In die dagen – het waren de jaren zestig – las een ‘goed’ katholiek gezin het dagblad De Tijd. Per ongeluk kregen we ’s avonds wel eens de krant die voor onze buren was bestemd, het Algemeen Handelsblad, in de bus. Ik vond het een beetje een saaie krant: heel veel tekst, weinig foto’s. Later, ik was in 1975 benoemd als raadslid, nam ik toch een abonnement op NRC Handelsblad. Het moet ergens begin jaren tachtig zijn geweest toen ik eens tijdens een raadsvergadering citeerde uit de NRC. ‘Maar mijnheer Marijnissen toch, u citeert uit de NRC? U weet toch wel dat dat een ondernemingskrant is?, vroeg de burgemeester. ‘Ja, dat weet ik, en daarom denk ik dat ik voor de feiten het beste die krant kan lezen. Immers, ondernemers zijn geïnteresseerd in de feiten, en veel minder in meningen.’
Actief in de nationale politiek lees je álle landelijke (en een aantal regionale) kranten en alle opinieweekbladen. Je moet immers weten wat er links en rechts gedacht en geschreven wordt. Wat is het discours? Dat vind je uit door gesprekken met mensen maar zeker ook door het lezen van de kranten voor de feiten én de meningen. In de loop der jaren heb ik geleerd dat de feiten belangrijk zijn, heel belangrijk, maar dat de verschillende meningen, al of niet gebaseerd op feiten, voor een politicus zeker zo belangrijk zijn. Beide bepalen de speelruimte voor het debat. (meer…)

Nothing is more powerful than an idea whose time has come. Het is openingszin van de niet geheel onomstreden film van de Amerikaan Jason Russell over Joseph Kony. In korte tijd hebben maar liefst bijna honderd miljoen mensen achter hun computer zitten kijken naar deze documentaire van zevenentwintig minuten over de misdaden van Kony en zijn LRA army, berucht vanwege de inzet van kindsoldaten in Uganda. Heel uitzonderlijk.
Ik heb eens gefigureerd in een filmpje dat door ruim twee miljoen mensen via internet is bekeken. Daarom werd het ook een viral movie genoemd, een film die zich als een virus via het internet verspreidt. Nou, dat kun je dus met vijftig keer meer recht zeggen van de film ‘Kony 2012’.
Er zijn allerlei redenen aan te wijzen waarom de film zoveel kijkers trekt. Hij is goed gemaakt, hij gaat ergens over en biedt de kijker een handelingsperspectief om de wereld beter te maken. Of het allemaal werkt weet niemand, maar daar gaat het mij nu niet om.
In de film wordt terloops opgemerkt dat er nu meer mensen op Facebook zitten dan er twee honderd jaar geleden op de wereld rondliepen. Ik ben altijd sceptisch geweest over de vermeende onmetelijke kracht van de social media, maar ik moet nu toch vaststellen – ook naar aanleiding van de revoluties in de Arabische wereld – dat de betekenis van internet en twitter enorm is, zeker als ze ingezet worden voor an idea whose time has come.
De technologie brengt ons als wereldbewoners steeds dichter bij elkaar. En dat is goed. Onbekend maakt onbemind. Bekend hoeft niet per definitie bemind te maken, maar het is wel een voorwaarde. Solidariteit is omgekeerd evenredig met de afstand, letterlijk en figuurlijk. Die afstand in letterlijke, geografische zin doet er steeds minder toe. Het beeldscherm is de hedendaagse dorpspomp.

Sinds een aantal weken volg ik elke zondagavond de serie die Adriaan van Dis maakte over Zuidelijk Afrika. Het is een uniek goede serie, waarin Van Dis zichzelf overtroffen heeft. Hij is begaan met de mensen; hij stapt op iedereen af en stelt de goede vragen. Zuid Afrika mag dan wettelijk de Apartheid hebben afgelegd, verdeeld is het land nog steeds.

(meer…)

De belspelletjes zijn van het scherm, wegens oplichterij en strijdigheid met de wet op de kansspelen. Met dank aan Jan de Wit. Maar de commerciëlen hebben al weer iets nieuws: Astro-tv. Kijk eens, het is te erg voor woorden. En heb je gevoel voor humor…je komt niet meer bij.

Hoe exploiteer ik de ziekte, ellende en onzekerheid van anderen? Nou, zó dus. Aan de hand een aantal willekeurig gelegde kaarten lost ene Sonia al uw problemen op. Problemen met uw liefde of uw gezondheid, vragen over de toekomst of over uw financiële positie, het maakt niet uit, met al uw levensvragen kunt bij de Astro-06-lijn terecht. Sonia is medium en krijgt van alles ‘binnen van gene zijde’. Tegen betaling, vanzelfsprekend. De meisjes die ons eerder met hun geëtaleerde domheid onderhielden bij de belspelletjes, hebben weer werk…. (meer…)

‘Met het oog op morgen’ is een monument.
‘Radio Tour de France’ is een monument.

En Martin Ros (70) op de zaterdagochtend is een monument. Hij moet nu het veld ruimen, na ruim 20 jaar enthousiaste dienst. Hij zou te oud zijn en ‘de verkeerde boeken’ behandelen…

Ik vind dat heel jammer. Al ben ik het niet altijd met ‘m eens, ik luister altijd met graagte naar ‘m. De zaterdagochtend wordt leger zonder Martin.

Hieronder de column die ik uitsprak bij Radio Tour de France.

(meer…)

Eerder kon je op dit weblog een link vinden naar een filmpje: ‘Stop de clash of civilizations’.

Dat filmpje was publieksfavoriet bij de ‘progressive source awards’. De jury had een andere favoriet, die je ook zeker gezien moet hebben.

Het laat zien dat de media, het publiek en de politici graag geloven wat ze wíllen geloven. Vijandbeelden ontstaan spontaan en voegen zich deels naar de waan van de dag. Zij worden deel van onze identiteit en sturen allerlei psychische en sociale processen bij. Het uiten van twijfel wordt onwenselijk, want het brengt ‘onze jongens’ in gevaar. En ‘als we nu opgeven, is alles voor niets geweest’. Het zijn gemeenplaatsen waarmee niet te winnen oorlogen worden gerekt.

Aldus Jaap van Ginneken in een opiniestuk in NRC-Next.

Trouwens gisteren het NOS-journaal gezien? De slecht functionerende militairen van het Afghaanse Nationale leger, de ANA, kunnen niet schieten. Simpele kijkers denken: Mooi kritisch stuk. Maar pas op. De versluierde boodschap stuurt aan op een langer verblijf in Uruzgan. Want: Die Afghanen kunnen het zelf nog niet. Een spindoctor bedacht ‘de insteek’, de censor liet de reportage slim-slim passeren (dat de ANA niet kan schieten brengt de ‘operationale veiligheid’ van de Nederlanders blijkbaar niet in gevaar) en het NOS-journaal fungeerde als trouwe boodschappenjongen.

Oorlogsverslaggever Arnold Karskens op zijn weblog over het item op het NOS-journaal, zaterdagavond.

Voor Karskens’ artikelen over Uruzgan kun je hier terecht. Harry van Bommel interviewde Karskens onlangs voor PM.

Na een jarenlange strijd ziet SP-Kamerlid Jan de Wit tot zijn grote tevredenheid dat er een einde komt aan belspelletjes op Nederlandse televisiezenders. Na RTL heeft nu ook SBS aangekondigd op haar zenders te stoppen met de uitzendingen. De Wit heeft deze vorm van volksverlakkerij keer op keer aan de orde gesteld in de Kamer en deed al in 2001 aangifte tegen producenten en organisatoren van de belspelletjes.

“Vele duizenden mensen zijn via deze zenders zijn belazerd,” stelt De Wit. “Ik ben erg blij dat er nu een einde komt aan deze praktijken.”

De zenders van het SBS concern (SBS6, Net5 en Veronica) stoppen vanaf maandag met het uitzenden van belspellen. Eerder al stopten de RTL zender RTL 4, 5, 7 en 8. Met dit besluit komt SBS tegemoet aan een schriftelijk verzoek van de officier van justitie. De spellen zijn inmiddels onderwerp van een justitieel onderzoek naar de rechtmatigheid ervan.

Opsporingsdienst FIOD-ECD verdenkt de zenders en producenten van het overtreden van de Wet op de Kansspelen, iets waar Jan de Wit consequent aandacht voor vroeg.

Onlangs bleek uit eigen onderzoek van de SP dat de Gedragscode Promotionele Kansspelen die op 1 januari 2006 van kracht werd, geen einde had gemaakt aan de praktijk van de misleidende belspellen. De eerder ingestelde gedragscode was volledig mislukt.

De winkans is bij de spelletjes vaak onduidelijk, bellers worden meestal lang aan de lijn gehouden tegen hoge kosten en soms moeten ze onaangekondigd een extra spelletje spelen om tot de studio door te dringen.

Nieuwsbericht SP

Jan, ik denk dat ik namens een heel groot deel van Nederland spreek: Dank voor je inzet, en gefeliciteerd!

Dagbladen hebben een belangrijke invloed op de populariteit van politici als Fortuyn, Wilders en Verdonk. Dit blijkt uit onderzoek van communicatiewetenschapper Vliegenthart. Hij onderzocht de relaties tussen media, politiek en de populariteit van anti-immigratiepartijen. Hij promoveerde onlangs cum laude aan de Vrije Universiteit. (…)

Volgens Rens Vliegenthart zouden journalisten er goed aan doen om zich wat ‘meer bewust te tonen van hun invloed op het publiek en van hun rol in het democratische proces.’ We leven niet alleen in een democratie, maar ook in een mediacratie. (Kennislink)

Vanavond start de VPRO met de uitzending van ‘In Europa’ naar het gelijknamige boek van Geert Mak. De verfilming is een waar multimediaal project geworden van 35 televisie-documentaires, radio- en podcastuitzendingen, een website en zelfs een scheurkalender.

Nederland 2, 21:05. De website vind je hier.

Op de Amerikaanse site National Public Radio staat het verhaal van een aantal brandweermannen dat ingesloten werd door de bosbranden in California. Ze werden ternauwernood gered door een blushelikopter. Een fotograaf maakte foto’s van deze angstaanjagende momenten. (via Sargasso.nl)