Drie keer is scheepsrecht

donderdag 01 maart 2007 :: 15.41 uur

De Provinciale Statenverkiezingen hebben de SP weer een daverende overwinning opgeleverd. Vanaf nu zitten we – fors uitgebreid – in alle Staten en zijn we fors sterker geworden in de Eerste Kamer. Gefeliciteerd!

Zo groot, zoveel steun van de mensen, en toch niet in de regering. Dat is moeilijk te begrijpen natuurlijk. Tijdens het debat over het regeerakkoord,vlak voor deze verkiezingen, heb ik nog eens stilgestaan bij de gang van zaken rond de formatie: de weigering van het CDA om met de SP samen te werken, de PvdA die wél door het CDA aanvaard werd en die de SP liet vallen, en de ChristenUnie die mocht aanschuiven (vooral omdat ze braaf én klein zijn in de Kamer).

Er heerste tijdens het debat over het regeerakkoord een beetje de sfeer die het best past bij een kraamvisite. “Oh, wat een mooie baby,” u kent dat wel, één en al vrolijkheid en optimisme over nieuw leven… Onmiskenbaar zitten er goede dingen in het regeerakkoord. CDA, PvdA en CU hebben beslist gekeken naar de verkiezingsuitslag van 22 november en de grote winst van de SP. Van één van de betrokkenen weet ik dat tijdens de (in)formatie “de SP geen dag ontbroken heeft aan de onderhandelingstafel”. Toch kun je niet zeggen dat er sprake is van een trendbreuk. Er is eerder, zoals Balkenende zelf ook toegeeft, sprake van “accentverschuiving”.

Wat ons bijvoorbeeld níét zint, zijn de plannen met de AOW, de onbarmhartige herkeuringen in de WAO en de weigering in te stemmen met een parlementair onderzoek naar de achtergronden van de Nederlandse steun aan de inval in Irak. Ik herhaal daarom hier wat ik ook tijdens het debat met zoveel woorden heb gezegd: die regering mét de SP gaat er gewoon komen. Is het nu niet, dan toch over vier jaar of misschien wel eerder.

Daar gaan we, nu we de derde verkiezingsoverwinning in één jaar tijd achter de rug hebben, heel hard mee aan de slag. Er is veel werk aan de winkel. We gaan de gevolgen van de nieuwe thuiszorg scherp in de gaten houden, we gaan er alles aan doen om de herkeuringen te stoppen en te voorkomen dat de ‘Bos-belasting’ wordt ingevoerd, we willen dat het onderzoek naar Irak er tóch komt enzovoort. Maar we gaan ook nieuwe ideeën ontwikkelen en – heel belangrijk – de partij in heel het land versterken. Daarvoor hebben we nieuwe kaderleden nodig die de enorme groei van de partij kunnen opvangen en in goede banen leiden. Kortom, we hebben ú nodig! Nu zeker!

Deze column verscheen maart 2007 in de Tribune

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

Reacties uitgeschakeld