Pulitzer Prijs

Pulitzer

Awarded to Renée C. Byer of The Sacramento Bee for her intimate portrayal of a single mother and her young son as he loses his battle with cancer.

Het gaat om een zeer indrukwekkende fotoserie, hier te bekijken. Alle winnaars zijn hier te vinden.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

donderdag 07 juni 2007 :: 23.58 uur

17 Comments

17 reacties

  1. Dit is een reportage om stil van te worden! En een zeer terechte winnaar.

    Reactie door Renée — vrijdag 8 juni 2007 @ 3.09 uur

  2. It’s a sad, sad story… no words.

    Reactie door Gloria — vrijdag 8 juni 2007 @ 3.24 uur

  3. Inderdaad een serie om stil van te worden!!

    Reactie door Han — vrijdag 8 juni 2007 @ 7.23 uur

  4. Een moeder die werkelijk alles heeft ingeleverd. Haar nagel- en zonnestudio; geen geld om te kunnen bestaan of om de begrafenis te betalen. Afhankelijk van mensen in haar omgeving die, net als zij, het hart op de goede plaats hebben. Waarom? Omdat ze als werkende moeder graag bij de laatste dagen van haar zoon wilde zijn. Helaas is de Amerikaanse samenleving kennelijk niet ingericht op zo’n zeer menselijke en vanzelfsprekende houding.
    Maar de economie draaide door.
    DUS: Geen marktwerking in de zorg!!

    Reactie door Arie Smits — vrijdag 8 juni 2007 @ 8.39 uur

  5. Goeden morgen vrienden SP.

    De Pulitzer prijs bestaat niet één prijs, hij heeft zelfs 21 categoriën
    Als journalist is hij natuurlijk fel begeert, want op die manier kom je in de belangstelling, in de kijkert.
    Nederlandse journalisten komen er niet voor in aanmerking, want het niveau is daar te laag voor. Vriendjes politiek is ook daar schering en inslag.

    Reactie door Ouwe Dirk — vrijdag 8 juni 2007 @ 8.57 uur

  6. Hier zijn geen woorden voor.

    Wat een onmeetbare verdriet…

    Reactie door Anja — vrijdag 8 juni 2007 @ 11.13 uur

  7. Heel aangrijpend. De pijn van de ouder(s) is onmetelijk. De kracht van zo’n kind soms ontzagwekkend groot.
    (Dit is een ervaring van zeer nabij binnen mijn familie).

    Reactie door Olav Meijer — vrijdag 8 juni 2007 @ 12.18 uur

  8. Ik heb de foto’s geprobeerd te kijken maar ik moet dan al snel stoppen ik kan daar niet tegen. Pfff, ik ben echt een jankerd wat dat betreft…

    Reactie door Ingeborg vv — vrijdag 8 juni 2007 @ 12.26 uur

  9. Het is inderdaad een reportage om stil van te worden, maar hélaas de keiharde werkelijkheid.

    Je vraagt je wel eens af waarom het leven op zo’n jonge leeftijd al zo’n lijdensweg moet zijn.
    En inderdaad wat Olav ook aangeeft, die kinderen zijn geestelijk vaak héél krachtig en slepen zelfs hun ouders door alle ellende heen, omdat ze zelf vaak vrolijk en optimistisch blijven.

    Reactie door Anja — vrijdag 8 juni 2007 @ 12.47 uur

  10. What a sad situation and what courageous people and an inspiration to me.

    Reactie door Paula — vrijdag 8 juni 2007 @ 12.52 uur

  11. Even off topic maar voor de duidelijkheid,
    ik ben Anja, wat politiek betreft links en rood, maar niet de Anja onder de rode link van @6.
    Dit om verwarring te voorkomen.

    Allen een gezond en fijn weekend gewenst.

    Groet, Anja (B)
    Zo zal ik dus voortaan ook onderteken wat mijn reactie’s betreft.

    Reactie door Anja (B) — vrijdag 8 juni 2007 @ 14.54 uur

  12. Wat kan ik hierop zeggen…

    Reactie door Rob — vrijdag 8 juni 2007 @ 16.57 uur

  13. Een kind…….dat tijdens zijn strijd de sterkste man van de wereld blijkt te zijn.

    Reactie door Pool — vrijdag 8 juni 2007 @ 17.05 uur

  14. Maar helaas niet onoverwinnelijk

    Reactie door Pool — vrijdag 8 juni 2007 @ 17.10 uur

  15. Hier word de wereld stil.
    Zeer indrukwekkend.

    Reactie door toergenjev — zaterdag 9 juni 2007 @ 9.51 uur

  16. Erg, erg indrukwekkende reportage, ja. Bitter door zijn realiteit.

    Reactie door Johan — maandag 11 juni 2007 @ 2.48 uur

  17. Wat mij opvalt is inderdaad zoals eerder gesteld dat die doodzieke kinderen daadwerkelijk zo ‘n kracht hebben dat ze de ouders erdoorheen slepen.
    Zo jong al zo getekend, levenswijs en oud. Petje af voor deze fantastische sessie.
    De als eerste geshowde foto is hartverscheurend.

    Reactie door kaatje — dinsdag 12 juni 2007 @ 23.28 uur