De lange vingers van de farmaceutische industrie

In Trouw van afgelopen zaterdag stond een artikel over de sponsoring van patiëntenverenigingen door de farmaceutische industrie. En de farmaceutische industrie sponsort nooit voor niets. De grootste bedragen gaan met name naar de verenigingen met patiënten die het meest en het langst medicijnen moeten gebruiken, de lucratieve om het zo maar te zeggen.

Er gaan miljarden aan marketinggelden om in de farmaceutische industrie, en die gelden hebben maar weinig met het welzijn van de patiënt te maken. Vorig jaar diende Agnes Kant namens de SP ‘25 medicijnen‘ in tegen de macht van de farmaceutische industrie. Al in 1998 diende de SP vijf voorstellen in om de marketingactiviteiten van deze organisaties aan banden te leggen.

Een overzicht van de sponsoringgelden aan patiëntenorganisaties kan je vinden op Trouw.

Opties voor delen:
  • NuJIJ
  • eKudos
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google Bookmarks
  • email

dinsdag 16 oktober 2007 :: 17.08 uur

12 Comments

12 reacties

  1. En hoeveel van deze medicijnen, zijn er door deze keuring gekomen?

    Reactie door TT — dinsdag 16 oktober 2007 @ 23.33 uur

  2. Farmabedrijven slinks op patiëntenforums?
    Ik heb gelezen dat bepaalde farma-producenten ook worden verdacht van het verspreiden van valse informatie over medicijnen, waarbij ze zich bedrieglijk voordoen als patiënten die die middelen gebruiken. De overheid moet keihard ingrijpen tegen de belazeritis door (bepaalde) farmabedrijven.

    Reactie door Jaap Veldkamp — woensdag 17 oktober 2007 @ 0.20 uur

  3. Er ligt hier een grappige overeenkomst met het onderwerp ‘sponsoring’ van het CDA hierboven. Ook voor de farmaceutische industrie praten we hier over peanuts. Het grote geld wordt verdiend door de medicijnen veel duurder te verkopen dan wat een redelijke prijs zou zijn, zelfs voor generics waarvan de patenten verlopen zijn. Hier praten we over miljarden per jaar die we te veel betalen.

    Ik ben trouwens van mening dat deze bedrijven nog veel grotere misdaden begaan door medicijnen waarvan de productiekosten betrekkelijk laag zijn te onthouden aan arme mensen in onderontwikkelde landen. Het meest schrijnend is dit in de AIDS problematiek, vooral in Afrika. Misschien moeten die Nobelprijswinnaars in de economie zich daar eens mee bezig houden.

    Reactie door Hermie Kreeft — woensdag 17 oktober 2007 @ 1.11 uur

  4. Onze jonge stichting Whiplash de Baas, http://www.whiplashdebaas.nl kent de medicalisering van Nederland. Chronische pijnpatienten krijgen veel pijnstilling. Het vreemde is dat mensen tekort worden gewezen op bijwerkingen en de werking van een medicijn. Op onze site staat een artikel Pijn en medicatie.

    Reactie door Ton Sijm — woensdag 17 oktober 2007 @ 11.18 uur

  5. Welke operatie of paardemiddel van een medicijn is nodig om dat kwaadaardig gezwel te lijf te gaan ?

    Een grote zak geld ?

    Hoe groot, hoeveel ?

    Is succes dan 100 % verzekerd ?

    Wie zijn de bloedzuigers van deze praktijken ?

    Reactie door Peter Mink — woensdag 17 oktober 2007 @ 11.58 uur

  6. @3 Hermie Kreeft,

    Het zijn meestal niet de productie kosten die de prijs bepalen, maar de ontwikkelingskosten.
    Onderzoeken naar werking en bijwerking van medicijnen duren soms 10 jaar voordat deze kan worden geregistreerd en word toegelaten op de markt.
    En natuurlijk de kosten van een verzekering voor eventuele claims rijzen de pan uit.
    Landen die het niet zo nou nemen, kosten de zelfde medicijnen dan ook slechts een fractie van de prijs die ze in Nederland berekenen.
    Heel soms is de factor X100.

    @5 Peter Mink,

    De bloedzuigers van deze praktijken zijn vaak de mensen die onterecht schadeclaims inbrengen, in de hoop er enkele duizendeguldens beter te worden en niet rekening wensen te houden met het feit dat ook artsen fouten kunnen maken.

    Reactie door TT — woensdag 17 oktober 2007 @ 13.32 uur

  7. @6 TT – Dat weet ik ook wel dat de kosten van medicijnen in de ontwikkeling zitten. Wij rijke westerlingen moeten die uiteraard ophoesten.

    Mijn oproep aan de economen is niet zo maar een losse flodder. Ik meen dat bloedserieus. Het moet mogelijk zijn een economisch model te ontwikkelen waarbij het ‘vrije’ westen met zijn patentensysteem blijft werken (van mij kan ook dat anders, maar dat is een ander onderwerp) terwijl er iets geregeld wordt waardoor onderontwikkelde landen enkele categorieën medicijnen, zoals Aids-remmers en antibiotica, tegen productiekosten geleverd krijgen; ik heb het niet over tutmiddelen als aspirientjes, prozac en viagra, waarmee wij rijke westerlingen onszelf op de been moeten houden. Dat is wat mij betreft een kwestie van elementair fatsoen of beschaving. En het kost ons niets, behalve misschien nog een beetje ontwikkelingshulp om de resterende kosten voor onze rekening te nemen.

    Het probleem met die economie van ons is dat we ons teveel laten aanleunen alsof het allemaal om natuurwetten gaat, die door ‘wetenschappelijke’ economen (vaak toegepast wiskundigen die hier een leuke boterham in verdienen) alleen maar ‘ontdekt’ hoeven worden. Je kunt economie natuurlijk ook zien als een instrumentarium van de politiek, om een gekozen beleidsrichting handen en voeten te geven. Het primaat hoort bij die politiek te liggen en niet in een neoliberale jungle, zoals we nu maar al te vaak zien.

    Reactie door Hermie Kreeft — woensdag 17 oktober 2007 @ 22.08 uur

  8. Als chronisch zieke merk je meteen wanneer het gesprek met de arts over medicatie gaat, welk medicijn voordeeltjes oplevert voor de arts.
    en die arts is het vaak gewoon worst of dat medicijn voor jou wel het meest geschikte is.
    dat houd ze evenwel niet tegen een bedrag te declareren van maar liefst meer dan 500 euries voor 10 minuten gesprekstijd.
    vuile ratten zijn het.

    Reactie door G. — woensdag 17 oktober 2007 @ 23.53 uur

  9. @7 Hermie Kreeft,

    Ben het helemaal met je eens en er gaan ook tonnen (bedoeld in kg) medicijnen naar diverse landen heen.
    Alleen de distributie in deze landen is een groot probleem.

    Als we als hulpverlener uitgaan van 100% komt slechts 3% van de medicijnen aan op de plaats van bestemming.
    Vaak de helft word bij het lossen in de havens al in beslag genomen door de diverse overheden.
    Veel medicijnen worden gestolen uit de opslagen of tijdens transport.
    En een gedeelte van de medicijnen word gebruikt door de locale medicijnmannen.

    Niels en Tamara, twee goede bekenden van mij hebben vorig jaar samen met vrienden een project opgezet in Afrika.
    Dit project bevat een Boerderij, een school en een klein ziekenhuis.
    Het project opzich loopt als een trein, alleen moeten ook zij alle kunsten uithalen om het project veilig te houden.

    Verder word er de laatste jaren door de farma-industrie medicijnen beschikbaar gesteld die normaal zou worden vernietigd.

    En als laatste zou ik willen opmerken dat een simpel asprine daar vaak levensreddend werkt.

    Reactie door TT — donderdag 18 oktober 2007 @ 12.55 uur

  10. Volgens mij is de hele psychiatrie afhankelijk (gemaakt) van de farmaceutische industrie, gezien het grote gebruik van diverse soorten pillen. Er wordt luk raak voorgeschreven, en veel te weinig psychologisch onderzoek gedaan en behandeling gegeven tijdens de opname. Pillen, pillen en nog eens pillen. Vaak is de bijwerking nog erger dan de kwaal zelf!

    Ik durf te wedden dat het aantal psychische patienten alleen nog maar zal toenemen, zolang er niets wordt ondernomen tegen de oorzaak van dit alles: de verharding van de maatschappij! Er wordt steeds meer van je verlangd dat je je gevoel opzij zet ten dienste van de economie……Wordt het niet eens tijd dat de economie in dienst komt te staan van de mens!!!! Het is de schuld van de mens die lekker wordt gemaakt door het materiële, ten koste van zijn geestelijke gezondheid en of zijn lichamelijke gezondheid.

    Ergens in de jaren 70 ging men ervan uit dat er in de toekomst meer vrije tijd zou komen, en hoe die dan in te vullen. Nu dat heeft dus verkeerd uitgepakt! We zijn er in geluisd! Alleen de mensen die hoge functies bekleden , bedienen zich van een riant salaris….bv de directeur van woningbouw Alliantie (Amsterdam) verdient al meer dan Balkenende…over de 3 ton per jaar!!!! Maar ok, ik dwaal af……het ging om de invloed van de farmaceutische industrie!

    Beste Jan, doe er wat an!!!!

    Reactie door Herman Wissink — donderdag 18 oktober 2007 @ 14.35 uur

  11. Paddo’s NEE en Pijnstillers okay?

    1 dode n.a.v. (waarschijnlijk, lees mede door…) het (verkeerd) nuttigen van paddo’s, dit in 12 jaar tijd!!!

    Jaarlijks 540 doden door pijnstillers, dwz 540 X 12 = 6480!!!

    WAT??? (ja WAT? … of je worst lust?).

    Reactie door C.H. — vrijdag 19 oktober 2007 @ 15.13 uur

  12. 11 En wat dacht je van alcohol misbruik dat kost de burger 2,2 miljard Euro per jaar en jaarlijks sterven 92 mensen als gevolg van alcohol verslaving en dan schijnt het ook nog normaal te zijn dat je gok verslaafd mag zijn want daar mag de overheid wel reclame voor maken en al die deprie mensen krijgen hoogstwaarschijnlijk prozak of andere aanverwanten aan dit humeur stimulerend middel.Zie mijn vrouw er is een oplossing voor onderrug klachten middels een operatie aan haar rug, maar nee die krijgt ze niet vergoed maar wel een tigtal pijnstillers en therapieen wat alles bij elkaar 3x meer kost dan de operatie dat is nog eens logisch!!!En de mensen maar betalen om de aandeelhouders tevreden te houden ja,ja ”hallo mijnheer de uil”

    Reactie door Jolly jumper — zaterdag 20 oktober 2007 @ 20.26 uur