deren zonder direct op complicaties moet
    worden gerekend, een prima, mooie en oude
    stad, maar Grunningen en Maastrichchchch zijn
    minstens zo aantrekkelijk en zo zijn er meer
    aantrekkelijke woonlocaties.

    Ja, ‘t wordt de hoogste tijd het voorjaar in
    Nederland weer te ervaren, in dorp en stad.
    Hit the road, ik krijg er reuze zin in!
    Fijne avond allemaal en voor straks…wel-te-
    rusten!

    Reactie door Madelief — maandag 12 februari 2007 @ 20.54 uur

  34. Maar hoe dan ook…

    Toen ik ooit in café Drukwerk was, waren de toppen van de Amsterdammertjes voor de deur rood geschilderd, als ware het rode mutsjes.

    Reactie door Wilbert — maandag 12 februari 2007 @ 21.13 uur

  35. @ 29 Henk H

    Erno van Zeben heeft gelijk wat betreft de A12, enfin je weet zelf hoe het er vroeger uitzag als je naar de Gelderse school fietste, alleen het stukje vanaf de Klomp is nog een beetje in de oude staat gebleven, alhoewel de meeste boerderijen zijn omgebouwd/verbouwd tot luxe woningen en het boerenleven daar bijna geheel verdwenen is.
    Kijk nu maar eens naar Hotel de Klomp hoe mooi was dat vroeger niet, even op het terras zitten om wat te drinken als je een fietstocht had gemaakt. maar ja nu is het gesloopt en staar er zo’n nietszeggend nieuw appartementencomplex.

    Reactie door Pool — maandag 12 februari 2007 @ 23.36 uur

  36. @35 Pool

    Ik weet het, zo,n twee jaar geleden heb ik nog een demo VW-caddy bestel gekocht in Ederveen(mijn geboorte dorp), bij de garage Waghto. Vroeger in de jaren ’40 als wij naar familie gingen om te logeren dan was het uitstappen bij de Klomp en lopen naar het ‘Veen, toen was er nog water.
    Dit prentje komt jou bekend voor.
    http://members.home.nl/h.hiensch/deKlomp.jpg
    gr. Henk

    Reactie door d'olle Henk — dinsdag 13 februari 2007 @ 10.30 uur

  37. @ 36 Henk H

    Bedankt Henk,’k heb hem gelijk bij m’n collectie oude prenten gezet.

    Het benzinestation is er nog steeds en dat wiite huis was nan een huisarts, ik weet alleen zijn naam niet meer, maar ik weet wel dat veel mensen uit Ederveen zijn patienten waren.

    Ik heb ongeveer 27 jaar geleden nog eens met een Ederveense samengewoond, met en dochter van een aannemer van de Hoofdweg.
    Daar brak op een gegeven de pleuris uit in het zo calvanistische gezin,… hun dochter samenwonen met een atheist man man man dat was gelijk aan de dood zonde, enfin je kent de situatie in Ederveen… een kerk …een volk.
    Dat met haar ouders is ook nooit goed gekomen ze bleven mij zien als zoon van de duivel.
    Jammergenoeg hield de relatie maar een paar jaar stand.

    Maar goed Henk alsnog bedankt voor je foto, en ik spreek je wel weer.

    Reactie door Pool — dinsdag 13 februari 2007 @ 11.51 uur

  38. @ Madelief (33):

    “Hit the road!”
    Ik neem aan dat je dit niet alleen tegen Jack zegt. Dus vooruit! “Freedom is nothing left to loose…” :)

    Reactie door Olav Meijer — dinsdag 13 februari 2007 @ 17.06 uur

  39. Olav Meijer

    Me and Bobby McGee…

    http://portland.indymedia.org/en/2003/07/267550.shtml

    Reactie door Pool — dinsdag 13 februari 2007 @ 21.37 uur

  40. Pool (39), bedankt, genoeg voor Olav en mij,
    denk ik zo, om aan te ‘re-leveren’ (mét de
    Franse afkomst van dit woord in de gedachte.
    Een dagje gezond adem halen, lachen en relaxt
    doorbrengen in een heerlijke atmosfeer, is
    iets waar men helemaal van opknapt, maar bo-
    venal van wat essentie en existentie kan in-
    houden en aanstekelijk kan werken. Gisteren
    overkwam mij zo’n dag als een groot geschenk!
    De aangedragen ‘link’ vervat vele overeen-
    komstige gevoelens van dezelfde positieve,
    ongekunstelde waarden en gevoelens, merci!
    Kijk Pool, ov het nu noord of zuid is, of aan
    de overkant van de oceaan….vaak kom je ge-
    woon mensen tegen, maar een wézenlijke “ont-
    moeting”, dáár komt het m.i. op aan!
    Mijn longen zijn gisteren voorzien van heel
    veel frisse lucht en dat is zeldzaam en heel
    erg kostbaar én dankbaar bovenal!

    Allemaal een leefbare, inhoudsvolle, fijne
    dag gewenst, welke opdracht er vandaag ook
    ligt, voor de eigen situatie of t.b.v. ook
    anderen, sterkte! Madelief.

    Reactie door Madelief — woensdag 14 februari 2007 @ 7.52 uur

  41. @ 40

    Volgens mij had je gisteren een dag die je niet gauw wil vergeten, dus koester die zeldzame momenten in je leven.

    Ook een fijne dag toegewenst.

    Reactie door Pool — woensdag 14 februari 2007 @ 8.38 uur

  42. @ Pool (39):

    Bedankt voor de interessante link, Pool. Aan dat nummer dacht ik natuurlijk. In vind de versie van Kris Kristofferson zelf (die het nummer immers geschreven heeft) zeker even mooi als die van Janis Joplin.

    Trouwens, ook “Help me make it through the night” van hem vind ik bijzonder mooi, maar dan vooral de uitvoering van Gladys Knight & The Pips.

    Reactie door Olav Meijer — woensdag 14 februari 2007 @ 10.16 uur

  43. @ 42 Olav Meijer

    Ik kreeg vroeger in de begin jaren 70, op de dansvloer altijd een schuifelerectie van de Chi-Lites met hun song… ‘Have You Seen Her’ … tot nu toe nog steeds een goed nummer, alleen het schuifelen is wat minder geworden door de tand des tijds.

    Reactie door Pool — woensdag 14 februari 2007 @ 12.03 uur

  44. Pool, wat bén je weer ondeugend, en ja, goed
    gezien, ik had gisteren een fantástische dag
    en al zou ik die ‘willen’ vergeten, kan ik
    zeggen dat dát absoluut nóóit meer kan.
    Geen probleem van maken, still there stays a
    song in your heart and sweet memories can’t
    be deleted, I suppose!
    In the meantime you are a living example for
    youngsters here, so I will advise you to keep
    your teeth into your mouth, much more con-
    venient, do nót yóu think so?
    Many pleasure, I still have mine!

    Reactie door Madelief — woensdag 14 februari 2007 @ 14.55 uur

  45. @ Pool (43):

    Je schrijft: “…het schuifelen is wat minder geworden door de tand des tijds.”

    Misschien zijn andersoortige erecties nog wel mogelijk? :)

    Reactie door Olav Meijer — woensdag 14 februari 2007 @ 15.10 uur

  46. @42 Olav Meyer.

    Tja, Janis Joplin:

    “Me and Bobby McGee”
    “A Woman left lonely”

    Soms bekijk ik de film : “The Rose” gemaakt naar aanleiding hoe Janis Joplin kwam te overlijden.
    Voor hen die het leven niet in de hand kunnen houden, kan het einde hard zijn.

    Reactie door d'olle Henk — woensdag 14 februari 2007 @ 15.52 uur

  47. Erik (Sc),…..het zit mij toch niet helemaal
    lekker, dat kiezen voor Harry.
    Ook mijn eerste opwelling was dhr Huub Ooster
    huis, ons aller ‘duwer’.
    Echter ik las nogal snel een 3 uur durende
    tocht en dat leek me toch wel wat aan de rui-
    me kant, vergat dat één van de gastheren, als
    mede webloghouder dezes mogelijk zich in de
    wandeltocht halverwege hebben aangesloten.
    Ik twijfel dus nu, als ik foto’s vergelijk,
    waarbij de brillen van Harry en Huub dan
    zelfs bijna identiek zouden zijn, alsmede
    ook de vorm van hun oren.
    Als er iemand is die Jan Marijnissen snel al
    de belangrijke plekjes van A’dam kan tonen
    is het uiteraard dhr Oosterhuis en op dit
    moment stel ik me voor dat zij beiden geen
    3 uur door de stad sjokken….wel onderbro-
    ken door wat rust tijdens een lunch of zo.
    Ik voel me dus eigenlijk al die tijd al,
    niet méér 100 % zéker. Bovendien was het ook
    voor hen samen een uitgelezen dag om samen
    even de laatste ontwikkelingen grondig door
    te nemen en dat zou absoluut wel kunnen.
    Het antwoord van een ‘rode Jan Marijnissen’
    en geeft me, zo juist ff gechecked, nog eens
    ten overvloede het hierboven geschreven ge-
    voel…..en uiteindelijk hebben we tot op
    heden nog geen ‘antwoord’ daarop gekregen!
    Wie het wéét, zal het bevestigen!
    Fijne avond, voor allemaal! Madelief.

    Reactie door Madelief — woensdag 14 februari 2007 @ 16.35 uur

  48. @ 45 Olav Meijer

    Je bedoelt toch niet .. “Dansen op ijs”, nee ik dacht meer aan een pittige .. Salsa … of een zwoele ..lapdance.. ha ha ha.
    Als tie maar …. je weet wel.

    Oke, Olav Meijer,.. zo kantie wel weer.

    Reactie door Pool — donderdag 15 februari 2007 @ 0.17 uur

  49. @ 47 Madelief

    Het is echt Harry, onze Huub Oosterhuis is langer en dikker en zal zeker in kostuum verschijnen en niet met een cap op, en in een jack met een tomaatje erop, ondanks dat Huub Oosterhuis ons aller duwer is.

    Prettige nacht

    Reactie door Pool — donderdag 15 februari 2007 @ 0.32 uur

  50. @43, 45, 48…..pot voor drie dubbeltjes! Is
    het nou nog eens een keertje afgelopen, pot
    verdorie…nog ‘s an toe? Al gaan we aardig
    op onze retour, we zullen toch een voorbeeld
    funktie dienen te vervullen. Sommigen mogen
    hier anders helemaal niet meer komen spelen!

    @49, Zou je toch mooi kunnen denken Pool,
    maar er is nog een andere benadering moge-
    lijk, nl. kijk naar de toevallige close-up
    bij Mendelcollege, waarbij Jan M. haast een
    uitstraling heeft van Monseigneur Bekkers,
    die ik heel graag mocht, en ook in die tijd
    Fons Jansen, die kans zag mensen hun somber-
    heid te ontnemen.
    Jan Marijnissen die evt. Kardinale beslis-
    singen zou nemen, het zou hem niet misstaan!
    De rollen omgedraaid, waarbij dan Huub O.
    even zich totaal zou weten te verplaatsen in
    een ander rollenpatroon (maar mogelijk dat
    zoiets hém alleen zou lukken, thuis tussen
    de schuifdeuren binnen de écht eigen kring)!
    Maar goed Pool, als het Harry is, des te
    leuker om hem hier tegen te komen ipv samen
    te struinen in deels tuin en deels plantsoen
    en hij karweitjes opknapte alsware het een
    eigen zoon van deze componist Goemans….die
    trouwens ook veel muziek componeerde behorend
    bij de diverse Loekie-reklames!
    Overigens niemand minder dan Herman Emmink
    vertolkte hier vanuit het Duits vertaald het
    lied Tulpen uit Amsterdam en beide melodieën
    worden altijd in één adem gezongen.
    Niet wetend, dat hij de componist van het
    lied was, oefende ik zijn melodie op mijn
    multi “General Music”-piano, het was warm en
    de deur stond open….op een gegeven moment
    hoorde ik roepen….dacht dat er buiten ie-
    mand om hulp riep, maar dat was dus Pieter,
    die luid enthousiast riep toch vooral dóór te
    gaan….tja…dan is de wereld ineens weer
    heel klein als ik hier één van zijn vrienden
    tegenkom!
    Pieter werd geëerd, en ik bracht hem 50 tul-
    pen, niet lang daarna is hij helaas overle-
    den….kortelings later verhuisden wij!
    Amsterdam en muziek, ze hébben wat met elkaar
    …..!

    Reactie door Madelief — donderdag 15 februari 2007 @ 16.17 uur

  51. @ 50 Madelief

    Amsterdam is muziek….

    Ondanks dat we thuis niet gelovig waren werd toch naar Msg. Bekkers gekeken op onze zwart wit tv toen was er nog geen kleuren tv.
    Deze man werd door iedereen, christen of niet christen op handen gedragen.

    ‘Van mij had ge vérder mogen gaan!’ Met deze mededeling stapte monseigneur Bekkers begin jaren zestig de kleedkamer van Fons Jansen binnen. Het was een veelzeggende uitspraak. Deze zei iets over de mildheid waarmee de cabaretier in succesvolle theaterprogramma’s als De lachende kerk (1962) en Hoe meer zielen (1965) de spot dreef met roomse zeden.

    En de uitspraak typeerde bisschop Bekkers, die met progressieve gedachten een enorme populariteit verwierf. Niet alle kerkelijke autoriteiten konden overigens lachen om Jansen. Zij voelden zich vaak in hun hemd gezet door zijn grapjes. Zoals door zijn stelling dat binnen de kerk alles bleef zoals het was. ‘Alles blijft dus verboden. Behalve wat mag. En dat is verplicht.’

    Fons Jansen,….. Ik heb al z’n conferances nog op vinyl (Lp’s).

    De leukste grap vond ik dat de meester aan de klas vertelde dat God overal was, en dat Jantje vroeg …”overal meester” en dat de meester zei ..overal Jantje,… en dan Jantje weer,…. ook bij ons in de tuin ?,…. ook bij jullie in de tuin, antwoorde de meester,… waarop Jantje zei,… dat kan niet want we hebben geen tuin.

    http://www.dodenakkers.nl/beroemd/fjansen.html

    Reactie door Pool — donderdag 15 februari 2007 @ 20.18 uur

  52. Ja Pool, goed gelovig én buitenkerkelijk
    Nederland zette idd de TV uit, nadat ze deze
    ontwapenende man hadden aangehoord.
    Ook weduwen te over na de WO II die zich lek-
    ker s’avonds lieten gerust stellen, zich lie-
    ten instoppen na de aai over hun hoofd!
    Voor huiselijk gebruik, Pool, voordat er geen
    gram.naald is te krijgen, is het misschien
    handig die verzameling op cd te laten zetten.
    Ook kreeg ik laatst de tip, die platen dan
    bijv. op te nemen via een videocamera, waar-
    van je dan de lens richt op een, tuin, of
    schilderij van kerk of i.d….hetgaan er dan
    om zodoende een blijvende copy te maken, met
    beeld! Overzetten op schijfjes is het langst-
    blijvend! Ja, ik hoorde hem vroeger ook heel
    graag! Triest, dat Fons eigen persoonlijke
    leven zoveel te ‘lijden’ heeft gehad, maar
    hij heeft kans gezien wat van zijn leven te
    maken en dat moet een uiterst inspannende
    klus zijn geweest, waarvoor ik hoe langer hoe
    meer waardering krijg als ik die doorzetting
    van mensen zélf tegenkom.
    Ja leuk, al die ‘jantjes’mopjes, zoals ook
    nog ná de oorlog, waarbij juf vroeg over ‘n
    wereldberuchte leider, wanneer die zou zijn
    overleden. “Jantje” dacht en zei: “op goede
    vrijdag”, maar dat was fout…even later….
    “op Zondag, juf”….óók fout, maar…vervolg-
    Jantje: “‘t moét een fééstdag gewéést zijn,
    juf”…..
    Tja, als die figuur nu eens in zo’n moderne
    scan-unit had gelegen, en men tijdig had
    kunnen ontdekken, dat er wat bijgesleuteld
    diende te worden aan zijn neurotransmitters,
    waren grote ongelukken dan voorkomen?
    Je zou toch denken dat een scanopname ook
    maar een momentopname is, dus hoe zouden we
    dat moeten ‘meten’? Overigens, heel ernstige
    verstoringen kan men ook al op andere manier
    traceren en registreren, al jaar en dag!
    In de Jordaan gaat de wekker al weer voor
    mensen die aan hun vroege wisseldiensten be-
    ginnen, nog even hiér de ‘post’ bekijken en
    zich een ‘goede morgen’ en ‘prettig weekend’
    laten wénsen! Fijne dag, allemaal!

    Reactie door Madelief — vrijdag 16 februari 2007 @ 4.37 uur

  53. Madelief, Pool.

    Naast monseigneur Bekkers had je ook een dominee, die kon het met zijn Amsterdamse humor het ook leuk brengen, was dat niet dominee Buskens.
    Madelief wat je stelde via een camera een LP copieeren lijkt mij niet zo goed idee.
    Ik heb toendertijd een phillips CDR 765 CD recorder/player mij aangeschaft dat werkt prima, van de hoes een copy maken met de computer en klaar is Kees. Als je mooie foto’s hebt dan kun je die als achtergrond gebruiken (of andersom) met Nero 6 reloaded.
    Ik maak alleen een copy voor kennissen voor mij zelf vind ik veel leuker tussen al die LP’s te snuffelen en te zoeken net zolang tot je hem hebt, goed voor je geduld en het geluid van een LP is beter. En als het allemaal mij te veel wordt zet ik muziek van Hilgard von Bingen op.
    Vergeet morgen middag niet om 14.00 naar “The Glenn Miller story” te kijken op de Belg 1.
    Die kreeg een oscar voor het beste geluid.
    De hedendaagse muziek is naar mijn gevoel te leeg, te weinig muziek en te veel gestamp.
    Tot kiekes.

    Reactie door d'olle Henk — vrijdag 16 februari 2007 @ 13.54 uur

  54. Ja, ik lijk wel vroeg op Henk, maar ik was
    uit m’n ritme, helaas. Gisteren, te laat (?)
    op het Leidseplein waar ik nog wat SP-foto’s
    maakte, die nog bewerkt moeten en door naar
    Bas, voor z’n verzameling. Je technische info
    zal ik me nog graag laten uitleggen, want ik
    ben technisch een oen: hoé verwérk ik een LP
    tot schijf? Gaat dat met koppelsnoertjes of
    is het een apparaat dat een twee-in-één funk-
    tie heeft? Ja, ik heb nog ergens een meter=
    brede LP’s staan, die er gedeeltelijk voor in
    aanmerking komen, maar dat is voor..hm…m’n
    oude dag, een mooi klusje, absoluut.
    Ja, die Glenn, die blijk ik dus nu gemist te
    hebben en die tune’s zong ik zeker thuis, ‘n
    mooie toonhoogte voor iedereen trouwens!
    Ja, dat gestamp begon in de teenertijd van
    mijn kinders, discodecibellen teveel en hip
    hop, geen idee, maar ‘t begon met housemusic
    geloof ik. Toch hebben ook mijn kinderen een
    danscursus meegekregen, klassiek dus!
    Meer goeie ouwe films van o.m. Ingmar Berg-
    mann zou ik ook nog wel eens in de herhaling
    willen zien, maar ja ik moet vooruit blijven
    kijken en er komen al haast weser ‘grazige
    weiden’ aan, vermoedelijk dan hemelsgroen,
    lijkt op mosgroen, stel ik me voor!
    Binnenkort weer een keer naar de Jordaan, als
    de buitenboel daar weer is áángekleed en ik
    vanuit hier de staande geraniums verwissel
    voor die dáár hángen, doorgaans helderrood!
    Tja, m’n Boseboxjes kan ik hier niet optimaal
    benutten en zie m’n kans schoon als de buren
    even hun vakanties nemen, zoals veel mensen
    die rekening met buren dienen te houden!
    Gisteren ook weer goede accordeonmuziek mid-
    den in de stad en straks weer meer op ver-
    schillende plekken en de verschillende caril
    lons, lente…in de Jordaan, in Amsterdam:
    daar komen mensen voor van heinde en ver!
    Fijne dag voor allen, wáár de lepel ook in de
    brijpot staan en wie er ook allemaal voor een
    dubbeltje geboren is, de Jordaan gaat nooit
    verloren!

    Reactie door Madelief — zondag 18 februari 2007 @ 5.06 uur

  55. Goed onthouden Henk, dat was ds J.J. Buskes,
    Ook mijn familie logeerde bij hem en zijn
    vrouw op Texel, zijn eerste gemeente!
    Lees Wikipedia er maar op na! Het was een ge-
    weldige man, goede bekende van mijn ouders,
    destijds en ook ik heb hem destijds ‘aange-
    hoord’….overigens, hoé kom je daar ineens zo op, maar weet dat hij in heel Amsterdam
    als een geweldig mens bekend stond!

    Reactie door Madelief — zondag 18 februari 2007 @ 17.55 uur

  56. Goddomme zeg, wat kunnen jullie ouwehoeren!

    Hoe dan ook: als een van beide rondleiders van de Jordaanwandeling (die kale met die scheve sjaal) wou ik nog wel even aan Jans verhaal toevoegen dat deze wandeling werd georganiseerd door het prachtige maandblad Ons Amsterdam, i.s.m. het Theo Thijssen Museum (www.theothijssenmuseum.nl).
    Dat blad (www.onsamsterdam.nl) is een regelrechte must voor wie (zoals kennelijk veel van de bovenstaande schrijvers) geinteresseerd is in het Amsterdam van toen, nu en straks!

    Reactie door Peter-Paul de Baar — maandag 19 februari 2007 @ 0.33 uur

  57. Ik weet wie het is. Vroeger speelde hij in een tv serie. Het is Pommetje Horlepiep. Ja dat zie je meteen. Leuk dat ik hem weer eens zie.

    Reactie door marcel — dinsdag 20 februari 2007 @ 20.56 uur

  58. Hoi, @56, “Baar”lijke nonsens omdat óók ten dele van ‘heren onder elkaar’, zó te benoe-
    men. Mocht je dáár ergens een vinger in de
    pap hebben, Peter-Paul, bedank de initiatief-
    nemers dan voor het aandeel dat wij er di-
    rect en indirect aan mochten hebben, nl. al
    die vaak inmiddels beroemde mensen die hun
    roots hadden in die Jordaan….en nog genoeg
    mensen die uit eigen waarneming over Theo
    wisten te vertellen, doordat deze mensen mis-
    schien ook zijn ouders/grootouders kenden,
    ten tijde van Theo’s geboorte er ook in de
    Middenstand werkten! De tijd staat dan weer
    even stil!Bedankt Peter-Paul en ONS AMSTERDAM
    dat met alle macht probeert óns Amsterdam te
    blijven!

    Reactie door Madelief — donderdag 22 februari 2007 @ 13.09 uur

  59. @57, Bram Biesterveld? HOE kom je daar nu
    toch bij Marcel? Laat die het maar niet horen
    en Harry en Bram zijn elkaar vast wel eens
    tegengekomen, binnen de artistieke raakvlak-
    ken, maar een ééneiige tweeling kun je er
    niet van maken hoor….

    Reactie door Madelief — donderdag 22 februari 2007 @ 13.17 uur


  • Het land in

  • Foto