Voorwoord

Kort na mijn eerste aantreden in de Tweede Kamer schreef ik ‘Tegenstemmen, een rood antwoord op Paars’. Daarin probeerde ik uit te leggen hoe mijn kritiek op het nieuwe paarse fenomeen in Nederland (een coalitie van liberalen met sociaal-democraten, met uitsluiting van de sinds de invoering van het algemeen kiesrecht regerende christen-democraten) zich verhield tot mijn opvattingen over de inrichting van de samenleving. Ik was erg blij dat er zoveel belangstelling voor zulke zware kost bleek te bestaat. Niet iedereen eiste blijkbaar politiek in oneliners en overige hapklare brokken!

Bij de Kamerverkiezingen van 1998 legde ik een beknopte verantwoording af aan een ieder die het interesseerde, door ‘Effe dimmen!’ te publiceren. Daarin probeerde ik de lezer een beeld te geven van mijn ervaringen als ‘rebel in Den Haag’, samen met Remi Poppe. Ook die publicatie werd met belangstelling ontvangen en voorzag kennelijk in een behoefte.

Nu, met nieuwe Kamerverkiezingen voor de deur, wil ik graag uitleggen waarom wij willen afrekenen met acht jaar Paars en aangeven waarom het tijd is voor nieuwe politiek is, niet gebaseerd op een mensbeeld dat uitgaat van de homo economicus maar op de idee van de homo universalis. Bij de samenstelling van dit boek heb ik me gebaseerd op gedachten die wij in de afgelopen jaren samen op verschillende manieren geformuleerd hebben. Daarmee is ‘Afrekenen met paars’ ook een verantwoording van ons optreden in de Kamer geworden.

Hopelijk bevestigt de inhoud onze belofte voor de toekomst: we zijn en blijven uw waakhond op het Binnenhof!
Jan Marijnissen, april 2002